WERELD & DENKEN
 
 

Sociologische begrippen: media, corruptie

22 apr.2015

Een aanhef van een buurverzameling gebruikend: Als je mensen in de media zou vragen of er sprake is van corruptie, zal je ongetwijfeld een overdonderend "Nee!" te horen krijgen uitleg of detail . Misschien dat na een moment van bezinning er wel één of twee iets zouden toegeven, maar die verdrinken volkomen in het koor van de anderen.
    Maar net als bij vrijwel al dit soort zaken wordt de toestand totaal anders zodra er het nader gaat bekijken - verandert van een algemeen in een specifiek punt. En dan gaat kijken naar hun oordeel over die specifieke zaken. Van die zaken zijn er oneindig veel. ...
    En pas hier moet er afgeweken worden van de aanhef die als eerste gebruikt is bij Media, klassenstrijd, pedofilie uitleg of detail . Omdat het dan verder gaat over specifieke maatschappelijke zaken aangaande die klassenstrijd. Of de maatschappelijke tweedeling, om het eufemisme te gebruiken. En het hier verder gaat met een specifieke zaak aangaande de corruptie van de media.
    En waar de eenzijdige benadering van de maatschappelijk tweedeling eigenlijk ook al doodgewoon corruptie is, ten opzichte van een meer neutrale beschouwing van de maatschappij en nog meer ten opzichte van een meer morele beschouwing van de maatschappij, gaat het in deze verzameling om een meer directe vorm van corruptie, namelijk waar ook het directe persoonlijke belang om de hoek komt kijken. De voorgaande zaken waren ook wel volkomen gemotiveerd door eigenbelang, maar het werd gespeeld via het groepsbelang. Het belang van de bovenste derde van de maatschappij.
    Net zoals in de meest van dit soort situaties, is de aanleiding voor de onthullingen een geval van "over de schreef gaan". Dat wil zeggen: het verschijnsel is er al heel lang, maar niet opvallend genoeg om tot een reactie te leiden - een proces bekend onder diverse namen, zoals het Anglicisme "tipping point", of meer formeel: "grenswaarde" uitleg of detail . Hier is het geval, in een paar stadia - het gebeuren zelf stamt van het weekeinde, dus de eerste berichten zijn op het internet:


Uit: Volkskrant.nl, 18-04-2015, door Susanne Geuze

Fons de Poel noemt Kamerlid 'snotneus': baan op de tocht

Brandpunt-presentator Fons de Poel ligt onder vuur. De top van omroep KRO-NCRV spreekt dit weekend over de positie van de journalist, die in opspraak is vanwege uitspraken in de jongste uitzending van het programma. Volgens de leiding is de journalistieke integriteit van De Poel in het geding gekomen.


Kijkers van het actualiteiten-programma Brandpunt moeten dinsdagavond perplex achter de buis hebben gezeten. 'Snotneus', zei presentator Fons de Poel over Jesse Klaver, lid van de Tweede Kamer namens GroenLinks. De sneer kwam na een fragment over de ophef rond de salarisverhoging voor de top van ABN Amro. Tijdens een hoorzitting uitte Klaver kritiek op president-commissaris Rik van Slingelandt.
    Volgens De Poel (59) werd 'die arme Van Slingelandt zo hooghartig toegesproken' door het Kamerlid (28). Hij deed, aldus de presentator, 'alsof de man als een melaatse was neergedaald vanaf een andere planeet'. Klaver zei tegen Van Slingelandt: 'Ik vond uw antwoord stuitend en wil niet weten in wat voor universum u eigenlijk leeft.' De Poel sloot de uitzending af met de woorden: 'Snotneus. Dit was Brandpunt, goedenavond.'    ...


Red.:   Op zich al ruim voldoende voor enige ophef. Maar normaliter zou het toch geen issue worden. Daarvoor zijn er verzwarende omstandighden nodig. De eerste: het geval van de salarisstijging voor bankdirecteuren ligt, na de economische crisis mede veroorzaakt door bankdirecteuren, gevoelig. En door die gevoeligheid moesten ook de politici die grotendeels tot helemaal achter dit soort mensen en hun wereld staan, dat wil zeggen: alle grotere politieke partijen behalve SP en deels PVV => , zich roeren uit angst voor stemmenverlies aan SP en PVV.
    En er was nog een tweede verzwarende omstandigheid:

  De uitspraken zijn extra pijnlijk omdat De Poel in 2013 bijkluste als dagvoorzitter van een talkshow voor ABN Amro-klanten.

En er was nog een derde:
  Bovendien kwam hij in januari al in opspraak vanwege lucratieve commerciële opdrachten, die zouden conflicteren met zijn werk voor Brandpunt.

Die derde is natuurlijk degene waar het om gaat. En bij de tweede is het de kern: de ene bezigheheid is strijdig met de andere, die van de wrkzaamheden als journalist. Voor een journalist geldt natuurlijk dat er niet alleen geen sprake mag zijn van belangenverstrengeling, maar ook niet van de schijn van belangensteverstrengeling. Omdat het zijn autoriteit als neutraal berichtgever ondermijnt.
    En dat laatste is het probleem: daar is in de journalistiek absoluut geen sprake van. Zie al die andere specifieke onderwerpen zoals de al genoemde "maatschappelijke twedeling". Maar daarin valt het dus niet genoeg op. Of om heel precies te zijn: degenen die het moet opvallen, staan qua belangen aan dezelfde kant als de journalistiek.
    Het eerste bewijs van hoe gewoon de corruptie is, stond al in dit artikel
  De Poel moet 'lachen' om de aantijging dat hij een dubbelrol zou spelen. 'Je hóórde die bankiers bijna zeggen: wat een snotneus. Dat sprak ik uit, maar die grap is verkeerd uitgelegd. Ironie en tv, dat blijft moeilijk. Dat ik bankiers in bescherming zou nemen, is te dol voor woorden.'

Dat hij niet beseft hoe fout hij is geweest, is te dol voor woorden.
    Het vervolg, dit keer goed genoeg geacht voor een bericht in de krant - eerst even de eerste relevante delen achter elkaar:


Uit: De Volkskrant, 21-04-2015, door Susanne Geuze

Snotneuszegger Fons de Poel overschreed een slecht gedefinieerde grens

Schnabbelen en Hilversum horen bij elkaar


Journalist Fons de Poel moet vertrekken als presentator bij Brandpunt, omdat hij in de laatste uitzending de indruk wekte het op te nemen voor de ABN Amro-top. De positie van De Poel kwam ter discussie te staan nadat bekend werd dat hij in 2013 bijkluste voor ABN Amro. Geschnabbel van journalisten roept vaker vragen op. Waar ligt de grens?    ...


Red.:   Goed, een neutraal lijkende start. Maar die srtart is slechts "neutral lijkend", door de stroom corrumptieve berichten en de corrumptieve houding van de media in het algemeen. De clou zit in de term 'schnabbelen'. Bedoeld als neutraal woord voor het verschijnsel dat journalisten bijverdienen met ander werk. De waarheid daaromtrent is bijzonder simpel:
  Media-ethicus Huub Evers zegt dat commerciële klussen nooit te verenigen zijn met journalistiek werk. 'Je brengt je onafhankelijke positie per definitie in gevaar.'

En verdediging als "Ik heb nog nooit met deze instelling te maken gehad" is volkomen ongeldig: je weet namelijk nooit wat er in de toekomst dienaangaande gaat gebeuren. En ook nog: je weet nooit waar er een indirecte overlap is tussen de twee gebieden van belangen.
    De waarheid is dus simpel: ook in een eroep als journalist, net als bij rechters, is iedere activiteit die in welke mate dan ook buiten het strikt belangenvrije valt, verboden. Zelfs een liefdadigheidsvereniging kan een juridisch conflict krijgen.
    Oftwel: ook de subkop ...:
  Snotneuszegger Fons de Poel overschreed een slecht gedefinieerde grens

... zit er volkomen naast: die grens is dus volkomen scherp gedefinieerd - door bijvoorbeeld Huub Evers. Wat er niet scherp is, is de journalist die dit opschrijft: die is, al dan niet potentieel, corrupt. Plus zijn hele omgeving die niet opmerkt dat de specifieke journalist die dit noteert, en de term 'schnabbelen', een daad van corruptie pleegt.
    De waarheid is simpel en sterk, en de emotie van het eigenbelang is nog veel simpeler en oneindig veel sterker. Meteen maar het ultieme voorbeeld uit het artikel:
  Jeroen Smit, hoogleraar journalistiek aan de Rijksuniversiteit Groningen, is milder. 'Het hoeft elkaar niet te bijten.'

En dit dus uit de mond van iemand die geacht kan worden als buitenwacht die normen te bewaken.
    En ook in het bericht, een aantal voorbeelden tot welke ontsporingen het "schnabbelen" al heeft geleid:
  Journalisten van de publieke omroep moeten betaald werk voor commerciële partijen altijd melden bij hun hoofdredactie. Toch gaat het wel eens mis. In 2004 bleek dat NOS-nieuwslezers Gijs Wanders en Annette van Trigt respectievelijk 197 en 45 duizend euro hadden verdiend met presentatieklussen voor het UWV. En in 2007 werd De Wereld Draait Door-presentator Matthijs van Nieuwkerk op het matje geroepen door de VARA-directie. Hij was dagvoorzitter geweest bij de lancering van Windows Vista. Diezelfde avond was een Microsoft-topman te gast bij DWDD.

Geen kleine indiscreties, maar regelrecht keiharde corruptie. Als regel:
  Het gaat niet om kleine bedragen. Fons de Poel inhuren als spreker of dagvoorzitter kost volgens artiestenbureau Quality Bookings tussen de twee- en vijfduizend euro. Wie liever Twan Huys (Nieuwsuur, College Tour) of Charles Groenhuijsen (WNL op Zondag, voorheen NOS) op zijn congres heeft, kan rekenen op het dubbele daarvan.

Keiharde corruptie. Er is geen instelling of bedrijf te bekennen die dit soort bedragen kan uitgeven dat niet een of ander maatschappelijk belang heeft, waarvan je niet kan voorspellen of het al dan niet de burelen van de genoemde heren passeert.
    Keiharde corruptie.
    Die slechts om één enkele reden niet als keiharde corruptie geregistreerd is, en die is dat degenen die dat zouden moeten doen allemaal in hyet "het complot" zitten - allemaal dezelfde belangen hebben. Dus: de media zelf plus alle instituties daaromheen, zoals professoren en dergelijke in de journalistiek en dergelijke. Allemaal corrupt. Ook de zogenaamde "echte neutralen" zoals die van het "neutrale" NOS Journaal:


Uit: |De Volkskrant, 22-04-2015, ingezonden brief van Jaap van der Ploeg, oud-journalist NOS-Journaal, Amsterdam


Eva Jinek is gewoon leuker

De stelling 'schnabbelen en Hilversum horen bij elkaar' (Ten eerste, 21 april) verdient enig nuancering. Natuurlijk is het een schande dat journalisten bijklussen bij een onderneming waarvan zij 's avonds de baas in de uitzending hebben. Laat staan dat zij reclame maken in STER en IP. Dat geldt overigens zowel voor de medewerkers van de publieke als van de commerciële omroepen. Hier is geloofwaardigheid in het geding.    ...


Red.:   De in de aanhef van deze verzameling genoemde uitspraak: "Wij zijn beslist niet corrupt". In wat andere woorden.
    Een leugen. Kijk maar:
  Maar we moeten ook niet - om een opmerking dicht bij huis te maken - roomser willen zijn dan de paus. De stelling van media-ethicus Huub Evers dat commerciële klussen nooit te verenigen zijn met journalistiek werk gaat mij te ver.

Precies: "Wij zij niet corrupt, maar wij moeten wel onze corrupte dingen kunnen blijven doen".
   Natuurlijk gepaard gaande met voor wie oplet makkelijk detecteerbare leugens:
  In ons land vinden organisaties, instellingen, ondernemingen en noem maar op het nou eenmaal leuker dat een feestavond wordt gepresenteerd door de vrolijke Eva Jinek dan door een saaineus die niet uit zijn woorden kan komen.

Klopt. Maar dan moeten ze maar een niet-saaineus vinden die geen journalistiek werk doet. Een beroeps-niet-saaineus. En dus totaal geen argu,ment slaande op deze discussie.
  En als de baas in het zonnetje gezet moet worden, is het leuker als Twan Huys dat doet in een College Tour dan als de lokale secretaris enkele vragen stamelt.

En nog opzichtiger volkomen fout: Twan Huys presenteert Nieuwsuur, en die baas is misschien de volgende in een bedrijfsschandaal waarover hij moet berichten.
    De voormalige Journaal-man bewijst dat zelfs op de burelen van de het NOS Journaal, de sfeer volkomen corrupt is. Ergens logisch, want daar doet men voortdurende aan corrupte berichtgeving, zoals de stroom leuegens in het kader van de Koude Oorlog => , of de oorlog die de islam tegen ons voert.
    Maar het schrijnendste bewijs van de totale corruptie kwam van een andere reageerder:


De Volkskrant
, 22-04-2015, ingezonden brief van Job de Haan, Amsterdam, docent journalistiek

Goed te snappen

In 'snotneusgate' stelt media-ethicus Huub Wijfjes dat commerciële klussen nooit verenigbaar zijn met de journalistiek (Ten eerste, 21 april). Jeroen Smit, hoogleraar journalistiek aan de Rijksuniversiteit Groningen, is milder, aldus het artikel. Dat is goed te begrijpen voor wie naar de website van Speakers Academy gaat. Wie klikt onder het kopje budget vindt in de categorie tussen 7.000 en 12.499 euro diverse in te huren sprekers: onder hen actrice Halina Reijn en prof. drs. Jeroen Smit. De hoogleraar heeft hele dure roomboter op zijn hoofd.

Red.:    Dank u wel. En dat is dus pas nummer twee die de regels kent en toepast. Die meneer Jeroen Smit dient, net als Fons de Poel, onmiddellijk ontslagen te worden. En de rest moet onderzocht worden, en zonodig hetzelfde lot delen. Er zijn genoeg werkloze journalisten, en lullen kunnen ze bijna allemaal.
    Het feit dat dat ontslag van prof. drs. Jeroen Smit niet gaat volgen, bewijst voor eens en altijd, of tot bewijs van het tegendeel is geleverd, dat de hele media-omgeving volkomen corrupt is. Behalve dus op die plekken waar expliciet het tegendeel blijkt. Naar waarneming van deze redactie komt alleen GeenStijl daarvoor in aanmerking. Maar die vullen een groot deel van hun berichten dan ook met de corruptie van politici en andere media. Zoals het NOS Journaal uitleg of detail uitleg of detail uitleg of detail (even een paar linkjes van de snelle zoekactie "NOS jorist" - meer voorraad zelf aan te boren - probeer ook eens "Gelauf" en "Laroes").
    Een van de grote corruptelingen, want politike-correctheid ís corruptie, gaat in het openbaar vierkant achter zijn collega staan:


Uit: De Volkskrant, 25-04-2015, rubriek Medialogica, door Jean-Pierre Geelen

Sneuneus

De 'snotneus' van Fons de Poel zegt iets over ironie op tv. Maar wat vooral opvalt aan de kwestie, is de willekeur waarmee de journalist werd geofferd.


...  wat opviel aan de kwestie De Poel, is de willekeur waarmee deze journalist werd geofferd. Heel Hilversum bakt ze, vaak nog bruiner dan ondernemer De Poel, al maakt niet iedereen slechte grappen. Wat de organisatoren van congressen en personeelsdagjes beweegt, is duidelijk: om die oersaaie powerpointpraatjes verteerbaar te maken, is elk bekend gezicht een geschenk. Met de glans van 'echte televisie'.    ...


Red.:   Er ook dus niets van begrepen: het gat niet om de belangen van de delenermsaan die congressen, maar die vn de kijker. De Nederlandse burger. Die zijn de enigen die tellen.
  De opbrengst van de roem werd de tol voor De Poel.

Een leugen: het ging om het bijklussen. Niet om de roem.
  Als niet de VARA-website Joop.nl (terecht) zo bijdehand was geweest zijn uitspraak naast beelden te leggen van een betaalde klus die De Poel had gedaan voor ABN Amro, had er geen haan naar gekraaid.

Het aloude schuldleggen bij de boodschapper.
  Nu moest De Poel op gesprek bij de gefuseerde KRO/NCRV ... Ook gaat de omroep vóór 1 juni een beroepscode invoeren 'voor alle journalistieke presentatoren die in de actualiteit opereren'. Er werd dus tóch integriteit betwijfeld?
    Zulke codes bestaan al. ...

Een leugen. Direct of indirect. Ten eerst moet hij dan die codes laten zien en laten zien waar zijn eigen handtekening staat, en zelfs als dat ooit gebeurd is, zijn ze door niet-gebruik volkomen versleten en vergeten. Dus bestaan ze de facto niet. En is het tijd voor nieuwe en betere.
  Ze helpen nauwelijks.

Een leugen. Dit is hetzelfde als "verkeersregels helpen nauwelijks". Een leugen die blijkt zodra je ze afschaft. Dan gaat iedereen zijn heilige gang en ontstaat er een puinzooi. Op ogenblik gaat in de media iedereen zijn heilige gang, en het is allang een puinzooi. Burgers die tegen vrije-immigratie zijn komen niet aan het woord. Maar dat is wat mensen als Jean-Pierre Geelen en collega's willen, want die rotzooi stelt ze in staat hun politiek-correcte pro-vrije-immigratie en andere leugens te verkondigen.
  Schnabbelregisters (openbaar of niet), beperken, verbieden: het klinkt allemaal mooi, maar geen maatregel zal ooit de onafhankelijkheid van een journalist of presentator garanderen. Ook zonder pot goud aan de horizon kan iemand bevooroordeeld zijn, bevriend met een bron of simpelweg zijn sympathieën hebben waaruit zomaar 'Snotneus' kan druipen.

Inderdaad. Die drang is heel groot. Dus fopmaatregelen als "Schnabbelregisters" gaan niet werken. Wat wel werkt: een verbod op iedere nevenactivitiet op straffe van onmiddellijk ontslag, en een onafhankelijk door de burgers gekozen orgaan dat toezicht houdt. Zodat de belangen van de gewone burgers die tegen vrije-immigratie zijn ook aan het woord komen.


Naar Sociologische krachten , of site home .