WERELD & DENKEN
 
 

Cultuur, Joods, Nederlandhaat: holocaust

In het kader van de identiteitspolitiek van het links-extremisme is het volkomen toegestaan om het bestaan van verschillede etnieën aan de orde te brengen. Hoewel men het vaak probeert te verhullen door dan te praten over "minderheden", maar dat betreft nooit Aziaten, of orthodoxe christenen en dergelijke. Het betreft altijd zwarten en moslims. Die laatste dus bestaande, hoofdzakelijk, uit Arabieren/berbers en Turken.
    Andere etnieën.
    En kijk maar naar als je kritiek hebt op hun gedrag of idelogieën, met name de islam: dat is meteen "Racisme!!!".
    En deze houding zit in de hele politieke-correctheid.
    Die hele politieke-correctheid hanteert dus een etnische indeling, en wel voornamelijk naar blanken, zwarten en moslims.
    En in die ruwe indeling vallen de Joden onder de blanken.
    Wetenschappelijk volkomen ten onrechte, want ze vallen genetisch naast de Arabieren, beide zijnde semitische volken, met origine in het Midden-Oosten. Zoals in veel gevallen ook aan het uiterlijk overduidelijk uitleg of detail .
    Joden zijn geen blanken. Of Europeanen.
    Dat is een tussenstap naar het constateren van iets anders: Joden zijn niet alleen geen blanke, Euorpeaanse mensen, maar ze hebben er zelfs een hekel aan.
    En niet een beetje hekel, maar een bloedhekel.
    Natuurlijk komen degenen levende in Europa daar niet snel voor uit, want ze leven in Europa en snappen dat je je niet geliefd maakt met openlijke blankenhaat.
    Maar soms komt het toch eruit, en daarover gaat deze verzameling bronnen. De meeste ervan komen uit de uitgebreidere verzameling Nederlandhaat uitleg of detail , en ze concentreren op één oorzaak van die haat: de holocaust. De originele verzameling startte in 2011 en de voorbeelden stammen dus van na die datum. Tot nadere redactie is dus een herhaling van argumenten mogelijk.

De eerste is geen media-figuur zoals de meeste wel zijn (de Volkskrant, 08-04-2014, door Marc Davidson, verbonden aan de Universiteit van Amsterdam):
  Herdenk geen doden maar daden

Laten we op 4 mei rouwen over het leed dat wij hebben veroorzaakt of hebben laten plaatsvinden en op 5 mei vieren welk leed wij juist hebben voorkomen.

Goed zo, die kop: geen generalisaties, maar specifieke zaken.
    Maar dan vallen als tweede de tussentitels op:
  Tussentitel: Herdenk de Nederlandse rol in de Jodenvervolging, niet die van de Duitsers
We moeten onszelf dwingen te herdenken wat we juist graag willen vergeten

Wat is dat nou? 'de Nederlandse rol'? Dat moet toch zijn "de rol van de foute Nederlanders"?  Ja, dat moet het zijn, volgens de regels van de politiek-correcten. Maar, weet iedereen die geen last heeft van politieke-correctheid: de regels van de politieke-correctheid gelden alleen voor hen die niet-politiek-correct zijn. Politiek-correcten mogen die regels met voeten treden. Nee, ze mogen ze zelfs vertrappen. Zoals ook deze auteur doet:
  Herdenk daarom op 4 mei in de eerste plaats de Nederlandse actieve en passieve rol in de Jodenvervolging en niet die van de Duitsers. Herdenk dat Nederlandse vrijwilligers het grootste contingent van de Waffen-SS vormden van alle bezette West-Europese landen. Herdenk de bereidwillige medewerking van de Nederlandse politie aan de Jodenvervolging. Herdenk de politionele acties in toenmalig Nederlands-Indië, herdenk onze rol in de slavenhandel, overdenk onze rol in Srebrenica.

Juist ja: "De Nederlanders moeten zich collectief schuldig voelen omdat een groot contingent bij de Waffen-SS heeft gezeten". Moeten we hem er nog intrappen: "De Marokkanen moeten zich collectief schuldig voelen omdat een groot contigent crimineel is en een nog groter contingent andere overlast veroorzaakt". Zeg dat laatste, en je wordt met pek-en-veren door het politiek-correcte en dus ook mediale dorp gevoerd. Deze ongetwijfeld politiek-correcte Jood mag het ongestraft doen richting Nederlanders.
    Daarom nog wat omkeringen richting deze Jood en zijn groepsgenoten: dat 'Herdenk de Nederlandse rol in de Jodenvervolging, niet die van de Duitsers' is dus ook op henzelf van toepassing. Dus van die frase kan met behulp van de spiegel gemaakt worden:
  Herdenk de Joodse rol in de Jodenvervolging, niet die van de Duitsers

Die rol zijnde de passieve en actieve manier waarop ze zich altijd en overal waar ze verbleven gekeerd hebben tegen de culturen waartussen ze verbleven, en als nomadische cultuur die weinig produceert geprofiteerd hebben van de productie van die residente culturen.
    Waarop je ook die tweede tussentitel kan spiegelen tot:
  We moeten onszelf als Joden dwingen te herdenken wat we juist graag willen vergeten

Maar daar is geen enkel zicht op. Mede gezien de manier waarop ze huishouden in Palestina.
    Met nog een laatste advies aan zichzelf:
  Natuurlijk zal dat leiden tot hevige debatten over waarvoor wij nu wel of niet verantwoordelijk zijn. Maar juist van die discussie zullen wij leren. Van alleen slachtofferschap leren wij namelijk niets.

Jongens, doe je best. Over vermoedelijk 8000 jaar spreken we wel verder. Dan kan je er een mooi boek over gaan schrijven. Noem het "Het Boek" en je hebt kans een bestseller in handen te hebben.

De steeds opener naar buiten komende afkeer van de allochtone immigranten maakt het steeds moeilijker om geen kleur te bekennen in de de logischerwijs erop volgende cultuurstrijd met de Nederlanders. Hier laat Maurice de Hond, geprovoceerd door zijn eigen bijdrage aan die openbaarmaking, zien wat er achter die Nederlandhaat steekt (maurice.nl, 22-04-2014, door Maurice de Hond uitleg of detail ):
  Struisvogels

Mijn beide ouders hebben Auschwitz overleefd. Als ze over de oorlogsperiode vertelden dan waren ze als het ware nog geschokter over het gedrag van Nederlanders in de oorlog dan van de Duitsers.


"De Duitsers kenden we niet van voor de oorlog" zeiden ze, "maar de Nederlanders wel". Politieagenten die mijn vader voor de oorlog persoonlijk kenden, waren Jodenjagers geworden. Zij haalden mijn vader van zijn onderduikadres op waar hij verraden was door buren. Hij werd met Nederlandse trambestuurders naar de trein vervoerd en met Nederlandse machinisten naar Westerbork. ...

Reden dat er in Nederland relatief meer Joden op transport zijn gesteld: in Nederland was alles, ook het transport, beter geregeld. Het enige daaraan te doen voor de gewone Nederlanders was actief verzet - met het bekende gevolg: de eigen dood. Gezien de zeer lage solidariteit met een nomadisch volk in het algemeen en de vrijwel totale afwezigheid van actief verzet bij de slachtoffers zelf, was de afwezigheid van actief verzet door Nederlanders volkomen begrijpelijk.
    Joden hebben daar, ook misschien begrijpelijk, totaal geen oog voor.
    Dat ze daar conclusies aan ontlenen wat betreft Nederlanders, is misschien ook begrijpelijk maar net zo begrijpelijk is dan de weerzin van Nederlanders tegen die conclusies.

Het derde geval, dat van Robert Vuijsje. Dat wil zeggen, een aantal dat deze redactie lange tijd als minimum-aantal hanteerde voor het starten van een bronnenverzameling over een trend. Robert Vuijsje is bekend geworden met een populair boek over (mede) zwart racisme, en mocht daarna een interview-serie doen in de Volkskrant, omet het thema "Land van afkomst", waarin allochtone immigranten hun haat voor Nederland mochten belijden. Vuijsje ging het ter gelegenheid van 5 mei in 2015 even allemaal samenvatten. Hier gaat het om de inleiding ervan, bestaande  uit de nu bekende vorm van de meest zwarte chantage - of blackmail zoals dit zo passend in het Engels heet (de Volkskrant, Vonk, 02-05-2015, door Robert Vuijsje):
  Een massale achteloosheid

Wat herdenken we, nu de meesten van ons de Tweede Wereldoorlog niet meer hebben meegemaakt? En hoe herdenken we in een niet bijster tolerante samenleving? Robert Vuijsje zoekt een antwoord


Mijn vader kondigde een paar weken geleden aan dat hij een verrassing had. Een dvd die hij had laten maken van de homevideo's die waren opgenomen tijdens mijn jeugd. Filmpjes van toen ik net zo oud was als mijn kinderen nu zijn. ...    
    Ook moest ik denken aan een andere gebeurtenis. Een paar jaar geleden, zijn moeder en ik waren nog samen, bezocht ik met mijn oudste zoon Brazilië.
    De Tweede Wereldoorlog is daar een geschiedkundige gebeurtenis die zich bijna honderd jaar geleden afspeelde aan de andere kant van de planeet. ...

Oké, er was een heleboel familiepraat voor nodig, maar nu we toch gearriveerd waar we moeten zijn: de holocaust. Want in deze context is 'De Tweede Wereldoorlog' en één-op-één synoniem voor "de holocaust".
    En wie waren er fout in de oorlog en natuurlijk nog fouter erna - eerste hint:
  Onze context is dat ik keek naar een filmpje van mezelf uit de jaren zeventig ... Een tijd waarin de Marokkaan in Nederland niet bestond. ...

En waar zou dat nu heen sturen? Hahaha, een retorische vraag natuurlijk:
  Een tijd waarin een jongen met zwarte haren en een onbestemd mediterraan uiterlijk iets anders betekende dan vandaag. In de jaren zeventig betekende het namelijk: een Jood.

Een gore leugen. Joden waren toen nog veel meer dan nu een zo kleine minderheid dat niemand ze als zodanig kende. Behalve Joden zelf natuurlijk. Bij iemand met een mediterraan uiterlijk zouden ze gedacht hebben "Italiaan". Of "Spanjaard".
    Conclusie: wie waren en zijn er dus al fout in de jaren zeventig: de Nederlanders - als eerste door argwanend richting Joden te kijken - in de perceptie van een Jood.
  Ook waren de jaren zeventig een tijd waarin de Nederlandse rol in de slavernij niet bestond en niet werd herdacht.

Klopt. Er was in die tijd ook maar één neger in Nederland, en die heette Humphrey Mijnals en voetbalde bij Elinkwijk.
    Maar er was nog veel meer waarin Nederlanders toen al fout waren:
  Een tijd waarin geen discussie werd gevoerd over het afschaffen van de subsidie voor de herdenking van die Nederlandse slavernij - terwijl de 4-mei-herdenking gewoon gesubsidieerd blijft.

Maar natuurlijk was er toen ook al dat grootste onrecht van alles. Eeuwig en in de hele kosmos:
  Een tijd was het waarin wij als Joden het alleenrecht hadden op leed en mishandeling en gediscrimineerd worden. Een tijd waarin we op dat gebied geen wedloop hoefden te houden met andere minderheden. Een tijd waarin ik mezelf tijdens discussies niet de volgende argumenten hoorde gebruiken: ja, maar de oorlog was veel recenter dan de slavernij, de daders en slachtoffers zijn nog in leven, en bovendien vond het plaats hier op de straat waar wij nu staan, terwijl in Nederland nog nooit een slaaf heeft rondgelopen.

Waartegen de Nederlanders de grootste misdadigers waren:
  In Nederland, het land met het laagste percentage Joodse overlevenden van heel Europa, gebeurde dat met volledige medewerking van de overheid, de politie en het openbaar vervoer, inclusief de spoorwegen.

Een smerig sprookje. Dit was uitsluitend en alleen omdat Nederland het meest compacte land was waarin iedere Jood binnen handbereik was, met bovendien de beste organisatie en administratie. Er zijn genoeg Nederlanders doodgeschoten die op enigerlei wijze hiertegen verzet boden. Meer dan alle Joden in alle landen zich verzet hebben. Alle ergens tussen de 15 en 20 miljoen of wat hoger. Met slechts een kleine verzetsgroep bekend ergens in Rusland uitleg of detail waarover dus meteen een film moest worden gemaakt (in de Wikipedia-items wordt dit schrijnend onderstreept door een zielig hoopje individuele namen die zouden staan voor systematisch verzet - pathetisch gewoon). En wie gaat degene helpen die zichzelf niet eens willen helpen? En oh ja: ook prominent vermeld is de "the Dutch 'Februari-staking'" die georganiseerd was door de communisten. Het enige actieve verzet tegen Jodenvervolging in heel Europa.

Het vierde voorbeeld. Het is inmiddels al weer een paar jaar verder, want. zoals gezegd: deze voorbeelden zijn zeldzaam. Ook dit is een geval van een media-persoon, ene Michael Schaap uitleg of detail . Maker van filmpjes in de VPRO-grachtengordelstijl "Kijk die gewone Nederlanders eens ...". De Volkskrant heeft één van haar helden en cultuurgenoten opgezocht. Schaap maakt van zijn hart geen moordkuil (de Volkskrant, 14-06-2017, door Sacha Bronwasser):
  Zware bagage

Wie of wat zette je leven op het juiste spoor? In een serie interviews vraagt de Volkskrant mensen naar hun inspiratiebron. Documentairemaker Michael Schaap

... 'Altijd weer die kutoorlog. Maar ik kom uit zo'n familie. Toen ik in 1968 werd geboren schreven mijn ouders in mijn babyboek: 'Een mooie Joodse baby is geboren.' ...

Een Joodse racist, die het over de oorlog gaat hebben:
  'Overkoepelend gaat de serie over heldendom. En over lafheid, en hoe dat zit. ... '

'Voorbeeld 1: de Joodse lafheid. Geen enkel verzet, zich lijdzaam laten meevoeren, met zelfs een flinke hoeveelheid collaboratie middels de Joodsche Raad uitleg of detail van Cohen en Asscher.
    Grofstoffelijke vormen van lafhheid. Maar daar gaat Schaap het natuurlijk niet over hebben:
  '... Vergeet niet één: dat in Nederland het hoogste percentage verraad is gepleegd in Europa ...'

Verzonnen door Schaap, andere Joden en collaborerenden: daarover zijn nergens cijfers bijgehouden.
  '...dat Nederland het grootste contingent vrijwillige Waffen-SS'ers leverde ... '

De Roemenen en Hongaren hadden hun hele leger onder Duits commando, legers die overigens voor Stalingrad in de pan werden gehakt bij het Russische tegenoffensief uitleg of detail .
  '... dat er maar vijfenhalfduizend echte verzetsmensen waren op zeven miljoen inwoners - en dan heb ik het niet over het doorgeven van krantjes of een Duitser de verkeerde kant op sturen. Dat noem ik geen verzet maar burgerplicht. ...

Jammer dan dat bij de Joden zelfs aan die burgerplichtachtige zaken nooit en te nimmer gedaan is. In heel Europa trouwens niet. Naar het schijnt met één enkele uitzondering ergens in Rusland en daar is dan ook prompt een flink opgeklopt filmverhaal van gemaakt.
    En dan zouden anderen voor hen die geen verzet plegen hun leven moeten wagen ...
    Zoiets heet een "gotspe". Niet voor niets een Joods woord.
    Hier volgt nog zo'n Joodse gotspe:
  '... Nou, dan mag jij nog eens nadenken over onze volksaard.'

Zichzelf Joods noemen, op grofstoffelijke wijze afgeven op niet-Joden oftewel Nederlanders, en dan de term "wij/ons" gebruiken ...
    En je dan nog afvragen waar die hekel aan Joden en die holocaust toch vandaan komen ...
    Er is dus overigens in heel Europa slechts één keer verzet geweest tegen anti-Joodse maatregelen: de Februaristaking. In Nederland.
    Michael Schaap heeft het er niet over.
    Te zeer verblind door zijn haat voor Nederland. Medegedragen door zijn Joodse soortgenoten die allemaal hetzelfde soort verhalen vertellen als die Schaap hier bij elkaar liegt.
    En straks weer op de Joden gedomineerde Nederlandse televisie uitleg of detail mag vertonen.

En dan, verwqnderlijk dat het niet eerder is, komen we aan A. Grunberg uitleg of detail . Die is naast psychopaat een dusdanig rabiaat Joods karakater dat je hem als eerste zou verwachten. Maar de wereld kent ook veel toeval en dat is nu zo gelopen. Maar zijn bijdrage is wel weer van een karakteristieke overduidelijkheid. En hoort bij één van de Trump-kotsgolven, waarvoor ook geldt: "Trump in Amerika = Wilders in Nederland" (de Volkskrant, 09-12-2016, column door Arnon Grunberg):
  Bijles

...    Een deel van de achterban van de PVV, allicht ook de PVV zelf, wil ons doen vergeten dat witte, Europese mannen en vrouwen, veelal 'goede christenen', de Joden hebben vermoord. Wij moeten nu geloven dat de moslims dat op hun geweten hebben.     ...

Eerst even het PVV aspect: natuurlijk haalt A. Grunberg, psychopaat, geen bronnen aan voor zijn rabiate beweringen. Daaroor is hij ook een psychopaat. Beweringen van dit soort die zijn zonder die bronnen natuurlijk ook niets meer dan de meest rabiate leugens.
    Dan wat er overblijft. Dat is dit:
  ... dat witte, Europese mannen en vrouwen ... de Joden hebben vermoord. ...

Mooi. Dat is van het niveau: "De Joden hebben de Europese burgers eeuwenlang het pond vlees van het lichaam gesneden". En die rekening hebben de Europese burgers vereffend. En kennelijk niet goed genoeg, want het "ponden vlees afsnijden" lijkt eerder erger geworden - Wall Street is rijker dan ooit tevoren.

Deze meest goor mogelijke generalisaties hebben natuurlijk een achtergrond. En die is simpel: A. Grunberg haat alle blanke Nederlanders en alle blanke Europeanen. Omdat "de blanke Nederlanders en Europeanen de Joodse Nederlanders en Europeanen hebben vermoord. En A. Grunberg mag inmiddels al vele jaren op de voorpagina van de Volkskrant spreken namens alle andere Joden waarvan hij er eindeloos vele aanhaalt, en met name de Joodse Nederlanders.

Goed, dat was eigenlijk al meer dan genoeg voor deze verzameling. Maar de hele periode sinds de uitverkiezing van Donald Trump is één grote crisis. "We hebben ervan geleerd", waren uitspraken van  de Joodse baas van de Nederlande Publieke Omroep uitleg of detail en de Joodse The New York Times.  Dat bleek al snel ... De anti-blanke haatcampagnes werden nog intensiever. En, als gaf hij met een dirigentsstokje leiding aan het gebeuren, de taal van A. Grunberg werd ook steeds rabiater. En toen kwam dit dus langs, op een moment dat het melden van deze trend, riskant vanwege de te verwachten beschuldigingen van antisemitisme, bittere noodzaak is geworden, als poging om de ergste vormen van burgeroorlog te voorkomen (de Volkskrant, 22-08-2017, column door Arnon Grunberg):
  De ander

'En met het agressieve antisemitisme van allochtonen verdwijnt ook bij autochtone Nederlanders de schaamte', aldus Esther Voet in een interessant dubbelinterview met haar en Natascha van Weezel door Sander van Walsum, zaterdag in de Volkskrant.
    Nu is antisemitisme vooral een Europese aangelegenheid. De moord op de Europese Joden, de pogroms in Oost-Europa, de Dreyfus-affaire, die een cruciale rol speelde in het ontstaan van het zionisme: allemaal geïnitieerd en uitgevoerd door dikwijls hoogopgeleide (witte) Europeanen.    ...

De riposte is al in wat andere termen elders uitgebreider geformuleerd uitleg of detail : "Het parasitisme op de Europese bevolking dat een cruciale rol speelde bij het ontstaan van de holocaust, is geïnitieerd en uitgevoerd door dikwijls hoogopgeleide (niet-blanke) Joden".

Maar het kan ook anders De intensiteit van de haat is volkomen duidelijk en ook duidelijk wijdverspreid, en het is dus een raadsel ten eerste waarom er zo veel gekomen zijn, ooit, naar Europa, en nog meer waarom ze al die tijd zijn gebleven, en weer meer waarom ze er nu, na die holocaust er nog zijn. Als je zoiets doet, tegen zulke duidelijke tegensignalen in, is er natuurlijk een diepere verklaring. Of in de woorden van Dr. Phil over mensen die dingen waarvan ze weten dat ze slecht voor hen zijn "There must be something in it for you". En dat is natuurlijk: het hier zo onzettend goed kunnen parasiteren. Want Europa (en later Amerika) is het rijkste deel van de wereld. En waarom trekt Europa nu zo veel immigranten uit het Midden-Oosten en Afrika aan: omdat we hier rijker zijn. Dus waarom trokken de Joden zo veel naar Europa en bleven ze zo lang ondanks de vervolgingen: omdat ze hier het beste kunnen parasiteren omdat we hier rijker zijn dan elders

Maar, een parasiet kan geen warme gevoelens koesteren voor zijn slachtoffer. Net als het roofdier. Ze zouden doodgaan, de parasiet en het roofdier. En als het aankomt op het hebben of uiten van gevoelens, kan een parasiet of roofdier natuurlijk slechts één gevoel hebben voor zijn slachtoffer: haat.

En dat is de reden dat die haat zo intens is. En niet vanwege de holocaust. Wij zijn een levende herinnering aan hun parasitaire karakter. Dat al zo uitgebreid en gedetailleerd beschreven is hier uitleg of detail .


Naar Sociologische krachten , Sociologie lijst , Sociologie overzicht , of site home .

23 aug.2017