WERELD & DENKEN
 
 

PC-club: Asha ten Broeke

Medio 2013 kon de Volkskrant bogen op een columnistenbestand dat bestond uit sterk tot rabiate politiek-correcten en multiculturalisten, met een enkele uitzondering. Dat wil zeggen: die uitzondering betrof mensen die ook wel een eens niet-politiek-correct artikel schreven. Een enkel keertje.
    De enige uitzondering die dat wat vaker deed, was Nausicaa Marbe. Maar op een gegeven moment begon hoofdredacteur Philippe Remarque ("De Volkskrant is een kapitalistische krant"  ) daar kennelijk genoeg van te krijgen, en de frequentie van haar column werd gehalveerd - Marbe trok de juiste conclusie en vertrok naar De Telegraaf.
    Daarmee viel er een gat in het wekelijkse schema dat gevuld moest worden. De kennelijk ergens als wetenschapsjournalist werkzaam zijnde Asha ten Broeke viel de eer ten deel. Haar naam was al bekend bij de redactie, door commentaar op haar schrijverij elders (wat Trouw geweest schijnt te zijn uitleg of detail ), waarin de jonge mevrouw Ten Broeke enige intimiteiten uit de boezem van haar gezin had onthuld, namelijk dat haar 6-jarige dochter in het bezit was van een lesbische geaardheid (lees: de afkeer van mannen bij moeder is zo groot dat dochter het automatisch heeft overgenomen). Bij GeenStijl maakte men zich daar gepast vrolijk over, en doopte mevrouw Ten Broeke om tot mevrouw (Ten) Tuinbroeke uitleg of detail .
    Nu is het iets uit het gezonde verstand en een thema van deze website dat de een storing, hier dus rabiaat feminisme, meestal samengaat met andere storingen, en bij dat rabiate feminisme hoort dus de hele sleep van de politieke-correctheid  . Mevrouw Ten Broeke werd al snel het zoveelste bewijs van die stelling. Maar eerst nog even dat feminisme:


Uit: De Volkskrant, 27-09-2013, column door Asha ten Broeke, wetenschapsjournalist

Emancipatie is klaar

Tussentitel: Ik heb eens diep gezucht bij al die onnozelheid

Nou, jongens, wij feministen zijn klaar, hoor! De tuinbroeken kunnen in een doos op zolder en de beha's mogen van de brandstapel en weer gewoon, hup, om de tietjes. De emancipatie is volbracht, het glazen plafond gebroken.    ...


Red.:   En zo gaat het maar door. De specialiteit van Ten Broeke op het vlak van retorische trucs is de hyperbool - en ze lust daar wel pap van:

  Ik had al bijna mijn Germaine Greer-boeken opgeruimd, mijn mannenhaatgenerator naar Het Goed gebracht en mijn okselhaar geschoren, toen ik verder las. ....

Om uiteindelijk te komen bij de kern van het rabiate feminisme:
  Die voltooide Binnenhof-emancipatie, bijvoorbeeld, werd geïllustreerd met de volgende cijfers: 'De Tweede Kamer telt al jaren aardig wat vrouwen, sinds 2005 steeds minstens 36 procent.' Daarmee bevinden we ons - volgens dit artikel - 'op de drempel van een evenwicht tussen de geslachten'.
    Noem me een kniesoor, maar in mijn universum ligt evenwicht ergens rond de 50 procent, en niet op het punt dat er nog ruwweg twee keer zo veel mannen als vrouwen in de Kamer zitten.

Die kern dus zijnde: "Vrouwen zijn absoluut gelijk aan mannen, en dienen overal voor 50 procent vertegenwoordigd te zijn". Waarop de gewone mens riposteert: "... zelfs bij het baren!"
    Dan de overige PC-storingen:


Uit: De Volkskrant, 13-09-2013, column door Asha ten Broeke, wetenschapsjournalist

Een plekje in de hel

Er is een speciaal plekje in de hel voor mij. En niet alleen voor mij: alle andere progressieve feministen die niet publiekelijk de schurft hebben aan de islam mogen ook komen. Deze uitnodiging werd afgelopen week verstrekt door de Britse acteur Pat Condell, wiens videoblog wereldberoemd werd in heel Nederland, nadat Hans Teeuwen er in Zomergasten een fragment van had laten zien.    ...


Red.:   Meteen even een kleine onderbreking: herkent u het badinerende "Ik ben GOED en iedereen die het niet met mij eens is, is hartstikke FOUT"-stijltje?  Typisch PC-columnisme.
    Dan eerst maar mevrouw Ten Broeke laten uitleggen waarom ze niet aan islamkritiek doet, terwijl toch iedereen weet dat moslims tot de meest gruwelijke vrouwenhaters behoren uitleg of detail , en zij een rabiaat feministe is  :

  ... ik schrijf geen islamkritiek. Want - bekentenis - ik weet er domweg niet genoeg van af.

Om meteen krom te liggen van de lach ... Alsof gebrek aan kennis ooit een enkele PC-columnist heeft weerhouden van eindeloos gepalaver over wat dan ook waar ze absoluut geen verstand van hebben, maar dat toevallig niet overeenkomt met hun eigen ideologietjes.
  Zo weet ik niet hoe ik het onderscheid moet maken tussen vrouwonvriendelijkheid omdat de Koran het voorschrijft en seksisme dat voortkomt uit mij onbekende culturele gebruiken.

Alsof de islam geen cultureel gebruik is.
  In Jemen ... is ... ook een Centrum voor de Mensenrechten dat er juist tegen strijdt. En dat zal toch niet uit louter atheïsten bestaan.

En dat compenseert dus meteen alle vrouwenhatende wantoestanden aldaar.
  In Jemen ... is ... ook een Centrum voor de Mensenrechten dat er juist tegen strijdt. En dat zal toch niet uit louter atheïsten bestaan.
    Het lijkt me, zo op m'n boerenverstand, dan ook niet juist om alle moslims ter wereld alle teksten uit hun Heilig Boek kwalijk te nemen. De Bijbel is immers ook niet bepaald gezellig, met Zijn voorschriften over onreine vrouwen ...

Het bekende pandoer. Wat dus overigens weinig tot niets met christenen van doen heeft maar met die andere woestijnstam, de joden, want dit staat ongetwijfeld in het eerste Testament. het Joodse deel van de Bijbel.
  Ooit dacht ik dat ik een islamkritische mening had. Het was een paar jaar geleden, toen het in feministische kringen even heel hip was om fel van leer te trekken tegen hoofddoekjes. Dat waren me toch symbolen van vrouwenonderdrukking! Ja, dacht ik, wat slecht!
    Totdat ik een jonge meid van mijn leeftijd tegenkwam die me vertelde dat ze haar hoofd uit trots bedekte. ....

Trots over haar vriend die als jihad-strijder naar Syrië is getrokken. Dezelfde trots over haar hoofddoek als de moeder van de Tsjarnejev's, de bomleggers van de Boston 2013. dezelfde trots als die van de zwarte weduwen uit Tsjetsjenië. Enzovoort.
  Vanaf dat moment heb ik besloten dat ik over de islam beter mijn kwek kan houden.

Waarna ze het soort fout maakt dat alle multiculturalisten vroeger of later maken: iets schrijven waaruit de werkelijkheid blijkt:
  De multiculturele boel is al gespannen genoeg ...

Oh nee, dat is een misverstand van de redactie: de multiculturele boel is natuurlijk niet bespannen vanwege de moslims,, maar vanwege de PVV-aanhangers die Theo van Gogh hebben vermoord, de Twin Towers hebben doen instorten, en in Syrië nu een burgeroorlog voeren.
  De multiculturele boel is al gespannen genoeg zonder dat nitwits zonder verstand van zaken van alles gaan roeptoeteren.

Die PVV'ers die dat gedaan hebben zijn dus nitwits.
    Hier is ook meteen duidelijk dat als mevrouw Ten Broeke ooit iets gedaan heeft aan een universiteit, dat in ieder geval geen wetenschap was.
    Overigens was de Volkskrant wel zo grootmoedig om enige kritiek op mevrouw Ten Broeke toe te laten:


De Volkskrant, 14-09-2013, ingezonden brief van Pjotr Postma, Utrecht

Aanslagen

Asha ten Broeke stelt in haar column (O&D, 13 september) in mijn ogen terecht dat we niet alle moslims ter wereld mogen aankijken op passages uit de Koran, zoals we ook niet alle strenge christenen op passages uit de Bijbel mogen aankijken. Tot dusver is dit een heldere analyse waar ik het roerend mee eens ben. De Bijbel is inderdaad evenmin als de Koran 'gezellig' zoals Ten Broeke het mooi verwoordt.
    Maar er zijn de laatste jaren volgens mij aanzienlijk minder aanslagen gepleegd uit de naam van het christendom dan uit naam van de islam. Kortom, beide boeken zijn een dubieuze leidraad voor de invulling van een bestaan, maar die van de Koran wordt naar mijn idee nog wat vaker en door meer personen op grove en opdringerige wijze in de praktijk gebracht. Dit moet je erbij betrekken als je deze religies wilt vergelijken. Ten Broeke bagatelliseert de verschillen tussen deze religies echter door puur en alleen passages uit beide millennia-oude boeken te vergelijken en laat hiermee een steek vallen in haar argumentatie.


Red.:   Zeer gematigd allemaal. Op plekken waar geen censuur heerst, zou mevrouw Ten Broeke in de grond worden gestampt als zijnde een mevrouw Ten Tuinbroeke.
    Goed, we hebben gehad rabiaat feminisme, en islam-fetisjisme. De volgende afwijking uit het PC-gesticht: Nederlandhaat. De eerste gelegenheid voor Asha is de Nederlandhaat bij creolen, die een uitweg heeft gevonden in een hetze tegen Zwarte Piet: "Zwarte Piet heeft een donkerder huidskleur - Negers hebben een donkerder huidskleur - Dus: Zwarte Piet is een neger" (vanaf het moment dat ze over Zwarte Piet beginnen zijn creolen negers). Racisme van het zuiverste water, en dan ook nog uitsluitend gebaseerd op uiterlijk ook - Zwarte Piet lijkt in zijn gedrag in niets op negers (Zwarte Piet werkt uitleg of detail , deelt cadeautjes uit, werkt in een team, heeft geen pistool, overvalt geen juweliers, doet niet aan drugshandel, enzovoort). Asha staat natuurlijk volledig aan hun kant, want een minderheid én een kleurtje - je kan als GOED!-mens niet anders:


Uit: De Volkskrant, 11-10-2013, column door Asha ten Broeke, wetenschapsjournalist

Zwarte pijn en wit plezier

'Elk jaar weer dit gezeur.' Daarmee wuifde Henk Westbroek afgelopen maandag aan tafel bij Pauw & Witteman de Zwarte Piet-technische bezwaren van kunstenaar Quinsy Gario weg. Dit was nadat hij Gario langdurig had uitgelachen, en voordat hij tegen hem ging schreeuwen. Erg verheffend was het niet.    ...


Red.:   Een zeer gematigde reactie, nadat Quinsy Gario met een superieur lachje op zijn lippen Henk Westbroek beschuldigd had van racisme - als je een neger op straat op dusdanige wijze bejegent, kan je op zijn minst klappen verwachten.
    Waarna Ten Broeke op haar retorische schimmel de groene grasvelden van de de fatsoenlijke discussie omploegt:
  Dus is dit waar we elk jaar weer in collectieve knusheid naar kijken: een optocht met een blanke heer, hooggezeten op een wit paard, die waardig naar de menigte wuift, terwijl zijn op negerslaven geïnspireerde knechten om hem heen dartelen, deugnieterig en dom doen, en de goedheiligman met hand- en-spandiensten ondersteunen, zoals dat een goede ondergeschikte betaamt.

Het sinterklaas-equivalent van een 6-jarige lesbische dochter.
    Maar natuurlijk nog veel erger zijn de overige Nederlanders die Ten Broeke niet de mond meer kan snoeren vanwege internet enzo, en die niet gediend zijn van mensen met 6-jarige lesbische dochters en andere denkafwijkingen - en ook niet gediend zijn van intolerante negers, natuurlijk:
  Het regende klachten bij de NPS. Medewerkers werden bedreigd. In kranten spraken columnisten en briefschrijvers over 'cultuurbarbaren', 'multicultikoorts', en of het willen afschaffen van - aldus de toentertijdse Telegraaf - 'negertjes in de knechtenrol' een voorbeeld is van 'totaal doorgeslagen angst voor discriminatie'. Nee, bespottelijk, want Piet hoort gewoon zwart en 'ze' moeten met hun fikken van 'ons' feest afblijven, anders rotten ze maar op naar hun eigen land. En dat maakt ons geen racisten, dat is gewoon gezond verstand. Kutnegers.

Natuurlijk. Dit volgens de al even oude Nederlandse zegswijze "Wie wind zaait, zal storm oogsten".
     Maar het idee dat gekwetstheid iets is dat aan twee kanten kan spelen, is iets dat volstrekt teveel is voor het gestoorde brein van Ten Broeke:
  Ik vrees dit: dat het oké is om iemand die laat weten dat hij door jou gekwetst is uit te lachen en weg of dood te wensen.

En omdat gekwetstheid slechts aan de ene kant kan liggen, en intolerantie slechts aan de andere, is het slot ook volkomen vanzelfsprekend:
  Dat zwarte pijn minder waard is dan wit plezier. En dát, lieve mensen, is puur, onversneden racisme.

Dat 'lieve mensen' ertussendoor ... Dat is nu gestoordheid van de ergste soort: met je hoofd tegen een muur bonken, en je dan afvragen waarom je zo'n pijn hebt.
    Ook hier was er een oplettende briefschrijver:


Uit: De Volkskrant, 14-10-2013, ingezonden brief van Paul Steijnen, Utrecht

Pijn

Asha ten Broeke schrijft in haar column (O&D, 11 oktober) dat Zwarte Piet geen schoorsteenveger is en dat 'zwart van roet' dus flauwekul is. Als bewijs voert ze aan dat Zwarte Piet bij aankomst dan nog blank zou moeten zijn. Ze schrijft dat die schoorsteenveger dan 'dus een huidkleurige snoet' zou moeten hebben. Oeps, welke kleur neem jij nu als referentie voor huidkleurig, Asha?
    Ze vergeet dat de intocht in november van heel recente datum is, en kinderen Zwarte Piet vroeger pas te zien konden krijgen, nadat hij 's nachts via de schoorsteen iets had afgeleverd.
    Maar archetypische figuren in tradities zijn aan verandering onderhevig, en er bestaan nog veel meer ideeën over de oorsprong van Piet. Nee, zegt Asha, Piet is een discriminatiebevestigend en -bevorderend type.
    Maar áls dan vaststaat dat Piet een alsnog geknechte ex-slaaf is, en zijn uiterlijk dat bewijst, dan zouden we een Zwarte Piet hebben met een versleten strohoed, een vuil linnen hemd en broek, op blote voeten en met de littekens van de zweep nog op zijn rug. Geen gouden schoengespen en oorringen, en al helemaal niet een muts met pluim, dure pofbroek en kleurig hemd met kunstig gemaakte pofmouwen. Daarmee lijkt Piet juist weer op een - overigens ook geknechte - Moor uit Noord-Afrika. Dat is één van die andere mogelijke verklaringen van de oorsprong van Piet.
    Ikzelf weet niets zeker, hoor. Behalve dat we langs Asha's redenering met elke kleur Piet een bevolkingsgroep pijn zullen doen. Ik begrijp trouwens ook niet dat het nog langer getolereerd wordt dat we een goedheiligman tolereren. Terwijl de meeste zorg en liefde voor kinderen helaas nog steeds van vrouwen komt. Feministen aller landen, verenigt u.
    Zal de opheffing van Zwarte Piet veel bijdragen aan het overwinnen van de zwarte pijn? Ex-first lady Eleanor Roosevelt zei: 'Niemand kan jou je minderwaardig laten voelen zonder jouw toestemming.'


Red.:   Bijzonder pijnlijk, weer allemaal.
   Maar bij politiek-correcte head bangers is dit allemaal totaal nutteloos. Ze blijven gewoon doorrammen. Na twee weken discussie waarin de PC'ers op alle mogelijke manieren het onderspit dolven, en er al door meerdere mensen op gewezen was dat de hele discussie sterk nadelig was voor de positie van minderheden in het algemeen, kon Ten Broeke haar nederlaag niet verkroppen:


Uit: De Volkskrant, 25-10-2013, column door Asha ten Broeke, wetenschapsjournalist

Nu ligt de intolerantie tenminste op straat


Red.:   Inderdaad. Na de intolerantie van de moslims, die zich storen aan naaktschilderijen, kruizen, vrouwen met korte rokjes en eigenlijk de hele Nederlandse cultuur => , ligt de intolerantie van de negers nu ook op straat. Intolerantie van de soort van ongenode gasten aan de dinertafel, die het lef hebben te klagen over het eten.
    Maar natuurlijk doelt Ten Broeke op anderen - negers zijn een minderheid én hebben een kleurtje, dus kunnen absoluut geen enkel slechte eigenschap hebben:

  Het is niet hip om te zeggen, maar ik ben heel blij met de felle Zwarte Pieten-discussie. En ook met die Pietitie op Facebook, waar een slordige twee miljoen mensen hebben laten weten dat ze Zwarte Piet leuk vinden en dat hij moet blijven.
    Onder die twee miljoen zitten dierbaren van me. Mannen en vrouwen voor wie ik, indien noodzakelijk, een brandend huis in zou rennen en zij - zo hoop je dan - ook voor mij. Aardige, warme, nette mensen. Geen Wilders-stemmers. Fijne buren, lief voor dieren. Vrijwilligerswerkers. Goed volk.

Ach, toch aardig van die Asha, zou je kunnen denken. Maar vergeet het maar. Het is slechts een retorische truc:
  Tijdens het Zwarte Pieten-debat hielden ook volwassenen even op met het verstoppen van raciale ongenoegens assorti. Allerlei gevoelens die voorheen met de mantels der liefde en goed fatsoen werden bedekt, staan er nu open en bloot bij. Zoals ik zei: ik vind dat goed. Liever dat het misnoegen en de intolerantie op straat ligt, waar we het kunnen bekijken en een schop kunnen geven, dan dat het verstopt zit in de harten van allemaal lieve, nette mensen.

Het is te hopen dat datgene wat verstopt zit in het hart van Asha ten Broeke en al die andere politiek-correcten en multiculturalisten nooit op straat komt te liggen, want dan is de smeerboel niet te overzien. Dit soort smeerboel:
  Op de website van De Correspondent gaf Rob Wijnberg een wat doordachtere versie van deze denkwijze ten beste. Hij vertelt dat hij als 'raciaal scepticus' niet in ras gelooft. ...
    Puur biologisch bekeken heeft Wijnberg gelijk.... Maar sociologisch gezien is ras wel degelijk een factor van belang. ...
    Psycholoog Monnica Williams van de Universiteit van Louisville gaat zelfs nog een stapje verder en stelt dat kleurenblindheid zelfs racisme in de hand werkt. Door geen ras en huidskleur te willen zien, zo schrijft ze in een artikel op de website van Psychology Today, creëer je een samenleving die ook blind is voor de discriminatie en ongelijkheid, en voor het culturele erfgoed en het unieke perspectief van zwarte mensen.

Je reinste racisme. Oftewel: er zijn twee soorten racisme: het blanke racisme, en dat is FOUT!, en het zwarte racisme, en dat is GOED!
    Zo meteen nog wat over Zwarte Piet, maar eerst een ander artikel dat bewaard was tot zich een geschikte gelegenheid voordeed. Nu dus. Eerst het artikel, met meteen wat passend commentaar hoewel dat slechts in een enkel geval de hier aangekaarte zaak betreft:


Uit: De Volkskrant, 13-09-2013, column door Asha ten Broeke, wetenschapsjournalist

Een plekje in de hel

Er is een speciaal plekje in de hel voor mij. En niet alleen voor mij: alle andere progressieve feministen die niet publiekelijk de schurft hebben aan de islam mogen ook komen. Deze uitnodiging werd afgelopen week verstrekt door de Britse acteur Pat Condell, wiens videoblog wereldberoemd werd in heel Nederland, nadat Hans Teeuwen er in Zomergasten een fragment van had laten zien.    ...


Red.:   Het bekende badinerende "Ik ben GOED en iedereen die het niet met mij eens is, is hartstikke FOUT"-stijltje.  Typisch PC-columnisme.
    Eerst maar mevrouw Ten Broeke laten uitleggen waarom ze niet aan islamkritiek doet, terwijl toch iedereen weet dat moslims tot de meest gruwelijke vrouwenhaters behoren uitleg of detail :

  ... ik schrijf geen islamkritiek. Want - bekentenis - ik weet er domweg niet genoeg van af.

Om meteen krom te liggen van de lach ... Alsof gebrek aan kennis ooit een enkele PC-columnist heeft weerhouden van eindeloos gepalaver over wat dan ook waar ze absoluut geen verstand van hebben, maar dat toevallig niet overeenkomt met hun eigen ideologietjes.
  Zo weet ik niet hoe ik het onderscheid moet maken tussen vrouwonvriendelijkheid omdat de Koran het voorschrijft en seksisme dat voortkomt uit mij onbekende culturele gebruiken.

Alsof de islam geen cultureel gebruik is.
  In Jemen ... is ... ook een Centrum voor de Mensenrechten dat er juist tegen strijdt. En dat zal toch niet uit louter atheïsten bestaan.

En dat compenseert dus meteen alle vrouwenhatende wantoestanden aldaar.
  In Jemen ... is ... ook een Centrum voor de Mensenrechten dat er juist tegen strijdt. En dat zal toch niet uit louter atheïsten bestaan.
    Het lijkt me, zo op m'n boerenverstand, dan ook niet juist om alle moslims ter wereld alle teksten uit hun Heilig Boek kwalijk te nemen. De Bijbel is immers ook niet bepaald gezellig, met Zijn voorschriften over onreine vrouwen ...

Het bekende pandoer. Wat dus overigens weinig tot niets met christenen van doen heeft maar met die andere woestijnstam, de joden, want dit staat ongetwijfeld in het eerste Testament. het Joodse deel van de Bijbel.
  Ooit dacht ik dat ik een islamkritische mening had. Het was een paar jaar geleden, toen het in feministische kringen even heel hip was om fel van leer te trekken tegen hoofddoekjes. Dat waren me toch symbolen van vrouwenonderdrukking! Ja, dacht ik, wat slecht!
    Totdat ik een jonge meid van mijn leeftijd tegenkwam die me vertelde dat ze haar hoofd uit trots bedekte. ....

Trots over haar vriend die als jihad-strijder naar Syrië is getrokken. Dezelfde trots over haar hoofddoek als de moeder van de Tsjarnejev's, de bomleggers van de Boston 2013. Dezelfde trots als die van de zwarte weduwen uit Tsjetsjenië. Enzovoort.
    Goed, dus op zich al genoeg drogredenen om mevrouw Ten Broeke weg te dragen richting het moears gevuld met de drek van "1+1=3"-denkers. Maar het gaat hier om de directe oproep om niet te discussiëren over de islam. Want als Asha ten Broeke, wetenschapsjournalist en columnist, niet genoeg verstand heeft om te discussiëren over de islam, wie dan wel? Ja, Arabisten en moslims zelf. Maar daar hoef je niet mee te discussiëren - die standpunten kennen we wel en kunnen we dromen: "Islam is fantastisch".
    Maar dat is geen "discussiëren". Dat is "eredienst". Nee, de term "discussiëren" is alleen maar van toepassing als het gepaard gaat met kritische opmerkingen. Met kritiek. En daaraan mogen we niet doen, als het de islam betreft. Volgens mevrouw Ten Broeke. Want we mogen er aalleen kritiek op hebben als we expert zijn.
    Toen de redactie dat las, werd het meteen genoteerd tezamen met de gedachte: die heeft ze zelf binnen niet al te lange tijd weerlegd. En op dit moment, nog geen maand oftewel twee columns later, is die wachttijd afgelopen:


Uit: De Volkskrant, 08-11-2013, column door Asha ten Broeke, wetenschapsjournalist

Laat u niet het zwijgen opleggen


Red.:   Mooi hè ... Van dit soort dingen droom je als redelijk mens. Dat het alfa-intellectuele oplichtergilde zich op zo'n opzichtige manier laat kennen. Dus nog maar wat genieten van de rest van de inhoud:

  'Is dit nou de grote maatschappelijke misstand waar we het dagen over moeten hebben?' Dat vroeg Pieter Klein, adjunct-hoofdredacteur van RTL Nieuws, zich afgelopen maandag op de radio af. Aanleiding was de slettenspecial van het ons allereigenste Volkskrant Magazine afgelopen zaterdag, dat weer was aangeleid door de verschijning van Sletvrees, het nieuwe boek en de nieuwe film van Sunny Bergman.
    Klein had de special niet gelezen, maar hij was toch slet- en Sunny-moe. Liever las hij over internationale politiek of de effecten van beleid.
    De vraag van Klein bleef door mijn hoofd spoken. Want ik hoor hem de laatste tijd vaker, in allerlei variaties.

Inderdaad. In stukjes van Asha ten Broeke. Als het de islam betreft. En natuurlijk alle andere zaken die bij Asha vallen onder "GOED!". Dat zijn geen maatschappelijke misstanden. En Zwarte Piet is natuurlijk een veel  grotere zaak dan de islam.
  De oproep om Zwarte Piet te ontdoen van zijn racistische kantjes werd door velen afgedaan als gezeur. De Telegraaf lanceerde er zelfs een peiling over, waarop bijna tienduizend lezers reageerden. Van hen was 96 procent het eens met de stelling dat de pietendiscussie gestopt moet worden.

En geen discussie mogelijk over Zwarte Piet: Zwarte Piet IS racistisc! Dat staat al vast voor de discussie met Asha is begonnen. Want over de islam mag Asha dan wel geen expert zijn, over Zwarte Piet is ze dat wel degelijk ten stelligste. Asha de Zwarte-Pieten-expert. En al die andere mensen zijn allemaal FOUT!:
  De Telegraaf lanceerde er zelfs een peiling over, waarop bijna tienduizend lezers reageerden. Van hen was 96 procent het eens met de stelling dat de pietendiscussie gestopt moet worden.

ALLEMAAL! Alle Nederlanders behalve de grachtengordelbewoners en hun aanhang, en de in Nederland wonende immigranten
    Gelukkig krijgt ze veel hulp in haar strevingen:
  Het zijn opvallend vaak de onderwerpen die vooral vrouwen aangaan, of etnische minderheden, waarover gezwegen moet worden. Ik herinner me hoe Trouw dit jaar vlak voor Internationale Vrouwendag in haar zaterdagbijlagen een flink aantal artikelen over vrouwenzaken had opgenomen. Er stond bijvoorbeeld een zeer lezenswaardig stuk in over het feit dat vrouwen vaak flexibeler zijn in hun seksuele oriëntatie dan mannen. ...
    Ik was toentertijd blij dat Trouw inkt had besteed aan deze onderwerpen. En ik was trots op de slettenspecial in het Volkskrant Magazine van zaterdag en de manier waarop de Zwarte Pieten-discussie ondanks alle ergernis flink de ruimte kreeg op deze opiniepagina's. ...

En zoals de dichteres Jana Beranová schreef: als niemand luistert naar niemand, vallen er doden in plaats van woorden.

Waarbij 'Zwarte Pieten-discussie' staat voor vrijwel homogeen gezwam en gezeur van de racisten die in Zwarte Pier een neger zien - liefst een negerkindslaaf. Maar het ruim baan geven aan minderheden en hun standpunten is :
  Want het debat willen stoppen, en minderheden het zwijgen opleggen ...

Dus als het de minderheden ruim baan geven in de media hetzelfde is als hen het zwijgen opleggen, moet het ware doel van de argumenten van Asha wel zijn om degene die kritiek hebben op de minderheden en hun strandpunten het zwijgen op tel leggen.
   En wat vindt Asha daarom van zichzelf:
  ... heeft iets onbeschaafds.

En Asha vindt zichzelf ook regelrecht gevaarlijk:
  ... zoals de dichteres Jana Beranová schreef: als niemand luistert naar niemand, vallen er doden in plaats van woorden.

Het niet-luisteren van Asha ten Broeke en haar grachtengordel-medestanders (bij verhoudingen van 90-10 blijft er weinig anders over) en aanhangende gekleurde immigranten-meute naar de zeer ruime meerderheid van Nederland is inderdaad een zeer gevaarlijke zaak. Nederland kan niet eeuwig in het buitenland moordende jihadi's en in het binnenland moorderde neger-pistoolschutters blijven verdragen. Zeker niet in combinatie met eisen. En nee, dat betreft ze niet allemaal. Maar ja, het zijn er veel en veel te veel.
    Pro-memorie voor de redactie alvast een kleinigheidje uit het Volkskrant-opiniekatern, waar ze kennelijk ook het rabiaat-feminsime aanhangen:

Auteur: Asha ten Broeke. Ook wel bekend als Asha Tuinbroeke. Wordt vervolgd.
    Zo, eindelijk tijd om te spelen met Asha. Want het vorige artikel is al wat ouder - het dateert van 3 oktober. Het was bewaart vanuit de gedachte "Je weet maar nooit ...". En dat kwam al razendsnel uit. Hier is het artikel:


Uit: Volkskrant.nl, 03-12-2013, door Sache Kester uitleg of detail

'Hersenonderzoek bevestigt vooroordelen over mannen en vrouwen'

Het 'netwerk' van onze hersenen is bij mannen totaal anders opgebouwd dan bij vrouwen, zo blijkt uit hersenscans. Onderzoekers aan de Universiteit van Pennsylvania hebben het brein van bijna duizend jongeren onderzocht, en ontdekten grote verschillen in de 'bedrading'. Dit zou kunnen verklaren waarom mannen en vrouwen elk in andere taken uitblinken.


Illustratiebijschriften: Een 'plattegrond' van de verbindingen in het vrouwelijke brein - © National Academy of Science.
Een 'plattegrond' van de verbindingen in het mannelijke brein. © National Academy of Science.

Simpel gezegd wordt er bij mannen beter binnen de hersenhelften gecommuniceerd: de 'bedrading' loopt van voren naar achteren. Dat betekent dat de gebieden voor perceptie en voor actie goed met elkaar zijn verbonden.
 
    De 'bedrading' bij vrouwen is juist sterker van links naar rechts (en weer terug) ontwikkeld. Bij hen is de communicatie tussen de twee verschillende hersenhelften dus beter. Hierdoor is er een goede verbinding tussen intuïtieve en emotionele gebieden, en het deel van de hersens dat in verband wordt gebracht met ratio en planning.
    Het onderzoek is gepubliceerd door The Proceedings of the National Academy of Sciences. De proefpersonen waren tussen de 8 en de 22 jaar oud, en voordat ze gingen puberen, waren er slechts kleine verschillen zichtbaar. Die verschillen namen toe zodra ze 12 of 13 jaar oud werden.    ...


Red.:   De ultieme nachtmerrie voor het feminisme: niet alleen een zichtbaar verschil, maar ook nog eens in de hersenen. Dat onderdeel dat het denken bepaalt. En het ;praten. En eigenlijk dus bijna alles. En het is precies volgens het gezonde verstand. En volkomen een spiegelbeeld van de vooroordelen van de feministen. Want die kop is natuurlijk een politiek-correcte leugen: het zijn de politiek-correcten die vooroordelen hebben - de gewone  burger en de mensen met gezond wisten en weten beter.
    En die schok is zo groot, dat dit stuk niet in de drukversie van de krant is verschenen. En dat Asha ten Broeke er een woord over heeft geuit. Noch enig andere commentator uit de politiek-correcte hoek. Oftewel: geen enkele commentator - voor zover in druk.
    En hier is Asha's beloofde Vrij Nederland-artikel:


Uit: VrijNederland.nl, 19-12-2013, door Asha ten Broeke

In het brein van de reaguurder

Wat bezielt ons om zo veel onlinebedreigingen te uiten? Asha ten Broeke zoekt het uit en ontmoet een van haar haters.


Hypocriete kut.’
‘Feministisch zwijn *kots*.’
‘Kankerhoer verdwijn van het internet. Niemand wil je hier.’
‘Zou @ashatenbroeke haar kinderen via kunstmatige inseminatie hebben gekregen, of bestaat er echt iemand die hem bij haar omhoog krijgt?’
‘Ik kom naar je huis en ik neuk je zo hard in al je gaten dat je niets meer kunt zeggen al zou je het willen jij oliedom moddervet wijf.’
Dit soort gezelligheid zie ik bijna elke dag voorbijkomen, op Twitter, in mijn mailbox, in de reacties onder mijn columns en onder de berichtjes die de redacteuren van weblog GeenStijl met enige regelmaat over me tikken.    ...


Red.:   Ja, Asha schrijft nog maar heel kort stukken aangaande het maatschappelijke debat, en dan nu al dit soort reactie. Volkomen onbegrijpelijk. Asha gaat er een kingsize weekbladartikel over schrijven. Waarvan het voorgaande de eerste alinea is. Gevolgd door de volgende zin:

  Elke keer als ik schrijf over iets als seksisme in Bart Smit-folders of de racistische kantjes van Zwarte Piet zijn ze er weer: de oprispingen uit het afvoerputje van het web, waar internethooligans en reaguurders de haat en intimidatie vrijelijk laten lopen.

Ze heeft het dus totaal niet door. Dat haar eigen artikeltjes niets meer zijn dan oprispingen uit het afvalputje van de politieke-correctheid, waarin de haat ("Nederlanders zijn racisten!") en intimidatie ("Ze dreigen met deportatie van immigranten net als de Joden") een giftige cocktail vormen.
    Asha heeft een lekkere maatschappelijke positie verworven, zonder iets daadwerkelijks te kunnen behalve lullen/schrijven, en spuit vanuit die makkelijke positie elitair-maatschappelijk vuilnis. Het elitair-maatschappelijke vuilnis dat is de politieke-correctheid  . Die lieden die het betreuren dat de moordenaar van Pim Fortuyn in gevangenis zit uitleg of detail en hem onder het mom van "de rechtstaat" en "de mensenrechten" vrij wil laten, en liefst ook allochtone juwelier-moordenaars zou laten lopen uitleg of detail .
    En in dat kamp heeft Asha ten Broeke zich geschaard met enig rumoer, en dan is ze verbaasd dat ze vanuit andere regionen van de maatschappij vuilnis terug krijgt ... Via de enige plek niet beheerst door het politiek-correcte vuilnis ...
    Tja ...
    Asha slaat terug richting hersenwetenschappers:


Uit: De Volkskrant, 20-12-2013, column door Asha ten Broeke, wetenschapsjournalist

Decennialang kleine stapjes vooruit

Een keerpunt in de strijd tegen kanker. Zo omschreef het prestigieuze vakblad Science gisteren het onderzoek dat het uitriep tot dé wetenschappelijke doorbraak van 2013. Het gaat om een therapie die in geval van kanker ons immuunsysteem een zodanige schop onder zijn spreekwoordelijke hol geeft dat deze eigenhandig de tumor gaat opruimen.    ...


Red.:   Foute boel, dus. Straks gaan ze ook nog bewijzen dat man en vrouw ongelijk zijn. Dus meteen de ongebluste kalk erover nog voordat dat er geschoten is:

  De blijde verwachting stroomt van de pagina's van de doorbraakbijlage van Science. 'In het veld gonst het van de verhalen over verlengde levens: de vrouw die vanwege een melanoom een longtumor had zo groot als een grapefruit, en die na dertien jaar nog steeds leeft en gezond is; de 6-jarige die bijna gestorven was aan leukemie en nu in groep-7 zit, de kanker in remissie.'

En dan de revolver getrokken:
  Maar voordat we de fles kerstpakketwijn opentrekken en ons collectief overgeven aan een oh-de-wereld-is-mooi-met-lichtjes-en-drank-en-straks-ook-nog-zonder-kanker-kerstgevoel, moet me iets van het hart. Want hoe fraai dit soort wetenschapsnieuws ook is, dit is geen doorbraak. Er heeft geen revolutie plaatsgevonden. Het jaar 2013 was niet het jaar dat een kankeronderzoeker al eureka-roepend uit bad sprong en zich met nog vochtige haren naar zijn lab haastte om daar alle rondslingerende proefdieren van nare tumoren te genezen.
    Zoals Martijn van Calmthout vandaag elders in de krant schrijft: het verhaal van deze immuuntherapie tegen kanker begint eigenlijk in de jaren tachtig.

Een valse voorstelling van zaken: Van Calmthout constateert inderdaad dat de basis van dit onderzoek gestart is in de jaren tachtig. Maar doet alleen de constatering en trekt daarbij op geen enkele wijze conclusies van de soort als Ten Broeke hier doet. De clou zit in het woordje 'eigenlijk' dat Ten Broeke erbij smokkelt. Dit soort verbale oplichters is levensgevaarlijk voor mensen die er niet op beducht zijn.
    En dat dit onderzoek is de jaren tachtig is gestart, kan dus best wezen. Of om precies te zijn: aan een doorbraak gaat juist meestal een lang worstelen vooraf - een "doorbraak" bij de eerste poging is geen "doorbraak", maar gewoon een "succes".
    Ten Broeke doet zonder probleem alsof het andersom is. Zoals het de ware ideoloog betaamt: je mond vol maansteen en dan beweren dat het smaakt als groene kaas. Hetgeen nog een alinea of drie duurt - dat betoog over de voorloopperiode.
    Daarna wordt de echte wetenschap te hulp geroepen:
  Onderzoeker Daniel Lakens betoogt in het maandblad De Psycholoog dan ook dat journalisten maar beter kunnen ophouden met hun veelvuldig schrijven over deze tussenstapjes. 'Echte wetenschap heeft zelden een persmomentje', schrijft hij. En: 'Sommige van de meest spraakmakende onderzoeken zullen misschien heel snel complete onzin blijken te zijn, maar een leuk artikeltje erover wordt wel veel gelezen.'

Ongetwijfeld sprekende met de ervaringen van de sociaal-psychologie in het achterhoofd. Weet u wel, die wetenschap waarvan de resultaatjes zo leuk politiek-correct waren en dus daarom zo ruim aandacht kregen van de Ten Broekes en de Keulemansen uitleg of detail en grotendeels gefraudeerd bleken.
  Dat vertekent het beeld van wat wetenschap is: wat niet zelden een proces van generaties is, verwordt tot een nieuwtje met een halfwaardetijd van één dag. Lakens zou liever zien dat journalisten het wetenschapsnieuws laten voor wat het is, en zich richten op die veel informatievere meta-analyses. 'Soms moeten journalisten simpelweg meer geduld betrachten.'

Gunst, wat een goede raad. Van toepassing op alles dat in het nieuws is. En toch doet men niet. Ook Asha cum suis niet. Typisch, hè.
    Dus tot slot nog maar goed advies gegeven:
  Tot die tijd adviseer ik lezers om bij elke wetenschapsdoorbraak in gedachten een disclaimer te plaatsen: in het verleden behaalde resultaten bieden geen garantie voor de toekomst.

Op welk soort regel altijd wel uitzonderingen zijn. In dit geval:
  Voor de afzienbare toekomst adviseert deze redactie de lezers om bij elk artikeltje van Asha in gedachten een proclaimer te plaatsen: in het verleden behaalde resultaten bieden een bijna gietijzeren garantie voor de toekomst.

Veel plezier bij het lezen.
    Oh ja: dat hersenonderzoek bij man en vrouw ... Nog steeds over gezwegen, dus.
    Waarna GeenStijl, in reactie op het Vrij Nederland-artikel, haar definitief afmaakt:


Uit: GeenStijl.nl, 22-12-2013, door Pritt Stift

GeenStijl mailt met Asha Tuinbroeke (VN)

Ik heb GeenStijl gevraagd of ze wilden vertellen waarom ze eigenlijk doen wat ze doen en of ze zich verantwoordelijk voelen voor de haat en agressie die ze met hun stukjes uitlokken. Ze wilden niet reageren. Wel plaatsten ze mijn verzoek om wederhoor integraal op hun website. Dat leverde geen nieuwe informatie op, maar wel verheffende reaguursels als: ‘Daar moet een piemel in, daar moet een piemel in, daar moet een piemel in’ en ‘Alle Asha’s zijn vieze kuthoeren.’ Aldus Asha Tuinbroeke in een potsierlijk huilie essay (pdf) in rioolblad Vrij Nederland. ...


Red.:    GeenStijl bedient vanuit principe van sterke kwalificaties - die over Vrij Nederland zal zo meteen voor de volle 100 procent worden waargemaakt.

  Het klopt dat wij haar verzoek integraal op onze website gezet hebben. Het zinnetje "Ze wilden niet reageren" klopt niet en is derhalve een smerige gore leugen.

GeenStijl bedient vanuit principe van sterke kwalificaties - deze over Asha ten Broeke wordt meteen opvolgend voor de volle 100 procent worden waargemaakt.
  Want we hebben wel keurig gereageerd. Ruim voor de deadline van 15:00 uur zelfs. Ten Broeke verstuurde haar email naar ons om 08:56 uur. Ons antwoord kreeg ze binnen een half uur om 09:21 uur. Mevrouw heeft de hele dag de tijd gehad om met de door ons verstrekte historische op feiten gebaseerde informatie iets te doen voor haar artikel voor rioolblad Vrij Nederland. Maar nee hoor. Als een echte fopwetenschapper swifferde Ten Broeke, met een roze 1000-dingendoekje in haar mollige knuistjes, onze uiterst relevante info van tafel.

==
(de mail)

Pritt Stift 9 dec.

aan Asha

Hoi Asha,

Wij willen niet in Vrij Nederland, het weekblad dat haten en bedreigen heeft uitgevonden.

http://nl.wikipedia.org/wiki/Wouter_Buikhuisen#Bedreigingen_en_einde

prettige dag verder,

Pritt
Hoofd Cuntent, GeenStijl

(bewijs)

In het wikipedia-item over Wouter Buikhuisen wordt haarfijn uitgelegd welk een gore behandeling deze wetenschapper heeft ondergaan vanuit de poltitiek-correctheid, aangevoerd door Vrij Nederland en haar scribent Hugo Brandt Corstius.
    De omschrijving van Vrij Nederland als "rioolblad" is dus volledig verantwoord. Het is "riool" besprenkeld met parfum. Zie ook de behandeling van Janmaat, Fortuyn, Verdonk, Wilders, enzovoort, oftewel: alles dat de politieke-correctheid niet bevalt.
    De omschrijving van Asha ten Broeke als "gore leugenaar" is hiermee ook volledig verantwoord. Het past ook naadloos bij elkaar: politieke-correctheid het vuile leugens. Politieke-correctheid is één grote verzameling vuile leugens, dus het hanteren van leugens in de praktijk gaat automatisch en zonder nadenken. De grote valkuil van de politieke-correctheid: automatisch liegen. Voor mensen die alert zijn of goed lezen vallen ze onmiddellijk door de mand.
    GeenStijl is tegen politieke-correctheid, en ziet het dan ook onmiddellijk:
  Asha was in 1981 nog niet eens geboren, en de lezers/abonnees van Vrij Nederland waren de grootst mogelijke smerige ranzige achterbakse gewelddadige tiefuskloodtzakken die er op aarde rondliepen. Het waren de mensen, die de wetenschapper Buikhuisen bedreigden, zijn ruiten inkeilden, zjin vrouw verrot scholden, hem fysiek te lijf gingen met kettingen tijdens colleges, met bommen naar hem gooiden, hem het werken aan de Uni onmogelijk maakten en uiteindelijk het land uit treiterden in een door rioolblad Vrij Nederland aangezwengelde golf van haat.

Moet je nagaan. Tegenwoordig kun je iemand die kilometers verderop zit bulderlachend de tering schelden met 1 druk op 1 knop. Die reaguurders van rioolblad Vrij Nederland deden in 1981 pas echt fysieke moeite hun slachtoffer lichamelijk en geestelijk kapot te maken. Deze Vrij Nederland-hooligans zijn nu 32 jaar ouder, en hebben allemaal mooie hoge functies. Bij kranten, tijdschriften, ministeries, uitgeverijen, politieke partijen, academie en televisie, waar de zelfbenoemde fatsoenselite bijkans stikt in hun eigen hypocriete haatkots en gevingerwapper. Geen van hen heeft ooit verantwoording afgelegd voor het kapot maken van Buikhuisen. Met dergelijk slecht volk wil een keurig blog als GeenStijl uiteraard niets van doen hebben.

Even ter aanvulling: dat waren natuurlijk geen "gewone mensen"- mensen die naar hun werk gingen, en dergelijke. Dat soort mensen leest nu geen Vrij Nederland en las toen geen Vrij Nederland. Nee, het soort mensen dat nu en toen Vrij Nederland leest en als, is de fine fleur. De bestuurders. De politici. De media-mensen. De intellectuelen. De kunstenmakers.
    Dus wat doe je als politieke-correctheid om al die smerigheid te verhullen en van parfum te voorzien: je huurt mensen in als Asha ten Broekie, die door de natuur zijn voorzien van een verbale module ter grootte van de volle maan, en een gezond verstand ter grootte van een erwt. En die laat je stukjes schrijven in je politiek-correcte media. Waarna je hoopt dat ze hun werk doen en geen brokken maken. Wat Asha niet helemaal zo lukt:
  Oh. En één meer dingetje. Mevrouw Ten Broeke de wetenschapsjournaliste heeft vaker moeite met focus. Zo stelt ze dat het de schuld van GeenStijl was dat ze digitale billenkoek kreeg naar aanleiding van haar Trouw-artikel. Klopt niet. Gelul van een dronken aardbei. KIJK MAAR naar die tijden. Dat waren dus Trouw-reaguurders (foto).

Want dat is het grote probleem van de politike-correctheid: de werkelijkheid.
    Asha rest na deze behandeling dezelfde aanpak als Anil Ramdas al gedaan heeft, net als Femke Halsema die recent een soortgelijke behandeling heeft ondergaan uitleg of detail : zelfmoord uitleg of detail .
    We blijven het geval Asha wat volgen, mede in het kader van een studie naar "Hoe diep durf je als kwaliteitskrant te zakken als je politiek-correcte boodschap maar versterkt wordt?" Het is net voorbij de jaarwisseling, en dus tijd voor de bijbehorende praatjes. Asha kiest haar terrein "zorgvuldig":


Uit: De Volkskrant, 03-01-2014, column door Asha ten Broeke, wetenschapsjournalist

Deze keer nu eens niet op dieet

Tussentitel: We leren kinderen van zichzelf te houden, behalve als ze dik zijn


Red.:   "zorgvuldig" in dit geval dus letterlijk slaande op "met de onderbuik". Want Asha gaat het hier hebben over kinderen en hun zelfbeeld als ze dik zijn:

  Het was een rare Barbie. Met digitale beeldbewerking was de modepop die doorgaans meer weg heeft van een anorexiapatiënt, voorzien van een flinke buik, stevige dijen en twee onderkinnen. De vraag, op Facebook: zouden speelgoedfabrikanten zo'n Barbie moeten maken?    ...
    Net onder de oppervlakte van deze Facebook-discussie ligt een lastiger kwestie. Namelijk: hoe benader je overgewicht in een wereld waarin een aanzienlijk deel of zelfs een meerderheid van de mensen te dik is? Als iets slechts, dat vermeden moet worden? Of als diversiteitsissue: mensen zijn nu eenmaal verschillend, en dat is oké?
    Het is een dilemma dat zelden als zodanig herkend wordt. Een zaak van conflicterende waarden, vooral voor de jonge doelgroep van al dan niet dubbelkinnige Barbies. Aan de ene kant leren we kinderen graag om van zichzelf te houden, omdat ze goed zijn precies zoals ze zijn. Aan de andere kant: dikke kinderen zien we het liefst dun. Die moeten dus juist niet zichzelf zijn.

Maar, weet iedereen die van psychologie ook maar een kruimeltje kaas heeft gegeten: dit gaat slechts over één enkel kind: Asha ten Broeke. Die hier meteen fantastisch staaltjes "naar jezelf toe praten" ten beste geeft:
  ... Of als diversiteitsissue: mensen zijn nu eenmaal verschillend, en dat is oké?
    ... Aan de andere kant: dikke kinderen zien we het liefst dun. Die moeten dus juist niet zichzelf zijn.

Als eerste het jaren zestig "Ik ben OK, jij bent OK" uitleg of detail (Wikipedia), bekend van zijn toepassing van de bevolking van het concentratiekamp: "De gevangene is OK, de bewaker is OK", en als tweede: "Dikke kinderen zijn zichzelf, dunne niet". Waarbij dus kennelijk met "jezelf zijn" bedoeld wordt "Je willoos overgeven aan je vreetdrang".
     Even voor de volledigheid nog een herinnering aan de uitkomsten van de marshmallow-experiment  , waaruit bleek dat kinderen die zich op vierjarige leeftijd beter wisten de beheersen, later veel succesvoller waren in het leven. Asha als wetenschapsjournalist is zeker op de hoogte van het bestaan en de uitkomsten van dit experiment, maar dat bestaan en die uitkomsten komen niet uit in het leven van Asha. Dikkerdje met lesbische kleuter.
    Dit is wat het dikkerdje zegt over zelfbeheersing:
  Zelfliefde vereist zelfacceptatie, terwijl de wens om overtollige kilo's te bevechten het tegenovergestelde vraagt: een geïnternaliseerde ontevredenheid, als brandstof voor een ronkende wens om jezelf te veranderen.

Voor de volledigheid: het is precies andersom: zelfbeheersing is een uiting van zelfliefde, omdat het je verder helpt in het leven, en de houding om de kilo's er maar aan te vreten heeft niets met liefde te maken, maar met het onvermogen om de kennelijke bestaande frustraties die verzacht moeten worden op een andere manier te bestrijden.
    Misschien zijn dit te onaardige woorden, want op een ander niveau kan je Asha zien als gehandicapt: ze heeft een zeer beperkte rationele denkmachine, maar is tegelijkertijd begiftigd met een zeer sterke verbale. Ze kan moeiteloos eindeloze woordstromen produceren bij ieder bij haar opkomend onderbuikgevoel. En zie daar maar eens met een beperkt rationeel verstand tegenop te boksen ...
    Maar enige vorm van aanpakken van het zelfhatende dikkerdje is wel op zijn plaats, want ze krijgt van de Volkskrant de gelegenheid de rest van de wereld met haar problemen te bestoken:
  Het voorlichtingsroer moet om. We moeten kinderen leren dat je jezelf kunt accepteren en liefhebben, ongeacht je omvang. Dat je geen vet mormel bent, maar mooi en waardevol, ook als je dik bent. Dat geldt ook voor volwassenen.

"Ik ben OK, jij bent OK"- ook in het "concentratiekamp" van de neoliberale samenleving.
    Ergens is er weer wat van Asha verschenen dat de redactie heeft gemist of (met stille walging) heeft overgeslagen, maar wat de aandacht van anderen heeft getrokken:


Uit: De Volkskrant, 17-01-2014, ingezonden brief van Lauk Woltring, expertisecentrum Jongenstalent, Louis Tavecchio, oud-hoogleraar pedagogiek (UvA), Martine Delfos, GZ-psycholoog

Jongens en meisjes

Asha ten Broeke haalt in 'Je bent toch geen meisje?' (over jongens en de stereotypen van mannelijkheid) in Vonk van 4 januari veel overhoop. Drie pagina's. Is het verstandig om dat zonder reactie te laten? ...


Red.:   Een andere vraag is: "Is het verstandig daarop te reageren?". Dat wil zeggen:serieus en inhoudelijk. Asha zal er nooit ook maar iets mee opschieten (daar is een ernstig geestelijk trauma voor nodig), en voor de rest van de bevolking geldt de bekende tweedeling: wie het met haar eens is, heeft dezelfde soort afwijkingen en is (bijna) even ongeneselijk, en de rest weet al beter. Maar ieder poging tot zinnige reactie spreekt voor het positieve mensbeeld van de betrokkenen:
  Het artikel hinkt op twee gedachten ...

Was dat maar waar: het artikel hinkt op vijf of meer gedachten als het over de werkelijkheid gaat, en op maar één gedachte aangaande Asha zelf: "Ik ben goed en ik heb gelijk".
  Het artikel hinkt op twee gedachten, namelijk dat het gedrag van jongens anders is dan dat van meisjes, maar ook dat het dat niet is.

Een niet geheel juiste representatie: Asha heeft de gedachte dat jongens gelijk zijn aan meisjes, en constateert dat dat in de werkelijkheid niet zo is, ten gevolge van vooroordelen:
  Het hete hangijzer van de feminisering van onderwijs en hulpverlening wordt aangepakt op twee lijnen: nee, er is geen verschil, en ja er is een verschil, maar dat komt door omgevingsfactoren als opvoeding.

Het eerst haalt Asha uit:
  Voor de overeenkomst haalt ze onderzoek aan dat laat zien dat er geen verschillen zijn in de opvang bij kinderen van 2 jaar. ...volgens het onderzoek dat zij aanhaalt vertonen hun gedrag en gehoorzaamheid geen grote verschillen.

Erg grappig. Vervolgonderzoek zal ook aantonen dat er ook geen groot verschil is tussen mensenkinderen en chimpanseekinderen tot een leeftijd van ongeveer twee jaar: "Oh, wat is 'ie (het chimpanseekind, red.) schattig ... Ik zou hem zou in huis willen halen". Er waren vele pijnlijke ervaringen voor nodig en later strenge adviezen en verboden om te voorkomen dat mensen in de valkuil van de o zo gelijkende chimpanseebaby trapten.
  De leidsters echter grijpen opvoedkundig wel veel meer in bij jongens dan bij meisjes. Je zou zeggen dat Ten Broeke dan denkt dat ze behoorlijk verschillen en dat de overeenkomst ontstaat door (preventief?) opvoedkundig ingrijpen. Bij het verschil wordt benadrukt hoe onbelangrijk de biologie is. En als reden voor het verschil noemt Ten Broeke dat jongens geleerd zou worden hun vrouwelijke kanten te onderdrukken.
    Gezien de body of knowledge die aangeeft dat het vooral de vrouwen zijn die de cultuur overdragen, zitten we dan plotseling met het volgende feminiseringsprobleem: de jongens onderdrukken hun vrouwelijke kanten omdat ze te veel door vrouwen worden opgevoed?!

In die kuil is Asha dus niet gevallen: die heeft haar dochter geïndoctrineerd met het idee dat ze lesbisch is - op zesjarige leeftijd.
  ... wat ze gebruikt lijkt bedoeld als ondersteuning van de idee dat jongens en meisjes in feite hetzelfde zijn, maar verschillend worden gemaakt door de opvoeding.

Precies. Dat is hetgeen waar het allemaal om draait. Meer valt er inhoudelijk niet aan het geschrijf van Asha te ontlenen. Blijft alleen over de interessant vraag waarom:
  Er lijkt sprake van de hardnekkige veronderstelling dat er gelijkheid moet bestaan om gelijkwaardig te kunnen zijn.

Dat is de meer positieve uitleg. Er is ook een meer kritische: zoals direct af te leiden uit wat de dochter heeft overgenomen, is hier sprake van een afkeer van mannen. Daarvoor kunnen meerdere redenen zijn, maar een bekende algemene psychologische oorzaak voor het ontstaan van afkeer van iets dat je nodig hebt, is de reden dat je het niet kunt krijgen: als het niet kunnen krijgen erg pijnlijk is, gaat het brein van die ziel daar een afweermechanisme tegen in stelling brengen (te lange blootstellingen aan de neurotransmitters van afwijzing en dergelijke is niet goed voor het brein  ), en één van de afweermechanismen is het ontwikkelen van een afkeer van datgene dat niet verkregen kan worden.
    In dit geval dus mannen.
    Maar waarom zou iemand die toch een natuurlijke afkeer heeft van mannen, ook een behoefte hebben aan mannen? (Met hier de sterke verleiding dit als vraag te laten zweven - maar dat is afgewezen). Die behoefte is nu zes jaar oud. En die behoefte is ontzettend groot. Bij vrouwen. Dus de behoefte aan mannen. Die Asha vermoedelijk toch bijzonder weinig makkelijk kan krijgen:

P.S. Het is natuurlijk ook heel goed mogelijk dat Asha voor het combineren van haar behoefte en haar afkeer een technologische oplossing heeft gekozen.
    Nog even terug naar de auteurs afkomstig uit de wetenschappen:   
  Asha ten Broeke gebruikt weinig wetenschappelijke maar meer journalistieke onderbouwing.

En dit alles met de hartelijke steun van de Volkskrant, die haar 'journalistieke' (lees: "retorische bedrieglijke") inbreng presenteert als "wetenschap".
    Maar één ding was wat minder gepland: deze reactie was geplaatst als ingezonden brief (in plaats van opiniestuk waar het recht op had), en kwam toevallig te staan direct boven ... de column van Asha ten Broeke - deze column:


Uit: De Volkskrant, 17-01-2014, column door Asha ten Broeke, wetenschapsjournalist

Kaap feminisme niet voor islambashing

Tussentitel: Moslims worden langs een andere meetlat gelegd


Red.:   Zelfs voor een expert in het onderhouden van contradicties, mag je zo'n kop toch wel knap noemen: twee zinnen, twee contradicties. En ook in de uitwerking natuurlijk, want om enige zinnigheid te bakken uit die uitwerking, moeten we beginnen met het laatste kwart van het artikel:

  Een paar maanden geleden schreef ik hier dat ik niet aan islamkritiek doe.

Een uiterst merkwaardig statement. Waarom zou, ten eerste, iemand niet vooraf aangekondigd doen aan kritiek op wat dan ook, en waarom speciaal voor de islam. Voor iedere willekeurige zaak, praktisch of theoretisch, geldt namelijk dat die wel of niet kan werken, en dat dan (vrijwel) altijd voor een deel wel en voor een deel niet, en dus waarom zou je iets uitsluiten van beschouwing. En beschouwing betekent in eerste instantie kritisch, want wat goed werkt is net wat minder urgent dan dat wat niet goed werkt.
    Het kan bijna niet anders, dan dat als zo'n statement gemaakt wordt, dat het gaat over ideologie: iemand heeft iets waar hij niet over wil praten, en dat zijn meestal ingekankerde ideeën, en ingekankerde ideeën zijn, zeker op dit soort plaatsen als een krant, ideologie.
    Wat meteen bevestigd wordt door het item waarover in dit geval niet gepraat gaat worden: de islam.
    Is de volgende vraag waarom Asha niet over de islam wil praten. Waarop een standaard antwoord is, dat vrijwel zeker ook hier van toepassing is: het behoort tot het complex van ideologieën van de poltieke-correctheid. net als het feminisme waar Asha zo ernstig aan lijdt. En, hebben al eerder geponeerd en geconstateerd: met de ene ideologie van de politieke-correctheid komen meetsla ook (bijna) alle andere.
    Deze combinatie gaat Asha hier praktiseren, waarbij ze begint met het gevolg, en pas later, zoals net gezien, de oorzaak opschrijft  - zonder het zelf te weten, natuurlijk - de onderdelen van zowel de vrouwelijke als de politiek-correcte geest zijn bijzonder slecht verbonden:
  Mag je als arts iemand van een andere sekse onderzoeken? Die vraag stond afgelopen zaterdag op het workshopprogramma van de Vrije Universiteit, die een multiculturele vrouwendag voor geneeskundestudentes en hun familie organiseerde. Dat onderwerp had de VU niet zelf bedacht. Uit de bijbehorende folder blijkt dat deze kwestie eerder leefde onder moslimstudentes. Iemand met verstand van medische ethiek en islam kwam het dilemma bespreken.

Meer dan triest dat na enkele decennia van strijd tegen ongelijke behandeling van man en vrouw daar waar het niet van toepassing is, zoals werk, dit de kop weer opsteekt. Geïmporteerd uit achterlijke landen, streken en culturen. Wat je op geen enkele manier moet accepteren laat staan faciliteren.
    En je kan, als je kwaad wil, hier ook het feminisme bij halen. Aletta Jacobs rolt om in haar graf, want zo'n vraag mag helemaal nooit gesteld worden aan een medische faculteit, en als dat iemand niet bevalt dan gaan ze maar terug naar Marokko waar ze dit soort problemen niet hebben. Of in slechts marginaal andere woorden:
  'Meer dan triest', noemde de PVV het in de Kamervragen die ze hierover stelde. Als het aan hen ligt, beloven de ministers van dienst dat er geen cent belastinggeld meer wordt verspild aan 'multiculprojecten' als workshops over 'islamitische sekse-apartheid binnen de geneeskunde'.
    Bij GeenStijl haalden ze het feminisme erbij. Aletta Jacobs rolt om in haar graf, schreven ze, want zo'n vraag mag helemaal nooit gesteld worden aan een medische faculteit, 'en als dat iemand niet bevalt dan creperen ze maar'.

Inkoppertjes.
    Asha is, in deze context, in één klap genezen van haar feminisme:
  de PVV het in de Kamervragen die ze hierover stelde.... Grote woorden voor het simpelweg bespreken van een vraag van een stel jonge vrouwen.
   ... Blijkbaar vindt GeenStijl dat de wereld qua feminisme beter af is als we moslima's de mond snoeren over hun dilemma's.
    Ik waag dat te betwijfelen. ...

Feminisme .. In plaats van een volkomen noodzakelijke ideologie, is het ineens iets anders geworden:
  Het lijkt me uitstekend om tijdens de opleiding aandacht te besteden aan een zo veelkleurig mogelijk palet aan ethische ingewikkeldheden.

Een bijna volkomen spiegeling van het taalgebruik bij de aanblik van de blauw en roze gestileerde BartSmit-speelgoedwinkel. Weg zijn de zekerheden. Hop, daar is de nuance.
    Maar het gezond verstand en de werkelijkheidszin komen daarmee niet terug.
  De VU zal vast ook zorgen dat gelovige artsen-in-spé kunnen praten over gewetensbezwaren bij euthanasie en abortus.

Nou, dus niet. Althans, nooit van gehoord en dan hadden ze het inmiddels, onder druk staande wel gemeld.
  Het kan me ontgaan zijn, maar ik geloof niet dat het agenderen van dit dilemma - waarbij vooral christenen het voortouw nemen - heeft geleid tot verontwaardigde Kamervragen. Sterker nog: we vinden dit heel normaal.

Gelogd door de nog bottere leugen: over dit soort zaken, met name het direct eraan verwante homohuwelijk, wordt met enige regelmaat gediscussieerd in de Tweede Kamer. Waarbij de kleine christelijke partijen van alle andere kanten onder vuur worden genomen uitleg of detail .
    En na de botte leugens, volgen de conclusies eruit:
  En daar zit hem de crux. In onze samenleving worden de acties, woorden en vragen van moslims door een luidruchtige groep roeptoeters voortdurend langs een andere meetlat gelegd dan die van andere groepen.

Suggererend dat dit en strengere meetlat is. Het is precies andersom: de meetlat voor moslims wordt opgerekt dusdanig dat hij uitziet als een zijden draadje. Gewoon alleen maar uit noodzaak vanwege en schier eindeloze reeks achterlijkheden die uit die hoek komen.
    Maar Asha heeft een concreet geval ontdekt wat haar punt bewijst:
  Zo leidde het feit dat de VU een islamitische gebedsruimte heeft waar mannen en vrouwen apart bidden tot verontwaardiging, maar geen stofje waaide op toen in het Volkskrant Magazine stond dat de hippe evangelische City Life Church op sekse segregeert. (De kerk organiseert mannenavonden waarin gepraat wordt over werk en ambitie, op de vrouwenavonden gaat het tot mijn onmetelijke treurnis over nagels lakken en kapsels maken.)

Even twee puntjes vergetende: ten eerste heeft die City Life Church vermoedelijk iets van 8 leden, en de islam in Nederland iets van 800 duizend, en ten tweede doet die City Life Church op zijn allerslechtst aan smakeloze breiwerkjes, terwijl die islam overal ter wereld bommen laat ontploffen en voor oorlog zorgt. Praktische puntjes, weliswaar, en praktische puntjes zijn zaken die door ideologen, per definitie theoretici, makkelijk vergeten worden.
    Maar één ding zijn ze wel goed in, zijnde bijna allemaal alfa-geesten  : in praten. Of om het populistisch te zeggen: "lullen". Of in wat nettere taal: ze zijn eloquent - zoiets dus:
  ... als moslims aan De Balie vragen of er tijdens een islamdebat kan worden geregeld dat mannen en vrouwen desgewenst gescheiden van elkaar kunnen plaatsnemen, is dat 'buigen voor moslimdwang' en schrijft publicist Joost Niemöller over 'apartheid' en 'dictatuur'.

En als je het dan niet met Joost Nieöller eens bent, dan beargumenteer je dat zo:
  De immer eloquente Niemöller ...

...
   Waarna we in het artikel bijna toe zijn aan het stukje waar deze analyse mee begon, over het niet aan islamkritiek doen. De reden daarvan is inmiddels volkomen duidelijk: het stinkende multiculturalisme. De ideologie die stelt dat de achterlijkheden van geïmporteerde culturen en met name de islam gelijkwaardig zijn, in onze cultuur opgenomen moeten worden, en daarvan zelfs een verrijking vormen. Opvattingen die geleid hebben tot het opstoken van een sterk ongewenst multicultureel debat. Wat de daders dan natuurlijk aan de slachtoffers, de dragers van de Nederlandse cultuur, gaan verwijten:
  Dat is geen feminisme. Dat is het opstoken van een multicultureel conflict om maar niet in de spiegel te hoeven kijken.

Riposte: "Het soort geschrijf van ideologisch gajes als Ten Broeke is geen feminisme. Dat is het opstoken van een multicultureel debat om maar niet in de spiegel naar een onaantrekkelijke ideologische kop te hoeven kijken."
    De reacties die Asha op het internet krijgt, zijn doodgewoon koekjes van eigen deeg.
    De Volkskrant heeft kennelijk heel veel verontwaardigde reactie gekregen, want ze is zo ver gegaan om er eentje te publiceren:


Uit: De Volkskrant, 22-01-2014, door Machteld Zee,  promovenda aan de faculteit rechtsgeleerdheid van Universiteit Leiden.

Vrouwenhaat moslims valt niet goed te praten

Als het om minderheidsculturen gaat, wordt discriminatie van vrouwen ten onrechte gerelativeerd.

Tussentitel: Veel feministen maken zich alleen boos als blanke vrouwen in het geding zijn

...    In mijn vakgebied, islam en vrouwenrechten, kom ik stelselmatig de oproep tot nuance tegen, evenals een neiging tot het compliceren van onrecht. 'Kan iemand mij het principiële verschil uitleggen tussen een schaamlipcorrectie en vrouwenbesnijdenis?', vroeg columniste Malou van Hintum een jaar geleden op Volkskrant.nl. Filosoof Martha Nussbaum schreef in The New York Times dat westerse feministen niet het label 'onderdrukking' op boerkadraagsters moeten drukken. Asha ten Broeke maakt zich boos over rolpatronen die kinderen al worden opgelegd in Bart Smit-folders, of heeft als topzorg dat kritiek op islamitische vrouwenhaat rechtspopulisten in de kaart speelt.    ...


Red.:   Slechts drie gevallen uit een eindeloze stroom.   

  Ruim driehonderd jaar geleden vroeg de Britse schrijfster Mary Astell: 'If all men ar born free, how is it that women are born slaves?' En zowaar, het duurde even, maar dan heb je ook wat! Ongeveer honderd jaar geleden resulteerde het in de eerste feministische golf. Het politieke isolement van vrouwen werd doorbroken met het vrouwenkiesrecht. De echte doorbraak kwam met de tweede feministische golf: zelfbeschikking, nu ook voor de vrouw! Gelijke kansen op de arbeidsmarkt, sociale gelijkheid ten opzichte van de man en seksuele bevrijding. En kijk: onze samenleving is er inzake man/vrouwgelijkheid ongekend op vooruitgegaan.
    Natuurlijk zijn er nog problemen: verkrachting en mishandeling van vrouwen gebeuren nog steeds, de lonen zijn niet gelijk, er zijn weinig vrouwen aan de top. Maar de consensus is dat mannen en vrouwen gelijke kansen en rechten hebben. Daarover bestaat geen controverse: als de SGP sputtert, krijgen de mannenbroeders het hele land over zich heen. En zowaar, afgelopen zaterdag concludeerden twee conservatieve rechtsfilosofen in NRC Handelsblad dan ook dat de emancipatie voltooid is.
    Helaas is het niet zo dat alle vrouwen sinds de jaren zestig zijn bevrijd. Egypte, Marokko en Saoedi-Arabië hebben het VN-Vrouwenverdrag 'shariaproof' gemaakt en Iran is er niet eens aan begonnen. Maar ook hier in Nederland eisen mannen van vrouwen dat ze bedekt de straat op moeten en komen sommige dochters niet meer thuis na de zomervakantie. Uitgehuwelijkt en gedumpt in het land van herkomst. Of de politie adviseert ouders om religieuze kindhuwelijken te laten sluiten, om zo de eer van hun tieners te redden.

Maar beste Machteld ... Dat "ies koeltoer". Wordt ons al enkele decennia bezworen.
  Je zou verwachten dat de feministische elite - die ooit de motor was achter de eerste en tweede feministische golf - zich daarover enorm boos zou maken. Maar helaas, niets is minder waar. Als het om een minderheidscultuur gaat, zijn de mensen vrij om te doen wat ze willen. Een hoofddoek geldt als emancipatie. Gescheiden zwemmen? Geen probleem. Verborgen vrouwen? Ik zie ze niet. En bovendien: wij blanke vrouwen snappen het allemaal toch niet. Maar het is simpel: blanke vrouwen die worden achtergesteld door mannen, daar moet je je erg boos over maken. Maar als bruine vrouwen worden gediscrimineerd, is dat cultuur. Zo leven zij nu eenmaal. Of ze moeten het zelf maar oplossen.

Nee, dat is helemaal niet zo, Machteld. Dat wille die vrouwen allemaal zelf. "Dat zijn "vrije moslima's met hoofddoek en boerka".
  Vorige week schreef Asha ten Broeke weer een exemplarische column in deze krant waarin zij criticasters van islamgerelateerde misogynie verwijt niet ook in te gaan op andersoortige discriminatie, zoals een ladies night in de bioscoop.

Heel fout, Machteld, om zo uit te varen tegen "Goede Mensen".
    En ze zegt nog foutere dingen:
  ... we hebben in de multiculturele samenleving geen gedeeld geloof meer, gelukkig niet. De core business van de drie monotheïstische godsdiensten is naast mensen angst aanjagen voor de dood, het bestendigen van sekseongelijkheid ten gunste van mannen.

"The root of most evil". In ieder geval veel.
    We zijn benieuwd naar de reactie van Asha.
    De reactie van Asha blijft uit, schrijvende 29 januari. Daarom nog maar een paar reacties van lezers:


De Volkskrant, 20-01-2014, ingezonden brief van Gosling Wiersma, Amsterdam

Islamitische vrouw

De column van Asha ten Broeke onder de titel 'Kaap feminisme niet voor islambashing' (O&D, 17 januari) begint met de vraag: 'Mag je als arts iemand van een andere sekse onderzoeken?' Ik zou die vraag willen omdraaien. Mag een vrouw een mannelijke arts weigeren of, omgekeerd, mag een man een vrouwelijke arts weigeren?
    De wet staat mij als (atheïstische) man in ieder geval niet toe om een arts te weigeren op grond van het feit dat zij een vrouw is.
    Waarom zouden er voor religieuze mensen andere regels moeten gelden, ongeacht welk geloof deze mensen aanhangen? Ik vraag me af wat een islamitische vrouw zou doen in een levensbedreigende situatie wanneer er slechts een mannelijke arts beschikbaar is. Zou zij dan medische behandeling weigeren, met het risico dat zij overlijdt? Overigens zijn het waarschijnlijk meestal de echtgenoten, vaders of broers van de vrouw die daar bezwaar tegen maken.
    Asha ten Broeke gaat verder niet op die vraag in. Zij geeft aan dat de kwestie met name leeft onder moslimstudentes aan de VU, maar wat het resultaat van dat debat was blijft in de rest van de column onvermeld. Jammer.


Red.:   Asha gaat niet in op zaken die haar en haar ideologie niet uitkomen.


De Volkskrant, 23-01-2014, ingezonden brief van Henny van Dijk, Haarlem

Laat de haren vrij

Goed zo, Machteld Zee! Vrouwenhaat valt niet goed te praten. En in geen enkele cultuur (O&D, 22 januari).
    Toen ik vertederd werd door de vrolijke peuters met hun roze hoofddoekjes, die het islamschooltje uitrenden(VK-kalender 2011) betrok het gezicht van mijn Marokkaanse schoondochter. Maar dat deugt niet, Henny, zei ze. Nee het deugt niet, Jamila, je hebt gelijk.
    Het lijkt een detail, maar laat de haren vrij. En dat is ook onze zaak, want vrouwenstrijd geldt wereldwijd!


De Volkskrant, 24-01-2014, ingezonden brief van M.M.A. Weterings (65), Beverwijk

Feminist

Wat een verademing om het artikel van Machteld Zee te lezen (O&D, 22 januari). Inspirerend dat deze jonge promovenda mijn gedachten op zo'n heldere wijze kan verwoorden. Ik ben het volledig met haar eens. Je kunt niet tegelijkertijd feminist zijn en culturele en religieuze vrouwenhaat bagatelliseren.


De Volkskrant, 25-01-2014, ingezonden brief van Jacqueline Toben, Groningen

Vrouwenhaat

Goed zo, Machteld Zee!! Op zo'n stuk ('Vrouwenhaat moslims valt niet goed te praten', O&D, 22 januari) wacht ik nou al jaren. Een heel dapper en helder betoog. En als jouw oproep wordt opgevolgd zou Opzij ook eindelijk weer eens bestaansrecht hebben.
 

Red.:   De laatste stukken geven ook nog een goed de censuur op meningen anders dan die van Asha weer.
    Háááá, een reactie van Asha. Maar omdat ze refereert aan andere reacties op haar column, of liever, op het stuk van Machteld Zee, eerst die reacties op Machteld Zee. Voor de volledigheid nog even een korte samenvatting: Zee  richtte zich tot de "feministes" die zich inzetten tegen westerse vormen van "vrouwenbonddrukking", maar niets zeggen en niets willen zeggen over de islamitische variant. Gericht aan de westerse feministes. Niet aan de moslims. Maar ja, moslims zijn moslims. In bezit van Het Ware Geloof en Tenen Zo Lang ...: De Volkskrant gaf , vol begrip voor hun gekwetstheid, twee stuks de ruimte van bijna een gehele pagina - de eerste:


Uit: De Volkskrant, 25-01-2014, door Nadia Ezzeroili, publicist

Feministen van kleur willen worden gehoord - niet gered

Zowel Asha ten Broeke als Machteld Zee getuigen van een elitaire, paternalistische houding. Niet nodig!



Red.:   Weer zo'n geval waarin de kop al boekdelen spreekt. Te beginnen natuurlijk met dat  ''... van kleur'. Kijk, dat moesten de blanken nu eens wagen ... Het Racisme!" vliegt je om de oren. Gelukkig beginnen nu ook de Nederlanders het te beseffen, en waren er diverse reageerders bij de webversie die wezen op het racistische karakter hiervan. Bevestigende: het racisme bij de gekleurden is eindeloos veel erger dan bij blanken uitleg of detail .
   Nummer twee: 'paternalistische houding'. Oftewel: als je iets zegt over een weerzinwekende culturele gewoonte, ben je paternalistisch.. Dus zeg iets van de Indiase groepsverkrachters, en je bent paternalistisch. Of over de creolen die elkaar afslachten omdat ze toevallig "Hoetoe" of "Toetsi" zijn, en je bent paternalistisch..
    Nu zijn we bereid de context in aanmerking te nemen. En die is vrouwenonderdrukking de islamitische cultuur. Dus mogelijkerwijs zit het zo: "Zeg iets over de islamitische cultuur, en je bent paternalistisch'. En dat is dan ook de vermoedelijke relatie achter het gezegde in die kop.
    Tenslotte van deze eerste opmerkingen: de auteur had niet zo lang geleden een groot stuk in de Volkskrant, in het opiniekatern Vonk, waarin ze getuigde van haar afscheid van de islam en de gematigde reactie van haar islamitische omgeving erop. Deze echt-islamitische reactie doet vermoeden dat dat afscheid helemaal niet zo radicaal is als het eerdere artikel wil doen geloven.
    De inhoud. Die begint met uitgetrokken "Ja, maar ..."  .

  Laten we inderdaad eens ophouden met het goedpraten van genderscheiding in een debatcentrum. Ook het verschuilen achter liberale praatjes om moeilijke discussies uit de weg te gaan begint vervelend te worden. Ik gruwel daarvan. Maar Zee ..."

En wat heeft Zee misdaan:
  Zee gaat de mist in wanneer zij alleen de intellectuele elite oproept om de discussie te voeren zodat de weg vrijgemaakt kan worden voor 'nieuwe feministen'. Het is hetzelfde paternalisme dat ze wetenschapsjournalist Asha ten Broeke - terecht - verwijt.

Ach jee ... Zee formuleerde het natuurlijk zo omdat ze even daarvoor drie "intellectuele" dames aanhaalt, naar aanleiding van het geschrijf van Ten Broeke - de andere zijnde Van Hintum uitleg of detail en Nussbaum, twee zeer irritante figuren met dezelfde soort onzin als Ten Broeke - Van Hintum: 'Kan iemand mij het principiële verschil uitleggen tussen een schaamlipcorrectie en vrouwenbesnijdenis?'  (Het een-woordige antwoord: vrijwilligheid). Machteld Zee heeft er ongetwijfeld geen enkel bezwaar tegen om ook alle andere onzinuitkramers hierbij te betrekken.
    En genoeg van de interpretatie. Hier is de achtergrond uitgeschreven:
  Die 'nieuwe feministen' zijn er immers al. Al jaren. En deze feministen willen niet worden gered, maar gehoord. Niet als ja-knikkende sidekicks van witte hoogopgeleide feministen, maar als volwaardige Nederlandse vrouwen van kleur met een eigen visie op vrouwenemancipatie.

Oftewel: wij gekleurden zijn evenveel waard als jullie blanken en bemoei je niet met ons:
  Het is al beroerd genoeg als mensen in je directe omgeving je kwetsbaarheid besmeuren wanneer je naar buiten komt met persoonlijke verhalen over je weg naar zelfbeschikking, maar het wordt vermoeiend als je zelfs binnen het feminisme moet vechten tegen betutteling door andere vrouwen.

Tja ... Allemaal zaken waar je geen last van hebt als je de Nederlandse omgeving die zo heb je ingeboren waarden conflicteert, gewoon verlaat. In de islamitische wereld heb je helemaal geen last van besmering van kwetsbaarheid en betutteling door andere vrouwen.
    En om haar "goede" bedoelingen te benadrukken., gaat Ezzeroili nog eens flink door met het blazen op haar racistische trompet:
  Mijn oproep om een open discussie - vrij van bullshit - te voeren is in de eerste plaats gericht aan alle vrouwen van kleur, ongeacht seksuele voorkeur, religie en sociale klasse.    ...
    ... feminisme is allang geen bezigheid meer voor verlichte blanke, hoogopgeleide vrouwen ...
    ... Er is een generatie mondige, jonge en gedreven feministen van kleur opgestaan ...

Zou het misschien zo zijn dat de werkelijkheid racistisch is? In de zin dat de vrouwonvriendelijkheid toch sterk iets is met een kleurtje.
    Allemaal razende onzin, natuurlijk, dat geschrijf van Ezzeroili, want zonder alle achterlijkheden zaten ze niet in het westen. En vrouwenonderdrukking is slechts één van die achter;lijheden.
    Kortom: ook dit artikel van de vermoedelijk wat hogeropgeleide moslims, al dan niet eventueel een beetje ex-, wordt volledig beheerst door de gevoelens van culturele nederlaag  .
    Maar dit was de gematigde stem. Hier is het andere artikel:


Uit: De Volkskrant, 25-01-2014, door Sheily Belhaj, masterstudent religies in hedendaagse samenlevingen aan de UU

Feminisme en islam

Islam is in wezen feministisch



Red.:   Nog razender onzin. Het niveau: "Het nazisme is in wezen vreedzaam" - "Neoliberalen zijn in wezen sociaal zorgzaam" - "Soldaten zijn in wezen geweldloos". Enzovoort. De mogelijkheden zijn onuitputtelijk.
    Nog een aardige:

  Hoofddoek en gescheiden zwemmen stellen vrouwen juist in staat deel te nemen aan de maatschappij.

Vast wel. Maar dat is dan wel een islamitische maatschappij.Het is bijvoorbeeld  niet de Nederlandse maatschappij. Dit valt alleen maar te lezen als een aansporing aan de moslims om Nederland te verlaten, en aan Nederlanders om de moslims het land uit te zetten vanwege de dreiging dat anders hun land en cultuur wordt overgenomen. of in de woorden van Belhaj:
  De islamitische feministische golf kan alleen slagen als moslimvrouwen in hun religieuze waarde worden gelaten. Zij hebben geen behoefte aan zelfverklaarde redders in nood als Machteld Zee, die hun hoofddoekjes van hun hoofd willen trekken en dan denken dat het doel is bereikt.

De standpunten van de extremistische en fundamentalistische islam. De islam die in Syrië bezig is elkaar massaal af te slachten. Dat soort lieden is overal levensgevaarlijk.
    Die naam "Belhaj" is trouwens redelijk bekend in Nederland - meestal in de afgekorte vorm, als B.  Als er weer eens gerapporteerd wordt over criminaliteit.
    Oké, dat waren de islamitische reactie op Machteld Zee. Nu gaat Asha op haar reageren:


Uit: De Volkskrant, 31-01-2014, column door Asha ten Broeke, wetenschapsjournalist

Een kleurrijk perspectief

Tussentitel: Een kijkje in een andere culturele keuken daagt dogma's uit


Red.:   Alweer: de koppen zeggen weer veel. Want wat staat daar: dat je wat van andere culturen wat zou kunnen leren.. is waar. Maar er staat een beperking in: het gaat niet gewoon om andere culturen, maar om andere gekleurde culturen. Of beter: gekleurde culturen, want dat gekleurde culturen anders zijn, spreekt voor zich.
    Wat Asha hier dus stelt is "We kunnen wat leren van gekleurde culturen'.
    Dat is een variant van, een synoniem van, het multirculturaltisch ideaal: meng, andere, gekleurde culturen, bij de blanke Nederlandse, en je krijgt een betere cultuur. Deze redactie heeft tientallen malen de vraag gesteld aan het multiculturalistisch publiek op het voormalige Volkskrant-weblog: "Noem nu eens een culturele eigenschap van die gekleurde culturen waar we ons voordeel meer kunnen doen'. En meestal daar enigszins haar5dragend aan toegevoegd: "En couscous en buikdansen ken ik al'.
    Er kwam natuurlijk nooit een antwoord.
    Oké, dus op naar de antwoorden van Asha:

  Op mijn feministische neus staat een wittemiddenklassebril. Daar herinnerde publicist Nadia Ezzeroili me afgelopen zaterdag tamelijk hardhandig aan. Ze verweet me betutteling en liet weten dat ze het absoluut beu is om binnen het feminisme te moeten vechten tegen witte vrouwen die reddingsvesten en schouderklopjes uitdelen aan vrouwen van kleur.

Tja ... Fout, fout, fout ... De moslim heeft een andere cultuur, en daar kan Asha dus nog wat van leren.
    Dat is dus wat Asha geleerd heeft van de reactie van Ezzeroili.
    En omdat Ezzeroili zich tegen Machteld Zee keerde, gaat Asha zich dus in de rest van haar column tegen Machteld Zee keren.
    Maar dat voelt u natuurlijk wel al aankomen: Dat gaat Asha helemaal niet doen. Asha zwijgt in alle talen over het artikel van Machteld Zee. De traditionele reactie van de gelovige op iets dat zijn geloof te sterk uitdaagt of aantast; negeren.
    Het is diep triest dat iemand zo diep in de geestelijke modder zit. Het is nog triester als iemand dat in het openbaar gaat tentoonstellen. En het allertriest is het medium dat haar aan deze publieke vernedering blootstelt.
    De volgende column staat qua belang en domheid in de schaduw van het voorafgaande, maar is hier toch gereproduceerd in het kader van de stelling, gedaan bij "gestoordheid"  , dat het lijden aan een of een paar politiek-correcte storingen, meestal leidt tot het lijden aan (bijna) alle. Hier pakt Asha er weer een paar mee:


Uit: De Volkskrant, 14-03-2014, column door Asha ten Broeke, wetenschapsjournalist

Dekker stimuleert alleen bolleboos

Zo op het eerste gezicht lijken de plannen van staatssecretaris Dekker bepaald niet aanstootgevend. Scholen moeten alle leerlingen uitdagen het beste uit zichzelf te halen, vindt hij. Want een kwart van de kinderen verveelt zich soms in de klas, en onze snuggerste bollebozen blijven qua uitblinken achter bij slimmeriken uit het buitenland.    ...


Red.:   Een al vele malen eerder gesignaleerd probleem: onder de druk van de terreur van de "jaren zestig"-ideologie, is het onderwijs aan de beteren sterk ondergesneeuwd en achtergebleven. De drijfveer daarachter is simpel, hoewel natuurlijk niet uitgesproken: onderscheidend goed zijn op school is veelal is van de joingens en meisjes met de brilletjes, de toekomstige nerds, de toekomstige bèta's, en die moet je onderdrukken.
    Nou is het, zoals gezegd, bijzonder moeilijk dit openlijk te belijden:

  Het beste halen uit kinderen, wie wil dat nou niet?

Dus moet je manoeuvreren. Hier begint het
  En toch krijg ik van dit plan jeuk op ongemakkelijke plaatsen. Misschien is het, omdat ik eerder deze week las over een nieuw televisieprogramma, waarin RTL op zoek gaat naar het slimste kind van Nederland. Jonge 'Einsteintjes in de dop' gaan een strijd aan die vooral lijkt te draaien om goed scoren op IQ-testvragen, en aanzienlijk minder om het cultiveren van intellectuele rijkdom. Alsof je slim bent als je heel snel een moeilijke rekenopgave kunt maken of het volledige periodiek systeem der elementen uit je hoofd kunt oplepelen.

Een gore streek - de truc van het aanwrijven  , maar dan toegepast op zaken: dat televisieprogramma heeft natuurlijk helemaal niets van doen met onderwijsbeleid.
  Of misschien komt mijn jeuk voort uit de applausartikeltjes die de media deze week schreven over Joey Goffen, het enige kind dat dit jaar de Citotoets foutloos maakte.

Een herhaling van die truc.
    En na het warm maken van het publiek met gore associaties, kan het liegen beginnen:
  Het is de jongen natuurlijk van harte gegund, maar is hij werkelijk bijzonderder dan de kinderen die één fout maakten, of twee, of twintig, vijftig, honderd? En is het wel een goed idee om een maatschappelijke snelweg aan te leggen van een goed testresultaat naar zo'n voetstuk?

Ja. Dat jongetje is bijzonderder omdat hij nul fouten maakte. Die andere zijn ook bijzonder, maar dat jongetje in bijzonder temidden van de bijzonderen.
    En na het ontkennen van de werkelijkheid, kan het inbrengen van de eigen gestoorde meningen beginnen.
  Volgens schrijver en onderwijsdenker Alfie Kohn niet.

Katrijn beweert dat Jan Klaasen het beter weet.
  'Er is geen betere manier om kinderen de creativiteit en de interesse in leren te ontnemen dan hen ertoe aan te zetten om harder te werken voor hogere cijfers', zegt hij in De Groene Amsterdammer.

Waarop de bekende onthullingstruc van de omkering of spiegeling  kan worden toegepast:
  De beste manier om kinderen de creativiteit en de interesse in leren te stimuleren dan hen ertoe aan te zetten om minder zich geestelijk minder in te spannen

Gestoord, natuurlijk, maar desalniettemin de boodschap van schrijver en onderwijsdenker Alfie Kohn, in De Groene Amsterdammer.
    En natuurlijk ook die van Asha - die nog een ijzersterk argument heeft:
  En dan is er nog de factor 'dom geluk'. Journalist Malcolm Gladwell schrijft in zijn boek Uitblinkers over de Canadese psycholoog Roger Barnsley, die in de jaren tachtig ontdekte dat de beste ijshockeyers onevenredig vaak in januari, februari of maart waren geboren. De oorzaak zat hem in de manier waarop jeugdteams werden ingedeeld. Kinderen van hetzelfde geboortejaar speelden samen; een kind dat pas eind december 10 jaar werd kon dus een teamgenoot hebben die al begin januari 10 jaar was geworden. Deze situatie lijkt erg op die op Nederlandse scholen, waar tussen vroege en late leerlingen best negen maanden leeftijdsverschil kan zitten.

Tja, moet je maar gewoon het IQ gaan meten. Want in het IQ wordt de prestatie afgemeten aan de leeftijd.. Maar dat zou natuurlijk nog veel fouter zijn ... IQ is nog veel fouter dan Cito-score. Want Cito-scores kunnen kan je nog relatief makkelijk afserveren als tijdsgebonden - bij IQ is dat veel moeilijker (alhoewel men het natuurlijk wel naarstig probeert).
    Waarna je dus weer wat kan gaan liegen:
  Daar komt bij dat bolleboos worden meer een kwestie van toeval dan een verdienste is. Zo heeft een kind aanzienlijk meer kans op het zo felbegeerde etiket 'talent' als zij een set hoogopgeleide ouders heeft, in een goede wijk woont met dito school, wit is, verder geen psychische problemen heeft, enzovoorts.

Waar dus staat dat de talenten op volkomen willekeurige wijze boven de bevolking, bij geboorte, worden uitgestrooid, en op oneerlijke wijze een bepaalde groep meer talenten krijgt toebedeeld.
    Waarvan een deel waar is, namelijk dat kinderen van hoogopgeleide ouders inderdaad meer kans hebben op bolleboos worden, maar dat is omdat kinderen van hoogopgeleide ouders ook gemiddelde meer talenten hebben, vanwege de erfelijkheid van die zaken, en ze vanwege de grotere hoeveelheid talenten ook meer kans hebben op bolleboos worden.
    En na nog wat van dit gezeur, komen we uiteindelijk bij een andere "jaren zestig"-geloofsideaal:
  Alle leerlingen, dat zijn ook de middelmaatjes, de laatbloeiers, de dwarskoppen, de lastpakken, de hangers-en-wurgers, de 'rugzakjes'. Het zijn de kunstenaars, de dromers, de twijfelaars, de stille wateren. Het zijn zelfs de kinderen die op school gewoon liever de kantjes eraf lopen. Maar hun rijkdom lijkt Dekker even vergeten te zijn.

Een drieregelige vorm van "Ieder mens is uniek". Ja. Even uniek als de vlokken in een sneeuwstorm  .
    Even nog een kleine bevestiging van de werkelijkheid:


De Volkskrant, 17-03-2014, ingezonden brief van Alette van Doggenaar, Utrecht

Bollebozen

Asha ten Broeke vindt het maar niks dat leerlingen die goed presteren kansen krijgen en extra begeleiding. Niet eerlijk, vindt ze, want die goede leerlingen hebben slechts geluk en geluk moet je niet belonen (O&D, 14 maart).
    Ik weet niet of zij wel eens heeft rondgekeken op een school. Verreweg de meeste begeleiding gaat naar kinderen die het slecht doen of die anderszins problemen ondervinden bij het leren. Moeilijk gedrag, stoornissen, slechte prestaties, het leidt zonder uitzondering tot een circus aan gesprekken met docenten en zorgcoördinatoren, extra begeleiding, trainingen, kortom alle mogelijke vormen van hulp en aandacht om de leerling erdoor te slepen.
    De kinderen die niet opvallen door gedrag en die niet uitvallen qua resultaten zijn daarentegen vaak onzichtbaar. Ze doen hun best (ook slimme kinderen moeten werken voor een goed cijfer) en redden zichzelf. Er is helemaal niks mis mee om ook die kinderen te waarderen.


Red.:   De wereld van Asha ten Broeke wijkt in gestoorde  mate af van deze werkelijkheid.
    En de dram-kleuter houdt maar niet op:


Uit: De Volkskrant, 28-03-2014, column door Asha ten Broeke, wetenschapsjournalist

Jongens-meisjeshokjes

Tussentitel: Kinderen weten precies wat voor welke sekse gepast is

Glazen muiltjes versieren en thee-kransjes houden. Dat mogen de meisjes doen in de nieuwe Efteling-app. 'Een echte meiden-app waarin lekker tutten centraal staat', meldt het persbericht. Voor jongens is er een andere. 'Stoere jongens helpen Draak met het beschermen van de schat.'
    Seksistische ideeën uit de vorige eeuw, oordeelde een grote Efteling-fanclub. Dat lijkt me correct. ...


Red.:   Het houdt pas op met drammen als jongens bij de geboorte gecastreerd worden. "Want door die hormonen weten ze precies van welk geslacht ze zijn".
    Een feestje! Asha gaat het hebben over een specialiteit van de redactie: de betekenis van woorden:


Uit: De Volkskrant, 25-04-2014, column door Asha ten Broeke, wetenschapsjournalist

De macht van het woord

Het begon met een onschuldig bericht op Twitter. Ik deelde een artikel dat ik zojuist was tegengekomen, over de ervaringen van een Aziatische transvrouw. ...
    Op mijn berichtje kwam een onverwachte reactie. 'Trans vrouw. Niet transvrouw', corrigeerde één van mijn lezers me. Ze stuurde een blogpost mee, waarin het nut van deze extra spatie werd toegelicht ... Blijkbaar, zo las ik, impliceer je door geen spatie te gebruiken dat er twee soorten vrouwen zijn: echte vrouwen en transvrouwen. Door een spatie toe te passen verbreek je dat onderscheid; dan is 'trans' immers slechts een bijvoeglijk naamwoord en horen alle dames, trans of niet, zelfstandig naamwoordsgewijs weer gewoon bij dezelfde groep.    ...


Red.:   Net als bij manvrouw, dus ... Overigens: dat daar "manvrouw" staat en geen "man vrouw" heeft natuurlijk alles te maken met het feit dat als er "man vrouw" zou staan, geen hond zou begrijpen wat er mee bedoeld werd. Net als natuurlijk bij "trans vrouw". Het is net als bij negers (dit taalgebruik door de redactie wordt verderop uitgelegd) of andere allochtone: ze willen wel apart zijn en hun eigen aparte ding doen, maar daar mogen anderen die op een andere manier apart zijn niet aan refereren. Die negers natuurlijk wel aan die aparte anderen, bijvoorbeeld door ze "racist" te noemen. Of  "koloniaal".
    Maar eenrichtingsverkeer is ook de favoriete betekenis-vervoersmethode van Asha, zoals we meteen zulle zien. Eerst terug naar de taal:

  Het was niet de eerste keer dat ik in zo'n taalkundige discussie terecht kwam. Zo mag je tegenwoordig niet meer zeggen 'PvdA'ers zijn gek', want dat is niet accepterend tegenover lieden met psychische problemen (de voormalig gekken).

Asha bedoelt: dat je gekken niet mag misbruiken om iets lelijks te zeggen over PvdA'ers. Alle normale mensen zien dat heel anders: die vinden het heel beledigend voor mensen met psychische problemen om met PvdA'ers vergeleken te worden ...
  Het woord 'blank' (als in: huidskleur) kun je het beste vervangen door 'wit', om de bijsmaak van puur en smetteloos te vermijden.

En daar is de jokkebrokkerij alweer: het is natuurlijk precies andersom: 'witte' gebruik je om blanken te beledigen. Kijk maar hier - eerst even duidelijk maken dat wat de boodschap is:
 

Uit: Joop.nl, 11-04-2014, door Ramona Sno - Zangeres en activist uitleg of detail

Tegen racisme zijn is hip

'Moet ik dankbaar zijn omdat er naar mijn woorden en die van andere POC niet geluisterd wordt, maar wel naar witte mensen die er een soort slap aftreksel van brouwen?'


De laatste tijd staan er meer en meer artikelen in kranten en op social media over racisme in Nederland. ...


Red.:   Enzovoort, de auteur, zo zwart als moriaantje, heeft de pest aan lieden die tegen racisme zijn en niet tot haar eigen zwarte groep (POC = People Of Color) behoren.
    En die lieden die niet tot haar zwarte groep behoren, duidt ze aan met:

  Opvallend is wel dat de mensen die nu het hoogste woord over racisme en andere vormen van uitsluiting hebben wit zijn ...

Gore lui, die "witten". Volgens moriaantje Sno. Duidelijk bedoeld als belediging, dat "witten".
    En na deze jokkebrokkerij van Asha, gaat ze verder met:
  Over 'neger' hoeven we het niet eens te hebben; dat is inmiddels zo beladen dat het in de categorie 'zwartjes' en 'bruinjoekels' thuishoort.

Grappig is dat hè ... Misschien moeten wij dus ook maar overstappen van "neger" op "zwartjes" en "bruinjoekels". Oh ja, dat hadden we al gedaan. Maar dat was dan ook omdat we het artikel van Asha eerst in zijn geheel hadden gelezen voordat deze analyse werd genoteerd.
    Ergens beseft zelfs het warhoofdige alfabrein van Asha dat er nu iets ten nadele van zichzelf fout lijkt te bgaan:
  Om eerlijk te zijn krijg ik er soms een punthoofd van. Als schrijver heb ik namelijk graag mijn beschikking over het volledige palet der Nederlandse taal. ...
 Komt bij dat door al die verboden woorden toch al niet eenvoudige discussies over seksualiteit, racisme, psychiatrie en gender veranderen in een mijnenveld. Taalkundig micromanagement maakt dat je nauwelijks meer vrijuit en openhartig kunt spreken zonder ergens de mist in te gaan.

Gunst, ze heeft dus echt niet door dat dat allang gebeurt is ...
    Maar misschien was dat ook allemaal slechts een inleiding tot het onderwerp waar het werkelijk om gaat:
  Bovendien oogt het allemaal zo ontzettend lullig; hebben we bijvoorbeeld qua racisme niet veel meer te vrezen van een Duindorper die zijn wijk wil schoonvegen ...

Kijk er eens... Dit is naar aanleiding van een bericht dat inwoners van het Haagse Duindorp geen vertegenwoordigers in hun wijk willen afkomstig uit dezelfde groep als de Haagse Schilderswijk, waar er geen allochtone overlast meer is omdat er geen blanken zijn om lastig te vallen - die zijn allemaal al weggepest. Wel is het een crimineel nest en een shariawijk geworden uitleg of detail , waarin andere allochtonen die zich niet aan de strikte regels van de fanatiekste moslims houden, worden gepest (hm, het pesten is dus toch niet gestopt ...), en vijf keer op een dag het gebed van de minaretten van de moskeeën klinkt.
    Verder met de racistische oprispingen van Asha:
  ... hebben we bijvoorbeeld qua racisme niet veel meer te vrezen van een Duindorper die zijn wijk wil schoonvegen dan van een verder welwillend persoon die zwarte mensen halsstarrig 'negers' blijft noemen? ...

Nee, we gaan ze voortaan allemaal "People Of Color" noemen. De afspraak op deze website is en blijft: in neutrale context zijn het "creolen" - hebben ze het zelf over gemeenschappelijke eigenschappen, wordt het onmiddellijk "negers".
    En aan het einde is Asha door de verhitting van de hersenen met haar racistische obsessies, weer helemaal het spoor bijster aangaande haar eerdere opmerkingen over "beperking opgelegd aan de taal":
  Wanneer we iemand een autist noemen, of neger, of transvrouw, zetten we hem of haar daarmee apart van de rest van de mensen. Een buitencategorie. Niet als wij. Anders. Vreemd. Niet echt een mens zoals ik een mens ben. Zelfs als dat onbewust of uit onnadenkendheid gebeurt, hebben zulke woorden de macht om de kloof tussen wij en zij te scheppen of te bevestigen. Ik ben verbijsterd dat ik ooit heb gedacht dat dit oké was.

Wat dus geldt voor ieder ondercategorie van het geslacht "mens", oftewel: volgens Asha moeten we de mensheid beschouwen als één grote "Happy family", en alleen maar spreken over individuen.
    Een van de meer voorkomende vormen van gestoordheid onder de politieke-correctheid.
    Nog een detail dat bij eerste lezing was genoteerd, maar bij het opschrijven van de analyse vergeten. Het zit in twee citaten. Hier is het eerste:
  de vrij beroerde manier waarop we in Nederland met minderheden omgaan

Hierin heeft het 'we' en duidelijke gedefinieerd betekenis: alle Nederlanders behalve Asha ten Broeke en de rest van de politieke-correctheid. De foute mensen.
    En het twee citaat:
  Over 'neger' hoeven we het niet eens te hebben; dat is inmiddels zo beladen dat het in de categorie 'zwartjes' en 'bruinjoekels' thuishoort.

En hier spreekt Asha duidelijk namens zichzelf en de politieke-correctheid. En die zijn dan ook ineens "we". De goede mensen.
    Dat is de handel waarin Asha doet: semantische oplichterij en taalvergiftiging.
    Een van de vormen van positieve inbreng van types als Asha is het vermaak dat ze verschaffen. Een vermaak meestal ontstaand door het totale gebrek aan inzicht in de samenhang der dingen, zoals dus bijvoorbeeld bij de combinatie "ideeën over de rol van vrouwen" en "ideeën over de islam". Maar zelfs binnen het meer beperkte terrein van "ideeën over de rol van vrouwen" zelf is die blik op de samenhang er totaal niet:


Uit: De Volkskrant, 09-05-2014, column door Asha ten Broeke, wetenschapsjournalist

Heeft witte man een probleem? Te paard!

We rollen nog net geen rode loper uit, en er is ook geen champagne. Maar verder is er bijna niets dat we niet willen doen om meer mannen voor de basisschoolklas te krijgen, zo las ik woensdag in de Volkskrant. ...
    De reden voor deze meest recente uitbarsting van meester-enthousiasme is dat nog slechts een erbarmelijke 12 procent van de pabo-bevolking man is. ...
    Hoe anders gaat het wanneer vrouwen in een bepaalde beroepsgroep goeddeels ontbreken. ...


Red.:   Het is de schat dus totaal ontgaan dat dit een open uitnodiging is tot hilariteit ten eigen koste. Een voorzet voor open doel. Een schot in eigen voet. Een laten ontploffen van de bermbom in eigen handen. Overigens kwam tijdens het verwerken van het voorgaande deze gedachte bij de redactie op "Waaraan ontleent Asha eigenlijk het idee dat ze een vrouw is?'. Dat zijn volstrekt willekeurige indelingen ontstaan door sociale conventies, dus waarom draait ze voor zichzelf niet gewoon de bordjes om en noemt zich 'man' als dat beter uitkomt...? Asho ten Broeke ... Zo geregeld, tegenwoordig".
   En oh, dat open doel ...: als het geen punt is dat er ergens een vrouwendominantie is, waarom is ergens mannendominantie dat dan wel?
    Asha kan natuurlijk niet ingaan op de recente wetenschappelijke ontwikkelingen in de mna-vrouw diuscussie. Maar omdat het toch eindeloos blijft irriteren, zich dus maar gestort op een aanverwante zaak waar ze nog wel punten denkt te kunnen scoren:


Uit: De Volkskrant, 23-05-2014, column door Asha ten Broeke, wetenschapsjournalist

Heeft ovulatie invloed op partnerkeuze?

Vrouwen zijn geen slaaf van hun hormonen. ...


Red.:   Nee, dat lot is voorbehouden aan mannen -vooral wanneer ze vrouwen lastigvallen. Maar daar heeft Asha geen last van, dus kent ze het verschijnsel niet aan den lijve.

  Zelfs als ze op hun allervruchtbaarst zijn, hebben ze geen andere smaak qua mannen dan wanneer de eierstokjes minder jeuken, las ik in de Volkskrant van 17 mei.

Om te brullen ... Het staat in de krant, dus is het waar. In een politiek-correct epistel als de Volkskrant geldt voor talloze onderwerpen precies het omgekeerde: "Etnie kan geen rol spelen" - dus is het omgekeerde het geval. Enzovoort.
  En dat terwijl evolutiepsychologen al vele jaren voorspellen dat juist in de periode rondom de ovulatie vrouwen een hormonaal aangedreven voorkeur hebben voor een vlugge wip met een dominante, breedbekaakte, symmetrische machoman.

Een paar leugens bij elkaar. Ten eerste waren het geen "evolutiepsychologen" maar gewoon onderzoekers en ten twee de was het geen voorspelling, maar werd er bij toeval op gestoten.
  Dat was de theorie waarmee werd afgerekend. De afrekenaar was Hidde Boersma, die zich baseerde op een pas verschenen meta-analyse, dus op een publicatie waarin alle deugdelijke studies naar de link tussen cyclus en partnerkeuze werden bekeken. Het waren er wel 58, waarmee de onderzoeksgroep van psycholoog Wendy Wood liet zien dat de keuze voor een bepaald type kerel helemaal niet varieert gedurende de maand. 'Een romantisch verzinsel', duidde Boersma de evolutiepsychologische theorie.

Dus de afrekenaar was niet Hidde Boersma, maar mevrouw Wood. En over mevrouw Wood schrijft Asha verdrop in het stukje (anders gewoon op te zoeken,, natuurlijk:
  Wendy Wood, daarentegen, ziet cultuur en sociale rollen als belangrijkste verklaring voor gedrag.

En alles is dus weer verklaard. Ter nadere illustratie haalt Asha nog een van mevrouw Wood's meesterwerken aan:
  In een veelgeciteerd onderzoek maakt ze bijvoorbeeld gehakt van één van de hardnekkigste sprookjes uit de evolutiepsychologie: het idee dat vrouwen sinds de prehistorie een aangeboren voorkeur hebben voor een rijpere, welgestelde man die hen kan onderhouden. Wood vergeleek verschillende jager-verzamelaarsvolkeren met elkaar, en ontdekte dat dit alleen geldt in culturen waarin vrouwen zelf nauwelijks bestaansmiddelen hebben. In culturen waarin vrouwen zelf echter de kost bijeen scharrelen, hebben ze liever een zorgzame vent die goed is met de kinderen.

Juist ja: "Bij een nader vergelijkend onderzoek bij de diverse soorten maanmannetjes was het verband ook niet gevonden" ...
   Oftewel: de door mevrouw Wood gebruikte populatie staat zo ver af van de moderne, dat door de talloze verschilfactoren er totaal geen verband meer is tussen regels voor de ene groep en regels voor de andere.
    Maar het kan ook directer weerlegd worden: doe een onderzoek (gewoon even wat cijfers naast elkaar leggen en in een grafiek stoppen) naar het verband tussen leeftijdsverschil bij huwelijk, en de hoogte van inkomen of vermogen van de mannelijk partner. Je zult een rechte lijn vinden, of nog sterker.
    Dag Asha. Dag mevrouw Wood.
    Overigens: dat is natuurlijk alleen maar kinnesinne van de meest kleingeestige soort: vrouwen kúnnen doodgewoon geen slechte eigenschappen hebben - net als moslims en creolen. Stel je voor ...
    De derde poging van Asha om de vrouwenhaat van de islam goed te praten (het blijft maar wringen in het kleine geestje, die tegenstelling):


Uit: De Volkskrant, 06-06-2014, column door Asha ten Broeke, wetenschapsjournalist

De oorlog tegen vrouwen woedt ook hier

Tussentitel: Ook in het westen is er een patroon van vrouwenhaat


Red.:   Gevolgd door een hele column onder het motto van de overbekende retorische truc "Er zijn ook Nederlanders die ..."  . Hoewel de keiharde stompen in haar gezicht gegeven door de werkelijkheid wel een kleine deuk hebben gemaakt in het panster:

  Dankbaar ben ik, dat ik niet in Saoedie-Arabië woon. ...
    En dankbaar ben ik, dat mijn twee dochters niet in India wonen, waar zusjes die even het veld ingaan om te plassen door een groep mannen worden verkracht, vermoord en opgehangen in een boom, en bestuurders en politici dan zeggen: ach, ja, nou, boys will be boys.
    De afgelopen twee weken lieten zien dat het nog altijd vrij suboptimaal is om een vrouw te zijn in deze wereld. De VN geeft er wat ontluisterende cijfers bij. Eén op de drie vrouwen wereldwijd krijgt te maken met seksueel of huiselijk geweld. Er zijn op deze aardkloot 64 miljoen kindbruidjes. Ongeveer 140 miljoen meisjes worden besneden. De VN heeft het over een pandemie van geweld tegen vrouwen.

Maar daarna gaat het onmiddellijk over tot de orde van de dag:
  Er zijn mensen die denken dat deze oorlog tegen vrouwen enkel in landen ver weg woedt. Dat we in onze 'beschaafde' westerse wereld gevrijwaard blijven van zulke zaken. ...

Enzovoort. Maar dat op een manier, in de ijver om de slechtigheid van het westen te bewijzen dus de goedheid van de islam, die weer een mitraillade in eigen voet is:
  ... Het onderliggende patroon van vrouwenhaat in westerse samenlevingen bleef goeddeels onbesproken.
    Maar dat patroon is er wel. Zoals feminist Marilyn French schreef in haar boek De oorlog tegen vrouwen: 'De gewelddaden van individuele mannen vormen een intrinsiek deel van een cultureel geheel.'

Daar waar de daden in de niet-westerse wereld zo veel erger zijn dan in de westerse, tot het niveau van gruwelijk, is het dus zo dat het culturele patroon dat er achter zit minstens evenredig ernstiger is, tot het niveau van gruwelijk. Het zijn gewoon gruwelijke culturen, is in feite het betoog van Asha.
    Maar omdat het de cultuur van immigranten in Nederland is, mogen we er dus niets van zeggen ...
    Heeft die Ten Broeke misschien een immigrant thuis zitten...? Van een andere in de praktijk zeer hardnekkig gebleken politiek-correct geval, bleek dat achteraf inderdaad zo te zijn.
    En twee weken later wordt dat vermoeden versterkt. Want ondertussen hebben de soennitische terroristen van ISIS flink huisgehouden in Irak, en "iedereen" spreekt er schande van. Zelfs in de Volkskrant deed men aan niet al te pro-islamatische berichtgeving, en er was zelfs een islam-kritische column van Max Pam. dat laatste was weer veel te veel voor Asha om te verdagen, en ze gaat weer een heel pantheon van drogredenen en retorische trucs langs ten einde haar domheid (of fanatisme of beide) te bewijzen. Te beginnen met de kop:


Uit: De Volkskrant, 20-06-2014, column door Asha ten Broeke, wetenschapsjournalist

Het kwaad zit in de mens, ongeacht religie


Red.:   Tja ... Niveau "We zijn allemaal mensen"... Ten eerste een klassiek geval van rationele onzin want alle uitspraken die op iedereen of niemand slaan zijn even onzinnig als het voorstel om de hele Aarde met 1 meter op te hogen zodat niemand meer hoeft te bukken.
    Het is ook wel bekend als de retorische truc van het gelegenheidsargument => , want je kan het op alles toepassen: een fiets gestolen "Het kwaad zit in ieder mens", iemand vermoord: "Het kwaad zit in ieder mens", Hitler: "Het kwaad zit in ieder mens". Dus laten we die Joodse holocaust ook maar snel vergeten want "Het kwaad zit in ieder mens" en "Gebeurd is gebeurd'.
    En dit is nog maar de titel. maar Asha gaat het in detail uitwerken:

  Een meisje werd weggestuurd bij een schoolfeest omdat haar kleding 'onpure gedachten' opriep bij de aanwezige mannen. Een president zei over homo's: 'Ik wist nooit wat ze deden. Het werd me onlangs verteld en wat ze doen is vreselijk. Walgelijk.' Een meisje van twee werd vermoord om iets wat een geestelijke had gezegd. Militairen lieten hun vijanden als honden aan een ketting over de vloer kruipen. Een extremistische groep stelde dat mensen van andere religies geen ziel hebben en dat alle Joden onderdeel van Het Kwaad zijn.
    U denkt hierbij aan moslims? Helaas, dan gaat u niet door voor de koelkast. Het bovenstaande vond plaats op respectievelijk een schoolfeest in Virginia, in het overwegend christelijke Uganda en in de door Amerikanen bezette Abu Ghraib-gevangenis.

Ongelofelijk hè ... Ze neemt de moeite om voorbeelden te noemen van kwaadheid gepleegd in andere groepen. Conclusie: moslims zijn niet erger dan andere groepen. Want dat dit over moslims gaat is dus al toegegeven.
    Zullen we nog eens:
  Een meisje werd weggestuurd bij een schoolfeest omdat haar kleding 'onpure gedachten' opriep bij de aanwezige mannen. Een president zei over homo's: 'Ik wist nooit wat ze deden. Het werd me onlangs verteld en wat ze doen is vreselijk. Walgelijk.' Een meisje van twee werd vermoord om iets wat een geestelijke had gezegd. Militairen lieten hun vijanden als honden aan een ketting over de vloer kruipen. Een extremistische groep stelde dat mensen van andere religies geen ziel hebben en dat alle Joden onderdeel van Het Kwaad zijn.
    U denkt hierbij aan nazi's? Helaas, dan gaat u niet door voor de koelkast. Het bovenstaande vond plaats op respectievelijk een schoolfeest in Virginia, in het overwegend christelijke Uganda en in de door Amerikanen bezette Abu Ghraib-gevangenis.

Dus zullen we al dat rumoer over de kwaadheid van het nazisme ook maar meteen vergeten ...?
    En hoe kwam onze Einstein op al deze gedachten:
  Ik moest aan deze voorvallen denken toen ik de column van Max Pam las (O&D, 18 juni). Hij probeerde daar, door een aantal voorbeelden van extremistische en islamitisch angehauchte terreurorganisaties te geven, de stelling te onderbouwen dat de islam als religie niet deugt

En als je column nog niet aan zijn toegewezen aantal woorden is, ga je je onzin opgraven:
  Historisch gezien hebben echter vooral de christenen qua georganiseerde moord en doodslag een formidabele staat van dienst. Neem alleen al de Europese invasie van Noord- en Zuid-Amerika door de zeer vrome Columbus en co. Zij zagen hun onderneminkjes vooral als manier om het christendom te verspreiden.

Enzovoort. Het niveau van sneuheid bereikt weer ongekende hoogtepunten.
    Nogmaals: de enige verklaring met enige rationaliteit is dat ze een moslim-achtig figuur of iets dergelijks thuis heeft zitten. Zo niet, is selectieve aantasting van het hersenweefsel de enige verklaring. Want anders durf je toch niet de onzin zo vaak te herhalen?
  Mijn punt is: de homo sapiens is niet altijd zo'n jofel wezen. Ik roep even het klassieke experiment van psycholoog Philip Zimbardo in herinnering, die in de jaren zeventig een stukje van de universiteit van Stanford omtoverde tot helse gevangenis, met studenten als sadistische bewakers.

Het aantal nog werkzame neuronen moet ergens in de enkele cijfers liggen.
    P.S. Op een enkele plaats tussendoor staan er wat terugtrekkende bewegingen, maar die hebben we weggelaten. Tussen zo veel smerigheid is het volkomen duidelijk dat dit er alleen staat om de lezer zand in de ogen te strooien.
    Dit verhaal is dermate absurd, dat het ook anderen tot weerwoord verleidde:


De Volkskrant, 23-06-2014, ingezonden brief van Marcel Buurman, Roermond (jurist)

Islam

Hoewel ik het eens ben met de conclusie van Asha ten Broeke in haar column van 20 juni - het kwaad bestaat ongeacht religie, en niet dankzij - vliegt zij in haar argumentatie uit de bocht. Ten Broeke reageert op Max Pam, die bij een reeks misdragingen van islamitische groepen sarcastisch opmerkt dat al deze zaken niets met de ware islam van doen hebben (O&D, 19 juni). Zij beweert dat Pam stelt dat de islam als religie niet deugt, maar dat is niet wat hij schrijft. Pam laat het aan de lezer om dat al dan niet te concluderen.
    Ten Broeke maakt het nog erger. Zo schijft ze dat de verovering van de Amerika's door de Europeanen vooral was ingegeven door de wens het christendom te verspreiden. Onzin, de drijfveer was het vergaren van rijkdom. Het machtsmisbruik daarbij is iets van alle tijden.
    Dankzij het verzet tegen de slechte behandeling van de indianen van mensen als de priesters Bartolomé de las Casas en Francisco de Vitoria heeft Karel V in 1550 zelfs bevolen de veroveringen te staken. Veel heeft dat uiteindelijk niet geholpen, maar het geeft aan hoe simplistisch haar visie is. Ook het toeschrijven van het kolonialisme en de slavernij aan het christendom is absurd, en eigenlijk kwaadaardig.
    Ten Broeke levert een sterk staaltje van cultuurrelativisme. Zij valt Pam's betoog over islamitisch kwaad aan door te beweren dat er nu eenmaal kwaad is. Feit is dat mensen in alle culturen en religies slechte dingen doen. Feit is ook dat het christendom is gebouwd op een God die Zijn leven geeft voor anderen, terwijl de islam is gebouwd op een profeet die oorlog voerde en mensen heeft laten doden. Daarmee zeg ik niet dat die profeet slecht was, maar wel dat er een principieel verschil in grondslag bestaat, dat niet ontkend kan worden.


Red.:   Mede interessant omdat ook deze reageerder de "kwaadaardigheid" opmerkt.
    Zelfs in eigen kring is er sprake van "door de mand vallen":


Uit: De Volkskrant, 25-06-2014, column door Max Pam

Ironie en sarcasme, kom er maar eens om

...   Vorige week schreef ik onder de kop 'Met de islam heeft het allemaal niets te maken' een stukje over terroristische groepen als ISIS, Boko Haram en Al Shabaab, die een verwoestend spoor trekken door de gebieden waarin zij actief zijn.    ...
    Bij het noemen van elke terreurgroep werd telkens dezelfde mantra herhaald: 'Maar vergis u niet: die misdaden hebben niets met de islam te maken. ....'
    In feite preludeert deze frase op eventuele verontschuldigingen, die je altijd en overal hoort en die telkens terugkeren als ergens in naam van de islam misdaden worden gepleegd. Hoewel in het stukje zelf nergens een mening wordt geuit of een verklaring wordt gegeven, zorgt de herhaling voor een effect waaruit je kunt opmaken dat de schrijver misschien weinig sympathie heeft voor de terreurgroepen.    ...
    Wie naar aanleiding van mijn stukje goeiig ging uitleggen dat het kwaad in ieder mens zit - spreek voor jezelf - en dat er in naam van het christendom ook misdaden zijn gepleegd, had er al evenmin veel van begrepen.


Red.:    En wat Pam hier met 'goeiig' bedoelt legt hij ook nog uit:

  ... Dat ironische en aanverwante stijlfiguren langzaam verdwijnen, zou weleens een van de oorzaken kunnen zijn van de ontlezing. De leerling van nu begrijpt eenvoudig niet meer dat je het omgekeerde kunt schrijven van wat je bedoelt.
    Dat je iets neer kunt halen door het ontzettend te prijzen ...

Wat je dus in twee opzichten kan doen denken dat er hier sprake is van kwaadaardigheid ...
    En Asha is kennelijk uit de gratie geraakt, of misschien juister: de islam is kennelijk uit de gratie geraakt, want er kwam nog een commnetaar:


Uit: De Volkskrant, 28-06-2014, column door Jonathan van het Reve

Is God neutraal?
.
Stel: het christendom is exáct even goed of slecht als de islam, en religie is nooit de oorzaak van enig kwaad. Het wordt weliswaar gebruikt om wandaden te rechtvaardigen, maar al het kwaad komt uit de mens. Of, zoals Asha ten Broeke het onlangs formuleerde: 'Het kwaad is er ongeacht religie. Niet dankzij.'
    Stel je voor.    ...


Red.:   Jonathan van het Reve heeft een column of rubriek die zich specialiseert in onlogische beweringen. Aan Asha ten Broeke heeft hij een gemakkelijk slachtoffer. Maar hij doet het met verve.

  Dan zou religie een heel bijzonder verschijnsel zijn, met het unieke vermogen om ondanks een eeuwenlange, wereldwijde aanwezigheid geen énkel kwaad te doen. Zelfs het WK voetbal heeft negatieve gevolgen, bijvoorbeeld al die peperdure stadions die nooit meer worden gebruikt. Zonder het WK zouden die natuurlijk niet zijn gebouwd - is het met religie heel anders?

Even een eigen deurtje timmeren, dat dan met veel lawaai openen en het vervolgens intrappen:
  Dan zijn er twee mogelijkheden: óf we dichten religie een magische uitzonderingspositie toe waardoor ieder geloof per definitie gelijkwaardig is en bovendien totaal onschuldig, óf we zijn consequent en besluiten dat ook andere overtuigingen gelijkwaardig en neutraal zijn. Dan maakt het dus niets uit of je in Mozes, Marx, Mohammed, Locke, Lenin of Lennon gelooft: elk idee is even goed of slecht, niks heeft negatieve invloed. Is dat denkbaar?

De vraag stellen is hem beantwoorden.
  Ten Broeke wijst in haar column ook op kwaad dat zónder religie tot stand is gekomen: het bekende experiment waarbij studenten zich razendsnel ontpopten tot wrede cipiers. Een fascinerend verhaal, maar pleit het religie vrij? Het is alsof je de schadelijkheid van roken bestrijdt door te wijzen op ebola. Het enige wat het aantoont, is dat roken niet de énige doodsoorzaak is - maar heeft iemand ooit beweerd dat álle kwaad voortkomt uit religie?

Nee. maar zo werken de ideologen nu eenmaal: heb je kritiek op de islam, ben je een islamofoob.
  Dat is het grootste mysterie van deze hele discussie: waarom zou je juist religie in bescherming nemen? Armoede, droogte, koloniale grenzen, racistische propaganda, ingebakken slechtheid - allemaal legitieme oorzaken van ellende. En religie als enige niet? Ik snap dat je geen onschuldigen wilt kwetsen, maar gooi je daarvoor alle logica uit het raam?
    Ik kan het mij gewoon niet voorstellen.

Een onderschatting van de kracht van de ideologie. Ideologie richt dermate grote verwoestingen aan in de circuits van het brein, dat alle maar dan ook echt alle logica het raam uit kan. Met als meest merkwaardige verschijnsel dat het zeer gelokaliseerd kan optreden - mensen als Marcel van Dam en Thomas von der Dunk die op andere vlakken scherpzinnig kunnen redeneren, maar vervallen tot het "Asha ten Broeke"-niveau als er moslims of allochtone immigranten in het algemeen  in het spel zijn.
    Het is fantastisch ... Ze denkt weerwoord te kunnen geven:


Uit: De Volkskrant, 04-07-2014, column door Asha ten Broeke, wetenschapsjournalist

Uitleg van religie is mensenwerk


Red.:   En loopt, en niet voor de eerste keer, al in de kop volledig uit de rails: Nier de uitleg van religie is mensenwerk, weet iedereen die kan denken, maar religie zelf is mensenwerk.
    Eerste zin:

  'Waarom zou je religie in bescherming nemen?' Dat vroeg mijn zeer geachte collega-columnist Jonathan van het Reve zich zaterdag af ...

En meteen de eerste retorische truc: het "prijzen"  : ze acht die collega helemaal niet, zoals uit het vervolg blijkt.
    Dan wat inleiding refererende aan het voorafgaande, gevolgd door in de tweede alinea:
  'Waarom zou je religie in bescherming nemen?' ...
    Die 'je', dat was ik. Het was mijn column, waarin ik concludeerde dat het kwaad bestaat ondanks religie en niet dankzij, die Van het Reve aanzette tot het stellen van zijn ongetwijfeld retorisch bedoelde vragen. ...

De tweede retorisch truc: de stroman  : ze dicht Van het Reve iets toe dat hij niet bedoelt: retorica. Van het Reve reageerde uit verbazing over de onbenulligheid die hij gelezen had. En gebruikte ook de vraag-vorm om niet al te negatief over te komen.
  Nou ben ik de beroerdste niet ...

Derde retorisch truc: het parfum  . Nou weet iedereen dat parfum, ook de verbale vorm, gegoten moeten worden als het stinkt. En hier wordt het over zichzelf gegoten. Dat is dan onveranderlijk de ergste vorm van stank. Zoals in dezelfde regel blijkt:
  Nou ben ik de beroerdste niet, en ik wil zeker een columnist zijn stromannen niet misgunnen

En we zijn helemaal thuis: de mevrouw die grossiert in leugens, retorica, en stromannen, beschuldigt anderen ervan. Wat deze redactie zeer bekend voorkomt: der ergste verbale moddergooiers bij het voormalige Volkskrant-weblog waren de eersten die er anderen van beschuldigen. Andere overeenkomst: dat waren vrijwel zonder uitzondering de multiculturalisten en politiek-correcten.
    Waarna een ander kenmerk volgt: een volkomen blinde vlek voor waar het allemaal om draait:
  ik voel me wel genoopt op te merken dat ik in mijn column niet bepaald positief was over het fenomeen religie. Sterker nog: grote hoeveelheden godsdienstig geïnspireerde ellende passeerden de revue. Kruistochten, om maar eens wat te noemen, of het uit naam van christendomverspreiding doodmaken van misschien wel 100 miljoen inheemse Amerikanen.

Tja ... Daar ging het dus niet om. dat is wat er door mevrouw met de haren bij werd gesleept om haar overige betoog de ondersteunen: er is niets mis met de islam. Want dat was het issue: is er iets mis met de islam. En vooral: mag je daar over praten. Het noemen van het christendoom in dat verband is volledig bezijden het punt - over de slechte punten van het christendom mag je eindeloos praten - je krijgt er zelfs bonuspunten voor in de winkel van de politieke-correctheoid.
    Waarna er nog heel veel kleinere slakken volgen waar we niet allemaal zout op kunnen leggen, om te eindigen met:
  Wat natuurlijk wel zou kunnen is dat religie kenmerken heeft die mensen gemakkelijker aanzet tot kwaadaardig of stompzinnig gedrag dan andere ideeën - ook een suggestie van Van het Reve. Daar is zeker wat voor te zeggen. ...
    Zo'n geïnstitutionaliseerd paplepelsysteem is doorgaans niet bevorderlijk voor het rationeel denkvermogen, hoewel het zeker kan helpen bij het vergaren van miljoenen aanhangers. En dat immense aantal potentieel-irrationele gelovigen maakt het natuurlijk al waarschijnlijker dat er af en toe groepjes extremistische naarlingen opduiken die elkaar hebben gevonden in de meest kwaadaardige uitleg van de religie in kwestie.
    Maar er zijn er ook ontelbare gelovigen die een ander pad kiezen. Die hun godsdienst in vrede belijden. Die vrijheid en gelijkheid hoogachten. Die hatelijke passages in hun heilige geschriften bekritiseren. Die hun geloof als inspiratiebron zien voor naastenliefde.

Oftewel: omdat er ook goeide aanhangers van religie zijn, is religie zelf niet kwaadaardig. Wat heel simpel te ontrafelen is door 'religie' te vervangen door "nazisme". Oftewel: het gaat om de aantallen goede en foute aanhangers. En als het alleen om de relatieve aantallen gaat, is het dus wél mogelijk om religie als goedaardige of kwaadaardig te kwalificeren, namelijk goedaardiger of kwaadaardiger van andere religies of andere overtuigingen. En dat scoort religie hoog op de schaal van kwaadaardigheid, en d eislam veruit het hoogst.
    Waarna mevrouw besluit met een contradictie - eerst deel van eerder uit het artikel:
  ... Hij [Van het Reve, red.] schrijft immers dat boeken 'doelbewust aanzetten tot'. Alsof een ingebonden stapel papier met woorden handelingsbekwaam is, en ook nog intenties heeft.
Oftewel: de geschriften staan niet los van de mensen. En de laatste alinea:
  ... er zijn er ook ontelbare gelovigen die een ander pad kiezen. ...Die hatelijke passages in hun heilige geschriften bekritiseren. ... Zij laten zien dat religie niet intrinsiek kwaadaardig is - alleen de interpretatie kan dat zijn. En interpreteren, dat is mensenwerk.

Oftewel: de geschriften staan los van de mensen.
    Grappig, hè.
    Mevrouw Ten Broeke zal, als deze beschaving voortleeft wat met de grote hoeveelheid van dit soort mensen lang niet zeker is, ooit nog eens het onderwerp zijn van een studie naar de vele manieren waarop het fout kan gaan in het hoofd van iemand als deze zich eenmaal heeft begeven in de veld der ideologie.
    Waarvan ze meteen weer een treffende illustratie geeft, dat veld der ideologie. Want wat doe je als de reactie op je stellingen niet helemaal volgens jouw stellingen verlopen: je negeert ze, en gaat verder met het hameren op je stellingen. "God is Groot en Goed" "Maar er zijn honderdduizenden doden gevallen door de tsunami". "Kijk maar, bij de tsunami zijn de moskeeën zijn gespaard [ uitleg of detail , red.] , dus God in Groot en Goed". Of in de Ten Broeke variant: "Feminisme is noodzakelijk tot man en vrouw volkomen gelijk zijn". "Maar vrouwen kunnen kinderen krijgen en mannen niet". "Kijk maar, vrouwen kunnen kinderen kinderen krijgen dus vrouwen worden niet gelijk behandeld". Dus hier is de reactie van Asha op de voorgaande commentaar en het vele andere in de media:


Uit: De Volkskrant, 18-07-2014, column door Asha ten Broeke, wetenschapsjournalist

Is omkering van seksuele macht goed?

'Ik vind dat die megakorte broekjes terug moeten in de voetballerij. En dan zo'n hoosbui als tegen Spanje. Mooi man...' Dat twitterde zangeres Babette van Veen vorige week voor het begin van de halve finales van het WK. Zij was lang niet de enige die hardop genoot van al het mannelijk schoon op het veld. ...
    Het is een interessant fenomeen, dit tot object maken van het mannenlichaam. ...
     ... Die omkering van de seksuele macht is op zijn minst verfrissend. Misschien zelfs empowering.    ...
    Dat levert wel een wat vreemde situatie op. Gedrag dat traditioneel gezien vooral door mannen werd vertoond, is voor hen niet langer toegestaan - want seksistisch en dus onwenselijk - terwijl het voor vrouwen juist bevrijdend is precies dát te doen wat we van mannen niet langer pikken.
    En dat geldt ook buiten de wondere wereld der objectificering. Het feministisch maandblad Opzij ageert bijvoorbeeld in alle toonaarden tegen de uitsluiting van vrouwen, maar in 2008 stelde de redactie toch dat mannen niet mochten solliciteren op de functie van hoofdredacteur. Een ingreep die ik op zich wel kan begrijpen. Om een parallel te trekken met de Coca-Cola Light-break: juist door seksistisch te zijn, kon de redactie iets beschermen dat in het verleden was afgenomen. In dit geval: de vrouwelijke stem in het maatschappelijk debat.
    Toch wringt er iets. Zo past deze aanpak maar moeizaam bij het gekoesterde ideaal van gelijke behandeling. ...


Red.:   Het antwoord op de kritiek: meer feministisch gedram. Met aan een einde de onthulling, ongewild natuurlijk, waar bij types als Asha de voornaamste inspiratiebron ligt:

  Dat schuren wordt heel treffend gedemonstreerd door twee Amerikaanse tieners, slam poets David Fasanya en Gabe Barralaga. Ze droegen tijdens een wedstrijd een gedicht voor over hun lichaam en hun fitnesspogingen om hun torso meer te laten lijken op dat van Matthew McConaughey. 'I'm trying to get this beach body', zeiden ze. Tevergeefs, want de één was niet gespierd genoeg, en de ander was te dik: 'Het strand is geen plek voor een walvis als ik.' Ze sloten af met de woorden: 'Maar we zijn moe en uitgeput, van proberen iets te worden wat we niet zijn.'
    Wat me trof aan hun voordracht was hoe herkenbaar het was. Het gevoel alleen te kunnen slagen als je uiterlijk aan torenhoge eisen voldoet, de gegarandeerde ontevredenheid met je lichaam die het gevolg is - het zijn dingen waar meisjes en vrouwen al decennia onder gebukt gaan en waar feministen zich al bijna even lang terecht tegen verzetten.

Rancune over het uiterlijk.
    Het is al vaak door deze redactie gesteld: de meest ongeneselijke ziekte die er is, is politieke-correctheid. En één van de terreinen waar dit het meest speelt, is dat van de "hulpverlening": al stoppen de geholpenen de hulpverleners ter plekke in de kookpot en vreten ze ze op, ze zullen "die arme mensen" blijven steunen:


Uit: De Volkskrant, 01-08-2014, column door Asha ten Broeke (pag.2)

Ebola

Tussentitel: Niemand wil geld uitgeven voor een vaccin tegen ebola

'Ebola geen bedreiging voor toeristen', kopte De Telegraaf begin deze week. De immer charmante krant van wakker Nederland weet wat er echt belangrijk is wanneer er honderden Liberianen, Guineeërs en Sierra Leoners sterven aan een gruwelijke ziekte.
    Deze intense bezorgdheid voor het lot van West-Afrikaanse burgers zag je in meer westerse media. Zo bracht CNN op zijn website prominent het nieuws dat twee Amerikaanse hulpverleners besmet waren geraakt met het virus. Verdere aandacht volgde toen bleek dat er een ebolapatiënt had rondgelopen op de internationale luchthaven van Lagos, Nigeria. Media kwamen met behulpzame kaartjes waarop te zien was welke landen een directe vliegverbinding hebben met deze miljoenenstad. 'Slechts één vlucht verwijderd', zette zakenwebsite Quartz er onheilspellend bij.
    Ook de Britse kranten waren hartverwarmend betrokken bij de getroffenen. 'Ebola is afschuwelijk - en het laat zien hoe onvoorbereid we zijn op epidemieën', luidde een kop in de Telegraph. Die 'we', dat zijn Europeanen, blijkens de eerste alinea. Gisteren leefde de Telegraph zelfs zo intens mee met de arme zieken, dat ze een liveblog begonnen. Openingszin: 'Vakbondsleiders waarschuwen dat douanemedewerkers onvoorbereid zijn op de mogelijkheid dat het ebolavirus naar Groot-Brittannië komt...'    ...


Red.:    Enzovoort. De bekende hulpverlenerstaal bestaande uit pogingen tot morele chantage van degenen die geen hulpverlenersziekte hebben. Hier eindigende met:

  Maar het is ook best onkies, dat het sterven van die arme mensen in Liberia, Guinee en Sierra Leone

Daar heb je ze: 'die arme mensen'. Hier nog wat meer over die arme mensen:


Uit: De Volkskrant, 29-07-2014, door Adam Nossiter (The New York Times)

Reportage | Angst voor hulpverleners in Guinee

Als de artsen arriveren, komen de kapmessen tevoorschijn

In het West-Afrikaanse Guinee, waar de ebola-uitbraak het hevigst is, denkt de bevolking dat westerse hulpverleners het dodelijke virus verspreiden. Artsen worden bedreigd, dorpelingen moffelen besmettelijke patiënten weg en zoeken hulp bij medicijnmannen.


Acht jongeren, sommigen bewapend met katapulten en kapmessen, staan langs de hobbelige, onverharde weg, die toegang verschaft tot het dorp Kolo Bengou in Guinee. Staand in een opening van het hoge riet zijn ze op hun hoede. In het dorp zouden een paar mensen besmet zijn geraakt met het dodelijke ebolavirus. De jongens blokkeren de weg om hulpverleners tegen te houden.
    'We willen geen bezoekers', zegt hun leider, de zeventienjarige Faya Iroundouno. 'We willen met niemand contact.' De andere jongens knikken instemmend, friemelend aan hun katapulten.    ...
    Een tweede crisis is ontstaan, zeggen ambtenaren, nu men vreest dat de hulpverleners, voornamelijk Artsen zonder Grenzen en het Rode Kruis, de ziekte verspreiden. Dorpelingen vluchten bij het zien van een naderende Rode Kruis-vrachtwagen. Als een westerling passeert, krijsen de dorpelingen het uit: 'Ebola, ebola!', en rennen ze weg. ...


Red.:   Nog net geen "kookpot"-verhaal, maar kwalitatief is de situatie redelijk identiek: de geholpenen keren zich keihard tegen de hulpverleners. Om een simpele reden: de afstand in beschaving is doodgewoon te groot. Te groot voor hulp om zin te hebben. Maar zeg dat niet tegen de hulpverleners ... Ze komen met kapmessen achter je aan. In ieder geval verbaal.
    Het was even rustig aan het Broeke-front. Vakantie enzo. Maar de maand september is aangebroken, en Asha draagt meteen weer haar steentje bij - een dubbel steeentje, zelfs. Hier is deel één:


Uit: De Volkskrant, 12-09-2014, column door Asha ten Broeke, wetenschapsjournalist

Een apekoolvrije school graag

'Zijn alle Marokkaanse jongens crimineel?' Die vraag zorgde deze week voor een aardig relletje. ...


Red.:   Dus één ding is deze vakantie in  ieder geval niet gebeurd: Asha heeft het liegen niet afgeleerd. Want er was wel een relletje, maar dat ging over de vraag "Zijn Marokkaanse jongens crimineler dan Nederlandse?" Absoluut geen subtiel verschil. Een verschil van dag-en-nacht, om precies te zijn, want iedereen weet dat het eerste niet waar is, en het tweede wel. Maar dat tweede durft Asha niet zo goed over te praten. Dus.

  En wel hierom: hij staat in het maatschappijleerboek Blikopener, dat uitgeverij Malmberg voor het vmbo in elkaar heeft geknutseld. Iets verderop stelt het boek dat (sommige) Marokkaanse jongens crimineel worden doordat ze spijbelen en op straat rondhangen.

Nog meer wagenwijd-open schuurdeuren. Maar ja ...
  Dit alles staat er al sinds 2001, verklaarde de uitgever, en had nog nooit tot commentaar geleid, totdat HP/De Tijd er dinsdag een venijnig stukje over schreef.

HP/De Tijd ...? Dat is toch tegenwoordig een maandblad? Wel even politiek-correct en multiculturalistisch als de overige weekbladen (VN, Groene) die het vroeger ook was ...
  Diverse politici raakten hevig van hun theewater. De PvdA besloot Kamervragen te stellen. ...

De kamer zit vol met cultuurverraders en de PvdA is hun imam.
  Intussen liet de uitgever weten dat een en ander bedoeld was om 'jongeren op een open manier over herkenbare maatschappelijke onderwerpen te laten nadenken en discussiëren zonder daar een waardeoordeel over te geven'.

En de rest laat zich door dit cultuurtuig razendsnel intimideren.
  Het lijkt me dat zo'n intentie beter uit de verf komt als je in je lesboek wat minder kort door de criminologische bocht gaat, of - om nog eens een dwarsstraatje te noemen ...

Waaraan Asha natuurlijk ook meedoet.
  ... als je vooraf bedenkt dat deze 'Marokkaanse jongens' gewoon Nederlanders zijn.

Met gebruik van de volkomen afgesleten trucs uitleg of detail en leugens.
    Dat was steentje één. Maar Asha las, gewaarschuwd door zo veel gezond verstand, nog verder:
  Helaas is dat niet het enige wat er mis gaat. Zo steeg mijn wetenschapsjournalistieke bloeddruk behoorlijk toen ik in Blikopener een pagina aantrof over de verschillen tussen de hersenen van jongens en die van meisjes. Daar las ik de bekende clichés: 'Meisjes hebben meer verbindingen tussen de linker- en rechterhersenhelft. Daardoor zijn ze beter in taal. En kunnen ze ook beter hun gevoelens uiten dan jongens. Jongens hebben een beter ruimtelijk inzicht. Jongens zijn daardoor meestal beter in wiskunde en techniek.' Naast dit voordeeltje kunnen jongens ook beter darten, inparkeren en plannen maken. Dit laatste in tegenstelling tot de meiden, want - en dit staat er echt - die 'doen het eerst zus, dan proberen ze het zo'.

Allemaal onzin, natuurlijk. Apekool. Meisjes zijn in alles op zijn minst even goed als jongens. Waarop je zou kunnen antwoorden, naar een idee van een reageerder bij GeenStijl: "Ach, laat die jongen toch gewoon praten ...".
    Maar die jongen is wel voortdurend bezig te pogen de geest van medemensen te vergiftigen, en daar trappen er altijd weer een aantal in. En daar maak je je verantwoordelijk denkend burger toch bezorgd over ...
    En daar is ook een meer objectieve reden voor, wnat Asha gaat zich nu eindelijk uitlaten over dat laatste gepubliceerde hersenonderzoek, inclusief volkomen ondubbelzinnige plaatjes van fMRI-scans, dat de hersenpaden van het denken bij mannen en vrouwen anders lopen:
  Wetenschappelijk gezien variëren deze wijsheden van gillende onzin tot zeer twijfelachtig.

Natuurlijk. Een wetenschappelijk verantwoorde conclusie van onze wetenschapsjournalist. Die het veel beter weet dan de wtenschappers zelf. Natuurlijk.
  Neem die verbinding tussen de hersenhelften. Die heet het corpus callosum en blijkt inderdaad in sommige studies kleiner in mannen dan in vrouwen. Maar dat zijn toevalstreffers ...

Tja ... Verklaarbaar, als je dit nog een keer leest:
  Helaas is dat niet het enige wat er mis gaat. Zo steeg mijn wetenschapsjournalistieke bloeddruk behoorlijk ...

Dan begrijp je onmiddellijk dat dit niet in de jongen opkwam:
  Neem die verbinding tussen de hersenhelften. Die heet het corpus callosum en blijkt inderdaad in sommige studies in mannen even groot als bij vrouwen. Maar dat zijn toevalstreffers ...

En dan haal je nog wat onderzoeken uit de qua neurologie onderzoekstechnische oudheid (van voor de fMRI) aan:
  ...het soort grote-stappen-snel-thuis-nepresultaten die je soms krijgt als je te weinig mensen in je hersenscanner duwt, stelden onderzoekers vast toen ze in 2008 een groot aantal studies samen analyseerden.

Waarna je, inmiddels volkomen over de rooie en volledige gedrogeerd door de adrenaline, je eigen voet er weer afmitrailleert:
  In 2013 kwamen er aanwijzingen dat het wellicht zelfs andersom is: als je netjes compenseert voor het feit dat mannen gemiddeld een iets groter brein hebben dan vrouwen ...

En kom je door de pijn verdoofd in de fase van het fabuleren van nieuwe woorden:
  Ondanks de feiten doen neuromythes (m/v) het goed in het onderwijs. Adviesbureau Onderwijs Maak Je Samen ...Er worden trainingen aangeboden van dik 400 euro, en men kan er een blauwe en een roze poster downloaden over hoe jongens en meiden werken, met daarop onder meer die kullebul over die superieur verbonden dameshersenhelften.

Tja ... Voor zo veel verhitting volstaan de oude woorden echt niet. Hoewel de jongen er aan het einde nog wel een eentje gebruikt.
  In dat licht is het misschien niet zo vreemd dat leraren maatschappijleer al sinds 2001 kritiekloos uit Blikopener staan les te geven. Verontrustend is het wel. Het doet me vrezen dat ons onderwijs een broedplaats is geworden voor flauwekul. Dat op de plek waar onze kinderen worden voorbereid op hun volwassen leven misinformatie welig kan tieren, zolang je er een neurosausje overheen gooit of de onzin zich beperkt tot vooroordelen over etnische minderheden. Noem me een kniesoor, maar ik vind dat verminderd tof. Juist een school zou een apekoolvrije omgeving moeten zijn.

Waarop de omstander verzucht: "Ja, ik wil ook wel een apekoolvrij dagblad, maar wat ik per katern krijg heeft voldoende productie om een hele conservenfabriek een jaar lang draaiende te houden".
    Je zou zeggen dat het belachelijk is dat je het er over moet hebben ... Dik zijn. Maar Asha dwingt ertoe. Zoals van hierboven als bekend is: Asha is een onaantrekkelijk dikkerdje. Dat "onaantrekkelijk" kan je weinig aan doen als je ermee geboren wordt en betrekkelijk weinig om het te verbeteren. Hoewel geestelijk aantrekkelijke mensen er toch meestal wel in slagen - op één of andere manier. Maar met dat dik-zijn ligt het natuurlijk anders. Op doodenkele uitzonderingen na, is dik-zijn het gevolg van een simpel en basaal proces: te veel calorische input ten opzichte van te weinig calorische output. Dikkerds beginnen meestal over talloze andere zaken, maar weigeren hardnekkig te praten over één basaal feit: ze zijn, op die doodenkele uitzondering na, niet dik geboren, maar dik geworden. Meestal over een periode van vele jaren. Vele jaren dat ze geconfronteerd werden met het steeds dikker worden, en gedurende diezelfde vele jaren er niet naar handelen. Er niet de les uit trekken. Hun korte-termijn emoties laten prevaleren boven hun eigen lange-termijn belangen - en die korte-termijn emoties zijn nu eens bloedechte onderbuik-emoties. Om het wat wetenschappelijker te formuleren: dikkerds zijn gefaald voor de marshmellow-test  voor volwassenen. De marshmellow-test die kinderen laat kiezen tussen één marshmellow nu of twee marshmellow over 10 minuten als je de eerste nu niet opeet. Dikkerds eten de mashmellow onmiddellijk met grote schrokken op, en gaan dan zitten jengelen om de tweede. Hier het jengelen van Asha:


Uit: De Volkskrant, 07-11-2014, column door Asha ten Broeke, wetenschapsjournalist

Triple P is eigenlijk Triple K met peren

...  de website van Triple P Nederland .... Vanaf dit voorjaar gaat het Nederlands Jeugdinstituut ... professionals opleiden om de 'Triple P Lifestyle'-cursus te geven. In die cursus worden ouders van dikke kinderen - zeer volgens de participatiemaatschappelijke trend du jour - 'in hun kracht' gezet op opvoed- en gezondheidsgebied, in de hoop dat de forse vruchten van hun lendenen daarvan afslanken.    ...


Red.:   Daar staan de eerste ontkenningen al: dik-zijn heeft niets met geesteskracht te maken...  Dik-zijn is aangeboren.
  Dat is een vrij slecht idee. Om te beginnen blijkt uit wetenschappelijke studies dat het dun maken van dikke mensen bepaald geen sinecure is. Onderzoek laat zien dat op de korte termijn gedragsverandering en daarmee gewichtsverlies nog wel haalbaar is, maar dat naarmate er meer tijd verstrijkt de verloren BMI-punten bijna altijd gewoon weer terugkomen.

Klopt. Omdat er meestal in het geheel niet gewerkt aan het basis-probleem: het slapjanus zijn. En dan gaat de rest dus absoluut niet helpen. En als je wel gaat werken aan het slapjanus-zijn, komen de slapjanussen niet opdagen en haken in snel af. Op een doodenkele uitzondering na.
  Wellicht verklaart dat waarom we het succes van campagnes als 'Maak je niet dik', 'Zeker vaker nee' of de verscheidene Jongeren Op Gezond Gewicht-baksels niet primair meten in collectief kwijtgeraakte kilo's. Dat zou het falen van deze leefstijlinterventies assorti namelijk wel erg zichtbaar maken.

Tja ... Wat hier gesteld is voor dik-zijn, geldt natuurlijk voor alle leefstijl-problemen... Roken, drugs, gokken, winkelen ...
  ... Niet dat de opvoedcursussen niet populair zijn, integendeel ...
    Die populariteit komt onder meer doordat het idee achter Triple P lekker simpel is. Het is een soort behaviorisme-voor-beginners: ouders leren goed gedrag te belonen, slecht gedrag te ontmoedigen door kinderen te negeren en/of af te zonderen, en tussendoor zijn we allemaal lekker positief aan het communiceren met elkaar. Sommige ouders - mijzelf incluis - krijgen daar op voorhand al milde jeuk van. ...

Zal je de donder halen: het zijn op die doodenkele uitzondering na niet de kinderen die het probleem zijn, maar de ouders. En iedere onderwijzende weet: er bestaan alleen slecht-opgevoede kinderen van andere ouders.
   ... komt daar nog bij dat Triple P waarschijnlijk niet werkt. In 2012 publiceerden gezondheidswetenschappers een groot onderzoek, waarbij ze 33 studies naar de opvoedmethode samen analyseerden. Hun conclusie liet niets te raden over: 'We vonden geen overtuigend bewijs dat Triple P-interventies werken voor de hele populatie.' ...
    ... Genoemd nieuwsbericht over de aanstaande 'Triple P Lifestyle'-cursussen linkt door naar wat achtergrondinformatie...  Er staat .. een verwijzing naar een proefschrift, waarbij de suggestie wordt gewekt dat deze de effectiviteit van dit stukje lifestyle-gebeuren aantoont. Geen hond die dat proefschrift ook echt gaat lezen, zullen ze bij Triple P gedacht hebben, maar helaas voor hen kwam ik langs.
    Uit het promotieonderzoek bleek, als verwacht, dat de cursus de dikke kinderen niet slanker had gemaakt. Interessanter was dat ik op pagina 189 het volgende zag staan: 'Gebaseerd op de resultaten van de huidige studie kan bredere implementatie van de Lifestyle Triple P-interventie op dit moment niet aanbevolen worden.' Niet, dus.

Nogmaals: zal je de donder halen ... Zoals al uitgelegd: de probleemgevallen zijn de ouders, en die laten zich niet "opvoeden". Ouderen zijn hopeloos in dit opzicht.
    Waarom de aandacht voor deze zaak die bij iedereen met gezond verstand, indien uitgelegd, zal leiden tot de reactie: "Ja, dat spreekt voor zich"? Het antwoord: Omdat ze volkomen representatief is voor het politiek-correcte denken. Men heeft onderbuikgevoelens van de soort "zielige negertje", en probeert op alle mogelijke manieren de werkelijkheid en de waarheid naar die onderbuikgevoelens toe te buigen. Tot aan totaal breken aan toe. Tot de volkomen gestoordheid.
    Ter illustratie van de gehanteerde trucs weer eens een Zwarte Piet-bijdrage van de orator-zonder-brein:


Uit: De Volkskrant, 21-11-2014, column door Asha ten Broeke, wetenschapsjournalist

Staakt uw wild geraas

'Makkers staakt uw wild geraas.' Dat was het enige wat Sinterklaas in Amsterdam wilde zeggen over de discussie rondom Zwarte Piet. 'Er is al te veel gepraat door volwassen mensen', voegde hij er nog aan toe. Het moet nu maar weer eens gaan om de kinderen.
    Op het eerste gezicht lijkt dit een volkomen redelijke uitspraak. ...


Red.:   Kritiek op die redelijke uitspraak door middel van 'op het eerste gezicht'. 'Op het eerste gezicht' is Asha ten Broeke een wetenschapsjournalist met een column.

  Net als de woorden van Marc Gilling, die als voorzitter van het Pietengilde aanschoof bij het tv-programma Pauw voor een debat over Sints knecht. Hij benadrukte dat we 'in dialoog moeten blijven en de pijn serieus moeten nemen', maar dat Piet pas moet veranderen als de meerderheid van de Nederlanders het wil.
    Ook heel afgewogen ...

Dus de woorden van Giling waren niet afgewogen. Volgens de afgewogen klinkende woorden van Ten Broeke.
  En dan was er nog een uiterst billijk ogende ingezonden brief van een meneer uit Lelystad, die pleitte voor meer tolerantie tussen mensen uit diverse culturen, en suggereerde dat we - in het kader van die tolerantie - van zwarte Nederlanders mogen verlangen dat ze autochtonen hun Zwarte Piet gunnen.

Dus voor meer tolerantie pleiten is niet billijk, maar 'billijk ogend'. Net zoals Ten Broeke niet billijk is, maar slechts billijk ogend. Hoewel dat laatste ...
  Tolerantie, dialoog, geen geraas: het klinkt allemaal heel verstandig, maar hier is iets vreemds aan de hand. De afgelopen weken is het in de mode geraakt om vooral witte mensen aan het woord te laten over Zwarte Piet. ...

Verrek ... Errug hè. Maar wat nog veel erger is ...: de afgelopen eeuwen is het in de mode geweest dat er alleen maar witte mensen woorden in Nederland. En de afgelopen jaren was het nog steeds meer in de mode om minstens twintig keer zo veel witten als zwarten te hebben in Nederland ... En daarbij: wat de zwarten willen, is nu wel duidelijk en bekend genoeg: het afschaffen van Zwarte Piet. Daarover hoeft geen enkele discussie meer gevoerd te worden.
  Het probleem van dit zogenaamd neutrale, maar stiekem door en door witte perspectief is dat het gros van de verslaggeving een incompleet verhaal vertelt. Neem de veelgehoorde opmerking dat we het sinterklaasfeest wel gezellig moeten houden voor de kinderen. Een scherpe vrouw merkte op Twitter terecht op dat hiermee impliciet bedoeld wordt: voor wítte kinderen. ...

Bedoeld wordt, ongetwijfeld, met dat 'scherpe' een "scherpzinnige vrouw". De werkelijkheid staat even verderop:
  'Hoe ... proberen people of color 'monddood' te maken', voegde ze eraan toe.

De term 'people of color' wordt alleen gebruikt door zwarte rabiate racisten, die racisme afleiden uit het bestaan van een witte mensensoort en hun grotere welvaart. Alle witte welvaart is gestolen van de zwarten. Volgens de 'people of color. Dat noemen de 'people of color' het "white privilige". De 'scherpe vrouw' is een "zwarte rabiate raciste". Die dit zegt:
  ... de veelgehoorde opmerking dat we het sinterklaasfeest wel gezellig moeten houden voor de kinderen [is] bedoeld ... voor wítte kinderen. ...

Oftewel: de witten beschuldigd van institutioneel racisme. En daarop natuurlijk de bijpassende reacties krijgt:
  Deze opmerkingen kwamen haar op zoveel bedreigingen te staan ...

Waarbij 'bedreigingen' staat voor "kritiek", plus ongetwijfeld adviezen van de soort om zich te vervoegen bij de 'people of color' wonende in de bron van de coloriaanse welvaart: Afrika.
 Asha is dikke vrienden met de scherpe mevrouw:
  ... dat ze me verzocht haar naam niet te noemen in deze column.

En ook dik meelevend met haar leed:
  De diverse pleidooien om wel te praten over discriminatie, pijn en tolerantie ...

Dat wil zeggen: om te te hebben over witte discriminatie, zwarte pijn, en witte tolerantie. Zwarte discriminatie (geklaag over witten), witte pijn (betalen voor zwarten, en dan door zwarten uitgescholden worden), en zwarte tolerantie zijn natuurlijk niet-bestaande begrippen.
    En waar zit die zwarte pijn:
  Zoals tv-presentatrice Sylvana Simons afgelopen september in Trouw uitlegde: 'Zwarte Piet is het enige zwarte symbool in de Nederlandse cultuur. Een knecht. Geen held, geen voorbeeld, maar een karikatuur. Waarom is het zo moeilijk om zo'n symbool te veranderen?'

Nee hoor, de Nederlandse cultuur zit vol met zwarte symbolen: Sylvana Simons, Journaallezers Simone Weijmans, zwarte komieken als Raymann en Jandino, zwarte zangeressen bij de vleet, en zwarte optredens bij Pauw, DWDD, en overal waar het ook maar enigszins kan. Enzovoort.
    Maar dat bedoelt Sylvana waarschijnlijk niet. Die heeft het over de oude of echte Nederlandse cultuur - dat voorgaan is kennelijk geen Nederlandse cultuur. En dat klopt ook: dat is politek-correcte en grachtengordelige media-cultuur. De echte Nederlandse cultuur is natuurlijk ouder. Van de tijd dat er geen negers waren in Nederland. Een cultuur waarvan Zwarte Piet een symbool is. En dat gaan we niet veranderen om te vervangen door zwart racisme.
    Waarna we, onbedoeld, richting waarheid gaan:
  Een goede vraag, waarop Simons zelf het antwoord geeft: 'Als je in een liefdevolle, gelijkwaardige relatie zit, is er geen probleem. .... '

En Asha geeft het volkomen duidelijke antwoord:
  Maar laten we eerlijk zijn: zo'n liefdevolle, gelijkwaardige relatie hebben wit en zwart in Nederland lang niet altijd.

Oftewel: er is geen gelijkwaardigheid. Zoals blijkt uit de vergelijking tussen de toestanden in Suriname of Afrika en Nederland.
    Maar dat is natuurlijk niet wat Asha bedoelt:
  Het racisme, de haat, en de kloof waren nog nooit zo zichtbaar als nu.

Het Nederlandse racisme, de Nederlandse haat, en de Nederlandse kloof, natuurlijk. Volgens Asha.
    Nee, Asha is niet van de tolerantie. Die is van de haat:
  Dat zoveel media ervoor kiezen om het terechte verzet van een groep zwarte mensen tegen een symbool van die kloof en die ongelijkwaardigheid te verzuipen in een witte saus van grachtengordelredelijkheid, is pijnlijk veelzeggend. Ik zou zeggen: makkers, raast u alstublieft nog even door.

En kennelijk wil ze ermee doorgaan tot alle klagende zwarten, net als de alles-eisende moslims, het land uit gegooid zijn.
    Overigens: de opmerking van Sylvana is eigenlijk een bekentenis - in haar geheel luidt ze:
  'Als je in een liefdevolle, gelijkwaardige relatie zit, is er geen probleem. Dan zegt de één: 'Schat, ik weet dat het niet je bedoeling is om mij te kwetsen, maar zou je voortaan...' En die ander antwoordt dan: 'Maar natuurlijk! heb ik je zeer gedaan? Wat kan ik doen om de pijn te verzachten?'

Want dat geldt, zoals negers zich niet gerealiseerd hebben, ook omgekeerd: "Als onze associatie van Zwarte Piet met slavernij, kolonialisme, racisme en discriminatie jullie kwetst en jullie daarvan blijk geven, zal ik als neger zeggen: 'Maar natuurlijk! Heb ik je zeer gedaan? Wat kan ik doen om de pijn te verzachten?' "
    Sylvana en de rest van de negers doen dat niet en blijven klagen, en erkennen daarmee dat de relatie niet gelijkwaardig is.
    Het is dit falen dat deel uitmaakt van het complex van redenen en gevolgen waarom de negers die achterstandige positie hebben: ze kunnen zeer slecht sociaal, dus inlevend in de ander, denken  .
    Het is een tijd merkwaardig rustig geweest rond de Koningin van de Contradictie, maar hier is ze weer op volle kracht terug -  en dit keer zijn de koppen ook weer volstrekt afdoende:

:
Uit: De Volkskrant, 13-02-2015, column door Asha ten Broeke, wetenschapsjournalist

Gevaarlijke onzichtbare muren tussen 'wij' en 'zij'

Tussentitel: Van een pragmatische rij bakstenen bij een moskee lag ik niet wakker


Red:  Wilt u het nog duidelijker? Ja? Oké dan:

  Ingebeelde muren tussen 'wij' en 'zij' zijn gevaarlijk

Daadwerkelijke muren tussen 'zij' en 'wij' zijn onbelangrijk

Oftewel: het gaat niet om de muren, maar het om van wie ze zijn. En de de muren van "ons" zijn fout en de muren van hen zijn goed. Want als je culturele verschillen gezien vanuit "ons" mag vertalen in "muren", zijn de daadwerkelijke muren die de moslims bouwen, met eigen cafés, eigen winkels, eigen kerken en eigen klederdracht, niets anders dan volkomen onneembare vestingen waar vanaf keihard geschoten wordt richting de vijandige omgeving.
    Overigens was in de krant het 'Gevaarlijke onzichtbare' van de kop op de website afgehaald, maar die website-versie is een vollediger en juister weergaven van de inhoud.
    Natuurlijk ging het een en ander gepaard met de bekende sneer-retoriek, waar ook weer leuk mee te spelen viel. Erst de versie van Asha:
  ...  Zo waren mensen ter rechterzijde van het medialandschap hevig van hun theewater, omdat er een muurtje gepland stond tussen de gebedsruimte en een nabijgelegen kinderdagverblijf en school.
    Nou heb ik weinig op met religies die segregatie en ongelijkwaardigheid tussen mannen en vrouwen propageren ... maar van dit specifieke muurtje kon ik niet wakker liggen. Godshuizen zijn meestal zo ingericht dat je tijdens het bidden zo min mogelijk wordt gestoord door het wereldse, en het lijkt me dat we daar pragmatisch over kunnen zijn: zolang gelovigen enkel zichzelf ommuren en de rest van de mensheid lekker haar al dan niet ongoddelijke gang laten gaan, zou ik mijn bloeddruk er niet voor op het spel zetten.

Hetgeen keurig om te vormen viel in:
  Zo zijn mensen ter linkerzijde van het medialandschap hevig van hun theewater, omdat er een muurtje staat tussen de gebedsmensen en de nabijgelegen denkmensen. Van dit specifieke muurtje kan ik niet wakker liggen. Het lijkt me dat we daar pragmatisch over kunnen zijn: zolang gelovigen enkel zichzelf ommuren en de rest van de mensheid lekker haar al dan niet ongoddelijke gang laten gaan, zou ik mijn bloeddruk er niet voor op het spel zetten.

En als dat muurtje een flinke wijde plas water inhoudt, wordt alles natuurlijk nog beter.
    Ideologie is een progressieve ziekte: de vaststaande principes komen steeds verder van de voortdurend veranderende werkelijkheid af te staan, en de compensatie in wartaal wordt steeds gestoorder. Zo ook voor de ziekte genaamd feminisme:


Uit: De Volkskrant, 13-03-2015, column door Asha ten Broeke, wetenschapsjournalist

Midas Dekkers en de evolutiepsychologie

Bioloog Midas Dekkers wil niet anti-feministisch zijn, vertelde hij afgelopen vrijdag in de Volkskrant. Een prettig sentiment, dat ik altijd zeer toejuich. Helaas liet hij op zijn verstandige woorden onmiddellijk een 'maar' volgen. Hij zei: 'Ik wil niet antifeministisch zijn, maar ik denk niet dat de holenvrouw ook maar iets in te brengen had. De mannetjes zorgden voor de groep als geheel. De vrouwtjes alleen voor haar eigen jongen.'    ...


Red.:   Oh, oh, oh ... Heel fout. Natuurlijk zijn van nature alle voorkeuren en activiteiten van man en vrouw volkomen gelijk geweest, en is die gelijkheid geperverteerd door mannen, sommige vrouwen, Bart Smit, enzovoort. In de zuivere natuur was alles zuiver. En gelijk. Of in de krullerige woordenstroom van Asha (meisjeshandschrift is voor de leraar o zo herkenbaar met ook cirkeltjes boven de "i"):

  Het staat Dekkers natuurlijk vrij om te fantaseren over onderdanige oervrouwen - hoewel ik wil voorstellen dat hij dit voortaan, net als andere mannen, slechts doet in de privacy van zijn eigen slaapkamer. Immers: wanneer een bioloog zich zo uitlaat in een bericht over onderzoek van de universiteit van Exeter naar de post-menopauzale perikelen der orka-oma's, zou de argeloze lezer zomaar kunnen denken dat Dekkers opmerking over de onmondige holenvrouw iets met wetenschap te maken heeft. En dat lijkt me een misverstand dat we beslist moeten voorkomen.
    Wat ons aller Midas hier deelde, is namelijk geen diep academisch inzicht, maar een staaltje pop-evolutiepsychologie. Er zijn wel onderzoekers die zich hiermee bezighouden, maar doorgaans is het meer een literair genre dan een serieuze wetenschapstak. ...

En om het nog een keer uit te leggen:
  Het idee erachter is dat mensen zijn geëvolueerd in nogal ongeëmancipeerde omstandigheden, en dat dit onze hersenen en hormonen (m/v) zo heeft gevormd dat we nu niets anders kunnen dan verlangen naar dezelfde taakverdeling als in de prehistorie. Die was als volgt: dames bevonden zich de ganse dag in en om de grot, alwaar ze wat voor het nageslacht zorgden en af en toe wat vruchten verzamelden. De heren gingen uit jagen en kwamen op zondag thuis om de buffel te snijden.

Nee hoor: de mannen en vrouwen gingen gezamenlijk op jacht, doodden gezamenlijk de mammoet, liepen gezamenlijk naar het kampvuur, gingen gezamenlijk koken, en daarna tevreden gezamenlijk kindertjes maken, die ze een poosje laten gezamenlijk kregen: de vrouw eentje, en de man eentje. Daarom zijn man en vrouw ook even lang, even gespierd, hebben evenveel vet, enzovoort. Er is totaal geen verschil.
    En omdat dat zo is, moet dat nóg een keertje benadrukt worden:
  Dit alles zou tamelijk onschuldig zijn, vermakelijk zelfs, ware het niet dat pop-evolutiepsychologie vaak net genoeg op echte wetenschap lijkt om niet herkend te worden als wat het is: cirkelredenerende kullebul die geen enkele functie heeft behalve het bevestigen van de maatschappelijke status quo van dertig jaar geleden. ...

Met ook deel één van het zelfportret. Gevolgd door deel twee:
  Hoewel, in één ding wil ik de pop-evolutiepsychologen wel gelijk geven: dat Midas Dekkers ruwweg hetzelfde brein heeft als een holbewoner, geloof ik meteen.

Oftewel: het niveau dat opname in een kliniek als enig passende reactie is nu wel bereikt. En vermoedelijk zal die tot de conclusie komen dat de kronkels zo erg zijn, dat elektroshock de enig overgebleven vorm van behandeling is.
    Maar ja, de Volkskrant wordt geschreven en gedrukt vanuit zo'n kliniek, als een vorm van bezigheidstherapie. Dus zullen we nog wel lange tijd van deze vorm van vermaak ("gekkies kijken")  kunnen genieten ...
   Hoe is het mogelijk... Iemand neemt de moeite inhoudelijk te reageren op het cirkelredenerende gekullebul van de jongen (vrij naar reacties bij GeenStijl op Asha Tuinbroeke: "Laat die jongen toch ...):


Uit: De Volkskrant, 18-03-2015, door Henk Verhoeven, docent toegepaste psychologie aan de Fontys Hogescholen.

De maakbare mens is volkomen achterhaald

Het doorgeschoten 'nurture'-denken van Asha ten Broeke is bedenkelijk, ook om praktische redenen.
 

Volkskrant-columniste Asha ten Broeke beschuldigt in 'Midas Dekkers en de Evolutiepsychologie' (O&D, 13 maart) evolutiepsychologen ervan de status quo van dertig jaar terug te willen bevestigen: man aan het werk, vrouw achter de aanrecht.
    Virtuoos valt ze de zelfgemaakte stropop aan met een dubieus voorbeeld dat vrouwen van roze houden omdat dit zo nuttig was bij het zoeken naar fruit en het inschatten van de gezondheid van hun kroost aan de hand van de rozigheid van hun wangetjes. Ten Broeke noemt dit terecht 'cirkelredenerende kullebul', maar beseft kennelijk niet zelf ook versteend te zijn in een even bedenkelijke vorm van het extreme maakbaarheidsdenken van dertig jaar terug waar alleen ruimte was voor de nurture-visie en iedereen met een afwijkende opvatting met pek en veren besmeurd werd weggejoeld. Wouter Buikhuisen heeft het geweten.    ...


Red.:   Asha zou vooraan gestaan hebben bij het stenigen van deze mannelijke heks.
  De moderne evolutiepsychologie heeft allang het idee verlaten dat geslachtsverschillen voortkomen uit de taakverdeling bij jagers-verzamelaars. Verschillen tussen mannen en vrouwen komen primair voort uit twee totaal verschillende voortplantingsstrategieën; de man die het zich kan veroorloven zich op kwantiteit te richten en de vrouw die door haar veel geringere voortplantingsvermogen gedwongen is voor kwaliteit te gaan. Tel daarbij op dat de mens geen monogame soort is en de permanente strijd tussen mannen om altijd schaarse status en voortplantingskansen is een feit. De mannetjesleeuw - ja, daar komt weer een zoölogische vergelijking - is ook niet groter en sterker om grotere buffels aan te kunnen, maar om zich opdringende rivalen van het lijf te houden.

Dat er ook verschillende rollen zijn bij de voedselvoorziening volgt daar volkomen natuurlijk uit.
  De emancipatiebeweging van vrouwen is te lang gehinderd door het inmiddels volledig achterhaalde idee dat gedrag van mensen, hun persoonlijkheidsstructuren en cultuur enkel resultaten zijn van opvoeding, onderwijs en sociale representaties; beïnvloedbaar en maakbaar dus. Als de mens het product is van evolutie, dan geldt dit voor zijn fysieke maar eveneens voor zijn mentale structuur.
    Tegen deze redenering valt weinig in te brengen, en het idee dat de evolutie een systeem heeft gecreëerd dat de evolutie kan overrulen (vrije wil? beschaving?), lijkt mij hoogst onwaarschijnlijk. Kennelijk komt dit op tegenstanders van het nature-denken minder absurd over. Misschien dat Asha ten Broeke nog het ouderwetse idee aanhangt dat God de mens een speciale plek, onafhankelijk van het dierenrijk heeft toebedeeld.

Nee, niet de God van de gelovigen, maar een andere: de zelfscheppende God van het eigen ikje met een ideologie. En een totaal gebrek aan tegenspraak. En iemand die op een gegeven moment een klap in het gezicht geeft en roept "En nou hou je daar mee op!" tegen het dreinzende kind dat staat te brullen in de supermarkt om snoepjes. En daarna weglopen. Dan doen ze het echt helemaal nooit meer.
    Het is het begin van de lente en er zijn weer wat bootvluchtelingen verdronken, dus het is ook weer tijd voor de Gutmenschen om te laten zien hoe Gut ze zijn:


Uit: De Volkskrant, 24-04-2015, column door Asha ten Broeke, wetenschapsjournalist

Ik moet toch een mens zijn die ik herken?


Red.:   Waarin al meteen duidelijk wordt wat het argument gaat zijn. het standaardargument van alle Gutmenschen: "Het zijn toch allemaal mensen ...". Het argument met de waarde van"Als je de hele Aarde met één meter ophoogt, hoeft niemand meer te bukken".
  Er verdrinken kinderen in de Middellandse Zee.

De snotwin  .
  Er verdrinken kinderen in de Middellandse Zee. En wat is er verder nog te zeggen over die arme bootvluchtelingen?

Niets, dus, volgens Asha, en alle vluchtelingen moeten dus worden toegelaten. Alle circa vief of miljard (iedereen die het veel slechter afheeft dan in Europa).
    En dat gebeurt niet, omdat er zoveel zo ontzettend slechte mensen zijn:
  Waarin mensen aannemen dat alle bootvluchtelingen moslims zijn.

Die mensen die zeggen dat ze elkaar afmaken mede omdat ze moslim zijn en ze niet-moslims nog veel harder haten. Dat soort slechte mensen.
  Waarin het blijkbaar oké is om te kiezen welke voor de poorten van de hel weggetrokken vluchtelingen je wel blieft, en welke niet.

Die mensen die zeggen dat je niet alle drie of vier miljard kan toelaten. Dat soort slechte mensen.
  Waarin doodsbange mannen, vrouwen en kinderen op gammele bootjes eigenlijk terroristen in de dop zijn die de democratie verfoeien en per ommegaande de sharia willen invoeren.

Die mensen die zeggen dat degenen die zonder oorlog hierheen gekomen zijn al massaal de terroristen blijken aan te hangen en dat aan hun kinderen doorgeven uitleg of detail . En dat degenen die elkaar naar het leven staan dus nog radicaler en gevaarlijker zijn.  Dat soort slechte mensen.
  Waarin we verbaasd zijn dat er mensen naar hier komen uit een continent dat wij al eeuwenlang leegroven, om de welvaart, de kansen en de veiligheid te halen die we zelf van hen gestolen hebben.

Die mensen die zeggen dat na de oorlog Rusland en Duitsland hun landen bijna van de grond weer hebben opgebouwd zonder een spijker of een graankorrel te krijgen van dat continent, en de Chinezen dat vijftig jaar later nog eens gedemonstreerd hebben. Dat soort slechte mensen.
  Waarin we ons in nationale rouw dompelden voor de slachtoffers van een vliegramp, maar mensen screensavers maken van de foto's van de slachtoffers van scheepsrampen; '600 uitkeringen minder'.

Dat soort slechte mensen.
    En dit dan nog een half tot heel dozijn aantal keren herhaalt.
    Met als laatste:
  Er verdrinken kinderen in de Middellandse Zee. En mannen, en vrouwen. Als wij dat toestaan, als wij toestaan dat onze regering niet groots en meeslepend ingrijpt, wat legt dat dan bloot over ons? Zijn wij dan nog mensen die wij herkennen?

Kijk, dat is nu eens een echte Gutmensch: iemand met de kracht van argumenten kan aantonen dat alle mensen die het niet met hem of haar eens zijn, behoren tot de klasse der Untermenschen.
    De volgende column is van een maand terug, en door de redactie overgeslagen, omdat de issue te futiel leek: dik-zijn. Iemand anders heeft dat beter gezien. Eerst dus column zelf:


Uit: De Volkskrant, 10-04-2015, column door Asha ten Broeke, wetenschapsjournalist

Ziekte of diversiteitsissue?

Een pil die dikke mensen dun maakt. Ze zou welkom zijn, stond afgelopen zaterdag in Sir Edmund, vanwege het immer uitdijen van de bevolking. ...


Red.:   Ook gelezen door de redactie, die dacht: "Wat een absurditeit. Wat die mensen dik maakt, weet iedereen: te vele eten. Dan laat je ze dus eerst te veel eten, en geef ze dan een pil om te vermageren. Net zo absurd als anorexia: eerst eten en een vinger in je mond steken om het weer uit te kotsen. Die toename van dikheid is gewoon een epidemische vorm van bolumia-nervosa: "vreten uit onvrede".
    En daarna werd de column van Asha gelezen in die context: als een geestesstoring.
    Maar Asha is natuurlijk politiek-correct - en in de politieke-correctheid bestaan er geen afwijking ... Alleen allemaal leuke mensen en hoe eigenardiger, hoe leuker. Het zijn de gewone mensen die stom zijn. En naar. En fascist. In ieder geval potentieel.

  Het past helemaal bij de manier waarop we in onze samenleving tegen overgewicht aankijken. Socioloog Abigail Saguy schrijft erover in haar boek What's wrong with fat?

Het echte antwoord volgt aan het einde. Eerst de politiek-correcte fopargumenten:
  Ze onderscheidt een aantal frames in het zwaarlijvigheidsvraagstuk ...

Oftewel: volgens de politiek-correcte mesen is het niet waar. Dus oplettende lezer: hier volgt iets met een uitstekende kans dat het bijna helemaal waar is:
  ... elk met zijn eigen oplossingen en schuldigen. In het dominante frame is obesitas een gezondheidsprobleem, zijn de schuldigen de onvoldoende wilskrachtige slapjurken die niet van de hamburgers af konden blijven, en de gewenste oplossing is dat zij met enige spoed van een hobbit veranderen in een slanke den.

Bingo. Zelfs de volle 100 procent waar. Nou, ietsje minder, wat dat 'slanke den' hoeft natuurlijk helemaal niet - "niet ziekelijk dik maar gewoon wat stevig gebouwd" is mooi genoeg.
    Maar ja, als je jezelf een onmogelijk doel stelt, hoef je er niet voor te gaan. Een bekend zwaktebod uit de praktijk van de psychotherapeutische behandeling.
  Maar, stelt Saguy, er is ook een frame waarin winkels en voedselfabrikanten de schuld krijgen, omdat ze onze omgeving verzadigen met eten dat te lekker, te calorierijk en te alomtegenwoordig is.

Ga je uit van mensen als "Mensen" in de politiek-correcte zin, natuurlijk onzin: "Mensen" kunnen zelfstandig denken.
  En er is een frame dat stelt dat vetzucht eigenlijk een diversiteitsissue is. Uit onderzoek blijkt immers dat mensen nu eenmaal verschillen qua genetische aanleg: sommigen hebben een neiging tot bolvormigheid, sommigen niet. Het is raar om dit de dikkies te verwijten, net zoals dat het raar zou zijn om de verticaal uitgedaagden onder ons hun gebrek aan lengte kwalijk te nemen. Geen gek punt.

Tja, dat zou dikkerdje Asha wel willen ... Maar helaas voor haar in een half zinnetje te weerleggen: het gaat namelijk niet om dik-zijn, maar dik-worden: Amerikanen waren eerst redelijk slank, en werder binnen een paar decennia ontzettend veel dikker. En Europeanen zijn nu aan dat proces begonnen. En genen veranderen niet zo snel.
    Dag, Asha.
    En bovendien valt Asha hier uit haar rol. Want genen...? Dat mag helemaal niet. Want als genen lengte en dikte bepalen, kan je aan dat recept de eenheid van lichaam en geest toevoegen, en ook intellegentie is genetisch bepaald.
    Oei.
    Dus maar snel doorgedramd:
  Het diversiteitsframe is momenteel vooral in zwang bij activisten. Onder meer in de Verenigde Staten bestaat een niet onaanzienlijke 'body acceptance' beweging van veelal obese mensen die hun lijf omarmen zoals het is en die zich storen aan de voortdurende suggestie dat het voor iedereen beter zou zijn als ze maar subiet gewoon in normale, slanke mensen zouden veranderen.

Tja ... Amerika is erkend vat vol geestelijke storingen ...
    Maar dit gaat wel erg ver:
  Autisme is in deze visie niet in eerste plaats een medisch probleem, maar een sociaal probleem. Voornoemde activisten vergelijken het graag met iemand die vanaf zijn middel verlamd is. Heeft hij een rolstoel, zijn de gebouwen in zijn omgeving toegankelijk, kan hij met het openbaar vervoer reizen, wordt hij niet gediscrimineerd, dan heeft hij een heel andere handicap dan iemand die het aan dit alles ontbreekt - al is er geneeskundig gezien precies hetzelfde aan de hand.

Kaboem: ineens is dik-zijn ongeveer net zoets als autisme, en daarna ook lijkende op een dwarsleasie. En die autisme-vergelijkiing komt natuurlijk regelrecht uit de anti-psychiatrische beweging van de jaren 1970: de maatschappij is even gek als de gekken die in inirichtigen zitten. Iedereen een "Ik ben Napoleon".
    En er zijn nog steeds van die gekken:
  ... dat velen hun autisme niet als stoornis zien, maar als een vorm van neurodiversiteit - waarvoor ze acceptatie zoeken, en geen wondermiddel. Pogingen tot genezing vinden ze zelfs onethisch. Zoals columnist Pascal Cuijpers schreef op Joop.nl: we proberen tenslotte linkshandigen en homo's ook niet meer beter te maken.

Bij Joop.nl ... De redactie weet niet hoe bij u de lokale inrichting heet, maar in Zuid-Holland-midden is dat Endegeest in Oestgeest. Daar is ook het redactielokaal van Joop.nl uitleg of detail .
    En Asha heeft natuurlijk deze kwaal in volle omvang:
  Dit diversiteitsperspectief roept ongemakkelijke vragen op. Is autisme of obesitas wel echt een probleem van het individu? Zouden de levens van veel dikke of autistische mensen niet meer opknappen van een tolerantere samenleving dan van een pil? Moeten we wel geneesmiddelen ontwikkelen voor lieden die zeggen ze vooral behoefte hebben aan acceptatie? En wetenschappers die aan zo'n middel werken, zijn die echt mensen aan het helpen? Of gaan ze - onbewust en goedbedoeld - mee in de zoektocht naar een manier om mensen die in onze maatschappij gelden als raar, eng, moeilijk, vies of slap weer netjes en normaal te laten lijken? En, als dat het geval is: wie is er dan eigenlijk ziek?

Ja hoor: de mensen met het normale gewicht zijn ziek. Net als degenen die beseffen dat ze niet Napoleon zijn ...
    Goed, dit had de redactie destijds maar overgeslagen. Te zielig ... Maar hier komt een meer intellectuele behandeling:


Uit: De Volkskrant, 09-05-2015, rubriek Vrij zicht, door Martin Sommer

Pas op: postmodernisme!

Gelijkheid werd diversiteit - voorgeschreven respect voor alles wat anders is.


Je zou denken dat het postmodernisme, de modieuze filosofische stroming die hoort bij de gedachte dat er geen waarheid is, zijn hoogtepunt ruimschoots achter de rug heeft. Niks hoor, je kunt geen verhaal over onderwijsvernieuwing lezen of alle postmoderne ingrediënten zijn aanwezig: de wijsheid komt helemaal uit de leerling zelf, of uit zijn iPad, en zo'n leraar die voorheen de waarheid in pacht had, is nu vooral een beletsel voor de zelfontplooiing. De vernieuwer van nu wil precies als die van twintig jaar geleden af van zoiets onderdrukkends als examens.
    In de filosofie was de korte samenvatting van het postmodernisme 'anything goes'. Alles mag. De uitdrukking was van Paul Feyerabend, in de jaren zeventig hoogleraar te Berkeley. Alles mag, want wat wij als kennis krijgen voorgeschoteld, is 'wat volgens een kleine groep blanke intellectuelen kennis is'. Het idee dat waarheid niets anders is dan overheersing, deed in vele varianten de ronde. Waaronder die van de feministe Irigaray die meende dat E = mc2 'een geseksualiseerde vergelijking' was.    ...


Red.:   Tja, dat zeiden we al: de gekheid als norm en instituut. Je dacht het inmiddels uitstorven zou zijn. Maar er is een nieuwe behoefte want er is een nieuwe instroom van gekken: moslims.

  Het tegenargument is even simpel als dodelijk en komt van de beroemde evolutiebioloog Richard Dawkins. 'Geef me een cultuurrelativist op 10 duizend meter hoogte en ik toon je een hypocriet.' In het vliegtuig hoopten ook Feyerabend en Irigaray dat de wetten van de natuurkunde nog kloppen.

Maar dit geldt dus bijvoorbeeld niet voor moslims. Voor hen kloppen alleen de wetten van Allah. Dat ze daarbij ook de meest ernstige hypocrieten zijn zodra ze auto of mobiele telefoon gebruiken, is natuurlijk iets waarvoor ze te stom zijn om te bedenken (beleefd zijn in dit soort zaken heeft absoluut geen enkele zin - zij zijn stompzinnig en alleen dat keihard in hun gezicht zeggen, en vaak, gaat helpen).
  De voorbeelden hierboven zijn afkomstig uit het nieuwe boek Op denk-les (Ambo/Anthos) van Sebastien Valkenberg. Ik dacht inderdaad dat het postmodernisme dood en begraven was. Maar het blijkt een gezonken cultuurgoed.

Al gezien: het is de basis van de politieke-correctheid.
  Valkenberg haalt rechtsgeleerde Paul Cliteur aan, die vertelde hoe de duizenden eerstejaarsstudenten die hij in de loop der tijd zag passeren, het altijd over één ding hartstochtelijk eens zijn: er is geen waarheid, kennis is betrekkelijk.

En het is de basis van het alfa-denken - Cliteur geeft les aan rechtenstudenten.
    En dan komt Asha langs:
  Dat laatste heeft nogal consequenties. Zo schreef gewaardeerd collega-columnist alsook wetenschapsjournalist Asha ten Broeke onlangs over dikke mensen. Een fascinerend stukje, waarin de postmoderne denkwereld in 750 woorden voorbij kwam.
    Volgens Ten Broeke zijn er een aantal frames in omloop over dikke mensen. Zoals de gedachte dat het hun eigen schuld is dat ze zoveel eten, of dat zwaarlijvigheid het gevolg is van de alomtegenwoordigheid van voedsel. Of, haar voorkeur, dat dik zijn een 'diversiteitsissue' is.
    Let op het woord frames; dit gaat niet over de diktekwestie zelf maar over degene die van buitenaf kijkt naar de medemens met overgewicht.
    Een frame is een categorisering, die daardoor in postmoderne ogen zelf al een oordeel is. Het verschijnsel dikte bestaat immers niet, er zijn alleen maar gedachten over dikte. Denken is macht en geweld, meende postmodernpaus Michel Foucault. In werkelijkheid zijn mensen in tal van opzichten verschillend, schrijft Ten Broeke, dik of dun, lang of kort, en hoe dat zo gekomen is, doet niet ter zake.
    Zij vergelijkt dik zijn met autisme of met het bestaan van heel kleine mensen. Een stoornis of een groeitekort komen zo in dezelfde categorie als overgewicht: allemaal afwijkingen van een onderdrukkende norm. Er is immers geen maatstaf, en dus is er ook geen deugd die je vertelt dat te veel eten afkeurenswaardig is. De remedie heet tolerantie, aangezien de verantwoordelijkheid voor de dikte in het oog van de waarnemer ligt.

Ook een manier om te zeggen: dat mens is gek. Maar Sommer blijft er beleefd bij:
  Je kunt dit betoog afdoen als slecht doordacht - helaas voor een wetenschapsjournalist - maar belangrijker is dat het de woekering van het postmodernisme illustreert. Het gelijkheidsideaal heeft plaatsgemaakt voor de diversiteit - voorgeschreven respect voor alles wat anders is. De Ander met hoofdletter werd een klokkenluider voor Westerse onderdrukking. Het verklaart waarom dezelfde mensen die gisteren nog tekeer gingen tegen de misstanden in de r.-k. kerk, vandaag optreden als apologeten van de veel repressievere islam.

Sommer vermoedt hetzelfde: achter de opkomst van de relativisme-gekte schuilt de opkomst en de gekte van de islam.
  Valkenberg constateert dat het postmodernisme in zijn eigen staart bijt. De weigering te oordelen maakt dat je machteloos staat tegenover fundamentalisten.

Maar dat is dus juist de bedoeling.
  Bovengenoemde filosoof Michel Foucault sympathiseerde ooit met ayatollah Khomeiny - die immers de exotische afwijkeling was van de westerse norm. Maar Foucault was ook homoseksueel en hij kwam hardhollend terug van zijn steun toen het Iraanse regime niet zuinig bleek met stokslagen of erger.

En de politiek-correcte gekken die de islam steunen zullen pas overtuigd zijn, als hun eigen hoofd op het islamitische hakblok ligt. En zelfs dan is dat nog de schuld van de critici ...
    Sommer is optimistischer:
  Zo is dik zijn een gewelddaad van de kijker en beoordelaar. Zolang het uitkomt, vermoed ik. Want in hetzelfde vliegtuig dat dankzij de wetten van de natuurkunde op 10 duizend meter in de lucht blijft, blijkt er naast je een schandelijk dikke Amerikaan te zitten met op elke dij een emmer - de ene gevuld met Coca-Cola en de andere met popcorn. Ik weet zeker dat het dan snel over is met de liefde voor de diversiteit. ...

Wie regelmatig op Joop.nl leest, vreest het ergste ...
    En ook dat is te optimistisch: de Volkskrant, Trouw, NRC, VN, Groene Amsterdammer, Pauw, DWDD, NOS Journaal, Nieuwsuur enzovoort zijn van hetzelfde laken een pak: ook daar is de moslim een lief kaboutertje met baardje of hoofddoekje en op teensandaaltjes.
    Het positieve aan dit verhaal: de gekte van het syndroom der politieke-correctheid is weer eens eenduidig aangetoond.
    Eerder hebben we Asha beschreven als hebbende "een verbale module ter grootte van de volle maan, en een gezond verstand ter grootte van een erwt", bij gebrek aan zin om uit te zoeken hoe het ook al weer zat met de hersenmodules van Broca en Wernicke uitleg of detail , de ene verzorgende de inhoud en de ander de structuur van de taal. Zoekerij nu leverde op dat het die van Wernicke is die bij Asha overactief is - waarbij ook de term "jargon aphasia" viel. Met als aanleiding:


Uit: De Volkskrant, 19-06-2015, column door Asha ten Broeke, wetenschapsjournalist

Minder profeet, meer vrouwenbevrijding

Tussentitel: Seks waar beiden plezier aan beleven, is dat niet ook islam?

'Zelfs de profeet besneed zijn dochters niet.' Met die boodschap kondigde de Egyptische overheid deze week een nieuw vijfjarenplan tegen vrouwenbesnijdenis aan ...
    Dat is beslist jofel van hem, en blijkbaar dus geheel in de geest van de profeet. Voor veel Nederlanders is dat laatste misschien opmerkelijk, aangezien hier de afgelopen jaren het snijden in jonge clitorissen en schaamlipjes juist regelmatig werd gekoppeld aan het islamitisch geloof. Islamkritiekofielen assorti schreven het gebruik ijverig bij in hun lijstjes met Grote Zonden van Boze Moslims.    ...


Red.:   Hoe komt ze er op ...? Vooral dat 'assorti' na het 'Islamkritiekofielen'... Een briljante vondst voorzien van een toefje slagroom ... Maar kijk ook eens hoe de vondst van deze redactie aangaande beschrijving van deze capaciteiten werd overtroefd door nl.termwiki.com uitleg of detail :

  Jargon afasie, wordt gekenmerkt door onsamenhangend, zinloos, toespraak met een neologismen (nieuw uitgevonden woorden). ...

Om te brullen van de lach ...
    Bij de Amerikaanse mariniers is de poging om vrouwen op te leiden en gigantische mislukking geworden - slechts 2 op de 20 rekruten overleefden de training. Dus keert Asha haar belangstelling voorlopig weer even af van het onderwerp van de absolute vrouwengelijkheid, en richting opvoeding. En dat kan natuurlijk maar op één manier: volkomen vrij - hoewel de kop van het artikel enigszins afleidt van dit onderwerp:


Uit: De Volkskrant, 11-09-2015, column door Asha ten Broeke, wetenschapsjournalist

We hebben betere meningen nodig


Red.:   Om te brullen van de lach! Onze "onsamenhangende neologiste" roept om betere meningen ... Dat wil zeggen: beter dan "Laat je kind maar vrijelijk krijsen en de heleboel bij elkaar schreeuwen":

  Tussentitel: Hoekstra vond het fout dat ouders hun kleuters lieten krijsen

Dit onder het motto (naar een oude commerciële reclame): "Ik ben onuitstaanbaar - mijn kind heeft daar ook recht op!"
    Zo onuitstaanbaar:
  Het kan de beste overkomen. Je zit op een terrasje in de zon, of achter je computer, en ineens heb je zomaar plotseling ergens een mening over. Psycholoog Lester Hoekstra werd deze zomer op de camping door dit noodlot getroffen

Of volgens het onregelmatige werkwoord van Bertrand Russell: "Ik heb alleen sterk onderbouwde opinies, jij uit vrijblijvende meningen, hij kletsts volkomen uit zijn nek".
    En wat kletst "hij" in dit geval uit zijn nek? Dit dus:
  Psycholoog Lester Hoekstra ...Tussen de tenten en de caravans had hij geobserveerd dat kleuters krijsen als ze hun zin niet krijgen, en dat ouders de vruchten van hun lendenen tijdens zo'n gilpartij niet corrigeren, maar negeren. ...
    ...De psycholoog denkt dat het niet werkt om je doof te houden voor het geloei van je oempaloempa, maar dat paps of mams beter direct ingrijpt: 'Meteen duidelijk laten weten dat hij zijn gekrijs moet staken. Desnoods met een corrigerende tik.'

Oei, dat kan natuurlijk niet fouter. En Asha is er duidelijk eens goed voor gaan zitten. Met aan het einde van opinie-afasie komende tot de bekende conclusie:
  Zijn mening is dat strenge discipline goed is voor kinderen. Hierin zit een aanname verborgen: kinderen die autoritair worden opgevoed, zijn beter af (en krijsen minder). Van onbetwistbaarheid is hier geen sprake; de mening ontleent zijn geldigheid aan de aanname, en aangezien de aanname kan kloppen of niet, kan de mening dus goed of fout zijn.
    In het geval van Hoekstra is zijn mening fout, want de aanname is onjuist. ...

Wat dus is:
  Zijn mening is dat je meetsal meegaand maar soms streng moet zijn voor kinderen. Hierin zit dus niet de aanname verborgen: kinderen die autoritair worden opgevoed, zijn beter af (en krijsen minder). De door Asha's aangenomem ertremistisch versie, ook bekend als "stroman", bezit dus de eigenschap van volkomen betwistbaarheid. Haar mening ontleent zijn geldigheid aan de aanname, en aangezien de aanname niet klopt, kan haar mening dus alleen  fout zijn.
    In het geval van Ten Broeke is haar mening fout, want de aanname is onjuist. ...

Ach ja ...
    De heer Hoekstra maakte toch een vergissing: die dacht dat Asha een serieus te nemen persoon is:


Uit: De Volkskrant, 15-09-2015, door Lester Hoekstra, psycholoog

Laten we ons eigen verstand gebruiken

Nietszeggend, noemt mevrouw Ten Broeke mijn stukje op Volkskrant.nl over krijsende kinderen. Om er vervolgens een heel artikel aan te wijden. Zij schrijft dat mijn beweringen meningen zijn en geen feiten. Daar heeft zij helemaal gelijk in. Terecht merkt zij op dat mijn beschrijvingen subjectief zijn. Dat klopt, ik laat ruimte voor andere meningen. Niet al te veel, maar wel meer dan zij. Zij beweert dat mijn opvattingen fout zijn.    ...


Red.:   Maar beste meneer Hoekstra: dat is hoe mensen met de ziekte van Asha denken: in goed of fout. Of liever  Goed! of Fout!. Of nog wat beter: in GOED!!! en FOUT!!!.
    En dit advies:

  Dat we niet leven in een Brave New World of andere dictatuur waar wel voor ons wordt gedacht en bepaald wordt welke opvattingen goed en welke fout zijn.

... is dus volstrekt hopeloos: de kern van het bestaan van de politiek-correcte is juist dat hij dit wél wil: een dictatuur waarin de politieke-correctheid bepaalt welke opvattingen GOED!!! en welke FOUT!!! zijn.
    En hier is de reactie van Asha:


Uit: De Volkskrant, 25-09-2015, column door Asha ten Broeke, wetenschapsjournalist

Wetenschap is meer dan een mening

Tussentitel: Trump doet alsof je gewoon kunt vinden dat vaccins leiden tot autisme

Is wetenschap ook maar een mening? Die vraagt speelt al een paar dagen door mijn hoofd. Het begon toen ik beelden zag van het CNN-debat met de Republikeinse wannabe-presidentskandidaten.
     Vastgoedmagnaat Donald Trump was er ook - u weet wel, de man die er zulke 'unieke' meningen op nahoudt dat de nieuwssite Huffington Post in juni besloot zijn uitspraken voortaan niet meer in de sectie politiek te behandelen, maar op de entertainmentpagina, naast de roddels over de Kardashians en een bespreking van The Bachelorette. ...


Red.:   Dat dit een niet-wetenschappelijke reactie is van Huffington Post want niet gebaseerd op een vegrelijking met andere meningen met name de eigen die minstens even radicaal en onzinnig is maar dan vanuit een andere ideologie bezien (die van bijvoorbeeld "Alle vluchtelingen zijn zielig en welkom ook al is het een miljard") is natuurlijk weer iets dat Asha ontgaat, bij gebrek aan inzicht wat wetenschap is.
    Maar evengoed is duidelijk dat dit stukje een reactie is op de bijzonder pijnlijke terechtwijzing die ze heeft gekregen van Hoekstra. Dat kan natuurlijk niet direct - dat laat een hoofd gevuld met ideologie niet toe. Maar toch ... Kennelijk is er iets gaan broeien, en hoogstwaarschijnlijk niet spontaan. Ze is vermoedelijk elders, misschien op twitter of facebook, nog veel meer afgefakkeld.
    Spannend.
    Volgende gelegenheid om zich te onderscheiden: de vluchtlingencrsisis, een zaak aangaande de maatschappij als geheel, en wetenschappelijk dus het vak der sociologie. We verwachten zaken als demografie, cultuurverschillen, enzovoort. En we krijgen:


Uit: De Volkskrant, 09-10-2015, column door Asha ten Broeke. wetenschapsjournalist

Empathie voor vluchtelingen is niet genoeg

Het is nog maar vijf weken geleden dat Alan Kurdi, drie jaar oud, met zijn ronde peuterwangetje in het Turkse zand lag. ...


Red.:    Onderbuik.

  Een nat rood shirt plakte aan zijn buikje, zijn schoentjes waren nog zo klein ...

Onderbuik.
  ...en de golven van de Middellandse Zee spoelden zachtjes tegen zijn gezicht. ...

Onderbuik.
   ... Een dag eerder was de Syrische Aylan met zijn broer en zijn ouders in een rubberboot gestapt, in de hoop Europa te bereiken. De boot sloeg om.

Onderbuik.
  ... Drie uur lang wist papa Kurdi zijn zoons te helpen met drijven, maar de een stierf van uitputting ...

Onderbuik.
  ... terwijl hij de andere naar zijn vrouw duwde: 'Hou z'n hoofd boven water!' ...

Onderbuik.
   ... De vader was de enige die het overleefde. ...   

Onderbuik.
   ... Ik zal niet de enige zijn geweest die huilde, vijf weken geleden. ...

Onderbuik.
   ... Of die warm werd vanbinnen, toen deze tragedie een golf van empathie losmaakte. ...

Onderbuik.
    Er volgde nog wat gelieg over een publieke opinie die er collectief net zo over dacht maar later van mening veranderde. De werlijkheid: de elite dacht zo en denkt nog zo en de gewone burgers dachten aan de sociologie en doen dat nog steeds. Maar dat is natuurlijk:
   ... de volkswoede du jour.  ...

Juist ja ...
    Waarna het overgaat op wat het zelf "analyse" noemt:
   Volgens René Cuperus reageren veel burgers op (onder andere) een gebrek aan toekomstzekerheid. Zelf denk ik: misschien is er geen redelijke verklaring.

Nee, want het allemal onderbuikgevoel ... Dat van de burger-sociologie.
   In de New Scientist las ik over een experiment waarbij een psycholoog mensen vroeg aan te geven hoe juist of verkeerd bepaalde zaken zijn, zoals seks hebben met een voorverpakte supermarktkip. Mensen vinden zoiets moreel verwerpelijk; een oordeel waaraan ze zelfs vasthouden als blijkt dat ze er eigenlijk geen argumenten voor hebben.

Net zo weinig argumenten als voor de hete tranen over het lot van iemand die uit winstbejag zijn gezin in een bootje jaagt en de kosten van de risico's van de werkelijkheid betaalt.
    Gevolgd door:
   Landen zouden hun grenzen opengooien, burgers hun hart. Half september schreven filosofiehoogleraren Lynne Huffer en Falguni Sheth al op salon.com dat zij er niet in geloofden. 'De situatie van de statenlozen (...) zal niet worden opgelost door een moment van compassie', zeiden ze.

De onderbuikgevoelens van filosofen.
    Gevolgd door (ja, het kan erger):
   Zonder de bescherming van een overheid verliezen vluchtelingen te gemakkelijk dat wat Hannah Arendt in 1951 'het recht om rechten te hebben' noemde.

En daar zijn, nog veel erger dan filosofen: de Joden uitleg of detail uitleg of detail .
    Dat wat betreft de elite-sociologie. En de burger-sociologie:
   En als ze op dreef zijn, verzinnen ze daarna nog een rationeel klinkende reden bij hun gevoel. Dat er in een gemeente niet meer asielzoekers bij kunnen, omdat de sociale woningmarkt dat niet toestaat, of zoiets.

Juist ja ... Gezwatel van filosofen en Joden over rechten versus de werkelijkheid dat Nederlandse burgers hun gebied, woningen, veiligheid, baanzekerheid en en cultuur ontnomen gaat worden: meer dan 10 procent moslims betekent de invoering van het kalifaat, de trend over de hele werld ziende. Of burgeroorlog.
    Asha zal bij het eerst staan juichen ...
    Tien minuten ...
    Overigens noemt Asha twee onbekende namen - die Lynn Huffer uitleg of detail is aanhanger van de sterrenwichelarij genaamd "gender studies", de politiek-correcte aanduiding voor "Vrouwen zijn absoluut gelijk en mannen absoluut fout". En die Falguni Sheth uitleg of detail van "Alle blanken zijn institutionele racisten". Oftewel: dit is de kullebul assorti du jour.
    Grappig, die laatste constatering, want een week later komt het terug in een officiële verklaring. Daar waar de Volkskrant haar racisme tot nu toe bedreef door het publiceren van artikelen met racistische houding en/of inhoud, is het nu tot officieel beleid gemaakt. En Asha mocht het proclameren. Kijk maar:


Uit: De Volkskrant, Vonk, 17-10-2015, door Asha ten Broeke, wetenschapsjournalist en columnist van de Volkskrant.

Nu pas zie ik dat ik privileges heb als wit mens

Is uw huidskleur wit? Dan heeft u de loterij gewonnen, vermoedelijk zonder het te beseffen. Omdat racisme bestaat, hebben witte mensen een voordeel.


Red.:   Mooi, kunt u zeggen. Zaak gesloten. Waarom zou je daar nog verder aandacht an besteden? Eigenlijk wisten we het al. En vanaf nu mag iedereen racistisch zijn zo veel hij wil.
    Was ook oorspronkelijk de gedachte van deze redactie, tot deze later bedacht dat dit ook meteen een mooie beschrijving is van waar het om gaat: de enorme achterstand in sociaal-maatschappelijk functioneren van zwarten. Want wat in dit soort context benoemd wordt is een verschil. Alleen neemt men het zwarte standpunt als norm en ziet dan een witte voorspng. Terwijl in een normal, beschaafd, dus tot nu toe vrijwl uitsluitend witte landen de witte toestanden normaal zijn. Dat wil zggen: het uitgangpunt zijn. En dan is de zwarte positie dus die van achterstand. En zelfs Asha weet dat het zo zit:

  De eerste keer dat iemand me wees op mijn white privilege dacht ik: 'Huh? Waar heb je het over? Bevoorrecht? Ik? Echt niet, hoor.' Ik dacht aan hoe ik was opgegroeid op het Groningse platteland, bij ouders die niet rijk en niet hoogopgeleid waren, ver weg van carrière/status-technisch handige zaken als kruiwagens en grachtengordels.

Precies. En dat geldt nog steeds allemaal. De witte toestand is de norm in door witten gebouwd land.
    Maar zwarten, of gekleurden in het algemeen, hebben natuurlijk een andere positie en zichtveld - de slotzin van Asha's proclamatie:
  Met dank aan Nadia Ezzeroili, Ebissé Rouw, Zihni Özdil en de vele anderen die me attendeerden op mijn white privilege en me de goede kant op wezen.

Waarna je ook weer zou kunnen stoppen met verdere analsye: natuurlijk zien zij, gekleurden, witte priviliges, omdat ze zelf vol zitten met gekleurde sneuheid: islam of winti-tovernarij in hun hoofd.
   En ook het volgende is zo'n punt:
  In 1988 schreef Peggy McIntosh, onderzoeker aan Wellesley College, in een inmiddels klassiek essay: 'Ik ben white privilege gaan zien als een onzichtbaar pakketje van onverdiende bezittingen ...'

Waarvan dit er één is:
  Tussentitel: Ik kan te laat komen zonder dat dit afstraalt op mijn ras - Peggy McIntosh, onderzoeker aan Wellesley College

Wat klopt, maar zo is, omdat ze niet lid zijn vnn een ras dat te laat komt - dat doen vooral heel erg de zwarten. Dit witte privilege is dus hartstikke verdiend.
    Net als alle andere.
    Maar dit "te laat komen" kan dusniet volgens dit soort mensen, want "te laat komen" is iets dat in Europa in negatief wordt beoordeeld. En iets negtoiefs ovr gekleurden constateren is niet mogelijk want dat is racisme. Dus is het feit dat witten vele meer op tijd komen een gevolg van "het witte privilege".
    En deze van McIntosh is ook mooi:
  Ik kan de televisie aanzetten of de krant openslaan en mensen van mijn ras ruimschoots vertegenwoordigd zien.

Tja ... Je vraagt je af hoe mensen die zo ernstig gestoord dat ze op eigen commando kunnen vergeten dat zwarten slechts 5 procent van de Nederlande bevolking uitmaken (wat in Engeland niet heel veel meer is), vrij kunnen rondlopen
   Asha heeft zelf ook een mooie:
  Als ik een column schrijf die bepaalde mensen minder aangenaam vinden, dan ben ik weliswaar een trut die nodig eens onvrijwillig genomen moet worden in diverse gaten, maar niemand denkt ooit dat mijn huidskleur me deze onwelgevallige opinie heeft ingefluisterd. NRC-columnist Zihni Özdil, echter, is zodra hij tegen een zeer been schopt altijd meteen een Turk.

Tja ... Dat is omdat zij zich onderscheid door een trut te zijn met idiote PC-opvttingen, en Zihni Özdil door een racistische Turk te zijn (bijna een pleonasme, zie hun houding jegens Armeniërs en Koerden uitleg of detail ). Al geruimere tijd door Nederlanders "institutionele racisten" te noemen uitleg of detail , maar recent nog eens bevestigd door dit:

Oftewel: Zihni Özdil, die in dienst is van de Erasmus Universteit, wijst hier op inteelt bij de Nederlandse bewoners van het dorpje Oranje. Natuurlijk is het volgens de politiek-correctheid ten strengste verboden te wijzen op inteelt bij gekleurden, want dat is racisme. GeenStijl, dat de tegenwoordigheid van geest had om deze ontboezeming van Zihni Özdil vast te leggen uitleg of detail (waarvoor dank), had een een speciale bestandsnaam voor dit plaatje:
  turkseonderzoekerookmaargewoonracist.png

Precies hetzelfde geldt dus voor iedereen die hetzelfde perspectief heeft. De door Asha, naast Zihni Özdil, aangehaalden: Nadia Ezzeroili, Ebissé Rouw, Quinsy Gario, Sunny Bergman, Peggy McIntosh, Tofik Dibi, Philomena Essed, en Dienke Hondius. En natuurlijk degenen die werken voor de publicatie de Volkskrant (wie daar geen racist is, moet expliciet afstand nemen van het racisme van hun werkgever - er is een punt waarop verschuilen achter persoonlijke inbreng niet meer geldt, en dat punt is hier overschreden).
    De modderpoel van het maatschappelijke debat rond de asieleisers uitleg of detail is inmiddels zo diep dat zelfs Asha, met haar gewichtige persoonlijkheid, er in past. Ze doet vrolijk mee aan het spetteren:


Uit: De Volkskrant, 06-11-2015, column door Asha ten Broeke. wetenschapsjournalist

Waar komt die hetze vandaan?


Red.:   Stomme vraag: die hetze tegen de lagere klassen nu gevoerd in het asieleisersdebat komt voort uit onderbuikig eigenbelang: hoe meer goedkope arbeid, hoe beter de elite af is.
   Maar dat is natuurlijk niet wat Asha bedoelt - die heeft het over de bezwaren van de lagere klassn tegen de import van goedkope arbeid en parasieten op hun sociale zorg. Tegen die voer je een hetze. Door een voor de hetze geschikt geval eruit te halen ...:
  'Een asielzoeker met een volle zak, pakt je dochter met groot gemak.' Het stond er echt, op een spandoek in Steenbergen - u weet wel, het Brabantse dorp waar mensen hevig en half-Hitler-groetend van hun theewater waren geraakt op een informatiebijeenkomst over een eventueel asielzoekerscentrum.
    Shalana Bosmans, één van de boze aanwezigen, vond het rijm over het randje. Maar ze begreep het wel, vertelde ze aan Trouw. 'Het azc moet naast een basisschool komen. Ik heb ook een dochter van 10. Alles begint te groeien. Bij hen is het heel normaal dat je een 12-jarige mee naar huis neemt.'

... daar een hele column lang à la Joseph Goebbels op te tamboereren als zijnde representatief, om af te sluiten met een echt Goebbelsje - vol trots op deze vondst door de Volkskrant gebracht als de tussentitel:
  Tussentitel: Achter het archetype van de verkrachtende vreemdeling zit uiterst riskant gedachtengoed

Waar in de tekst nog iets voor staat:
  Als de geschiedenis ons iets leert, is het dat achter het archetype van de verkrachtende vreemdeling een uiterst riskant gedachtengoed zit.

Een grove verdraaing van de werkelijkheid:
  Als de geschiedenis ons iets leert, is het dat achter het archetype van de geluksbrengende vreemdeling een uiterst riskant gedachtengoed zit.

Vraag maar aan de inheemse volken van Noord-Amerika, Zuid-Amerika, Australië en Nieuw-Zeeland, en dat zijn slechts wat opvallende gevllen: de vreemdeling brengt ongeluk, oorlog, massamoord en genocide.
    In Parijs is de zoveelstre terreurdand gplegd door de moslims. Asha ziet natuurlijk de oorzaak bij anderen:


Uit: De Volkskrant, 20-11-2015, column door Asha ten Broeke, wetenschapsjournalist

Wij hebben bloemen. En bommen

...    Het begon met bommen op Raqqa. President Hollande had geen schoonheid in gedachten, maar oorlog, en wraak op de barbaren. Defensie-expert Ko Colijn vertelde de NOS hoe riskant zulke bombardementen zijn. 'Er wonen nog altijd 400.000 mensen. De kans dat je burgerslachtoffers maakt, is heel groot.'    ...


Rd.:   Dit is dus geheel in tgestelling tot de moslims, met name die lieden van IS, die idereen die geen soeni-moslims is uitwill roeien .. En daarbij graag wat koppen snellen.

  Ik dacht: het kan bijna niet anders of dat betekent dat iemand heeft besloten dat het niet uitmaakt als er onschuldige burgers sterven door Franse bommen. En ik vroeg me af: als Franse gevechtsvliegtuigen de dood laten neerregenen op Raqqa, is dat dan niet barbaars? Is dat dan geen terrorisme? En ik voelde me niet meer beter.

Dsu gwoon mr hiun gang lten gan di nbarbaren. Asha is van het type dat de ene dag roept dat we niets doen om de zielige bruine mensjes te bevrijden, en de volgende dag roept dat het erg is als we dat wel doen ...
    En ntuurlijk is ook dit ontzettend fout:
  De Telegraaf had maandag een zwarte voorpagina, met een opsomming van eerdere aanslagen. Het IS-bloedbad in Beiroet van vorige week ontbrak, net als Kenia, Irak, Jemen, Ankara, Nigeria. En ik dacht: wat zegt het over onze samenleving dat de grootste krant van Nederland alleen westerse doden en vakantiebestemmingen heeft geteld?

Waarop je de vraag zou willen stellen waarom Asha zich ooit meer zou aantrekken van de dood van haar eigen kind als dat van een Chineesje in Shanghai ...
    Waarop het overgaat op dat vorige hete hangijzer:
  Er werd een vluchteling geïnterviewd op de Franse televisie. Hij was van IS-gebied naar Europa gekomen, om eindelijk veilig te zijn. Zijn ogen waren vol angst.

Hij was een IS-strijder die de benen had genomen en nu vol angst zat dat hij ontmaskerd zou worden ...
  De Britse krant The Daily Mail plaatste dinsdag een cartoon die vluchtelingen afbeeldde als ratten die probeerden Europa binnen te komen. Een oplettende twitteraar had er een prent naast gezet uit Nazi-Duitsland: bijna dezelfde, maar dan met de Joden als ratten.

Die ratten liepen tussen de vluchtelingen, maar zowel die twitteraar als Asha staan ntuurlijk al met de Joden klaar in de hand om ze bij de eerste de beste mogelijkheid als een atoombom op het verbale slagveld te gooien.
    Maar de echte dader van dit alles is natuurlijk deze:
  En ik dacht aan Wilders, die nog voordat de bodybags waren dichtgeritst de massamoord in de schoenen van mannen als hij had proberen te schuiven: 'Sluit de Nederlandse grenzen. Nu! Bescherm de Nederlandse bevolking!'

Waarop de behoefte om een echte atoombom te gooien op het kamp van de gore elite die weigert de grens te sluiten voor onbeperkte immigratie, de politiek-correcten die dit opstoken, en met name dat zelfvoldane hoofd een gigantische omvang aanneemt.
    Overigens: de gelijkstelling tussen moslim-asieleisers en Joden is bijzonder flatteus voor de Joden: kennelijk hebben die ook een burgeroorlog gevord, bepaalde bevolkingsgroepen uitgemoord, koppengesneld, en in het algmeen een barbaarse dictatuur gevoerd voordt ze door de nazi's, kennelijk terecht, werden vermoord.
    Wer een nieuwe aflevering van de comedy-serie "Stoeien met Asha". Ze gaat uitleggen hoe het op het ogenblik zit met Zwarte Piet in een aantal stellingen. Ten eerste: "Ik en de zwarte racisten zijn weldenkende mensen":


Uit: De Volkskrant, 03-12-2015, column door Asha ten Broeke, wetenschapsjournalist

Zwarte Piets stuiptrekkingen

... sprak ... Jerry Afriyie ... over het begin van het verzet tegen Zwarte Piet ...
    ... Natuurlijk waren er weldenkende mensen die bereid waren tot luisteren ...


Red.:   Ten tweede: "Iedereen die het niet met ons eens is, is gajes"

  ...er is sprake van veel gerochel, schuimbekken en willekeurig in het rond slaan.

Ten derde: "Iedereen die het niet met ons eens is, is een racist"
  ...veel witte mensen stiekem een grotere hekel hebben aan racist genoemd worden dan ze hebben aan racisme ...

Ten vierde: "Ik en de zwarte racisten hebben per definitie gelijk:
  ...discussie [is] in veel kringen bijna ongemerkt overgegaan van de vraag 'Is Zwarte Piet racistisch?' naar 'Hij is racistisch, maar moeten we ons daar iets van aantrekken?'

Ten vijfde: "Zwarten en gekleurden zijn de enigen met moreel gezag":
  Zoals Arzu Aslan in de NRC zei: 'Je kunt pas werkelijk spreken van emancipatie als Zwarte Piet verandert, omdat een zwarte zegt dat hij moet veranderen; anders is het een gunst van een witte.'

Ten zesde: "Als de zwarten en gekleurden met moreel gezag iets stellen, mag je alleen maar luisteren":
  Twee promovendi, vorige week in een Volkskrant-opiniestuk, suggereerden zelfs dat de vier NRC-vrouwen [waaronder Aslan, red.] witte mensen monddood wilden maken: 'Het gaat dus niet meer om gelijke rechten, maar om het invoeren van structurele discriminatie. Wie je bent, bepaalt wat je mag zeggen.'
    Je zou bijna gaan denken dat luisteren iets vreselijks is, dat ten koste van alles vermeden moet worden. Maar dat is het natuurlijk niet; het is iets moois en belangrijks. ...

Welk laatste fraais voor de redactie aanleiding was het volgende onder het artikel te proberen te krijgen:
  De nieuwe betekenis van luisteren: activiteit voor anderen terwijl ik druk bezig ben hun oren vol te tetteren, gevolg door een periode dat anderen tetteren en ik iets beters te doen hebt.

Volgende onderwerp. Of in GeenStijl-stijl: next.
    Dat laatste was voorbarig - er was nog iemand die met Asha wilde spelen:


De Volkskrant, 05-12-2015,ingezonden brief van Wilbert van Rijen, Holthees

Exclusief slachtofferschap

De column van Asha ten Broeke (O&D, 4 december) past helemaal in onze joods-christelijke schuldcultuur. Wij, West-Europeanen, staan bij 'de ander in het krijt', een idee dat vooral opgeld doet na de Tweede Wereldoorlog. Om ons aandeel in de racistische uitingen met betrekking tot Zwarte Piet duidelijk te maken, haalt Asha 'vier interessante vrouwen van kleur aan' die vorige maand in de NRC een interview gaven.
    Asha haalt ze aan omdat deze vrouwen blijkbaar hét voorbeeld zijn om ons bewust te maken van ons racisme. Een van de vrouwen, Arzu Aslan zegt: 'Ik ruik ze, witte mannen van rond de vijftig, vaak linksig met als handelsmerk antiracisme en anti-islamofobie. Witte mannen, je moet ze breken, laten zien dat je niet van ze onder de indruk bent.' Even verderop: 'Lastig voor niet-zwarte deelnemers aan de discussie over racisme, ze hebben het minste recht van spreken.' Een klein stukje dat de sfeer van het interview weergeeft.
   Is hier geen sprake van het absolute recht op slachtofferschap? Nederland is in zeer korte tijd multi-etnisch geworden. In onze samenleving ontbreekt het volkomen aan een samenbindend element. Iedereen zoekt wanhopig naar een identiteit. Exclusief slachtofferschap, waarin de ander bij jou in het krijt staat, biedt in die zoektocht een welkome invulling.


Red.:   Hier ook dat 'vier interessante vrouwen van kleur'. Dat is Ku Klux Klanracisme.
    Er is een massa-aanranding geweest door moslims, voornamelijk Syrische vluchtelingen, in Keulen. Veel ophef, na een periode van vier dagen doodzwijgen door bestuur en media. Asha geeft haar visie:


Uit: De Volkskrant, 15-01-2016, column door Asha ten Broeke, wetenschapsjournalist

Calm. The. Fuck. Down.

Tussentitel: Waarschijnlijk ging het in Keulen niet om vluchtelingen maar N-Afrikaanse bendes

... Zo was 'calm the fuck down' een goede raad geweest voor onze premier, toen hij na de ministerraad de pers te woord stond. ... 'Zij hebben zich aan te passen. Wij zijn West-Europa, wij zijn beschaafd.'
    ... het in Keulen waarschijnlijk niet ging om vluchtelingen maar om criminele Noord-Afrikaanse bendes die vanuit azc's opereren ...
    Lucassen vertelde ook over een studie naar asielzoekers die in de jaren negentig naar Nederland kwamen: zij bleken niet crimineler dan vergelijkbare Nederlanders. ...


Red.:    Niveau: "De wekker ging niet af. Mijn band was lek. De brug stond open. Een aardbeving. Tornado's. Sprinkhanen".
    De ripostes: Ten Broeke vindt aanranding oké indien door moslims want zij hoeven hun barbaarsheden niet aan te passen. En: Aanranding is oké indien door Noord-Afrikaanse bendes. En: Leo Lucassen is gore leugenaar want die asielzoekers die in de jaren negentig naar Nederland kwamen waren Joegoslaven dus blanke Europeanen en dus geen moslim-barbaren.
    Nog iemand is de kwaadaardigheid van het monster opgevallen:


De Volkskrant, 16-01-2016, ingezondn brif van Pieter Markus, Geldrop

Roversholen

'... het in Keulen waarschijnlijk niet ging om vluchtelingen maar om criminele Noord-Afrikaanse bendes die vanuit azc's opereren...', aldus Asha ten Broeke.
    Laat ik nu altijd gedacht hebben dat azc's bevolkt werden door vluchtelingen. Maar nee, het zijn dus roversholen, bevolkt door criminelen die meisjes aanranden en beroven. Dat moet een hele geruststelling zijn voor burgers die een azc in hun achtertuin krijgen.


Red.:    De vraag is dus deze: hoe kan het dat capaciteiten op het taalkundige en met name het retorische vlak zo bijna naadloos samenvallen met de mate van kwaadaardigheid? Een verschijnsel eerder gedocumenteerd in Creativeit en slechtheid uitleg of detail . Hier is vermoedelijk een neurologische verklaring voor, maar dat vergt nader onderzoek (begin zelf hier  ).
    En ook Geenstijl had er weer wat waarderende woorden voor over:


Uit: GeenStijl.nl, 15-01-2016, door Pritt Stift uitleg of detail

Knokploeg Volkskrant blijft beuken op Sywert

...Een stukje Volkskrant waarin de ziedende motorbende van Remarque maar blijft kopschoppen op de inmiddels liggende Sywert van Lienden. Elders in de krant doet ook vrouwtjesputter Asha ten Broeke van de Werkgroep Wijdbeens naar de Ondergang een duit in het zakje met haar "wetenschaps" COLUMN. ...


Red.:    Hier is de afbeelding achter de link:


Die Hitlersnor ... Die krijgt iedereen die achter het reli-nazisme aanloopt.
    Een paar wijsheden die de wetenschapsjournalist ongetwijfeld meteen weet te weerleggen:
-   immigratietegenstanders zijn mensen
-   azc-tegenstanders zijn mensen
-   PVV-anhangrs zijn mensen
-   Geert Wilders is een mens
-   Geert Wilders is een mens
-   moslim-haters zijn mensen
-   xenofoben zijn mensen
-   racisten zijn mensen
-   fascisten zijn mensen
-   nazi's zijn mensen
En dus ...:


Uit: De Volkskrant, 29-01-2016, column door Asha ten Broeke. wetenschapsjournalist

Moslims zijn mensen


Red.:   ... ga je als wetenschapsjournalist omstandig betogen dat wat voor immigratietegenstanders, azc-tegenstanders, PVV-aanhangers, Geert Wilders, moslim-haters, xenofoben, racisten, fascisten, en nazi's niet waar is, dat het mensen zijn, wél geldt voor moslims. Door aan te komen met:
  De laatste tijd denk ik weer veel aan Aysha. ... Haar verhaal stond in december in Marie Claire.

Het verhaal van een vriendin.
  Vlees en bloed veranderen in cijfers en percentages: 60 procent, 90 procent, 58 duizend, 150 duizend, 250 duizend.

Het afscheffen van de sociologie.
  De Australische islamoloog Halim Rane

Een islamoloog.
  Het nieuwe oriëntalisme ...z

Kreten.
  ... mensenrechten-frame ... diversiteits-frame...

Nog meer kreten. 
   En tot slot:
  ... het enige frame dat we echt nodig hebben, is dit: moslims zijn mensen.

Dit dus geheel in tegenstelling tot immigratietegenstanders, azc-tegenstanders, PVV-aanhangers, Geert Wilders, moslim-haters, xenofoben, racisten, fascisten, en nazi's.
    Verrassing! Asha is bekeerd:


Uit: De Volkskrant, 26-02-2016, column door Asha ten Broeke, wetenschapsjournlist

Ik verwerp een samenleving met diepgewortelde afkeer voor 'de ander'


Red.:   Eindelijk heeft ze het licht gezien. En de islamofilie afgezworen ...
    Maar u snapt de ontknoping al ... Het was foutje. Van de webredactie. In krant was deze weer rechtgezet:

  Leve de links-feministische heilstaat

Want Asha vindt natuurlijk dat moslims het volste recht hebben op hun kalifaat, en wie dat wilt tegenhouden is een schurk:
  ... jammer dat Zijlstra iets verderop in het interview zulke gedachtengoedtechnische vrijheden alleen reserveert voor mensen die hij eerder in de categorie 'onze' had ondergebracht. Moslims hebben er minder recht op. 'Zij redeneren vanuit hun eigen waardenpatroon', stelt Zijlstra, 'maar juist dan moet je als maatschappij heel helder zeggen: als je hier wil leven, moet je je aan onze waarden gaan houden.' Wil je dat niet, dan ga je maar gezellig naar Saoedi-Arabië. (Ik verzin dit niet; hij zei dat echt.)
    Salafisten moeten volgens Zijlstra helemaal hun mond houden. 'In die salafistische kringen worden dingen geroepen en gezegd die echt ondermijnend zijn voor onze democratische rechtsstaat', stelt hij. Het gaat hem niet enkel om dwaallichten die oproepen tot haat en geweld - dat is immers al verboden - maar ook om huis-, tuin- en keukenorthodoxen. 'Die zijn niet gewelddadig in daad, maar in woord wordt onze maatschappij totaal verworpen.' Vervolgens praat Zijlstra wat over hoe zij dan niet op de goede plek op de aardbol zitten, over het corrigeren van immigranten, het bestrijden van mensen met onaangepaste denkbeelden, en het eisen van aanpassing aan 'onze' maatschappij. 'Daar waar wettelijk dingen nodig zijn, zullen we dat regelen.'

Oei, oei, oei, hoe veel fouter kun je zijn. Zo'n ...:
  .. hypocriete neoliberale patriarchaat [dat] beweert er te zijn voor alle burgers, maar probeert ondertussen een de facto dictatuur van de vermogende en/of mondige meerderheid te stichten.

Nee, dan ben je in het kalifaat van de religieus gestoorde minderheid toch veel beter af!
    Een dag na de viering van de bevrijding van de nazi's, viert Asha de komst van de nieuwe nazi's:


Uit: De Volkskrant, 06-05-2016, column door Asha ten Broeke, wetenschapsjournalist

Maar niets mocht baten

... 'Ik vind het voor de hand liggend om als er oorlog is en mensen moeten vluchten, die op te vangen in de landen daaromheen.' (Rutte weer.)
    'Joden die het zich konden veroorloven, probeerden overzee te vluchten.' (De Groene Amsterdammer in een artikel uit 2009 over de vooravond van de Tweede Wereldoorlog.)    ...


Red.:   Gevolgd door een hele column met het motto: "Moslims zijn de nieuwe Joden". Type argument: "Ja, maar niet alle nazi's waren kampbeulen ...", vertaald als: "Ja, maar niet alle moslims zijn westenhaters en terroristen ..."
    De nog niet gearresteerde raciste Sylvana Simons heeft dermate veel herrie geschopt, dat het "Alle Nederlanders zijn racisten"-debat weer volop op de agneda staat. En dit keer mede daardoor in het spotlicht gekomen is één van de "intellectuele" aanstooksters van de herrie: Gloria Wekker. Intussen reeds met emeritaat, heeft ze haar "universitaire" carrière gesleten met het zoeken van bewijzen naar het Nederlandse racisme, en dat bewijs, bleek bij interview in Buitenhof (05-06-2016 uitleg of detail ) , te bestaan uit "Dat is zo omdat ik dat zo voel". Althans, zo vatte de met haar sympathiserende presentator Paul Witteman het voor haar samen in respons op de nuchtere opmerkingen van andere gast Desil Yesilgöz, VVD-politica in Amsterdam.
    Nu kan de politieke-correctheid heel veel velen van hun gekleurde lievelingetjes, maar je moet hun intelligentie niet al te zeer beledigen - zelfs als zwarte (zie ook: John Leerdam uitleg of detail ). Dus mevrouw Wekker kreeg weinig handen op elkaar voor haar optreden. Maar Asha is buiten-categorie, en kan de combinatie van kleur, dom, Nederlandhaat, en vrouw natuurlijk niet weerstaan, en springt in de bres:


Uit: De Volkskrant, 17-06-2016, column door Asha ten Broeke, wetenschapsjournalist

Nederlanders zijn supermegatolerant


Red.:   Meteen geinig die kop. Die natuurlijk in feite precies het tegenovergestelde beweert: "Nederlanders zijn supermegaintolerant". En dat is geen foutje van de koppensneller van de krant:

  ... toch vinden de meeste Nederlanders zichzelf de onschuld zelve: ze zijn immers supermegatolerant, en patronen die op het tegendeel duiden, worden ontkend.

Q.E.D.
    Goed, en dat volgt dus allemaal mede uit het onderzoek van professor Wekker:
  Ze is trouwens antropoloog, om precies te zijn een gepensioneerd hoogleraar gender en etniciteit.

En dus is het waar wat ze zegt. Net zo als het waar is dat "Alle Culturen zijn Gelijk", omdat antropoloog professor Claude Lévi-Strauss uitleg of detail het zegt.
    Oh ja: en wat zegt Gloria:
  De boodschap van haar boek is eenvoudig te begrijpen, maar voor velen moeilijk te verteren. Wekker beschrijft een paradox: onze samenleving kent duidelijk racisme en een geschiedenis van kolonialisme

Dus zo is het: "Kolonialisme toen is gelijk aan racisme nu".
    En wat maakt dit waar:
  ... de ontkenning ervan maakt dat die denkbeelden onbesproken, onbekritiseerd, en dus onverminderd haarvaterig blijven.

De ontkenning ervan maakt het waar.
  Dat is niet zo'n gezellige boodschap, en professionele meninghebbers konden de verleiding niet weerstaan om Wekker verkeerd te begrijpen of te diskwalificeren.

De ontkenning ervan maakt het waar, deel twee.
    Zoals gezegd, je moet het niet te bont maken, qua stupiditeit, want dan gaat men sputteren:
  Zo betoogde Arnon Grunberg woensdag in zijn Voetnoot dat Wekkers vaststelling dat witte onschuld niet bestaat, betekent dat er dus sprake moet zijn van 'collectieve schuld'. En die notie maakt de weg vrij voor collectieve straffen, wat onrechtvaardig is.

Of in de woorden van Desil Yesilgöz bij Buitenhof (enigszins parafraserend):
  "Dat toerekenen aan een ras is racisme. Het doortrekken van incidenten naar systemen, bijvoorbeeld politie, is feitelijk onjuist en polariserend."

Vooral dat 'polariserend' hakte er in de hele studio zichtbaar in. De regie besloot tot een beeldwissel. De reactie van professor Wekker:
  Stotter de stotter - "Ik merk dat ik dit een moeilijk standpunt vindt". "Ik vind niet dat ik generaliseer".

Exit professor Wekker, die ook nog drie onaangename op de persoon gerichte retorische trucs hanteerde ("Wat moet ik hier nu op zeggen ...").
    Tja, en dan worden zelfs de geesten van de politiek-correct gestoorden weer enigszins wakker ...
    En voor degenen met de allergste platen voor of in de kop, zoals Asha, reden om een tandje bij te steken:
  Maar, zoals Trouw-redacteur Seada Nourhussen twitterde, heeft het woord 'onschuld' nóg een betekenis, namelijk een soort argeloosheid, zoals dat van een kind. 'Ik geloof niet dat Grunberg dat niet snapt.'

Riposte: proefessor Wekker heeft het niet over de witte onschuld, behalve in die ene opmerking, maar over de witte schuld. En daarvan bestaat geen verzachtende variant.
    Overigens, hier is de Trouw-redacteur:

Temidden van drie andere "Racisme"-brullers als auteurs van een inmiddels bericht artikel met de boodschap: "Witten moeten hun bek houden" (Nourhussen is derde van links).
    Grappig dat deze gore hetzer nu roept dat "... 'schuld' niet zo bedoeld is, hoor ... We bedoelden eigenlijk 'argeloos' ..."... Hypocrisie is in die kringen net zo natuurlijk als ademen.
    Overigens: die foto is natuurlijk een collage van mooigemaakte statie-portretten - de waarheid ligt veel dichter bij dit:

Het meest duidelijk zichtbaar in bewegende beelden, hier bijvoorbeeld mevrouw Nourhussen bij Pauw (04-11-2015 uitleg of detail ):

De arrogante neger, bij vrouwen de "Winnie Mandela", die zit achter de façade ... Iets dat ook zit in alle "Racisme!"-betoog. Wat ook het onderwerp was van dit Pauw-debat, natuurlijk. Er wordt op televisie eindeloos gedebatteerd over het feit dat over racisme en kolonialisme niet gedebatteerd wordt.
    Maar er waren nog meer critici van Wekker:
  Elma Drayer dichtte Wekker in haar column vorige week activistische boosheid toe, door te verwijzen naar het artikel in Vrij Nederland en te stellen dat de antropoloog interviewer Greta Riemersma 'op hoge toon de les leest'. Zowel de hoge toon als het leslezen blijkt Drayer er zelf bij te hebben verzonnen; navraag bij Riemersma leert dat Wekker op dit punt tijdens het interview een en al kalmte was. ...

Tjonge jonge ... De 'hoge toon' zat 'm, HET IS SCHRIFT, natuurlijk in de gebruikte woorden. Niet in de intonatie ...
    Wat een denkarmoede ...
  Drayer beticht Wekker van denkarmoede, en met een sneer en een misinterpretatie heeft ze een academicus die twintig jaar lang onderzoek heeft gedaan naar racisme weggezet als irrationeel.

En denk hierbij nogmaals aan dat "Ja, maar ik voel het zo ..."
    Wat een denkarmoede ...
  Wekker vindt zichzelf geen slachtoffer, zegt ze in het interview: 'Ik zie niet in waarom ik een slachtoffer zou zijn als ik een situatie analytisch blootleg.' Politiek correct vindt ze geen vieze woorden: 'Geef mij maar meer politieke correctheid. (...) Racisme was er altijd, maar steeds meer mensen vinden het normaal om grof te zijn.' En of ze naast academicus ook activist is? 'Ja, ik ben geen wetenschapper geworden voor het nageslacht of om een of andere ivorentorentheorie te lanceren. Het gaat mij om het hier en nu, en ik houd mij bezig met allerlei soorten ongelijkheid.'

Net Asha: "Ik besteed twintig jaar aan het bewijzen dat ik slachtoffer ben maar dat betekent niet ik vind dat ik een slachtoffer ben".
    Je reinste winti.
    En: "Ik vind alle Nederlanders racisten en als ze dat ontkennen zijn ze grof".
    Nog meer winti.
    En:  "Ze hebben me een academische positie gegeven dus als ik winti bedrijf, is dat wetenschap".
    En zo zijn zowel Asha als Gloria trouwe leden van het politiek-correcte breiclubje dat gezellig rond de kookpot zit waarin ze zojuist weer een portie nachtschade en berenklauw in hebben gesmeten ...
    En oh ja: Asha vindt ook nogdat ze dus allemaal slachtoffer van het witte racisme zijn, maar mesne die zichzlef geen racisten vinden mogen de slachtoffers beslist geen  "slachtoffer" noemen:
  ... als commentatoren assorti hen een activist of slachtoffer noemen,

Heel fout als commentatoren assorti degenen die zich profileren als slachtoffer hen benoemen als "slachtoffer" ...
   Ja ja, Asha heeft bij alle brei- en kooksessies ook heel wat bijgeleerd over de winti ...
    Een zomervakantiecadeautje voor deze redactie. Asha stort haar hart in de krant uit over haar geestelijke beslommeringen. En het blijkt allemaal nog erger dan gedacht ...


Uit: De Volkskrant, 26-07-2016, door Asha ten Broeke, wetenschapsjournalist

De afrekening

Wetenschapsjournalist en Volkskrantcolumnist Asha ten Broeke heeft een stoornis. Althans: een van haar hersenkwabben. En die van u ook, zeggen we er maar meteen bij. Wel eens geprobeerd zes maanden niets te kopen?

De druppel was het Marokkaanse kleimasker voor in m'n haar. De webwinkel, waar ik half per ongeluk terecht was gekomen, op zoek naar een potje gezichtscrème, beloofde dat mijn haar er niet alleen dik, maar ook nog glanzend en zacht van zou worden en van pure blijdschap de polka zou dansen. Ik heb geen gebrek aan haarverzorgingsproducten - ik bezit er zeker twintig, ik gebruik er drie - en toch zat het masker ineens in mijn digitale winkelmandje. ...


Red.:   Ongelofelijk ... Een "probleem" al zo vaak behandeld in de VIVA dat geen serieuze publicatie er zich nog aan waagt. Maar daar ben je natuurlijk ook nep-intellectueel voor ... Om je neus op te halen voor algemeen erkende oftewel "volks"-wijsheden: koopverslaving is te midden van alle andere verslavingen van het niveau "kleutergedrag". Maar dat dan wel van een kleuter onder vier jaar, zoals het marshmellow-experiment al in de jaren zventig heeft lateh zien - de operationele term hier is "zelfbeheersing"  ...
    En daarover een heel artikel:
  Ik ben goed in dingen kopen. Uren kan ik me bezighouden met de zoektocht naar de perfecte rugzak of de comfortabelste schoenen. En waarom? ...
    Waarom blijf ik dan toch spullen kopen?  ...
    Volgens Margriet Sitskoorn, hoogleraar klinische neuropsychologie aan de Tilburg University ... '... Je moet leren om niet direct het genot te pakken.'
    Volgens de hoogleraar door het roer om te gooien en dat vol te houden. ....
    Oké, maar hoe doe ik dat dan?  ...
    Anders reageren dus, want ik wil natuurlijk geen slaaf van mijn oerbrein zijn ...
    Vrienden en kennissen die hier al goed in zijn ...
    De eerste dagen zijn inderdaad gemakkelijk. ...
    Na een week komt het eerste moeilijke moment. ...
    De sleutelwoorden hier zijn 'voor ik er erg in heb' en 'uit gewoonte'. ...

Ieder van deze zinnetjes staat voor een volledige alinea ... En er volgde nog zo'n portie ...
    Allemaal over één en hetzelfde ding: zelfbeheersing.
    Het gebrek eraan.
    Het kennelijk totale gebrek eraan.
    En dat heeft (een) kind(eren) ...
    En is er zelfs nog eentje:
  Volgens Margriet Sitskoorn, hoogleraar klinische neuropsychologie aan de Tilburg University, ligt het aan m'n prefrontale hersenschors. Die heeft namelijk een stoornis (en die van u ook, zeg ik er meteen maar even bij). In een interview met Psychologie Magazine vertelt ze hoe we voortdurend blootstaan aan verleidingen en overvloed. 'Als ik wil, kan ik de hele dag eten, gamen, shoppen, noem maar op. Al die prikkels werken in op de oude evolutionaire structuren in onze hersenen. Die zijn zo ontwikkeld dat we genot direct pakken. Ze zeggen bij alles: nu doen, nu doen!' De prefrontale hersenschors is een nieuwer hersengebied, meer van de redelijke afweging, en zou daar dus een rem op moeten zetten. Maar die kan dat niet zomaar, betoogt Sitskoorn. 'Die oude structuren in ons brein zijn zo krachtig, je moet die prefrontale hersenschors echt ontwikkelen om ze te kunnen overrulen. Je moet leren om niet direct het genot te pakken.'

Het totale gebrek aan wetenschappelijke kennis.
    En wat is de reactie van de dreinkleuter:
  ... ligt het aan m'n prefrontale hersenschors. Die heeft namelijk een stoornis (en die van u ook, zeg ik er meteen maar even bij). ...

"Jullie hebben het lekker ook!!!" Inderdaad, wij hebben die primitieve gebieden ook. Maar ook genoeg kracht in de prefrontale cortex om voldoende tegenwicht te bieden aan de primitieve kracht. Zoals alle kinderties van vier die weten te wachten met het opeten van de ene marshmellow tot ze er even later twee krijgen.
    En dat moet dan de Volkskrant-lezer van advies dienen ...
    Maar het trieste punt is natuurlijk dit: aan gaande alle overige maatschappelijke zaken zit het brein van de dreinkleuter natuurlijk precies hetzelfde in elkaar: ze heeft een winkeltje voor politiek-correcte zaakjes waarin ze zonder enige zelfbeheersing aan één stuk continu door op de "Koop!"-knop drukt. Net als de rat met de electrode in zijn nucleus accumbens  .
    Normaliter beperkt Asha zich tot een reeks stommitieten over één onderwerp, maximaal twee. Hier een stukje dat vier of vijf scoort:


Uit: De Volkskrant, 21-10-2016, column door Asha ten Broeke, wetenschapsjournalist

Ik sta achter je

'Ik kan niet voor iedereen spreken', zei de Nigeriaanse schrijver Chimamanda Adichie afgelopen zaterdag bij Atria, kennisinstituut voor emancipatie en vrouwengeschiedenis.    ...


Red.:   Een zwarte vrouw die over emancipatie gaat lullen. Nou, dan moet ze beslist niet naar Nederland of Europa komen. Er ligt een heel thuiscontinent te ontginnen dat zich bevindt op het niveau van de meest primitieve wildernis. Aangaande "vrouwenrechten".

  Adichie gaf het voorbeeld van een Amerikaanse witte feminist, die vaak het verwijt krijgt dat ze niet over zwarte vrouwen schrijft. ... 'En dan zeg ik: maar ze weet niets over zwarte vrouwen.'

Tja ... Dan kan er maar één reactie zijn: "En jij weet niets over de witte toestanden, dus rot op naar je eigen continent". De reactie van Asha op de Nigeriaanse:
   ... ik sta achter je.

Tja...
    Onderwerp twee - de eerste leugen slaan we even over:
   ... Het begon met een interview met Machteld Zee in het AD over haar nieuwe boek. Er volgden opinies van Jolande Withuis en Elma Drayer in de Volkskrant.

Twee leugens: van Jolande Withuis werd haar toespraak bij de boekpresentatie deels afgedrukt, waarin ze de femnistenh die niets over de islam willen zeggen kastijdde.
    Asha, dus, onder andere.
    Wat daarna  kwam waren diverse haatstukken tegen Zee, de haatigste staande in de Volkskrant. Waarop anderen dan weer reageerden.
   ...  NRC-columnist Jutta Chorus interviewde een eveneens witte niet-moslima. ...

Correct: het gaat over het gedrag van feminisme- en landverraderlijke witten. Asha ten Broeke enzovoort.
   ... Wel-moslima Hanina Ajarai probeerde in haar AD-column nog per satire wat nuance aan te brengen, maar haar werd in reacties onmiddellijk een gebrek aan feitenkennis over haar eigen geloof verweten. Beter zou ze het boek van Machteld Zee eens goed lezen. Dus.

Grapje natuurlijk: "Hallo ik ben Hanina en ik draag een hoofddoek"-Hanina kan naturlijk nooit ook maar iets kritisch zeggen over de islam. En die hoofddoek heeft dus absoluut helemaal niets met de vrouwenonderdrukking in de islma te maken. Dat is allemaal geheel vrijwillig.
    En ook de leugen waar Asha deze alinea mee begon:
   ... de discussie over feminisme en islam die we de afgelopen weken hadden in Neerlands kranten. Allerlei witte, seculiere vrouwen kwamen een duit in het boze-islam-onderdrukt-vrouwen-zakje doen.

En dat is geheel en al onjuist: er is absoluut geen sprake van 'boze-islam-onderdrukt-vrouwen'.
    Goed, dat was feminisme en zwarten, en feminisme en moslims. In beide gevallen weten de gekleurden het dus beter. Hun volgende wijsheid:
   Nadat Adichie was vertrokken bij Atria, dronk ik een glas vrij straffe citroenlimonade met de andere aanwezige feministen. Eén van hen, een slimme, jonge, zwarte feminist, begon over Zwart als roet, de documentaire van Sunny Bergman over Zwarte Piet. Ze vertelde hoe veel van Bergmans punten al duizenden keren door zwarte activisten waren gemaakt.

Oftewel: "Zwarte Piet is racisme omdat zwarten dat zeggen".
    En de vierde wijsheid:
   Een treffend voorbeeld van wat Gloria Wekker deze week in haar Volkskrant-interview 'een diepgewortelde cultuur van witte superioriteit' noemt.

Oftewel: "Witten zeggen dat ze superieure cultuur hebben, en dat is dus absoluut niet zo".
     Die discussie is trouwens echt geinig. De feiten: "Witten zeggen nooit dat ze een superieure cultuur hebben, en toch is het zo".
    Houten zeeschepen voor de Afrikaanse kust!!!
    Brullen van de lach!!!
    En tenslotte:
   Dat hoeft echter niet altijd vanuit de voorhoede; zeker als het gaat over Zwarte Piet of feminisme is het waardevol dat er meer mensen van kleur aan het woord komen. Zet de bloody deur open.

Nog meer brullen van de lach: als ze door een open deur willen, nemnen we aan dat ze er ook een huis achter willen, en als ze een huis met een deur willen, gaan ze die maar gewoon zelf bouwen.
     Net zoals wij al eeuwen terug die houten zeeschepen zelf hebben gebouwd.
     En niet zijn gaan zeiken bij anderen om ze aan ons te geven.
     Waarop Broekkleuter met het gebalde vuistje in de papkom slaat:
  Laten we superioriteit inruilen voor begrip, steun en solidariteit.

Alweer brullen van de lach: dit is hopeloos contradictoir: in de term 'steun' zit onlosmakelijk het begrip superioriteit besloten (gebruikende dezelfde vergroting naar superioriteit). Steun is voor de zieligen. Steun is voor de sneuen. Steun is voor mensen die het zelf niet kunnen. En slaande op culturele groepen, betekent dat ... (vul hier in, het omgekeerde van superioriteit).
    Een "kortje" in de context van ene interne "linksistische" ruzie:


Uit: De Volkskrant, 04-11-2016, column door Asha ten Broeke, wetenschapsjournalist

Jacques Monasch is de weg kwijt

Wie mij kent, weet dat ik geen liefde heb voor de Partij van de Arbeid. Om eerlijk te zijn, vind ik het een huichelachtige bende.    ...


Red.:   Gunst, alweer zo'n aardig zelfportret:
  Het was de schuld van EenVandaag, dat een item had over Monasch' alternatieve PvdA-verkiezingsprogramma. Het komt erop neer dat Monasch een flinke ruk naar rechts maakt, met veel gedoe over 'niet wegkijken, maar durven benoemen'.

Uiterst rechts, dat 'niet wegkijken, maar durven benoemen'. want dit gaat over de maatscappelijk toptreatties van zwratejes en hoofdoekjes. En, nog erger: geen opne grens voor haatmoslms uit Syrië.
    En dat dit uiterst rechts is, deze opvattingen, kan je zien aan dit:
  Als reactie op dat plan schreef de zeer rechtse haatwebsite GeenStijl ...

Brullen van de lach!!!
    Een heerlijk exemplaar dat deze redactie tegenkwam bij het twitter-account van Harriet Duurvoort, dom en zwart in plaats van dom en wit - aanleiding: arrestatie van anti-Zwarte Piet-activisten die in Rotterdam wilden demonstreren waar dat verboden was (wegens onderbezetting - het mocht wel in Maassluis bij de Sinterklaas-intocht, maar ze hadden geweigerd zich aan te melden want dan geen #ophef):

Brullen van de lach!!! Punt 2: 'Demonstratie van tevoren aanmelden moet'. Dus, volgens dom en wit (tekst bovenin): 'Demonstreren is een recht volgens grondwet en EVRM. Vergunning is niet nodig. Verbieden mag niet zomaar.' Oh ja: de kop: VOOR DEMONSTRATIE, dat hier als enige van toepassing is, heeft dom en wit geprobeerd te bedekken. Dat is kwaadaardigheid.
    Kennelijk was dit toch enigszins te gortig, want de tweet is weggehaald op haar eigen account. Bij Duurvoort staat hij nog steeds.
    Haar column erover. "Absurd" is niet meer het goede woord:


Uit: De Volkskrant, 18-11-2016, column door Asha ten Broeke, wetenschapsjournalist

Voetjes afvegen met onze rechten

Tussentitel: Een democratie moet haar dissidenten koesteren


Red.:   Op de website was die tussentitel de kop. Hiervoor is qua absurdisme een nieuw woord nodig: de anti-Zwarte Piet activitisten als "dissident". Met pepernoten en marsepein zijn ze "bijna iedere dag" onthaalt in de media. "Dissidenten". ... Dissident is Geert Wilders. Die wordt "gekoesterd" in een rechtbank, op het moment van schrijven.
    Deze is ook nog aardig:

  Docent Arzu Aslan was erbij ...

Dat 'docent'... Inderdaad, dat is haar beroep. Waar ze allang ontslagen had moeten zijn, wnat als iemand in de PVV-richting het soort dingen in het openbaar zei wat deze rabiate gekleurde activiste uitleg of detail doet ...:

... en die (helemaal rechts) ook nog eens keihard "Moord!!!" riep na de "suicide by cop" van een of andere sneue neger, dan had hij een jaar lang in de krant gestaan als neonazi.
    Maar voor het linksfascisme is dat natuurlijk een bron van betrouwbaarheid bij uitstek:
  Op het NOS-Journaal vertelde politiewoordvoerder Van Duijvenbode dat demonstranten die richting het centrum van Rotterdam waren gelopen, 'waren gevorderd om te vertrekken. Maar dat bevel hebben ze genegeerd en toen moesten we ze aanhouden.' Docent Arzu Aslan was erbij, en twitterde dat dit niet klopt.

Brullen van de lach!!! De linksfascisten staken de Schilderswijk in de brand naar aanleiding van de dood door oververhitting bij arrestatie van Mitch Henriquez, docent Arzu Aslan was erbij, en twitterde: "Het waren allemaal PVV'ers, die Mitch-supporters".
    En voor de gein, even nog wat van dat gezellige Zwarte Piet protest:
 
 

Je zou ze allemaal zo in een roeiboot in het midden van de Atlantische Oceaan zetten. Kunnen ze kiezen: richting Afrika of Amerika.
    In navolging van nepfilosofe Simone van Saarloos uitleg of detail heeft ook Asha last van een existentiële paniekaanval. En dat leidt tot een uitermate ontboezemende oprisping regelrecht van de diepste krochten van de linkse onderbuik:


Uit: De Volkskrant, 16-12-2016, column door Asha ten Broeke, wetenschapsjournalist

Mijn onderbuik wil een betere wereld


Red.:   Lezer, wees gewaarschuwd! Linksigen willen een betere wereld. Tijd om extra voedsel en brandstof in te slaan. Ontdooi uw ijskast.
  Ik ben geen boze witte man.

Klopt. Ze is een boze linkse vrouw. Type Aafke Romeijn uitleg of detail (schrijft bij Joop.nl), Anja Meulenbelt uitleg of detail (wie zo vaak genoemd wordt bij GeenStijl is gecertificeerd geeestelijk gestoord) en Sunny Bergman uitleg of detail (idem).
  En dat is jammer, want als je een boze witte man bent, dan willen allerlei politici tegenwoordig graag naar je onderbuik luisteren.

Grijns: de boze linkse vrouwen zijn oneindig veel vaker in de media te vinden da de boze witte mannen. Geen enkele boze witte man heeft een column in de Volkskrant. Of Trouw. Of NRC Handelsblad. Of is een regelmatige gast bij Pauw. Of bij DWDD. Enzovoort.
    En de boze linkse vrouw liegt net zo makkelijk als ze ademt.
  Sinds Pim Fortuyn langskwam en links zich een electoraal hoedje van formaat schrok, voelen progressieve politici zich sterk aangetrokken tot het leed van de rechtsdragende burger. Zo zeer zelfs, dat ik me inmiddels als trouwe linkse kiezer een beetje vergeten voel. Want als rechts luistert naar rechtse onderbuiken, en links luistert naar rechtse onderbuiken, wie luistert er in Den Haag dan naar die van mij?
    Het zal mijn onderbuik bijvoorbeeld worst wezen dat er in mijn wijk ook Turks wordt gesproken. ...

Daar komen we straks op terug.
  Integendeel: mijn onderbuik zou heel graag willen dat linkse politici zich wat meer om deze groepen zouden bekommeren.  ...

Juist ja: je hoeft je niet te bekommeren om Nederlanders, maar wel om Turken.
    Noteeer ook dit even.
  Mijn brein herinnerde mijn onderbuik er onlangs aan dat Diederik Samsom begin dit jaar sprak over een luchtbrug tussen Turkije en Europa. Wel vierhonderd vluchtelingen per dag moesten er worden overgebracht. Zijn deal met Erdogan ging door, maar toen ik het een paar weken geleden navroeg, stond de Nederlandse teller op 255 ingevlogen asielzoekers.

En we moeten nog veel meer moslims importeren.
    Ook noteren, alstublieft.
  Mijn onderbuik wil graag dat linkse politici daar pisnijdig van worden, en eisen dat we vandaag nog alle zeilen bijzetten om zoveel mogelijk vluchtelingen op te halen.

En nog meer moslims.
  Mijn onderbuik geeft ook om vluchtelingkinderen.

En nog meer moslims.
  The Guardian publiceerde een paar maanden geleden over twee Afghaanse neefjes, die toen al tien maanden overleefden in Calais. ...
    Mijn onderbuik wil dat politici zeggen: onze prioriteit is deze kinderen zo snel mogelijk bij hun familie te krijgen. En als ze geen familie hebben in Europa, dan halen we ze op en zorgen we voor ze. Onmiddellijk. Allemaal.

En nog meer en onbeperkt moslims. Want:
  Ik zou bijna blind mijn linkse stem geven voor één keer een ferm 'wir schaffen das'.

En nog meer, meer, meer en nog onbeperkter moslims. Want:
 
  Ik wil politici die idealen hooghouden, die durven te strijden voor een wereld die vreedzaam, vrij en eerlijk is. Politici voor wie ik me niet hoef te schamen omdat ze in de marge een slappe hap waren, maar op wie ik trots kan zijn, omdat ze iets probeerden, ook toen het hopeloos leek. Die alle kinderen een goede toekomst willen geven, ook als ons dat veel kost.    ...
    ... Mijn onderbuik verlangt naar een betere wereld.

Oftewel uitleg of detail :
  Vreeheeede,
Vreeheeede,
Vreed' op aard voor allehe mensen,
Die van goede wille zijn.

Amen.

Maar nog even terugkomen op dat "Gaarne een Turk in mijn straat". Een citaat uit de Volkskrnant, van een dag of tien later, van iemand die Turken van nabij kent en zich kennelijk zorgen maakt:


Uit: De Volkskrant, 24-12-2016, door Erdal Balci

Een reddingsboei voor Turkse Nederlandhaters

De mollige kapper is bijna klaar met de knipbeurt. 'Moet ik je ook scheren?', vraagt hij aan zijn klant. De kleine, gespierde veertiger schudt van nee en vervolgt zijn relaas. 'Onder Erdogan wordt Turkije over een paar jaar een wereldmacht. Dan zullen we de hatelijke westerlingen voor altijd onder de duim houden.'
    Het wordt even stil, de kapper kan een glimlach niet onderdrukken. Ik wil weten waarom hij niet voorgoed teruggaat naar Turkije, nu hij toch zo veel vertrouwen heeft in dat land en zo gek is op Erdogan. De man die met zo veel succes zaken heeft gedaan in Nederland dat hij nooit meer hoeft te werken, onthult een ambitieus plan: 'Eerst gaan we Nederland in de fik zetten. Daarna gaan we wel terug met zijn allen.'
    Toen ik na zestien jaar in Turkije terugkeerde naar Nederland ...
    Wat mij ook opviel was hoeveel Turken openlijk praten over hun gevoelens van haat jegens Nederland.
    Ik sprak een internetcaféhouder in Rotterdam, die op een dag besloot helemaal naar het Koerdische gebied te rijden. ... Eenmaal aangekomen kwam hij tot het inzicht dat de spanningen tussen de Koerden en Turken niet aan de Koerden en Turken zelf lagen. 'Iedereen die ik sprak maakte ik duidelijk dat we als moslims de krachten moeten bundelen tegen de ongelovigen en de christenen...'
    In de McDonald's raakte ik met een jonge scholier aan de praat over de oorlog in Irak. Terwijl hij een hamburger en frietjes at, verzekerde hij me dat hij voor het moederland zou sterven. Ik vroeg hem of hij zijn leven ook op het spel zou zetten als Nederland door Duitsland aangevallen werd. Hij deed alsof een spook tegenover hem zat, zo verbaasd was hij. Hij stamelde: 'Wie ben jij? Hoe kan een Turk een dergelijke vraag stellen? Nederland is toch niet hetzelfde als ons moederland... Waarom zou ik in hemelsnaam om Nederland geven?'    ...


Red.:   Vreeheede, Vreeheede ...
    Asha heeft een ongeluk gehad met haar bakfiets. Nog herstellende van de lichte hersenschudding, bleek ze Hollands standvastig genoeg om de taak van het schrijven van haar column ter vervullen:


Uit: De Volkskrant, 30-12-2016, column door Asha ten Broeke, wetenschapsjournalist

Uit de filterbubbel

Het gaat niet goed met de wereld, daar waren we het over eens. Op onze somberste momenten, zo gaven we aan elkaar toe, denken we beiden dat het 1938 is. Maar over één kwestie verschilden we van mening: wie nu de fascisten zijn. ...
   


Red.:    Kennelijk was de hersenschudding toch ernstiger dan gedacht ... Want dat moet het wel geweest zijn, dat haar plotseling in staat heeft gesteld om naar een niet-politiek-corrrect verdwaasd iemand te luisteren zonder meteen te vervallen in een eindeloze litanie van woorden lopende van "Fascist!!!" tot "Hitler!!!". En hier is ze bereid in te zien, of in ieder geval op te schrijven, dat hier gewoon sprake is van verschil in inzichten
    En het gaat nog verder ...:
  Volgens de jongeman met wie ik discussieerde - laat ik hem Wouter noemen - zijn het de moslims. Kijk maar, zei hij: ze plegen aanslagen, komen massaal naar hier, hebben een intolerant geloof. En ze zeggen het zelf: ze verwerpen onze cultuur, willen onze vrouwen verkrachten en ongelovigen doodmaken.    ...

Gunst ... Die andere mening zelfs uitgeschreven zonder de bijbehorende scheldpartijen.
    En:
  Volgens mij zijn Wilders, Trump, Le Pen en consorten de nieuwe fascisten.

Nog verder gaand: de eigen mening gewoon opgeschreven als een mening. In plaats "De Woorden van de Goedheid op Aarde".
   Dus nu, nadat Wouter de arguementen heeft geven voor zijn mening, de argumenten van Asha voor de hare:
  ... een duidelijke parallel tussen toen en nu schetst: een leider presenteert zich als man of vrouw 'van het volk' ...

Dat is nou jammer ... In plaats van met goiede arguemtnen voor de eigen mneing te komen, geeft ze kritke op die van Wouter. Dat is toch net zoiets als een voetbalcoach die na een verliespartij de taktiek van de andere coach gaat bekritiseren ...
   Ik sluit me aan bij Oxford-historicus James McDougall, die een duidelijke parallel ...

En nog veel sneuer ... Ze haalt daarbij een andere coach aan als autoriteit ... Altijd heel erg sneu als je het met eigen argumenten niet af kan ... Maar dat volgt natuurlijk vanuit het besef dat die argumenten niet zo best zijn:
   ... een leider presenteert zich als man of vrouw 'van het volk', en benadrukt daarbij dat dit volk overweldigd dreigt te raken door 'inferieure mensen' - joden, immigranten, moslims.

Ach jee ... De schok was in iedere niet zo ernstig dat de verbinding met de logica is hersteld. Hier staat namelijk een fraaie contradictie. Wat hier namelijk afgekort staat, is dit:
    1: Joden waren immigranten.
    2: Moslims zijn immigranten.
    3: Dus: moslims zijn gelijk aan Joden.
Deze redenatie is logisch exact dezelfde als:
    1: Koeien zijn vee.
    2: Paarden zijn vee.
    3: Dus: paarden zijn gelijk aan koeien.
Een logische contradictie ontstaan door het verkeerde gebruik van abstracties.
    Wouter stelt dat de moslim een gevaar zijn, maar heeft dus nooit en te nimmer gesteld dat de Joden een gevaar waren. De analyse van Asha en haar held is volstrekt ongeldig. Wie bewaar maakt tegen moslims nu is niet iemand die bewaar gemaakte zou hebben tegen Joden toen. Au contraire: wie bezwaar maakt tegen moslims nu, zou bewaar gemaakt hebben tegen nazi's toen. Op ongeveer dezelfde gronden: wanstaltige ideologie, massabijeenkomsten, uniformen en gebruik van geweld.
     Maar misschien mag je ook niet alles verwachten, zelfs na zo'n schokherstel ...
     In ieder geval volgt er nog een groot inzicht:
   Ik vraag me af hoe het kan dat Wouter en ik hier zo anders over denken. Als ik het hem vraag, houdt hij vol dat ik een dwaas ben die de waarheid niet ziet. Dat is niet lullig bedoeld, zegt hij erbij; volg gewoon het nieuws, dan merk je het wel. Maar dat doe ik al. En dan daagt het: dat zijn nieuws en mijn nieuws niet hetzelfde zijn. We zitten in verschillende filterbubbels. Die van mij liberaal links, die van hem anti-islamitisch rechts.

Hm, niet helemaal juist. Want ondanks dat dat fysieke filter, de soort bronnen die je raadpleegt, is er ook in die van Asha genoeg informatie te vinden om tot Wouter's inzichten te komen. Alleen is het een stuk lastiger omdat in Asha's bronnen de informatie die van belang is, verhuld en vervalst wordt. Zoiets als: Iedereen kon uit alle informatie in de Asha-media zien dat Trump een goede kans had, maar dan moest je wel over alle propaganda die een zekere overwinning voor Clinton voorspelde heenlezen. Zoals deze redactie had gedaan en besloten dat het de moeite waard was om de nacht door te kijken om keihard te kunnen lachen voor het geval dat ...
    Maar om tot het inzicht van het bestaan van zo'n filter te komen is al heel wat ...
    Even benoemen, voor de volledigheid:
   Dat intrigeerde me. Wat mis ik daardoor? Wat ontgaat me? Om erachter te komen, besloot ik tot een experiment: ik ging drie dagen doorbrengen in Wouters filterbubbel. Geen Volkskrant, maar De Telegraaf. Geen filmpjes van Last Week Tonight, maar videoblogs van Infowars. Een nieuw Twitteraccount, zonder Mona Eltahawy, maar met Joost Niemöller.

Tja ... Alsof er een nieuwe wereld voor je opengaat ... (deze redactie volgt dat allemaal niet zo, hoor ... Alleen de websites van De Telegraaf, Elsevier en GeenStijl is absoluut voldoende - met een veel grotere portie Asha-media die je bijvoorbeeld opgedrongen wordt op de televisie).
    En wat lees je daar zoal:
   Een islamitische dreiging is in deze filterbubbel voortdurend urgent. We zijn constant in gevaar, en vrijwel al dat gevaar komt van moslims. 'Justitie doet schimmig over 31 teruggekeerde jihadisten', meldt GeenStijl. De Dagelijkse Standaard twittert dat een 'Taliban-slachter' Duitsland is binnengekomen. 'Stop de massa-immigratie', zet Jan Roos erboven. En dat is nog vóór een terrorist met een vrachtwagen over de Berlijnse kerstmarkt rijdt. ...

Tja... Dat zijn dan allemaal wel zaken die je mist ... In de Asha-media. Dit dan weer niet:
   ... En dat is nog vóór een terrorist met een vrachtwagen over de Berlijnse kerstmarkt rijdt.

Maar in de Asha-media wordt daarbij wel op alle mogelijke manieren vermeden om de termen "islam" of "moslim" te laten vallen ... Zoals Asha hier dus ook automatisch doet ...
   Mijn nieuwe filterbubbel weet deze gruweldaad probleemloos te duiden: een barbaars haatgeloof, een bloeddorstige ideologie.

Volstrekt accuraat. Als je er de toestanden in Saoedi-Arabië, Syrië, Irak, Iran, Jemen enzovoort bij optelt. Maar dat doe je niet zo snel als iemand ... :
   Wie nuanceert of oproept tot kalmte is een doorgeslagen deugmens, policor, huichelachtig, een cultuurverrader.

... oftewel deugmens, policor, huichelaar, en cultuurverrader. Opgevoed door de Asha-media.
     Toch leidt de blootstelling wel tot enig inzicht:
   Ik denk dat ik Wouter nu iets beter snap. Wat ik aanzag voor blinde domrechtse vreemdelingenhaat, is voor hem iets anders: de absolute zekerheid dat hij en zijn geestverwanten de enigen zijn die het onheil helder zien. In hun bubbel zijn zij geen haters; ze zijn het verzet. Alles voor een veilig leven met hun geliefden.

Maar ...
   Verwar mijn begrip niet met instemming. Dat verzetsidee klinkt misschien nobel, maar het drijft op het ontmenselijken van moslims.

Tja ... Dat ontmenselijken van de nazi's was tenslotte ook al zo'n foute zaak. Nazi's waren toch ook best, de grote massa atlhans, redelijke mensen ... Want ze zijn net als:
   Moslims zijn ... vaders, moeders en kinderen,

Martin Bohrmann had ook een heel lief blond stel ervan. Kinderen. En een vrouw.
    Maar het is dus wel heel verstandig om degenen die waarschuwen tegen het getoonde geweld te zien als fascisten:
   Volgens mij zijn Wilders, Trump, Le Pen en consorten de nieuwe fascisten.

Maar als je dat doet aangaande de geweldplegers ...:
   Moslims zijn in de anti-islambubbel ... 'De Grote Dreiging'. En dat, wil ik tegen Wouter zeggen, is zowel gevaarlijk als zinloos.

... dan is dat gevaarlijk en zinloos.
    Dus er vallen nog heel wat hordes te nemen, voordat bij Asha het contact met ratio en redelijkheid is hersteld.
    Heerlijk! Asha is weer boos. Asha roept op! Dan is er iets goeds gebeurd. En het zijn dit keer zelfs meerdere dingen:


Uit: De Volkskrant, 27-01-2017, column door Asha ten Broeke, wetenschapsjournalist

Dit is niet normaal

Tussentitel: Tegen het nieuwe gewoon is verzet nodig


Red.:   Nog zo'n taartje: 'het nieuwe gewoon'. Oftewel: de politieke-ocrrectheid is weer wat macht kwijtgeraakt. Waar ze mooie worden voor hebben verzonnen:

  Op mijn koelkast hangt een geel briefje, waar in grote zwarte viltstiftletters op geschreven staat: 'This is NOT normal'. Ik heb het daar afgelopen november geplakt, op advies van de Britse komiek John Oliver. Vlak na de verkiezing van Donald Trump presenteerde hij een aflevering van de satirische nieuwsshow Last week tonight.

Minder politieke-correctheid is 'This is NOT normal'. Klopt. Politiek-pocrrecte dominatie was het normal.
  klimaatactivist Jamie Henn vorig jaar schreef in de Huffington Post: we verlagen onze standaarden en terwijl onze baselines shiften, accepteren we een gedegradeerde stand van zaken als alledaags en worden radicale ideeën gewoon.

Minder politieke-correctheid is baselines shiften. Klopt ook: de old baseline was dat de politiek-correctheid volledig domineerde.
  Of toen Mark Rutte maandag een brief publiceerde waarin hij tegen niet-inheemse Nederlanders zei: 'Doe normaal of ga weg.' De NRC repte van een 'fatsoensoffensief'.

Is natuurlijk gewoon een leugen van die Rutte want hij laat de jihadisten vrolijk laten terugkeren naar Nederland, terwijl natuurlijk de hele familie en alle moslims in een straal van ongeveer 1 kilomter uitgezet hadden moeten worden wegens besmettings- en besmet-zijn gevaar, net als bij een enkel geval van de vogelgriep gebeurt.
  Of toen ik las dat de Europese Commissie de 'stroom' vluchtelingen verder wil 'indammen' door Libië af te grenzen, zodat mensen niet meer in bootjes naar Italië komen. Een 'beschermingswal optrekken', noemen ze dat. Blijkbaar is zowel de watermetafoor als muurretoriek tegenwoordig salonfähig. De Commissie wil met die 'beschermingswal' voorkomen dat rechts-populisten à la Wilders en Le Pen de verkiezingen winnen. Het is een absurde paradox, maar ook een nieuw normaal: om fascistische griezelpolitici dwars te zitten gaan andere bestuurders alvast hun xenofobe beleid uitvoeren.

Heerlijk, om zoiets nog een keer te kunnen lezen met de begeleidende gal- en gifspuwerij van een politiek-correcteling die er een miljoen moslims bij wil. Iets, die blanke volksverdrijving, dat een kilometer of 1933 te ver gaat.
  Of toen ik hoorde wat zich afgelopen maandagavond in De Balie had afgespeeld. Een islamcritica in de zaal stelde voor moslims het land uit te zetten, tot een maximum van 1 à 2 procent van de totale bevolking. De discussieleider reageerde niet kritisch. Hij vroeg haar ook niet of het deporteren van een geloofsgroep niet een kilometer of 1933 te ver ging. Nee, hij vroeg rechtsfilosoof Paul Cliteur, die in het panel zat: 'Is dit juridisch een beetje rond te krijgen?'

En de allerleukste. Vooral door het feit dat niemand aan ons heeft gevraagd of we die miljoen moslims erbij wilden, en het dus even normaal is dat we niet aan hen vragen of ze wel weg willen. En dat we tegenover de blanke volksverdrijving van de politiek-correcten ...:
  Balie-opperhoofd Yoeri Albrecht toonde zich op Twitter verbaasd dat mensen boos waren omdat hij ruimte had gegeven aan deze 'opvatting waarmee ze het niet eens zijn'. Ik kan me nog herinneren dat het opperen van een etnische zuivering niet zomaar een mening was, maar onbespreekbaar.

... met een gerust hart een gekleurde volksverdrijving voorstellen.
    How about that for a shifting baseline ...
    Deze redactie kan zich niet herinneren dat Asha uitgberider is ingegaan op de uitverkiezing van Donald Trump anders dan een enkele opmerking. Hier is de verklaring:


Uit: De Volkskrant, 10-02-2017, column door Asha ten Broeke, wetenschapsjournalist

Niet bang zijn is een privilege

Er was een ballenbak met twaalf gillende kleuters voor nodig om Trump, Wilders, Le Pen en kornuiten uit mijn gedachten te verdrijven. ...


Red.:   Ze was er volkomen van de kaart van. En na ruime halve column van tevergeefse zelfgeruststelling, komt de aanleiding voor het hervinden van de communicatiemodus:
  Het is ook balen dat ik, een paar uur na het verlaten van de ballenbak, alweer bevangen werd door allerlei lastige idealen die onverenigbaar zijn met ontsnappingsfantasieën, zoals solidariteit en een diepe behoefte aan rechtvaardigheid. In mijn hoofd hoor ik Martin Luther King: 'In the end, we will remember not the words of our enemies, but the silence of our friends.' En John Stuart Mill: 'Bad men need nothing more to compass their ends, than that good men should look on and do nothing.'

Inderdaad een prachtig voorbeeld van een ontsnappingsfantasie: "Ik ben goed".
  Shit, denk ik dan: ik wil ook goed zijn. En geen stille vriend. Ik wil niet niets doen. Het is een sentiment dat, getuige de massale demonstraties van de afgelopen werken ...

In Amerika: door gekleurden, Joodsisten en andere parasieten in steden aan de kust. In Nederland: ze zeggen 2000 man op een Malieveld dat zo leeg dat 200 er dichter bij was.
    Maar dat is dus nog steeds ontsnappingsfantasie - hier komt de schok:
  Zo kwam RTL-Z-presentator Roderick Veelo vorige week met een column: 'Anti-Trumpgekte grenst aan psychose'. Protesten tegen Trump beschreef hij als 'haat' en 'hysterie'. Hij plaatste 'voortdurend waarschuwen tegen Trump' tegenover 'helder zien', alsof het een het ander uitsluit.

Tja ... Als Asha zoiets leest, dan gebeurt er in haar hoofd dit:

De term "cognitieve dissonatie" is hiervoor een onpeilbaar diep eufemisme.
    En dat werd nog eens versterkt door iets in haar "eigen" krant:
  Nog een voorbeeld, dinsdag in deze krant. Redacteur en commentator Hans Wansink betoogde dat het populisme van Trump en kornuiten geen fascisme mag heten, en vond het daarbij nodig om satire over Trump 'demonisering' te noemen, wetenschappers te verwijten dat ze zich meer lieten leiden door 'zorgen en angsten' dan door 'waarneembare verschijnselen', en te stellen dat 'politiek correcte media en wetenschappers' fascisme 'maar al te graag van stal halen'.

En dan weer terug naar Magritte:
  Het bevreemdt me soms dat mensen als Wansink en Veelo hun eigen standpunt niet extreem vinden.

Want over haar eigen gedram:
  ... laat me als een van Neerlands meest politiek-correcte columnisten zeggen dat ik nooit - nóóit - 'graag' over fascisme schrijf. Ik zie het als bittere noodzaak. Liever zou ik jam maken.

Oftewel: "Mijn storing is mijn leven".
    En dat klopt. Daarom stelt deze redactie ook voortdurend: politieke-correctheid is een stap hoger gezien eenzelfde vorm van gestoordheid als religieus denken: je denken en je leven zijn gevuld met zaken die niet bestaan.
    En tot slot nog een oprisping van het geestelijke gal dat zo'n soort leven veroorzaakt:
  .Het bevreemdt me soms dat mensen als Wansink en Veelo hun eigen standpunt niet extreem vinden. ...
    Ze zitten zonder buikpijn naast de ballenbak - terwijl de rest van de speeltuin in de fik staat, en de mensen die zij psychotisch, hysterisch en politiek-correct noemen uit alle macht de brand proberen te blussen - en realiseren zich niet wat een voorrecht dat is.

Precies dezelfde sentimenten die moslims in staat stellen zelfmoordaanslagen te plegen.
    De Volkskrant had op haar website nog een toetje:

Zeg nu zelf ... De gestoordheid is er toch met scheppen van af te lezen ...
    Hé ... Iemand die Asha nog serieus neemt ...


De Volkskrant, 11-02-2017, ingezonden brief van Luc Doncker, Arnhem

Wat is extreem?

Gemengde gevoelens kreeg ik tijdens het lezen van de column van Asha ten Broeke (O&D, 10 februari). Ze is Neerlands meest 'politiek correcte' columnist en is zich volop bewust van haar eigen privilege van het niets doen tegen het Trump-gevaar, zo schrijft ze. In dat licht is ze dan ook geschrokken van de 'extreme' opinie van witte mannen, onder anderen haar collega Hans Wansink. Deze redacteur heeft, in tegenstelling tot de dagelijkse protest geluiden, een meer kritisch kijk op het gelijkstellen van populisme aan rechts-extremisme of fascisme. Asha vindt het vreemd dat Wansink zijn eigen opinie niet extreem vindt. Ik zou willen zeggen: Asha, bekijk je eigen opinie eens van een afstandje, dan vind je die toch ook niet extreem?


Red.:   Hoe is het mogelijk ...
    We wilden er al aandacht aan wijden, aan alweer een sterk staaltje "Asha", maar het werk werd al voor ons gedaan:


GeenStijl.nl, 18-03-2017, door Pritt Stift uitleg of detail

Rancuneuze naziblob Asha blikt terug op TK2017



Alstublieft. Van de Volkskrant, voor u. De abjecte mening van Bart Smit-folder deskundologe Asha ten Broeke (v) over de schitterend verlopen verkiezingen (Greet +5, Terry +2) van woensdag. Geen sjoege verstand hebben, maar lekker zwelgen in de eigen deugbubbel. En dan krijgt mevrouw ook nog eens DIT INTERVIEW met Thierry in heur eigen krant voor de kiezen. Prettig kudtweekend, bolle!


Red.:   Wel beledigend voor rancuneuze nazi's, dit ... Maar daar kunnen wij niet tegen op ...
    Brullen van de lach!!! Asha voelt zich aangesproken:


Uit: De Volkskrant, 24-03-2017, column door Asha ten Broeke, wetenschapsjournalist

Misselijkmakende internethaat

Het is altijd een druppel die de emmer doet overlopen. Of, in dit geval: een tweet. ...


Red.:   Gvolgd door de leijke dingen die ze heeft moeten ontvangen. Datr wil zeggen: vrijwillig. Want niemand is verplicht zich te aan te melden bij twitter.
    Maar Asha wil zelf graag op twitter, om daar dit soort dingen te doen:
  Sinds ik op Twitter en in de Volkskrant kritiek uitte op Thierry Baudet is het bal. Nou had ik Baudet ook wel een verkrachtingsverheerlijkende fascist genoemd.

En dan huilie-huilie doen als je met gelijke munt wordt terugbetaald ...
    Hoe diep kan een mens zinken ...
    Zo meteen de verklaring en die zit heel diep. Eerst even een samenvoeging van wat woorden die Asha gekwetst hebben, die ze had verwoven tussen die van haarzelf:
  'Grote dikke lafbek.'    ...
    'Rancuneuze naziblob.'    ...
    'Zuur feministisch gedrocht.'    ...
    'Waar haal je überhaupt het gore lef vandaan om zoiets op te schrijven? Hoe kan het dat zulke figuren vanaf een zeepkistje ongeremd mogen schelden, spugen en schreeuwen? Waarom corrigeert niemand deze agressieve, kapotverwende, ten diepste pathetische onvolwassenen?'    ...
    'Je zou je hond nog niet op Asha zetten.'    ...
    'Vette zure linkse sneugleuf.'    ...
    'Ten Broeke is Pools voor aseksuele plofkip', twitterde een anoniempje. ...

Het haalt het niet bij dat "Thierry Baudet is een verkrachtingsverheerlijkende fascist". Hoewel dat 'rancuneuze naziblob' dus redelijk aardig in de buurt komt. De favoriet van de redactie is echter die lange. Vooral dat laatste stukje: 'ten diepste pathetische onvolwassenen'. Vooral ook dat meervoud, want je kan er zo het hele columnisme voor invullen: Grunberg, Wagendorp, Sitalsing, Middendorp, Betrouwbare Mannetjes ... Het stijgt niet uit boven het niveua van "Wie dit leest is gek", wat je als kind op bestofte auto's schreef toen die nog redelijk zeldzaam waren. Auto's.
    En zeker is dit ook allemaal zeer gematigd, als je dit erbij neemt:
  De waarheid is dat ik niet eens boos was toen ik over Baudet schreef. Geschokt door zijn verkiezingssucces, dat wel. Een beetje misselijk, misschien. Ik vond mijn typering zelf tamelijk feitelijk.

En hier bleef de psycholoog bedremmeld zwijgen, en gaf zijn geval in handen van de psychiater ... 
    Wie van een afstand aan de slag wil, in de hoop zich te wapenen tegen de pathetisch onvolwassenen, in het artikel gaande over het verband tussen neurologie van dwangmatig cognitief gedrag genaamd Cognitieve dementie    vindt u een geschikte inleiding voor verdere zelfstudie.

Asha, inmiddels ook bekend geworden als "patiënt A.t.B.". naar analogie met "patiënt H.M." uitleg of detail , heeft het moeilijk de laatste tijd, dus trekt ze zich (tijdelijk) terug op vertrouwd terrein: het feminisme (orige namelijk ook al)  - de kop bevat de conclusie dus die slaan we even over (de Volkskrant, 01-06-2017, column door Asha ten Broeke, wetenschapsjournalist):
 

'Ik wil juist zo graag normáál zijn', zei Selm Wenselaers in een interview in Volkskrant Magazine. Hij of zij (het maakt Selm niet uit) zat in de dinsdag uitgezonden documentaire Genderbende. Die ging over vijf jonge mensen die zich geen man of vrouw voelen


Het was inderdaad al opgevallen ... De overdadige aandacht die dit soort gevallen de laatste tijd kreeg in de Volkskrant. De ouderwetse, o zo jaren 1960 die eigen de jaren 1970 zijn, aandacht voor het abnormale om dat meteen maar  "het nieuwe normaal te maken". Destijds inclusief de pedofilie.
    Serieus. Google maar op "Brongersma". ...
    Het is weer helemaal terug. In ieder geval bij types als "de Volkskrant" en vooraan natuurlijk "patiënt A.t.B.". Inclusief "N=1"-verhalen waarbij ook nog eens "1"= "Ik" en de waarschijnlijkheid van de waarheid ervan ...
  Ik dacht aan ... aan de man die op Amsterdam Centraal achter me aan liep. 'Hé, freak!' riep hij, terwijl hij me ruw bij mijn bovenarm greep. 'Ben je nou een man of een wijf?'

... diep onder het absolute nulpunt ligt. Niveau "Chaka Laguerre" uitleg of detail , de zwarte advocaat die "in elkaar geslagen was door de Haagse politie". Zelfde vorm van maniakale bezetenheid.
    Met welke maniakale bezetenheid het niet moeilijk is om te komen tot de conclusie:
  Genderhokjes zijn niet normaal

Ik vraag me soms af of dat is waarom zoveel mensen in onze samenleving zo krampachtig gehecht zijn aan dat idee van twee genderhokjes: juist omdat die hokjes eigenlijk niet bestaan, en nooit helemaal echt zijn geweest.

Goed, bij "patiënt H.M." was de hippocampus verwijderd. Bij "patiënt A.t.B." is dat wat anders: in haar geval is dat het gezonde verstand  .
    En nu maar hopen dat er een instituut gevonden kan worden om ook haar op te nemen en liefdevol te verzorgen voor de rest van haar leven. In alle anononimiteit, natuurlijk ...

Maar nu nog even terugkomen op dat vorige artikel. Alleen de koppen zijn nodig (de Volkskrant, 19-05-2017, column door Asha ten Broeke, wetenschapsjournalist):
  Zieke vrouwen

Tussentitel: Vrouwen horen vaker dat hun lichamelijke klachten eigenlijk tussen de oren zitten

Nou jaaaa .... Staan ze de ene keer uitgebreid te jeremiëren dat geslacht tussen de oren zit, gaan ze vervolgens naar de dokter die het allemaal heeft aangehoord en geconcludeerd: "Nou, als geslacht al tussen de oren zit, zit een beetje ziek-zijn dat zeker ...", en is 't weer niet goed ...
    Al met al is het één en al lachen met de vrouwen, de laatste tijd ... Eerst Simoontje uitleg of detail , toen Hop Marjanneke uitleg of detail , nu Asha, en dan moeten we Sluimertje nog doen ...

Hé gossoie ... Al ene hele tijd geen Ashaatje gehad ... ermoedelijk is ze te vele bezig geweest met ytpsche rowutjes-onderwerpen als "genbder". Daarnaa is eigleijk niets interessnats meer te melden. dat an die blauwe en roze sikjes is wel afdoend ege noeg. En er was daar #MeToo gedoe maar dat ging over het lastgi-vallen va vroiwuen dus daar het Asha vast geen alst van gehad ... Enfin, het is nu decmeber dus we gaar weer aan die andere SJW-hobby doen: racisme (de Volkskrant, 01-12-2017, column door Asha ten Broeke, wetenschapsjournalist):
  Dit is hoe witheid werkt

Brullen van de lach!!! Bij de gedachte aan deze variant:
  Dit is hoe zwartheid werkt

En het vervolg:
  Onzin, want zwartheid werkt niet

Kijk maar naar Afrika!!!
    Gevolgd door weer die brullende lach!!!
    Oké, door naar de tekst:
  Het programma Zondag met Lubach had dit weekend een item over Zwarte Piet, en veel mensen lieten op Twitter weten dat ze er blij mee waren. Of, om specifieker te zijn: veel witte mensen.

Weer brullen van de lach!!! Waaorm vooral witte mensen? Heel simpel: ten eerste is het nog steeds de zeer ruime meerdehid in Nederland, en ten tweede zitten de zwarten op zondag in de Hallelujah-kerk en de moslims kijken geen Nederlandse televisie. Allemaal ongelovige honden op die Nederlandse teleisie. En de enige goede ongelovige honden zijn dode ongelovige honden, vinden alle moslims. Is laatst maar weer eens gebleken uitleg of detail .
    Maar ze zijn natuurlijk toch allemaal FOUT!!!, die blanken die naar Lubach kijken:
  Toch was niet iedereen bereid om Lubach onmiddellijk tot het heldendom te verheffen. Zo kwam de immer scherpzinnige anti-racist Arzu Aslan ...

En alweer brullen van de lach!!! Die Arzu Aslan is één van de allerzwartste zwarte weduwes. Ze slaapt ongetwijfeld in haar boerka en met haar bomgordeltje om ...
  Arzu Aslan op Twitter met een kritische analyse van Lubachs bewieroking. Waar zwarte activisten vanwege hun anti-Zwarte Pietuitspraken te maken krijgen met ellende en serieuze bedreigingen, zijn dezelfde woorden uit de mond van een witte man ineens welgesproken eyeopeners.

En alweer brullen van de lach!!!  Wat er reageert op de zwarte racisten zijn de gewone Nederlanders die door de zwarte racisten worden uitgemaakt voor neonazi's. En bij Lubach vindt je de Amsterdamse grachtengordelmensen, politiek-correcten, social justice warriors en linksfascisten.
  Een wit privilege waarvan Lubach zich niet bewust toont. Bovendien krijgt hij nu alle lof, maar de activisten van kleur waaraan hij zijn inzichten te danken heeft ...

Puntje ... Geen zinnig mens krijgt dit racisme van zichzelf ... Dat moet van het soort kwaadaardige zielen komen als de zwarte activisten.
  ... waaraan hij zijn inzichten te danken heeft, laat hij in zijn programma niet aan het woord. 'This is how whiteness works', schreef Aslan. 'Lubach gets to be the hero van de strijd tegen Zwarte Piet.'

Brullen van de lach!!! Zie je het voor je ... Eerst Lubach met een paar grappen en grollen, en dan Afriyie en Simons met hun guerilla-uniformen om die grappen en grollen uit te leggen.

  ...'This is how whiteness works', schreef Aslan. 'Lubach gets to be the hero van de strijd tegen Zwarte Piet.'

...ondertussen haar handgranaten strelend.
  Net onder de oppervlakte van een moppig item in Zondag met Lubach zit een giftige dynamiek: dat veel mensen zich door hem wel laten overtuigen ...

Asha heeft het hoogstpersoonlijk zelf gemeten. Ze is eerst alle kijkers van Lubach nagelopen, toen alle niet-kijkers, de resultaten de cross-linked, en na ijverig rekenen kwam daar de conclusie: Meer mensen laten zich overtuigen door de Lachende Lubach dan door de Scheldende Sylvana.
  ... wel laten overtuigen, maar niet door de mensen die racisme letterlijk aan den lijve ondervinden. Het zegt veel over de machtsverhoudingen in Nederland.

En zo is bijna iedere zin tjokvol gevuld met absurditeiten ...
    Toch wel knap, hoor.
    Doen we nog wat? Oh ja, die nog (de Volkskrant, 05-12-2017, door Sander van Walsum):
  Echt: soms luistert wit liever naar zwart

Zou het niet zo kunnen zijn dat veel mensen gevoelig waren voor de argumenten van Arjen Lubach tegen Zwarte Piet omdat Lubach nu eenmaal mateloos populair is?
    Maar nee, activist Arzu Aslan zag in de bijval voor Lubach iets anders: witte mensen zijn wel bereid de argumentatie van elkaar te volgen maar niet die van een zwarte activist. 'This is how whiteness works.'
    Asha ten Broeke nam in haar column van vrijdag deze benadering gretig over. En zij onderschreef Aslans definitie van 'white privilege' vanuit haar eigen ervaring. Jaren geleden zat zij met twee zwarte activisten tegen Zwarte Piet in een debatprogramma, maar van de drie gespreksdeelnemers kreeg zij het meest het woord. Waaruit, schrijft Ten Broeke, maar weer blijkt 'dat witte mensen liever naar andere witte mensen luisteren'.
    Ten Broeke put uit haar eigen ervaringen. Zoals ook Arzu Aslan dat doet. En die hoogst persoonlijke ervaringen dienen als onderbouwing van de generieke waarneming 'dat witte mensen liever naar witte mensen luisteren'.

Ach jee ... Afgezeken in eigen krant ...
    Zou het helpen ...?
    Geen schijn van een kans, want mensen die zulke dingen schrijven ...:
  Wat kunnen witte mensen dan beter doen? In haar boek Witte onschuld reikt emeritus hoogleraar Gloria Wekker een uitstekend alternatief aan: '... het zich teweerstellen tegen witte onschuld, het zichzelf positioneren als wit, als een machtige raciale/etnische positie bezettend, het cognitief en emotioneel kennisnemen van de Nederlandse geschiedenis van imperialisme, van de vele vormen van wit privilege en dat privilege gebruiken om machtsverschillen te doorbreken...'

... hebben zo veel haat in hun hart dat er maar twee uitkomsten waarschijnlijk zijn: ze gaan er zelf aan dood, of ze gaan andere mensen doodmaken ...


Naar PC club  , Politiek lijst  , Media lijst  , Politiek & Media overzicht  , of site home  .