WERELD & DENKEN
 
 

Sociologische begrippen: censuur

2 feb.2014

Censuur op de media is iets dat voornamelijk of alleen plaatsvindt onder dictaturen. En voor de rest is er eigenlijk geen substantiële censuur. Dat is de algemene opvatting omtrent censuur.
   Op deze website is een andere vorm van censuur geïntroduceerd: censuur door de media. En deze vorm van censuur vindt ook plaats in wat gezien wordt als echt democratische landen - in westerse landen.
    Dat laatste zal, indien hardop uitgesproken, op onmiddellijk, intuïtieve, en hardnekkige weerstand stuiten. Van vrijwel iedereen.
    Niettemin zijn de bewijzen overweldigend, zodra je eenmaal bereid bent om ze te zien. En daar gaat het om, die bereidheid. Want deze vorm van censuur valt meestal binnen de opvattingen van de politieke-correctheid - het door intellectuele en media gepropageerde lichaam van opvattingen over wat fatsoenlijk en aanvaardbaar is, qua opvattingen op vele terreinen. En wie buiten die terreinen valt, heeft moeite om tot de media door te dringen.
    En dat is censuur.
    Omdat het zo gevoelig ligt, is aan buitenlands voorbeeld noodzakelijk om mee te beginnen:


Uit: De Volkskrant, 31-01-2014, van correspondent Patrick van IJzendoorn

Chef Britse centrale bank geeft Schotten monetaire les

Tussentitel: Zowel voor- als tegenstanders Schotse afscheiding blij met Mark Carney

Hij steunt ons! Nee hoor, hij steunt ons! Zo hebben de voor- en tegenstanders van Schotse onafhankelijkheid gereageerd op de toespraak die de Britse bankgouverneur Mark Carney woensdag heeft gegeven in Edinburgh.
    'Soevereiniteit? Welke soevereiniteit?' Dat was kort gezegd de mededeling waarmee de topbankier naar de Schotse hoofdstad was afgereisd. Een kleine negen maanden voor het referendum over onafhankelijkheid wilde hij duidelijkheid scheppen over de mogelijke fiscale gevolgen voor een zelfstandig Schotland. ...


Red.:   Dit is het inhoudelijke onderwerp: onafhankelijkheid voor Schotland - een streven van de SNP, de Schotse nationalistische partij. En hier is hoe de meningen verdeeld zijn:
  Het nee-kamp - bestaande uit vrijwel alle media en alle politieke partijen behalve de SNP

De media staan vrijwel volledig aan één kant. Dat is geen recht dat de media hebben, als je er van uitgaat dat het doel van de media is om te zorgen voor de communicatie tussen de burgers. Bij het verzorgen van communicatie tussen de burgers, in een open en democratische maatschappij, moeten alle meningen die niet gewelddadig zijn een gelijk recht hebben op verspreiding binnen die open, democratische maatschappij. Een blokkade op één bepaalde mening door de staat is censuur. De blokkade van één bepaalde mening door en andere instituut, is natuurlijk ook censuur.
    In dit artikel staat vermeld dat de media een zeer eenzijdige mening hebben aangaande Schotse onafhankelijkheid. Er is niet vermeld dat dit leidt tot een blokkade van de andere mening. Maar dat is niet nodig (je kan het eigenlijk al afleiden uit het feit dat de correspondent zich er van bewust is). Daarvoor kunnen we over naar de binnenlandse Nederlandse situatie: Het onderwerp is de combinatie van islam en feminisme. De op dat moment nieuwe columniste van de Volkskrant Asha ten Broeke is een fervent feministe, maar heeft betoogd dat ze niet ageert tegen de vrouwvijandigheid van de islam, omdat dat misbruik zou zijn van feminisme uitleg of detail . Daarop kwam als antwoord een artikel (auteur: Machteld Zee) dat stelling nam tegen die positie - dat wil zeggen: betogende dat de vrouwvijandigheid van de islam op dezelfde voet behandeld moet worden als bijvoorbeeld in de westerse cultuur -  waar die vrouwvijandigheid hoogstens vrouwonvriendelijkheid kan worden genoemd. Hier twee reacties in de Volkskrant op dat laatste artikel:


De Volkskrant, 24-01-2014, ingezonden brief van M.M.A. Weterings (65), Beverwijk

Feminist

Wat een verademing om het artikel van Machteld Zee te lezen (O&D, 22 januari). Inspirerend dat deze jonge promovenda mijn gedachten op zo'n heldere wijze kan verwoorden. Ik ben het volledig met haar eens. Je kunt niet tegelijkertijd feminist zijn en culturele en religieuze vrouwenhaat bagatelliseren.


De Volkskrant, 25-01-2014, ingezonden brief van Jacqueline Toben, Groningen

Vrouwenhaat

Goed zo, Machteld Zee!! Op zo'n stuk ('Vrouwenhaat moslims valt niet goed te praten', O&D, 22 januari) wacht ik nou al jaren. Een heel dapper en helder betoog. En als jouw oproep wordt opgevolgd zou Opzij ook eindelijk weer eens bestaansrecht hebben.


Red.:   Het gaat hier om de termen 'Wat een verademing om het artikel ... te lezen' en 'Op zo'n stuk... wacht ik al jaren'. Beide zeggen hetzelfde: dat de opinie dat vrouwvijandigheid in de islamitisch wereld op dezelfde voet behandeld moet worden als vrouwonvriendelijkheid in de westerse wereld op zijn minst een aantal jaren niet in de Volkskrant heeft gestaan. Terwijl deze opinie op alle mogelijke manieren van meer gezond verstand getuigd dan de opvatting dat je voor de islam een uitzondering moet maken.
    De zaak van de allochtone immigratie staat bol van de censuur:


Uit: De Volkskrant, 17-02-2014, van verslaggeefster Janny Groen

'PvdA: pak etnisch cliëntelisme aan, het rommelt al 20 jaar'


De PvdA moet vriendjespolitiek onder allochtone politici grondiger bestrijden, stelt PvdA'er Fouad el Haji. 'Nu zie ik vooral rituele dansjes.'



Red.:   Al twintig jaar zijn de signalen hiervan bekend in kleine kring, en de laatste jaren steeds meer via het internet. Het huidige soort bekentenissen als boven zijn het gevolg van die ondermijning van de censuur door die kanalen. Zonder het internet had het allochtone cliëntilisme en de allochtone ondermijning van de democratie uitleg of detail nog stevig in de doofpot van de censuur door de media gezeten.
    De uitbreiding van de hier weergegeven signalen naar de algemene situatie is vanzelfsprekend voor iedereen die enigszins maatschappelijk bewust is en niet volledig bezeten door multiculturalisme of politieke-correctheid: alle opvattingen die in de buurt komen van "kriek op de islam of andere niet-westerse en immigrantenculturen" wordt op alle mogelijk manieren uit bijna alle media gehouden, en de omgekeerde bewering: "niet-westerse immigrantenculturen en volledig gelijkwaardig aan de westerse cultuur" wordt op alle mogelijke manieren gepropageerd.
    Het eerste is binnen alle mogelijk manieren om censuur te definiëren een vorm van censuur, en het tweede is Orwelliaanse, "Big Brother vertelt u wat u moet vinden", propaganda.
    Dit geldt voor alle terreinen die te maken hebben met immigratie. Het geldt ook op alle mogelijke terreinen die te maken hebben met internationalisme. Zo geldt het voor meningen over de Europese eenwording (in Nederland en de rest van Europa): de media zijn er sterk voor. En in spiegelbeeld sterk tegen vormen van onafhankelijkheid als de Schotse.
    En voor de discussie over de economische inrichting van de maatschappij geldt vrijwel hetzelfde. De strijd is daar voor een meer sociale staat of voor een meer liberale. De media zijn vrijwel volkomen eenzijdig voor de liberale staat - het neoliberalisme. De meer sociale staat hebben ze de term "verzorgingstaat" aangewreven, en die term een negatief imago gegeven van verspilling en klaploperij. Daar waar de werkelijkheid is dat de neoliberale staat er één is van Dickensiaanse graaierij en uitbuiting, leidende tot "Alle geld bij de rijken" neoliberalisme .
    In het westen worden de maatschappelijke opvattingen is sterke mate beïnvloed door de propaganda en censuur van de media.
    En natuurlijk geldt dit ook de de nabuurlanden:


Uit: De Volkskrant, 04-03-2014, van correspondent Rolf Bos

Sarrazin richt pijlen op 'Gutmensch'

...    De econoom Sarrazin (69), oud-bestuurder van de SPD, heeft een nieuw boek geschreven. Hij beweert daarin dat een select gezelschap van 'politiek correcte' opinieleiders, politici en journalisten het publieke debat in Duitsland bepaalt. Dit 'meningenkartel' geeft aan wat goed en vooral fout is, aldus dwarsligger Sarrazin in Der neuen Tugendterror (De nieuwe deugdenterreur).     ...


Red.:    'Hij beweert daarin ...' is politiek-correcte censuurtaal voor "Hij beschrijft daarin ...". Kijk maar:
  Vier jaar geleden schreef hij Deutschland schafft sich ab, waarin hij betoogde dat Duitsland zichzelf aan het opheffen is. De teneur van dat boek: er werden te weinig 'echte' Duitsers geboren, en de vele immigranten van islamitische komaf voegen niets toe, behalve aan de lopende band 'meisjes met hoofddoekjes'. Het boek werd neergesabeld in de media ...

En waarom is dit censuur? Daarom:
  ...maar de burgers omarden het: Sarrazins boek werd een bestseller, met een oplage van tegen de twee miljoen.

En ter bevestiging:
  Zijn Der neuen Tugendterror is inmiddels ook afgeserveerd door bladen als Der Spiegel, Die Zeit en de Süddeutsche Zeitung. En weer belandde Sarrazin er kort na de verschijning mee op de bestsellerlijsten in Duitsland. De eerste druk van het boek (100 duizend exemplaren) was binnen enkele dagen uitverkocht.

De zinnen waarmee de correspondent zijn verhaal begint ...
  Voor andersdenkenden, zoals Sarrazin zelf, is er geen plaats, schrijft hij. Eurosceptici, islamcritici, verkondigers van oude waarden, zij worden door het kartel verketterd. Aan de hand van veertien stellingen gaat 'TerrorThilo' de vermeende deugdenterreur te lijf. Hij zet de bijl in het politiek correcte gedachtegoed van Duitse media en Berlijnse politici, de elite die volgens Sarrazin het 'meningenmonopolie' bezit.

... moeten dus vertaald worden als een feitenverslag: dit is de situatie zoals hij is, en geen verhaal van Sarrazin.
    Eventjes tussendoor wat men van de iegen censuur vindt:


Uit: De Volkskrant, 05-02-2014, van correspondent Olaf Koens

Reportage | Poetin versus tv-zender

Andere televisie gewenst

Aan de vooravond van de Olympische Spelen voert het Kremlin de druk op bij het enige echte onafhankelijke televisiestation in Rusland. 'Ze draaien ons de nek om.'


...    De zender Dozjd (Russisch voor 'regen', in het Engels Rain TV, red) bestaat nu bijna vier jaar. De naam zorgt nog altijd voor verwarring, maar de roze huiskleur, de frisse jingle en de ondertitel 'optimistic channel' laat er geen misverstand over bestaan: dit is andere televisie, televisie voor de generatie Russen die geen televisie meer kijken omdat de grote zenders al lang het vertrouwen hebben verloren. Tegengas tegen de censuur. Hoofdredacteur Michail Zygar heeft het de afgelopen jaren vaak moeten herhalen: 'Nee, we zijn geen oppositionele televisiezender, we doen gewoon ons werk. De rest liegt, wij niet.'    ...


Red.:   Roze ... Waar doet dan aan denken? Inderdaad: GeenStijl! Het enige nieuwskanaaal in Nederland dat niet behoort tot de politiek-correcte elite - en daarom dusdanig gehaat wordt door die elite dat ze een tegenkanaal hebben opgezet met de meest rabiate scheldpartijen: Joop.nl. En dat niet eens een nieuwszender is. Ja, buurman Powned met Pownews, maar dat is iets als een halfuurtje per dag. En dat samen met GeenStijl laat zien dat de rest liegt . En dat wordt, net als die Russische zender, de nek omgedraait. Oftewel: zie de Nederlandse media als bezet door de politieke-correctheid, en ontkenning daarvan is één van de eindeloos vele leugens, en de situatie precies dezelfde als in Rusland: Keiharde censuur.
    Soms geeft men het onbewust toe:


Uit: De Volkskrant, 25-10-2014, door Janny Groen

Analyse | Martelaarschap

Hoe gevaarlijk is de moslimbekeerling?

Westerse rekruten kunnen van speciale waarde zijn voor terreurgroepen als IS. Welke rol kunnen zij spelen in de gewelddadige jihad?


Wat is de rol van bekeerlingen in de gewelddadige jihad? Die vraag komt onvermijdelijk op, nu bekend is dat de twee terroristische aanslagen deze week in Canada zijn gepleegd door mannen, Michael Joseph-Bibeau (32) en Martin (Ahmad) Couture-Rouleau (25), die recentelijk tot de islam zijn bekeerd.
    Ook de slachting vorig jaar mei van de Britse militair Lee Rigby in Woolich werd uitgevoerd door twee moslimbekeerlingen, ...


Red.:   Kijk, dat mag men dus schrijven. Over een deelgroep. Maar over de hoofdgroep:
  Analyse | Martelaarschap

Hoe gevaarlijk is de moslim?

Nederlandse molsims kunnen van speciale waarde zijn voor terreurgroepen als IS. Welke rol kunnen zij spelen in de gewelddadige jihad?


Wat is de rol van gewone Nederlandse moslims in de gewelddadige jihad?

Dat mag men dus niet schrijven. Daarop heerst censuur. Strenge censuur.
    Nog zo'n indirecte erkenning:


Uit: De Volkskrant, 30-10-2014, tv-recensie, door Jean-Pierre Geelen

Franske

Jammer dat een imagodeskundige ontbrak in het Brandpunt Profiel over Frans Timmermans. Misschien had die kunnen verklaren hoe de reputatie van Timmermans zo plotseling kon kantelen, van de wereldwijd bejubelde emotionele spreker afgelopen zomer voor de VN, tot het 'wandelend talencentrum' en de berekenende, pathetische brekebeen die columnisten, commentatoren en portrettisten sinds kort graag van hem maken.
    Bestaan er twee Timmermansen?
    Het had natuurlijk alles van doen met de inmiddels befaamde uitglijder in Pauw, waar Pauw hem confronteerde met de feiten achter zijn emotionele schets van de laatste seconden van de passagiers van de MH17.    ...
    Politiek commentator Kees Boonman vond die toespraak 'over the top': 'Je bent wel politicus. En dan zo veel pathetiek erin. Als het volk al zo geëmotioneerd is, moet je daar een beetje boven weten te staan.'
    Waarom ontbrak dat geluid afgelopen zomer totaal?    ...


Red.:   Want ook die Kees Boonman had dat geluid niet laten horen. Omdat Frans Timmermans één van de centrale figuren in de politiek-correctheid is. En er is weinig tot geen kritiek op zo'n figuur vanuit of via de media, omdat die kritiek gecensureerd zou worden en wordt door diezelfde media. Op één enkele uitzondering na: bij GeenStijl was Frans Timmermans na zijn eerste schijnvoorstellingen en leugens allang omgedoopt tot Tmmerfrans. En daarna volledig de grond in geboord, met name na de stroom weerzinwekkende leugens over de toestanden in Oekraïne. Die voor iedereen met enig gezond verstand glashelder zichtbaar waren.
    Er heerst in de media een debat over Zwarte Piet. Dat wil zeggen: er heerst in de media de mening dt Zwarte Piet weg moet (men zegt: een andere kleur geven, maar dat is hetzelfde als Zwarte Piet wegdoen). Buiten de media en de grachtengordel heerst de mening dat Zwarte Piet moet blijven:


Uit: Telegraaf.nl, 08-11-2014, door Tom Reijner

Zo lopen vermomde Pieten mee met Sinterklaas tijdens intocht

...    Zwarte Piet blijft overigens op de meeste scholen gewoon zwart, schrijft de krant vanochtend. Slechts 2,2 procent gaat het feest aanpassen vanwege de discussie rond Zwarte Piet. Het AD hield in samenwerking met de vakbond CNV Onderwijs een enquête onder ruim 4.000 onderwijzers en schoolleiders.    ...


Red.:   Daar waar de tegenstanders van Zwarte Piet in een lange optocht door de media trokken en trekken, en bij iedere gelegenheid wordt gezegd "Zwarte Piet mag best gekleurd worden", oftwel: "Zwarte Piet moet verdwijnen", is dit nieuwsitem: vrijwel overal in den lande behalve Amsterdam, zorgvuldig buiten de media gehouden.  En elke plek waar wel wat veranderd wordt, zoals gisteren weer een of ander Amerikans bedrijf dat van nature vol zit met racisme (kijk naar een willeurige Amerikanse serie, en je ziet één op de drie negers - en niet als hiphopper of gang-lid maar allemaal vermomd als blanken), wordt vermeld in het NOS Journaal (gisteren, zijnde 07-11-2014 bijvoorbeeld).
    "Maar het staat toch in de Telegraaf..." zal u misschien zeggen. Ja, maar de Telegraaf is geen "medium". Met "media" bedoelen "we", "we" zijnde de smaakmakende mensen die er toe doen, natuurlijk de "kwaliteitsmedia" : Volkskrant, NRC, Trouw, NOS Journaal, Nieuwsuur, Pauw (v/h Pauw & Witteman, v/h Sonja Barend) en De Wereld Draait Door. De rest is natuurlijk gribus.
    Het dagblad Trouw afficheert zichzelf met de leuze "Misschien wel het beste dagblad van Nederland". Trouw is zo mogelijk nog stinkend politiek-correcter dan de Volkskrant, nog steeds bezeten zijnde met de christelijke versie van het hulpverlenerssyndroom - zieltjes winnen in donker Afrika. Het had al een jaar of twee de verbazing gewekt van de redactie dat in die krant ook islam-kritische artikelen verschenen, allemaal van de hand van dezelfde journalist: Perdiep Ramesar. Hindoestaan, dacht deze redactie, en daardoor minder bevattelijk voor het politiek-correcte virus.
    Maar die artikelen waren natuurlijk een doorn in het oog van de politiek-correctheid. Wat zeggen we ... een compleet bos aan doornen. Eerst is het gevolg:


Uit: Volkskrant.nl, 12-11-2014, redactie

Trouw ontslaat journalist om verzonnen artikelen

Een redacteur van dagblad Trouw is vertrokken nadat ernstige twijfel was ontstaan over 'de juistheid en zelfs het bestaan' van bronnen in artikelen. Dat schrijft de hoofdredactie van Trouw vandaag in de krant.


Het dagblad kon diverse bronnen uit berichten van de medewerker niet verifiëren. 'Op basis van intern onderzoek, waaronder hoor en wederhoor, is besloten dat de betrokken redacteur afscheid neemt van de krant', aldus de hoofdredactie. ...
    Trouw heeft de naam van de redacteur niet bekendgemaakt. Volgens verschillende media zou het gaan om Perdiep Ramesar.    ...


Red.:   En hier een paar uit de bos doornen:

  Hij schreef onder meer een geruchtmakend artikel over het bestaan van een 'shariadriehoek' in de Haagse Schilderswijk, waar radicale moslims de dienst zouden uitmaken.

Wat inmiddels keihard bewezen is door de demonstraties van de ISIS-aanhangers in de Schilderswijk met hartelijke steun van de bewoners van de Schilderswijk, en de rellen veroorzaakt door woedende bewonders van de Schilderswijk toen daar een demonstratie was tegen ISIS.
    En hier het soort mensen dat zich woedend had gemaakt over die doornen:
  Minister Lodewijk Asscher van Sociale Zaken plaatste eerder al vraagtekens bij het stuk over de 'shariadriehoek'. Na een bezoek aan de Schilderswijk liet hij weten niet de indruk te krijgen dat er in de wijk religieuze normen aan anderen werden opgelegd.

Minister Lodewijk Asscher is van Joodse afkomst en dus vrijwel per definitie rabiaat poliltiek-correct en multiculturalist, dus nam hij contact op met de redactie van Trouw, informeel natuurlijk zodat het niet te controleren valt - net als de Haagse burgemeester Van Aartsen op zoiets als 10 uur s' avonds contact opnam met het Openbaar Ministerie, dat wil zeggen: vermoedelijk via goede vriend minister Opstelten van Binnenlandse Zaken, toen GeenStijl om half 10 's avonds kwam met een cartoon van hem die hij kwetsend vond, en  waarop het OM nog diezelfde avond een bericht verstuurde naar het AD dat GeenStijl vervolgd zou gaan worden. Het OM moest binnen twee weken terugkomen op dat besluit, wat voor zo'n instituut vrijwel instantaan is, en GeenStijl nam helaas genoegen met verontschuldingen in plaats van een proces te beginnen wegens machtsmisbruik en ten onrechte vervolging (de zaak was juridisch waterdicht, door de tijdstippen: 's avonds kan je niet formeel contact opnemen met het OM omdat er niemand formeel aaanwezig is).
    Dit dus als voorbeeld van hoe het ook dit keer zal zijn gegaan. De politiek-correcte redactie van Trouw was de politiek-correcte minister natuurlijk ten dienste en wat doe je als je iemand kwijt wil: je gaat zijn bonnetjes controleren. En wie zoek je uit om dat controleren te doen: mensen van wie je weet dat het ook vijanden zijn van degene die gecontroleerd gaat worden:
  De externe deskundigen die de bronnenkwestie onderzoeken, zijn hoogleraar journalistiek Jeroen Smit en oud-rechter bij het Europees Hof Egbert Myjer, die ook vicevoorzitter is van de Raad voor de Journalistiek.

En oud-rechter van het Europese Hof Egbert Myjer is misschien niet erg bekend maar een minstens even rabataat politiek-correct en multiculturalistisch figuur , die zich in dat Europese Hof uitermate heeft ingespannen voor vrije toelating van alle immigranten. Geheel volgens het patroon, want ook Egbert Myjer is van Joodse afkomst.
    Overigens: die kop is natuurlijk onjuist: de artikelen kunnen niet verzonnen zijn, want ze bestaan. Wat men beweert, is dat de inhoud verzonnen is. Wat een uiterst merkwaardige zaak is als beschuldigng. Want de politiek-correcte media verzinnen meer inhoud dan dat ze naar werkelijkheid en waarheid publiceren, met name als het gaat om zaken als binnenlandse of buitenlandse politiek , en natuurlijk de "multiculturele samenleving" . Want zelfs die hele "multiculturele samenleving" is een verzinsel. Wat er bestaat is een multi-etnische vechtmaatschappij, waarin moslims strijden met moskeeën en hoofddoeken voor kalifaat en sharia en tegen de vrijheid van meningsuiting en de rechtsstaat, en negers strijden tegen Zwarte Piet en voor het recht iedereen in Nederland uit te maken voor racist. Een strijd tegen Zwarte Piet waar meneer Asscher zich ook voor heeft ingespannen.
    Dit geval deed het idee opkomen om eens te zoeken naar soortgelijke gevallen. Van mensen die door de media uit hun beroep werden gejaagd. De vorige: Bram Moszkowitz - wegens het bijstaan van immigratie-kritische en islam-kritische Geert Wilders in een rechtzaak. Daarvoor: Theo van Gogh, vanwege het uiten van islam-kritische meningen. Pim Fortuyn, wegens het uiten van immigratie-kritische en islam-kritische meningen. Hans Janmaat, wegens het uiten van immigratie-kritische meningen.
    Daar zit best wel een patroon in, hè ...
    Er is geen censuur is Nederland, zeggen ze, maar wie zich al te succesvol keert tegen het migratiefundamentalisme, krijgt de media achter zich aan. De media waarin de Joden zo dominant zijn .
     De leden van Joodse cultuur domineren niet alleen de media, ze domineren ook de censuur in die media.
    Nog een aspect, dat de redactie aanvankelijk ontschoten was: de inhoud van de beschuldigingen. Zijnde: het ontbreken van bronnen - of de anonimiteit ervan wat bijna hetzelfde is. Want wie anoniem is, kan evengoed niet bestaan. Anonieme bronnen zijn doodgewoon "geen bronnen". Punt. Uit. En neem nou eens een ander artikel, en om het makkelijk te houden nemen we een artikel over hetzelfde onderwerp:


Uit: De Volkskrant, 13-11-2014, door Ana van Es en Loes Reijmer

Koning van de anoniem bronnen valt door de mand

Anoniem kreeg hij iedereen aan het praten. Nederlandse jihadstrijders, stiekeme krakers en zelfs een orthodox-islamitische huisvader die zo streng in de leer is dat hij zijn woonkamer heeft gesplitst in een mannen- en een vrouwenafdeling, maar ondertussen wel hardop filosofeert over het seksleven van zijn 23-jarige dochter.
    'Om redenen van privacy' is zijn naam gefingeerd - het is een zinnetje dat vaker opduikt in het werk van Perdiep Ramesar (36).    ...


Red.:   Het is een zinnetje dat minstens zo vaak opduikt in de kolommen van de Volkskrant. Of er worden namen genoemd waarvan je absoluut niet weet of ze werkelijk bestaan. En waarvan bij een flink aantal een redelijk vermoeden is dat ze gewoon maar verzonnen zijn. Correspondenten in China weten de meest fantastische verhalen op te tekenen uit de monden van Chinezen die Yang C. of Ping L. heten, die net zo makkelijk uit de duim van de correspondent kunnen zijn gezogen. En waarvan de inhoud ook die indruk geeft.
    Of neem dit citaat uit bovenstaand artikel:
  Televisieprogramma's als EenVandaag, Nieuwsuur en het journalistieke programma Argos zagen hem graag komen.

Wat of wie wordt hier geciteerd? Een "wat" oftewel een onderzoek is uiterst onwaarschijnlijk. Dus wie heeft dit de auteurs van het artikel verteld? Het staat er niet bij, en het is dus een anonieme bron. Bij deze het verzoek aan de Volkskrant die anonieme bron openbaar te maken. Want er is gerede twijfel aangaande betrouwbaarheid van die informatie en dus de betrouwbaarheid van die bron. Want deze redactie, die bijna alles aangaande nieuws en actualiteit heel braaf volgt, komt absoluut niet tot de conclusie dat Perdiep Ramesar een graag geziene gast was van Nieuwsuur. Een graag geziene gast is iemand die je regelmatig ziet. En daarvan is wat betreft Nieuwsuur zo een lijstje af te raffelen. Van Kappen, Lucas, Klep (het is weer Koude Oorlog), enzovoort. Van Perdiep Ramesar kan deze redactie zich slechts één enkel verschijnen herinneren. En dan ga je eens kijken hoe dat bij Nieuwsuur zit in hun archief, en dan vindt je dit:
Nieuwsuur Ramesar

Twee items beide slaande op dezelfde uitzending. Dus waar is die lijst van uitzendingen van Nieuwsuur waaruit Ana van Es en Loes Reijmer hebben ontleend dat:
  Televisieprogramma's als ... Nieuwsuur ... zagen hem graag komen.

Perdiep Ramesar kon zijn bronnen en lijstjes niet overleggen, en werd daarom onstslagen. Deze redactie wil de bronnen en lijstjes van Ana van Es en Loes Reijmer zien. En vooral ook: die van Janny Groen. Want wat Perdiep Ramesar was bij Trouw, is Janny Groen bij de Volkskrant. Maar met de omgekeerde boodschap. Waar Ramesar vooral radicale moslims tegenkwam, is dat bij Groen bijna geheel beperkt tot gematigde moslims. Een zeer bijzondere situatie, want als moslims zodanig hebben leren schrijven dat ze stukken in de media krijgen, komt er niets anders dan haatdragende taal uit. Bij Joop.nl vullen ze er een groot deel van hun website mee. "Alle Nederlanders discrimineren en zijn racisten". Dat is het bijna universelen thema waar ze over schrijven. En Janny Groen komt vrijwel uitsluitend met moslims die zo gematigd zijn dat je ze niet kan onderscheiden van gewone Nederlanders op de camping. Dus bij deze graag de volledige bronnen van mevrouw Groen, ten bewijze dat deze discrepantie berust op werkelijk bestaande bronnen. En lukt dat mevrouw Groen niet, dan is de aanpak duidelijk: ontslag.
    En nu we toch bezig zijn: dan ook de bronnen van Jan Hoedeman bij zijn berichten over oorlogsmisdaden in Irak, en  nog een tweede kwestie waarvan het onderwerp deze redactie even ontschoten is, maar iets was vlak voor verkiezingen - misschien is het deze  . In beide gevallen moest de Volkskrant de onjuistheid van de berichtgeving erkennen, in één geval gepaard gaande met een officieel onderzoek en openbare excuses. Die Jan Hoedeman kan geen bronnen gehad hebben, want het was niet waar wat hij zei. Toch is hij niet ontslagen, en noch is het waarschijnlijk dat er ooit verzoeken zullen komen aan Ana van Es, Loes Reijmer, en Janny Groen om hun bronnen, hun bonnetjes, te overleggen.
    Perdiep Ramesar viel dat voorrecht wel ten deel.
    En iedereeen die tot hier gelezen heeft en een open geest bezit, kent het antwood op de vraag naar deze discrepantie in behandeling: Jan Hoedeman, Ana van Es, Loes Reijmer, en Janny Groen verkondigen heel braaf de politiek-correcte meningen. De poltiek-correcte ideologie. Perdiep Ramesar schreef dingen die daar tegenin gingen. Perdiep Ramesar zijn hoofd moest er daardoor af. Perdiep Ramesar is het slachtoffer van de politiek-correcte censuur. Met dank aan Lodewijk Asscher, Jeroen Smit en Egbert Myjer.
    Volgende zaak. De eerste ervaring van de Volkskrant met "vrijheid van meningsuiting" moet plaats hebben gevonden ergens begin jaren 2000, met de start van het Volkskrant-weblog. Doel was het format van een weblog te gebruiken in dienst van de ontwikkeling van vormen van burgerjournalistiek, als aanvulling op de berichten in de papieren krant - de website van de krant zelf had toen een beperkte omvang.
    Dat jorunalistieke apcet had relatief weinig succes, maar op het gebied van diverse min-of-meer kunstvormige uitingen, als een "normaal", weblog, was het redelijk geslaagd met een vrij hoog gemiddeld niveau - hier was duidelijk een groep midden- en hoger-opgeleiden actief, waaronder ook relatief veel expats.
   Deze redactie startte er ook een weblog, met een sociologische doelstelling en een politieke boodschap: niet-politiek-correct en anti-multiculturalistisch. Aanvankelijk en gedurende langere tijd als enige, later met maximaal circa vijf medestanders.
    Dit was voor de politiek-correcten redelijk onbekende geluid dreef ze regelmatig min-of-meer buiten zinnen, met aan het einde diverse pogingen om de redacteur uit te sluiten en zelfs aanbevelingen om het hele podium maar af te schaffen vanwege de veel te rechtse geluiden die er te lezen waren. En zo geschiedde: eerst werd deze redacteur verbannen, en een half jaar later het hele weblog opgeheven.
    De tweede ervaring van de Volkskrant met de vrijheid van meningsuiting kwam in twee fasen. Bij de invoering van de voorlaatste versie van haar website, schrijvende november 2014, kwam er ook de mogelijkheid tot reageren onder sommige artikelen op de website, de meest bij de afdeling Opinie. Deze reacties werden gemodereerd. Dat wil zeggen: alles wat de helder en met te geode arguemtne alle voren van politieke-correctheid en multiculturalisme onderuit haalde, werd geweigerd. Zo werd bijvoorbeeld gedurende een half jaar de constatering dat niet Rusland was opgerukt tussen 1945 en 2014 van de Dnjepr naar de Oder-Neisse, maar het westen was opgerukt van de Oder-Neisse naar de Dnjepr geweigerd. Niet toegelaten. Gecensureerd. Met soortgelijke verschijnselen op andere terreinen van de politieke-correctheid.
    Maar de gaten in de positie van het westen in het conflict in Oekraïne waren dusdanig groot, dat het niet mogelijk was alle kritiek erop te stoppen. Hier de reactie van de Volkskrant:
   

Uit: De Volkskrant, 02-08-2014, rubriek Ombudsvrouw, door Annieke Kranenberg

'Zijn de pro-Kremlintrollen ook actief op de site van de Volkskrant?'

Het aantal 'Poetinbegrijpers' in de reacties onder opiniestukken op de Volkskrant-site is bijzonder goed vertegenwoordigd, schrijft ombudsvrouw Annieke Kranenberg. Propaganda, zoals eerder bij Der Spiegel en The Guardian?


Red.:   En meteen een pauze. Gevuld met de functieomschrijving van de Ombudsman/vrouw zoals staande onder de column:

  De Ombudsvrouw behandelt vragen, klachten en opmerkingen over de inhoud van redactionele pagina's en journalistieke aanpak.

Laten we eens aanemen dat hier sprake is geweest van een klacht van lezers, en gezien het onderwerp in de kop is dat de berichtgeving rond het conflict in Oekraïne. Waarover de Ombudsvrouw kennelijk een mening heeft: degenen die standpunten overeenkomend met de Russische positie verkondigen zijn 'pro-kremlintrollen'.  Een zeer bijzondere invulling van de functie van Ombudsman/vrouw, die men normaliuter associeert met neutraliteit, bemiddeling, een modererend geluid en vooral: met neutrale taaluitingen. Mevrouw Kranenburg hanteert in de kop al de taal van de reactietrol. En dat is, indien die kop is van een andere redacteur, volkomen represenatief voor de inhoud van het artikel:
  Het aantal 'Poetinbegrijpers' vormt ... geen meerderheid, maar is wel bijzonder goed vertegenwoordigd en lijkt geen representatieve afspiegeling van Volkskrantlezers te vormen.
    Ook buitenlandse media hebben te maken met dit fenomeen. Al langer gaat het verhaal rond dat Moskou - na de behaalde propagandasuccessen in eigen land - uittest hoe de publieke opinie in Europa en de VS kan worden gemanipuleerd via nieuwssites en sociale media. ... Belangrijke 'doelwitten' waren vooral invloedrijke Amerikaanse media, zoals de The Huffington Post en Fox News.
    Ook in de Duitse media duiken de Kremlinprotagonisten op, zo toonde Der Spiegel aan in 'Putin Gewinnt den Propaganda-Krieg'. Russische journalisten, betaald door Moskou, schuiven aan bij talkshows. Krantenredacties worden bestookt met 'explosieve informatie' over de extreemrechtse regering in Kiev en Poetinvrienden roeren zich op internetfora. Eind april - nog voor de onthulling van Anonymous International - waarschuwde de public editor (een soort ombudsman) van The Guardian zijn lezers ook al voor de pro-Kremlintrollen.

Juist ja. Mensen die standpunten overkkmomende met de Russische verkondigen, zoals dat de opstand in Kiev een opstand tegen een gekozen regering was en dus onwettig, zijn "gekocht" tot en met pro-Kremlintrollen. Met dit als onderbouwing:
  Eind mei leken deze vermoedens te kloppen, getuige de onthullingen van Anonymous International. Dit activistische online-netwerk had de e-mailcorrespondentie tussen werknemers en hun superieuren van een internetbureau dicht bij Sint-Petersburg gehackt, waaruit bleek dat bloggers tegen betaling Russische propaganda verspreiden.

Natuurlijk net zo betrouwbaar, dit 'Anonymous International', als welke willekeurige andere westerse organisatie die betaald wordt door CIA of andere Amerikanse fondsen. Het onderhavige zogenaamde "lek" kwam via Global Voices    , en dit zijn de sponsors van Global Voices  :
 

Westerse Koude-Oorlogsstrijders als Reuters en Joden als George Soros (Open Society Foundation).
    Oké, dit aangaande de verantwoordinging van de neutrale Ombudsvrouw voor het gebruik van de term 'pro-Kremlintrollen': bronnen uit het westerse Koude-Oorlogskamp.
    Ze laat er ook eentje aan het woord:
  'We moeten een lijn trekken tegen de expansiedrift van NAVO, VS en EU', schrijft een bezoek(st)er van volkskrant.nl die zich 'Annelore' noemt onder een opiniestuk over Rusland. 'Zij zijn degenen die alle oude Sovjetgebieden hebben ingelijfd. Nu willen ze het laatste stukje ook nog innemen. Poetin moet toekijken en zijn mond houden. Krijgt hij ook nog de gemeenste en valste sancties aan zijn broek.'
    'Het is weer Poetin-time bij veel reaguurders', reageert ene 'haakaa' even later. 'Het liefst zouden ze in 's mans droomrepubliek intrek willen nemen. (...) Het is u gegund. En wij kunnen hier weer verder met ons leven en rouwen om onze doden zonder iedere dag weer getrakteerd te hoeven worden op uw idiote complottheorieën over het verdorven Westen. Zastrovje!'

Glashelder: reageerder Annelore, redelijk frequent aanwezig bij Volkskrant.nl, vermeldt feiten, reageerder 'haakaa', hiervoor en daarna niet meer waargenomen bij Volkskrant.nl, slaat slechts onderbuik-emoties uit. Die reacties met feiten zijn een doorn in het oog van de politiek-correcten, net als bij het Volkskrant-weblog, die, net als bij het Volkskrant-weblog, zijn gaan klagen:
  Mogelijk is het u ontgaan - dat was het mij in eerste instantie ook: onder Oekraïnestukken op de site vliegen de reageerders elkaar in de haren. Het ene kamp wordt beschuldigd van pro-Kremlinpropaganda, het andere van westerse stemmingmakerij. Deze virtuele strijd is sinds het uitbreken van de crisis in de Krim al gaande, maar is veel heviger geworden na het neerstorten van het Malaysia Airlines-toestel. 'U zou eens het aantal Poetinbegrijpers moeten turven dat in uw lezersrubrieken opduikt', mailde een lezer. 'Dat overtreft dag in dag uit het aantal lezers dat er anders over denkt.'

Een beeld dat volkomen overeenkomt met dat bij Elsevier, en zelfs de Telegraaf: gewone mensen snappen de werkelijkheid een stuk beter dat de ideologische Koude-Oorlogsstrijders op redacties van media. En het is de meest zuivere vorm van complottheorie om te denken dat "het Kremlin" zo veel Nederlanders kan organiseren om haar standpunten te vertegenwoordigen.
  Ik heb de suggestie ter harte genomen en de reacties onder diverse opinies over Oekraïne (op de Volkskrantsite kan alleen op opinie worden gereageerd) bekeken. Neem het artikel 'Europa moet een lijn trekken tegen Poetin'. Van de 123 reacties zijn er op het peilmoment zeker 54 pro-Poetin, anti-Amerikaans, anti-Brussel of anti-westers - deze sentimenten blijken vaak hand in hand te gaan. Commentaren op andere opiniestukken laten een soortgelijk beeld zien. Het aantal 'Poetinbegrijpers' vormt dus geen meerderheid, maar is wel bijzonder goed vertegenwoordigd en lijkt geen representatieve afspiegeling van Volkskrantlezers te vormen.

Een totaal onbewezen onderbuikgevoel. Complotdenken.
  Het is voorstelbaar dat deze minderheid sterk de behoefte voelt een tegengeluid te laten horen. De reageerders klagen over de eenzijdige berichtgeving in de Volkskrant, die de schuld voor het conflict in Oekraïne bij Poetin legt en stelt dat er sterke aanwijzingen zijn dat separatisten de raket afvuurden. Honend wordt de vergelijking gemaakt met Colin Powell, die in 2003 zogenaamd 'overtuigend bewijsmateriaal' presenteerde dat Irak over massavernietingswapens beschikte. Nu loopt Europa weer blindelings achter de VS aan. Waar om stelt de krant daar geen Russisch perspectief tegenover?

Alweer: de feiten. En de reactie:
  De redactie is er niet voor om propaganda en wilde speculaties door te geven, zegt een oud-Ruslandcorrespondent die Russisch spreekt en veel commentaren en analyses over Oekraïne schrijft.

Een gore leugen: ieder stukje propaganda en iedere wilde speculatie van het fascistisch regime in Kiev wordt doorgegeven.
  'Als een rebellencommandant beweert dat de passagiers al dood waren voordat het vliegtuig neerstortte omdat de lichamen nauwelijks bloedden, moeten we dat dan als serieus nieuws brengen? Ik heb het alleen aangehaald om aan te geven welke waanzinnige theorieën er rondgaan.'

De Volkskrant heeft gewoon het bericht van de Kiev-fascisten doorgegeven dat de "de rebellen in Oost-Oekraine" de vluchtrecorders vande MH17 gemanipuleerd hadden. Wat absoluut niet kan. Het stond gewoon in de Volkskrant. Benevens alle berichten uit Kiev over Russische invasiss, die bij elkaar opgeteld, zouden betekenen dat het Russische land op dit moment onverdedigd was omdat alle torpen in oekrïne stonden.
  Ook de geruchten die van Oekraïense zijde komen, filtert hij  uit het nieuws.

'Hij' zijnde die 'Ruslandcorrespondent die Russisch spreekt' en die een Koude-Oorloghetzer is want iedereen in de Volkskrant die bericht over deze situatie is een Koude-Oorlogshetzer. Iets waartegen de reageerders in het geweer komen. En deze uitspraak zijnde dus een gore leugen.
    Een uitgebreide behandeling voor wat een niet overeenkomstig belangrijke zaak lijkt. Er is nog geen echte censuur gepleegd. Hoewel: als je de term "onechte censuur" invoert, dat wil zeggen: de vele methodes om te censureren zonder ooit een verbod uit te vaardigen, zouden we nu al een eind komen. Maar er volgt nog een fase.
    Tussendoor, uit dat andere hoofdterrein van de politiek-correcte censuur:


Uit: De Volkskrant, 21-11-2014, van verslaggever Peter de Graaf

Gebouw 9 is plots een slagveld

Wat was de aanleiding voor de massale vechtpartij in het asielzoekerscentrum in Overloon? Een persoonlijk conflict, zegt het COA. Maar Syrische asielzoekers weten beter.


Tussentitel: 'De Eritreeërs waren met stokken, messen en staven bewapend'

Het Centraal Orgaan opvang Asielzoekers (COA) ontkent dat de massale vechtpartij die in de nacht van woensdag op donderdag plaatsvond in het asielzoekerscentrum in Overloon ook maar iets te maken heeft met etnische of religieuze spanningen tussen bevolkingsgroepen. Meerdere Syrische vluchtelingen buiten de poort van het azc schetsen donderdag een ander beeld, terwijl de politie binnen nog bezig is met het onderzoek. Zij wijzen Eritrese asielzoekers aan als de aanstichters van het geweld.
    'Ze sloegen in op iedereen die niet zwart is', vertelt de 31-jarige Mohammed. 'Niet alleen op Syriërs, maar ook op mensen uit Iran, Irak of Libië.' Een andere Syrische asielzoeker: 'Ze mogen ons gewoon niet. Ik weet ook niet waarom.'     ...


Red.:   Opvallend, want een eerste doorbreking van de censuur. Dit is bij iedereen die ooit te maken heeft gehad met asielzoekers of iemand heeft gesproken die er mee te maken heeft gehad (zoals deze redactie) een al tientallen jaren bekend feit: het racisme en de godsdienstoorlogen tussen groepen asielzoekers. Tot nu toe was er een volstrekt moratorium op berichten daarover. Vermoedelijk heeft ook hier de ISIS-koppensnellerij in 2014 zijn werk gedaan. Een klein beetje en voorlopig.
    En van hetzelfde terrein:


Uit: De Volkskrant, 03-05-2014, ingezonden brief van Wilbert van Rijen, Holthees

Goede sier maken

In het twistgesprek tussen Henk Müller en Rob Ermers (O&D,1 mei), zegt de laatste: 'Wangedrag is trouwens ook cultuurbepaald. Ik veroordeel geen culturen.'    ...
    Rob Ermers blijft in zijn denken wel consequent. Op de opmerking van Müller dat onze minister Asscher eerwraak een 'ongelooflijk moeilijk probleem vindt dat niet in de Nederlandse cultuur past', antwoordt Rob Ermers dat wij onder andere stereotype opvattingen hebben over eerwraak en Marokkaanse jongens zien op hun beurt Nederlandse meisjes als hoerig.    ...
    Het idee dat Nederlandse meisjes 'hoeren' zijn, een uitlating die ik decennia hoorde uit de monden van veel van mijn islamitische leerlingen, berust niet op feiten maar is inderdaad een stereotype idee ingegeven door religie en cultuur.


Red.:   Een feit dat al tientallen jaren bekend is bij iedereen die niet politiek-correct is en het heeft willen horen. Al diezelfde tientallen jaren heeft de politieke-correctheid op dit en andere eigenschappen van de allochtone immigranten censuur uitgeoefend. Keiharde en onderdrukkende censuur. Die hier doordat het als terloops bij een ander onderwerp ter sprake komt, onthuld wordt. Dus nee, het is geen complot met vergaderingen  ... Het is veel erger. Het is een collectieve morele verdorvenheid van de elite. Die die morele verdorvenheid verhult met haar spiegel: ze achten zichzelf moreel superieur en boven elke vorm van verantwoording.
    Er zijn ook momenten dat de politieke-correctheid toegeeft dat ze censuur pleegt. Niet spontaan natuurlijk, maar bijvoorbeeld als ze zich boos maken. Hier is eerst datgene dat boos maakte:


Uit: De Volkskrant, 31-12-2014, rubriek De kwestie, door Peter de Waard

Is publieke omroep drie keer Sjuul?

Telegraaf-hoofdredacteur Sjuul Paradijs was vorige week afgetraind als een marathonloper na een hoogte-stage bij Eva Jinek te gast. De volgende dag bij EenVandaag, waarvoor hij naar verluidt zijn oude kleding van voor de maagverkleining nog uit de kast haalde. En hij was ook op de buis toen zijn krant de helden van het Nederlandse leger eerde.    ...


Red.:   De hoofd-redacteur is recent spectaculair afgevallen, en dat is de voornaamste en meestal enige reden om hem uit te nodigen voor dit soort, op "de menselijke factor" gerichte, programma's. Het heeft weinig tot niets met maatschappij of politiek te maken. Overigens: Peter de Waard schrijft vrijwel exclusief over zaken aangaande de economie. Dit uitstapje is dus heel opvallend. Hij ergerde zich kennelijk ...
    En als je je eenmaal ergert, gaat alles opvallen:
  De correspondent van De T. in Moskou werd diezelfde week geïnterviewd in Buitenhof. Zondagavond was de politieke commentator van Wakker Nederland bij Jinek. Sinds De T. tabloid is geworden, hebben de journalisten van de krant blijkbaar zo veel tijd over dat ze elkaar regelmatig op de A1 van en naar Hilversum zwaaiend en toeterend moeten tegenkomen.

En dan neemt de ergernis sterk toe. En ga je domme dingen schrijven:
  Dat de publieke omroep drie keer de Volkskrant is, is een hardnekkig misverstand. Dat zou hoogstens het geval kunnen zijn geweest.

En hier treden de Informatieregels in werking, in combinatie met die van het "onregelmatige werkwoord" ("I am form, you are obstinate, he is a pigheaded fool"  ): het staat dus geheid vast dat de publieke omroep altijd al drie keer de Volkskrant (= zeer politiek-correct) is geweest, en het is uiterst waarschijnlijk dat het dat nog steeds zo is. Eerst nog even het eerste benadrukt (een citaat van verderop:
  Drie jaar geleden was het mediapark no-go-area voor De T.-journalisten

Let op: dat ge-"De T." is een duidelijke gevalletje van "hebben de pest aan". Maar in ieder geval: die populisten (dat wil zeggen: minder-politiek-correcten) kwamen er niet in.
    Maar ook de huidige situatie wordt door De Waard glashelder uit de doeken gedaan. Want wat is er gebeurd, volgens hem:
   ... Eerder is de publieke omroep verrechtst en gepopulariseerd. ...
    Het populisme dat voorzitter Juncker van de Europese Commissie maandag in deze krant vaststelde bij de gevestigde partijen, geldt ook voor het media-establishment. ...

En wat is bewijs daarvan:
  Euroscepsis en nationalisme zijn niet meer afkeurenswaardig. Via de sociale media, GeenStijl, PowNews, Thierry Baudet en De T. is het een stroming van het midden geworden.

Om te brullen van de lach .... Wat er gebeurd is, is dat men uit de censuur op euroscepsis in de periode voorafgaand op het EU-referendum van 2005 heeft geleerd dat censuur niet werkt, en de zaak misschien wel erger maakt. Dus laat men af en toe een tegengeluid toe in de verhouding ergens liggende rond de 1 op 10, met als meest prominente dat van Thieery Baudet, want jong en filosoof en kan goed kletsen. Met als enige merkbare resultaat dat men vanuit de politieke-correctheid een hetze is gestart tegen Baudet.
    Dit dus wat betreft de nummer vier in het lijstje van bewijzen dat de publieke omroep verrechtst is - een individu. Nu de nummers één tot en met drie: 'sociale media, GeenStijl, PowNews' ...
    Juist ja: de publieke omroep is verrechtst, en het bewijs daravan is het bestaan van sociale media, GeenStijl en PowNews ...
    Daarvan zendt alleen PowNews uit op zenders van de publieke omroep. Een heel half uur per dag, en dat gedurende vijf jaar en recent gestopt. En de rest vult geen seconde op de publieke omroep.
    Het is natuurlijk precies andersom: dat de sociale media en GeenStijl zich heben kunnen ontwikkelen tot stemmen in het maatschappelijke debat, is omdat de inhoud van wat zij verkondigen absoluut niet te horen is geweest bij de publieke omroep. Op dat half uurtje na.
    Dus hartelijk dank Peter de Waard: je hebt zojuist aangetoond dat met het stoppen van PowNews, de censuur van de publieke omroep op niet-politiek-correcte zaken weer absoluut en volledig is. "En we schakelen weer over naar Lampedusa, waar we de aankomst filmen van weer een paar honderd vluchtelingen die onze cultuur komen verrijken met de vaardigheden die ze opgedaan hebben in lemen-hutje dorpen in Afrika en vecht-oases in het Midden-Oosten. We heten ze hartelijk welkom, en ruimen graag nog wat sociale huurwoningen voor ze in, geven ze uitkeringen gespaard uit de mond van bejaarden, en over tien jaar of zo de banen van laaggeschoolde Nederlanders want zij doen het voor een kwart van het geld".
    Een bevestiging van de censuur op allochtone problematiek:


Uit: De Volkskrant, 05-01-2015, door Janny Groen

Allochtone activisten betreden het subsidieloze tijdperk

Migrantenorganisaties krijgen sinds 1 januari geen subsidies meer. Wie komt er dan nog voor hen op, en welke vorm zal dat krijgen? 'Dit kan weleens goed uitpakken.'   ...



Red.:   Het artikel is de bekende allochtonen-pamperende meuk van de politiek-correctheid waar de Volkskrant ook specialist in is - twee pagina's breed. Met in een tussenstuk:
   Later werd, eerst door politiek rechts en na de eeuwwisseling ook voorzichtig door links, die periode (1985-2000) gekenmerkt als het 'pampertijdperk' voor allochtonen. Er was te weinig aandacht voor de schaduwzijde van de migratie, voor criminaliteit en de onderdrukkende kanten van de islam.

Door dat allochtonen-pamperen natuurlijk volstrekt vervormde taalgebruik. Neem een paar stukjes uit de tijdlijn:
  1991 Toespraak VVD-voorman Frits Bolkestein in Luzern, waarin hij de problematische kant van immigratie aan de kaak stelt. Zijn toespraak veroorzaakt veel commotie, er volgt een aanklacht wegens discriminatie.

Bolkestein werd neergezet als fascist.
  2000 ... Paul Scheffer publiceert 'Het multiculturele drama'.

Paul Scheffer kreeg geen werk meer tot hij ruim een decennium later zijn aanklacht introk.
  2002 Pim Fortuyn noemt in de Volkskrant de islam een achterlijke cultuur. Hij wordt gewipt als lijsttrekker van Leefbaar Nederland en start de LPF. ...

Pim Fortuyn werd ervoor en nog meer erna gedemoniseerd uitleg of detail. Zodanig dat:
  2002 ... Fortuyn vermoord. ...

En wie zegt dat er geen verband is met dat demoniseren, twijfelt over de opkomst van de zon morgenochtend.
    De volgende die gedemoniseerd werd, was Theo van Gogh, omdat ook hij de islam een achterlijke cultuur noemde:
  2004 ...Theo van Gogh vermoord....

Corrigeer de eufemistische taal van de poltieke-correctehid over het 'pamapertijdperk', en je krijgt:
  Later werd, eerst door een paar mensen van politiek rechts en een paar mensen met gezond verstand die periode (1975-2000) gekenmerkt als het 'pampertijdperk' voor allochtonen. Er was een absolute censuur op de schaduwzijde van de migratie, voor criminaliteit en de onderdrukkende kanten van de islam.

Hartelijk dank voor deze erkenning.
    Een erkenning van over het Kanaal. Want waar ooit de Britse media een voorbeeld waren voor inhoudelijke berichtgeving, is dat al enkele decennia geleden in haar tegendeel verkeert: de Britse media zijn, samen met de Amerikaanse, het schoolvoorbeeld van politiek-correcte en multiculturele taboes en censuur. Hier de erkenning daarvan:


Uit: De Volkskrant, 14-01-2015, van correspondent Patrick van IJzendoorn

Grote stap BBC: prent Mohammed getoond

Hij deed het heel voorzichtig, Evan Davis. Na een reportage over de daders van de aanslag op Charlie Hebdo, de gebroeders Kouachi, hield de presentator van Newsnight maandagavond een cartoon schuin in de camera. Het was de cover waarop een betraande profeet Mohammed zijn sympathie betuigt met Charlie Hebdo. 'U kunt het nét zien,' zei Davis, waarna hij de cartoon omschreef. 'Typisch Charlie Hebdo', luidde zijn conclusie.
    Het was een grote stap voor de BBC.
    In de richtlijnen van de publieke omroep stond tot voor kort letterlijk dat het verboden is om een beeltenis van de profeet te laten zien 'in welke gedaante of vorm dan ook'.    ...


Red.:   Gore censuur. Met daar alles daar aan vastzittend wat je er ook maar bij kan bedenken. Aangaande zowel moslims als negers. Toen de zwarten de Engelse binnensteden in brand staken en plunderden uitleg of detail , in 2011, werden er blanken voorgevoerd als de daders. Een ander punt van beleid dat voor iedereen zichtbaar is, is dat om de drie personen een prijsneger of een prijs-paki (iemand uit India of Pakistan) voorgevoerd moet worden.
    De correspondent geeft nog wat details:
  De verwarring bij en de omzichtigheid van de publieke omroep stonden niet op zichzelf. Zowel de Britse televisiezenders als de kranten waren in de eerste dagen na de aanslagen terughoudend met het tonen van de gewraakte cartoons. Als ze al werden getoond, waren ze wazig. Alleen The Sun en The Times van Rupert Murdoch publiceerden een kleine afbeelding van een cartoon die in 2011 leidde tot een aanslag op de burelen van het Franse blad. De meeste hoofdredacteuren, bijvoorbeeld die van de behoudende The Daily Telegraph, beweerden dat ze de cartoons normaal gezien niet zouden publiceren en dat ze dit principe niet uit solidariteit wilden opofferen.
    De Britse media, de tabloids voorop, mogen dan bekendstaan om liefde voor schandalen en hun confronterende journalistiek, waar het gaat om de islam zijn ze van oudsher terughoudend. Zo publiceerde geen enkel blad indertijd de Deense Mohammed-cartoons, ook niet Private Eye, dat zich verdedigde met de bewering dat ze niet geestig genoeg waren. Tekenend was de reactie van Financial Times-rubrieks-chef Europa Tony Barber die binnen enkele uren na de aanslag op de website van zijn krant schreef dat de Franse tekenaars het onheil over zichzelf hadden afgeroepen.

En dat was slechts een onvoorzichtigheid ingegeven door traagheid - voorafgaand deze moordpartij dacht men er in de hele Britse media net zo over, en over een week of wat, als de schok is weggeëbd, heeft men precies dezelfde houding ongetwijfeld weer terug. En dat is omdat de achterliggende processen niet veranderen: de achterlijkheid van de allochtone immigratie, en de behoefte van de elite om het proces van immigratie te steunen.
    Censuur is natuurlijk iets dat uitgevoerd wordt door de elite - de topderde. Die even natuurlijk ontkent dat zo ooit ook maar zoiets doen, want "democratie". Daarom des te verrassender dat een lid van de elite helpt om te bewijzen dat het wel zo is. Natuurlijk niet met zo veel woorden, maar de vertaling kost geen enkele moeite. Kijk maar (het onderwerp ven het artikel is de mate van regulering in het algemeen):


Uit: De Volkskrant, 19-03-2015 column door Wouter Bos

Niet(s) doen!

Tussentitel: Niets doen lijkt zelden lonend, ingrijpen suggereert overtuiging

Zijn we doorgeslagen met de verantwoording en bureaucratie die we vragen van professionals in met name zorg en onderwijs? ...


Red.:   Bos betoogt verder dat dit proces heen-en-weer doorslaat, dat wil zeggen: instabiel is, mede door deze oorzaak:
  Een tweede mogelijke verklaring zoek ik bij de opkomst van commerciële en later nieuwe media. In de goede oude tijden waarin kranten en journaals de belangrijkste kanalen waren waarlangs nieuws tot ons kwam, waren vele filters en vertragingen werkzaam. ...

'Filters': een ander woord voor censuur - het woord gehanteerd door degene die het censureren doen. Zoiets als "Oorlog is vrede" door Big Brother ...
  De krant kwam pas de volgende dag, het journaal pas om acht uur. Daar was over de verschillende issues nagedacht, ze waren naast en tegenover elkaar geplaatst, er werd een duiding aan gegeven en de weergave van het nieuws kende dus een zekere traagheid maar ook bezonnenheid en samenhang.

'... over de verschillende issues nagedacht ...' is vertaald: "de verschillende issues vertaald naar het eigenbelang van degenen die de informatie verwerken". Oftewel: desinformatie, vervorming, propaganda.
  Met de opkomst van de nieuwe, sociale media verdween de filtering door traditionele redacties en het aanbrengen van samenhang en bezonnenheid. Elk nieuwsfeit, of mogelijk nieuwsfeit, of verzonnen nieuwsfeit, wordt meteen en los van context en duiding het net op geslingerd.

Voorbeeld: De regering liegt dat ze alles zullen doen om de slachtoffers van de MH17, de oorzaak van het ongeluk, en de verantwoordelijken te achterhalen. En sluit in het geniep een overeenkomst af met één van de betrokken partijen (West-Oekraïne) om dat niet of selctief te doen (in het5 voordeel van West-oekraïne dus het westen). Wat door de reguliere media behandeld wordt als "een verstandige zet want ons eigenbelang en daarom publiceren we het regeringsverhaal onverkort en kritiekloos", en de nieuwe sociale media, dat wil zeggen in dit en de meeste gevallen GeenStijl, maakt een hele serie over "Rutte's Doofpot" (tik in het zoekvenster bij GeenStijl in "Rutte MH17").
   En daarvan is een lange en groeiende lijst andere voorbeelden. Met om te beginnen bijna alles aangaande de "multiculturele samenleving": de rguglier media: "Het is het mooi en het is goed", GenStijl laat zien met voorbeelden: "Het stinkt als een beerput en het is hartstikke fout". En alles aangaande misdaad (reguliere media: "zielige onderdrukte mensjes") en misdadige overlast (reguliere media: "onbegrepen pubers"). En dus natuurlijk haatimams (reguliere media: "teddybeertjes met baardjes en teensandaaltjes die geld inzamelen voor zielige kindertjes"). En dus natuurlijk jihadisten (reguliere media: "misleide jochies"). En als een medium als De Telegraaf toevalligerwijs ook iets van de andere kant laat zien, die van de werkelijkheid, is dat het gevolg van hun "fout zijn" zoals ze dat in "de oorlog" waren. "GeenStijl" is een term die angstvallig vermeden dient te worden - refereer je eraan, dan noem je dat "de onderbuik", "het populistische geluid", of meest neutraal "de sociale media". Oh ja: op die echte sociale media is "helaas" ook geen censuur, behalve de pogingen tot heksenjacht door de meest agressieve types van de politieke-correctheid, waarin het meestal ook over "de oorlog", "de joden" en "de holocaust" gaat. Stel je voor dat remigratie best wel een goed idee is voor beide partijen, dan heb je het over "transporten in goederenwagons richting gaskamers".
    In Nederland heerst geen censuur, alleen mag je bepaalde dingen niet zeggen.
    En dat zijn er best wel heel erg veel.
    Zoals dit:


Uit: De Volkskrant, 25-03-2015, Piet Emmer, was bijzonder hoogleraar geschiedenis van de Europese expansie

Sluit de asielcentra en help armsten in de regio

...   
Maar kunnen de vluchtelingen, die in Nederland asiel aanvragen, ons niet helpen de gaten op de arbeidsmarkt te vullen die het gevolg zijn van de vergrijzing en de bevolkingskrimp? Met dat argument schermden de voorstanders van het Generaal Pardon uit 2007, waarbij 26 duizend uitgeprocedeerde asielzoekers alsnog een permanente verblijfsvergunning kregen. Plotseling lieten die voorstanders de gelijkheidssluier vallen en beweerden dat de 26 duizend snel hun eigen broek zouden kunnen ophouden, omdat ze gemiddeld jonger, dynamischer en beter opgeleid waren dan de doorsneebevolking van het land van herkomst. De schaarse berichten, die de merkwaardige radiostilte over deze groep na het Pardon doorbraken, doen echter vermoeden dat meer dan de helft van de 26 duizend nieuwkomers er niet in slaagde zijn opleiding te verzilveren, nooit aan betaald werk is geraakt en dus aangewezen bleef op onze gemeenschappelijke portemonnee.    ...


Red.:   'De schaarse berichten'... Juist ja ... Censuur.
    In het kader van de Koude Oorlog zijn leugens en censuur de norm. Dus sinds de start van de rebellie van fascisten van Rechtse Sektor en Svoboda in Kiev, Oekraìne, tegen de wettig gekozen president Janoekowitsj, wordt er gelogen dat die rebellen "strijders voor vrijheid en democratie" zijn. Hier, in het kader van wat men ongetwijfeld z;lef alleen zag als "gewone berichtgeving", is de waarheid:


Uit: De Volkskrant, 25-03-2015, van verslaggever Bert Lanting

Intern conflict Kiev leidt tot ontslag gouverneur

Na de oorlog in het oosten van het land is in Oekraïne een tweede conflict losgebarsten: een machtsstrijd tussen de oligarchen die een groot deel van de economie in handen hebben.    ...


Red.:   Pardon...? Oekraïne was toch een democratie ...? En geen oligarchie ...

  Woensdag ontsloeg president Petro Porosjenko de gouverneur van de regio Dnepropetrovsk Ihor Kolomojski, een van de rijkste zakenlieden van het land. .

Pardon...? Hoe kan een president in zijn eentje zo maar een goeverneur ontslaan? Oekraïne is toch een democratie met een parlement dat de baas is? Zomaar ondergeschikten ontslaan is zoals een dictatuur werkt.
  Kolomojski werd door Porosjenko, zelf ook een multimiljardair met uitgebreide bezittingen, aan de kant gezet nadat Kolomojski gewapende mannen op een oliebedrijf in Kiev had afgestuurd.
    Kolomojski's mannen, gemaskerd en bewapend met kalasjnikovs, drongen eind vorige week het hoofdkwartier van het oliebedrijf Ukrnafta in Kiev binnen. Ook bezetten zij het gebouw van het dochterbedrijf Ukrtransnafta, een onderneming die oliepijpleidingen beheert.
    Kolomojski dook zelf op bij de bezettingen. ...

Oftewel: die Kolomojski is gewoon een sub-dictator. Een schurk. Type Saddam Hoessein, Bashar al-Assad, Moamar Khadaffi ... maar dan één rang lager.
    Hoe is hij dan daar gekomen, op die positie?
  Hij werd na de opstand tegen president Janoekovitsj benoemd tot gouverneur van Dnepropetrovsk.

Door degene die hem ook weer ontslagen heeft, natuurlijk. Pororsjenko. En waarom wordt hij nu weer door die Porosjenko afgezet?
  De overval op de bedrijven was een rechtstreekse uitdaging aan het adres van de regering van president Porosjenko.

Dus wat maakt dat die Porosjenko? Tot precies eenzelfde soort figuur als die Kolomojski: een steenrijke dictator en schurk. Met huurlingenlegertjes:
  De steenrijke gouverneur richtte enkele vrijwilligersbataljons op die hij uit eigen zak betaalde. Die bataljons speelden later een belangrijke rol in de strijd tegen de rebellen, maar werden ook van wandaden beschuldigd.
    ...Porosjenko. Uit voorzorg stuurde de regering twee bataljons van de Nationale Garde naar Dnepropetrovsk.

Die 'Nationale Garde' zijn de huurlingenlegertjes van Porosjenko. Iemand die oorlogen begint tegen dat deel van de bevolking dat hem niet wil. Zelfs de Volkskrant snapt daar iets van, uitgedrukt in eufemismen:
  De oligarchenoorlog laat ook zien dat er in ieder geval in één opzicht niets is veranderd sinds de opstand tegen Janoekovitsj. ... nog steeds maken rijke zakenlieden zoals Kolomojski, Porosjenko en Rinat Achmetov de dienst uit in het land.

Met daartussenin een uitspraak die hier dus ontmaskerd is als een leugen:
  Een van de doelen van de demonstranten op het Maidan-plein was de macht van de oligarchen aan banden leggen.

De leugen uit en van het begin van het verhaal: die lieden op de Maidan was fascistisch tuig betaald door Porosjenko en vermoedelijk ook dus Kolomojski, die door keiharde proganda wat nationalistische meelopers hebben gekregen en nog wat gestoorde lieden, die, toen er een onderhandelingakkoord was met Janoekowitsj, dat akkoord torpederden door een kleine honderd van de eigen opstandelingen dood te schieten en de schuld te geven aan Janoekowitsj met behulp van de propagandamachine. Met bijbehorende censuur op de waarheid - die is, overduidelijk voor iedereen met een onafhankelijk blik, dat dit van begin af aan een strijd is tussen oligarchen. Met, zoals gewoonlijk, de meest schurkachtigen als winnaar.
    Wat, qua berichtgeving, dus onverkort van toepassing is op de burgeroorlog in Syrië: dit was van begin af aan een strijd tussen alewieten en soennieten, en een paar jaar lang is dit feit gecensureerd en vervangen door "de soennieten zijn strijders voor vrijheid en democratie". Die soennieten zijn dus dezelfden als die zich later "ISIS" zijn gaan noemen. Barbaren.
    De volgende is eigenlijk een bijzonder open deur, maar het is toch leuk om het te horen uit de mond van de elite:


Uit: De Volkskrant, 28-03-2015, rubriek Vrij zicht, door Martin Sommer

Heerlijk die schone handen

Kamer wil niet nadenken over pervers asielstelsel en helpt zo mensensmokkelaars


... Toen deed Malik Azmani van de VVD zijn voorstel om het perverse asielstelsel op te doeken. Vluchtelingen opvangen in de regio, geen recht op asiel meer in Europa. Hij had het nog niet gezegd of eenpartijstaat Nederland ontplofte. Een kleine bloemlezing van de verontwaardiging donderdagavond in de Tweede Kamer:'Aanwakkeren van angst' (Gesthuizen, SP); 'Vissen in troebel water' (Schouw, D66); 'Stuitende schaamteloosheid' (Voortman, GroenLinks).     ...
    Het systeem barst van de perverse gevolgen. De elite trekt naar Europa en ontwricht hele landen in Afrika of Azië. Steeds nieuwe immigratiegolven leveren in Europa telkens nieuwe integratieproblemen op. Over het al of niet slagen van die integratie wordt druk gezwegen, net als over het percentage werklozen of de gevolgen voor de woningnood onder de oorspronkelijke burgers. ...


Red.:   Censuur 1, censuur 2, censuur 3. Maar de belangen van de elite zijn geborgen ...
    Het is onmogelijk om zo grondig te liegen, en consequent te blijven. Hier een vergissing van aartsleugenaar Giesen, op dit moment correspondent in Frankrijk:


Uit: De Volkskrant, 14-04-2015, door Peter Giesen


Profiel | Jean-Marie Le Pen

Op zijn 86ste struikelt hij over zijn ego

Verslaafd aan reuring is het vroegere boegbeeld van het extreem-rechtse Front National. Na weer een antisemitische uitspraak stapt hij dan toch uit de politiek, een familiedrama.


... Jean-Marie Le Pen maakte gisterochtend bekend dat hij zich met tegenzin terugtrekt als kandidaat voor de regionale verkiezingen in Provence-Alpes-Côte d'Azur. ...
    Datzelfde ego maakte het Front National groot. In 1972 was extreem-rechts op sterven na dood. ...
    Het Front National ging zeer moeizaam van start. Bij de presidentsverkiezingen in 1974 haalde Le Pen 0,7 procent. In de jaren tachtig kwam de doorbraak. De reden was simpel: het FN was de enige partij die het taboe op immigratie doorbrak. ...


Red.:   ... die de censuur op bezwaren tegen immigratie doorbrak. En die censuur werd en wordt gepleegd door:
  ... Daardoor werd de partij vooral populair onder lager opgeleiden, die zich verwaarloosd voelden door de politieke elite. ...

Verwaarloosd werden en worden door de politieke elite. En de rest van de elite. Waaronder de media-elite. Waaronder Peter Giesen, aartsleugenaar.
    Een schrijnend geval van censuur:


Uit: Elsevier.nl, 15-04-2015, door Carla Joosten uitleg of detail

Welk bedrag geeft staat uit aan asielzoeker?

Opvang, procedure en levensonderhoud: op de berekening van de kosten per asielzoeker heerst een politiek taboe.


Minstens 26.509 euro is het bedrag dat de Nederlandse staat jaarlijks uitgeeft aan een asielzoeker. Deze berekening is gemaakt aan de hand van informatie van het ministerie van Veiligheid en Justitie.    ...
    Op de berekening van de kosten per asielzoeker heerst een politiek taboe. 'De aanwezigheid van allochtonen laat zich niet reduceren tot een simpele optel- en aftreksom langs de meetlat van de euro,' zei toenmalig minister Eberhard van der Laan voor Integratie (PvdA) op vragen naar de kosten van immigranten door de PVV.


Red.:    Dank u wel, meneer Van der Laan. Alleen de aanwezigheid van bejaarden in verzorgingshuizen, psychiatrische patiënten in klinieken, en zorg voor gewone Nederlanders (enzovoort) laat zich reduceren tot een simpele optel- en aftreksom langs de meetlat van de euro. Daarop heerst geen censuur. Wel op de kosten van asielzoekers, allochtonen, enzovoort.
    Dank u wel PvdA, en de rest van de politiek-correcte elite waaronder de politiek-correcte media als belangrijke kracht waaronder de Volkskrant als hoofdsteunpilaar (en Trouw en NRC) tezamen met de omroepen van alle gezindte en de reclame aan toe die te pas en te onpas (bijna alleen het laatste) gekleurde gezichten voortoveren onder het motto "Ze zijn net als ons ...".
     Racisme? Dat is blanke kwestie. Weten alle politiek-correcten, alle gekleurden, en dus ook alle "kwaliteitsmedia" :


Uit: welingelichtekringen.nl, 31-10-2013, door Gerard Driehuis uitleg of detail

Waar wonen de racisten? (niet waar je dacht)

De Washington Post komt met een interessante kaart, waarop met kleuren is aangegeven waar de  mensen tolerant zijn en waar de racisten wonen. Als maatstaf is genomen het antwoord op een vraag uit een wereldwijd onderzoek over allerlei zaken. Een van de vragen uit dat onderzoek luidt: wie wil je niet dat je buurman wordt. Een van de mogelijke antwoorden is: iemand van een ander ras. En hoe meer mensen dat antwoord gaven, des te racistischer dat land.    ...

Red.:    Deze cijfers zijn al ruim twee jaar oud. Gepubliceerd in een krant die de redacties van alle "kwaliteitsmedia" onder ogen komt. Deze redactie is ze nergens tegengekomen - bovenstaande link is van het internet, vermoedelijk de reactiruimte bij zoiets als GeenStijl. Alwaar niet de politiek-correcte censuur heerst die de "kwaliteitsmedia" kenmerkt.
     Maar weer eens een voorbeldje uit de dikste stroom:


Uit: De Volkskrant, 05-04-2016, van verslaggever Marcel van Lieshout

Rechter staat busstaking toe

Buschauffeurs van Connexxion in Almere zijn vanmorgen enkele uren in staking gegaan. ...
    Bussen in Almere worden geteisterd door incidenten. ...
    Ook elders in Nederland willen vakbonden bereiken dat bij de aanbesteding van openbaar vervoer meer veiligheidsmaatregelen voor het personeel worden geëist. Afgelopen maand werden in Tilburg, Den Bosch en Amersfoort buschauffeurs onder bedreiging van wapens overvallen. ...


Red.:    Natuurlijk staat hier niet in de kop "Allochtonen teisteren openbaar vervoer"? Want dat mag niet. Al sinds vijftig jaar is er de strengst mogelijk censuur op dit soort aspecten van de multiculturele verrijking: de sterke verlechtering van de openbare veiligheid. Met als voornaamste slachtoffer, de laate tien jaar: onze bejaarden.
    Een niet-politiek-correcte waarnemer is doodgegaan. De Volkskrant put zich uit in leugens:


Uit: De Volkskrant, 02-04-2014, door Sander van Walsum

Postuum | Jaap Dronkers

De man die zei wat Nederland liever niet hoorde


Red.:   Zo. En wat was het dan dat "Nederland' niet wilde horen? Nummer 1:

  Tot een jaar of twintig geleden hield de overheid moeiteloos de mythe overeind dat elke school ongeveer dezelfde kwaliteit leverde. Maar door toedoen van de socioloog en onderwijskundige Jaap Dronkers weten we inmiddels beter. In 1997 publiceerde hij voor het eerst - in Trouw - zijn vergelijkend warenonderzoek voor het voortgezet onderwijs. Een novum, want tot dat moment volhardde de Onderwijsinspectie in haar weigering de prestaties van scholen openbaar te maken.    ...

"Nederland nummer 1 dat liever niet hoorde" was de onderwijsinspectie. De besuurlijke elite. Wat vonden de Nederlanders?
  Dronkers maakte school met zijn jaarlijkse rapportage. Het ministerie van Onderwijs, brancheorganisaties, tijdschriften en scholen publiceren tegenwoordig in onderlinge wedijver hun eigen scores - op basis van uiteenlopende indicatoren. Voor ouders van schoolgaande kinderen spelen die lijstjes een zekere rol bij de keuze voor - met name - middelbare scholen.

De Nederlanders wilden het prima horen.
    "Nederland nummer 2":
  Dronkers heeft Nederland beroofd van de illusie dat het iedereen gelijke maatschappelijke kansen biedt. Zo stelde hij vast dat de vroege selectie voor de middelbare school kinderen uit de 'betere milieus' bevoordeelt - zeker nu de 'objectieve' Citoscore daarbij een minder grote rol speelt dan voorheen.

"Nederland nummer 2 die niet wilde horen" was het hoogopgeleidere en rijkere Nederland dat zijn eigen kinderen bevoordeelt.
    "Nederland nummer 3":
  Niet gehinderd door de modes van de dag, betoogde Dronkers dat leerlingen beter af zijn op een school met een etnisch/cultureel homogene samenstelling.

"Nederland nummer 3 die niet wilde horen is politiek-correct Nederland dat gelooft in de verrijking van de multiculturele samenleving":
        "Nederland nummer 4":
  Dat Mohammed B., de moordenaar van Theo van Gogh, wel erg makkelijk in het bezit was gekomen van een havodiploma.

"Nederland nummer 4 is dezelfde als Nederland nummer 3".
        "Nederland nummer 5":
  Dat 'Aziaten het beter doen en leerlingen uit islamitische landen slechter.'

"Nederland nummer 5 is dezelfde als Nederland nummer 3".
        "Nederland nummer 6":
  Dat het old boys network rondom corpora nog steeds in tact is.

"Nederland nummer 6 is dezelfde als Nederland nummer 2".
        "Nederland nummer 7":
  En dat de Nederlandse adel sterk is vertegenwoordigd in de top van het bedrijfsleven.

"Nederland nummer 7 is dezelfde als Nederland nummer 2".
    Nou, we hebben nu een helder beeld over het Nederland dat niet wil horen: hogeropgeleid en rijker en bestuurlijk Nederland. En de politieke-correctheid. de oligarchie. De elite. Die allen tezamen niet alleen de gegevens van Jaap Dronkers niet willen horen, maar, vanzelfposrkend, ook niet willen doorgeven.
    De lijst van Dronkers is tevens een lijst van punten waarop de facto een strenge censuur heerst.


Naar Sociologische krachten , Sociologie lijst , Sociologie overzicht , of site home .