WERELD & DENKEN
 
 

Linkse denken: ideologie

2 feb.2011

Na de missie in Uruzgan is het ook in Nederland eenieder die ook maar enigszins objectief naar het nieuws kijkt volkomen duidelijk dat in Afghanistan niets bereikt kan worden zonder het voeren van strijd tegen de sterke conservatieve krachten in dat land, nu bekend onder de noemer van "Taliban". En dat je die krachten niet door middel van buitenlandse troepen kan verslaan - dat moeten de Afghanen zelf doen.,
    Dus een nieuwe "politiemissie" in 2011 is nog veel meer onzin. Desondanks is de leiding van GroenLinks ervoor. Want die hebben zo hun "idealen":


Uit: De Volkskrant, 02-02-2011, van verslaggever Ron Meerhof

Reportage | GroenLinks legt steun missie Kunduz uit aan achterban

Beschaafde kritiek op fractie

Tussentitel: ‘De intenties zijn goed. Dat vind ik héél belangrijk’

...    Door het heel het land reizen Kamerleden deze week zulke bijeenkomsten af, om verantwoording af te leggen aan de aanhang. De Kamerleden Tofik Dibi en Rik Grashoff 'doen' vanavond Rotterdam. Ze leggen uit hoe het kon dat GroenLinks begin vorige week afstevende op een 'nee' tegen de missie om donderdagnacht toch in te stemmen.    ...
Als eerdergenoemde Veenstra hartstochtelijk bijval met de fractie betuigt, klapt ongeveer eenderde van de aanwezigen. Nog eens eenderde lijkt tegen. De rest wil vooral méér weten. Zoals een 58-jarige Rotterdamse met grijze krulletjes, lid van GroenLinks sinds dag één en daarvoor CPN'er: 'Ik neig ernaar het met de fractie eens te zijn. Misschien is het wel naïef. Maar de intenties zijn goed. Dat vind ik héél belangrijk.'    ...
    Kamerlid Dibi ...
    ...is zich voortdurend bewust geweest van het dreigende gebrek aan draagvlak, bezweert hij....
    '... Dit is niet mijn kabinet, niet mijn oorlog, maar dit zijn wél mijn idealen.'


Red.:   En hier zijn nog wat uitwerkingen van die idealen:


Uit: De Volkskrant, 26-01-2011, van verslaggever Stieven Ramdharie

Amerikanen bombarderen complete dorpen in Afghanistan om de Taliban te verdrijven

De fluwelen handschoenen zijn uit

De beruchte Amerikaanse Vietnam-uitspraak 'het was nodig het dorp te vernietigen om het te redden', wordt in Afghanistan steeds meer werkelijkheid. Van het dorpje Tarok Kalacheh, ingenomen door de Taliban, bleef niets over na een Amerikaanse luchtaanval. Maar liefst 23 duizend kilo aan bommen en raketten werden op de 33 huizen in het gehucht afgevuurd.
Tarok Kalacheh is niet het enige verlaten dorpje in Zuid-Afghanistan waar het Amerikaanse leger deze nieuwe, omstreden tactiek toepast. Nu president Obama's 'surge' in omvang toeneemt, maakt NAVO-bevelhebber David Petraeus meer gebruik van de 'verschroeide aarde-methode' tegen de Taliban.    ...
    Verpulvering van het dorp, waarbij volgens de VS geen burgers werden gedood, was volgens luitenant-kolonel David Flynn de enige optie. ...


Red.:
   Met, zoals gewoonlijk, de allerbeste bedoelingen.
     En dit is niet van nu of aan een specifieke persoon gebonden:


Uit: De Volkskrant, 01-02-2011, van verslaggever Ron Meerhof

Optreden Jolande Sap in debat over politiemissie was typisch GroenLinks

Dik Verkuil is historicus. Tegen de wil van de partij gaf de GroenLinks-fractie destijds ook steun aan de VN-missie in Bosnië en de bombardementen op Servië. Die steun werd later ingetrokken. Dat kan ook nu gebeuren.

Het optreden van Jolande Sap in het debat over de politietrainingsmissie in Kunduz was typisch GroenLinks. Volgens Martin Sommer handelde ze in strijd met de geschiedenis van haar partij en passeerde ze de PvdA rechts (Opinie & Debat, 29 januari). Maar in feite zette ze de partijtraditie voort en was juist de opstelling van de PvdA een breuk met het verleden. GroenLinks is altijd sterk gedreven geweest door de behoefte de wereld te verbeteren. Niet zelden ging dat gepaard met een zekere wereldvreemdheid. Die factoren gaven ook nu de doorslag.
    Wereldvreemd idealisme speelde al een hoofdrol toen GroenLinks in 1992 de deelname aan de militaire VN-missie in Bosnië steunde ...


Red.:    Eén van die idealen is "internationale solidariteit", zie hier  .
    Het beeld van de gebombardeerde dorpen zegt eigenlijk al genoeg. Schrijver Arnon Grunberg, die zelf enige tijd in Uruzgan, Afghanistan, is geweest, uit het in schrift:


De Volkskrant
, 07-02-2011, column door Arnon Grunberg

Onnozel

...  het prachtige interview van Gijs Herderscheê en Jan Hoedeman met Jolande Sap dat vrijdag in de Volkskrant stond.
    Zo stelt mevrouw Sap bijvoorbeeld dat Afghaanse rekruten zich moeten melden op 'terugkomdagen' en als dat niet gebeurt, gaan 'inlichtingendiensten actief op zoek naar waar ze zitten'.
    Zou 'terugkomdagen' vertaald zijn in het Pashtu?
    Over welke inlichtingendiensten heeft mevrouw Sap het? De MIVD? Die niet in staat is betrouwbare voorspellingen te doen over de nabije toekomst, maar die wel ondeugende Afghaanse rekruten gaat opsporen?   ...
    Vermoedelijk is mevrouw Sap onnozel. Maar onnozelheid gaat soms ongemerkt over in slechtheid. Die grens heeft ze overschreden.


Red.:    Een illustratie van die onnozelheid:


Uit: De Volkskrant, 23-02-2011, van Merlijn Schoonenboom

Duitse soldaten in Kunduz twijfelen aan partnerschap

Tussentitel: 'Veel Afghanen werken openlijk tegen ons'

Nadat drie Duitse soldaten opzettelijk waren gedood door een Afghaanse bondgenoot, is in het Duitse leger de discussie losgebarsten over de gevaren van de samenwerking met Afghaanse rekruten.
    Duitse media melden deze week dat meerdere Bundeswehr-soldaten in Kunduz ernstig twijfelen aan dit concept van 'partnerschap' tussen de beide legers. Volgens Spiegel Online zouden soldaten dit weekeinde zelfs hebben geweigerd missies met Afghanen te ondernemen.
    De Bundeswehr heeft als een van haar taken in Kunduz het opleiden van Afghaanse militairen. Bij dit zogenoemde 'partnerschap' werken internationale troepen samen met Afghanen, met het doel ze te trainen voor het Afghaanse nationale leger.
    Vrijdag keerde één van de Afghaanse rekruten zich echter plotseling tegen de Bundeswehr-soldaten. Na een wachtronde begon een 26-jarige Afghaan in de 'buitenpost Noord' (provincie Baghlan) te schieten op Duitse soldaten, die daar bezig waren met het onderhoud aan hun pantservoertuig.
    De kogels werden van dichtbij afgevuurd, en raakten negen soldaten: drie kwamen er om, zes raakten gewond, waarvan één in levensgevaar verkeert. De rekruut is gedood. Er wordt gespeculeerd dat hij door de Taliban was overgehaald, maar die hebben de aanslag niet opgeëist.
    De risico's van het opleidingsconcept blijken in Duitsland nu veel hoger te worden ingeschat dan tot nu toe is gedaan. De Afghaanse rekruten en Duitse soldaten moeten op hun posten zeer nauw met elkaar samenleven. De rekruten waarvan de 26-jarige deel uitmaakte, zijn dit weekeinde vervangen door anderen; maar de stemming, zo vertelt een soldaat tegen Spiegel Online, is 'op een dieptepunt terechtgekomen', het wantrouwen is gegroeid.
    Het medium citeert een aantal in het gebied gelegerde soldaten. 'We willen ze opleiden, maar ze houden ons voor ongelovigen' die niets in hun land te zoeken hebben, zegt er één. 'Velen van hen werken openlijk tegen ons, niet met ons', zei een ander tegen het blad Bild.   ...
    Duitsland heeft na de VS en Engeland de derde grootste troepenmacht in Afghanistan. Sinds de Bundeswehr in 2001 is uitgezonden, zijn er 48 Duitse soldaten gevallen. In het begin was de inzet alleen gericht op opbouwhulp, maar de afgelopen jaren zijn de missies steeds gevaarlijker geworden.   ...


Red.:    Kortom de aanwezigheid van de "hulpverleners" verergeren een burgeroorlog.
    Geen betere manier om een ideoloog uit de tent te lokken dan een echte dialoog. PvdA'er Ronald Plasterk heeft kritiek geleverd op het besluit van GroenLinks. Hier is een  reactie:


Uit: De Volkskrant, 08-02-2011, door Ina Brouwer

Waar is toch de PvdA van Max van der Stoel gebleven?

Ina Brouwer | De auteur is oud-Kamerlid en oud-partijleider van GroenLinks. Ze vindt dat de PvdA, met Ronald Plasterk voorop, een karikatuur maakt van de politietrainingsmissie naar Kunduz en daarmee haar verleden verloochent.

Tussentitel: Plasterk reduceert politiemissie in Kunduz tot een centenkwestie

Toen ik in 1998 als Nederlandse directeur emancipatiebeleid de VN Commissie Vrouwenrechten bezocht, meldde zich een strijdbare, maar ook wanhopige, Afghaanse vrouwenorganisatie. Of we wisten dat meisjes in Afghanistan waren uitgesloten van onderwijs en dat het zieke vrouwen werd verboden een arts te bezoeken omdat alleen mannen toegang hadden tot de gezondheidszorg. Om nog maar te zwijgen van de uithuwelijking en het verbod om je als vrouw zonder boerka in het openbaar te vertonen.
    Steniging was ook toen al een gruwelijke praktijk die werd toegepast. Vrouwen waren niet meer dan slaven. ...
    Laten we ze opnieuw aan hun lot over? Aan een land waar volgens middeleeuwse methoden wordt gestreden? ...


Red.:    Waarna Ina Brouwer nog even doorgaat met zemelen.
    Dit is wat ze gemakkelijkerwijs maar even weglaat: de Afghaanse vrouwen hebben dit lot niet gekregen van de goden. Noch door buitenlandse invloeden. De Afghaanse vrouwen ondergaan dit lot onder de handen van grote groepen Afghaanse mannen - misschien wel de meerderheid. Strijden voor het lot van de Afghaanse vrouwen is strijden tegen de strevingen van de Afghaanse mannen (uit de Volkskrant, 24-02-2011, van correspondente Natalie Righton):
  Nargis wordt bankier, dat is zeker

...   op een andere, veel armere school in Noord-Kabul (Zarnegar) zijn de meisjes veel schichtiger. ...
    De circa 18-jarige Aziza durft helemaal niets te zeggen. Maar als we vertrekken, duwt ze een briefje in de handen van de verslaggeefster. Later in de taxi lezen we:
    'Mijn naam is Aziza. Vrouwen in Afghanistan hebben niet alleen problemen met onderwijs, maar ook culturele en maatschappelijke problemen. Bij ons zijn mannen de baas. .... Dankjewel. Aziza.'

En natuurlijk zullen die Afghaanse mannen dan terugstrijden. Wat Brouwer dus voorstelt, zonder het te willen zeggen, is dit: (burger)oorlog.
    Ina Brouwer is dus niet alleen een ideologische zemelaar. Door het weglaten van de consequentie van haar ideologische standpunten: het voeren van oorlog, is Ina Brouwer gegaan over de grens van de slechtheid. Zoals de meeste van dit soort onnozele zemelaars. Inclusief de in de aanhef van het artikel genoemde Max van der Stoel.
    Hoe ernstig het probleem van dit soort ideologen is, blijkt als je nog wat verder gaat kijken naar de verbanden tussen hun standpunten. Neem nou het geval dat je de culturele opvattingen van de Afghaanse mannen verplaatst naar Nederland. Niet als puur ideeën die in de wolken zweven, maar in de vorm van Afghaanse mannen. En in wat lichtelijk gewijzigde vorm die van Koerdische mannen, Somalische mannen, Turkse mannen, Marokkaanse mannen, enzovoort. Allemaal even achterlijk en verwerpelijk, of bijna even achterlijk en verwerpelijk, als die van de Afghaanse mannen in Afghanistan.
    Omdat de standpunten van die Afghaanse, Koerdische, Somalische, Turkse mannen, Marokkaanse enzovoort mannen in Nederland (bijna) even achterlijk en verwerpelijk zijn als die van de Afghaanse mannen in Afghanistan (Uit: Leids Nieuwsblad, 21-01-2011):
  Bouw van de Ittihad moskee bereikt hoogste punt

De bouw van de Ittihad moskee aan de Willem de Zwijgerlaan is in volle gang en heeft inmiddels haar hoogste punt bereikt. ...
    ... De nieuwe moskee krijgt twee ingangen: een voor mannen en een voor vrouwen. ...

... zou je denken dat Ina Brouwer, en alle andere ideologen die haar standpunten delen, inhoudende heel GroenLinks (anders zouden ze gillend weglopen), een groot deel van de PvdA, en het overgrote deel van de intellectuele middenklasse en elite, even sterk oorlog zouden willen voeren tegen de Afghaanse, Koerdische, Somalische, Turkse mannen, Marokkaanse, enzovoort mannen in Nederland als tegen de Afghaanse mannen in Afghanistan.
    Iedereen weet dat het tegendeel waar is. Die Afghaanse, Koerdische, Somalische, Turkse mannen, Marokkaanse, enzovoort mannen in Nederland wordt verteld dat ze een cultuur hebben die gelijkwaardig is aan de Nederlandse. Ze wordt verteld dat ze die cultuur natuurlijk moeten behouden. En de Nederlanders wordt verteld dat ze wat van die cultuur moeten overnemen.
    Waarvoor de ideologen ook weer een mooie ideologische term hebben: de multiculturele
samenleving.   
    Misschien omdat Ina Brouwer lang uit beeld is geweest, vielen haar opmerkingen meer op:


Uit: De Volkskrant, 10-02-2011, column door Arnon Grunberg

Betekenis

Ina Brouwer was de laatste fractievoorzitter van de CPN, de Communistische Partij Nederland, een filiaal van het Politbureau toen de Sovjet-Unie nog bestond.
     Communistische partijfunctionarissen zijn gewend de partijkoers blindelings te volgen. Vandaar dat mevrouw Brouwer dinsdag in de Volkskrant het besluit van GroenLinks om in te stemmen met de missie in Afghanistan verdedigde met de gebruikelijke retoriek: 'Laten we ze opnieuw aan hun lot over?'    ...


Uit: De Volkskrant, 10-02-2011, column door Marcel van Dam, socioloog.

Competitie in drogredeneringen

Tussentitel:  Met zo'n congres heeft Jolande Sap nog een mooie carrière voor de boeg

De Nederlandse politiek wordt steeds absurder. Jolande Sap laat zich 'uit passie voor Afghanistan' een oor aannaaien door Mark Rutte om een missie naar dat land te sturen om met 500 miljoen euro 1.000 politieagenten op te leiden à raison van 500.000,00 euro per stuk. ...
    Het congres van Groen Links, eens een linkse partij, vond het ook onzin, maar bejubelde haar omdat ze het zo goed had gedaan. ...
    De PvdA stemde gelukkig tegen. Volgens Ronald Plasterk, financieel woordvoerder van die partij in de Tweede Kamer, werd er tijdens het nachtelijke debat over de missie geen aandacht besteed aan het financiële aspect. Want, verduidelijkte hij, 'dat was een debat over oorlog en vrede'. Dus deed hij het nu maar in de krant (Opinie & Debat, 5 februari).
    Maar zelfs dat kwam hem op een standje te staan van Ina Brouwer, oud-fractievoorzitter van CPN en Groen Links. Vol walging stelde ze dat Plasterk van de sacrale missie naar Afghanistan een 'centenkwestie' maakte (Opinie & Debat, 8 februari). Hoe loyaliteit het brein kan vertroebelen.   ...


Red.:   Ergens moet er toch iets roeren in de geest:


Uit: De Volkskrant, 15-02-2011, door Gijs Herderscheê

Interview | Tof Thissen, lijsttrekker senaat GroenLinks

'Wij zijn geen onnozele gerritjes'


 Red.:    De voor de hand liggende reactie, en op deze site al elders gebruikt, staat hiernaast.
 

 

 

    Een eerste confrontatie met de feiten:


Uit: De Volkskrant, 15-02-2011, van correspondent Natalie Righton

Agenten in Kunduz: wij willen vechten tegen de Taliban

Afghaanse agenten in Kunduz zien niets in de voorwaarde van de Nederlandse regering dat zij na hun opleiding niet mogen vechten. De politie in de provincie Kunduz vecht allang tegen terroristen. De agenten doen dat ook graag 'om burgers te beschermen tegen geweld', vertellen ze.
    Toch wil Nederland een 'contract' tekenen met Afghanistan waarin wordt beloofd dat de agenten die zijn opgeleid door Nederlanders niet worden ingezet bij militaire operaties.
   Het kabinet-Rutte kwam met deze 'harde afspraak' vooral tegemoet aan bezwaren van oppositiepartij GroenLinks. De partij stemde pas in met de nieuwe trainingsmissie nadat zij de garantie had gekregen dat Nederlandse trainers in Kunduz uitsluitend civiele politie gaan opleiden en geen vechtpolitie.
    De Afghaanse agenten snappen niets van het plan van Nederland. 'Aan politie die alleen achter winkeldieven aan gaat en door de straten patrouilleert, is weinig behoefte in Afghanistan', zeggen ze. 'Het is hier oorlog.'
    De Volkskrant sprak afgelopen weekeinde uitgebreid met politieagenten in Kunduz over hun betrokkenheid bij gevechtsoperaties. Hun relaas laat zich samenvatten in één zin: ze vechten om te overleven.
    Agent Abdul R. (35) vertelt: 'Het plan van Nederland staat los van de realiteit in Afghanistan. In mijn district wordt politie vaak aangevallen door terroristen. Als de politie niet tegen ze vecht, maar wacht tot het leger komt helpen, is het te laat. Dan hebben ze ons al gedood. In afgelegen Afghaanse districten is namelijk geen leger. Op het platteland moet je als politie vechten om te overleven.'    ...


Red.:   De reactie van GroenLinks:


Uit: De Volkskrant, 16-02-2011, van verslaggever Jan Hoedeman

GroenLinks houdt vast aan missie Kunduz

GroenLinks blijft bij haar steun aan de politietrainingsmissie naar het Afghaanse Kunduz. Ook nadat een zes politie-rekruten in Kunduz gisteren in de Volkskrant verklaarden dat zij wel met de Taliban moeten vechten om te overleven. ...


Red.:    De kenmerkende reactie van de ideoloog indien geconfronteerd met de feiten die zijn ideologie tegenspreken: "Des te erger voor de feiten". 'Gekke gerritje' is nog ruim te positief ...
    Meer over GroenLinks en haar ideologie hier  .
    Het zijn geen goede tijden voor de linkse ideologen, want ze worden voortdurend door de realiteit om hun oren geslagen. Zelfs de theoretici onder hen voelen de klappen aankomen. Hun pijnkreten zijn een goede gelegenheid voor analyse van de kwaal. Tussen twee haakjes: auteur van de volgende column, Peter Giesen is historicus qua opleiding, en multiculturalist qua overtuiging. Maar op de "beschaafde" en meer theoretische manier, in tegenstelling tot rabiate types als (in de Volkskrant) Van Hintum, Von der Dunk, Wagendorp en dergelijke:


Uit: De Volkskrant, 23-04-2011, column door Peter Giesen

Nieuwe tribalisering

Goede naam, De Ware Finnen. Je weet tenminste wat je krijgt. Eigen volk eerst! De nieuwe tribalisering ...


Red.:   De eerste reeks fouten, als eerste in de feiten. Die feiten zijn dat de tribalisering is ingevoerd tezamen met immigranten, die zich in alle mogelijke tribale gewaden door niet-tribale Europese steden zijn gaan bewegen, in tribale godshuizen zijn gaan zitten, tribale winkels hebben geopend, hun  kinderen opvoeden in tribale talen en naar tribale televisie kijken als het ook maar enigszins mogelijk is - afkomstig als ze zijn uit tribale culturen  .
    En de tweede fout ligt in het redeneren: hier wordt impliciet het sociologisch toepasbaar zijn van de wet van actie en reactie ontkent.
  Zelf ben ik opgegroeid met de gedachte dat Europa goed was.

Hier wordt een oude oorlogstactiek toegepast: indien in het zicht van de vijand onder vuur, trek dan een rookgordijn op. Dat rookgordijn zijnde de opmerking: 'opgegroeid met'.  Je kan opgroeien met van alles ... Sinterklaas, God, het idee dat de wereld plat is ... Het is geen enkele garantie voor wat dan ook, behalve dat het in je geest terecht is gekomen. Maar vermoedelijk is dit dus doodgewoon een rookgordijn voor de erkenning hij zich de ideologie van het supra-nationalisme, internationalisme of kosmopolitisme heeft aangemeten.
  Europa was het afscheid van het benepen nationalisme dat zo veel ellende had veroorzaakt.

Een associatie die standaard gemaakt wordt, maar helemaal niet zo automatisch is als verondersteld. Ellende wordt veroorzaakt door oorlog, en nationalisme op zich veroorzaakt geen oorlog. Wat oorlog veroorzaakt is de behoefte om naar buiten te treden met jouw land. Wat je net zo makkelijk internationalisme kan noemen. Wie tevreden met zijn nationaliteit thuis zit, hoeft totaal geen oorlog te voeren.
  Ik was dan ook enthousiast over de euro. Niet alleen omdat hij handig is op vakantie, maar vanwege de historische betekenis. De euro is een bijna filosofische munt, symbool van vrede, vertrouwen, internationale samenwerking en ruimdenkendheid.

Hij legt het nota bene zelf uit: hij was niet voor die munt omdat hij dacht dat het zou gaan werken, maar hij was voor die munt uit hoofde van een ideaal. Zoals je uit hoofde van een ideaal op pad kunt gaan richting de pot aan het einde van de regenboog, en daarbij even missen dat er tussen jou en dat einde een moeras ligt.
  De euro is een bijna filosofische munt, symbool van vrede, vertrouwen, internationale samenwerking en ruimdenkendheid. Nu liggen deze verheven gedachten onder vuur van een herlevend nationalisme.

Bedoeld wordt: het nationalisme als van de Finnen die stemmen op de partij van de Ware Finnen omdat ze niet mee willen betalen. Wat een leugen is. De euro ligt inderdaad onder vuur. Maar de euro ligt onder vuur van het nationalisme van de Grieken en de Portugezen, die uit hoofde van eigen, nationale belangen, voor tientallen miljarden geld uit de Europese kas kan hebben onttrokken.
    En alweer ontkent Giesen dus het sociologische bestaan van actie en reactie.
  Het Europadebat heeft diepe filosofische wortels. De Verlichters geloofden dat alle mensen één waren, omdat ze werden verenigd door de rede. 'De wilde en de beschaafde man, de blanke man, de rode man, de zwarte man; indiaan en Europeaan, Chinees en Fransman, neger en Lap hebben dezelfde aard', schreef baron d'Holbach (1723-1789). Verschillen waren van tijdelijke en oppervlakkige aard. Wat d'Holbach echt bedoelde: op den duur zullen de neger en de Lap even beschaafd zijn als wij.

Een geldige gedachte, dat laatste. Tot het moment dat blijkt dat hij niet waar is. En daar ligt het probleem. Want houders van deze gedachte willen het idee dat hij niet waar zou zijn niet overwegen. Wat de gedachte maakt tot een ideologie. En alle ideologie heeft dezelfde waarde als de ideologie dat de aarde plat is. Een negatieve waarde.
  Dankzij de rede zullen zij tot het inzicht komen dat wij gelijk hebben, omdat wij immers de rede belichamen.

De ideologie geoperationaliseerd. Want ideeën kan je niet met de rede toetsen. Dat is "chasing oneself in verbal circles"  . Ideeën toets je aan de werkelijkheid -  op de abstractieladder naar beneden  .
    Waarna er een rede-matige breuk volgt met de volgende zin:
  Kosmopolitisme klinkt idealistisch en tolerant, maar veronderstelt een zekere gelijkschakeling. Werkelijke eenheid is slechts mogelijk onder mensen die op elkaar lijken.

Kosmopolitisme is nog niet eerder geïntroduceerd. Want het is niet hetzelfde als wat eraan voorafgaat, want dat was de gelijkheid der culturen. Daarna staat er de eerste correctie op de ideologie: eenheid is makkelijker onder mensen die op elkaar lijken. Waarna in het artikel citaten volgen van oude Duitse filosofen die dat tegenspreken, maar daarvoor hoef je geen oude Duitse filosofen te citeren: hedendaagse hoofddoeken en boerka's en huwelijksdwang en eerwraak volstaan.
  Er zijn maar weinig zuivere kosmopolieten of nationalisten. De meeste mensen combineren nieuwsgierigheid naar de buitenwereld met een zekere gehechtheid aan eigen tradities.

Dit zijn weer de woorden van de theoreticus. Qua beleidswensen is vrijwel de hele bestuurlijke en intellectuele top in de westerse wereld bijna zuiver kosmopoliet - zeg maar: de PVV tegen de rest.
  het nationalisme herleeft als het kosmopolitisme zijn hand overspeelt. 

Weer enige correctie op de ideologie. Maar ook weer een grote fout. Het nationalisme is nooit dood geweest. Onder de onderste tweederde van de bevolking heeft het gewoon doorgeleefd - in de vorm van ordinair gezond verstand. Het is de bovenste derde die het dood heeft verklaard. Nog steeds verklaart.
  Dat laatste lijkt nu te gebeuren in Europa, met de euro als symbool. De euro is een filosofische munt die de grondslagen van zijn eigen filosofie vergeten is. Echte eenheid is slechts mogelijk onder mensen die op elkaar lijken - zie baron d'Holbach. Hoezeer ik de Grieken of de Portugezen ook waardeer, zeker in economisch opzicht zijn ze ver van ons verwijderd.

Weer een fout. Eenheid is ook mogelijk onder mensen die niet op elkaar lijken. Maat niet onder mensen die van elkaar willen profiteren - of ze nu lijken of niet. En ook dat heeft strikt genomen niets met nationalisme te maken. Waar het mee te maken heeft, is culturele eigenschappen: zit er in een cultuur meer de neiging tot eerlijkheid en vertrouwen, of meer de neiging tot profiteren en wantrouwen. En daarin zijn heel duidelijke verschillen tussen culturen aan te wijzen. Vanuit Noordwest-Europa kijkende: naar het zuiden en het oosten worden profiteren en wantrouwen steeds sterker    .
    Iets waarvan het gebeuren met de euro één van de bewijzen is. Waarna de redelijke mens zegt: zoeken jullie het voortaan zelf maar uit:
  Laatst kwam ik op het vliegveld van Kopenhagen Deense kronen tekort om mijn maaltijd te betalen.
    'Het wordt tijd dat jullie bij de euro komen', zei ik tegen de ober, 'dat is een stuk handiger.'
    De man lachte me hartelijk uit.
    'Nooit! Betalen jullie maar voor de Grieken en de Slowaken!'

    We hameren hier hard op het ideologische denken van de arme Peter Giesen, terwijl je zou kunnen denken dat hij toch ook enig begrip toont. We vermoeden dat het begrip te beperkt is, en snel verdwijnt zodra het hameren door de realiteit vermindert. Dat vermoeden is gebaseerd op eerdere columns en andere berichtgeving, zoals onderstaande van de dag ervoor (uit de Volkskrant, 22-04-2011). Aanleiding: radiaat PVV-hater Thomas von der Dunk wilde een lezing houden waarin hij, voor de zoveelste keer, de PVV vergelijkt met de nazi's:
  PVV achter schrappen lezing Von der Dunk

De Willem Arondéus Lezing van Thomas von der Dunk is afgeblazen na overleg met Hero Brinkman, fractieleider van de PVV in Noord-Holland. ... De vertegenwoordigers van CDA en VVD vonden de tekst echter 'te partijpolitiek'. Na een gesprek met Brinkman bliezen zij de lezing af.
    Brinkman zegt dat hij alleen zijn mening heeft gegeven. 'De vertegenwoordigers van CDA en VVD vertelden me dat er in Von der Dunks lezing een aantal partijpolitieke passages stonden die niet positief waren voor de PVV. ...
    De PVV-politicus bestrijdt dat de vrijheid van meningsuiting is geschaad ...
    Von der Dunk heeft zich wel degelijk aan zijn opdracht gehouden, zegt Maud Knook [van de PvdA]. ...

Waarin dus op een meer praktisch vlak weer volop de oude zonden worden bedreven: eerst wordt da rabiate islam toegestaan ("Dood de joden en ongelovigen"), dan een gematigder tegengeluid ("Weg met die islam"), de PVV, bestreden met rabiate oorlogsretoriek ("PVV'ers zijn nazi's") waarna de bezwaren van de PVV worden beschreven als schending van de vrijheid van meningsuiting. Zoveel draaierij dat je er tureluurs van wordt. Met hartelijk steun van de rabiate columnisten als Bert Wagendorp en Arnon Grunberg.
    Bij Giesen is ook een meer theoretische achtergrond naspeurbaar. Op dit moment vult hij de column onder de titel "Het menselijke tekort" beurtelings met Wilma de Rek. Naast de bovenstaande column werd de rest van de dubbele pagina ingenomen door een gesprek van Wilma de Rek met de filosoof Paul Cobben, in  het kader van de reeks "In de maand van de filosofie", waarin Wilma de Rek en Peter Giesen beurtelings zes filosofen interviewen. Uit dat interview:
  Cobben neemt in zijn werk de opvattingen van de vroeg 19-de eeuwse filosoof George Friedrich Hegel als uitgangspunt

Hegel is op deze website verschillende malen gebruikt, en wel op dezelfde manier als de bioloog en filosoof Jacob Bronowski dat heeft gedaan (uit: J. Bronowski, The Ascent of Men):
  We are here face to face with the crucial paradox of knowledge. Year by year we devise more precise instruments with which to observe nature with more fineness. And when we look at the observations, we are discomfited to see that they are still fuzzy, and we feel that they are as uncertain as ever. We seem to be running after a goal which lurches away from us to infinity every time we come within sight of it.
...   But Gauss pushed on to ask what the scatter of the errors tells us. He devised the Gaussian curve in which the scatter is summarised by the deviation, or spread, of the curve. And from this came a far-reaching idea: the scatter marks an area of uncertainty. We are not sure that the true position is the centre. All we can say is that it lies in the area of uncertainty, and the area is calculable from the observed scatter of the individual observations.
    Having this subtle view of human knowledge, Gauss was particularly bitter about philosophers who claimed that they had a road to knowledge more perfect than that of observation. Of so many examples I will choose one. It happens that there is a philosopher called Friedrich Hegel, whom I must confess I specifically detest. And I am happy to share that profound feeling with a far greater man, Gauss. In 1800 Hegel presented a thesis, if you please, proving that although the definition of planets had changed since the Ancients, there still could only be, philosophically, seven planets. Well, not only Gauss knew how to answer that: Shakespeare had answered that long before. There is a marvellous passage in King Lear, in which who else but the Fool says to the King: 'The reason why the seuen Starres are no mo then seuen, is a pretty reason'. And the King wags sagely and says: 'Because they are not eight'. And the Fool says: 'Yes indeed, thou woulds't make a good Foole'. And so did Hegel. On 1 January 1801, punctually, before the ink was dry on Hegel's dissertation, an eighth planet was, covered - the minor planet Ceres.

Aangaande de relatie tussen het nazisme als ideologie en het terrein van de filosofie wordt altijd de naam van Nietzsche genoemd. Die van Hegel zou veel beter passen - het is de ideologie dat het mogelijk maakt de menselijkheid te vergeten, want de zuiverheid van het ideaal gaat boven alles, zie weer Bronowski  .
    En het is totaal niet verwonderlijk dat een ideoloog, ook al is hij van linksige huize, voor een reeks gesprekken terecht komt bij een filosofische ideoloog. Eentje met een sterke voorkeur voor de meest foute en dwaze vormen van ideologie. Een combineren dat we hier "de continuïteit der dingen" hebben gedoopt.
    Deze analyse is geheel gewijd aan Peter Giesen. Maar zijn houding is volstrekt representatief voor de multiculturalisten in het algemeen. Er zullen verschillen in achtergronden zijn en de manier van verwoorden zal nog wat meer verschillen, maar de basis is gemeenschappelijk: het op één of andere manier verworden hebben van een die dat zij zien als een ideaal, de verabsolutering van dat ideaal, de bestrijding van tegenstanders van dat ideaal, de bestrijding van iedereen die ook maar iets beweerd dat dat ideaal in de weg staat of tegen lijkt te spreken, en de onbeperkte toename van de felheid waarmee dit gedaan wordt als de bezwaren tegen het ideaal herhaald worden. Zeg iets over de islam, en je bent een racist. Zeg een keertje dat Nederland geen onbeperkte immigratie kan toelaten, en ze worden boos. Zeg het twee keer, en ze zijn ronduit woedend. Zeg het nog een keer, en je bent ingedeeld bij de kampbeulen van Auschwitz. Je bent iemand die hoogstpersoonlijk zorgt voor deportatie van immigranten naar vernietigingskampen (noot: dit is niet verzonnen).
    En dit proces vindt plaats op alle mogelijke niveaus: op het internet, tot is "discussies" in de krant met lieden als Wagendorp, Grunberg en Von der Dunk. En Vogelaar en Cohen en Van Rossem enzovoort, zie de waslijst hier  .
    Linkse ideologie is in zijn bedoelingen minder schadelijk dan de rechtse. In zijn uitwerking zijn er slechts een beperkt aantal verschillen. De rechtse ideologie stopt mensen in een kamp, de linkse voert een beleid in, onbeperkte immigratie, dat er automatisch toe leidt dat mensen in een kamp gestopt worden. De rechtse ideologie voert rechtstreeks naar de doem - de linkse neemt een omweg via de hoop.
    Je kan serieus discussiëren, letterlijk, over welk van de twee het ergste is.


Naar Linkse denken  , Politiek lijst  , Politiek & Media overzicht  , of site home  .