WERELD & DENKEN
 
 

Bronnen bij Koude Oorlog revisited: Arnout Brouwers

 

De Koude Oorlog zit vol met geestelijk gestoorde lieden, niveau Dr. Strangelove uitleg of detail . Die laatste is een "waanzinnige geleerde", maar oneindig veel talrijker zijn de "waanzinnige deskundigen" en de "waanzinnige journalisten". Tot die laatste behoort Arnout Brouwers schrijvend voor de Volkskrant, in tegenstelling tot haar reputatie net zo'n keiharde Koude Oorlogskrant uitleg of detail uitleg of detail als wat men normaliter de "rechtse media" toeschrijft:



Van: Volkskrant weblog, 09-06-2007, door VolkskrantWatch

Arnout Brouwers' Koude Oorlog avontuur

 In iets wat "ANALYSE" heet beschrijft journalist Arnout Brouwers de "agitatiecampagne", de "intimidatiecampagne" en "populistische truc" van de "sluwe vos" Poetin betreffende het raketschild dat Amerika in Europa wil installeren, en het "venijn" van zijn compromisvoorstel om deze in Azerbeidjan te plaatsen.
    Het meest absurde aan dit eenzijdige propagandistische niemendalletje is dat Brouwers 'analiseert' dat het in wezen de schuld van "hindermacht" Rusland is dat Amerika op protesten stuit om haar grondgebied en invloedssfeer uit te breiden naar Oost-Europa: "Het mooiste aan Poetins zet is dat hij hiermee punten scoort voor de deëscalatie van een conflict dat hij zelf heeft veroorzaakt." Daarmee gaat hij natuurlijk voorbij aan het feit dat er meer landen en partijen zijn die dezelfde problemen met het raketschild hebben. Maar dat is een logische bewering voor een journalist die het imperialisme van de Amerikaanse regering tussen aanhalingstekens zet om aan te geven dat dat een belachelijke karakterisering zou zijn. Welnee Arnout, hoe verzinnen ze het, Amerika is helemaal geen imperialistische grootmacht.
    Van dezelfde broodschrijver lees ik in Der Spiegel dat de "true defense against missiles from Iran or other jihadis" (die zoals iedereen weet niet bestaan) een "funny" Europees debat opgeleverd heeft, dat heeft geleid tot "discord, confusion and a torrent of nonsensical statements." Daarbij benadrukt Brouwers nog eens het grote gevaar van Rusland voor Europa dat wel eens zou kunnen leiden tot "complete obliteration by the thousands of nuclear warheads Russia possesses" en dat de protesten in Europa slechts gebaseerd zijn op "cowardice and the unwillingness to defend one's own freedom" waarbij hij Frankrijk betitelt als de eeuwige verliezer en Duitsland als bang (voor zichzelf).


Red.:   Ter illustratie waar Brouwers zijn inspiratie vandaan heeft, de volgende bron - let op de naam van de website:


Van: amerika.nl, door Frans Verhagen

Politiek dagboek

28 januari 2004
...
Cheney's charme offensief
Cheney is all over the place vandaag. Interview in de Volkskrant waarvoor de uitstekende buitenlandredacteur Arnout Brouwers, voor de gelegenheid verslaggever, naar Rome is gevolgen. ...


Red.:   Ter onderbouwing van de waarde van dit oordeel, van de website van uitgeverij Nieuw Amsterdam:


Van: nieuwamsterdam.nl:

Frans Verhagen

Frans Verhagen was Amerika-correspondent voor Intermediair, Het Financieele Dagblad, de Volkskrant en de VARA-radio. Van 1993 tot 2003 was hij uitgever van het tijdschrift Amerika. Hij publiceert regelmatig over de Verenigde Staten, onder andere op zijn website www.amerika.nl. Hij schreef onder meer Amerika als legpuzzel, Alle 42 presidenten en Bush is dom en 37 andere clichés over Amerika. Frans Verhagen is getrouwd met een Chinees-Amerikaanse uit Los Angeles.


Red.:   Dus Verhagen is sterk pro-Amerikaans en conservatief in Amerikaanse termen  (dus reactionair in de onze). Deze Frans Verhagen vindt Arnout Brouwers een uitstekend buitenlandredacteur. Het kan niet veel duidelijker, behalve een regelrechte erkenning uit de mond van Brouwers zelf. Die er natuurlijk nooit komt.
    Wat er wel kwam, was een stroom Koude Oorlogstaal. Een kleine selectie:
 

Uit: De Volkskrant, 12-02-2007, column door Arnout Brouwers

Column | Poetin en het Westen

Machtig Rusland wekt vooralsnog onbehagen

Poetins rede in München, die zich richtte tegen de arrogantie waarmee het Westen denkt de wereld te kunnen besturen, sloeg in als een bom. Sommigen zien het als een keerpunt in Ruslands relaties met het Westen. Maar welk keerpunt?
    De relaties waren allang verslechterd – niet alleen door Ruslands gebruik van het ‘energiewapen’, maar ook door de teloorgang van de democratie onder Poetin.   ...


Red.:    Het 'energiewapen' is het beperken van de gasuitvoer in verband  met de weigering van tussenliggende staten als Oekraïne om hun rekeningen te betalen. Die moeten namelijk de wereldmarktprijs gaan betalen omdat ze niet langer vrienden zijn van Rusland.  
    En dat mag Rusland natuurlijk niet - alleen het westen mag wereldmarktprijzen vragen, vindt kennelijk ook Arnout Brouwers - Rusland moet zijn gas goedkoop leveren aan staten als Oekraïne omdat het het westen die staten steunt ...
    Je vraagt je als normaal mens af waar de lieden die in koelen bloede dit soort dingen menen en opschrijven, hun verstand hebben zitten ...
    Over naar het eigenlijke onderwerp: macht:
  Poetin heeft het Westen de wacht aangezegd. Het is afgelopen met de mondiale dominantie, er zijn andere machten in opkomst en die laten zich niet de wet voorschrijven door Washington of Brussel. Rusland is terug als supermacht.
    Tot zover valt zijn analyse goed te volgen. Het beleid van president Bush met de botte bijl te lijf gaan, dat spektakel voltrekt zich dagelijks in de westerse pers. En wat is er tegen zijn multipolaire wereldorde bestierd door de VN-Veiligheidsraad?
    Er zijn echter grote problemen met Poetins moedwillige affront. Zijn kritiek op westers machtsmisbruik is hypocriet. Bruut machtsdenken – niet getemperd door democratische controle, mensenrechten of mondiaal normbesef – is zijn specialiteit. Poetin zegt dat de VS te veel macht hebben.

Amerika leidt minstens net zo erg aan het brute machtsdenken, en commentatoren als Arnout Brouwers zijn hypocriet als ze het anderen gaan verwijten.
   Dus is het tijd voor een rondje ouderwets schelden:
  Een Koude Oorlog zoekt Poetin ook niet. Hij zoekt respect, dat hij niet krijgt vanwege Tsjetsjenië, vanwege zijn autocratische regeerstijl en vanwege zijn confrontatiepolitiek tegen kleinere buurlanden. Rusland is herrezen, maar niemand juicht, al heeft het Kremlin nog zoveel westerse expertise ingehuurd om het imago op te vijzelen.
    Dus grijpt deze Russische patriot terug naar een beproefd middel. Hij doet als Chroetsjov zijn schoen uit en slaat er hard mee op tafel. Kijken of dat meer succes brengt.
    De Russische president heeft zijn land neergezet als meer dan een gefnuikte macht – een revanchistische macht. En dat kan gevaarlijk zijn.
    Wie historische parallellen zoekt, moet verder terugkijken dan de Koude Oorlog. Naar het Duitse revanchisme tussen de twee wereldoorlogen bijvoorbeeld. Rusland is revanchistisch, over het verlies van het sovjetrijk en over de vernederende val van supermacht tot ‘onmacht’.

En tenslotte, als hij uitgeraasd is, enige realiteitszin:
  ‘De garanties die ons zijn gegeven, bleken niets waard’, zei Poetin zaterdag. Hij verwees naar Manfred Wörner, de ex-chef van de NAVO die zei dat na de Duitse hereniging er geen NAVO troepen oostwaarts van Duitsland geplaatst zouden worden.
    Kan het Westen zichzelf hierover verwijten maken? Ongetwijfeld. Daarvoor is ook in Europa het eigen historische gelijk met te veel arrogantie uitgedragen. En zijn de handreikingen van de EU en de NAVO te inhoudsloos gebleven.

Directe conclusie: Poetin heeft dus volkomen gelijk.
     Volgede kwestie:


Uit: De Volkskrant, 16-02-2007, door Arnout Brouwers

Rusland stapt misschien uit verdrag over middenlange afstandsraketten

Rusland zal zich misschien unilateraal terugtrekken uit het INF-Verdrag uit 1987, waarin de VS en de Sovjet-Unie afspraken al hun middenlange afstandsraketten af te schaffen. Dat heeft de chef van de generale staf van de Russische strijdkrachten generaal Joeri Baloejevski donderdag verklaard.
    Rusland laat zich bij dit besluit vooral leiden door de al dan niet plaatsing van een beperkt Amerikaans raketdefensiesysteem in Polen en Tsjechie. ‘We zullen zien wat we doen, hun acties om een raketdefensie in Europa te plaatsen zijn niet uit te leggen.’
    De uitspraken van Baloejevski zijn de laatste in een serie Russische dreigementen het wapenakkoord – destijds een doorbraak in de verbetering van relaties tussen beide landen – op te zeggen.   ...


Red.:   Arnout Brouwers spreekt hier over 'een serie dreigementen' van Russische kant, maar heeft het in verband met de uitbreiding van de NAVO en het oprichten van een raketschild natuurlijk niet over 'een serie dreigende daden'. Net zoals hij verzwijgt dat de Amerikanen eenzijdig het ABM-verdrag hevven opgezegd, omdat ze dat beter uitkwam.
    Dus maar weer een potje schelden:


Uit: De Volkskrant, 14-03-2007, door Arnout Brouwers

Poetin vist lekker in troebel Europees water

Grappig eigenlijk, hoe Europese discussies over raketverdediging altijd tweedracht, verwarring en veel onzinnige uitspraken veroorzaken. In het Kremlin kan de champagne open: in korte tijd is het president Poetin gelukt om de vestiging van een beperkte raketverdediging in Polen en Tsjechië tot hoofdthema van de Europese politiek te promoveren.
    Voor Europeanen valt er weinig te lachen. Die zijn ook zonder een splijtend debat over een non-issue al verdeeld genoeg. Als calculerende Europeaan zou ik zeggen: doe mij maar zo’n raketschild, hoe beperkt ook. Baat het niet dan schaadt het niet. En als de miljarden die de VS erin investeren ooit echt bescherming bieden tegen raketten van Iran of jihadi’s – mooi meegenomen. Dan zullen wij Europeanen er – onder luid protest en met veel boegeroep – mee akkoord gaan dat het systeem ons ook beschermt.    ...
    De Russische voetzoeker is zo doeltreffend omdat hij gericht is op de anti-Amerikaanse breuklijn die Europa doorklieft. Oud-minister van Defensie Rumsfeld sprak in 2003 voor het eerst over Oud en Nieuw Europa. Hij kreeg woedende reacties, waarschijnlijk omdat hij gelijk had.   ...


Red.:   Tja, je provoceert een andere partij, en als deze dan regeert, is het natuurlijk huns chuld...
    En waar gaat dan hierom:
  In grote delen van West-Europa heeft de Amerikaanse diplomatie ondertussen de status van een melaatse. Elk initiatief is bij voorbaat besmet, ongeacht de inhoud.

Om het rabiate Amerikanisme dat in die kringen heerst.
   Arnout krijgt een schok:


Uit: De Volkskrant, 27-04-2007, van correspondent Arnout Brouwers

NAVO-top | Uitlatingen Russische president slaan in als een bom op bijeenkomst in Oslo

Poetin schort wapenakkoord op

Russische president zet zich af tegen plannen voor een raketschild in Polen en Tsjechië. Moskou zegt wapenverdrag met NAVO op als overleg faalt.


De Russische president Poetin heeft een moratorium afgekondigd op het met NAVO-landen gesloten Verdrag inzake Conventionele Wapens in Europa (CFE). In zijn jaarlijkse toespraak tot het parlement heeft Poetin zich opnieuw krachtig afgezet tegen westerse defensieplannen en ‘buitenlandse inmenging in de Russische democratie’.
    Verwijzend naar de plannen voor stationering van delen van een Amerikaanse raketschild in Polen en Tsjechië, zei Poetin dat Rusland zich niet langer gehouden acht aan het CFE-verdrag uit 1990 ‘totdat alle landen zich er strikt aan houden’. Als overleg met de NAVO over Russische zorgen niets oplevert, zal Moskou het verdrag opzeggen.   ...
 

Red.:    Passende reactie op de provocaties vanuit het westen. Maar Arnout is het er natuurlijk niet mee eens:
  Poetins robuuste en antiwesters getinte toespraak ...

Errug ...
    Maar de opwinding is nog lang niet over:
 

Uit: De Volkskrant, 31-05-2007, door Arnout Brouwers.

Proeflancering Russische RS-24 mag militair gezien logisch zijn, de campagne tegen de VS dient een ander doel

Moskou laat vijandbeelden herleven

Het Kremlin zoekt opnieuw de confrontatie met de VS – om de binnenlandse steun te vergroten en Europa te splijten.


Wat betekent de geslaagde proeflancering dinsdag van de RS-24, een nieuwe Russische intercontinentale raket (ICBM) uitgerust met onafhankelijk aangedreven en gestuurde raketladingen (MIRVs), die kunnen worden voorzien van kernkoppen?
    Hierop is een militair en een politiek antwoord te geven. Het militaire antwoord voert terug naar de ‘strategische relatie’ die, ook lang na de instorting van de Sovjet-Unie, nog bestaat tussen Rusland en de VS, de twee grootste kernmachten ter wereld. Deze werd verstoord door het Amerikaanse besluit in 2002 het ABM-verdrag op te zeggen, dat defensie tegen ballistische raketten verbiedt. De nieuwe RS-24, die vanwege zijn geavanceerde MIRVs elke raketverdediging kan omzeilen, is hier na bijna vijf jaar het antwoord op.
    In de nadagen van de Sovjet-Unie werd het START-verdrag getekend, dat de opstelling van allerlei soorten strategische wapens drastisch terugbracht. In 1993 volgde het START II-verdrag, dat vooral beperkingen oplegde aan de aantallen MIRVs. Deze werden als een destabiliserend aanvalswapen beschouwd, omdat je in een klap de tegenstander en zijn wapenarsenaal ermee kan uitschakelen.
    Toen de VS uit het ABM-Verdrag stapten, trok Rusland zich terug uit het Start-II verdrag. ...
    Hoewel het Russische streven naar strategische pariteit met de Amerikanen begrijpelijk is vanuit hun wens weer als supermacht erkend te worden, is de felle campagne tegen het raketschild militair gezien nonsens. ...


Red.:   George Bush is in Europa, dus begint het hele circus weer opnieuw:


Uit: De Volkskrant, 04-06-2007, van correspondent Arnout Brouwers.

Rusland in het geweer tegen Amerikaanse plannen voor raketschild met steunpunten in Oost-Europese landen.

Poetin ‘richt raketten weer op Europa’

Moskou voorspelt nieuwe wapenwedloop. Amerikaanse bewindsvrouw: Kremlin leeft nog in een ander tijdperk.


Als de Verenigde Staten hun plannen voor raketdefensie doorzetten, zal Rusland zijn raketten weer op Europa gaan richten. Dat heeft president Vladimir Poetin gezegd in een interview met westerse journalisten.
    ‘Ja, natuurlijk’, zei Poetin in antwoord op de vraag of de bouw van een raketschild Rusland zou nopen, net als tijdens de Koude Oorlog, weer raketten op militaire installaties in Europa te richten. ‘Als de Amerikaanse nucleaire capaciteit groter wordt in Europa, zullen we onszelf nieuwe doelen moeten stellen in Europa’, zei Poetin.
    De uitspraken passen in een al maanden durend krachtig Russisch offensief tegen de Amerikaanse plannen. Eerder waarschuwde Poetin voor ‘een nieuwe wapenwedloop’, uitten Russische generaals dreigementen tegen Polen en Tsjechië (de landen waar delen van de raketafweer geplaatst zouden worden), en bevroor Rusland zijn ontwapeningsverplichtingen onder het verdrag op de conventionele wapens in Europa.
    Vorige week keerde Poetin zich nog tegen Amerikaans ‘imperialisme’ en een politiek die andere landen een ‘dictaat’ oplegt.
    Op haar beurt zei de Amerikaanse minister van Buitenlandse Zaken, Condoleezza Rice, dat de VS Rusland graag als ‘partner’ willen in de 21ste eeuw – ‘maar Rusland denkt en gedraagt zich soms volgens de nulsom-calculaties uit een ander tijdperk’.   ...

 

Red.:   Waar Arnout het van harte mee eens is, want anders zou hij wel genoteerd hebben dat de Amerikanen ermee begonnen waren met hun militair oprukken richting Rusland.
    Tijdens de conferentie doet Poetin een meesterzet: Hij biedt aan in plaats van de te bouwen radar in Tsjechië, een bestaande, grote radarpost in Azerbeidzjan te gebruiken. Arnout heeft er niet van terug:


Uit: De Volkskrant, 05-06-2007, door Arnout Brouwers

Vladimir Poetin scoort op alle fronten

Door een Azerbeidzjaans konijn uit de hoed te toveren, toont Poetin zich de sluwe vos in de internationale diplomatie.


Tussentitel: Rusland is terug op het toneel - als wereldmacht of als hindermacht

Als de internationale diplomatieke wereld een dierentuin is – en daar lijkt het soms op – dan komt Vladimir Poetin de rol toe van sluwe vos. Met zijn verrassende voorstel om een radarstation in Azerbeidzjan te gebruiken voor een gezamenlijke raketdefensie scoort hij op alle fronten.  ...
    Wat is de stand van zaken? Ten eerste heeft Poetin zich met deze opening een plek aan tafel verworven over de aard, omvang en plaats van een toekomstig Amerikaans raketschild. Amerikanen en Russen gaan nu om de tafel zitten om de haalbaarheid van Poetins voorstel te bestuderen. Dat is winst voor Poetin, want tot nu toe gold het Amerikaanse dogma dat de raketdefensie in Midden-Europa er zeker zou komen, ongeacht de Russische bezwaren.
    Het mooiste aan Poetins zet is dat hij hiermee punten scoort voor de deëscalatie van een conflict dat hij zelf heeft veroorzaakt. Een maandenlange campagne tegen de raketplannen, maar ook tegen het hele ‘desastreuze’ en ‘imperialistische’ Amerikaanse beleid, waarbij de VS indirect zelfs met het Derde Rijk werden vergeleken, ging eraan vooraf.  ...


Red.:   Even een leugen tussendoor. Hoewel je je kan afvragen of je de uitspraken van iemand met een permanent verstoord beeld van de werklelijkheid wel van leugens kan beschuldigen (de werkelijkheid: het oprukken van westerse troepen richting Rusland en het plaatsen van anti-raket-raketten)
  Het venijn van het Russische voorstel zit hem trouwens in de details. De Russen maakten direct duidelijk dat zij Azerbeidzjan als vervanging, niet als toevoeging zien, van de installaties in Polen en Tsjechië. Eerder hebben de VS belangstelling getoond voor een derde raketafweerbasis ‘ergens in de Kaukasus’ (denk aan Georgië), dus wellicht komt Azerbeidzjan gelegen als extra basis.   ...
    In het Russische voorstel ligt dus op voorhand al nieuwe conflictstof besloten, die blijkens uitspraken van Russische politici zal worden gebruikt als ‘bewijs’ dat de Amerikanen vuil spel spelen. ...
    De Amerikanen kunnen intussen weinig anders doen dan lichtpuntjes zien in Poetins voorstel: er wordt tenminste gepraat en Poetin erkent nu, na maandenlange het tegendeel te hebben beweerd, dat de raketdefensie niet tegen Rusland is gericht. In de komende besprekingen zal duidelijker moeten worden of Poetins voorstel meer is dan een tactische zet.
    De raketdiplomatie bevestigt dat Rusland terug is op het politieke toneel. Resteert de vraag of het terug is als grootmacht of vooral als hindermacht. Uit Poetins uitspraak dat het door zijn plan onnodig wordt om raketten op Europa te richten (zoals hij onlangs dreigde) blijkt dat het Kremlin het volume van zijn intimidatiecampagne in ieder geval tijdelijk heeft willen terugdraaien.

Wat is de wereld toch simpel voor de Arnoutjes die er opleven: als je vijand tegenwerkt, werkt hij tegen, en als hij meewerkt, werkt hij ook tegen.
    Een tijdje later, wanneer Rusland weer een aantal zetjes terug heeft gedaan:


Uit: De Volkskrant, 10-08-2007, van correspondent Arnout Brouwers

Russen slaan hun vleugels uit

Incidenten met de Russische krijgsmacht stapelen zich op. Komt er een nieuwe Koude Oorlog aan, of is dit het Russische gevoel voor humor?


Rusland beschikt over de grootste nationale landmassa ter wereld. Maar de Russische krijgsmacht lijkt de nationale grenzen steeds meer als een beknelling te ervaren. Als jonge vogels willen ze het nest uit – het liefst in alle windrichtingen tegelijk. De afgelopen weken hebben Britse radars – voor het eerst in lange tijd – weer signalen opgevangen van aankomende Russische jachtvliegtuigen of bommenwerpers. Het incident met de Britten kwam op het hoogtepunt van de Litvinenko-affaire. Geintje. En bovendien volstrekt legaal.
    Daarna filosofeerde een Russische admiraal dat Rusland eigenlijk weer permanent aanwezig moet zijn in de Middellandse Zee. Europeanen vinden alles best, maar de Israëli’s waren er niet echt van gecharmeerd. Is dit nog humor?
    Deze week lijkt het alsof de Russische luchtmacht definitief heeft besloten de wereldpers door de zomer heen te helpen. Eerst was er de vlucht door het Georgische luchtruim, inclusief raketdropping. ...
    De commandanten van de luchtmacht in de sectoren noord en oost hadden het opzetje beter begrepen. Ze lieten zich inspireren door de expeditie naar de noordpool (‘wat is het hier prachtig’, sprak de expeditieleider ontroerd, alsof hij echt op de maan stond en niet door een bevlekt raampje naar troebel ijswater tuurde). Geintje – maar ook een aanslag op de gemoedsrust van de milieubewuste westerling: olieboringen op de noordpool!
    Prompt volgden deze week de ‘arctische oefeningen’ van de Russische luchtmacht. ...
    Gisteren was de cirkel rond, met de Russische oefenvlucht naar het Amerikaanse eiland Guam in de Stille Oceaan. Majoor-generaal Pavel Androsov: ‘Er is een oude traditie waarbij onze jongens de oceaan overvliegen om Amerikaanse piloten visueel te groeten. Gisteren hebben we die traditie nieuw leven ingeblazen.’ Hoezo nieuwe Koude Oorlog? Geintje!


Red.:   Arnout vergeet even te kijken naar wat de Verenigde Staten zo allemaal heeft rondvliegen en varen over de hele wereld - en stuk of zeven reusachtige vliegdekschepen varende op atoomkracht, bijvoorbeeld. Vergeleken daarmee zijn die Russische vliegtuigen maar speelgoed.
     Daarna was het een lange tijd rustig. Er zal vast wel het een en ander door Arnout geschreven zijn, maar dat viel minder op omdat de hoofdmoot van de campagne was overgenomen door iemand met een enkele hersencel schakelende op "Poetin is Hitler": Bert Lanting. Maar het onderstaande was opvallend genoeg om weer eem plaatsje te geven:


Uit: De Volkskrant, 13-02-2016, door Arnout Brouwers

Europa's dilemma: speler of speelbal

...ministers, politici, academici, en andere veiligheidsexperts ... tijdens hun jaarlijkse defensie-powwow, in München. ...
     Wat is 'München'? Er is natuurlijk het München van 1938, van de 'appeasement' van Hitler. ...


Red.:    "Jezelf een voorzet voor open doel geven" ...Die kende we nog niet expliciet als retorische truc. Want wat hiermee bedoeld wordt en volgt is natuurlijk: "Poetin is Hitler dus die moeten we ook niet appeasen":
  Waar Merkel vorig jaar de 'long game' tegen Poetin afkondigde, staan nu de sancties tegen Rusland alweer ter discussie.

Een bijzonder foute zaak, want ...:
  ... het Russische leger de Oekraïners nog een keer genadeloos in de pan had gehakt in het strategisch gelegen Debaltsevo. ...

...het Russische leger vecht al tegen ons. Waar we wat tegen moeten doen:
  ... door militair te durven ingrijpen waar Europeanen dat kúnnen ...

...en omdat te kunnen, moeten we ons huidige kunnen uitbreiden door het invoeren van:
  Een militaire en sociale dienstplicht voor mannen én vrouwen ...

Met natuurlijk...:
  .... Europa met zijn eerste gepantserde 'Conchita Wurst-brigade', gemaakt van dubbelgehard staal ...

...meer en nieuwe wapens, waarbij dat 'Conchita Wurst-brigade' ...
  Dertien jaar geleden was het de sluwe vos Rumsfeld die dit continent verdeelde in een 'oud' en een 'nieuw' Europa. Hij doelde daarmee op de 'oude' lidstaten van de NAVO en EU - en de nieuwe Centraal- en Oost-Europese lidstaten.

...erop slaat dat die nieuwe brigades samengesteld zijn uit voornamelijk Centraal- en Oost-Europese troepen, zoals Hongaren en Roemenen ook al met de nazi's in Tweede Wereldoorlog vochten tegen  Rusland.
    Van groot belang is daarbij ook de wetenschap dat...:
  ... het anti-Europeanisme van de huidige links- én rechtspopulistische partijen die te hoop lopen tegen alles wat ons continent verbindt en veilig houdt ...
    ...ook in Nederland zijn er, net als in veel andere EU-landen, mensen en partijen opgekomen die het oude Europa willen laten zegevieren. 

... want dat is ...:
  ... Dát is weinig meer dan een recept voor zelfvernietiging. ...
    Ook Nederland is daarmee een frontlijnstaat geworden. Want het destructivisme heeft een prijs.

...en er zit dus niet anders op dan die krachten uit te schakelen en te vernietigen. Te beginnen met een agressieve propagandacampagne:
   Tussentitel:  Het is geen toeval dat populisten ondersteund worden vanuit Moskou

En omdat het gaat om ...:
    ... de Europese ordening ... maar ook Europese waarden als democratie, tolerantie en vrijheid

... zijn die nieuwe Europese brigades ook noodzakelijk om de interne bedreiging uit te schakelen. Met als algemeen motto, bekend uit betere tijden:
 
Liever atoomdood dan rood!

En dat die inzet noodzakelijk is, bleek onmiddellijk uit de hoeveelheid pro-Kremlintrollen en -spionnen die al in Nederland ondergedoken zit:
  karel_g_jong - zaterdag 13 februari 22:18
Wat een gebrek aan kritisch denkvermogen in dit artikel. Dit is een goed voorbeeld van de politiek van de angst. Het is oorlogstaal. En het heeft het niveau van een vier jarige die alleen instaat is om de ander van al het leed in de wereld te beschuidigen (omdat hij zich niet kan inleven wat het eigen vertoonde gedrag bewerktstelligt in het leven van de Ander - de zogenaamde 'theory of mind').

JPHR - zaterdag 13 februari 15:36
"Met op de achtergrond Amerika, een ordenende macht die niet zoveel meer ordent als zijn bondgenoten zouden wensen" Zou de auteur kunnen aangeven waar de US na 1945 als ordenende macht heeft opgetreden. Zo uit mijn hoofd misschien Japan na die twee atoombommen, maar de US was geen ordende macht in Vietnam Laos & Cambodja, niet in Chili, niet in Afghanistan, niet in Irak niet in Libië en zeker niet in Syrië waar het zelf die proxy war via Turkije initieerde. Dit even uit mijn hoofd zie: https://en.wikipedia.org/wiki/List_of_wars_involving_the_United_States
#20th_century_wars

Rob_K - zaterdag 13 februari 15:27
Dus dit is wat Remarque bedoelt met kwaliteitsjournalistiek. De doorgedraaide waanzin van een complot denker. Vorige keer probeerde hij de lezer nog wijs te maken dat er in Syrië een bestand bestond, dat door de Russen niet zou zijn nagekomen. En was het niet Ross Douthat in de Volkskrant, die vond dat Merkel moest opkrassen? Dankzij kwaliteitsjournalisten als Brouwers, moeten politici zich steeds vaker verantwoorden voor uitspraken die zijn verdraaid of die ze zelfs niet eens hebben gedaan. Gooi die factsheets van de Navo nu eindelijk eens in de prullenbak.

Tenred - zaterdag 13 februari 14:54
En ja hoor, daar gaan we weer, het zoveelste stukje anti-Rusland propaganda. Wanneer gaat men nu eens inzien dat de VS alleen de belangen van de VS dienen? Constant bezig om -via verdeel en heers- te zorgen dat de rest van de wereld tegen elkaar wordt opgezet zodat de VS de machtigste speler zijn en overal de dienst uitmaken. Vrede en samenswerking in Europa, we waren na de val van de muur goed op weg, tot de VS (samen met de EU-opperhoofden) de Oekraine gebruikte om weer een wig te drijven in deze samenwerking. Alleen in Amerikaans belang.

Allemaal de bak in. De vrijheid van het vrije westen staat op het spel. Om te beginnen dus in Oekraïne.

Bij een bomdardement van de gematigde Syrische regering op de soennitische terroristen is gifags vrijgekomen, althans, er zijn tekenen dat het dit keer niet een hoax is alhoewel je uitest voorzichtitng moet zijn met alles wat van de terroristen komt. De vermoedelijke oorzaak: door het bombardement is een opslgaplaats van de terroristen getroffen. Amerika heeft uit wraak een luchmachtbasis gebombardeerd. En Arnoutje krijgt ineens last van zijn geweten. Nee, geen gewoon geweten ... Een moreel geweten:


Uit: De Volkskrant, 08-04-2017, hoofdredactioneel commentaar, door Arnout Brouwers

Aanval op Syrië

De raketaanval van de Verenigde Staten op Syrië was moreel juist, militair beperkt en proportioneel.


Tussentitel: Trump geeft grenzen van het wereldgeweten aan


Red.:   En geen gewoon moreel geweten, maar een moreel wereldgeweten!
    Met nog een mooie:
  Dat de strafactie buiten de VN-Veiligheidsraad om ging, verbaast niet. Rusland, met zijn vetorecht in de Veiligheidsraad, blokkeert al tijden elke internationale actie tegen Assad.

Brullen van de lach, dat 'internationale actie'.  Actie van de westerse machtsbotterikken, zal 'ie bedoelen. Bombarderen waar en wanneer het ze uitkomt.
    Gunst, zelfs bij de Volkskrant is de censuur toch nog niet helemaal compleet:


De Volkskrant, 10-04-2017, ingezonden brief van Joost Heyink, Zuidwolde

Raketaanval

De raketaanval van de VS op een Syrisch vliegveld wordt in westerse landen breed gesteund, en zowel in de rechtse als linkse pers voorzichtig geprezen. Dat geldt ook voor de Volkskrant. Arnout Brouwers (8 april) gaat vrij ver door de interventie 'moreel juist' te noemen.
    Daar is volgens het internationaal recht wel iets op af te dingen, maar ernstiger is dat niet is opgehelderd wat de oorzaak is van de gifgascatastrofe. Vermoedens dat Assad erachter zit liggen voor de hand.
    Anderzijds is het onlogisch dat hij op deze wijze uit de kast wil komen als bedrieger. Zo schaadt hij wereldwijd zijn aanzien, brengt hij zijn vriend Poetin in verlegenheid, en maakt hij het zichzelf taktisch ook nog eens moeilijker zijn vele vijanden te verslaan.
    En tenslotte: Assad beschikt over meer dan genoeg andere onmenselijke wapens.
    Het verbaast me dat zelfs de Volkskrant aan de bewijslast nauwelijks aandacht besteedt.

Red.:   "You cannot fool all of the people all of the time".


Naar Koude Oorlog revisited  , of site home  .


9 jun.2007; 14 feb.2016