WERELD & DENKEN
 
 

Landverraders: media, politieke-correctheid, erkenning

20 jan.2017

Het is belachelijk dat het gedaan moet worden, bewijzen dat de media politiek-correct zijn, maar normaliter zullen het zelf ontkennen, zodra de expliciete bepreking van het verschijnsel ook maar in de buurt dreigt te komen. In hun woorden: "Die zogenaamde 'politieke-correctheid' is een verzinsel van de populisten".

Maar dit soort sociologische processen zijn geen complotten. Er worden geen afspraken genaakt en regels opgelegd. Althans niet vaak, want de geestelijke mishandeling van Hans Janmaat uitleg of detail ging wel degelijk gepaard met een afspraak binnen de media.

Maar normaliter is dat niet nodig: de belangen doen de neuzen bijnav olstrekt parallel in dezelfde richting wijze: internationalisme, kosmoiiltisme, Europeanisme, neoliberalisme, migratie-totalitarisme, en dergelijk doet de neuzen bijna volstrekt dezelfde richting op wijzen.

Maar omdar het geen complot is, worden er af en toe fouten gemaakt. Valt het goochelstokje of de jongleer-bal op de grond.

Hier een paar van die gevallen. Waarvoor de regel van het Informatiuefilter geldt in de mate van 1 op 100 of zelfs 1000: één enkele erkenning maakt 1000 ontkenningen ongedaan. Twee een miljoen, enzovoort.

Geval nummer 1 (de Volkskrant, 14-11-2016, Shula Rijxman, voorzitter Raad van Bestuur Publieke Omroep):

  Publieke omroep gaat leren van Trump

Pluriforme media en een brede publieke omroep zijn harder nodig dan ooit. Wij gaan daaraan werken.

... Niet Hillary Clinton wordt de nieuwe president van de Verenigde Staten, maar Donald Trump. ...
    ... persoonlijk vind ik de discussie over de media het interessantst. In de VS klinkt de kritiek op de 'reguliere' media nu luid. Namen ze de aanhang van Trump wel serieus? Sloten ze zijn geluid niet te veel uit? Werden de Trumpisten wel voldoende gezien en gehoord? Wisten journalisten wel hoe de samenleving in elkaar zit?
    Het zijn herkenbare vragen. Ook in Nederland woedt dit debat en na de verkiezing van Trump waarschijnlijk nog luider. ...
    Wij in Hilversum trekken ons die discussie aan. ...

Daarmee ruiterlijk toegevend dat het nu niet zo is dat er een 'brede publieke omroep' is.

Een erkenning van de door iedereen waarneembare nefaste eenzijdigheid. Die van de politieke-correctheid.

Geval 2 - nauwelijks nog nodig (de Volkskrant, 18-01-2017, rubriek Dagkoersen):
  Diplomatieke excuses

... de Nederlandse ambassadeur in Denemarken ... Henk Swarttouw stuurde maandagavond een enthousiaste tweet de wereld in over de belofte van premier Rutte om niet met de PVV te gaan regeren. 'Good news! No more feeding the beast', aldus de ambassadeur.

De aanleiding voor het bericht - het gaat om de aanhef ervan:
  Dat Geert Wilders niet de meest geliefde politicus is onder ambtenaren, is een publiek geheim.

Waarmee erkent wordt dat de media tot nu toe hardnekking en eenduidig geweigerd hebben deze voor de democratie essentiële kwestie, gelijkend op die aangekaart door omroepbaas Rijxman, aan de orde te stellen. Waarvan er overigens nog een aantal meer zijn. Zoals het de facto beroepsverbod voor PVV-aanhangers, bijvoorbeeld in de rechtsspraak. Openlijk uitgesproken op televisie uitleg of detail .

Een erkenning van een nefaste politieke-correctheid.

Geval 3, komen tuit het buitenalnd (de Volkskrant, 19-01-2017, door Sterre Lindhout):
  Höcke beroert nekharen in Duitsland

In Duitsland leeft altijd de angst dat ideeën die lijken op die van de nazi's opnieuw massaal in vruchtbare aarde vallen. Is dat moment aangebroken nu AfD-leider Björn Höcke het Holocaustmonument 'een schande' heeft genoemd??

Ook weer de aanleiding. Hier het essentiële citaat:
  En zo is een op non-actief gestelde leraar geschiedenis met staalblauwe ogen opeens de personificatie van de angst die het naoorlogse Duitsland lang in zich heeft gehouden: de angst dat 'het weer kan gebeuren,' ... Die angst is de oorzaak van het moreel krampachtige gedrag van de intellectuele elite die tot de dag van vandaag met haar opgeheven vingertjes over krantenpagina's zwaait. ...

Een erkening van een nefaste politieke-correctheid. Een nefaste politieke-correctheid die nefast is omdat ze tot de opkomst van de stemmen leidt die ze beweert te bestrijden.

En ook in Duitsland doet de politieke-correctheid dit:
   Höcke ... is namelijk geschiedenisleraar op een middelbare school. Tenminste dat was hij, voordat hij vanwege zijn politieke standpunten door de deelstaat Thüringen met onbepaald verlof werd gestuurd. ...

De politieke-correctheid begaat de misdaad tegen de democratie van Berufsverbote jegens anders-denkenden.

Al dus helemaal overbodig, geval 4 maar toch gebracht vawege de auteur (de Volkskrant, 24-12-2016, door Annieke Kranenberg, Ombudsvrouw):
  De krant heeft nu de taak zich te verzetten

De wereldpolitiek schudt op zijn grondvesten, waarheden liggen onder vuur. Hoe moet de Volkskrant daarmee omgaan? Ze moet waken voor het normaliseren van het ontoelaatbare.

Bij de koffieautomaat werd er afgelopen juni nog gekscherend over gedaan, zij het met een licht bezorgde ondertoon. Wat als we straks een Brexit krijgen? Wat als Trump de nieuwe president van Amerika wordt, Le Pen de verkiezingen wint in Frankrijk en Wilders in Nederland? Doet de identiteit van de krant er dan misschien wel toe?    ...

Het antwoord staat al in de kop. En wordt in het lange artikel volledig uitgewerkt en uitgesponnen:
  ... Hoever strekt de maatschappelijke verantwoordelijkheid van de krant?
    Het zijn grote vragen, die sinds november als een dikke mist boven talloze mailtjes van lezers hangen. Soms zit er plompverloren een antwoord tussen: 'Van mij mogen jullie veel meer tegengas geven tegen Wilders en Trump.' ... verreweg de meeste mailtjes lijken ontsproten aan verbijstering, al is de reactie soms diametraal verschillend. ...
    Zodra het over Wilders gaat, krijgen de vragen een ernstiger en dwingender karakter, zo illustreren mailtjes rond de uitspraak in het 'minder, minder'-proces (van de veertig waren er zes positief over de PVV-leider, uit de rest sprak bezorgdheid en kritiek op de krant).
    Op internet trof de krant het verwijt een ongefilterd doorgeefluik van Wilders' boodschappen te zijn. ...
    De urgentie die op de nieuwspagina's ontbrak, was wel aanwezig in opiniërende stukken.

Al een volledige bekentenis. Want dat het is duidelijk dat hier gesteld wordt dat het bestrijden van Wilders een urgente kwestie is, gepaard gaande met 'urgentie die op de nieuwspagina's ontbrak', kan al onmiddellijk geconcludeerd worden dat er ook op de nieuwspagina's als sprake is van een sterke afleuring - dit volgens het onregelmatige werkwoord van Bertrand Russell : "Onze krant is inhoudelijk kritisch - Jullie krant is partijdig - Zijn krant is een leugenachtig vod". Met dit citaat ...:
  De redactie probeert hem net zo te behandelen als andere politici. Uiteraard is het belangrijk dat de krant onpartijdig, feitelijk en eerlijk verslag doet van alle politieke partijen. Alleen gedraagt Wilders zich niet zoals de meeste andere politici.

... als erkenning. Natuurlijk zijn de normen gebruikt om een onderscheid te maken tussen Wilders en andere politici volkomen die van de politieke-correctheid ("De islam is GOED! - Dus Wilders gedraagt zich niet volgens de orde en de andere politici en dus is Wilders is FOUT!").

En hier een voorbeeld van de ermee gepaard gaande ontkenningen:
  Net als Trump heeft hij de kwaliteitsmedia tot vijand bestempeld, staat hij hen vrijwel niet te woord en communiceert hij vooral via Twitter.

In het geval van Trump wordt nauwelijks nog ontkend dat de zogenaamde "kwaliteitsmedia" een grote gore campagne tegen Trump hebben gevoerd. En het geval van Wilders lijkt daar zeer sterk op. Zoals auteur Kranenberg zelf meldt.

Waarna de enig redelijke tegenactie van de belasterden, een boycot, als een bewijs van hun niet-deugendheid wordt voorgesteld.

In psychologische kringen wordt de overeenkomtige houding beschreven als "borderline". In lekentaal: volkomen gestoord.

De slotalinea:
  Het wordt tijd dat de krant zich verzet. Als journalistieke waakhond, die opkomt voor feiten, voor nuance, voor fundamentele rechten en voor de 'verdrukten' in de breedste zin van het woord. Die extreme opvattingen serieus neemt en waakt voor het normaliseren van het ontoelaatbare.

Oftewel: we moeten volkomen onverdraagzaam zijn tegen Wilders en zijn aanhang. En als laatse zin:
  Het analyseren van onverdraagzaamheid is niet partijdig of elitair.

Volkomen borderline. (noot: hier kan oom sprake zijn van bijkomende persoonlijke motoieve: de auuer heft jaren van haar werkzame leven besteedt aan het betoog "moslims zijn mensen als u en ik" uitleg of detail  - laternatief og bijkomend: de achtergrond die ze deelt met de enige twee genoemde persoonlijke bronnen: journalisten Masha Gessen en Martin Baron - zie ook Arnon Grunberg, haar banier op de voorpagina)

Deze mevrouw is ernstig gestoord, de Volkskrant is ernstig gestoord, de hele media zijn ernstig gestoord. En bijna de hele elite is ernstig gestoord.

En dat noemt men met veel meel-in-de-mond "politieke-correctheid". Waarvan de meest goedgunstige voorstelling hier:

Voor de neurolgosiche verklaring, zie hier .


Naar Landverraad , of site home .