WERELD & DENKEN
 
 

PC-club: Nico Dijkshoorn

20 jul.2016

De politieke-correctheid beslaat een breed spectrum, en dat van het columnisme daarbinnen nog steeds. Dat 'daarbinnen' betekent ook meteen bijna alle columnisme, want het niet-politieke contigent beslaat enkele stuks. Als je de zogenaamde "kwaliteitsmedia" neemt.
    Binnen dat spectrum is er ook de factor "activiteit". Er zijn columnisten die niets anders schrijven dan over maatschappelijke zaken en dus vol politieke-correctheid, en er zijn er die dat zeer zelden doen. Bijvoorbeeld de "tante Betje"-types zoals Aaf Brandt Corstius. Desalniettemin zijn die even politiek-correct als de actieven, hetgeen ze bij gelegenheid bewijzen. Aaf Brandt Corstius heel ostentatief door ooit om te gaan met Arnon Grunberg, hetgeen haar even fout maakt als Eva Braun.
    Hier dus een voorbeeld van zo'n inactieve: Nico Dijkshoorn. Heel actief in de media met bijvoobeeld dus een column in de Volkakrnat en een regueliere plaats eens in de week bij DWDD. En dan weet je het wel ... Alleen spreekt hij zich weinig uit over politike-relevante maatschappelijke onderwerpen. Maar áls hij het doet, blijkt de afwijking onmiddellijk, en op subtiele wijze zite die afwijking natuurlijk toch in de rest van de prietpraat. Oh ja: Dijkshoorn is één van die gevallen die lijdt aan het taalsyndroom van Wernicke: alles komt er taalkundig frraai geformuleerd uit, maar de inhoud is irrationele rotzooi.
    Hier een zeldzame van die nogal directe uitingen, met als aanleiding: de inlandse barbaren hebben de wijzen uit het oosten onheus bejegend:


Uit: De Volkskrant, 22-10-2014, column door Nico Dijkshoorn

Pipodorp

... Je staat in Syrië op de uitkijk, aan de rand van je dorp, en je ziet de bloeddorstige horde langzaam dichterbij komen. 's Nachts hoor je, twee straten verder, een auto stoppen en tien minuten later begint een vrouw te gillen. Je laadt je telefoon op, neemt je zoon onder je arm en vlucht de stad uit. Daarna volgt een lange reis. De deur van de bus zwaait open en daar sta je, in Pipodorp.    ...


Red.:   Of: Je hebt in Syrië net een dorp geterroriseerd, dan komen de Amerikaanse straaljagers die je tentenkamp bombarderen, en je besluit een veilig heenkomen te zoeken in Europa. De deur van de bus zwaait open en daar sta je, in Pipodorp.
    Aan u de vraag wat waarschijnlijker is, maar laten we er voor het gemak even ervanuit gaan dat beide even waarschijnlijk zijn. Of redelijkerwijs vergelijkbaar waarschijnlijk.
    Dan is er natuurlijk slechts één beleidslijn mogelijk: allemaal tegenhouden. De veiligheid van de eigen burgers gaat voor alle andere belangen van alle niet-burgers, zeker boven die niet-burgers die volkomen vrijwillig een burgeroorlog zijn begonnen over een of andere cultureel of religieus verschil.
    Nico ziet dat ntuurlijk allemaal hele anders: iedereen met een kleurtje en/of van buiten is sneu en zielig. Of een wijze. Dat is hem namelijk geleerd "op school".
    Natuurlijk zijn er wel foute mensen, maar die wonen ...
   In de reportage wordt minutenlang door lokale politici en winkeleigenaren uitgelegd dat de Syrische vluchtelingen onverwacht gedrag vertonen. Ze lopen in groepen en dat zijn ze niet gewend in Drenthe.
    Dat klopt. In Drenthe loopt iedereen alleen. Ze ruiken iets, staan op en beginnen vanzelf te wandelen. Soms, als een andere Drent even een stukje met ze op wil lopen, ontstaan vechtpartijtjes. Je ziet dat vaak, als je in je auto door Drenthe rijdt. Twee mannen in een overall, doodstil op elkaar liggend, ergens midden in een weiland. Om het kwartier geeft de een de ander een vuistslag in het gezicht.

... in Drente. In Nederland.
    Oftewel: goede mensen wonen buiten Nederalnd, foute mensen wonen binnen Nederland.
    Onthoudt u het goed ...?!!!
    Zoals gezged, Nico is niet zo maatschappelijk, en wij volgen hem dus niet zo goed. Maar er is nu toch weer iets zodanig schokkend gebeurd, dat het maatschappelijke gemoed bij hem overstroomt - het staat natuurlijk weer verpakt in zo'n heerlijk schuimtaartig prietpraat omhulsel, maar hier is die paar milligram vaste stof erin:


Uit: De Volkskrant, 20-07-2016, column door Nico Dijkshoorn

Mijn land

...    Wat er nu in Nederland gebeurt, is misschien wel het summum van onbekommerde vaderlandsliefde. ...


Red.:   'Onkommerde vaderlandsliefde? Bestaat dat? Ja, het bestaat:

  Ik wil ook wel eens met zestien mannen in een koffiehuis zitten en dat we het dan eens zijn. Over van alles. Achter een raam met gordijntjes, met uitzicht op de samenleving en dan heerlijk met andere mannen kankeren op de naschoolse opvang.

Gunst, we wisten niet dat Nico het in zich had, na zijn verhalen over Drente ... Een niet-veroordelnede blik op gewoon sociaal gedrag van Nederlanders.
    Maar wacht even. Dit is wat er achter staat:
  Wat er nu in Nederland gebeurt, is misschien wel het summum van onbekommerde vaderlandsliefde. Turkse Nederlanders doen ...

Het gaat helemaaaaaal niet over Nederlanders! Het gaat over Turken!
    Tja, dan is een gevoel van sociaal samenleven natuurlijk weer helemaal goed.
     Maar waarom schrijft Nico hier toch allemaal over ...? Dit is toch al vijftig jaar oud en bekend als de weg naa Kralingen (Rotterdamse uitdrukking). Nou, hier is de schok:
  Turkse Nederlanders doen boodschappen in een Nederlandse supermarkt, ze zwemmen in een Nederlands zwembad en toch hebben ze nog de energie om juichend de straat op te gaan voor een mislukte staatsgreep in het andere vaderland.

Dat 'ander vaderland' is Turkije. Dus is dat 'ander vaderland' een botte leugen, want Turken, waar ook ter wereld, hebben maar één enkel vaderland, en dat is Turkije uitleg of detail .
    Oké, nou volgt natuurlijk de veroordeling, want als vaderliefde ergens fout is, is het natuurlijk vaderlandsleifde voor een land waar je helemalal niet in woont. En zelfs niet gebeoren bent. Dat is niet zomaar vaderlandsliefde, dat is (even overslaan naar helemaal de laatste zin):
  Een kolkende massa mensen, op een plein of in een zaal, allemaal in dezelfde kleur en roepend uit één keel, dat betekent altijd maar één ding: er gaan doden vallen.

Dus hier is die veroordeling van de Turkse vaderlandsliefde, weer terugstappend in het artikel:
  Turkse Nederlanders ... hebben ... de energie om juichend de straat op te gaan voor een mislukte staatsgreep in het andere vaderland.
    Ik zou dat ook willen kunnen, 34 jaar in een ander land wonen en dan met wat andere Nederlanders toeterend door de straten rijden omdat er in Zeeland een dijk is opgehoogd.
    Maar ik kan het niet ...

Gevolgd door weer een grote hoeveelheid verbale schuim over voetbalelftallen, enzovoort.
    Oftewel: ook vaderslandsliefde is goed of fout, afhankelijk ervan of het niet-Nederlands of Nedeelands is.
    Hoe komt iemand nu aan zo'n ernstige geestelijke storing? Natuurlijk zijn er altijd meerdere factoren in het spel, maar dit is eentje die hij nu zelf noemt:
   ... ik voelde helemaal niets [over dat NL-voetbal, red.] omdat ik geen we ben. Ik ben een ik, die 56 jaar geleden toevallig vanuit mijn moeders schoot op oneindig laagland is gevallen.

Brullen van de lach! Dat 'omdat ik geen we ben'. Nicootje is als indidivuutje ter wereld gekomen, en heeft helemaal zichzelf opgevoed. Zonder daar ooit een ideetje of een gedragje van eiemand anders op te pikken ...
    Dit is een gecertificeerde psychiatrische afwkijng, genaamd "solipsisme" => . A. Grunberg lijdt er ook aan.
    Of zou die dat nou allemaal alleen maar opschrijven om maar niet te hoeven schrijven: Turken die hier in Nederland zitten zijn van de soort waarbij doden gaan vallen, en die moet je dus niet in je land hebben. En dus moet je die uit je land gooien.
    Wat is het toch verbijsterend om voor de zoveelste keer te moeten constateren hoe hetzelfde ze allemaal zijn ... Die politiek-correcte columnistjes ...


Naar PC club  , of site home  .