WERELD & DENKEN
 
 

Bronnen bij Cultuur, multiculturalisme, cultuurverraad, Nederlandhaat: Liesbeth Zegveld

22 sep.2016

Deze verzameling van de acitviteiten van mevrouw Liesbeth Zegveld, advocaat, is gemaakt lang nadat zij op deze website al vele malen gesignaleerd is als een verstokte Nederlandhater.

De origine van die haat is al die jaren nooit explcitiet voorbij gekomen, of andere expliciete aanwijzingen voor ontdekt, maar hij is zo diep als er ook maar enigszins bij anderen gevonden kan worden. Al was het maar door de diversiteit van zaken die langskomt.

De eerste in het archief gevonden vermelding en mogelijk ook de eerste zaak waarmee mevrouw Liesbeth Zegveld beruchtheid verwierf: (de Volkskrant, 22-04-2011, van verslaggeefster Leen Vervaeke):
  'Actie Dutchbat viel buiten mandaat VN'

De Nederlandse blauwhelmen in Srebrenica die lokale VN-medewerkers hebben overgedragen aan hun vijanden traden buiten het mandaat van de Verenigde Naties. ...

Het hoofdpunt en volstrekte onzin, natuurlijk: het mandaat van de Verenigde Naties was de aanwezigheid van Nederlandse militiaren die in dienst van de VN in een andere kunnen opereren, wat anders een oorlogsdaad is in strijd met het Handvest van de VN. In dat mandaat staat dus het recht tot het verrichten van oorlogshandelingen. Binnen die oorlogshandelingen is niets dat dit mandaat ongeldig maakt behalve een nieuw besluit van de VN. Het is namelijk een VN-mandaat. Eventuele strafbare feiten begaan tijdens de uitvoering van dat nmandaat vallen onder de jurisdictie van de VN.
    Mevrouw Liesbeth Zegveld gaat hierover sprookjes vertellen:
  Hun actie werd gestuurd door Nederland, en niet door de VN.

Dat deed Nederland onder het mandaat van de VN, dus juridisch deed de VN dit.
  Dat maakt dat de aansprakelijkheid bij Nederland ligt.

Non sequitur - "Het gestelde volgt niet uit het aangevoerd bewijs": het mandaat lag nog steeds bij de VN, dus ook de aansprakelijkheid.
  Het gaat met name over de beslissing om de Bosnische VN-elektricien Rizo Mustafic en de familie van VN-tolk Hasan Nuhanovic op 13 juli 1995 van de VN-compound te verwijderenzetten.

Al waren ze de horlepiep gaan dansen. En als het iets misdadiugs was, moeten ze naar de mandaatgever: de VN.
  In hoger beroep maakte advocate Zegveld donderdag echter een onderscheid tussen een fout in de uitvoering van een VN-opdracht, en een actie die volledig buiten het VN-mandaat valt. 'Bij incidentele misdaden van VN-soldaten, zoals verkrachting of diefstal, zijn de VN aansprakelijk', aldus Zegveld. Maar dat was hier niet het geval. 'De Nederlandse militairen schoven het mandaat terzijde en gingen hun eigen weg.'

Non sequitur: er is niets dat het mandaat van de VN kan opheffen, behalve een besluit van de VN. Het mandaat heeft geen ontbindende voorwaarden. Want als die er waren, had mevrouw advocaat Liesbeth Zegveld er met grote nadruk en vele herhalingen naar die ontbindende voorwaarden verwezen.
    Maar de betrokkenen waren moslims en moslims krijgen altijd gelijk van de Nederlandse juristerij uitleg of detail , zo ook nu.

Vandaar dat mevrouw Liesbeth Zegveld gesterkt verder ging stoken tegen Nederland (de Volkskrant, 19-06-2012, van verslaggeefster Lidy Nicolasen):
  Oproep topinstituten  Verhelder rol Nederland  ■ Betrek Indonesische historici hierbij

'Nieuw, volledig onderzoek nodig naar geweld in Indië 1945-1949'


Drie gerenommeerde onderzoeksinstituten vragen de regering nieuw onderzoek te laten doen naar het militaire optreden van Nederland in voormalig Nederlands-Indië in de jaren 1945-1949. Ze noemen het van essentieel belang om naast Nederlandse ook Indonesische archieven en historici te raadplegen.    ...

Allemaal onzin en werkverschaffing, natuurlijk. Wat er in Indië gebeurd is, is al vele tientallen jaren bekend: er is oorlog gevoerd. Tussen Nederlanders en Indonesiërs. En oorlogvoeren gaat gepaard met geweld. Van beide kanten. Een geweld dat trouwens begonnen is door de Indonesiërs, middels de terreur versus Nederlandse burgers nadat de Japanners waren vertrokken, de zogenaamde Bersiap-periode.
    En oorlog gaat gepaard met gruweldaden, van beide kanten, ook weer begonnen door de Indonesiërs.
    En de details daarvan zijn eigenlijk oninteressant. Oorlog is oorlog, geweld is geweld, en gruweldaden zijn gruwel daden.
    Allang toegegeven in dit geval, onder de noemer "excessen".
    Daaraan hoeft evenveel onderzocht te worden als aan de concentratiekampoen.
    Ze zijn een feit.
    Maar onderzoekers onderzoken graag, en advocaten klagen graag aan - dat is hun beider beroep:
  De advocate Liesbeth Zegveld diende de claims in voor de slachtoffers van zowel Rawagede als Zuid-Celebes. 'De kernfeiten zijn vrij duidelijk, hoewel ik de indruk heb dat niemand weet hoeveel mensen we nu precies hebben doodgeschoten - vrij opmerkelijk....'

Grapje natuurlijk. Alsof iemand ergens ooit met een notitieboekje zoiets heeft staan noteren ...
    Mevrouw Liesbeth Zegveld karakteriseert zichzelf hiermee definitief als actievoerder met retorische praatjes, ver voorbij de inhoud van de zaak zelf.

Volgende zaak (de Volkskrant, 02-07-2013, van verslaggeefster Lidy Nicolasen):
  Nationale herdenking slavernijverleden | 150 jaar geleden schafte Nederland de slavernij af

Opnieuw spijt, maar ook nu geen excuses

Drie keer heeft de Nederlandse regering in het recente verleden al spijt betuigd over de slavernij. Sinds gisteren is er ook berouw, onomwonden, over de wandaden die onze voorouders de bewoners van Afrika hebben aangedaan, zei minister Lodewijk Asscher namens de regering. Maar het woord excuses, dat de slachtoffers het liefst zouden horen, kwam ook dit keer niet over zijn lippen.     ...

Dit natuurlijk vanwege het voorspelbare gevolg: dan gaan die niet-presterende zwarten => in Nederland natuurlijk onmiddellijk miljarden vragen. En "Nee" zeggen tegen gekleurden is iets waartoe de elite totaal niet geëquipeerd is. Dus wenden de zwarten zich tot:
  Spijt en berouw zijn de emoties van de schuldige partij, zeggen zowel advocate Liesbeth Zegveld als oud-minister Uri Rosenthal van Buitenlandse Zaken. De dader wil het slachtoffer ervan overtuigen dat hun leed wel degelijk serieus wordt genomen en gevoeld.

Nou, dat is eigenlijk best grappig ... De slaven zijn uit hun graf opgestaan. Liesbeth Zegveld en Uri Rosnethal zijn twee Jezussen: ze weten de doden uit hun graf te doen herrijzen.
    Maar dit is natuurlijk allemaal te doen om geld:
  De Nederlandse regering is nooit erg toeschietelijk in het uitspreken van excuses ...

Want zo begint het. gewoonlijk ...
  Zowel Zegveld als Rosenthal waren nauw betrokken bij Rawagede. Zegveld eiste namens de nabestaanden de schadevergoeding.   ...
    De negen weduwen in het dorpje op West-Java kregen behalve excuses ook genoegdoening in de vorm van een geldbedrag.

En zo eindigt het.
    Het gaat niet om excuses, het gaat om geld.
    En daar gaat het bij de zwarten naturlijk ook om:
  De historische context is belangrijk om te weten wie er verantwoordelijk kan worden gesteld. Ook wat Zegveld betreft ligt er erkenning van de misdaden in historisch onderzoek. Op dit moment is er nog te weinig bekend over wie precies de daders en slachtoffers van de slavernij waren. Alleen wie de geschiedenis goed kent, zal kunnen beschikken over feiten die een excuus mogelijk kunnen maken.

Daat is eigenlijk best wel genoeg over bekend: degenen die de slaven maakten waren de zwarten in Afrika. En die verkochten die slaven aan blanke handelaren in zeeschepen aan de kust. Van die blanken was er altijd slechts een handjevol, veel te weinig om slaven te kunnen maken.
    Zijn de feiten.
    Maar feiten zijn totaal belangrijk, voor dit soort mensen.
    Overigens: die genoemde medestanders van mevrouw Liesbeth Zegveld: Uri Rosenthal: die is van Joodse afkomst en dus een erkende Nederlandhater uitleg of detail . Holocaust, weet u wel uitleg of detail ...

Zaak nummer 4, waar we min of meer middenin vallen, middels een verslag van derden (de Volkskrant, 28-12-2013, rubriek Vrij zicht, door Martin Sommer, politiek commentator van de Volkskrant):
  Schuld en geschiedenis

Zowel in Frankrijk als in Nederland wordt de geschiedenis achteraf gemoraliseerd.


Vanaf het Franse platteland kan uw columnist melden dat hij voor het weer net zo goed thuis had kunnen blijven. Het verschil tussen Frankrijk en Nederland is ...
    Voor mij liggen twee nieuwe boeken. Om te beginnen de artikelenbundel Van toen en nu, geschreven door historicus en Frankrijkliefhebber H.L. Wesseling. ...
    Wesseling sloot zich in 2008 aan bij een groep Franse historici die zich 'Liberté pour l'histoire' noemden, uit verzet tegen 'de moralisering achteraf van de geschiedenis, en de intellectuele censuur'. Ze hadden in zoverre succes dat geen van de wetsvoorstellen werd doorgevoerd. Is Nederland zoveel beter? Hier is het niet de wetgever, maar zijn het advocaten en rechters die zich op de geschiedenis hebben gestort, om het schuldig of onschuldig uit te spreken. De primeur over de schietpartij waarmee een eind werd gemaakt aan de Molukse gijzeling bij De Punt in 1977 had nog niet in de krant gestaan, of Liesbeth Zegveld meldde zich om de staatsmisdaad vast te stellen. ...

Deze houding bij sommige advocaten, hier dus door een andere waarnemer beschreven, is die van wat de Amerikanen noemen een "ambulance chaser" -  iemand die ambulances achterna rent in de hoop te kunnen verdienen aan een mooie schadeclaim ...
    Mevrouw Liesbeth Zegveld is wat door Demi Moore, spelende een juridisch onderzoeker bij een militair gerechtshof, wordt verweten aan Tom Cruise, spelende een jonge advocaat die liefst vooraf dealtjes met de aanklager sluit, als "an ambulance chaser with a rank" (film: A Few Good Men).

En de jachtpartij van mevrouw Liesbeth Zegveld gaat maar door (de Volkskrant, 20-01-2014, van verslaggeefster Lidy Nicolasen):
  Reportage | Herdenking treinkaping

Acht stoelen in een doodse stilte

Voor het eerst in 37 jaar herdenken ze samen de doden die vielen bij de treinkaping in De Punt. De Molukse nabestaanden vragen om aandacht van de politiek. 'Waarom moesten ze dood?'


'Ik voel niks. Ik zie niks', zegt Junus Ririmasse (64) met zachte, bijna toonloze stem. Het is deze zomer 37 jaar geleden dat mariniers een einde maakten aan de treinkaping door negen Molukse jongeren. Twintig dagen had de trein stilgestaan. Junus was een van de kapers. Hij overleefde de bestorming, ondanks de tien kogels in zijn lijf.    ...

De Nederlanders die die tijd hebben meegemaakt voel wel wat. "Terrorist". "Moordenaar". Dat is wat die Nederlanders voelen. "Kindergijzelaar".
  Zaterdag loopt hij moeizaam achter in de stoet van nabestaanden. ...
    Voortgaan betekent op dit moment uitzien naar het resultaat van nader archiefonderzoek. Het is om die reden dat de advocate Liesbeth Zegveld is gevraagd deel te nemen aan de herdenking en om daarna met de nabestaanden te spreken. Als uit het onderzoek blijkt dat er excessief geweld is gebruikt, dan zal ze op verzoek van de nabestaanden de Nederlandse staat mogelijk aansprakelijk stellen.

Dat 'excessief geweld' ... Je zou er behoefte van krijgen om er alsnog nog een paar kogels extra in te jagen ... In die lui en mevrouw Liesbeth Zegveld ...

Maar het totaal absurde: ze krijgt volop steun van de media. In ieder geval de Volkskrant. Voortdurend mag ze haar giftige leugens verspreiden (de Volkskrant, 08-12-2015, van verslaggeefster Ana van Es):
  Twee families eisen schadevergoeding wegens 'executie'

Nabestaanden treinkapers De Punt dagvaardan staat

Na 38 jaar dagvaarden nabestaanden van twee doodgeschoten Molukse treinkapers de Nederlandse staat. ...
    Twee Molukkers - kapingsleider Max Papilyama (25) en de enige vrouwelijke kaapster Hansina Uktolseja (21) - zijn bij de bestorming van de trein geëxecuteerd, stelt nu de advocaat van de families, Liesbeth Zegveld. Zij eist een nog onbepaald bedrag aan schadevergoeding van de Nederlandse staat. ...

Er vlogen straaljagers over de gekaapte trein. Het regende kogels. Het was oorlog. Lokaal. De term 'executie' is een term uit vredessituaites, en volstrekt niet van toepassing. In oorlog vallen doden - op welke manier dan ook. Tijdens oorlog tellen geen mensenlevens. De kapers hebben zich geheel vrijwillig in die oorlog begeven. Een oorlog tegen de Nederlandse staat. Die ze zelf hebben gedefinieerd door gijzelaars te doden. Dat was de start van de periode van oorlog.
    Dat was wat er ten tijde van het starten van deze verzmaling in het archief stond. ter afsluitng van dit deel nog wat over motivatie. Want natuurlijk doet mevrouw Liesbeth dit niet in isolatie en niet in haar eentje. Zo werkt ze bij dit advocatenkantoor:

De ene naamgevende vennoot is van Joodse afkomst dus migratiefundamentalist en Joodsist, en de ander, Ties Prakken, is bekend geworden als hoofdvertegenwoordiger van de aanbrengers in het eerste proces tegen Geert Wilders. En we hadden ook al eerder de naam van Uri Rosenthal, van Joodse afkomst, langs zien komen.
    Oftewel: hier strijdt nomadisme en Joodsisme tegen residentie en de werkende burgers. Of Nederland tegen Nederlandhaat.
    En later vernomen: een andere kantoorgenoot is ene Wil Eikenboom, die op twitter furore maakt als linksfascist.

Mevrouw Liesbeth Zegveld is dus politiek-correct. En hoe zat het ook al weer met politiek-correctheid: het blijkt altijd erger dan je denkt. Zie hier (telegraaf.nl, 04-09-2017, door Olof van Joolen uitleg of detail ):
  Knoops mag mariniers bijstaan in proces

De mariniers die betrokken waren bij de bevrijdingsactie van de door Molukse jongeren gekaapte trein in 1977, mogen zich in de rechtszaak laten bijstaan door advocaat Geert-Jan Knoops. Advocaat Liesbeth Zegveld, die optreedt namens enkele nabestaanden van doodgeschoten kapers, had daar ernstig bezwaar tegen gemaakt. Maar de rechtbank in Den Haag wees dat bezwaar af.


Zegveld trok de onafhankelijkheid van Knoops in twijfel. Ze suggereerde nauwe banden met het ministerie van Defensie omdat de advocaat en hoogleraar oud-marinier en reserveofficier is.
    Het kwam Zegveld, die optreedt namens nabestaanden van bij de bevrijding gedode kapers Max Papilaja en Hansina Uktolsej, op felle kritiek te staan van landsadvocaat Bert-Jan Houtzagers. Hij noemde de opmerkingen van Zegveld ‘op het randje’. ,,Het is de wereld op zijn kop. Iedere getuige heeft het recht een advocaat te nemen. De suggestie dat de mariniers worden gestuurd door Defensie, houd ik verre van me.”    ...

Een "onafhankelijke advocaat'... De merouw is ernstig gestoord. Vermoedelijk ook geestelijk. Vandaar dan dat ze geestelijk gestoorde zaken en cliënten aantrekt:
  Nabestaanden eisen via advocate Zegveld dat de mariniers herkenbaar in de rechtszaal zullen verschijnen. Volgens de raadsvrouw is het voor het goed laten verlopen van de verhoren essentieel dat de gezichten van de oud-militairen te zien zijn. De rechtbank neemt hier woensdag een besluit over.

Deze lieden willen maar één ding: wraak nemen.


Naar Cultuur, multiculturalisme , Cultuur, eenheid , Allochtonen overzicht  , Sociologie lijst  , Sociologie overzicht  , of site home .