WERELD & DENKEN
 
 

PC-club: de "Zwijg!" campagne

1 jan.2005; rev.20 jul.2006

Voor de objectieve waarnemer is het een vanzelfsprekendheid, maar ten overvloede eerst een aantal binnen zeer korte tijd verzamelde artikelen uit de politiek-correcte zwijgcampagne - het totale aanbod ervan is ontzettend groot. De analyse volgt eronder.


Uit: De Volkskrant, 02-12-2004, column van Marcel van Dam

Een met kranten dichtgeplakt dorp

Eergisteren stond er een treffende ingezonden brief op deze pagina van Ted Peters uit Bergschenhoek. Hij schrijft: 'Sinds de moord op Van Gogh luister ik niet meer naar de radio in de auto, maar draai mijn eigen muziek. Heerlijk. Ik zap om alle Barenden, Knevels, en andere volksmenners heen en kijk alleen nog een A-film op tv. Heerlijk'.
    Ik voel met hem mee. Af en toe loopt het mij ook over de schoenen. Nu al weken lang, iedere dag, praten, praten, en nog eens praten over de vraag waarom moslims in ons land toch een Mohammed B. hebben gebaard. ...
 

Uit: De Volkskrant, 18-12-2004, column van Jan Blokker

Oude reus

... we houden in Nederland van de vrijheid van meningsuiting als van onszelf, maar vr je er iets uit wil flappen, is het verstandig om op het juiste adres een nihil obstat te regelen.
      Vroeger haalde je dat bij de paus. Later, toen de samenleving ontkerstend was geraakt, kon je terecht bij figuren als Melkert en Rosenmller die als het ware de prelaten vormden van de linkse kerk. Maar sinds ook die is leeggelopen, kom je niet meer om Afshin Ellian, Sylvain Ephimenco, Leon de Winter of Bart Jan Spruyt heen, en vergis je niet: die ruiken bij wijze van spreken dat je een ongewenste opinie hebt doorgeslikt, ze grijpen je op Schiphol onmiddellijk in de kraag, en blijven net zo lang wachten tot het bolletje er helemaal uit is.


Uit: De Volkskrant, 20-12-2004, column van Pieter Hilhorst

Vruchtbare schijnheiligheid

Criticasters van de islam nemen geen enkel blad voor de mond. De oorzaak van vrouwenonderdrukking en politiek geweld ligt in de islam en dus mag die religie niet worden gespaard. Ze bepleiten een shortcut naar de Verlichting. De droom van Ayaan Hirsi Ali is, zo zei ze vorig jaar in Trouw, dat de Dam volstroomt met meisjes met hoofddoeken en dat op een teken van burgemeester Cohen alle aanwezigen hun hoofddoek afdoen.
     Een mooie droom. Van mij mag iedereen terstond van zijn geloof vallen. Helaas gebeurt het tegendeel. Het huidige anti-islamitische klimaat maakt dat de hoofddoekjes nog wat steviger worden vastgeknoopt en de koran nog wat fermer wordt omklemd.   ...
    Is het niet eerlijker om mensen de waarheid te zeggen? Eerlijker is het wel, maar tot toenadering leidt het zelden. Een treurige conclusie. Voor een vruchtbaar gesprek tussen radicaal andersdenkenden is een beetje schijnheiligheid onvermijdelijk.


Uit: De Volkskrant, 24-12-2004, column van Francisco van Jole

Als een heremiet schep ik mijn eigen mediaomgeving en maak me tegelijkertijd onbereikbaar voor de rest

De drammerigheid [de linkse uit de jaren 70, red. IRP] is echter helaas niet verdwenen. Ze heeft alleen een ander smaakje gekregen. Rechtse drammerigheid voert nu de boventoon. Uit angst een tweede Fortuyn-revolte te missen, wordt iedere oprisping van Kamerlid Wilders als baanbrekend nieuws gebracht. Zijn strijdmakker, de Rotterdamse wethouder Pastors, kan in het gezelschap van doorgeleerden bij NOVA rustig verklaren dat de islam in strijd is met de Grondwet en de bijbel niet. Niemand die hem vraagt voor welke van de Tien Geboden dat precies opgaat. Of de onzin weerlegt.
     Ongewenst gedrag dat van oudsher aanwezig is in de maatschappelijke onderklasse, van treiterijen tot groepsverkrachting tot straatgeweld, wordt nu door de media steevast tot een nieuw etnisch, lees Marokkaans of moslimprobleem bestempeld. Alsof het gaat om zaken die nooit eerder hebben bestaan: het integratieproces als grote witwasoperatie.
     Wie het geklaag en de hysterie beu is en zegt dat Nederland al met al een prettig land is, wordt voor gek verklaard. Of tot leugenaar.
     Die drammerigheid bezorgt me net zo'n vervelend gevoel als Truck in de jaren zeventig. Ik merk dat ik me eraan probeer te onttrekken. Vorige week kocht ik een digitale videorecorder die geen banden gebruikt maar een harddisk. Er kan honderd uur televisie op en met een beetje slim programmeren stel ik met de intelligente software mijn ideale tv-avonden samen en zie ik nooit meer uitzendingen die mijn humeur bederven. Het nieuws via internet heb ik met een techniek die rss heet zo ingesteld dat ik alleen nog maar lees wat ik prettig vind. Ik zal wel wat missen, maar ik slaap beter.
     Je kunt het struisvogelpolitiek noemen, ...


Uit: De Volkskrant, 24-12-2004, door Cornald Maas, voormalig tv-criticus van de Volkskrant (volledig artikel plus analyse hier  )

TV-makers vervalsen de werkelijkheid

Eerder werden de kwesties rond de geweigerde hand van Rita Verdonk, de islamitische prediker Van de Ven bij Andries Knevel en de opmerkingen van LaurensJan Brinkhorst over de film van Ayaan Hirsi Ali grenzeloos uitgemolken. Naar aanleiding van de verschijning van een rapport over extreem-rechts nam vorige week, ook alweer Het Journaal, de afgebrande basisschool in Uden nog maar eens op in een ronkend nieuwsoverzicht - alsof inmiddels niet is gebleken dat de brandstichting niks van doen heeft met extreem-rechtse of moslimvijandige sympathien.
    Het maakt niet uit: tv-makers pompen op, vergroten uit, geven grote betekenis aan zaken die niet zo veel betekenis hebben. Zo dragen ze bij aan een klimaat dat verstikkend is en soms nodeloos kwetsend voor moslims. En op zijn minst presenteren zij ons, juist in een periode waarin er behoefte is aan rust en zinnige analyse, een nogal gechargeerde versie van de werkelijkheid. De doorsnee weldenkende Nederlander herkent zich intussen steeds minder in het steekspel tussen verslaggevers, politici en opiniemakers zoals ons dat op televisie wordt voorgeschoteld.
    Het wordt, kortom, tijd dat tv-makers weer hun journalistieke verantwoordelijkheid nemen.
 


Red.:  De gemeenschappelijke boodschap van al deze uitspraken is duidelijk: de critici van de islam kunnen beter hun mond houden, en de beste politiek is niets doen en niets zeggen dat moslims of de islam als aparte groep ziet of belicht. Af en toe wordt dit ook door vertegenwoordigers uit de PC-club toegegven:


Uit: VARA TV Magazine, nr. 33-2005, dubbelinterview door Gijs Groenteman

Ga toch koken

'Ayaan en Wilders konden niet meer in de Kamer werken wegens bedreigingen. Ho~ kan je dr nou gn onderwerp van maken?' TV-journalistiek volgens twee vrouwen die het nieuws een jaar geleden vaarwel zeiden: Wouke van Scherrenburg en Maria Henneman.

Wouke van Scherrenburg en Maria Henneman zijn allebei grote namen in de nieuwsjournalis-tiek. Van Scherrenburg(1946) maakte carrire als schrijvend journalist, totdat ze in 1989 verslaggever werd bij Den Haag vandaag. Daar werd ze bekend door haar rouwdouwende interviewstijl, waarvoor ze ministers zelfs tot op de wc achtervolgde. Maria Henneman (1956) studeerde geschiedenis en werkte jarenlang bij het Journaal, onder meer op de economische en de Haagse redactie. ...

Zijn jullie zelf ook te voorzichtig geweest?
Wouke: Toen Bolkestein deze hele kwestie voor het eerst op de agenda zette, wist ik van vrienden die in het onderwijs zitten en van mijn man, die toen nog bij de politie zat, dat het inderdaad een behoorlijk zootje aan het worden was. Toch heb ik een te politiek correct interview met Bolkestein gemaakt.


Uit: De Volkskrant, 08-07-2006, door Jan Tromp, correspondent in New York

De politiek is in de greep van platte krachten

Hoe heeft het grove taalgebruik en het populisme zover op kunnen rukken in Den Haag, vraagt Jan Tromp zich af vanuit New York.

...  Hirsi Ali noemt de islam ‘achterlijk’. Klaar. Probleem gedefinieerd n opgelost. Jarenlang is op last van links het immigratieprobleem doodgezwegen door domweg te ontkennen dat er een probleem bestond. Op haar eigen manier steekt Hirsi Ali ook de kop in het zand. ...


Red.:   Dit wordt aangehaald in het kader van een algemene betoog over platheid in de politiek, waarbij Rita Verdonk natuurlijk veel meer kritiek, net als Marco Pastors. Tromp is dus ondanks zijn bekentenis nog steeds voor het verzwijgen.

Dat is een geldig standpunt, wat dus op zijn merites beoordeeld moet worden. Maar als dit standpunt de uitkomst van het debat is, moet het ook echt de uitkomst zijn – dat wil zeggen: dat we de islam en de moslims en de allochtonen op geen enkele manier als aparte groep behandelen. Dat wil zeggen: geen steun voor aparte moslimorganisaties, geen quota voor allochtonen bij de media, politie of andere overheidsbanen, geen monitoring van het aantal allochtonen dat afgewezen wordt bij sollicitatie, geen moskeen (het overgrote deel van de bevolking wil het niet, en er is geen enkele reden om een groot deel van de bevolking te bevoordelen tegenover een klein deel) enzovoort.

En een tweede directe consequentie van het zwijgen over misdragingen van allochtonen jegens autochtonen, incidenten of niet, is het zwijgen over misdragingen van autochtonen versus allochtonen, incidenten of niet. Dus geen berichten over en onderzoek naar Lonsdale jongeren en aanverwante zaken. En hetzelfde geldt voor eventuele corrigerende acties aan beide zijden.

Het derde aspect aan dit advies is de zichtbaarheid: het is voor de integratie en het zelfvertrouwen van de allochtonen niet goed dat de problemen die er, eventueel, zijn zichtbaar worden gemaakt, of in ieder geval zo zichtbaar. Of in de woorden van de PvdA wethouder na de inval in een door moslimextremisten bezette woning in het Haagse Laakkwartier (10-11-2004), dat het hele afzetten van de wijk niet bijdraagt aan het verminderen van de angst- en crisisgevoelens. Als het argument van de zichtbaarheid geldig is, geldt het aan beide kanten. Autochtonen maken hun bezwaren tegen meisjes-lastigvallende moslims minder zichtbaar, en moslims maken zichzelf minder zichtbaar. Dan dus weg met de hoofddoeken, de djellaba's, en het spreken van onverstaanbare talen in de openbare ruimte.

Het voorbeeld van de moskeen geeft aan dat de positie die de allochtonen en de moslims verkregen hebben er wel degelijk een is van een bevoorrechte kleine minderheid. Het beroep van de moslims op eigen godshuizen in de openbare ruimte kan ook gedaan worden door welke godsdienst dan ook, en daarvan zijn er zeer vele. Als het aantal moslims ten opzichte van die andere godsdiensten van belang is, dan is ook het aantal autochtonen ten opzichte van het aantal moslims van belang, en die grote meerderheid van autochtonen willen die ostentatieve moskeen in hun buurt niet.

Kortom: de voorstanders van het zwijgen over eventuele problemen verbonden met de aanwezigheid van moslims of allochtonen moeten ook er voor zijn dat de bevoordeling van de moslims en allochtonen geschrapt wordt. Omdat ze dat laatste vrijwel zeker niet willen (ze kunnen reageren op wat hier gesteld wordt, zie W&D Contact  ), is hun zwijg! standpunt hypocriet, een schending van het gezond verstand, en als groepsgedrag van mensen die toegang hebben tot de media een ondermijning van de vrijheid van meningsuiting. De groepering in tijd en plaats, minstens vijf artikelen in de Volkskrant gedurende een periode van een maand, geeft goede grond aan een vermoeden van afspraak, een mediakongsi.

Addendum: Zeer kort na het schrijven van (de eerste versie) dit artikel stuitte de redactie meteen op een toepassing van deze campagne, zie hier  .

Addendum apr. 2008:
Na weer een preiode met veel rumoer, veroorzaakt door voortdurende nieuwe allochtonen eisen aan Nederland: boerka's, geen-handen-schudden, geroep van "Belediging!", boekini's en de gebruikelijke overlast en criminaliteit, en, o ja, een reactie in de figuur van Geert Wilders, zijn er weer nieuwe helden die de oplossing weten:


Uit: De Volkskrant, 29-03-2008, door Khalid Boudou en Oscar van Gelderen

Doodmoe worden de Berber en de Jood van al het geroep en gebral in Nederland. Iedereen schreeuwt maar, heeft een mening, geeft niet waarover, en nog zonder humor ook. Mag het even ophouden, vragen Khalid Boudou en Oscar van Gelderen.

Wij willen ook een ander geluid: stilte

Tussentitel: Kijk ons eens lekker rebelleren, onze mening teldt. Met dt geschreven, dat wel

Wij – een Berber en een Jood – vinden dat het Nederlandse politieke landschap moerasachtige vormen begint aan te nemen, en dat het politieke debat wordt gedomineerd door standpunten die eenzijdig en ongenuanceerd zijn, humorloos worden gebracht en ieder gevoel voor relativering en zelfspot ontberen.   ...

Tijdje gedeisd houden

Wat we maar willen zeggen: laat iedereen zich een tijdje gedeisd houden, en gewoon zijn werk doen. De politicus maakt beleid, de filmmaker maakt films, de schrijver schrijft, de uitgever geeft uit, de bakker bakt brood en de welzijnswerker houdt zijn sjoelavondjes in de achterstandswijk.   ...


Red.:   En tussen die twee stukken wordt op een uiterst rumoerige manier betoogd dat de heren meer stilte willen.
   Nu, als je op deze propagandistische manier opereert, zal die stilte er zeker nooit komen.
   Ergens in augustus werd er ergens anders een soortgelijke verzuchting geslaakt: "Wat is het rustig in Nederland h - nu alle Marokkanen in Marokko zitten ..." en "Zullen we het er nu eens niet meer over hebben...?"
    Uitstekend idee, dacht de redactie, we zullen het er niet meer over hebben. Laten we niets zeggen tot er werkelijk wat gebeurt.
   Sinds augustus, en nu zijnde in begin oktober, zijn al een stuk of drie gevallen geweest van groepen Marokkaanse jongeren die op diverse plaatsen in Nederland de beest hebben uitgehangen. En de discussies daarover lopen tot in de Tweede Kamer. Dus steekt ook de Zwijg!-campagne weer zijn kop op:


Uit: De Volkskrant, 19-09-2008, rubriek TV door Wim de Jong

Censuur

Tussentitel: De rechtse politicus Elias spreekt zich uit voor censuur?

Politiek24 zal donderdag tijdens de Algemene Beschouwingen beter zijn bekeken dan gewoonlijk, en dan met name door aanhangers van Geert Wilders. Het digitale kanaal van de NOS ging een dag eerder namelijk op zwart op het moment dat de PVV-leider in de Tweede Kamer zijn pijlen richtte op het ‘Marokkaanse tuig’ en anders moslims die wel ‘onze uitkeringen accepteren, maar niet onze normen en waarden’. Reden voor honderden mensen om gisteren op de NOS-site en weblogs als GeenStijl te hoop te lopen tegen de linkse samenzwering in de media, waarvoor het ‘blokken’ van Wilders’ toespraak dan eindelijk het concrete bewijs zou vormen.   ...
    Woensdagavond kwam in Pauw & Witteman nog wel even aan de orde of de journalistiek zich ten aanzien van Wilders niet inderdaad in meer of mindere mate zou moeten inhouden. Gast Ton Elias, kandidaat-Kamerlid voor de VVD en communicatiedeskundige, sprak zich uit tegen de vertoning van beelden van Wilders gedurende de Algemene Beschouwingen en kweet zich dan ook met merkbare weerzin van zijn opdracht om er in het praatprogramma commentaar bij te leveren. Iemand die zo ‘ongenuanceerd, hard en onjuist’ uithaalt naar een complete bevolkingsgroep verdient die extra aandacht niet, meende Elias.
    Een rechtse politicus en nota bene ook nog een communicatiespecialist die zich uitspreekt voor een vorm van censuur? Ethiek of partijbelang? Wilders maakt het er voor tv-kijkers van de Linkse maar ook de Rechtse Kerk niet eenvoudiger op. Of toch wel: op de site van Politiek24 bleek gisteren heus niet iedere bezoeker door Laroes op het verkeerde been gezet. De NOS is en blijft een ‘corrupte bende’. ‘Om de vermoorde onschuld te spelen door het aan een technische storing te wijten, is werkelijk stuitend.’


Naar PC club  , Mediakongsi  , Media lijst  , Politiek & Media overzicht  , of site home  .