WERELD & DENKEN
 
 

De Koude Oorlog propaganda

De Koude Oorlog is geen echt gevoerde oorlog. Toch zijn er in het Westen een heleboel frontverhalen over verteld. Die verhalen gingen allemaal over het erge dat zou kunnen gebeuren. Om deze tactiek naar waarde te kunnen schatten, moet je het natuurlijk niet expliciet in deze vorm vertellen, maar met andere personen en/of instituties in de actieve rollen. Dat is onder voor ons gedaan:


Uit: De Volkskrant, 23-04-2008, door MichaŽl Zeeman

Het Paard van Troje in AlbaniŽ

Angst aanjagen hoort bij werkzame propaganda. De jonge Ismail Kadare schreef er een roman over, die de Albanese overheid prompt verbood
.

De ouderejaars student wijsbegeerte Gent Ruvina houdt er een ingenieuze theorie over het beleg van Troje op na. De Trojanen, redeneert hij, kunnen nooit zo stom zijn geweest dat paard, dat voor de muren van hun stad stond, voor een ongevaarlijk stuk speelgoed van die maffe Grieken aan te zien.
    In de tien jaar die de belegering van hun stad genomen had, hadden zij heus wel opgemerkt dat die Grieken allerlei listen verzonnen om binnen te komen. Zo'n reusachtig paard zouden zij beslist nader onderzocht hebben, alvorens het in triomf mee te voeren, hun stad in.
    En dus was er iets anders aan de hand. Gent Ruvina overweegt dat er misschien helemaal nooit zo'n paard bestaan heeft, maar dat het verhaal waarin het de hoofdrol speelt door de Grieken achteraf verzonnen is om een gluiperiger strategie mee toe te dekken. Ook zou het een metafoor kunnen zijn voor een aanzienlijk ingewikkelder list, waarbij een afbeelding van een paard een symbolische rol speelde.
    De geschiedenis van het Trojaanse paard zou dan een eerste voorbeeld zijn van overheidspropaganda, bedoeld om de schrik er bij de bevolking en de vijand in te krijgen. 'Je moet wel weten dat het scheppen van angst voor elke maatschappelijke orde van het grootste belang is', zegt hij tegen zijn vriendin, 'na wapens en een doeltreffend politieapparaat komt dat op de derde plaats'.
    ... aan het woord is de dan nog jonge en letterkundig prille Ismail Kadare. In Het Monster vertelt hij het verhaal van die jonge filosofiestudent en diens theorieŽn over de noodzaak om van overheidswege angstaanjagende geruchten te verspreiden. ...


Red.:   Dit is wat er gebeurd is met de Koude Oorlog: dit was een door het Westen gevoerde propagandaoorlog, met het doel de bevolking te weerhouden van gevoelens van sympathie voor de Russen, die de tweede Wereldoorlog hadden gewonnen. Het communisme dat heerste in Rusland, en dat mede die overwinning mogelijk had gemaakt, was een groot gevaar voor de kapitalistische top van de Westerse maatschappij, en dus moest de Sovjet-Unie zo snel mogelijk zo zwart mogelijk worden gemaakt. Dat was de Koude Oorlog - een propagandaoorlog  van het zwartste soort. (Tussen twee haakjes: er is even overwogen om direct na de oorlog door te stoten naar Rusland, maar dat bleek eerst niet praktisch omdat er geen steun voor zou zijn bij de bevolking, en in 1949 kreeg de Rusland de atoombom)
    Als volgende een bericht waaruit blijkt dat die Koude Oorlog propaganda dusdanig succesvol is geweest, dat de Nederlandse bevolking er nauwelijks van op de hoogte is dat de Tweede Wereldoorlog oorlog in Europa is beslist in en gewonnen door Rusland:


Uit: De Volkskrant, 26-04-2006, van verslaggever Jaap Stam
 
Holocaust gezien als oorzaak WO II

Tussentitel: Hiaten in kennis Nederlanders van de geschiedenis

...    Over de rol van Rusland hebben de meeste Nederlanders geen flauw benul. Van Kooten: 'De inzet van de Amerikanen en Canadezen, D-Day - dat is allemaal gesneden koek. Maar dat de Russen dertig miljoen man onder de wapenen hadden en dat er dertien miljoen Russische soldaten zijn gesneuveld, weet nauwelijks iemand.' ...


Red.:   Het Westerse standaardbeeld van de Tweede Wereldoorlog in Europa was: Duitse inval, Slag om Engeland, duikbootoorlog, El Alamein, NormandiŽ, bevrijding.
    In werkelijkheid waren de belangrijkste slagen in de Tweede Wereldoorlog die bij Stalingrad en Koersk, waarbij vooral de laatste en belangrijkste uitblinkt in onbekendheid, en wel zodanig dat de redactie ervaring heeft gehad met geschiedenisleraren die niet van het bestaan ervan op de hoogte waren. Sinds de val van de Sovjet-Unie en de opkomst van documentaires op Discovery Channel is er nu een lichte verbetering in die kennis.
    Deze bijna zwart-wit vertekening van de werkelijkheid was het product van de Koude Oorlog, en het vergt nauwelijks verbeelding om te bedenken dat dit natuurlijk ook ťťn van de doelen was van de Koude Oorlog.
    Dat de Koude Oorlog gestart en gevoed is vanuit het Westen blijkt onder andere uit het feit dat ze een aanbod tot "Koude Vrede" heeft afgeslagen:



Uit: De Volkskrant, 21-02-2007, van correspondent Sander van Walsum
 
Duitsland acht zichzelf in ideale positie om bruggen te slaan tussen Moskou en EU

 
Duitsers willen ‘neutraal’ buitenlandse beleid voeren.

 
Sovjet-leider Josef Stalin droomde ervan, maar het was het schrikbeeld voor de Amerikanen: een verenigd maar neutraal Duitsland. ...


Red.:   Ook weer zo'n totaal onbekend feit - Stalin heeft het aanbod gedaan, de Amerikanen hebben het afgeslagen ...
    Dat de Koude Oorlog gestart is door het Westen gemakkelijk genoeg in te zien: de twee belangrijkste startschoten waren de "IJzeren Gordijn"-rede van Churchill, en de oprichting van de NAVO.
    Van een decennium of zo later komen twee andere volkomen vaststaande ideeŽn uit de geschiedenis van de Koude Ooorlog: dat de Cuba-crisis het gevolg is van communistische agressie, en dat de Amerikanen de crisis hebben gewonnen:


Uit: De Volkskrant, 23-04-2008, door Arnout Brouwers 

Een verborgen parel

AbchaziŽ was het kuuroord voor de Russische elite. De boulevards, de cafťs en vooral de datsja’s roepen herinneringen op aan die tijd. AbchaziŽ kan die grandeur alleen laten herleven als het zich opnieuw overgeeft aan Rusland.

...
Tussenstuk:
De Abchazische kust staat vol met datsja’s van communistische partijleiders. Die van Chroesjtsjov is beroemd om de legende dat hier de Cuba Crisis van 1961 werd ‘geboren’. Hier wees een adviseur naar de overkant van de Zwarte Zee (Turkije) en zei ‘daar hebben de Amerikanen nu hun raketten op ons gericht’. Chroesjtsjov besloot terplekke met gelijke munt terug te betalen en raketten op Cuba te plaatsen.   ...


Red.:   Grappig is dat nu ... Als het plaatsten van raketten in een nabuurland van je vijand gezien kan worden als agressie, zoals de hele wereld beweert over de communisten, dan is de agressie niet begonnen door de communisten, maar door de Amerikanen.
    Dat is dus al ťťn idee ontmantelt.
    Voor het volgende idee eerst nog een bron (overbodig voor iedereen die iets van geschiedenis weet, maar het is zo leuk om hem in te koppen):


Van wikipedia.org, 02-05-2008.
Cuban Missile Crisis
From Wikipedia, the free encyclopedia
...
Ending the crisis of 1962

After much deliberation between the Soviet Union and Kennedy's cabinet, Kennedy agreed to remove all missiles set in Turkey on the border of the Soviet Union in exchange for Khrushchev removing all missiles in Cuba.   ...


Red.:   Wat is dus het scoreverloop van de crisis: ervoor had Amerika raketten in Turkije en de Sovjet-Unie geen raketten in Cuba. Na de crisis had Amerika geen raketten in Turkije, en de Sovjet-Unie geen raketten in Cuba. En wat is dus de uitslag van de Cuba crisis, of in Amerikaans termen: the bottom line: De Amerikanen zijn hun raketten in Turkije kwijt. In populaire termen: de Cuba crisis is gewonnen door de communisten.
    Geen van beide zekerheden omtrent de Cuba crisis blijkt dus te kloppen - of om precies te zijn: het tegenovergestelde te zijn van wat men universeel denkt.
    Net als met betrekking tot de Tweede Wereldoorlog.
    Komt het nu niet in uw gedachten op dat dit misschien voor nog veel meer zaken zou kunnen gelden?

Inmiddels is er de mini-oorlog in GeorgiŽ geweest, gestart door de GeorgiŽrs die de "afvallige" regio van Zuid-OssetiŽ weer in het gareel probeerden te bombarderen, gevolgd door het verjagen door de Russen van de GeorgiŽrs   . Simpele kwestie zou je zeggen, want het Westen deden precies hetzelfde in Kosovo. Natuurlijk ziet men dat in het Westen anders, want want wij doen dit soort dingen met goede bedoelingen, en zij met slechte. Per definitie. En ineens is er weer sprake van de Koude Oorlog. Gepaard gaande met de bekende emmers vol propaganda van Westerse kant.
    Maar vanwege die flagrante dubbele standaard, zijn er toch wat meer tegengeluiden dan vroeger - toen zo'n geluid totaal afwezig was. Het volgende is, vermoedelijk wat onbedoeld, uit een van de meestal nogal ongeleide columns van Bert Wagendorp.


Uit: De Volkskrant, 23-08-2008, column door Bert Wagendorp

Koude Oorlog

... 'Russen breken met NAVO', luidde vrijdag de openingskop van de Volkskrant. Het politieke overleg in de NAVO-Rusland Raad was ook al bevroren - koud.
    Twintig jaar geleden had niemand kunnen denken dat het ooit nog eens zover zou komen dat de Russen zouden 'breken' met de NAVO. Maar nu het gebeurt, herinneren we ons opeens de Koude Oorlog.
    Jeugdsentiment: Stones, Pietje Keizer, Koude Oorlog.
    Ik keek gisteren naar de olympische volleybalwedstrijd Amerika - Rusland, om te zien of er al iets van een Koude Oorlogsstemming in de lucht hing. Maar je merkte er niks van. Ook in het wedstrijdverslag in de New York Times stond geen enkele verwijzing naar een nieuwe Koude Oorlog ('De smash van Lee sloeg in als een Scud-raket').
    Is het eigenlijk wel waar, dat de Koude Oorlog in 1990 of daaromtrent was afgelopen?
    Toegegeven, met Guus Hiddink als Russisch bondscoach, rijke Russen die onze voetbalclubs opkopen, ...  - maar is de Koude Oorlog echt geŽindigd?
    Is er ergens een vredesakkoord getekend?
    Toen de Sovjet-Unie uit elkaar was gevallen, mochten landen van het oude Warschau Pact - en zelfs voormalige Sovjetrepublieken - lid worden van de NAVO. Daaraan kon je eigenlijk al zien dat wij gewoon doorgingen met de Koude Oorlog. Anders hadden we ze geen lid hoeven te maken. ...


 Red.:   Goh, wat simpel, hŤ. Eigenlijk is alles rond die Koude Oorlog simpel: het Westen is hem gestart met de "IJzeren Gordijn"-rede van Churchill, de oprichting van de NAVO, en het weigeren van het aanbod van een geneutraliseerd Duitsland. Vervolgens heeft het Westen die Koude Oorlog langdurig opgestookt met eindeloze verhalen over de atoombommen van het Rode Gevaar ("Liever atoomdood dan rood"), de "missile gap" en gelijksoortige Orwelliaanse propaganda, zie ook de illustratie hiernaast. En tenslotte weigerden ze hem te beŽindigen toen daar ruim vijftien jaar lang de gelegenheid voor was.
    Er wordt nogal eens gerefereerd, of misschien juister: veelvuldig gerefereerd, aan westerse linkse intellectuelen die tijdens de koude oorlog op de hand van de Russen zouden zijn geweest. Daar waren er ongetwijfeld een paar van. Maar ze waren hoge uitzonderingen, ten opzichte van de mainstream:


Uit: De Volkskrant, 09-10-2010, boekrecensie door Anet Bleich

‘U moet een ander ochtendblad nemen’

Non-fictie | Een milde criminoloog en een felle antifascist: een fascinerende biografie van W.H. Nagel.

‘Vanaf het moment dat er jacht gemaakt werd op de buurman omdat die socialist of Jood was, was neutraliteit onmogelijk’, schreef J.B. Charles in het in 1962 verschenen Van het kleine koude front. Het zijn woorden die de schrijver Charles, pseudoniem voor de in zijn tijd befaamde criminoloog Willem Hendrik Nagel (1910-1983) kernachtig typeren. Politiek neutraal is Nagel/Charles geen seconde geweest tijdens zijn veelbewogen, allerminst saaie leven. Hij speelde tijdens de Tweede Wereldoorlog een vooraanstaande rol in het verzet, eerst in zijn woonplaats Groningen, later, nadat hij op het nippertje aan arrestatie was ontkomen in Utrecht waar hij plaatsvervangend commandant werd van de Binnenlandse Strijdkrachten. Hij nam stelling tijdens de Koude Oorlog, vůůr de zogeheten Derde Weg en tegen het destijds zeer fervente en dominante anticommunisme. ...


Red.:    '... het destijds zeer fervente en dominante anticommunisme'. Oh, dat is dus zo. Met een kleine correctie: dat anticommunisme is nog steeds even fervent.
    Een bijzonder klein voorbeeldje:


Uit: De Volkskrant, 02-01-2013, door Leo Schellekens, heeft als onderwijskundige 17 jaar in Afrika, Latijns-Amerika en AziŽ gewerkt.

'In Afghanistan is ťcht iets groots verricht'

...    Zelf ben ik nu een paar dagen terug uit Kabul, waar ik sinds 2005 met verschillende tussenpozen heb gewerkt. ...
    In 1979, toen de Sovjet-Unie het land binnenviel, kon slechts 18 procent van de mannen lezen en schrijven en slechts 5 procent van de vrouwen. Na de invasie werd 80 procent van alle scholen verwoest en werden gekwalificeerde leraren gedood of ze verlieten het land. ...


Red.:   Een gore leugen. Die scholen zijn gebouwd onder het Rusland-vriendelijke bewind, en verwoest door de door Amerika gesteunde mujaheddin - en later de Taliban.


Naar Anti-communisme  , Politiek lijst  , Politiek & media overzicht  , of site home  .