WERELD & DENKEN
 
 

PC-club: Stella Bergsma

Stelle Bergsma was net als de eveneens recent ingevoerde Sarah Sluimer uitleg of detail zo'n naam die rondzong als "een goed iemand', vermoedelijk van verschijningen als twitterpersoonelijheid aangehaald bij Joop.nl en dergelijke. Dacht deze redactie toen de naam opdook in de Volkskrant, en op dezelfde dag ernaar gerefereerd werd in een artikel waar het over moslims ging, moslim-quota langskwamen, en Stella werd aangehaald als deskundige aangaande quota, daar waar het vrouwen betrof.

Het internet is een wonder. Dit soort associaties waren echt onnmogelijk voorheen, tenzij je de tijd nam voor een langdurig verlijf in bibliotheken, aangevuld met een container onder de brievenbus om alle periodieken in op te vangen.

En dat duurde dan allemaal ook nog eeuwen.

Zo niet dit, dat zich letterlijk binnen twee dagdelen afspeelde. En wat we nu even wat uitgebreider reconstrueren. En maakt u geen zoren: dit heeft allemaal een inhoudelijke betekenis.

Dus eerst dat die eerste ontmoeting met mevrouw Bergsma, ergens in de ochtend. Langskwam een wat ouder exemplaar van Volkskrant Magazine, waarbij het oog viel op een artikel over de helende kracht van films. Een onderwerp dat deze redactie na aan het hart gaat en behandeld heeft  . Meerdere van de door deze redactie genoemde films kwamen langs. Auteur: Stella Bergsma. En hier is hoe ze zichzelf introduceerde (Volkskrant, Magazine, 24-02-2017, door Stella Bergsma):
  Net als in de film

Ik ben supernormaal, dat weet iedereen. Een uiterst uitgebalanceerd, stabiel persoon. Ooit was ik gekker. Ik had een angststoornis, was overal bang voor, durfde niets, ook niet in therapie. Ik ging pas naar een therapeut nadat ik de film Ordinary People had gezien. Dat leverde ernstige oogincontinentie op. Projectieljanken, man. Ik sproeide de tranen vanachter mijn wimpers zo tegen het scherm. Wat een ervaring was dat! Ik herkende me totaal in de hoofdpersoon, een ongelukkige, ongemakkelijke tienerjongen, die net als ik niet in therapie wil, maar toch gaat. En dan blijkt het juist supercool te zijn. Stukje bij beetje kom je erachter wat er in hem leeft. Het kijkt als een thriller, maar dan met een echt interessant mysterie: dat van de menselijke geest. Een soort detective van de ziel. De psychiater is een onorthodoxe, aardige man die echt om de jongen geeft. Ik was totaal verkocht en belde meteen een bevriende psych.

Of het begin al dan niet bedoeld is al ironie is deze redactie niet duidelijk, maar dat hier sprake is van een geval van schijngenezing (want is erderop het betoog) is glashelder. Gewoon al volgende uit de tekst. Hoe het geformuleerd is. Dat is een gek ding aan taal. Je kan er zo veel uithalen. En soms klopt dat niet, maar verrassend vaak toch wel.

Toen kwamen dus ergens in de middag die referenties aan Stella's schrijverij, en in de behoefte om uit te zoeken waar ze toch bekend van voorkwam, dook in de geest de term "Joop.nl" op, en dat bleek een treffer. In de jaren 2013-2014 had ze een aantal stukken bij Joop.nl gepubliceerd, met dit bijbehorende biootje:

Met hier nog wat verder uitvergroot:


Waarna deze redactie zich onmiddellijk de reactie herinnerde bij dit aangezicht "Gegeten en gedronken ..."

Of wat verder uitgeschreven: "Alfa-type om uit te kosten ..."

"Fien de la Mar après la lettre". uitleg of detail

Maar dat zijn natuurlijk de vooroordelen van een bèta ...

Maar wel vooroordelen die in het eerste citaat al een aardig eind bevestigd zijn ...

Wat is nu de inhoudelijkheid van deze zaak? Dit: op deze website worden aangaande personen normaliter eerst de standpunt weergegeven en geanalyseerd op waarheidsgetrouwheid en consistentie, en dan besloten wat er het geval is met de geestesgesteldheid van die persoon, leidende tot de algemene conclusie dat politiek-correcten, gemiddeld genomen maar met heel weinig deviatie, gestoord zijn. In ieder geval rationeel, en, helaas pindakaas, blijkt dat meestal ook ernstige sporen na te laten in de rest van de geest. Denk maar aan de "De proto-criminelen van de PVV" van Maarten van Rossem uitleg of detail . Ronduit gestoord.

Nu doen we het dus een keer anderom: we nemen een persoon waarvan we vooraf de gestoordheid hebben vastgesteld, en laten dat volgen door een weergave van zijn maar hier dus haar maatschappelijke standpunten.

Te beginnen met dat quota-verhaal (hpdetijd.nl, 04-03-2017, door Stella Bergsma uitleg of detail ):

  Kutje quotumkip

Dit is een kipcolumn. Dat wil zoveel zeggen als dat er een quotum op zit. De tekst moét voor 40 procent door vrouwen tot zich genomen worden. Dus als u een man bent, stop dan nu en geef dit schrijfwerk onmiddellijk aan een clittige collega, borstige maîtresse, of dat zeikwijf waar u mee getrouwd bent. U brengt anders de cijfers in gevaar. ...

Gevolgd door een diarree van dit soort geschrijf. Voorafgegaan door soortgelijke stromen van eindeloos vele andere types die vooral ook vinden dat meisjes meisjes worden vanwege de roze sokjes in de wieg. Hadden ze blauwe sokjes gekregen, dan waren het jongetjes geworden.

Normaliter bevatten dit soort verhalen geen referenties aan de werkelijkheid, maar hier is er toch wel eentje:
  De Amerikaanse schrijfster Catherine Nichols stuurde ooit een uittreksel van haar manuscript onder haar eigen naam en onder een mannennaam naar vijftig verschillende uitgevers. Haar mannen-alias kreeg beduidend meer positieve reacties dan haar eigen naam. Uitgevers wilden acht keer vaker het hele manuscript lezen toen het van ‘George’ afkomstig was en noemden het ook eerder ‘slim’ en ‘opwindend’. Zelfs de afwijzingsmails aan haar mannelijk alter ego waren positiever en uitgebreider dan die aan haarzelf. Ze kreeg meer opbouwende kritiek als man dan als vrouw en voelde zich, al met al, serieuzer genomen.

Nog afgezien van het gebrek aan datering van deze ervaring en andere vormen van methodiek om uit te zoeken of dit indruk of werkelijkheid is, is dit argumenten ook al vele malen langs gekomen, bijvoorbeeld ook toen het over prijzen ging, en op een gegeven moment trok een man de stoute schoenen aan en ging de getallen bij elkaar optellen, en bleek dat vrouwen juist bevoordeeld werden. Inclusief de kans op gepubliceerd te worden. Maar dat was natuurlijk ten tijde van de moderne geschiedenis en niet van Djenghis Kahn ...

Hopeloos ...

Maar karakteristiek voor de alfa ... Hij of zij voelt iets, en tant pis voor de feiten ...

Met bijvoorbeeld dit soort argumentatie om bovenstaande kwalificaties te bewijzen:
  Kritik der reinen Vernunft
Ik bewijs niets wetenschappelijks met dit voorbeeld. Ik ben tenslotte een vrouw. ...

Waarmee we afgedaald zijn naar het zwarte niveau. De winti van types als Gloria Wekker uitleg of detail en Sylvana Simons uitleg of detail : alle blanken zijn racisten, en degene die dit ontkennen bewijzen juist dat ze racisten zijn.

Hier is het explicieter:
  Daarom vind ik dat mensen die tegen een vrouwen-, allochtonen- of wat voor quotum dan ook zijn, met kwaliteitsverlies als argument, een enorme denkfout maken. Ze gaan ervan uit dat iedereen bij gelijke kwaliteit en geschiktheid ook gelijke kansen heeft en dat dit de situatie is waarin we nu al verkeren. Als dat zo is, hoe kan het dan dat nu in vrijwel alle topposities witte mannen oververtegenwoordigd zijn?

Praeteritio. De denkfout van het stoppen van je conclusie in je vooronderstelling. Die van Stella is, net als van alle politiek-correcte gestoorden, dat iedereen en alle groepen gelijk en gelijkwaardig zijn op alle scores (behalve hardlopen, koken, zingen enzovoort, want dat kunnen zwarten heel goed, en bidden, waarin de moslims uitblinken. Natuurlijk. En vrouwen in kinderen krijgen.).

En Stella weet het eigenlijk ook:

  Het moet dan wel zo zijn dat die meer kwaliteit leveren en geschikter zijn voor bijna alle functies. Dat is de enige logische conclusie die volgt uit de voorgaande redenatie.
    Een ogenschijnlijk rechtvaardig standpunt over kwaliteitsverlies is dus impliciet racistisch of seksistisch

Oftewel: de werkelijkheid is is dus impliciet racistisch of seksistisch.

En hier slaan ze dus helemaal op tilt.

Nou ja, en daarom moeten er dus quota komen: op blanken aangaande soulzingen en hardlopen, op mannen aangaande kinderen krijgen en bijgaande borsten, enzovoort ...

Een fantastisch betoog, dat dan ook met graagte werd aangehaald door een andere auteur bij Joop.nl, waar het Hegeliaanse denken de normaliteit vertegenwoordigd.

Met nog een andere brug naar Bergsma, de reden dat we hem hier even citeren (Joop.nl, 13-03-2017, door Kees Alders - 'Klokwerk' uitleg of detail ):

  Angst voor de islam 

...    Ondertussen moeten jongeren met een moslimachtergrond ... ook het gevoel krijgen dat als zij hun best doen, zij ook daadwerkelijk vol kunnen meedraaien in onze samenleving.
    ... Drie maatregelen zijn hier effectief:
    Ten eerste de zwaarste: het stellen van quota voor overheidsfuncties en voor grotere bedrijven. Stella Bergsma legt het in haar hilarische column in HP de Tijd nog eens prima uit: wie vindt dat quota niet deugen omdat ‘de beste’ de baan zou moeten krijgen, die maakt een denkfout. ...

Er dus volkomen automatisch vanuitgaande dat lieden die stammen uit een cultuur waar inteelt => een gewoon verschijnsel is, en er in de cultuur de aanname zit dat bidden beter werkt dan nadenken, even goed presteren als daar waar een gezonde genenpoel is en nadenken wat meer bevorderd wordt.

Waarmee de ene peiler van de brug naar Bergsma er ligt. Hier is die op de andere oever (hpdetijd.nl, 11-03-2017, door Stella Bergsma uitleg of detail ):

  Weg met ons!

Ik ben geen Nederlander, heette het schrijnende stuk dat Nadia Ezzeroili in januari 2016 voor de Volkskrant schreef. Ongeveer heel Nederland viel over haar heen na de publicatie. Ze was ondankbaar, een elitetrutje met luxeproblemen, een huilie-boeboe slachtoffer, omgekeerde racist en zo voort en zo verder.    ...

Klopt. Allemaal. Behalve dan dat van dat heel Nederland, want de hele media en elite stonder achter onze krullenbol die zich allang voordien op het internet afficheerde als "Berberella", een samentrekking van "berder" en "Barbarella", die laatste zijnde een vrouwelijk held uit de sciencefinction. Oftewel; mevrouw afficherde zich openlijk en uitvoerig als berber, en er zijn nul Nederlanders die berber zijn. Het is hetzelfde als, zeg, Fleur Agema zich zou afficheren als "het kaasvrouwtje" of "Zeeuws meisje". Het hoongelach van de politiek-correcten zou tot op de maan te horen zijn geweest.

Maar er viel nog een naam als voorbeeld:
  In Trouw vertelde Seada Nourhussen gisteren een soortgelijk verhaal. Zij is hier niet geboren en legt uit dat aan het migrantzijn eigenlijk nooit een einde komt.

Hier is Seada Nourhussen in haar rol als Nederlander:


In een artikel vol met blankenhaat, en hier op een momentje voor de televisie voordat ze geleerd had om en hoe te poseren:


En het is dus echt wonderbaarlijk hoe racistisch die Nederlanders zijn om deze oerhollandse en oergezellige deelnemers aan onze maatschappij niet gezien worden als bloedeigen Nederlanders ...

Overigens mocht deze mevrouw Nourhussen in het chique discussieprogramma Buitenhof (12-03-2017 uitleg of detail ), waaraan Seada mag meedoen in het kader van "Een neger omdat het moet" uitleg of detail van de Joodse mevrouw Rijxman uitleg of detail . Het fragment met Seada start om 31:01 min. met Seada sprekende over Afrikaanse presidenten die zich bij ziekte in Europa laten behandelen en de bevolking in onzekerheid achterland. Met om 32:11 min. de zin "... heeft ons niet meer ... of zijn volk niet meer ...".

En dat "ons" waren geen Friese kaasboeren ...

Ja ja, het is echt heel ernstig dat Nederlanders Afrikaanse blankenhaters niet zien als Friese kaasboeren ... Stella gaat er dan ook terecht helemaal op los:

  Fuck Nederland
Dat vind ik inderdaad. Weg met ons. Fuck Nederland. Tot we onze luiken weer open kunnen zetten en die vieze angstzweetgeur kan verdwijnen. Tot er weer wat zuurstof naar binnen kan. Tot we weer kunnen ademen. Tot we weer in onze eigen grondwet geloven, die ons al jaren precies vertelt wat onze identiteit is. In ons rechtssysteem wat ons allang duidelijk maakt waar we voor staan. Anders ga ik zelf weg. Zonder uitzwaaipagina. Ook ik voel me vervreemd.

Ik wil me uitvechten. Uit deze kleinburgerlijke, benepen, polderpanische, zielige, hebberige, boerentruttige, benauwende, egoïstische, moralistische, ontevreden, superverwende micromentaliteit. Dan maar een verrader. Ik ben duizend keer liever een migrant dan te horen bij dit land. Liever wereldburger of allochtoon. Ik zoek mijn geluk wel in een ander land. En dan kan ik alleen maar hopen dat ik gastvrij word ontvangen en dat een oude man tegen me zal zeggen dat het een mooie dag is vandaag, omdat ik thuis ben gekomen.

Gestoord ...?

Volkomen gestoord!

En door die gestoordheid heeft ze haar politiek-correcte opvattingen.


P.S.
En politiek-correct én gestoord ... ? Jij bent de ideale gast voor het gestoord politiek-correcte programma van Pauw! (20 maart 2017)


Naar PC club  , Politiek lijst  , Media lijst  , Politiek & Media overzicht  , of site home  .

 

13 mrt.2017