WERELD & DENKEN
 
 

Dossiers: Gerrit Zalm

Minister van Financiën gedurende meer dan een decennium. Heeft de grootste misdaad begaan waaraan een Minister van Financiën zich uit hoofde van zijn functie schuldig kan maken: het voeren van een pro-cyclisch beleid. Is daar ook nog trots op, gezien de trots waarmee hij eind jaren negentig verklaarde dat hij de ervoor liggende jaren wel 30 miljard aan lastenverlichting had gehaald "in het belang van het het land", en de trots waarmee hij de laatste jaren bezuiniging doorvoert "in het belang van het land" (addendum: er zit verandering in deze positie uitleg of detail ).
    Een ander voorbeeld:


De Volkskrant, 26-10-2005, ANP

Zalm: miljard lastenverlichting in 2007

Minister Zalm van Financiën werkt aan een lastenverlichting van een miljard euro in het jaar 2007. Die moet vooral ten goede komen aan het bedrijfsleven, aldus Zalm in een interview met Het Financieele Dagblad woensdag.

 

De Volkskrant, 23-11-2005, van verslaggever Nico Goebert

Achtergrond | Een zogenaamde strategische overname is vaak een ander woord voor een dure overname

Overtollige miljarden branden bedrijven in de zak

Na de recessie klotst het geld bij de meeste ondernemingen weer tegen de plinten. Dit jaar wordt een topjaar voor grote overnames. 'Iedereen springt dezelfde kant op.'

 

Red.:   U kunt dus kiezen uit twee mogelijkheden: Gerrit Zalm is een onnozelaar die niets van economie begrijpt, of Gerrit Zalm is een smeerlap die economisch geformuleerde praatjes verkoopt als argumenten om de rijken te bevoordelen. Meer keuzes heeft u echt niet.
    Nog iemand die niet blij is met Zalm:
 

De Volkskrant, 02-12-2005, ingezonden brief van E. Brockhoff (Abcoude)

Meevaller

Er is een meevaller van drie miljard euro! Kan de heer Zalm ons uitleggen waar die meevaller vandaan komt? Of zijn wij Nederlanders en masse getild? Als dat zo is, moet het bedrag terug naar de belastingplichtigen.


Red.:   De volgende kwestie:


Uit: De Volkskrant, 29-12-2005, ANP

Minister Zalm: armoede is betrekkelijk

Minister Zalm (Financiën) vindt dat we in Nederland iemand te snel arm noemen. ‘Zoals wij armoede definiëren is het een onoplosbaar probleem’, zegt hij donderdag in een vraaggesprek met het Algemeen Dagblad. ‘Alleen met nul mensen in de bijstand zal de armoede weg zijn. Dat zal dus niet gebeuren’, aldus de minister.


Zalm reageert in de krant op recente cijfers die aangeven dat dit jaar de armoede gestegen is. ‘Armoede in Nederland is betrekkelijk. De onderkant van de samenleving is veel welvarender dan in de jaren vijftig. Je had geen tv, je at dubbele boterhammen en je naaide zelf je kleren.’
    Gezeur vindt Zalm de armoedediscussie echter niet: ‘Nee, voor mensen met een klein inkomen is achteruitgang in koopkracht lastig. Daarom ben ik blij dat er betere vooruitzichten zijn’. ...


Red.:   De reacties vanuit het gezichtspunt van de armen zijn voor de hand liggend:


Uit: De Volkskrant, 29-12-2005, ANP

Minister Zalm: armoede is betrekkelijk

Minister Zalm (Financiën) vindt dat we in Nederland iemand te snel arm noemen. ‘Zoals wij armoede definiëren is het een onoplosbaar probleem’, zegt hij donderdag in een vraaggesprek met het Algemeen Dagblad. ‘Alleen met nul mensen in de bijstand zal de armoede weg zijn. Dat zal dus niet gebeuren’, aldus de minister.


Zalm reageert in de krant op recente cijfers die aangeven dat dit jaar de armoede gestegen is. ...
    Agnes Kant, kamerlid voor de SP, zegt in de krant niet verbaasd te zijn over de uitlatingen van de minister. ‘Zalm en de rest van de ministers begrijpen gewoon niet wat er speelt in Nederland. Natuurlijk heerst er armoede: niet alleen onder de mensen zonder werk, maar meer en meer ook onder de mensen met werk. Alsof dat niet triest is.’
    C. Sies van de Voedselbank Nederland nodigt Zalm uit voor een bezoek aan de uitdeelpunten. ‘Dan kan hij met de mensen praten en eens met eigen ogen zien hoe het is om met te weinig geld rond te moeten komen’.
    Sies stelt dat Zalm ‘niet weet waar hij het over heeft’ en gebruikmaakt ‘slappe argumenten’. Sies: ‘Wij worden hier een beetje moe van dit soort uitspraken. Natuurlijk zijn we hier niet arm als je het vergelijkt met Afrika, maar veel mensen hebben gewoonweg geen geld om eten te kopen. En dan ben je volgens onze definities arm.’


Red.:   Of in wat meer detail:


Uit: De Volkskrant, 30-12-2005, van verslaggever Jeroen Trommelen

Interview | Armoede-onderzoeker Snel: ‘In Nederland zijn mensen met kinderen op bijstandsniveau slecht af’

Lasten wegen zwaarder dan hoogte loon

Armoede is een betrekkelijk probleem, meent minister Zalm van Financiën. Zeker, zegt onderzoeker Snel. Armoede betekent ‘geen uitgaven kunnen doen die de samenleving nodig acht’. De politiek bepaalt welke uitgaven noodzakelijk zijn.


Natuurlijk is armoede relatief, zegt socioloog en armoede-onderzoeker aan de Rotterdamse Erasmus Universiteit Erik Snel. ‘Op dat punt heeft de heer Zalm natuurlijk helemaal gelijk’. Armoede betekent dat mensen ‘geen uitgaven kunnen doen die we als samenleving noodzakelijk vinden’, zegt hij. Wat die uitgaven zijn, is een politieke keuze. De wetenschap heeft daar weinig over te zeggen.    ...
    Ook Snel vindt de bijstandsuitkering voldoende om van rond te komen. ‘Met één belangrijke uitzondering: gezinnen met kinderen. Volgens alle Europese onderzoeken is onze bijstand op het eerste gezicht aan de hoge kant. Maar als je ziet wat er in België of Duitsland bovenop komt aan kindergeld en woongeld, zijn gezinnen met kinderen in Nederland juist veel slechter af.’
   Ook een langdurig verblijf op het sociaal minimum mag gerust armoede heten, vindt hij. ‘Een tijdelijk verblijf in de bijstand is niet zo erg. We accepteren tegenwoordig meer risico’s; je partner kan weglopen of je kunt je baan kwijtraken. Dat kan sneller armoede veroorzaken dan voorheen. Zolang je ook snel uit die situatie kunt ontsnappen, hoeft dat niet zo’n probleem te zijn. Maar dat lukt dus niet iedereen.’    ...
    Snel signaleert een ‘omslagje’ naar toenemende ongelijkheid de laatste tien jaar. Dat deze in de statistieken deels onzichtbaar blijft, komt door de manier waarop we naar de cijfers kijken. ‘We definiëren armoede in termen van inkomen, terwijl voor de mensen meer telt hoe zwaar hun lasten zijn.’
    Met name woonlasten en kosten voor studie en kinderen zijn de afgelopen tien jaar gestegen, denkt hij. Met de ziektekosten kan komende jaren hetzelfde gebeuren en niet iedereen wordt daar volledig voor gecompenseerd. ‘Dat zie je niet terug in de armoedecijfers, want die gaan over het inkomen.’    ...
    Volgens de Armoedemonitor van het SCP neemt het aantal Nederlanders met een laag inkomen vooral toe onder werkenden met een laag inkomen. ‘Eenderde van de arme huishoudens is nu werkend arm. Deels gaat het om mensen die al werkten maar minder zijn gaan verdienen. Een groot deel is kleine zelfstandige. ....’


Red.:   Waar het hier om gaat is een andere vergelijking, namelijk die met de rijken. Die zijn in de jaren vijftig ook rijk geweest, net als de armen arm. Zalm stelt dat de armen welvarender geworden zijn, en daarmee dus tevreden zouden kunnen zijn. Eenzelfde zou dus ook gesteld kunnen worden voor de rijken. Het vergt echter geen onderzoek om te constateren dat de rijken veel meer rijk zijn geworden dan de armen "rijker" zijn geworden. Ten eerste al in percentages, maar nog veel dramatischer als men naar zaken als de echte hoeveelheid geld kijkt, of het vrij besteedbaar inkomen. Het is de eenzijdigheid van Zalm die hem tot een smeerlap maakt.
    De ondergang van de DSB bank werkt als het lichten van een tegel: allerlei ongedierte komt naar buiten. Wellink en zijn DNB zijn elders beschreven uitleg of detail - hier gaat het natuurlijk over die andere financiële grootvizier:


Uit: De Volkskrant, 16-10-2009, door Jan-Hein Strop

Niet Bos, of Wellink, maar Zalm is de schuldige

Bestuursvoorzitter van ABN Amro Gerrit Zalm kent al heel lang de grillen van het ‘Beest uit Wognum’.

De woede over het DSB-debacle richt zich nu vooral op minister van Financiën Wouter Bos en de president van De Nederlandsche Bank Nout Wellink. Daarbij dreigt de rol van Gerrit Zalm, die in tegenstelling tot Bos en Wellink direct verantwoordelijk was voor het beleid van DSB, onderbelicht te raken.
    Zalm heeft een lange en ingewikkelde geschiedenis met DSB Bank, die serieuze twijfels oproept over zijn geloofwaardigheid als bestuursvoorzitter van ABN Amro. Een bankier in deze tijden, zeker als baas van een staatsbank, moet van alle blaam vrij zijn. Want zoals minister Bos van Financiën zelf telkens herhaalt, gaat het bij banken om vertrouwen.
    Zalm heeft dat vertrouwen geschaad. De voormalig financieel directeur van DSB was vorig jaar volledig op de hoogte van de manier waarop deze bank zijn geld verdiende: met dure, vaak onnodige koopsompolissen, die in het geval van hypotheekleningen gecombineerd werden met korte rentevaste periodes en zeer hoge, niet marktconforme variabele rente.
    Zijn poging om de Kamer op dit punt te misleiden, heeft gefaald. De boetes van de Autoriteit Financiële Markten (AFM) waren in tegenstelling tot Zalms aanvankelijke bewering wel degelijk opgelegd voor dossiers die stammen uit zijn DSB-tijd.
    De VVD’er was ook vóór zijn aanstelling bij DSB op de hoogte van de trukendoos van Scheringa. Al in 2002 wist de oud-minister van Financiën van de exorbitante provisies, zo bevestigde een woordvoerder van ABN Amro naar aanleiding van berichtgeving van De Telegraaf gisteren. Bovendien had de AFM tijdens zijn ministerschap in 2004 haar pijlen al gericht op de wanpraktijken van DSB; iets wat later pas aan de oppervlakte kwam, toen het geruzie tussen AFM en DSB tot een (gepubliceerde) rechtszaak leidde.
    Ook als verantwoordelijke voor de invoering van de Wet op het Financieel Toezicht (WFT) begin 2007, wist Zalm van de DSB-capriolen. Veel regels in de WFT waren immers mede bedoeld om het ‘Beest uit Wognum’ te temmen, zoals sommige Kamerleden DSB destijds noemden. Toch ontstond er in de WFT een merkwaardige uitzondering die gunstig was voor DSB.
    Door een vrijstelling in de wet hoefden banken bij de verkoop van polissen bij hypotheken niet op de financiële situatie van de klant te letten; een voor consumenten gevaarlijke situatie die medio 2008 is aangepast op aandringen van de AFM. Een oud-Kamerlid dat bij de totstandkoming van de WFT was betrokken, herinnert zich dat er voor de vrijstelling een sterke lobby was van banken en verzekeraars. ‘Vooral bij de VVD.’
    Zalm ging met al deze kennis werken in Wognum voor een salaris dat ruim boven de marktnormen lag. Zelfs bij een echt grote bank als ING verdienden bestuurders niet zoveel als deze ex-politicus. Scheringa betaalde het graag voor de immens populaire Zalm, omdat het zijn bank aanzien gaf én betrouwbaarheid. Miljarden aan spaargeld stroomden vorig jaar binnen.   ...
    Als verdediging liet Zalm maandag weten dat hij het kredietbeleid heeft verbeterd, zonder bewijs daarvoor. Maar over de verbetering van de cultuur van DSB zegt de ABN Amro-baas niets. ‘Dat is ook niet de primaire taak van een financieel directeur’, zegt oud-bankier Hans Ludo van Mierlo (onder meer Rabobank), die onlangs een boek schreef over de ethiek van bankieren. ‘Maar Zalm had die verantwoordelijkheid wel moeten nemen, omdat hij een gouden rand van betrouwbaarheid rond die bank heeft gelegd met zijn aanwezigheid. Daarom is het wel degelijk verwijtbaar dat hij niet harder aan cultuurverandering heeft gewerkt.’


Red.:   Ruim een maand later wordt de Volkskrant ook wakker. En heeft ook iets meer informatie:


Uit: De Volkskrant, 21-11-2009, door Yvonne Hofs

Leiding hield informatie voor toezichthouder De Nederlandsche Bank bewust achter

Zalm verdedigde wanbeleid DSB

Zalm sloeg waarschuwingen in de wind van topmanagers die vertrokken wegens misstanden| Ex-minister verdedigde over-kreditering tegenover AFM.

Oud-minister Gerrit Zalm negeerde in zijn periode bij DSB Bank talloze waarschuwingen van managers die misstanden bij de bank rapporteerden. Hij bleef aan terwijl vele topmanagers vertrokken omdat zij geen verantwoordelijkheid wilden dragen voor het wanbeleid van de leiding.
    In de wetenschap dat er van alles mis was bij de bank, verdedigde hij als financieel directeur het gevoerde beleid tegenover de Autoriteit Financiële Markten (AFM). In een brief die de Volkskrant heeft ingezien, ontkent Zalm dat DSB klanten met te hoge leningen opzadelde. Hij verwijst daarbij naar de eigen kredietnormen van DSB, die veel soepeler zijn dan de normen die de AFM hanteert. De toezichthouder kwam na eigen onderzoek tot een andere conclusie en legde DSB Bank eerder dit jaar boetes op.
    Zalm, die als financieel directeur 750.000 euro per jaar verdiende voor een vierdaagse werkweek, begon in juni 2007 bij DSB Bank als hoofdeconoom. Hij draaide meteen mee in de raad van bestuur. Enkele maanden later, in november 2007, diende financieel directeur Jaap van Dijk in aanwezigheid van Zalm zijn ontslag in. Van Dijk verklaarde dat hij vertrok omdat zijn medebestuursleden Dirk Scheringa en Hans van Goor zijn waarschuwingen over hun riskante beleid in de wind hadden geslagen.
    In het kielzog van Van Dijk vertrokken nog meer managers, onder wie diverse accountants, het hoofd risicomanagement en de functionaris die erop moet toezien dat de bank de wet naleeft. Uit gesprekken met een aantal van hen blijkt dat zij zijn weggegaan uit onvrede over de misstanden, waaronder het bewust achterhouden van informatie voor toezichthouder De Nederlandsche Bank. ... Zalm hield zich tijdens de uitstroom van het topkader afzijdig en vroeg hen niet naar hun beweegredenen, zeggen zij.
    Toen Zalm eind 2008 vertrok om topman van ABN Amro te worden, schetste hij tegenover zijn opvolger Frank de Grave een rooskleurig beeld van de situatie bij DSB Bank. De Grave hield het maar twee maanden vol als financieel directeur. Ook hij kwam, net als Van Dijk, in conflict met Scheringa omdat hij misstanden aan de kaak stelde.   ...


Red.:   De slachtoffers:


Uit: De Volkskrant, 07-07-2010, column door Frank van Alphen

Lokzalm en mislukt paard van Troje

Vorige week liep opeens Gerrit Zalm weer rond op het Binnenhof. Het was ditmaal niet de ex-minister van Financiën in levende lijve, maar een enorme pop. De goedlachse kop van de VVD’er was nagemaakt van papier maché.
    Zalm .. werd omringd door een handjevol gedupeerde DSB-spaarders. Zij hadden meer dan een ton bij DSB Bank gestald of hadden duizenden euro’s gestoken in achtergestelde deposito’s. De kans is groot dat ze naar hun centen kunnen fluiten.
    Waarom hadden deze actievoerders Zalm van stal gehaald? Deze voormalig financieel directeur van DSB Bank is toch al schoongewassen door De Nederlandsche Bank? Die toezichthouder liet begin juni weten dat het DSB-verleden van Zalm geen belemmering is voor zijn functioneren bij ABN Amro/Fortis. ...
    De sneue spaarders hebben een speciale reden om Zalm onder de aandacht te brengen. Uit veel verhalen van deze slachtoffers van het bankroet van DSB komt naar voren dat de komst van Zalm ze extra vertrouwen gaf. ‘Als een ex-minister van Financiën bij zo’n bank gaat werken, moet het wel goed zijn’, was hun ietwat naïeve redenering.
    Zalm deed precies wat Scheringa had gehoopt. De ex-bewindsman gaf de DSB Bank statuur. Zalm lokte spaargeld aan. Hij was zijn salaris van 750 duizend euro meer dan waard. In verhouding tot het aantal werknemers en de grootte van de bank was dit een riante beloning.
    Zalm was niet alleen een uithangbord van Scheringa, hij was ook een paard van Troje in dienst van De Nederlandsche Bank. Die zag Zalm als de man die tegenwicht kon bieden aan de almachtige Scheringa. De benoeming van Zalm in 2007 voorkwam dat De Nederlandsche Bank een stille curator bij DSB neerzette.
    Als lokzalm heeft Zalm prima werk verricht. De toestroom van spaargeld en de verkoop van achtergestelde deposito’s steeg met sprongen na zijn komst. Als paard van Troje heeft de West-Fries jammerlijk gefaald, blijkt uit het rapport van de commissie-Scheltema. Het lukte Zalm niet DSB Bank te veranderen van een verkoopmachine in een gewone bank.
    De kredietcrisis redde Zalm in zekere zin. Hierdoor moest de staat ABN Amro en Fortis redden. Minister Bos riep toen zijn voorganger op die bank te gaan leiden.


Red.:   En hoe kunnen zulke toetranden als beschreven in deze dossiers tot stand en blijven ze bestaan? Zo:


Uit: De Volkskrant, 26-06-2012, door Harrie Verbon, hoogleraar openbare financiën in Tilburg.

Albayrak werd afgemaakt, Zalm niet

Scheltema kwam met een vernietigend rapport over oud-COA-directeur Albayrak. Eerder liet hij Zalms wanprestaties bij DSB echter ongemoeid Waarom?

Tussentitel: Het rapport over Zalm diende er voornamelijk toe de carrière van Zalm te redden

Afgelopen weekend stond in het Volkskrant Magazine een interview met Nurten Albayrak. Op 18 september 2011 werd zij plotseling een bekende Nederlander door een uitzending van het NOS Journaal waarin zij, als directeur van het Centraal Orgaan Asielzoekers (COA), door anonieme medewerkers een despoot, een zonnekoningin en een manipulator werd genoemd.    ...
    Albayrak zei in het interview dat het onheil waarschijnlijk niet over haar was gekomen als ze mijnheer Jansen was geweest in plaats van mevrouw Albayrak. Ze wist kennelijk niet dat die mijnheer Jansen echt bestaat: zijn naam is Gerrit Zalm. Michiel Scheltema - in het interview als een 'zwaargewicht' aangeduid - heeft namelijk twee jaar geleden over Zalm een rapport geschreven. Hij moest toen nagaan of Zalm wel voldoende betrouwbaar en deskundig was om bestuursvoorzitter bij de genationaliseerde ABN Amro te mogen blijven. Zalm had, als medebestuurder van DSB van eind 2007 tot eind 2008, meegewerkt aan het verkopen van wurgcontracten aan argeloze consumenten. Eigenlijk vond iedereen dat Zalm onvoldoende had gedaan om de klanten van DSB te beschermen. Zelfs De Nederlandsche Bank vond dat.
    Scheltema wijdt in zijn rapport echter maar één zin aan de betrouwbaarheid van Zalm: 'Op het punt van betrouwbaarheid wordt gesteld dat er geen sprake is van antecedenten die de persoonlijke integriteit van de heer Zalm raken.'
    Geen bewijs en geen hint van een redenering die tot deze conclusie leidde. Het is zelfs niet duidelijk of het wel over de DSB-tijd van Zalm gaat. Ook geen woord over zijn salaris van 750 duizend euro bij de genationaliseerde ABN Amro, dat toch minstens drie maal zo hoog was als Albayraks salaris bij het COA.
    De wanprestaties van Zalm werden wel door de curatoren van DSB belicht in hun eindrapport dat vorige week verscheen. Uit het onderzoek blijkt dat Zalm diverse voorstellen deed om de langetermijn financiering van DSB gezonder te maken. De baas van DSB, Dirk Scheringa, nam er geen een van over. Niet zo verwonderlijk: Zalm was door Scheringa alleen maar aangenomen om zijn DSB betrouwbaar te doen lijken.
    Zalm moet geweten hebben dat hij alleen maar als schaamlap diende, maar hij bleef gewoon zitten tot Wouter Bos hem uit zijn benarde positie bevrijdde en Zalm aanstelde om de ABN Amro te leiden.
    Het rapport van Scheltema over Zalm diende er voornamelijk toe de carrière van Zalm te redden. Waarom 'zwaargewicht' Scheltema zo vriendelijk was voor Zalm en zo streng voor Albayrak, zullen we waarschijnlijk nooit weten.  ...


Red.:   Natuurlijk weet Harrie Verbon dat ook wel, maar dat kan hij niet opschrijven. Die reden is het netwerk van de old boys. Wat ook de reden is dat Harrie Verbon dit niet kan opschrijven. Want zelfs als je hoogleraar bent aan een universiteit, kan het netwerk van de old boys het je kennelijk bijzonder lastig maken. Anders had Harrie Veebon het voor de hand liggende wel opgeschreven.
    En oh, dit betekent beslist niet dat er een clubhuis is en statuten, maar dat men gewoon handelt volgens de mores van de groep. Effectief bijna hetzelfde.
    Nog een uitbreiding van het dossier:


Uit: De Volkskrant, 18-01-2013, rubriek De Kwestie, door Peter de Waard

Is ons goud wel veilig bij Paars III?

Tussentitel: Het laatste goudpotje moet een reserve blijven voor de toekomst

In 1992 had Nederland nog 1.707 ton goud. Daar speelden later de paarse kabinetten van Wim Kok en Gerrit Zalm mooi weer mee. Er werd 1.082 ton verkocht voor 10 miljard euro, hetgeen achteraf niet heel slim is geweest: de waarde zou nu meer dan 42 miljard euro zijn.    ...


Red.:   Hier passen zo langzamerhand alleen maar krachttermen.
    Nog een herinnering:


Uit: De Volkskrant, 19-04-2013, rubriek De kwestie, door Peter de Waard

Is er een plafond voor de schuld?

Tussentitels: Naast bezuinigingen zijn er andere opties voor schuldverlaging

...    De vraag is niet hoe hoog de staatsschuld mag oplopen, de vraag is hoe die in de toekomst weer naar beneden kan worden gebracht. Dat kan op verschillende manieren. De manier van de regering is bezuinigen. De overheidsuitgaven moeten worden verlaagd of de inkomsten moeten worden verhoogd, zodat een primair begrotingsoverschot - een overschot waarin rentebetalingen niet zijn verwerkt - ontstaat. Alleen, iedereen is bezuinigingsmoe.    ...
    Een derde mogelijkheid is het tafelzilver van de overheid te verkopen. Helaas hebben Zalm en Kok dat in Paars I en II al gedaan. ...


Red.:   Het is nog niet te laat voor een proces wegens hoogverraad ...
    En de lijst wordt weer langer:


Uit: De Volkskrant, 03-07-2013, door Rens van Tilburg, econoom

Weg naar dienstbaar bankwezen is lang

Ruim een jaar geleden stuurde een aantal leden van het Sustainable Finance Lab, onder wie ikzelf, een brief naar de woordvoerders Financiën van de Tweede Kamer. We bepleitten daarin de instelling van een commissie die zou onderzoeken welke structurele aanpassingen nodig zijn in de Nederlandse bankensector. ...
    Vorige week verscheen het rapport Naar een dienstbaar en stabiel bankwezen van een commissie onder leiding van Herman Wijffels, als voorzitter van het Sustainable Finance Lab destijds medeondertekenaar van de brief. Het rapport toont dat het nog een lange weg is naar een dienstbaar en stabiel bankwezen. De commissie legt, net als kortgeleden de SER, de vinger op de zere plek die de te grote financiële sector voor Nederland is. In goede tijden rekenen we ons te rijk, nu het wereldwijd tegenzit gaan we des te harder onderuit.
    Vooral de hypotheekschuld is de laatste twintig jaar enorm toegenomen. Banken beconcurreerden elkaar met steeds hogere hypotheken, tot 120 procent van de woningwaarde aan toe. ...
    Overigens vroeg De Nederlandsche Bank in 2000, halverwege onze huizenboom, al om een dergelijk maximum. Toenmalig minister van Financiën Zalm wilde echter niets weten van een beperking van de hypotheekwedloop. Het was volgens de liberaal 'niet aan de overheid' om 'de keuze van de consument en de geldverstrekker te bepalen'. Dat vertrouwen in de zegenende werking van de markt zullen jonge huizenkopers hem nu niet in dank afnemen. Doordat de huizenprijzen met zo'n kwart zijn gedaald, hebben velen een hypotheekschuld die veel hoger is dan de waarde van het huis. Een restschuld van tienduizenden euro's als wrang welkomstgeschenk voor een nieuwe generatie.    ...


Red.:   Die man moet echt opgehangen worden ... Na een proces om het rechtmatig te maken. Dit om toekomstige neoliberale ploerten af te schrikken.
    Hoe ingekankerd en rabiaat het neoliberalisme in Nederland is, blijkt uit het juichverhaal over de persoon Zalm in Nieuwuur, 20-11-2015, naar aanleiding van de beursgang van ABN Amro.  Voor de waarheid, zie hier uitleg of detail (de GeenStijl ABN-verlies-o-meter, staande nu op circa 5 miljard).


Naar De VVD Dossiers lijst  , of site home .