WERELD & DENKEN
 
 

Bronnen bij Cultuur, vermenging, analogie: praktijkvoorbeelden

12 aug.2008
 

Het eerste voorbeeld is eigenlijk het enige dat nodig is, omdat het landelijke cijfers betreft, en een essentieel onderdeel van onze maatschappij raakt: het vrijwilligerswerk:


Uit: Volkskrant.nl, 23-07-2008, ANP

Bijna helft Nederlanders doet vrijwilligerswerk

Bijna de helft van alle Nederlandse volwassenen is actief als vrijwilliger. Dat blijkt uit cijfers die het Centraal Bureau voor de Statistiek (CBS) woensdag bekendmaakte. In 2007 deden 5,6 miljoen Nederlanders van 18 jaar en ouder vrijwilligerswerk. Dat komt overeen met 44 procent van de volwassen bevolking.   ...


Red.:   Het bericht haalde de krant niet behalve een lullig itempje over bejaarden, wat wel eens zijn oorzaak zou kunnen vinden in het feit dat de Volkskrant graag vermeldt hoe goed de individuele allochtoon het ook wel niet doet als het over "de goede zaken" gaat, maar in dit geval kan dat niet, omdat overbekend is hoe de landelijke cijfers liggen:


Uit: De Volkskrant, 19-02-2002, van een verslaggever

Vrijwilligerswerk moet 'verkleuren'

Een Utrechtse sportvereniging zag de gestage toestroom van allochtone kinderen met lede ogen aan. Niet dat ze iets tegen de sportende kinderen hadden, integendeel. Het was het gedrag van de ouders dat ze tegenstond. Deze dumpten hun kinderen, zonder zelf ooit een bardienst voor hun rekening te nemen, eens de shirtjes te wassen of te chauffeuren voor een uitwedstrijd.


Het is een probleem waarmee meer vrijwilligersorganisaties kampen. Sportclubs, speeltuinverenigingen, thuiszorgorganisaties, de Kindertelefoon en andere vrijwilligersclubs hebben een groot tekort aan medewerkers. Terwijl het werk er niet minder wordt. Het aantal telefoontjes naar de Kindertelefoon neemt bijvoorbeeld toe, en het beroep op thuiszorg wordt door de vergrijzing, ook onder allochtonen, steeds groter.
    En steeds vaker krijgen vrijwilligers te maken met allochtone klanten of deelnemers met vragen waarmee ze geen raad weten, omdat de cultuur hen vreemd is.
    Uit onderzoek van de Nederlandse Organisatie Vrijwilligerswerk (NOV) en de stichting VrijwilligersManagement (sVM) blijkt dat bij de meerderheid van de grotere vrijwilligersorganisaties geen enkele allochtoon in de betaalde staf werkt.
    Ook onder de vrijwilligers zijn allochtonen vaak met een lampje te zoeken. ...


Red.:   Overal zijn allochtone vrijwilligers met een lampje te zoeken - de uitdrukking meestal staande voor het feit dat ze er in het geheel niet zijn. Het voorbeeld van de allochtone ouder en school is wat dat betreft al illustratief genoeg: zelfs waar er sprake is van direct eigenbelang, is de allochtonen inbreng en/of bijdrage minimaal. En dan hebben we het dus in eerste instantie alleen over overleg over de eigen kinderen.


Uit: De Volkskrant, 31-01-2006, door Igor Wijnker

Niks over voor de club

De journalist Igor Wijnker werd in 2004 lid van een Marokkaanse voetbalclub in Amsterdam-West. In een wekelijkse rubriek in de Volkskrant deed hij eerder verslag van zijn ervaringen ...


...   Maar bij Chabab wordt ook geen Algemene Ledenvergadering meer gehouden, vertelde wedstrijdsecretaris Habib mij laatst. 'Dat heeft toch geen zin. Iedereen steekt dan zijn vinger op en zegt dat hij helpt, maar doet uiteindelijk niks.'
...   De voorzitter [van een andere club; red. IRP] herkent dit probleem wel degelijk: 'Tachtig procent van onze leden is allochtoon en we hebben ook heel wat Marokkaanse jeugdtrainers, maar zodra er iets naast het veld moet worden gedaan, dan kunnen we daar alleen blanke Nederlanders voor krijgen. Ik dacht dat het bij allochtone clubs anders ging. Dat ze zich voor hun eigen club wťl willen inzetten. Maar jullie hebben dus hetzelfde probleem.'
  Charly en Hassan knikken ernstig.
  Hassan herneemt het woord: 'Het is nu eenmaal zo. De Hollanders zijn goed in organiseren. Ze houden alles netjes bij, schrijven alles op. Ik weet niet hoe dat bij de Turken of de andere immigranten is, maar bij ons wordt dat werk slecht gedaan.'
...   Hassan spreekt me nog een keer aan: 'Hoe vond je mijn verhaal? Het was wel goed, hŤ?' Ik zeg hem dat het een realistisch verhaal was. 'Maar misschien had je niet zo moeten benadrukken dat Marokkanen geen vrijwilligerswerk willen doen. Er zijn hier toch ook enkele mensen die wťl iets willen doen?'
  'Aah, kom op zeg, Igor, je weet toch hoe het gaat hier.'


Uit: Volkskrant website, Opinie, 24-10-2008, Pieter Hilhorst en Michiel Zonneveld

Studenten helpen buurtkinderen in ruil voor een gratis woning

Studenten krijgen gratis een woning in een achterstandswijk en als tegenprestatie verrichten ze tien uur per week vrijwilligerswerk voor de buurt.


...   Het idee is simpel: studenten krijgen gratis een woning in een achterstandswijk en als tegenprestatie verrichten ze tien uur per week vrijwilligerswerk voor de buurt. Ze helpen kinderen met huiswerk, organiseren activiteiten voor hen en geven computerles aan buurtbewoners. Zo komen duurzame netwerken tot stand tussen weerbare en kwetsbare stadsbewoners.   ...
    De kinderen die Jaouad huiswerkbegeleiding geeft, zitten op de islamitische basisschool El Kadisia. ...
    Jaouad vertelt lachend dat kinderen soms aan hem vroegen of hij wel een echte Marokkaan is. Een echte Marokkaan doet in hun ogen geen vrijwilligerswerk. ...


Red.:   Dat is inderdaad om erg om te lachen: dat het tot het echte-Marokkaan zijn behoort om geen vrijwilligerswerk te doen. Als je tenminste Marokkaan bent, want Nederlanders kunnen daar echt niet om lachen. Die zullen er eerder om huilen.
    Waar nog een kleinigheid bij komt. Want vrijwilligerswerk is vrijwilligerswerk als het niet betaald wordt - of tegen een kleine onkostenvergoeding gaat. Gratis onderdak valt onder geen van beide. Gratis onderdak is doodgewoon een vorm van betaling. Dit Ūs dus helemaal geen vrijwilligerswerk, maar betaald werk. Vooralsnog kennelijk de enige manier om Marokkanen in beweging te krijgen, want uit de rest van het artikel blijkt dat de studenten grotendeels of allemaal van Marokkaanse of islamitische afkomst zijn. Die dan kinderen op een islamitische basisschool helpen.
    Oftewel: dit is een islamitisch hulp-inteeltfeestje, gefinancierd door degenen die de huisvesting verschaffen. En je kan er donder op zeggen dat dat nŪet van allochtone kant komt.
    Wat de opmerking van het Marokkaanse kind duidelijk maakt, omdat het een kind is, dat het niet-vrijwilligerswerk doen endemisch is in de Marokkaanse cultuur. Dat is niet iets dat je met een hulpklasje her en der eruit krijgt. Dat duurt vele generaties. Een hoeveelheid tijd die veel te lang is ten opzichte van de ontwrichtende werking die het heeft op de haar omgevende, wel vrijwilligerswerk doende, cultuur.
    Het zaak van het vrijwilligerswerk is dus in feite al een sluitend bewijs van hoe de aanwezigheid van allochtonen, met hun op familie, clan en etnie gerichte cultuur, het kortschalige netwerk, een onderbreking vormen van het veel langere sociale netwerk van de Nederlandse, westerse maatschappij, met haar gerichtheid op functionele en grootschalige sociale verbanden.
    Maar nog krasser wordt dit zichtbaar als er materiŽle zaken in het geding komen, zie de volgende twee bronnen:
 

De Volkskrant, 09-06-2007, column door Aleid Truijens

Wie niet doneert, zal niet oogsten

...   Tien jaar geleden wond ik me nog enorm op in een ogenschijnlijk futiele discussie. Op de gemeentelijke basisschool van mijn kinderen werd schoolgeld van de ouders gevraagd, op vrijwillige basis. Daarvan werd onder meer het schoolreisje betaald. Sommige ouders, vooral kinderrijke allochtonen, betaalden geen schoolgeld. Toch gingen hun kinderen zomaar mee op schoolreisje! Dat pikten die tweeverdieners niet. Ze gingen hun goeie geld niet doneren aan aso’s.
    Ongeveer de helft van de ouders vond dat daar wat inzat. De andere helft was verbijsterd: moest de school een namenlijst aan de schandpaal prikken? Een kind wegsturen bij de bus vol opgewonden klasgenootjes? Ja, liever dat dan dat ze pakweg twee gulden zouden meebetalen voor dat kind. Het was een ontgoochelende vaststelling. ...


Volkskrant
weblog, 03-07-2006, door Burro Holanda

Schoolfondsbijdrage is niet verplicht !!

“Dag mevrouw El Sahouf!, Kom even binnen. Neem plaats Ik wil u graag iets vragen. Komt het nu uit ?”

“Ja hoor, meester. Dank u wel meester.”

Mevrouw El Sahouf, ik heb van de penningmeester van de ouderraad gehoord, dat u het schoolfonds en de bijdrage voor de schoolreis voor uw beide kinderen nog niet heeft betaald. Klopt dat?”

“Niet betaald!, meester! Nee dat klopt niet. Ik wel betaald. Overgemaakt naar giro.”

“Nou dat is dus niet waar hoor, want ik heb hier het giro-overzicht en daar staat uw bijdrage niet bij. Gaat u het bedrag nog wel betalen? U weet het schoolfonds hoeft niet , maar de schoolreisbijdrage moet toch echt wel! Anders kunnen uw kinderen niet mee op schoolreis. We moeten veel betalen. De bus kost wel 6 honderd euro en de entree van het park is ook duur.”

“Ach meester! Ik kan niet betalen. Mijn man werkeloos, uitkering niet hoog . Geen geld voor school. Kunnen de kinderen niet zo mee, zonder te betalen? “

“Is uw man werkeloos? Wat vervelend! Is hij dan geen huisarts meer in Utrecht? “

“Nee, dat andere man. Ik ben gescheiden van hem! Hij geeft dure cadeaus aan kinderen, meester! Nieuwe man is werkeloos! Geen geld. Echt niet! Uitkering van sociale dienst is veel te laag. Kan school niet betalen? Uitzondering voor mijn kind? “

“Nou mevrouw El Sahouf, dat weet ik niet hoor. Dat moet ik eens aan de penningmeester vragen. Maar ik geef u weinig kans. Ik denk, dat uw kinderen dan echt niet mee mogen.”

“Echt waar meester! Nou ik zal wel betalen. Alstublieft meester, hier hebt u geld. Heeft u terug van 100 euro?”

Red.:   Wat de tweede bron (Burro Holanda is een pseudoniem van een schoolhoofd die over zijn ervaringen op school blogt) laat zien, is wat al stond bij een eerdere weergave van de eerste: de allochtone ouders kunnen dat luttele bedrag ook wel opbrengen, maar die sturen hun geld liever op naar familie in het thuisland, kopen er een huis in het thuisland van, of investeren het in islamitische piramidefondsen. Het is precies het geval van de elkaar stenen doorgevende TrŁmmerfrauen, waartussen je een enkeling zet die de stenen voor zijn eigen familie, clan of etnie houdt: ze verstoren het proces van de samenwerking zoals blijkt uit de reacties van de overigen in de rij in de eerste bron: 'Dat pikten die tweeverdieners niet. Ze gingen hun goeie geld niet doneren aan aso’s.'
    Nee, dat pikten de tweeverdieners niet - niet omdat ze het geld niet konden missen, maar omdat ze het principe niet konden missen. Het principe dat iedereen bijdraagt, en dat het hier gaat om bedragen die iedereen kan opbrengen, en die sommigen dus niet willen opbrengen. Omdat ze dat geld liever "uit het doorgeefrijtje" halen, en in eigen clan of etnie stoppen.
    Nee, dat wordt vrijwel nergens gepikt.
    Een ander hoogstbelangrijk veld waar deze familie-, clan-, en etnische binding onze westerse maatschappij ernstig bedreigt, is in haar bestuur. Onder drang van het multiculturalisme wordt gestreefd naar evenredige vertegenwoordiging van allochtonen, ongeacht hun geschiktheid, wat gezien hun culturele achtergrond dus hetzelfde soort problemen veroorzaakt als het schoolreisje. Alleen heeft het hier een eufemistische naam: cliŽntilisme. Het is fraude en ondermijning van het bestuur - zie artikelen daarover hier uitleg of detail uitleg of detail .
    Het vrijwilligerswerk is een kracht die het gastland, het basismateriaal in de analogie, bindt, en iets is dat de immigranten, het menmateriaal mist. Dit is een reden voor ontmenging.
    Een andere oorzaak voor ontmenging zijn de aantrekkingkrachten binnen het mengmateriaal onderling. Uitgebreid schriftelijk bronmateriaal daarvan is gegeven hier uitleg of detail - maar nog aansprekender zijn de bewegende beelden in de volgende bron, een uitzending van het multiculturalistische programma PREMtime . Let op hoe de allochtonen spontaan bij elkaar kruipen, de overige bewoners lastig vallen, en dan die overige bewoners de schuld geven van hun geÔsoleerde positie. Het is als het koolstof in het gietijzer, dat vanwege de weigering het verschil met het ijzer te verkleinen, de eigen onderlinge aantrekkingskrachten, en het daadwerkelijk afstoten van het ijzer, bij elkaar gaat of komt te zitten, en dan het ijzer er de schuld geeft.


Naar Cultuur, vermenging, analogie , Sociologie lijst  , Sociologie overzicht  , of site home .