WERELD & DENKEN
 
 

Bronnen bij Gezag en macht: machtschade

30 dec.2008

Het effect van de gezag-macht verhouding op de maatschappij is het duidelijkst waar te nemen als de verschillen het grootst zijn, en ze komen niet veel groter dan bij verschillende culturen. Dit komt uitgebreider aan de orde als het specifiek over culturen gaat, maar alvast wat voorbeelden ter illustratie van de schadelijkheid van macht:


Van: www.cnn.com, 30-10-2006, AP

Crash pilot ignored storm advice, official says

The pilot of a Nigerian airliner that crashed Sunday did not heed air traffic controllers' advice to wait for stormy weather to clear before taking off, the minister of aviation said Monday.
    The pilot was among 96 people killed in the crash; nine people survived.
    While Aviation Minister Babalola Borishade did not directly blame pilot error in the third mass-casualty jet crash to hit this West African nation in less than a year, he said officials would move to try to curb pilots' power to ignore advice from the control tower. ...
    Sunday, the aircraft was carrying 100 passengers and five crew when it went down just moments after taking off from Nigeria's capital. The airline said 96 people died, including the pilot, and nine were hospitalized in Abuja.
    "The pilot of the unfortunate accident refused to take advantage of the weather advice and the opinion of the (control) tower to exercise patience and allow the weather to clear for a safe take off," Borishade said at a news conference.
    "The discretionary power of the air crew to override advice from the tower has been largely responsible for unfortunate consequences in the history of air mishaps in this country," Borishade said. "The federal government has directed the National Civil Aviation Authority to look into this and prepare appropriate guidelines to stop this reckless abuse of crew discretionary power ... to ensure safety."
    The minister said conditions at the time included rain, gusty winds, thunder and lightning, and that controllers thought the weather would worsen.
    "The air traffic controller re-emphasized the deteriorating weather condition and gave wind checks, which they (crew) acknowledged," he said.
    Rowland Iyayi, head of the National Air Space Management Agency, said a Virgin Airlines flight that had been on the runway at about the same time as the ADC flight did not take off because of strong winds. ...
    Nigeria's air industry is notoriously unsafe. ...
    After last year's air crashes, President Olusegun Obasanjo vowed to overhaul Nigeria's airline industry, blaming some of the industry's problems on corruption. ...


Red.:
   De situatie is volkomen helder: de piloot, of beter, piloten in het algemeen, vinden dat ze aandacht aan het advies van grondpersoneel hoeven geen aandacht aan te geven, omdat een piloot nu eenmaal natuurlijk een veel prestigieuzere, hogere positie heeft dan "gewoon grondpersoneel"- en daar laat je je toch niet overrulen, de wet voorschrijven?
    Deze houding is een van de belangrijkste verschillen tussen westerse en niet-westerse maatschappijen: de gezagsverhouding tussen hoger en lager is radicaal verschillend: in Westerse maatschappijen is dat veel meer een gezagspositie, waarbij ook inspraak van de lagere mogelijk is - in niet-Westerse maatschappijen is de positie van de hogere die van almacht.
    Dit commentaar is geschreven in 2006. Later onderzoek bevestigt de conclusies:
 

Uit: De Volkskrant, 30-12-2008, column door Pieter Hilhorst

Beleefdheid is dodelijk

Als een vliegtuig dreigt neer te storten, zijn goede omgangsvormen wel het laatste om je druk over te maken in de cockpit. Toch worden veel vliegtuigrampen veroorzaakt door misplaatste beleefdheid.
    Neem vlucht Avianca 052. Het is slecht weer. Boven Kennedy Airport in New York cirkelen verschillende vliegtuigen. Een eerste landingspoging van Avianca 052 is mislukt. De brandstof is bijna op. De co-piloot meldt dat aan de verkeersleiding. Maar de manier waarop hij dat meldt is meer dan onhandig. Hij zegt het terloops, op het einde van een zin vol technische informatie over hun koers. Het is geen wonder dat deze waarschuwing bij de verkeersleiding niet aankomt. Hij zegt niet dat er sprake is van een noodgeval. Hij zegt niet dat hij onmiddellijk opnieuw moet landen omdat de brandstof anders op is. Dus plaatst de verkeersleiding Avianca 052 gewoon achter in de rij van vliegtuigen die wachten op toestemming om te landen. Even later valt een motor uit, daarna de tweede. Het vliegtuig stort neer omdat de kerosine op is.
    Hoe is het mogelijk dat iemand zich, oog in oog met een wisse dood, zo passief opstelt? Volgens Malcolm Gladwell, de Amerikaanse schrijver van het boek Outliers (in Nederland verschenen onder de titel Uitblinkers) heeft het te maken met de culturele achtergrond van de piloten. Zowel de piloot als de co-piloot is Colombiaan. Ze durven zich niet assertiever op te stellen tegenover de New Yorkse verkeersleiding.
    Maar niet alleen misplaatst ontzag voor de verkeersleiding is soms dodelijk. Het blijkt dat vliegtuigen vaker neerstorten als de gezagvoerder vliegt dan als de co-piloot achter de stuurknuppel zit. Als een gezagvoerder ziet dat zijn co-piloot iets fout doet, geeft hij orders om het anders te doen. Is het andersom, dan beperkt de co-piloot zich vaak tot suggesties. Als de gezagvoerder de waarschuwingen negeert, bezit die zijn ziel in lijdzaamheid.
    Hoe hiŽrarchischer de cultuur is in het land waar de piloten vandaan komen, hoe onderdaniger de co-piloten en hoe vaker het mis gaat, zo blijkt uit een onderzoek naar vliegtuigrampen van Boeing.   ...
    Het organiseren van tegenspraak is essentieel om rampen te voorkomen. Uit het portret dat Jeroen Smit in De Prooi schetst van ABN Amro blijkt dat de bank een formele hiŽrarchische organisatie is. Nieuwe leden van de raad van commissarissen moesten aan het uiteinde van de tafel zitten. Het is de logica van het Kremlin. Ook daar gold dat je iemands macht kon afmeten aan de afstand tot de voorzitter. En net als in het Kremlin werd het ventileren van dissidente meningen niet op prijs gesteld. Zeker niet als die waarschuwingen kwamen van ondergeschikten.


Red.:   In de Arabische wereld liggen de verhoudingen aan de top ook duidelijk, in staten als Saoedi-ArabiŽ: de emir of hoe de man ook heet is de absolute baas. Maar dus ook in de lagen daaronder werkt het zo:
 

Uit: Dagblad De Pers, 29-06-2007, door Marcel Hulspas

De farao en zijn tandje

Afgelopen woensdag was het weer eens ouderwets Hawassdag. De complete wereldpers hing weer aan de lippen van de secretaris-generaal van de Egyptische Raad voor Oudheden, Zahid Hawass. Hij had groot nieuws. Hij had de mummie gevonden van Hatsjepsoet, de enige vrouwelijke farao. Een losse tand, aangetroffen in een houten kistje met haar naam erop, bleek te passen in de mond van een al eerder gevonden, maar nog niet geÔdentificeerde mummie. Het was wereldnieuws - en honderd procent Hawass. Deskundigen wisten allang van die mummie, en vermoedden allang dat het om Hatsjepsoet ging, maar dat van die tand, wist alleen Hawass, de koning van het oude Egypte.
    Hawass beslist wie er in zijn land mag graven, wanneer en waar. Het gros van de verzoeken wijst hij af en onderzoekers die wťl mogen komen, moeten op hun tellen passen. Zodra er iets interessants boven de grond dreigt te komen, moeten ze Hawass bellen. Hij komt dan kijken. Als de vindplaats interessant genoeg is, neemt hij het onderzoek over en gaat uiteindelijk ook met de eer strijken. Er gaan verhalen dat archeologen vondsten weer terug in de grond stopten, zodat Hawass ze kon komen 'ontdekken'. Maar geen onderzoeker zal klagen - dan kom je Egypte nooit meer binnen.
    Zoals het een absoluut heerser betaamt, heeft Hawass ook een aartsvijand: de Bijbel. ...


Red.:   De vele voorbeelden vanaf het Afrikaanse leiderschap zijn verzameld hier uitleg of detail , en wat de gevolgen zijn voor dat continent hoeft nauwelijks nader omschreven te worden uitleg of detail .
    Maar ook in het westen zelf zijn ruime hoeveelheden voorbeelden voorhanden die laten zien dat dat naarmate de verhoudingen hiŽrarchischer zijn, de resulteren op de langere termijn slechter zijn. In de top van het Nederlandse bedrijfsleven is er het voorbeeld van Ahold, waar topman Cees van der Hoeven regeerde als een zonnekoning, en, mede door gebrek aan tegenspraak, zijn concern de vernieling in hielp.
    Weer een luchtvaartgevalletje:


Uit: De Volkskrant, 12-04-2010, door Jan Hunin

Patriot en beschermer van katholieke waarden

De Poolse president, die zaterdag op 60-jarige leeftijd bij Smolensk verongelukte, was voor geen kleintje vervaard.

Hoewel voorlopig onduidelijk is waarom de neergestorte Toepolev tegen het advies van de controletoren besliste te landen in Smolensk, zou een bezoek van Lech Kaczynski aan GeorgiŽ een tip van de sluier kunnen oplichten. Toen zijn piloot in 2008 weigerde in het door de Russen bestookte Tbilisi te landen, werd hij door de president terechtgewezen. ‘Een officier mag niet bang zijn’, stelde hij.   ...


Red.:   Tja, de volgende piloot durfde niet meer te weigeren, en vloog in dichte mist in de bomen ...
    Even later blijkt nog een machtsproces: correspondent Jan Hunin, fervent anticommunist en dus geen objectief journalist, misbruikt zijn positie om  informatie weg te laten aangaande het Georgische incident - de volledigere informatie komt van een regionaal dagblad:


Van: DeStentor.nl, 12-04-2010, van correspondent Elro van den Burg uitleg of detail

Had president rol bij vliegtuigongeluk?

Om 8.20, enkele minuten voor de geplande landing in Smolensk, belde president Lech Kaczynski nog vanuit het Tupolev toestel met zijn tweelingbroer Jaroslaw. ‘Hij zei dat alles volgens plan verliep”, aldus Adam Bielan, EuroparlementariŽr en een van de belangrijkste strategen van regeringspartij PiS(Recht en Gerechtigheid). Niet lang na dit telefoongesprek krijgt de vlucht een fatale wending.
    Na de ramp met het Poolse regeringsvliegtuig, waarbij zaterdag 96 mensen omkwamen speculeren de Polen over de oorzaken van het ongeluk. Rondom de landingsbaan in Smolensk hangt zaterdagmorgen een dikke mist. ‘Ik heb de piloten aangeraden om uit te wijken”, aldus de Rus Pawel Plusin die vanuit de verkeerstoren contact met het vliegtuig onderhield.
    De piloten besluiten om toch te landen. ‘Met een zicht van minder dan 500 meter, had dat nooit gemogen”, aldus de voormalige bevelhebber van de Poolse pilotentraining, Piotr Lukasiewicz. Gisteren (maandag) werd er druk gespeculeerd over ingrijpen door Kaczynski zelf; mogelijk heeft hij zich bemoeid met de beslissing om onder de slechte omstandigheden het toestel toch aan de grond te zetten. Bekend is dat hij eerder niet zachtzinnig omsprong met piloten die niet naar hem wilden luisteren.
    Zo omschreef hij in augustus 2008 een piloot als lafaard en angsthaas omdat hij het tijdens de oorlog van GeorgiŽ met Rusland te gevaarlijk vond om in de Georgische hoofdstad Tbilisi te landen. De Poolse president wilde zijn steun aan de bevolking van GeorgiŽ betuigen en vloog samen met de staatshoofden van Litouwen en Estland en de premier van Letland richting Tbilisi. De piloot besloot vanwege de oorlogsdreiging in een buurland te landen, waarna de delegatie per auto naar Tbilisi moest. Kaczynski liet meereizende diplomaten weten bij terugkomst in Polen,‘de zaak op te zullen lossen’. De piloot werd ontslagen.   ...


Red.:   De volgende piloot hoefde dus geen directe orders meer te krijgen ... hij wist al wat hij moest doen ...
     Het behoeft ook niet meer dan een beetje fantasie wat de ware oorzaak is van dit gedrag. Natuurlijk is een lange autorit vervelend - maar dat is niet een gevoel waarvan je zou kunnen denken dat het aanleiding is voor zulk agressief gedrag. De oorzaak ligt waarschijnlijk dieper. En een goede kandidaat is het machtsgevoel. Want wat is het grote verschil tussen aankomen per vliegtuig en per auto? Het moment van het staan bovenaan de vliegtuigtrap, ogen en camera's op je gericht, en jij triomfantelijk naar beneden kijkend naar de menigte hoogwaardigheidsbekleders en vazallen die klaar staat om je, om JOU, te ontvangen.
    Natuurlijk komt zoals zo vaak in dit soort zaken de waarheid pas later boven tafel:


Uit: De Volkskrant, 26-04-2010, van correspondent Jan Hunin

Ging Kaczynski de cockpit in of niet, wil Polen weten

Toen de piloten van zijn Toepolev in augustus 2008 weigerden om in het door de Russen binnengevallen GeorgiŽ te landen, ging de Poolse president Lech Kaczynski naar de cockpit. ‘Heren, wie staat er aan het hoofd van de strijdkrachten?’ ‘U, meneer de president’, antwoordde de captain. ‘Wel, voert u mijn bevel dan uit en vlieg naar Tbilisi.’
   Deze zaterdag door de krant Gazeta Wyborcza gepubliceerde woordenwisseling zou een licht kunnen werpen op de vliegramp die twee weken geleden in Smolensk het leven kostte aan president Kaczynski en tientallen prominenten. ...
    Dat Kaczynski nergens voor terugschrok, blijkt uit het gerechtelijk onderzoek dat na zijn bezoek aan GeorgiŽ vanwege insubordinatie tegen de bemanning werd opgestart. Nadat de piloten geweigerd hadden zijn bevel uit te voeren, dreigde de president de legerleiding met een internationaal schandaal. Maar omdat het Georgische luchtruim gecontroleerd werd door de Russen, weigerden de betrokken generaals – onder wie de chef van de luchtmacht, die eveneens in Smolensk omkwam – de kapitein te bevelen om in Tbilisi te landen. ...


Red.:    Voor machtshonger geldt als ťťn van de sterkste gevallen de gezond verstand regel van "de continuÔteit der dingen" : het gaat vrijwel altijd samen met vele andere trekken, in dit geval nare:


Uit: De Volkskrant, 13-04-2010, van correspondent Jan Hunin

Ongemakkelijk oppositie voeren

Een van de eerste personen naar wie de Poolse minister van Buitenlandse Zaken Radoslaw Sikorski zaterdagmorgen belde, was Jaroslaw Kaczynski, de tweelingbroer van de omgekomen president. ‘Ik heb verschikkelijke informatie.’   ...
    Dat juist Sikorski het slechte nieuws moest brengen, was pijnlijk vanwege de slechte relatie tussen hem en de president. Amper een maand geleden had hij Lech Kaczynski nog een ‘kleine president’ genoemd. ...
   Maar Sikorski was lang niet de enige met wie Lech Kaczynski overhoop lag. Met premier Donald Tusk waren de relaties niet veel hartelijker. De voorzitter van het Burgerplatform nam het Kaczynski kwalijk dat zijn grootvader tijdens de campagne voor de presidentsverkiezingen van 2005 valselijk van collaboratie met de Duitsers werd beschuldigd. Van hun vriendschap, die dateerde uit de tijd dat ze in de havenstad Gdansk samen tegen het communisme hadden gestreden, bleef niets over.   ...
    Hun reputatie van conflictzoekers hadden de gebroeders Kaczynski te danken aan hun onverbiddellijke oppositie. Als president deed Lech Kaczynski er alles aan om de regering van Tusk het leven zuur te maken, zoals in 2008 toen hij tegen de zin van de premier op een Europese top verscheen.    ...


Red.:   Ook blijkt genetica weer eens een rol te spelen:
 

  Welke vorm de oppositie tegen de regering zal aannemen, zal afhangen van Jaroslaw Kaczynski, de onbetwiste leider van Recht en Gerechtigheid. Zelfs in de relatie met zijn broer speelde hij de eerste viool. Hoe sterk zijn positie is, bleek tijdens de laatste voorzittersverkiezingen. Hij haalde het toen met een ‘communistische’ score. Niemand durfde zich tegenkandidaat stellen.

     Een paar maanden later verdere bevestiging:


Uit: De Volkskrant, 15-07-2010, van correspondent Jan Hunin

Kaczynski graaft de strijdbijl weer op

De dood van de Poolse president Lech Kaczynski had vermeden kunnen worden. Dit stelt zijn tweelingbroer Jaroslaw Kaczynski in een interview met het rechtse weekblad Gazeta Polska.

Daarmee stelt de conservatieve leider en verliezer van de recente presidentsverkiezingen de regering indirect verantwoordelijk voor de dood van zijn broer. ...

Tussenstuk:
‘Piloot wel onder druk’

Nieuwe fragmenten uit de zwarte dozen van de in april op de luchthaven van Smolensk neergestorte Tupolev lijken de theorie te bevestigen dat de bemanning vlak voor de ramp onder druk werd gezet. ‘Als ik niet land, dan vermoorden ze mij’, zou de piloot gezegd hebben vlak voor zijn toestel met de Poolse president en 95 andere prominenten aan boord in de dichte mist neerstortte.
    Eerder was al bekend dat de chef van de luchtmacht zich vlak voor de mislukte landing in de cockpit bevond. Dat is in strijd met de regels. Op de zwarte dozen zou ook te horen zijn hoe een hoge ambtenaar van Buitenlandse Zaken ervoor waarschuwt dat ‘hij zich zal opwinden’. Of met hem de president is bedoeld, is niet duidelijk, maar vast staat dat Lech Kaczynski er niet voor schroomde piloten onder druk te zetten. ...


Red.:    Een integraal deel van het machtscomplex is de "wil om te winnen". Net als bij het overkoepelende "macht" gaat het hier om de meer extreme vormen van wat in principe ook een gezonde drijfveer kan, KAN, zijn. Een bekende recent voorbeeld van de eveneens talloze de Amerikaanse golfer aan de absolute top: Tiger Woods - die is namelijk publiekelijk door het slijk gehaald wegens het onderhouden van buitenechtelijke relaties met meer dan tien vrouwen waarvan deels van het type bimbo. Hij heeft therapie gevolgd en een aantal maanden niet gespeeld, om terug te keren op het meest prestigieuze toernooi:


Uit: De Volkskrant, 13-04-2010, van verslaggever Peter de Waard

Triomf van een trouwe huisvader

Tussentitel:  Tiger Woods scheldt als vanouds en wordt vierde bij comeback

...    Woods had beloofd na een behandeling van 45 dagen in een kliniek meer op Mickelson te willen lijken. Ook hij zou met een vriendelijke glimlach over de baan willen gaan, zodat hij meer van de sport zou genieten. Maar zijn veelvuldig achter een zonnebril verscholen gezicht stond zondag op onweer.
   Hij schold weer als vanouds op zichzelf na missers: ‘Dammit Tiger’ en ‘Tiger Woods, you suck, goddammit’. Hij klaagde over zijn swing. De ontspannenheid en daarmee ook de zekerheid van de eerste twee dagen toen hij weinig te verliezen had, waren in het weekeinde weg. ‘Ik heb moeite met mijn concentratie’, bekende hij. Hij zei de komende weken zijn spel rustig te gaan evalueren. Tevreden over zijn comeback was hij niet. ‘Ik kwam hier om te winnen’, aldus Woods, die vorig jaar ook geen enkele major won.   ...


Red.:   ‘Ik kwam hier om te winnen’ is natuurlijk een ernstige vorm van arrogantie gebrek aan realiteitszin. Iedere golfer die ooit op dat toernooi verschijnt droomt van het winnen ervan, en voor sommigen komt dit ook opeen totaal onverwacht uit - de populaire "outsiders". Je weet dus dan de concurrentie moordend is, en het idee dat JIJ dus wel even zal gaan winnen is hoogst ongezond. Het gaat uit van een sterk gevoel van het hebben van macht.
    De relatie tussen dat machtgevoel en het onderhouden van vele als dan niet buitenechtelijke relaties is in de praktijk volkomen bekend. De theorie is nauwelijks moeilijker: ook in geval van die relaties gaat het om het bevestigen van de toppositie: "Kijk eens wat ik allemaal kan krijgen ...".
    De analogie is duidelijk net als het geval Kacvzynski laat dit zien dat macht een verschijnsel is met vele negatieve en nare bijeffecten. Negatief voor de maatschappij en naar voor de direct betrokkene(n).
    Dit soort machtstreven zou je dus liefst maatschappelijk willen inperken. In een land als Amerika gebeurt het omgekeerde: de "winner takes all"-mentalitiet (in de meeste sporten accepteren ze ook geen "gelijk spel") bevordert zelfs de wil tot winnen en de machtshonger . In het golf zijn er zelfs dergelijke toernooien, waarbij alleen de winnaar geld krijgt - de rest heeft zich wel ingespannen, maar staat met lege handen. Terwijl zonder hun inspanning het toernooi ook niet georganiseerd kan worden.  Een uitstekende illustratie van de weerzinwekkendheid van het systeem.
    Het volgende voorbeeld beslaat een klasse van verschijnselen, namelijk twee soorten organisatie: coŲperatie versus stichting:


Uit: De Volkskrant, 05-05-2010, van verslaggever Gijs HerderscheÍ

'CoŲperatie ideale vorm voor bestuur zorg'

De coŲperatie kan het alternatief worden voor stichtingen als eigenaar van zorginstellingen. Volgens ouders van kinderen met een verstandelijke handicap en de Rabobank is de coŲperatie voor de gehandicaptenzorg de ideale bestuursvorm. Doordat ouders en cliŽnten meer zeggenschap krijgen, kunnen bijna-faillissementen zoals van gehandicapteninstelling Philadelphia, worden voorkomen.
    Dit propageren ouders van kinderen met een verstandelijke handicap en de Rabobank. De Rabo is een coŲperatie zonder winstdoelstelling. Alle instellingen in de zorg zijn nu stichtingen, omdat zij geen winst mogen maken. De coŲperatie is een goed alternatief voor de zorgstichting, vinden Rabo en KansPlus, het belangennetwerk verstandelijk gehandicapten.
    Bij een coŲperatie hebben de leden de zeggenschap. Aan de ledenraad zijn de raad van toezicht en raad van bestuur verantwoording schuldig. ‘Dat heeft een disciplinerende invloed’, zegt een Rabo-bestuurder.   ...


Red.:   Dit is het probleem met stichtingen:

  ‘De stichting is de meest gesloten bestuursvorm denkbaar’, vindt een directeur van een gehandicapteninstelling. De directie legt verantwoording af aan de raad van toezicht, klanten hebben geen zeggenschap. ‘Natuurlijk zijn er cliŽntenraden. Maar je hebt pas echt een probleem als het wrikt met de raad van toezicht’, zegt de bestuurder. Bij Philadelphia kozen de bestuurders een koers die desastreus uitpakte, terwijl de cliŽnten en hun ouders het nakijken hadden.

Dit is dus het model van macht in plaats van gezag - het model dat aanleiding geeft tot dictatoriale neigingen. De houding die leidt tot ontsporingen:
 

  De bijna-faillissementen van het IJsselmeerziekenhuis in Lelystad en van de landelijk werkende gehandicapteninstelling Philadelphia illustreren dat de stichting niet de ideale bestuursvorm is.

En er zijn veel meer van dit soort voorbeelden geweest, bijvoorbeeld van woningbouwverenigingen die stichtingen werden.
     Het volgende geval laat ook weer meteen de enorme schadepotentie zien:


Uit: De Volkskrant, 04-05-2010, verslaggever Michael Persson

Expert: olielek was niet nodig geweest

De onderzeese veiligheidsklep die na de explosie aan boord van het boorplatform Deepwater Horizon de boorput had moeten afsluiten, miste een noodvoorziening die het olielek had kunnen voorkomen. In Noorwegen en BraziliŽ is zo’n reservesysteem verplicht, in de Verenigde Staten niet.

Een Noorse expert op het gebied van onderzeese blow-out preventers (afsluitdeksels) zegt dat de verplichting van extra veiligheidsvoorzieningen in de Verenigde Staten onder druk van de olie-industrie is tegengehouden, omdat de diepzeeboringen al veilig genoeg zouden zijn.
    Per Holand onderzocht enkele jaren geleden voor het bedrijf Sintef de betrouwbaarheid van blow-out preventers in de Golf van Mexico. Omdat de afsluiters zo cruciaal zijn voor de veiligheid, worden ze elke twee weken geÔnspecteerd. Holand inventariseerde de resultaten van die inspecties en signaleerde dat ze bijna altijd wel kleine mankementen vertonen, zoals lekkages in het hydraulische systeem. ‘Dat is de reden waarom de besturingssytemen in die afsluiters vaak twee- of driedubbel zijn uitgevoerd’, licht Holand toe. ‘Dan is er altijd een backup.’
    Het belangrijkste signaal dat een onderzeese afsluiter kan ontvangen, is het bevel het deksel op de put te gooien. Dat kan gaan via de normale communicatiekabel die langs de boorpijp van het platform naar beneden loopt. Als tweede optie is er een extra verbinding, die via een noodstopknop op het platform kan worden geactiveerd.
    In Noorwegen en BraziliŽ is nog een derde route verplicht: een geluidssignaal, dat draadloos naar de afsluiter kan worden verzonden. ‘Bijvoorbeeld als de lijnen door een ongeluk verbroken zijn’, zegt Holand. ‘Dan kun je vanuit een reddingsboot de boorput nog steeds dichtgooien.’
    De Amerikaanse boorautoriteit, de Minerals Management Service (MMS), was in 2000 geneigd dit akoestische systeem verplicht te stellen. Maar nadat een olielobbyclub had geargumenteerd dat het systeem onbetrouwbaar is, stelde de MMS dat het te duur was en niet hoefde.   ...


Red.:    De MMS heeft zich in de afweging  tussen gezag, de technologische vereisten, en de macht, het machtige olieconcern, laten leiden door de macht. Precies als in het geval van de Challenger. Met achteraf natuurlijk de bekende smoezen:
 

  In The Wall Street Journal zegt een woordvoerder van de MMS nu dat ‘er al genoeg veiligheidssystemen zijn voor de blow-out preventers’. Hij doelt daarmee op de onbemande onderzeebootjes, waarmee oliemaatschappij BP de falende afsluiter vorige week vergeefs probeerde te activeren.   ...

    Nog wat detail over hoe dat proces van de overwinning van de economische macht op het professionele gezag is bewerkstelligd:


Uit: De Volkskrant, 07-05-2010, van correspondent Philippe Remarque

Controleurs in bed met oliebedrijven

De banden tussen toezichthouders ene de (offshore)industrie in de Verenigde Staten zijn veel te nauw.

Tussentitel: Ook Toyota gebruikte ex-toezichthouders als lobbyisten

Na de olieramp in de Golf van Mexico eisen senatoren een diepgaand onderzoek: staat de staatswaakhond die het offshore boren controleert te dicht bij de olie-industrie? Mocht BP daarom met te groot risico diep onder water boren?
     In het Engels duiden ze dat soort ongepaste relaties aan als ‘te gezellig met’ , of zelfs ‘in bed met’. En die beide termen zijn volgens critici letterlijk toepasbaar op de Minerals Management Service (MMS), de afdeling van het Interior Department die toezicht houdt op de olie-industrie.
    Want zoals in 2008 uit een rapport van de staatsinspecteur bleek, waren medewerkers van de MMS in de jaren daarvoor ruimschoots aan het feesten met managers uit de olie-industrie. Controleurs en gecontroleerden reisden samen, blowden en snoven cocaÔne, en ze gingen ook met elkaar naar bed. De oliebedrijven gaven MMS-medewerkers trips naar sportwedstrijden, golftoernooien en skitrips in de Rocky Mountains.   ...
    Na het rapport zijn er ontslagen gevallen en moesten alle medewerkers op een cursus ethiek. President Obama, die af wil van de al te hechte banden tussen big oil en regering onder zijn voorganger, zette een milieu-activiste aan het hoofd van de MMS.
    Maar dit alles heeft nog onvoldoende geholpen, zeggen critici. De cocaÔne- en seksfeesten zijn misschien voorbij, de MMS blijkt nog steeds beÔnvloedbaar door de olie-industrie. Dat komt onder meer door de in Amerika zeer gangbare ‘draaideurcultuur’: staatstoezichthouders die het ministerie verlaten en voor een veelvoud van hun loon als lobbyist gaan werken, in dienst van dezelfde industrie waarop ze toezicht hielden.
    De twee vorige chefs van de MMS lobbyen nu voor oliebedrijven, net als een reeks hogere ambtenaren van het ministerie. Zij weten de weg en bepleiten bij hun voormalige collega’s de zaak van de oliebedrijven.
    Het laat zich raden wat die zaak behelst: minder lastige en dure regulering van het offshore-boren. ...
    Het lijkt een patroon. Toyota zette ex-toezichthouders in als lobbyisten, en slaagde erin vier onderzoeken van de National Highway Traffic Safety Administration tegen te houden naar gaspedalen die bleven steken.
    En na het mijnongeluk in West Virginia in april, waarbij 29 doden vielen, bleek dat de lakse regels mede te wijten zijn aan de ‘draaideur’: kolenbedrijven lobbyen met ex-toezichthouders bij de Mine Safety and Health Administration, en leveren soms zelfs personeel aan de mijnwaakhond.


Naar Gezag en macht , Sociologie lijst , Sociologie overzicht , of site home .