WERELD & DENKEN
 
 

Bronnen bij Europese Imperium: neoliberalisme

22 feb.2012

Als start van deze verzameling over het neoliberalisme van het Europese Imperium eerst een aantal artikel uit de verzameling  Financiële wereld, parasieten uitleg of detail - natuurlijk is een organisatie als de Europese Unie in hoge mate een parasitaire organisatie, ongeacht de oorspronkelijke doelstellingen ervan. Zulk soort van de maatschappelijke werkelijkheid losstaande organisaties worden altijd parasitair, tenzij er directe middelen zijn om de daders van het parasitisme: de leiders en hun hulpjes, aan te klagen en te berechten,  met straffen inhoudende executie gezien de belangen die in het spel zijn.
    Die zijn mogelijkheden zijn er niet in de Europese Unie, dus wordt dat altijd een neoliberaal en parasitair Imperium. Een Imperium dat er hetzelfde zal gaan uitzien als de overige imperia: Amerika, China, Rusland uitleg of detail , met een stinkend rijke bovenlaag die hun gigantische rijkdommen parkeren in belastingparadijzen uitleg of detail . Hetgeen ook de reden is dat de Europese leiders en bestuurders zo sterk voor dat Europa zijn. Hier nog wat bewijzen van de neoliberalisme, of graaikapitalisme, of hoe je het ook wilt noemen:


Uit: DePers.nl, 21-11-2011, door Eric Smit

#GoldmanTakeOver We hebben de policy dat we niets over elkaar vertellen.

Het kabinet Goldman-1

Of het nu de nieuwe baas van Italië is (Monti) of het management van de Europese Centrale Bank: ze hebben ooit voor Goldman Sachs gewerkt. ...


Uit: DePers.nl, 29-11-2011, door Petra Janbroers

In crisis telt de stem van het plebs even niet mee

Academici en zakenlui moeten het puin ruimen dat politici hebben achtergelaten. Technocratische regeringen, het is een trend. En volgens sommigen geen toeval.

Zet een (ex-)centraal bankier, een wiskundige, een econoom, een ingenieur en een rechter neer in je regering en hoppa, problemen als staatsschulden, belastingontduiking en sociale (on-)zekerheden verdwijnen als sneeuw voor de zon. ...
    In Italië en Griekenland zitten ‘noodregeringen’ waar de kiezer niets over te zeggen heeft gehad. De kabinetten van Mario Monti en Lucas Papademos zijn onder niet eens zachte dwang uit Brussel gevormd. ...


Red.:    Dit zijn de mannen van Goldman Sachs. En uit de Volkskrant, in de vorm van een ANP-bericht:


Uit: De Volkskrant, 22-10-2011, ANP.

Spanje

Ex-bankier Lehman wordt minister

De nieuwe minister van Economische Zaken in Spanje is een voormalige bankier van Lehman Brothers, Luis de Guindos. De ineenstorting van de Amerikaanse zakenbank Lehman Brothers was in september 2008 de katalysator van de wereldwijde economische crisis, die Spanje bijzonder zwaar heeft getroffen. ...


Red.:    En hier de collega van Lehman. Dit alles om voor dit te zorgen:

  Spanje wacht nu een pakket van strenge bezuinigingen, terwijl de werkloosheid 20 procent is. Samen met minister van Financiën Montoro moet De Guindos de Spanjaarden overtuigen van de noodzaak van deze bezuinigingen. In de Spaanse samenleving bestaat veel woede over de rol die de banken hebben gespeeld.

Dat wil zeggen: om te voorkomen dat de schade die ze hebben veroorzaakt op henzelf wordt verhaald, en in plaats daarvan wordt afgewenteld op de gewone burger.
    Na de macht te hebben overgenomen binnen het Europese Imperium, gebruiken de financiële parasieten  het geld van de burgers nog meer te stelen:


Uit: De Volkskrant, 22-12-2011, van verslaggever Peter de Waard

ECB leent banken 500 miljard in strijd tegen kredietcrisis

De Europese Centrale Bank heeft tegen een extreem lage rente een onverwacht hoog bedrag van bijna 500 miljard euro uitgeleend aan de banken in de eurozone. Behalve dat de banken hiermee hun eigen liquiditeitspositie kunnen versterken, hoopt de ECB dat zij hiermee staatsobligaties van zwakke eurolanden kopen. ...


Red.:    Dat laatste is natuurlijk een leugen voor de publieke bühne. Dit is wat de banken doen met geld:


Uit: De Volkskrant, 23-12-2011, van verslaggever Peter de Waard

Derivatenhandel stijgt weer tot zevenvoud van alle bbp's samen

De beruchte derivatenhandel buiten de officiële beurzen om - de zogenoemde over-the-counter handel - stijgt weer na drie jaar van daling. Dit blijkt uit cijfers van ISDA (International Swaps and Derivatives Association).
    Op 30 juni van dit jaar stond wereldwijd voor 416.700 miljard dollar aan onderhandse derivaten uit. Dat is een stijging van 18 procent ten opzichte van 31 december 2010. Dat is zeven keer zo hoog als het bruto binnenlands product (bbp) van de hele wereldeconomie, dat op dit moment 63.000 miljard dollar bedraagt.
    Na de kredietcrisis van 2007 en 2008 was er een wereldwijde oproep de handel in derivaten (opties, futures, swaps) te beperken. Daarbij werd gewezen op de weinig transparante handel buiten de beurzen om die een tijdbom onder het financiële systeem zou zijn. Sinds 2007 was er een daling van 12 procent, maar dat is dit jaar weer omgeslagen. Op 30 juni werd zelfs een nieuw record bereikt van het bedrag dat aan derivaten uitstaat.   ...


Red.:   De winstpercentages hierop zijn niet hoog, maar de betrokken bedragen zo astronomisch, dat die winsten toch over miljarden en tientallen miljarden gaan. Die verdwijnt in de zakken van particulieren, de rijken. Tot op een gegeven moment de zeepbel barst, weer, en de burgers het vacuüm, weer, mogen vullen. met spaar- en pensioengelden. Bankers, bankiers, de financiële sector: het is is één grote parasitaire kolonie. Die met hun gedrag, met hulp van de Europese oligarchen, de reële economie uitwonen:
 

Uit: De Volkskrant, 03-12-2011, door Pieter Hilhorst   

Interview | Dani Rodrik, politiek econoom

'Europa zit gevangen in een trilemma'

Hij heeft de eurocrisis niet voorspeld, maar wel vooraf al verklaard met zijn 'trilemma': democratie, de natiestaat en globalisering gaan niet samen. En nu denkt hij dat Griekenland de eurozone moet verlaten.

Tussentitel: Ik heb het vernuft van de Europese leiders overschat

Het voorspellen van een crisis is geen sinecure. Achteraf bezien is het gemakkelijk om te concluderen dat de ineenstorting van de financiële markten in 2008 en de huidige crisis in Europa eigenlijk onvermijdelijk waren. Het is pas knap als je vooraf laat zien wat er mis is. Met zijn eerder dit jaar verschenen boek The Globalization Paradox heeft Dani Rodrik precies dat gedaan voor de eurocrisis. Deze week was Rodrik, die aan Harvard University internationale politieke economie doceert, in Nederland voor een lezing die hij gaf bij de WRR.
    Wie zijn boek leest, begrijpt dat de eurocrisis niet als een verrassing komt. Toch heeft Rodrik haar niet voorspeld. En dat is niet de eerste keer dat hij met een boek de gebeurtenissen voor is zonder de uiterste consequentie te trekken uit zijn eigen redenering. In 1997 schreef hij Has Globalizing Gone Too Far?, waarin hij de gevaren van ongeremde globalisering uiteenzette. En een paar maanden later brak de Azië-crisis uit. Ook toen had hij die crisis wel verklaard, maar niet voorspeld.   ...


Red.:   Tja, dat ging vermoedelijk de verbeelding te boven. Overigens lijkt hier het idee te zijn dat 'trilemma' betekent dat één van de drie moet afvallen - in dit geval is dat niet helemaal zo: de natiestaat en democratie gaan uitstekend samen, want het blijkt dat democratie alleen binnen de natiestaat tot bloei kan komen, en zodra je dat niveau overstijgt en in imperia (netjes: federaties) terecht komt, de democratie harder en sneller atrofieert dan de aderen van een 100-jarige. En voor globalisering geldt dat natuurlijk dan in overtreffende trap. En met de natiestaat zelf is globalisering water en vuur.
    Maar er is meer met globalisering:

  Globalisering levert economisch voordeel op. Maar die voordelen zijn zo ongelijk verdeeld dat globalisering zijn eigen oppositie organiseert. Rodrik heeft voor de VS uitgerekend dat om met zijn allen 1 dollar extra te verdienen met verdere vrijhandel, een herverdeling plaats vindt van 50 dollar. Werknemers in de ene sector winnen, die in een andere sector verliezen. Hooggeschoold wint, laaggeschoold verliest. 

Goh, wat een verrassing. Maar het altijd goed om het te horen uit de mond van een hogergeschoolde. Meestal zwijgen ze erover, en en er zijn heel veel leugens te horen - sterk lijken op: "Als je de rijken rijker maakt, worden de armen ook rijker". Inmiddels allang een rabiate leugen gebleken.
  Globalisering gaat ook gepaard met oneerlijke concurrentie tussen landen die arbeiders wel het recht geven zich te organiseren en landen die dat niet doen. Wie hieraan niets doet, ondergraaft de legitimiteit van de globalisering. Om de vruchten ervan te kunnen plukken, moet de globalisering daarom worden getemd. Anders krijgen de nadelen de overhand. Dat is de paradox uit de titel van het boek. Rodrik wil de ongeremde globalisering inruilen voor een gematigde.

Nog zo'n weinig verrassnede nieuwigheid. Ietwat verrassender is dat Rodrik wel de conclusie durft te trekken:
  Die regel is dat globalisering, de natiestaat en democratische politiek niet samengaan. Rodrik noemt dat een trilemma. Wie een sterke natiestaat wil en democratische politiek, moet zich afschermen van de wereldmarkt. De globalisering delft dan het onderspit. Wie globalisering wil en de natiestaat, offert de democratische politiek op. In een open economie is de speelruimte voor eigen economische politiek beperkt. Wie globalisering wil en democratische politiek, moet de natiestaat vaarwel zeggen. Want alleen op een supranationale schaal kan tegenwicht worden geboden aan de globalisering. Het probleem van de euro is dat dit trilemma is ontkend. Er werd gedaan alsof we een gemeenschappelijke munt kunnen hebben zonder mechanismen en instituties op Europees niveau om economische problemen in enkele landen van de EU op te lossen.

met als als afgeleide stelling:
  De enige gemeenschappelijke munt die zonder politieke integratie mogelijk is, is een soort neuro met Duitsland, Finland en Nederland. De economische positie van die landen is namelijk vergelijkbaar.

En daar zijn weer nauwelijks voordelen voor te ontdekken, en ruim wat nadelen. Dezelfde als die bij fusies van bedrijven (80 procent mislukt vanwege cultuurverschillen), scholen enzovoort: grootschaligheid deugt niet, als het niet strikt moet.
    Waar dit allemaal om te doen is, wordt onthuld in het volgende:


Uit: De Volkskrant, 27-01-2012, door Henk van der Kolk, voorzitter FNV Bondgenoten, John Kerstens, voorzitter FNV Bouw, en Corrie van Brenk, voorzitter Abvakabo FNV.

Brussel beknot het recht om te staken

Uit een uitgelekte verordening blijkt dat de Europese Commissie wil dat de rechter bij 'grensoverschrijdende' stakingen doel en proportionaliteit toetst.

Uit uitgelekte stukken van de Europese Commissie blijkt dat ons stakingsrecht onder vuur ligt. Wij vinden dit onacceptabel.   ...
    Brussel wil dat stakingsrecht aan banden leggen. De Europese Commissie beschouwt vakbondsacties als een belemmering van de vrije markt. Dat gaat spelen wanneer er grensoverschrijdend werk aan de orde is. Bijvoorbeeld als Poolse aspergestekers in Limburg of Portugese bouwvakkers in de Eemshaven werken tegen een loon waar je hier geen normaal huurhuis van kunt betalen. ...
    De Europese Commissie wil dat, telkens wanneer onze actie te maken heeft met werk door werknemers uit een ander land, een rechter mag toetsen of het doel van een staking wel deugt en of de staking proportioneel is. Ook mogen lidstaten en de Europese Commissie preventief maatregelen nemen tegen (dreigende) stakingen die de interne markt mogelijk bedreigen.   ...


Red.:   Hier gaat het dus om: de vrije migratie van goedkope arbeidskrachten uit corrupte holen als Bulgarije en foklanden als het katholieke Polen, waardoor de waarde van arbeid daalt, en de Europese oligarchie nog meer winst kan maken, graaien, en met de graaiwinst naar Dubai en de Kaaiman Eilanden kan migreren. Vrije migratie is een prachtig ideaal!
    En nog wat bestaande rechten die door het Europese beleid worden afgebroken:


Uit: De Volkskrant, 20-02-2012.

Protest tegen hervorming arbeidsmarkt

In Spanje zijn zondag honderdduizenden mensen de straat opgegaan om te protesteren tegen arbeidsmarkthervormingen. ... In Barcelona ging een betoger de straat op met een masker van premier Rajoy en uitgedost als Magere Hein (links). De plannen, die negen dagen geleden werden aangenomen door de regering, maken het bedrijven met dalende inkomsten makkelijker om zich terug te trekken uit collectieve arbeidsovereenkomsten. Ook kunnen zij dankzij de nieuwe regels makkelijker roosters, taken en salarissen van werknemers aanpassen. ... Spanje kampt met een werkloosheidspercentage van 22,9, het hoogst van de westerse landen.


Red.:    Nadat een vorige regering honderdduizenden immigranten gelegaliseerd heeft.
    Het is als redenatie misschien niet helemaal geldig, maar als teken des te meer: de keiharde neoliberaal is voor het Europese Imperium:


Uit: De Volkskrant, 28-01-2012, door Bernard Wientjes, voorzitter van VNO-NCW

Hoera voor de VS van Europa

Een nationalistische vlucht naar achteren, met terugkeer naar de gulden, is een gevaarlijke fantasie. Mijn ideaal is een Verenigde Staten van Europa.

Tussentitel: Het vetorecht van lidstaten is funest voor besluitvorming

De toekomst van Nederland ligt in Europa. Europa is het waard om behouden, ja om versterkt te worden. Mijn ideaal is een federatief Europa, een Verenigde Staten van Europa. Met een Europese president, een Europees leger, en een Europees beleid voor economische en buitenlandse zaken. ...


Red.:   En net als Amerika bombardementen op anderen landen, net als Rusland alleen maar bloedrijken en bloedarmen, en net als China arbeiders die zich voor een kommetje rijst kapot werken.
    En net als Amerika waar degene die de crisis veroorzaken, de banken, gered worden met biljarden overheidsgeld:


Uit: De Volkskrant, 01-03-2012, van verslaggeefster Yvonne Hofs

€ 529,5 miljard

Met een ongekende geldinjectie heeft de ECB woensdag achthonderd banken goedkoop krediet verleend

De Europese Centrale Bank (ECB) heeft woensdag een ongekende geldinjectie van meer dan een half biljoen euro beschikbaar gesteld aan de Europese banken en verzekeraars. Achthonderd financiële instellingen hebben geprofiteerd van het ECB-aanbod.    ...
    Op 21 december paste de ECB het paardenmiddel voor de eerste keer toe. Toen leenden 523 banken in totaal 489 miljard euro bij de centrale bank in Frankfurt. Deze keer was de vraag nog groter: de achthonderd banken die van het aanbod gebruikmaakten, leenden gezamenlijk 529,5 miljard euro. Opgeteld is dat dus ruim een biljoen euro krediet in twee maanden.   ...


Red.:   Ten koste van de armen (de middenklasse verhaalt het weer naar beneden ...).
    En het Imperium staat er ook op om sociale regelingen te gronde te richten:


Uit: De Volkskrant, 01-03-2012, van verslaggever Olaf Tempelman
 

EU dreigt Nederland met strafprocedure

De Europese Commissie wil een strafprocedure aanspannen tegen Nederland als het de nieuwe regels omtrent arbeidsmigratie niet aanpast. Nederland wil EU-burgers al na drie maanden gaan uitzetten als ze in dat tijdsbestek geen werk hebben gevonden. Conform de Europese wetgeving hebben burgers van lidstaten daarvoor minimaal zes maanden de tijd.
    Dit staat in een brief die de Commissie op 21 december heeft verstuurd aan de ministers Kamp (Sociale Zaken) en Leers (Immigratie, Integratie en Asiel). ...
    De Commissie maakt ook bezwaar tegen het weigeren van sociale zekerheid aan EU-burgers die buiten Nederland wonen maar in Nederland werken. De Commissie kan, stelt ze, niet toegeven op deze belangrijke zaken en zal er niet voor terugdeinzen alle noodzakelijke stappen te ondernemen om het naleven van de Europese wetgeving af te dwingen.    ...


Red.:   Goh, wat zal het toch een verrassing zijn als de Nederlandse armen op een gegeven moment de brand steken in Europese instellingen, via de stembus of als dat niet helpt in hun gebouwen  ...
    PvdA-ideoloog René Cuperus zegt het in twee zinnen - lees even snel door de inleidng:


Uit: De Volkskrant, 05-02-2012, door René Cuperus, cultuurhistoricus.

The Voice of the PvdA

...    Op zich spectaculair, hoe snel de PvdA na het dramatische vertrek van Job Cohen weer uit de kramp is geschoten. ...
    Je hoeft geen party pooper te zijn om vast te stellen dat een partij die er forse identiteitsproblemen op nahoudt, weinig heeft aan een geforceerde en bedrieglijke eenheidsvertoning. Alweer bijna verdrongen lijkt te zijn dat de acute aanleiding voor het vertrek van Job Cohen een harde botsing was over de koers en identiteit van de PvdA. Die botsing ging tussen Frans Timmermans, Job Cohen en Hans Spekman. Over de vraag of de PvdA nu een linkse oppositiepartij is, naast de SP, dan wel een centrum-linkse 'meeregeer'-gedoogpartij, in close harmony met GroenLinks, D66 en het CDA.
    Dat is nu zo'n existentiële vraag die de PvdA verdeeld en verlamd houdt. We stuiten dan op de spanning tussen nationale en internationale solidariteit. De PvdA pretendeert een brede volkspartij te zijn die, nationaal, lagere en hogere middengroepen met elkaar verbindt. Tegelijk is ze de grootste pleitbezorger van een Europese Unie die blanco cheques fourneert voor internationale banken en schuldenlanden, en die met vrij personenverkeer de nationale verzorgingsstaat ondermijnt. ...


Red.:   Of zoals hier eerder geformuleerd in In het kort: "Een ruimhartige immigratiepolitiek gaat niet samen met een sociale maatschappij"  . Zoals het voorbeeld van Amerika laat zien: allemaal immigranten en asociaal tot op het bot.
    En, oh gruwel:


Uit: De Volkskrant, 05-02-2012, van correspondent Ariejan Korteweg

Hollande zou voorlopig niet welkom zijn

Vier conservatieve Europese regeringsleiders hebben de mondelinge afspraak gemaakt François Hollande, gedoodverfd favoriet voor de Franse presidentsverkiezingen, voorlopig niet te ontvangen. Dit meldt Der Spiegel vandaag. 
    De socialist Hollande werd vorige maand niet door bondskanselier Angela Merkel ontvangen bij zijn bezoek aan Berlijn. Vorige week in Londen bleef ook bij de Britse premier David Cameron de deur gesloten. Volgens het Duitse weekblad zitten ook Mario Monti en Mariano Rajoy, regeringsleiders van Italië en Spanje, in het complot.   ...


Red.:   Een socialist in het Imperium ... Nee, dat kan echt niet.
    Het Imperium wil alles aanpakken - behalve sit, natuurlijk:


Uit: De Volkskrant, 19-04-2012, van correspondent Marc Peeperkorn

Brussel kan weinig doen aan werkloosheid

Circa 24 miljoen Europese burgers zijn werkloos, 10 procent van de beroepsbevolking. Een sociaal drama dat jongeren het hardst treft: van hen zit bijna een op de vier zonder baan. Spijtig voor ze, maar het woensdag door de Europese Commissie gepresenteerde voorstel Naar een baanrijk herstel verandert vooralsnog niets aan die situatie.
    Geïnspireerd door de crisis pleiten vakbonden en linkse politieke partijen al langer voor Europese afspraken over banengroei en de bescherming van werkenden. Naast begrotingsdiscipline zou de EU ook sociale discipline moet krijgen. De Commissie wil wel, zo blijkt uit het plan, maar kan niet veel: Brussel schept geen banen.   ...


Red.:   De kop is een vuile leugen, en de laatste zin uit het citaat verbergt er één: wat Brussel aan de werkloosheid ka doen en wel onmiddellijk is het tegenhouden van het remmen van immigratie, en het bevorderen een beleid van remigratie. Maar dat zal Brussel nooit doen, want veel werkloosheid betekent lage arbeidsprijzen en dus meer winst voor de Europese oligarchie. 'Brussel schept geen banen' is en verborgen leugen ... Dit is de waarheid: "Brussel wíl geen banen scheppen". Brussel wil nog meer immigratie. Dus nog meer werkloosheid.
    Een voorbeeld van de werking van de vrije migratie:


Uit: De Volkskrant, 19-04-2012, van correspondent Ariejan Korteweg

'Niet xenofoob, maar francofiel'

Marine Le Pen van het Front National is onder Fransen van 18 tot 24 jaar de favoriete kandidaat voor het presidentschap. 'Zij is de enige die zich ons lot aantrekt.'


...    Le Pen wil de immigratie vrijwel volledig stopzetten: ze pleit voor niet meer dan tienduizend visa per jaar. Een heel goed idee, vinden de jongeren. 'Kijk eens hoe hoog de werkloosheid is. We kunnen er geen nieuwe mensen bij hebben. Nu al hoor je zo vaak dat de beste stageplekken naar buitenlanders gaan.'
    'Sinds september heb ik geen werk meer', vertelt Gentile, de vrolijkste van het stel. 'Jammer dat je geen Portugees bent, dan had ik je zo genomen, zei een baas tegen me. En weet je waarom? Een Portugees hier verdient duizend euro per maand, met werk waarvoor ze mij zestienhonderd euro moeten betalen.'    ...


Red.:    Nog een tijdje van dit beleid, en er komt opstand tegen de immigratie.
    De opmerking over immigratie was gebaseerd op voorgaand beleid en uitspraken van de EU - hier is een instantane bevestiging:


Uit: De Volkskrant, 20-04-2012, van verslaggeefster Persis Bekkering

Brussel boos op Zwitsers om weren migranten

De Europese Unie heeft boos gereageerd op de 'eenzijdige' en 'discriminerende' beslissing van Zwitserland om opnieuw een maximum te stellen aan het aantal immigranten uit acht Oost-Europese landen. Het Zwitserse kabinet beroept zich op een vrijwaringsclausule in de afspraken met de EU, maar volgens het Europees Parlement heeft het land daar geen goede redenen voor.   ...

 
Red.:   De woorden over 'geen werk kunnen creëren' zijn slechts loze prietpraat, leugens, om dit te verhullen: men is rabiaat voor immigratie. Hoe rabiaat? Zo rabiaat:

  'Ik betreur het Zwitserse besluit om te discrimineren', twitterde de voorzitter van het Europese Parlement, Martin Schulz.

Volgende stap: de vergelijking met de holocaust.
   'Deze maatregel is economisch niet gerechtvaardigd', liet Catherine Ashton weten, de Hoge Vertegenwoordiger Buitenlandse Zaken.

Een keiharde leugen: die economische noodzaak is de werkloosheid. Maar dat is iets dat totaal niet aanwezig in de geest van Catherine Ashton, Hoge Vertegenwoordiger Buitenlandse Zaken. Als die nog eens een Marie Antoinette-je doet, staan wij aan de zijkant te juichen.
    Oh, en het is allemaal niet per ongeluk:
   Zwitserland hoort met 3 procent werkloosheid tot een van de best scorende landen van Europa, maar de regering maakt zich zorgen over de integratie van gastarbeiders. Bovendien zouden veel van de Oost-Europeanen zwart werken, wat een gevaar vormt voor de minimumlonen in het land.
    'Geen goede redenen', aldus een woordvoerder van Schulz. ...

Die Schultz komt dan ook vast in de stoet komende van de Bastille te lopen, en ook hem zullen we luid toejuichen.
    En een dag later nog een bewijs:


Uit: De Volkskrant, 21-04-2012, van correspondent Marc Peeperkorn

Berlijn en Parijs willen grenscontrole tegen illegalen

EU-landen moeten de mogelijkheid krijgen grenscontroles in te voeren als er sprake is van een onverwacht grote toestroom van illegalen. Dit Duits-Franse voorstel vormt een breuk met de huidige Europese praktijk dat er aan de binnengrenzen tussen de EU-landen niet meer wordt gecontroleerd.
    ... De Europese Commissie reageert afwijzend. De Commissie presenteerde onlangs een plan dat het voor lidstaten vrijwel onmogelijk maakt grenscontroles in te voeren en al helemaal niet om illegale immigratie tegen te gaan.   ...


Red.:    Grofstoffelijke leugenaars, dat arrogante tuig-met-stropdas.
    Hun plannen met de huidige werkkrachten met banen met fatsoenlijke rechten zijn ook duidelijk:


Uit: De Volkskrant, 08-05-2012, hoofdredactioneel commentaar, door Bert Lanting

Eurozone zit in een lastig parket

De eurolanden moeten hun begrotingsafspraken snel aanvullen met een plan voor economische groei.

De eerste verkiezingen sinds de eurocrisis hebben Brussel in een lastig parket gebracht. In Griekenland lieten de kiezers een luidkeels 'nee' horen tegen de door Brussel en het IMF opgelegde bezuinigingen, terwijl de Fransen ook blijk gaven van hun ongenoegen door François Hollande in het zadel te hijsen. ...
    ... De Europese Commissie bepleit het verder opengooien van de markt en hervormingen op de arbeidsmarkt,


Red.:   Dat wil zeggen: het toelaten van nog meer miljoenen goedkope ongeschoolde arbeidskrachten, en het ontslaan van de huidige "dure".
    Wat natuurlijk absoluut niet mag in het neoliberale imperium is dit:


Uit: De Volkskrant, 12-05-2012, van correspondent Marc Peeperkorn

Brussel heropent de aanval op ING

De Europese Commissie heropent de aanval op de 15 miljard euro staatssteun die ING eind 2008 van de Nederlandse staat ontving. ...


Red.:    Steun destijds nodig om een bankrun en mogelijk faillissement te voorkomen. Maar ja, die ene term hè ... "staat" ... Steun aan zwakkeren, herverdeling, belasting ... Brrrrrrr!
    Cultuurhistoricus Thomas von der Dunk is een van de weinige onafhankelijke waarnemers in Nederland (behalve als het om het multiculturalisme gaat). Hier noemt hij een paar eigenschappen van de EU en haar aanhangers:


Uit: De Volkskrant, 04-06-2012, dubbelcolumn door Thomas von der Dunk en Bert Brussen

Von der Dunk / Brussen

Thomas von der Dunk

Dat 'Europa' een belangrijk verkiezingsthema gaat worden, is duidelijk. De euroscepsis is enorm toegenomen - en niet alleen door het Griekse euro-avontuur. Hoger- en lageropgeleiden staan daarbij tegenover elkaar. De eersten ervaren Europa als een kans, de tweeden als een bedreiging: 'meer Europa' gaat steeds samen met ontwikkelingen die zij terecht vrezen.    ...
    Als er een prijs zou bestaan voor de Nederlandse eurofiel die de electorale steun voor Europa het meeste schade heeft berokkend, dan is Bernard Wientjes een goede kanshebber. Allereerst omdat zijn Europa, in relatie tot de globalisering, vooral minder bestaanszekerheid voor velen impliceert. Met een beroep op de Amerikaanse concurrentie grijpt de directeur zelf naar een hoger salaris, terwijl hij met een beroep op de Albanese concurrentie de monteur meedeelt dat die het voortaan met een lager zal moeten doen.    ...


Red.:    Dat is de meer persoonlijke component van het neoliberalisme - ook wel bekend als graaierij. En er is ook de meer maatschappelijke:

  Minder de aandacht trekkend, maar niet minder gevaarlijk is een tweede tendens, waaraan het internationale bedrijfsleven eveneens debet is. Die ligt verscholen in het dogma van de uniforme markt, het zogeheten level playing field - niet alleen voor personen, ook voor producten. Een groot deel van de bureaucratie in Brussel is te danken aan de dominante lobby van multinationals, die voor heel Europa identieke regels verlangen die in de nationale wetgeving moeten worden geïmplementeerd. Dankzij die massaproductie stimulerende uniformiteit kan Heineken zijn brouwsel zo net een paar cent goedkoper produceren en de minder grootschalige concurrentie uit de markt drukken. Denk ook aan die idiote verplichte Europese aanbesteding van schoolboeken: die dient slechts de belangen van een paar mega-uitgevers en bezorgt de in hun keuzevrijheid beperkte leraren vooral overlast. Nieuwste ergernis: de verplichting voor gemeenten om met de huishoudelijke zorg iets soortgelijks te doen.

Het institutionele neoliberalisme.
    En dan is er ook nog:
   Veel van de haat jegens Europa vloeit uit zulke zaken voort: dat Europeanen met het oog op 'eerlijke concurrentie' voortdurend te horen krijgen dat de kaas en de worst die zij al eeuwen zonder levensgevaar nuttigen, plots niet meer aan de regels voldoen. De culinaire essentie van Europa is verscheidenheid, maar Wientjes' marktisme zorgt voor een Amerikaanse eenheidsworst.

Dat is: het culturele neoliberalisme.
    Terug naar het kern-neoliberalisme: het graai-neoliberalisme:


Uit: De Volkskrant, 30-06-2012, van verslaggever Peter de Waard

Koersen met 6 en 7 procent omhoog, ook Frankfurt en Parijs positief

Feest op beurzen Madrid en Rome

... Ook op de beurzen van Madrid en Rome was de stemming uitbundig. De koersen schoten daar met respectievelijk 6 en 7 procent omhoog. In Frankfurt en Parijs stegen de beurzen 4,3 en 4,8 procent....


Red.:    Wat is de reden voor al deze vreugde:

  in problemen geraakte banken [kunnen] zich in de toekomst voor steun rechtstreeks wenden tot het noodfonds in Brussel,

Oftewel: verliesmakende private instellingen gaan voor hun verlies gecompenseerd worden door de staat. Dat is binnen een "normale", niet-communistische, economie volkomen ongehoord. Populair gezegd: "Jullie nemen de risico's en zijn rijk geworden toen het goed ging en nu het fout gaat dragen wij de kosten". En 'jullie' zijnde de banken, financiële instellingen en dergelijke, oftewel de rijken, en 'wij' zijn de overige burgers, de niet-rijken. De ultieme vorm van neoliberalisme: arm betaalt voor rijk. De ultieme vorm van Europees Imperium. Zo gaat het worden, want het is nu al zo: de rijken gaan de armeren  in Noordwest-Europa afpersen, en als de armeren in Noordwest-Europa gaan morren, worden troepen uit Polen en Roemenië en nog vreemdere immigranten ingezet om de opstand te onderdrukken.
    Martin Sommer heeft zicht op de kern van het probleem:


Uit: De Volkskrant, 30-06-2012, rubriek Politiek, door Martin Sommer
 

De Europese controlestaat

    ... hebben collega Paul Brill en ik eind vorig jaar (het Vervolg, 3 december 2011) teruggekeken hoe de geboorte van de euro verliep, op de toppen van Maastricht (1992) en Amsterdam (1997). Het beeld was onthullend. Topambtenaar Ben Bot wist toen al dat de Grieken de boel flesten maar dacht: 'Wat meer steun, dan knapt dat land wel op.' Frits Bolkestein was tegen deelname van de Italianen maar beet niet door. Premier Wim Kok meende dat het met goede afspraken wel zou lukken.
    Bij elkaar was het vooral een Nederlands toneel. Een klein land dat zich soepel aanpast aan de loop der dingen en ook weinig anders kan. Achteraf bezien was het van een onthutsend vertrouwen. Als je één ding kunt vaststellen na tien jaar euro, dan is het dat het vertrouwen weg is. Dat geldt, zie het SCP-onderzoek van deze week, ook voor de burger. Het nieuwe Europa heeft geen grenzen, maar het onderlinge verkeer is gepekeld in argwaan en achterdocht.
    Dat mag je verlies noemen. Nederland was van oudsher een vertrouwenssamenleving. Hoe bijzonder dat is, kun je lezen in het boek Trust van Francis Fukuyama (1995). Nederland was een klein land, met een homogene bevolking en een staat die dichtbij de mensen stond. Vertrouwen heeft enorme voordelen, is goedkoop, scheelt hekken, sloten en accountantskosten. Vertrouwen is voorspelbaarheid, zekerheid, berekenbaarheid. Het is ook saai, met een Wassenaarakkoord waaraan de partijen zich vijftien jaar onberispelijk hielden.
    Vertrouwen is vooral: vertrouwen. Nederlanders hebben de naïeve neiging om te denken dat anderen ook zo zijn. Inmiddels heeft Nederland al vaak zijn onschuld verloren, vanaf de immigratie tot in Srebrenica. Duitsland en Frankrijk waren, tot ontzetting van Nederland, de eersten die zich niet aan het stabiliteitspact hielden. De oude Franse president Chirac zei eens dat beloften alleen bindend zijn voor degene aan wie ze zijn gedaan. Dat is een wezenlijk andere levenshouding. In de meeste landen is de staat je vijand en je familie je enige vriend. Samenlevingen met 'low trust' moeten bijeen gehouden worden met ambtenarij, barse gendarmes en heel veel controle. Het is daar minder leuk.
    Deze crisis is een vertrouwenscrisis. Hij begon met de mededeling van de Griekse premier Papandreou dat zijn land 'van a tot z corrupt' is. Nu blijken de Spaanse banken, met medewerking van de Spaanse politiek, ook verrot. Angela Merkel heeft gezegd dat ze zich echt besodemieterd voelde. In Brussel wordt Duitsland gechanteerd - graag meteen hulp of wij helpen de euro naar de kelder. In de tussentijd zijn domme maatregelen genomen die het wantrouwen alleen maar aanwakkeren. Banken moesten worden gestraft en dus gedwongen mee te betalen aan de afschrijving van de Griekse schuld. Sindsdien willen ze vanwege het risico helemaal geen cent meer in Griekenland steken.    ...


Red.:   En het neoliberalisme is een Siamese tweelingbroer van de wantrouwen-staat:

  Nu verschijnt EU-president Van Rompuy met zijn papier. 'Naar een echte economische en monetaire unie.' Over dit type blauwdrukken voor staatsvorming is Fukuyama somber. Een fatsoenlijke staat zet je niet als een blokkendoos in elkaar, met drie ambtenaren (Draghi, Barroso en Van Rompuy) die geen last hebben van kiezers en een vierde (Juncker) die een land bestuurt ter grootte van de stad Utrecht. Een staat die marcheert, is geworteld in een lange traditie van degelijk bestuur, dat weer afhangt van eeuwen groepsidentiteit en cultuurgeschiedenis. Vertrouwen dus.
    Kijk naar de vier elementen van het papier van Van Rompuy. Een bankenunie moet de Spanjaarden in het gareel houden. Een begrotingsunie om de Italianen te disciplineren. En een politieke unie om de Fransen te temmen. O ja, er moet ook nog wat met democratie. Het is allemaal discipline, controle, toezicht wat de klok slaat. Deze week stond er een groot stuk over Merkel in de Herald Tribune. Alinea op alinea kwam het woord controle voorbij. Daar zag je een glimp van het nieuwe Europa. Als er nog toekomst is, dan niet aan Alle Menschen werden Brüder maar aan controlestaat Europa. Dat mag je een verlies noemen.

De wantrouwen-maatschappij, met meer managers dan werkers, is ook iets dat is komen aanwaaien uit de neoliberale heilstaat Amerika.
    "We hebben grote voordelen bij de Europese Unie", is een vaste regel uit het lied van de voorstanders, met name minister van Financiën Jan Kees de Jager. Hier zijn degenen die ze bedoelen met "we":


Uit: De Volkskrant, 25-08-2012, van verslaggever Peter de Waard

Ondanks slechte economie boeken 25 bedrijven in beursindex 4,4 procetn meer winst

AEX-fondsen vergroten winsten

De 25 bedrijven die deel uitmaken van de AEX hebben in de eerste helft van dit jaar een gezamenlijke winst geboekt van 22 miljard euro. Dat is 4,4 procent meer dan in de eerste helft van 2011. De omzet steeg zelfs met 14 procent tot boven de 400 miljard.


Ondanks de verdere verslechtering van de economie hebben de beursgenoteerde bedrijven jaar hun winstgevendheid kunnen verbeteren, zo blijkt uit een optelsommetje van RTL Z. Deels is dat veroorzaakt doordat zij hun afzet hebben kunnen vergroten in nieuw opkomende markten. Deels komt dat door verbetering van de marges door kostenbesparingen. Analisten gaan er optimistisch vanuit dat de AEX-bedrijven tot 2015 hun winsten nog eens met 40 procent zullen vergroten. ...


Red.:    De lasten zijn natuurlijk voor een heel andere "we"...
    En nog een laatste aanwijzing:


Uit: De Volkskrant, 31-08-2012, van verslaggever Jonathan Witteman

Interview | Friedrich Moser, regisseur documentaire over lobbyisme in de EU

'Ze maken gebruik van de chaos'

Lobbyisten hebben de naam schurken te zijn. Maar volgens documentairemaker Friedrich Moser kun je het ook omdraaien: het zakenleven en de financiële sector hebben hun kans gegrepen om het chaotische politieke proces van de Europese Unie te beïnvloeden.


Tussentitel: Onze film gaat niet over good guys en bad guys, maar over wie invloed heeft

'Als jullie Europa niet omtoveren tot een gemeenschappelijke markt, laten jullie ons geen andere keus dan onze bedrijven naar elders te verhuizen.' Was getekend: Philips-topman Wisse Dekker. Het is eind 1985 als Dekker zijn grimmige telex naar de regeringsleiders van Europa stuurt, uit ergernis over het getalm met de invoering van de Europese Akte, het verdrag dat de toenmalige twaalf EEG-lidstaten moest gladstrijken tot één interne markt.
    Dekker sprak namens de European Round Table of Industrialists (ERT), een invloedrijke lobbyclub waarin het puikje van de Europese industrie begin jaren tachtig de krachten had gebundeld, zoals Fiat, Volvo, Unilever, Shell, Nestlé, Siemens en vele anderen. Hun missie: het omverwerpen van de barrières voor de Europese vrijhandel ...
    'Dit was chantage', zegt lobby-onderzoeker Olivier Hoedeman tijdens een van de sleutelscènes in The Brussels Business, een nieuwe documentaire over EU-lobbyisme die zondagavond zijn Nederlandse première beleeft in de Amsterdamse bioscoop Kriterion. 'De ERT vertegenwoordigde 60 procent van de industriële productie van West-Europa.' De industriële exodus waarmee Dekker dreigde, zou de Europese economie wegvagen.
    Zover kwam het niet. In februari 1986 was de Europese Akte een feit. Van alle Europese lobby's, zegt de Oostenrijkse documentairemaker Friedrich Moser, oogstte de ERT het verbluffendste succes. De ERT-voorstellen uit de jaren tachtig bepalen nog altijd het gezicht van de EU. De Europese Akte, zegt Hoedeman in de documentaire, was vrijwel een 'copy-paste' van het actieplan Europa 1990 dat Wisse Dekker begin 1985 had gepresenteerd. Minder overheid? Flexibilisering van de arbeidsmarkt? Meer concurrentie? Alles konden Dekker & co afvinken op hun verlanglijstje.   ...


Red.:    Deel 1: het bedrijfsleven is de baas. Gevolgd door:
  Maar het grootste succes kwam in 1992 met het Verdrag van Maastricht, dat de basis legde voor de euro. Vanaf 1987 maakte de Association for the Monetary Union of Europe, een dochterafdeling van de ERT, de politieke geesten rijp voor de door het bedrijfsleven zo vurig gewenste gemeenschappelijke munt. 'Als we wachten tot onze regeringen iets doen, zullen we een hele tijd moeten wachten', zei Wisse Dekker. 'De industrie moet het initiatief nemen.'    ...
    Een notoir voorbeeld in The Brussels Business van lobby-invloed deed zich voor in oktober 2008, tijdens het dieptepunt van de kredietcrisis. Voorzitter Barroso van de Europese Commissie benoemde acht wijze mannen om hem van adviezen te voorzien over een beter toezicht op de bankensector. Maar alle acht, onder wie Onno Ruding (ex-Citigroup) en Rainer Masera (ex-Lehman Brothers) waren voorstanders van deregulering van de financiële sector. Moser: 'Het is een hele prestatie om uit meer dan vijfhonderd miljoen Europeanen toch acht mensen te kiezen met verstrengelde belangen. En ze dan nog steeds onafhankelijk te noemen.'

Deel twee: de financiële wereld is de baas.
    Gaan ze ook nog omstandig uitleggen hoe dat komt:
  Wat Moser en collega Matthieu Lietaert niet beoogden met hun documentaire was een simpel moraliteitsspel over goed en kwaad, met de lobbyisten in de schurkenrol. 'Onze film gaat niet over good guys versus bad guys, maar over de invloedrijken versus de minder invloedrijken', zegt Moser. The Brussels Business volgt toplobbyist Pascal Kerneis tijdens zijn dagelijks werk voor het European Services Forum, dat in Brussel opkomt voor de belangen van banken, verzekeraars en telecombedrijven. Al handenschuddend en keuvelend strijdt Kerneis van Brussel tot Peking voor de liberalisering van de mondiale dienstensector.    ...
    ... Moser: de lobby's van het zakenleven en de financiële sector hebben simpelweg hun kans gegrepen om het chaotische politieke proces van de Europese Unie te beïnvloeden.

En dat is geen ongeluk, maar volgt noodzakelijkerwijs uit de structuur: hoe hoger de organisatie qua lagen en hoeveelheden mensen en groepen die ze onder zich heeft, des te maar macht voor degenen die de kortste gezagslijnen hebben en de sterkste gemeenschappelijke belangen. Zijnde in alle gevallen de bazen op de (net) eronderliggende niveuas. Groepen met lossere verbanden, als werknemers, vertegewoordigd door vakboden, zijn meer divers samengesteld, en hebben veel diffusere gezagslijnen. Vakbonden hebben niets te zeggen over hun leden, werkgevers hebben bijna alles te zeggen over hun werknemers. En de volgende opmerking is dus dom, ongeïnformeerd of kwaadwillend:
      ... Moser: de lobby's van het zakenleven en de financiële sector hebben simpelweg hun kans gegrepen om het chaotische politieke proces van de Europese Unie te beïnvloeden. Hetzelfde kan, zij het in mindere mate, gezegd worden van de ngo-sector, terwijl bijvoorbeeld de vakbonden een marginale rol spelen in de Brusselse achterkamertjes. 'Ik kan niet begrijpen waarom zij zo lang hebben liggen slapen', zegt Moser.

Dus, nogmaals: hoe hoger je de organisatie maakt, des te meer macht voor degenen die op de al bestaande lagen al macht hebben. De Europese Unie is niet per ongeluk neoliberaal, zij is het door opzet en structuur. Er bestaat geen niet-neoliberaal imperium van de omvang van Amerika, Rusland, en China, en de Europese Unie zal het noodzakelijkerwijs ook worden, voor zover het dit al niet is.
    En van dat laatste staan in het bovenstaande artikel ook al dusdanig veel aanwijzingen, dat tezamen met de voorgaande bronnen het neoliberale karakter van de EU als praktisch volkomen bewezen kan worden beschouwd.
    Iedereen kan het zien:


Uit: De Volkskrant, 15-09-2012, door Maarten Keulemans

Het milieu is zoek

Zolang het Westen blijft inzetten op economische groei komt het niet uit de crisis, zegt econoom Herman Daly. Want de effecten op het milieu worden niet meegerekend. 'Misschien moeten we onze eigen truien breien'

Tussenstuk:
De euro als hondenkennel

Herman Daly (1938, VS) was een van de economen die al meteen gekant waren tegen de euro. 'In Europa zag ik altijd een leuk groepje landen die het prima doen.
Waarom zou je ze samenbinden met een munt? Alsof je de staarten samenbindt van een groep honden die vredig met elkaar leven.
    'Het is een totale reductie van het beleid van een land. Er is geen overkoepelende regering, maar je verzwakt wel de landelijke regeringen. Je houdt de grote ondernemingen over, met een soort bedrijfsfeodalisme op wereldschaal.'


Red.:   Iedereen kan het zien ... ... Als je maar wil. Zelfs een econoom.
    Ooit gehord van die Engelse politici-uitdrukking uitdrukking "Ik heb niet gelogen - ik ben allen maar zuinig geweest met de waarheid"? Hier is zo'n vorm van zuinig-zijn in een enkel woord:


Uit: De Volkskrant, 14-12-2012, door Marc Peeperkorn

Verbale slagvelden aan de Brusselse vergadertafel

De Economische Unie
Duurzame groei en concurrerende economieën zijn nodig om de welvaart te behouden. Daarom willen EU-president Van Rompuy en voorzitter Barroso van de Commissie de lidstaten contractueel vastleggen op hervorming van de arbeidsmarkt, de sociale zekerheid, het pensioenstelsel en de loonontwikkeling. ...


Red.:   Je dacht toch niet dat dit leidt tot betere arbeidsvoorwaarden, meer sociale zekerheid, hogere pensioenen of hogere lonen leidt, hè ...? Dit gaat natuurlijk over slechtere arbeidsvoorwaarden, lagere sociale zekerheid, minder pensioen en minder loon. En dat noemt men dan "hervormingen".
    Natuurlijk worden dit soort zaken voor de top, de mensen die dit soort maatregelen bedenken, niet hervormd. Emolumenten worden niet hervormd. die worden herzien. En dat is altijd naar hogere waardes.
    Correspondetn marc Peeprkorn zal al dit soort dingen niet opmerken, want die dineert regelmatig met Brusselse ambtenaren. Mocht hij ooit ontslagen worden, dan zit Marc Peeperkorn gebeiteld - die heeft dan al een warm plekje bij de arbeidsmarkthervormers geregeld. De enig voorstelbare reden voor zijn overtredingen van de journalistike regel van onpartijdige berichtgeving
   Nog wat inzichten:


Uit: De Volkskrant, 06-04-2012, rubriek Vrij zicht, door Martin Sommer,  politiek commentator van de Volkskrant

Race naar de bodem

Europa was toch niet bedoeld om de werkgevers van dienst te zijn?


Tussentitel: Nederlanders zijn te duur, en niet alleen in de bouw

Ik heb de toekomst gezien. Dat was bij de Eemshaven, in Noordoost Groningen. ... De toekomst heet Ferdinand Görs. Op de ene kant van zijn kaartje is hij baas van het Energy Village Hotel, op de andere kant is hij CEO van uitzendbureau GT Workforce. Dat is geen gewoon uitzendbureau. Görs somt op: Italianen, Spanjaarden, Portugezen, Polen, Hongaren - veel Hongaren momenteel -, Duitsers ook. Hij heeft er nu driehonderd werken, allemaal in zijn hotel ook. Een toren van Babel maar nooit ruzie.
    In Den Haag sleutelen ze driftig aan een sociaal akkoord alsof het 1982 en Wassenaar is. De duur van de WW, ontslagrecht en flexwerk. Ferdinand Görs eet een gebakken ei en maakt een wegwerpgebaar. Hier is álles flex. In de Eemshaven wordt gebouwd aan een enorme kolencentale voor de Duitse energiereus RWE. Ernaast verrijst een gascentrale van Nuon, die nooit zal werken vanwege de hoge gasprijs. Overal eromheen draaien de windmolens. Alles bouwt, timmert en bruist en zelfs de hemel is hier blauwer dan in de Randstad.
    In de rest van Nederland ligt de bouw op zijn gat, alle radiospotjes en smeekbeden van Bouwend Nederland ten spijt. Het is meer dan crisis en dus ook een moment voor geforceerde vernieuwing. Dat is wat je ziet in de Eemshaven. 'Nederlandse aannemers hebben de slag verloren', zegt Görs. ...
    We rijden over de parkeerplaats van de RWE-centrale. Honderden auto's, met vooral buitenlandse kentekens. Op de Maasvlakte, waar ook twee centrales komen, schijnt het niet anders te zijn. Is dit het Europa van de toekomst? Vast en zeker, maar ondanks die energieke Ferdinand Görs weet ik niet of we daar blij mee moeten zijn.
    ... In de Eemshaven heeft de FNV zich geweerd tegen misstanden bij buitenlandse werkgevers, tegen slechte arbeidsomstandigheden of onderbetaling. Görs heeft zich daaraan niet schuldig gemaakt, hij doet alles keurig keurig en bij hem mag de bond spreekuur houden. Maar ook hij zegt: een Nederlandse lasser kost 50 euro per uur, een Pool tussen de 30 en 35 euro. Dan heeft hij het nog niet over de werkmentaliteit. En ze komen graag, zeker sinds de crisis. Hele contingenten Italianen worden ingevlogen, vertelde iemand anders, met hun eigen pizzaovens. Dat is de nieuwe wereld.
    Net als hier de bouw, ligt in Zuid-Europa het hele land op zijn gat. De ironie is dat daardoor de euro beter gaat werken. Een reden waarom de eurozone niet functioneerde als 'optimale muntunie' was dat werknemers liever thuis bleven. Het arbeidsaanbod volgde niet de vraag zoals in Amerika, waar men veel gemakkelijker verkast. Maar kijk, als de nood hoog genoeg is, komen ze wel. De eurocrisis leidt kennelijk vanzelf tot de open arbeidsmarkt met de flexibele aanpassing van de lonen die een voorwaarde is voor het functioneren van de euro. En zo moet het kennelijk ook want de gemeenplaats wil dat anders 'Europa steeds verder achterop raakt', zoals vicepresident van de Raad van State Piet Hein Donner donderdag weer eens ten beste gaf.
    Maar laten we het eens over de prijs hebben. 'Ik betaal keurig volgens de cao, de Europese cao', zegt Ferdinand Görs. Maar Europese cao's bestaan helemaal niet. Hij bedoelt dat hij iedereen voor hetzelfde werk hetzelfde betaalt, Pool of Portugees. Wel aanzienlijk minder dan de Nederlandse cao. Want ook een gevolg van die geforceerde europeanisering is: druk op de lonen. Afgezien van Ferdinand is er geen werkgever die openlijk met me wil praten, vanwege die onderhandelingstafel in Den Haag.
    Maar er kan geen twijfel over bestaan: van de werkgevers moeten de cao's omlaag, wil Nederland concurrerend blijven. Nederlanders zijn te duur en niet alleen in de bouw. Wij zijn de Duitse salarissen ontstegen en dat wreekt zich. Ferdinand Görs beaamt het grif: de slag om Europa is de slag om de lonen.
    Nederland dacht het goed te hebben geregeld, met cao's en algemeen verbindend-verklaringen. Nu blijkt het hele systeem te kraken onder de arbeidsmigratie. Zzp'ers vallen sowieso niet onder een cao en buitenlandse bedrijven betalen buitenlandse lonen.... Arbeidsmigratie heeft wel degelijk negatieve effecten maar daarover is nauwelijks nagedacht. ...


Red.:   Hier is Wansink uiterst naïef: daar is wel degelijk over nagedacht. En ze hebben precies de uitkomst gekregen die men wilde: "vrij verkeer van mensen en goederen" zoals de kreet luidde was al half een leugen, want dat vrije verkeer van goederen was er al. Wat men wilde was "vrij verkeer van mensen". Dat wil zeggen van dump-arbeidskrachten uit overbevolkte en onderbebaande landen naar de landen waar de arbeid nog normaal betaald. werd.

  Er zijn veel officiële rapporten over het binnenhalen van toptalent maar de werkelijkheid is concurrentie aan de onderkant.

Die vele rapporten waren evenzovele leugens.
  In de bewoordingen van de WRR is arbeidsmigratie een 'verdelingsvraagstuk', met ongelijk verdeelde kosten en baten. Voor de werkgevers werd een profijt van 3 procent gemeten, voor werknemers een achteruitgang van 3 procent. Geen wonder dat de FNV aanhoudend in het defensief zit. Ik begrijp heel goed dat de vakbeweging tegen de verkorting van de WW is en ook het ontslagrecht niet wil hervormen.

Martin Sommer is dus de eerste die dit geformuleerd heeft, in de Volkskrant. De Volkskrant waarvan, zo verzekerde hoofdredacteur Philippe Remarque, alle journalisten het kapitalisme van harte steunden. Hij bedoelde natuurlijk het neoliberalisme. Die stroming waarvan het einddoel is dat alle geld in de handen van één persoon komt. "Winner takes all". Want beperkingen daarop zijn "Communisme!".
  'Zonder Europa zijn we niks meer', zegt Ferdinand Görs. Maar het was toch nooit het idee van Europa om op loonkosten te concurreren? Eerst was vrede het begeesterende beginsel. Naarmate dat verbleekte, kwam het idee van steeds meer welvaart. Niet sterk als ideaal, maar vooruit. Maar als nu het leidende principe van Europa een gezamenlijke race naar de bodem wordt, geef ik heel weinig voor de Unie.

Alweer naïef van Martin: dit was altijd al de bedoeling. Die idealen waren alleen maar bedoeld om de stinkende zaak door de strot van bevolking en naïeve politici en commentatoren te duwen. Die idealen van één grote happy wereld zijn bovendien het product van nomadisme en parasitisme. Hier zit Goldman Sachs en haar nomadistische cultuur en hun knechten achter uitleg of detail .
    Wat is het doel van het neoliberalisme: alle kapitaal uiteindelijk bij één man - en ieder bezwaar daartegen is "Communisme!" . Het begint het Imperium al aardig te lukken. Land nummer één:


Uit: De Volkskrant, 18-04-2013, van correspondent Steven Adolf

Braafste land vindt het genoeg


Tussentitel: Als u een ongelukje krijgt, liever niet 's avonds, dan zijn de artsen op de eerste hulp wegbezuinigd - Arts in het São José-ziekenhuis in hartje Lissabon
Er wordt hier een soort Europees koloniaal bestuur gevestigd; de trojka als gouverneur - João Camargo - Activist van de campagne 'Naai de trojka'


...    Portugal heeft genoeg van de bezuinigingen. Tien dagen geleden bepaalde de rechter dat kortingen ter waarde van 1,3 miljard euro op de staatsbegroting ongrondwettelijk waren. Haastig kwam premier Passos Coelho met nieuw schrapwerk in de gezondheidszorg en het onderwijs.
    In het São José-ziekenhuis in het centrum Lissabon, een afgebladderde kolos verborgen tussen smalle straatjes, begint het een reële bedreiging voor de patiënten te worden. 'Hier staat de lijst met medicijnen die we niet meer kunnen betalen', zegt een arts terwijl hij tikt op zijn computerscherm.
    'En als u een ongelukje krijgt, dan liever niet na acht uur 's avonds. Dan is het aantal dienstdoende artsen op de eerste hulp drastisch wegbezuinigd.' Zijn naam kan niet in de krant, want ambtenaren kunnen worden ontslagen als ze klagen tegen de pers.
    Chirurg Pilar Vicente (60), die als bestuurder van de artsenvakbond wel commentaar mag geven, ziet steeds vaker dat chronische patiënten niet meer langskomen omdat ze voor hun vervoer moeten betalen. Haar collega's zijn door alle maatregelen in twee jaar 40 procent in salaris op achteruit gegaan. Dure medicijnen voor aids en kanker zijn nog maar een paar dagen op voorraad.
    De bezuinigingen gaan hun tol eisen in de gezondheidsstatistieken, zegt Vicente. 'In de dertig jaar van mijn loopbaan heb ik meegemaakt dat we van de slechtste zorg in Europa tot een van de beste zijn uitgegroeid en dat tegen een stuk lagere kosten. Dat wordt nu in een recordtempo afgebroken.'
    Vanuit het onderwijs, de andere grote bezuinigingspost, is eveneens alarm geslagen. De rector van de Universiteit van Lissabon, António Sampaio, waarschuwde voor totale chaos nadat de minister van Financiën had afgekondigd dat voor iedere betaling toestemming moet worden gevraagd.    ...


Red.:   En land twee:


Uit: De Volkskrant, 19-04-2013, door Liz Alderman (The New York Times)

Reportage | Armoede in Griekenland

Leerlingen zoeken eten in prullenbak

De crisis in Griekenland laat zich voelen tot in de klaslokalen: 'We zijn op het punt beland waarop kinderen met honger naar school gaan.'


Tussentitel: Ik heb het gevoel dat we op het droge aan het verdrinken zijn - Evangelia Karakaxa (15) - leerlinge van een middelbare school in Attica

 Als hoofd van een drukke middelbare school is Leonidas Nikas gewend kinderen te zien spelen, lachen en dromen over hun toekomst. Maar sinds kort neemt hij iets heel anders waar, iets wat hij nooit in Griekenland dacht te zien: kinderen die door het afval in de prullenbakken gaan op zoek naar voedsel; kinderen die bij hun klasgenootjes om etensresten bedelen; en een 11-jarig jongetje, Pantelis Petrakis, dat pijn heeft van de honger.
    'Hij had thuis bijna niets gegeten', vertelt Nikas in zijn kleine kantoor in de buurt van de haven van Piraeus, in een arbeidersbuurt nabij Athene. Toen hij de ouders van Pantelis daarop aansprak, vertelden zij, in verlegenheid gebracht en beschaamd, dat ze al maandenlang geen werk konden vinden. Hun spaargeld was op en ze leefden op pasta en ketchup.
    'Zelfs in mijn somberste momenten kon ik niet verzinnen dat we in deze situatie terecht zouden komen', aldus het schoolhoofd. 'We zijn op het punt beland waarop kinderen met honger naar school gaan. Gezinnen hebben niet alleen maar problemen met werk, maar met overleven.'    ...
    'Het niveau van voedselonzekerheid in Griekenland is gedaald tot op het niveau van sommige Afrikaanse landen', zegt hoogleraar Athena Linos van de medische faculteit van de universiteit van Athene.
    Op Griekse scholen worden de leerlingen geacht zelf hun voedsel mee te nemen - er bestaan geen kantines. Dat wordt bemoeilijkt door enkele recente, door de schuldeisers van Griekenland voorgestelde bezuinigingen, die gezinnen direct raken. Zo is er gesneden in de kinderbijslag voor grote gezinnen en zijn de belastingen op elektriciteit omhoog gegaan. Spaargeld verdwijnt daardoor als sneeuw voor de zon.
    'Overal om me heen hoor ik kinderen zeggen: 'Mijn ouders hebben geen geld meer, we weten niet wat we moeten doen', zegt Evangelia Karakaxa, een levendige, 15-jarige leerling van een middelbare school in Attica, waar de werkloosheid als gevolg van ontslagronden bij fabrieken rap is gestegen. Sommigen van haar klasgenoten zijn tot diefstal van voedsel overgegaan. Ze praat het niet goed, maar begrijpt het wel. 'Degenen die genoeg voedsel hebben, zullen nooit degenen begrijpen die zonder zitten.' Haar ouders zijn allebei werkloos, vertelt ze. 'Onze dromen zijn uit elkaar gespat. Ze zeggen dat wanneer je verdrinkt je leven in een flits aan je voorbijgaat. Ik heb het gevoel dat we in Griekenland op het droge aan het verdrinken zijn.'    ...


Red.:   De zegeningen van het neoliberale Imperium. Terug naar de tijd van Dickens.
    Martin Sommer doet nog een paar observaties:


Uit: De Volkskrant, 21-04-2012, rubriek Vrij zicht, door Martin Sommer,  politiek commentator van de Volkskrant

Vis, financiën en waarden

De Europese burger heeft geen buren, familie, geschiedenis of nationale rariteiten.


...  eurocommissaris Viviane Reding ... 'Het uitgangspunt is simpel: een efficiënt en betrouwbaar rechtsstelsel zal economisch voordeel brengen.'
    Ik stond paf. Precies hierover sprak ik een week geleden met de Amerikaanse politiek filosoof Larry Siedentop (Vonk, 20 april), die in het briljante boek Democracy in Europe (2000) uitlegt dat het niet goed gaat met de Europese democratie. Achter de economische crisis van nu gaat volgens Siedentop een politieke en morele crisis schuil. Hij waarschuwde vooral voor het soort denken van eurocommissaris Reding: de nadruk op vrije markt en het recht, losgezongen van omgeving, tijd en ruimte.
    In het universum van mevrouw Reding is de Europese burger een consument en een drager van rechten, vooral mensenrechten. Dat van die mensenrechten klinkt mooier dan de vrije markt, maar het zijn twee kanten van dezelfde medaille. De Europese burger is een abstractie, zonder buren, familie, geschiedenis, regionale en nationale rariteiten. ...


Red.:   Het soort mens dat al eens bedacht is door de Tsjechische schrijver Karel Čapek uitleg of detail (Wikipedia) , die hem "robot" noemde ... Prima materiaal voor de Bovenbazen zetelende in Brussel en Dubai  .
    Bij gebrek aan gewelddadig protest durven de imperialisten van de Europese Commissie een nieuwe grote stap te zetten richting volledige neoliberalisering van Europa:


Uit: De Volkskrant, 15-06-2013, ANP.

Overleg over vrijhandel EU en VS kan van start

De onderhandelingen over een vrijhandelsakkoord tussen de twee grootste handelsblokken ter wereld, Europa en de Verenigde Staten, kunnen beginnen.
    Na uren overleg in Luxemburg wisten de EU-ministers van Handel het vrijdagavond laat eens te worden over het officiële mandaat voor de Europese Commissie om te gaan praten met de Amerikanen.
    Een vrijhandelsakkoord is een pakket afspraken tussen landen om hun onderlinge handel te stimuleren. Een vrijhandelspact tussen de Europese Unie en de Verenigde Staten kan de Europese economie met 0,5 procent doen toenemen, is de schatting. De liberalisering van de handel met de VS kan Nederland structureel 1,4 tot 4 miljard euro extra aan economische groei opleveren.    ...


Red.:   Die mogelijke initiële anderhalf miljard gaat natuurlijk in zijn geheel naar de financiers, de rijken. Nadat dit en tijdje onderweg is, komen de Amerikaanse bedrijven hier hun producten dumpen, die goedkoper zijn omdat ze in Amerika vakbonden zo;n beetje verboden hebben (wie lid is van een vakbond is een "communist"), verschrikkelijk slechte arbeidsvoorwaarden kennen, geen sociale voorzieningen, en iets als een 100 miljoen goedkope dumparbeidskrachten in de vorm van snelfokkende latino's en dat soort achterstandsimmigranten. Kortom: een soort derdewereldeconomie in het groot, aangestuurd door circa 1 procent superrijken. Wat die Europa-bestuurders natuurlijk ook willen: zijzelf superrijk, en de rest in een hutje. Zoals in de goede oude tijd ...
    Een van de kenmerken van het neoliberalisme:


Uit: De Volkskrant, 01-08-2013,  van correspondent Marc Peeperkorn

Bloemiste Britse parlement raakt contract kwijt

Al dertig jaar levert Nora Wooll bloemen voor recepties en staatsbanketten in het Britse parlementsgebouw, net zoals haar moeder dat decennialang heeft gedaan. Aan deze familietraditie is een abrupt einde gekomen, dit tot verdriet van de 69-jarige bloemiste. De schurk van dit drama is al geïdentificeerd: Brussel.
    'Bloemist gezocht voor The Houses of Parliament'. Deze advertentie verscheen begin vorig jaar op de aanbestedingswebsite van de Europese Unie. Voor Wooll kwam de openbare aanbesteding als een schok. Geheel conform de regels van de interne markt kreeg haar eenmansbedrijfje te maken met concurrentie van de grote jongens, uit binnen- en buitenland. Ze schreef zich in, maar het overheidscontract ter waarde van 94 duizend pond (ruim 107 duizend euro) per jaar ging naar het grote Windowflowers uit Slough.    ...


Red.:   De grootschaligheid leidt tot het verdrukken van al het kleine, hier de kleine ondernemer. Hiervan zijn talloze andere voorbeelden.
    Arnon Grunberg praat zijn mond voorbij zonder het te beseffen (de twee geciteerde fragmenten zijn de eerste en de laatste):


Uit: De Volkskrant, 01-10-2013, column door Arnon Grunberg

'Bayerisch'

Hoe belangrijk is de natiestaat? Het interview dat Guy Verhofstadt zaterdag aan Marc Peeperkorn en Martin Sommer gaf, vond ik sympathiek. Hij betoogde dat we met minder natiestaat toe kunnen, dat dat noodzakelijk is om het Europese project levend te houden.    ...
    Misschien is dat ook de overheid, op regionaal of federaal niveau, waar we naartoe moeten: een overheid die mensen met rust laat.


Red.:   Europa is een afname van overheid. Het neoliberalisme van "Ikke, ikke ikke en de rest kan stikke".
    Zo iemand die kan "stikke":


De Volkskrant, 16-11-2013, ingezonden brief van Alice Nijs, Haarlem

EU

Premier Rutte laat weten dat het ons banen kost als wij uit de Europese Unie stappen. Mijn broer heeft géén baan dankzij de EU. Hij kreeg bij de Aalsmeerse kassen te horen dat ze daar liever met Polen werken. De Roemenen en Bulgaren mogen na 1 januari aan de slag. Raken zij daarna werkloos, dan hebben zij recht op uitkering en toeslagen.
    Welvaart met de EU?


Red.:   Mevrouw Nijs heeft het niet goed begrepen - in EU termen is "welvaart" de neoliberale variant daarvan: "welvaart voor de rijken".
    Econoom Rens van Tilburg constateert hetzelfde:


Uit: De Volkskrant, 04-12-2013, column door Rens van Tilburg

Dijsselbloem, luister naar je partijgenoten

Tussentitel: PvdA kan met geldverruiming iets doen voor werkloze arbeiders

Paul Tang gaat de Partij van de Arbeid leiden in de verkiezingsstrijd voor het Europees Parlement. Tang begon zijn campagne met een pleidooi om de Europese Centrale Bank (ECB) ook een werkgelegenheidsdoelstelling mee te geven. ...
    Anders dan in de VS en het Verenigd Koninkrijk voert de ECB geen 'ruim geldbeleid', doorgaans aangeduid met de technische term 'kwantitatieve verruiming'. ... In de praktijk bereikt het nieuwe geld de economie maar mondjesmaat en blijft het grotendeels in het financiële systeem hangen.
    Hoge nood onder de arbeiders gaat daardoor nu gepaard met hoge beurskoersen. Baanonzekerheid, stijgende belastingen en minder overheidsdiensten voor de één, spectaculaire vermogensgroei voor de ander. De Bank of England becijferde dat 40 procent van de winst van haar geldverruiming terecht is gekomen bij de 5 procent rijkste huishoudens.    ...


Red.:   Maar dat is ook de bedoeling van het systeem: dat alle geld uiteindelijk bij de rijken en dus ook machtigen terecht komt. Dat is de vrije markt, en haar wetten.
    Even nog duidelijk maken wie de baas zijn in Europa:


Uit: De Volkskrant, 14-01-2014, door Yvonne Hofs

Europa mag halfjaartje langer wennen aan IBAN


Het nieuwe Europese betalingssysteem Sepa wordt zes maanden uitgesteld. Tienduizenden mkb-ondernemers halen even opgelucht adem.


Sepa? Wat is dat?
Sepa staat voor Single Euro Payments Area, ofwel 'Uniforme Europese Betalingszone'. De Europese Commissie wil het betalingsverkeer in Europa standaardiseren. Tot nu toe werkt elk Europees land met een eigen standaard voor bankrekeningnummers. In Nederland bestaat ook nog een onderscheid tussen bankrekeningnummers van negen cijfers en de zevencijferige gironummers van de voormalige Postbankklanten.
    Deze nationale rekeningnummers zouden per 1 februari vervangen worden door een International Bank Account Number (IBAN) van ten minste 18 en ten hoogste 34 cijfers én letters. Hoewel de lengte van het IBAN-nummer dus per land verschilt, is de opzet steeds hetzelfde: het nummer begint met een tweecijferige landencode, dan volgt een tweecijferig 'controlegetal', dan een viercijferige bankcode en daarna het oorspronkelijke rekeningnummer, soms met een aantal nullen ervoor om de 18 tekens vol te maken.

Waarom stappen we over op die lange en ingewikkelde bankrekeningnummers?
Als de bankrekeningnummers overal in Europa min of meer hetzelfde zijn, kunnen banken internationale overboekingen en incasso's gemakkelijker verwerken. Banken werkten vóór de komst van Sepa met twee verschillende betalingssystemen: een voor binnenlands gebruik (verreweg de meeste betalingen) en een voor internationale betalingen. Wie vroeger geld naar een ander land wilde overmaken, kon niet het daar geldende binnenlandse bankrekeningnummer gebruiken, maar moest eerst het IBAN-nummer, de SWIFT-code en/of de BIC-code van de rekening van de buitenlandse tegenpartij opvragen. Soms was ook nog het adres van de buitenlandse bank vereist.
    Voortaan kan gewoon met het IBAN-nummer worden volstaan. Dat nummer is dus niet nieuw: het werd altijd al voor internationale betalingen gebruikt. De Europese Commissie stelt het voortaan ook voor binnenlands betalingsverkeer verplicht.
    Daar wordt wel over gemord, vooral door midden- en kleinbedrijven (denk aan kappers, horecazaken en kleine winkeliers) die niet of nauwelijks buitenlandse betalingen doen. Zij worden op kosten gejaagd omdat ze hun administratie, betalingssystemen, website en briefpapier moeten aanpassen. Ze hebben geen voordeel van Sepa.
    Dat Sepa er toch komt, is te danken aan een lobby van de banken (die voortaan nog maar één betalingssysteem hoeven te onderhouden) en exporterende bedrijven en multinationals.  ....


Red.:   Daarvoor is er de EU: voor de banken en de multinationals. En voor nomaden. En voor niemand anders.
    Soms zeggen ze het zelf ook helder:


Uit: De Volkskrant, 16-01-2014, van correspondent Patrick van IJzendoorn

Minister Osborne oppert vertrek uit EU

... opende de Britse minister van Financiën George Osborne woensdag in Londen een tweedaagse conferentie van denktank Open Europe over de toekomst van het Europese eenwordingsproject. ...
    Dat is ook de positie van de Britse Conservatieven. Wijzend op de opkomst van de Aziatische grootmachten zei Osborne dat Brussel voor een fundamentele keuze staat: hervormingen of verval. Hij zei het onbegrijpelijk te vinden dat slechts 2 procent van de Europese begroting gaat naar het stimuleren van de handel en 40 procent naar landbouwsubsidies. Instemmend citeerde hij Angela Merkel die had opgemerkt dat Europa '7 procent van de wereldbevolking vertegenwoordigt, een kwart van de wereldeconomie en de helft van alle uitgaven op het gebied van de sociale zekerheid'.    ...


Red.:   Dat is nu toevallig: Europa, het continent vertegenwoordigt ook de minstens de helft van de hoeveelheid beschaving op aarde, en vermoedelijk nog vele meer. Dat is dus hetgeen waarvoor dat Europa, het Imperium, bedoelt is: om de beschaving makkelijker te kunnen afschaffen uitleg of detail .
    In het volgende stuk beweert men er iets aan te gaan doen, maar dat gaat er natuurlijk niet van komen - het moet met dit bericht omdat de genoemde maatregelen natuurlijk al van vele jaren terug stammen:


Uit: De Volkskrant, 22-01-2014, van verslaggever Sander Heijne

'Minder markt op het spoor'

Het Europees Parlement...  de verplichte openbare aanbesteding van de belangrijkste Europese spoorconcessies ... de plicht om spoorbedrijven te splitsen in een spoorvervoerder en een spoorbeheerder.
    ... De Commissie wil lidstaten verplichten verregaande liberaliseringen door te voeren op het spoor. Nationale spoorconcessies, zoals die van de NS, zouden voortaan openbaar moeten worden aanbesteed. Daarnaast wil de commissie alle lidstaten dwingen hun nationale spoorwegmaatschappijen te splitsen in een vervoersbedrijf en een spoorbeheerder.    ...


Red.:    Het keiharde neoliberalisme. Waar men mee doorgaat ondanks alle ervaringen ermee:

  Nederland heeft de NS in de jaren negentig vooruitlopend op de Europese regels al gesplitst. De strikte scheiding tussen de NS en ProRail is geen onverdeeld succes. Die leidt nog altijd tot onderlinge wrevel en extra bureaucratie. Bovendien zijn de directies van de NS en ProRail het vaak oneens over belangrijke besluiten voor het spoor, zoals het schrappen van wissels.

Want neoliberalisme heeft niets met de werkelijkheid te maken. Het is een geloof.
    Ach jee, er heeft er eentje d'r mond voorbij gepraat:


Uit: De Volkskrant, 22-01-2014, ANP

Asscher: uitspraken van Reding bizar

Minister Lodewijk Asscher van Sociale Zaken heeft dinsdag hard uitgehaald naar eurocommissaris Viviane Reding (Justitie). Die heeft in een interview gezegd dat EU-lidstaten die last hebben van arbeidsmigratie er te royale sociale voorzieningen op na houden. ...


Red.:   Hoezo bizar ...? Dit is doodgewoon de Europese Unie ...
    Wie wel royaal voorzien mogen worden, zijn deze mensen:


Uit: De Volkskrant, 30-01-2014, van correspondent Marc Peeperkorn

Grote banken aan banden

De belastingbetaler mag nooit meer opdraaien voor de redding van banken. Daarom wil de Europese Commissie dat zij geen financieel riskante activiteiten meer ondernemen.

Tussentitels: Van 2008 tot en met 2011 hebben staten 1.600 miljard euro in banken gestoken

De dertig grootste banken in Europa, waaronder ING, moeten verder aan banden worden gelegd. ...
    Europees Commissaris Barnier (Interne Markt) presenteerde zijn voorstellen woensdag als 'het sluitstuk van de grootste financiële hervorming in de geschiedenis van de EU'. Hij wees erop dat in het heetst van de crisis (2008-2011) de lidstaten ruim 1.600 miljard euro in hun banken moesten pompen om een totale implosie van het bankstelsel - en daarmee de economie - te voorkomen. ...


Red.:   Dat over die controle is een even grote leugen als over de "voordelen voor iedereen" van de euro, de Europese vrije immigratie, en de Europese eenwording in het algemeen. Allemaal slechts in het voordeel van de bovenklasse. Maar dat is hier even niet het belangrijkste. Waar het om gaat is de erkenning door een EU-oligarch zelf, dat er zoveel miljarden naar de baken zijn gegaan. En bedenk hierbij als eerste het volgende: banken zijn geen verzamelpot van geld, ze zijn slechts doorgeefluik - zoals blijkt uit het feit dat ze nu nog steeds geld tekort komen. Uit dit elementaire feit, dat natuurlijk halsstarrig verzwegen wordt, volgt onmiddellijk de vraag van wie aan wie dan geld wordt doorgegeven. In dit geval is dat heel simpel: het geld komt van de burgers, want dat staat er, dat wil zeggen: voornamelijk van de onderste tweederde want daarvan zijn er nu eenmaal meer en dat zijn degen die voor de materiele goederen zorgen die achter het geld zitten. En het gaat dus ergens anders heen. En als je de onderste tweederde hebt afgetrokken van de hele maatschappij, blijft de bovenste derde over. Met weer dezelfde soort verdeling: een klein beetje aan de onderkant van deze groep, en het overgrote deel aan de bovenkant - de rijken. De echte oligarchen.
    Alles bij elkaar: hier staat dat er voor 1.600 miljard is gestolen van de onderste tweederde ten gunste van de bovenste 5 tot 10 procent.
    Dat is waar de Europese Unie voor bedoeld is. Om dit te bestendigen en te organiseren.
    Nog even over die leugen aangaande dat toezicht:

  De Groenen en sociaal-democraten in het Europees Parlement maken korte metten met het Commissievoorstel. 'Te slap en te laat', aldus fractievoorzitter Swoboda van de sociaal-democraten. 'Op deze manier kunnen kleine banken nog steeds gokken met spaargeld.' Volgens GroenLinks-europarlementariër Bas Eickhout is Barnier 'ten prooi gevallen aan de lobby van de banksector'. Ook SP-europarlementariër Dennis de Jong oordeelt dat 'de bankenlobby heeft gewonnen'.

En, in een zeldzaam geval van niet-volstrekt-eenzijdige berichtgeving, komt de Volkskrant met een, weliswaar afgezwakte, versie van de bezwaren tegen dit soort plannen:


Uit: De Volkskrant, 30-01-2014, van verslaggeefster Yvonne Hofs

'De risico's worden zo niet beperkt'

Nederlandse economen zijn niet onder de indruk van het nieuwste voorstel van eurocommissaris Barnier dat de Europese banken veiliger moet maken. Zij beoordelen het plan als 'voorzichtig', 'onvoldoende' en 'slap'.

Tussentitel: Toezichthouders kunnen banken vaak niet goed in de gaten houden -  Clemens Kool - hoogleraar Financiële Markten

Het voorstel dat de Europese Commissie woensdag presenteerde zal de risico's in het bankwezen niet substantieel verminderen, menen de economen Wouter den Haan, Clemens Kool en Ivo Arnold. Het laat de banken te veel ruimte om op de oude voet door te gaan. 'De restricties die de Commissie oplegt zijn, zoals verwacht, beperkt. Dat geldt zowel het aantal banken waarop die ze van toepassing zijn als voor de aard van de beperkingen', reageert Wouter den Haan, hoogleraar Economie aan de London School of Economics. 'Het is een stap in de goede richting, maar het is ook een voorzichtig voorstel. De Commissie wil de status-quo niet al te veel veranderen.'    ...


Red.:   Nee, natuurlijk niet. Dat hebben we hier allang gezien. Deze plannen zijn slechts een rookgordijn.
    Een van de heren trapt de open deuren in (vertaal: geeft een paar feiten):

  Kool verwijst naar de binnenlandse ervaringen met SNS Reaal en de DSB Bank. Toezichthouder De Nederlandsche Bank liet de problemen bij deze banken te lang op hun beloop uit angst dat ingrijpen de situatie zou verergeren. 'Je moet als toezichthouder dus niet alleen tijdig zien dat het misgaat, maar ook kunnen en willen ingrijpen.'   

Zoals al eerder principieel op deze website aangetoond: toezicht op het economische vlak bestaat niet  . Bij toezicht op het economisch vlak komen altijd belangen, en die belangen zijn in de huidige constellatie allemaal van dezelfde soort: voor de oligarchie. In de woorden van de economen:
  ... de Utrechtse hoogleraar Financiële Markten Clemens Kool. 'De toezichthouder moet het verschil zien tussen handel voor eigen rekening en andere vormen van effectenhandel. Dat wordt moeilijk, want dat is een heel grijs gebied. Toezichthouders hebben vaak te weinig mensen en instrumenten om goed in de gaten te houden wat banken precies doen. Daarnaast hebben ze vaak hun eigen belangen, die niet altijd stroken met het maatschappelijk belang.'
    Ivo Arnold: 'Een van de redenen voor de afsplitsing van riskante bankactiviteiten is juist dat je niet op het toezicht kunt vertrouwen. ...'

Met op de achtergrond, ter versterking, nog een simpele reden: hoe hoger de piramide, hoe verder weg de organisatie weg van de daadwerkelijke praktijk, des te moeilijker het toezicht. Want het toezicht móet gedaan worden naar afspiegeling met de daadwerkelijke praktijk. Europees toezicht is veel moeilijker dan nationaal toezicht, en nationaal toezicht is gebleken te falen.
    Het enige effect van Europees georganiseerde regelingen is dus dat de de val van het bouwwerk later komt, en met veel meer destructieve kracht instort als het instort. En alle televisie-economen hebben al geroepen dat er nog meer crisissen volgen. Logisch, want er zijn altijd crisissen gevolgd op de voorgaande.
    Overigens: hier niet vermeld is de grootte van de stroppenpot die men in gedachten heeft om een crisis, falende baken, te kunnen opvangen. Dat is 50 miljard. Vergelijk dit met de 1.600 die nodig was voor de afgelopen crisis. En de volgende wordt groter.
    In Europa heeft men nu de snelste manier ontdekt om het neoliberalisme in te voeren., In één klap: teken een vrijhandelsverdrag net Amerika. Dan zullen alle Amerikaanse methoden, gebaseerd op goedkope arbeid, de Europese duurdere producten en arbeid ondermijnen. En tezamen daarmee komen de Amerikaanse inkomensverhoudingen: bijna alles bij de top 1 procent, en de rest kan vecht om de rest, en voor een groot deel bijten op een houtje. En niemand maakt er bezwaar tegen (vandaar geen eerdere berichten erover alhier), behalve Thierry Baudet uitleg of detail , en de "communisten" van de SP:


Uit: De Volkskrant, 14-02-2014, door Jasper van Dijk, tweede Kamerlid voor de SP, en Dennis de Jong, europarlementariër voor de SP

Staak de onderhandelingen over het vrijhandelsverdrag

Het vrijhandelsverdrag tussen de EU en de VS is een aantasting van onze veiligheidsvoorschriften en ons sociaal beleid, en holt de democratie uit.


Voorstanders van het vrijhandelsverdrag tussen de Europese Unie en de Verenigde Staten kijken uitsluitend naar economische voordelen en concurrentievermogen. Geen woord over de mogelijke aantasting van veiligheidsvoorschriften en sociaal beleid, de uitholling van democratische zeggenschap en de schimmige informatievoorziening.
    Eerst over veiligheidsvoorschriften en sociaal beleid. Het verdrag heeft tot doel om handelsbeleid te harmoniseren. Dat betekent dat er compromissen moeten worden gesloten. De regels voor autogordels zijn anders in Europa dan in de Verenigde Staten. Harmoniseren betekent concessies doen.
    Ook op het gebied van voedsel- en landbouwindustrie, de farmaceutische sector en de financiële dienstverlening wil men regels harmoniseren. Dat betekent in potentie dat de EU gedwongen wordt zijn markt te openen voor hormoonvlees, chloorkippen of schaliegas. De lagere arbeidsnormen in de VS zijn eveneens inzet van de onderhandelingen. Het is dus misleiding om te stellen dat ons beschermingsniveau te allen tijde onaangetast blijft.    ...


Red.:   Je kan ook naar de bedenkers kijken:

  Dan over de schimmige informatievoorziening. Voorstanders beweren dat transparantie voorop staat, maar in NRC van 19 december zegt minister Ploumen dat het 'maar goed ook is dat de onderhandelingen achter gesloten deuren plaatsvinden'. Bovendien is de informatievoorziening van de Europese Commissie nog altijd beperkt - de notulen van de onderhandelingen blijven geheim.
    Wél is bekend dat er in voorbereiding op de onderhandelingen circa 120 bijeenkomsten zijn geweest met grote bedrijven en hun lobbygroepen - wederom achter gesloten deuren. Na alle ophef over de conflictbeslechting organiseert de Europese Commissie nu een 'consultatie' om te horen wat de zorgen van burgers zijn. Dat is opmerkelijk, aangezien voorstanders beweren dat de onderhandelingen al transparant waren.

Het is volkomen duidelijk: dit plan komt regelrecht uit die plek waar ook Lucifer, Beëlzebub en de moderne Joodse aartsneoliberalen  wonen: de hel.
    Een nog onbesproken terrein:


Uit: De Volkskrant, 18-02-2014, van verslaggever Tjerk Gualthérie van Weezel

Burgemeesters: sociale huur geen zaak van Brussel

Tussentitels: Europese commissie ziet sociale huurwoningen als bedreiging voor de vrije markt

Burgemeesters van dertig grote Europese steden ... de inkomenseisen die Brussel oplegt voor sociale huurwoningen. .
    Door alleen mensen met zeer lage inkomens toe te laten tot gesubsidieerde woningen, ontstaan achterstandsbuurten en stokt stadsontwikkeling, ...
    De Europese Commissie ziet sociale huurwoningen als een bedreiging voor de vrije markt. ...


Red.:   Europa streeft ernaar om behuizing een voorrecht te maken voor de rijken en bemiddelden, zodat ze vanuit hun luxe-huizen kunnen neerkijken op het plebs dat huist in bidonville, zoals in de onderstaande beelden uit Sao Paolo:

Favela Morumbi

En van dichtbij:
sao paolo

Anders heb je toch geen plezier van je geld ...
    Ha, eindelijk een bedrag bij wat ze gestolen hebben:


Uit: De Volkskrant, 21-02-2013, van correspondent Marc Peeperkorn

Belastingbetaler draait niet meer op voor redding of sanering

Akkoord over toezicht banken

...    Critici vinden dat de besluitvorming over zwakke banken nog steeds te complex en dus te traag is en dat 55 miljard euro als vangnet niets voorstelt. De politieke realiteit is echter dat Duitsland donderdagochtend geen millimeter meer wilde bewegen. En dat geen akkoord - vlak voor de Europese verkiezingen - een blamage was geweest voor alle partijen. De kiezer voelt nog iedere dag dat tussen 2008 en 2012 de banken met 5.086 miljard euro aan kapitaalinjecties en staatsgaranties overeind zijn gehouden.    ...


Red.:   Dat is het dus: 5 biljard hebben de rijken en neoliberalen van ons gestolen. Met geen zicht op retour. dus als er ooit nog eens een brandende-bank- en -regeringsgebouwen toestand uitbreekt, weet u waarom. En u weet nu ook waarom men zo graag de Nederlandse pensioenfondsen wil opheffen uitleg of detail : dat is dan weer 1 biljard gedekt.
    Dit alles met instemming van de media.
    "Europa bemoeit zich al veel minder met nationale kwesties", zeggen ze, lieden zoals Marc Peeperkorn en de rest van de Volkskrant en de media. Gore leugenaars:


Uit: De Volkskrant, 28-03-2014, van verslaggeefster Ana van Es

Veerdiensten Waddenzee moeten voortaan worden aanbesteed

Veerdiensten op de Waddenzee moeten openbaar worden aanbesteed. Voor een onderhands monopolie zoals bepleit door staatssecretaris Mansveld (Infrastructuur) is in deze tijd geen plaats. Dat stelt de belangrijkste adviseur van het Europese Hof van Justitie in Luxemburg.    ...
    De advocaat-generaal moest zich buigen over de vraag: is de Waddenzee een zee? Als de Waddenzee een zee is - zoals de naam doet vermoeden ...


Red.:   De kwaadaardigheid van de Volkskrant: de Zuiderzee is ook nooit een zee geweest.

  Maar de Waddenzee is echt een zee, stelt Wahl na maandenlang juridisch onderzoek vast. Aan alle voorwaarden is voldaan: de 'watermassa' bevat zout water met een getijdenstroom en het is geen rivier. Weliswaar vormen de Waddeneilanden een barrière met de Noordzee, maar dat maakt de Waddenzee toch geen binnenwater. 'Bijgevolg lijkt de naamgeving van dit water niet enkel op toeval te berusten.'

Typisch juristen-wardenken en wartaal - mede veroorzaakt door de onovcerkomelijk bestuurlijke afstand. Het gaat er natuurlijk uitsluitend en alleen om of het functioneert als "zee". Antwoord: Nee. En bovendien is het nagtionale wkesite, en geen internationale.
    Maar de EU is een Imperium:
  De Nederlandse regering (...) probeerde het Europese Hof van de zaak te houden. ... Maar dat maken die rechters zelf wel uit, schrijft de advocaat-generaal.

Hier wordt weer alle recht gebogen ten einde een neoliberale beslissing te kunnen nemen.
    Ondanks de tegenstand ettert het vrijhandelsverdrag door:


Uit: De Volkskrant, 03-04-2014, van verslaggever Gerard Reijn

Zestig Europese ngo's protesteren

'Akkoord over handel slechts goed voor elite'


Bijna zestig Europese ngo's van allerlei pluimage hebben de handen ineengeslagen om de wereld te behoeden voor TTIP, het handelsakkoord waarover de Europese Unie en de Verenigde Staten nog dit jaar overeenstemming hopen te bereiken. De zestig, aangevuld met twintig niet-Europese ngo's, hebben het Alternatieve Handels Mandaat opgesteld, in het Engels afgekort als ATM.    ...
    Woensdag trokken de deelnemende organisaties ermee Brussel in, op zoek naar steun van Europarlementariërs en kandidaat-Europarlementariërs. De eerste SP'ers en Groenen hebben al getekend. Van de Nederlandse ngo's hebben de FNV, Milieudefensie, ActionAid, Schone Kleren Campagne en het Transnational Institute getekend en veertien andere.
    Het TTIP is een veelomvattend handelsakkoord dat Amerika en de EU nog dit jaar hopen te sluiten. Tegenstanders vrezen dat dat akkoord de weg opent voor multinationals om schadeclaims in te dienen zodra een land van beleid wil veranderen, bijvoorbeeld door rookverboden, reclamevoorschriften of andere regelgeving.
    Volgens het manifest spelen parlementen nauwelijks een rol bij de besluitvorming over TTIP. Alleen het Europees Parlement mag aan het einde van de onderhandelingen ja of nee zeggen. Het ATM wil juist dat de Europese Commissie zich er nauwelijks nog mee bemoeit en dat de parlementen (Europees en nationaal) in elk stadium het initiatief nemen.    ...


Red.:   De wals van Big Brother rolt door ...
    En de Volkskrant staat applaudisserend aan de kant:


Uit: De Volkskrant, 11-04-2014, door Xander van Uffelen

Vier redenen om |  Weer in Griekenland te 'stappen'

Een investering die er lonend uitziet

Private beleggers stonden donderdag in de rij om voor het eerst sinds 2010 weer Griekse staatsobligaties te kopen. Waarom steken ze geld in het zwakste land van de eurozone?



Red.:   Dat 'in ... 'stappen' ' is typisch beleggers- en speculantentaal. Kennelijk is de Volkskrant-auteur bekend met of sympathiseert met de beleggers- en speculantenwereld.
    Het antwoord op de vraag in de ondertitel is trouwens zeer simpel te beantwoorden: de beleggers krijgen dit:

  ... internationale investeerders de lening van 3 miljard euro massaal overtekenden en voor een relatief lage rente van 4,75 procent geld gaan uitlenen aan de Griekse overheid.

Waarbij dat 'relatief lage rente' en gore leugen is van de Volkskrant-auteur, want de basisrente staat op iets als 0,5 procent, en op spaarrekeningen krijg je iets van 1,5 procent. Die 4,75 is een goudomrande speculatierente. Waar "de beleggers" natuurlijk grof gebruik van maken, want het risico is nul, want als het misgaat, gaat de Europese burgers betalen:
  De geslaagde Europese reddingsoperatie van Griekenland stelt de beleggers ook gerust. De afgelopen vier jaar hebben de Europese instanties allerlei maatregelen genomen om in de toekomst falende overheden sneller in het gareel te krijgen.

Precies.
    En eurofiel en rabiaat politiek-correcteling Peter Giesen erkent nog een andere aspect van het neoliberalisme van de EU:


Uit: De Volkskrant, 28-04-2014, van correspondent Peter Giesen

Kat-en-muisspel met Parijse politie

...     Het is een van de ontluisterende verschijnselen van het leven in de rijke stad Parijs: de alomtegenwoordigheid van bedelaars. ... Grofweg vallen ze uiteen in twee categorieën. De autochtone Fransen, vaak mensen met een achtergrond van verslaving, psychiatrische en sociale problemen. En de Roma.
    Het vrije verkeer van personen in Europa is niet alleen aantrekkelijk voor de high potentials, maar ook voor paupers die de armoede en discriminatie in Oost-Europa willen ontvluchten. ...


Red.:  De profiteurs van Europa:  nomaden in de top en de nomaden aan de bodem. En in beide gevallen gaat het ten koste van de productieven. Het zijn beide parasieten.
    Er komen Europese verkiezingen aan en de werkgevers laten hun kaarten zien:


Uit: De Volkskrant, 05-05-2014, van een verslaggever

Werkgevers en bloc in de bres voor Europa

De werkgeversorganisaties VNO-NCW, MKB Nederland en LTO Nederland gaan hun volle gewicht werpen in de campagne voor de Europese verkiezingen van 22 mei. Daartoe openen de werkgevers midden mei een website wijzijnvoor.eu.    ...


Red.:   Gepaard gaande met keiharde leugens:

  Volgens Wientjes is de welvaart te danken aan de EU

Zijn rijkdom is deels te danken aan de EU, maar de gewone burgers hebben zijn rijkdom en die van zijn rijke klasse moeten ondersteunen.
    Voor een wetenschappelijk bewijs is echt geen verder materiaal meer nodig: de EU is een rijk van neoliberalisme.
    En hier is een reden voor die steun:


Uit: De Volkskrant, 09-05-2014, van verslaggeefster Nanda Troost

Advies: geef in EU ook werkvergunning aan legale niet-Europeaan

Tussentitel: Arbeidsmarkt zonder binnengrenzen komt stap dichterbij

Niet-Europese onderdanen hebben straks niet altijd meer een vergunning nodig om in de EU mogen te werken. Wie al legaal woont en werkt in een van de lidstaten kan net als wie wel een Europese nationaliteit heeft elders aan de slag. Dat advies is donderdag over een Nederlandse zaak uitgebracht aan het Europese Hof van Justitie. Als het wordt overgenomen zet de Europese Unie de deur naar een arbeidsmarkt zonder binnengrenzen verder open.    ...


Red.:   Juist ja ... een verdere achteruitgang van de positie van de Nederlandse en Europese werknemers. En dit keer staat dat er zelfs eerlijk bij:

  Energieleverancier Essent had de kwestie aangekaart. Het bedrijf kreeg in 2010 een boete van 264 duizend euro omdat het via een onderaannemer Turkse steigerbouwers had laten werken. Voor werknemers buiten de EU is een werkvergunning nodig. Die wordt doorgaans afgegeven als er in Nederland tekorten aan personeel zijn, zoals in sommige technische beroepen.

Tja, en dat is een kleine hinderpaal. Die natuurlijk ook het liefst weg hebben want dat betekent nog meer arbeidsdumping:
  ...  Mijke Houwerzijl, hoogleraar arbeidsrecht aan de universiteit van Tilburg. ...
    Houwerzijl verwacht dat vooral laaggeschoolden last kunnen krijgen van de beslissing van het Hof. 'Er zijn altijd creatieve bedrijven die op zoek gaan naar het laagste putje om kostenvoordelen te behalen. Ook al moet iedereen die in Nederland werkt minimaal het minimumloon krijgen, de arbeid door gedetacheerde werknemers uit bijvoorbeeld Bulgarije en Roemenië is toch goedkoper.'

En zo wordt de werkende uitgeknepen ten gunste van de rijken.
    En hier weer een erkenning:


Uit: De Volkskrant, 12-05-2014, door Tom Eijsbouts, auteur van de bundel Rutte, onaardig, onwaardig en schaamteloos

Rutte verkondigt onzin over de Europese verkiezingen

Tussentitel: Het Europees parlement dwong de lidstaten tot een knieval in de regeling van een bankenunie

...    Op 15 april jongstleden dwong het Europees Parlement de lidstaten van de EU, aangevoerd door Duitsland, tot een knieval in de regeling van de bankenunie. De lidstaten wilden hun banken en zichzelf afschermen tegen een behoorlijk ingericht afwikkelingsfonds bij faillissementen. Het Europees Parlement stak daar zijn poot voor. Dat deed het op gezag van zijn vorige verkiezing, in 2009.
    Met dit nieuwe 'afwikkelingsmechanisme' begint tenslotte de reactie vorm te krijgen op de perverse chantagerelatie waarin de banken de overheden jarenlang gevangen bleken te houden. Gigantische winsten streken die banken op door hun risico's af te laten dekken door de overheden. Rens van Tilburg schreef (Vonk, 3 mei) dat de verborgen subsidie in de eurozone voor de banken hierbij groter is dan hun complete winst: 300 miljard dollar per jaar.    ...


Red.:   Alstublieft. En:

  In de komende tijd moeten er nog heel wat van zulke regelingen worden afgekaart tussen de lidstaten (in de Raad) en het Europees Parlement.

Men is al druk bezig met het inpikken van de Nederlandse pensioenfondsen.
    Zo'n beetje het enige stukje nieuws dat te ontdekken viel in alle berichten en opinies rond de Europese verkiezingen:


Uit: De Volkskrant, 20-05-2014, door Maartje Bakker

De Lijsttrekkers | Dennis de Jong, SP

'De euro kunnen we niet handhaven'

...   
Waaraan merkt u dat de invloed van bedrijven groot is in Brussel?
'Aan alles. Als de Commissie nadenkt over een wet, komt er een stortvloed aan documenten van de grote lobbykantoren, ingehuurd door de grote bedrijven. De consumentenorganisaties en de vakbeweging hebben daar geen geld voor.
    'Er zijn 'draaideuren'. Commissarissen en ambtenaren die daarna weer naar grote bedrijven gaan. Omdat ze flink verdienen, kunnen ze niet voor een overheid gaan werken. Er zijn zelfs parlementariërs bij wie het zo gaat. Corien Wortmann (scheidend CDA-europarlementariër, red.) is een voorbeeld. Die heeft veel met de bankenunie gedaan en gaat naar Aegon.'    ...


Red.:   Structurele fraude en corruptie. Van en voor het neoliberalisme.
    De Europese Imperiale neoliberalen willen een vrijhandelsverdrag afsluiten, hetr al genoemde TTIP, met het Grote Rijk van het Neoliberalisme: Amerika. Hier een klein voorbeeldje van wat er dan staat te gebeuren:


De Volkskrant, 05-07-2014, ingezonden brief van Leendert Jonker, Leiden

Lex Americana

Amerikaanse rechters dwingen Argentinië op de knieën bij het oplossen van zijn schuldenproblemen. Amerikaans recht beschermt de investeringsfondsen die hebben geweigerd mee te doen met de internationaal breed gesteunde door IMF aangedragen oplossing van tien jaar geleden. Een Lex Americana, de juridische variant van een Pax Americana (De kwestie, 2 juli).
    Europa moet zich nog maar eens goed bezinnen op de vraag of het voorgestelde vrijhandelsverdrag met de VS niet de deur opent voor allerlei hedgefunds en anderen, die zich door Europese landen in hun financiële belangen geschaad achten en die ook de Amerikaanse rechters voor hun kar willen spannen.
    Lijkt me geen goed plan.


Red.:   Voor gewone Europese burgers. Het is natuurlijk wel een goed plan voor de rijken.
    Apart verzameld zijn de berichten die laten zien dat het Imperium sterk migratiefundamentalistisch is uitleg of detail . Hier het bewijs dat dit hetzelfde is als neoliberalistisch:


Uit: Elsevier.nl, 14-12-2013, door Syp Wynia uitleg of detail

Grenzen open voor Roemenen en Bulgaren? Beperk dan de sociale arrangementen

Bulgaren en Roemenen kunnen vanaf 1 januari in Nederland gaan werken. Daarmee wordt het onontkoombaar het minimumloon te verlagen.


Bulgaren en Roemenen staat niets meer in de weg staat om ook in Nederland aan het werk te gaan. Weer spelen spanningen rondom immigratie op.    ...
    Zoals het Centraal Planbureau eerder herhaaldelijk heeft vastgesteld, is de toestroom van arbeiders uit het buitenland per saldo alleen rendabel voor de Nederlandse economie als de betrokkenen meer verdienen en een hogere arbeidsproductiviteit hebben dan de bestaande bevolking.
    Het minimumloon bedraagt in landen als Bulgarije en Roemenië ongeveer 1 euro per uur, in Nederland 8,53 euro. Zelfs als dat minimumloon in Nederland netjes wordt uitbetaald – en dus niet wordt ontweken – is de toestroom niet alleen voorspelbaar, maar zal die er op termijn ook toe leiden dat het minimumloon onder druk komt.
    Om economische redenen zit een land als Nederland, zeker omdat er 800.000 werkloosheidsuitkeringen en bijstandsuitkeringen worden verstrekt – onevenredig vaak aan laagopgeleiden – niet op een nieuwe toestroom te wachten.
    Vrije migratie over bijkans een heel continent heeft daarbij onafwendbare gevolgen voor de sociale voorzieningen en de direct daarmee verbonden, hooggereguleerde arbeidsmarkt van de West-Europese verzorgingsstaten.
    Nederland heeft de afgelopen decennia echter gekozen voor een Europese Unie met vrij verkeer van mensen ... Daarmee gaat Nederland voor een traject waarbij de ordening van de arbeidsmarkt en andere elementen van de verzorgingsstaat onhoudbaar worden.    ...
    Het is een machteloze, bij voorbaat verloren strijd. Wie een Europese arbeidsmarkt accepteert, zal ook de consequentie van een soberder Nederlands minimumloon moeten aanvaarden, evenals de versobering van andere sociale arrangementen.


Red.:   Dit artikel, geschreven vanuit sterk neoliberale hoek (Elsevier), is er voor geschreven om de "linksen" ervan te overtuigen dat ze moeten doorzetten in hun keuze voor het Imperium, ook als dat betekent dat de "verzorgingsstaat" (oftewel: een sociale maatschappij) moet worden afgebroken. Of beter: juist omdat de verzorgingsstaat moet worden afgebroken bij een keuze voor het Imperium.
    Waarmee verdere onderbouwing slechts luxe is: dat het Imperium neoliberaal is en dat het migratiefundamentalisme neoliberaal is, is toegegeven vanuit neoliberale kring.
    Bij het neoliberalisme hoort natuurlijk dat de rijken van de armen mogen stelen, en dat de armen dat geld dat niet terug mogen eisen:


Uit: De Volkskrant, 01-08-2014, van verslaggever Gerard Reijn

Tweede schadevergoeding Joekos: 1,9 mld.

Tussentitel: Bedrag komt ten goede aan alle aandeelhouders

En weer moet Rusland betalen voor het onteigenen van oliemaatschappij Joekos, 1,9 miljard euro dit keer. ...


Red.:   Die oliemaatschappij Joekos is gewoon het staatsoliebedrijf ten tijde van de Sovjet-Unie, dat de toenmalige Russishce premier en jood Yegor Gaidar samen met Amerikaans "adviseurs" dat wil zeggen Jood Jeffrey Sachs uitleg of detail (en zijn joodse Harvard-vrienden) aan de Jood Michail Chodorkovski is gegeven. "Verkocht", zeggen ze dan, maar dat is slechts de taal van gore oplichters. Het noemen van het Joods-zijn is hier relevant omdat het toont dat er sprak is van een gezamenlijk optreden van een groep - van een "complot" - het Joods-zijn is het definiërende groepslidmaatschap van de betrokken in het complot. Dat de zogenaamde "verkoop" oplichting is, blijkt volkomen onweerlegbaar uit de later opgegeven waarde van Joekos: in de vele tientallen miljarden euros. Onbetaalbaar voor iedere particulier.
    Nadat de Joodse leiding van Rusland is afgezet, is Joekos weer overgenomen door de staat, oftewel: de diefstal is ongedaan gemaakt. Het Europese Hof van de Rechten van de Mens gaat hierover oordelen (weet u wel, dat Hof waar Jood Egbert Myjer uitleg of detail zo prominent is/was):

  Zo oordeelde het Europees Hof voor de Rechten van de Mens (EHRM) donderdag in een zaak die was aangespannen door het oude management van Joekos.

Hoe verbazingwekkend ... Als het als niet de Joodse connectie is, is de rest van dat Hof natuurlijk hartstikke neoliberaal. het zijn gewoon allemaal geldfascisten. Neoliberalisme is een net woord voor "geldfascisme": het geld is de baas, en alle geweld en mindaden van het geld zijn gerechtvaardigd door het feit dat zij het geld hebben. En de macht. Vandaar de term "fascisme" erin: het draait om macht.
    Vandaar ook dit:
  Jan Kleinheisterkamp, rechtswetenschapper aan de London School of Economics, noemde de uitspraak van het EHRM 'zonder enig precedent in mensenrechtenaangelegenheden.'

Het is zonder precedent, omdat het natuurlijk helemaal geen mensenrechtenkwestie is. Nergens in zelfs die idiote mensenrechtenverklaringen staat iets over "Het recht op stelen", laat staan "Het recht op stelen door de rijken". Maar de geld- en machtszucht van de Joodse en niet-Joodse geldfascisten deed hen iedere voorzichtigheid uit het oog verliezen.
    Het plunderen gaat maar door:


Uit: De Volkskrant, 05-09-2014, door Peter de Waard

Analyse | Beurskoersen schieten naar records nadat geldpers in hogere versnelling is gezet

Europese bank kietelt beleggers


Tussentitel: 0,05 procent bedraagt de rente in de eurozone. Een laagterecord

Het rentewapen is uitgeput. Daarom grijpt de Europese Centrale Bank naar zwaarder kaliber. Ze verruimt de armslag van banken. Die kunnen dan meer lenen aan startende bedrijven. .
    De Europese Centrale Bank (ECB) heeft met haar besluit om de rente nog verder te verlagen naar bijna nul (0,05 procent) en de bankbiljettenpers aan te zetten in elk geval een groep op haar wenken bediend: de beleggers. De beurskoersen in de eurozone schoten naar nieuwe records. ...


Red.:   De EU plundert de burgers ten gunste van de beleggers.
    En de EU plundert de de werkvoorraad - het onderwerp van het artikel is interne arbeidsmigratie, maar het meest essentiële gegeven staat in de tussentitel:


Uit: De Volkskrant, 18-11-2014, door Peter de Waard
   
Over de grens werken is niet populair in de EU

Tussentitel: 88,6 miljoen werknemers van buiten de EU werkten van 2008-2012 in de EU


Red.:   Juist ja: de EU heeft 8,6 miljoenen banen van Mense in Europa opgeofferd voor goedkope arbeidsimport van buiten. De extra winsten zijn met de honderden miljarden tegelijk geëxporteerd als kapitaalsvlucht naar de Kaaiman Eilanden enzovoort.
    Maar ook de interne open arbeidsmarkt is er natuurlijk voor om normaal betaalde banen ts schrappen en te vernbangen door gooedkope arbeid verricht door emigranten uit de overbevolkingslanden binnen de EU: Polen enzovoort. Iets dat de EU, dat wil zeggen: de rijken en hun lakeien in het bestuur, ten sterkste bevordert:

   ... is de grensoverschrijdende arbeidsmobiliteit in de EU laag en sinds de crisis nog verder gedaald. ...
    Dit blijkt uit het onderzoek Arbeidsmigratie in de EU, recente trends en ontwikkelingen van Eurofound, de EU-denktank voor betere arbeidsomstandigheden. Niet alleen de migratie tussen de lidstaten is laag, ook, vergeleken met andere landen in de wereld, de arbeidsmigratie binnen de landen zelf. 'Taal- en culturele barrières behoren tot de oorzaken', zegt John Hurley van Eurofound, dat in Dublin is gevestigd. 'Maar er zijn er zeker meer.'
    De Europese Commissie probeert al jaren deze grensoverschrijdende migratie te bevorderen om de verschillen tussen de overschotten en tekorten op de arbeidsmarkten tussen landen te verminderen. Marianne Thyssen, de nieuwe Europees commissaris voor Werkgelegenheid en Sociale Zaken, noemde de vrijheid van arbeidsverkeer 'de belangrijkste hoeksteen van de gemeenschappelijke markt'.

Dat instituut Eurofound wordt hier al omschreven als een 'EU-denktank'. Dat kan je ervan verzekerd zijn dat het een volkomen rabiaat eurofiel instituut is, dat cijfers presenteert zoals het de EU goeddunkt.
   Eurofound vindt het belangrijk dat grensoverschrijdende mobiliteit wordt bevorderd.

Volkomen corrupt, die lieden.
    Ondnanlks voortdurende bezweringen dat de financiële en economische crisis nu toch echt bijna is afgelopen, heeft men weer een nieuwe zet moeten doen die op de volle hevigheoid ervan wijst: de Europese Centrale Bank gaat staatssculden opkopen - ter waarde van 1 biljard. Van de banken. "Zodat de banken dan meer geld krijgen wat ze dan zullen uitlenen aan het midden- en kloienbedrijf". Gore leugens, allemaal, want de banken konden al geld lenen voor bijna niets omdat de rente op bijna niets staat, en omdat ze nog meer geld geven niets uitmaakt omdat de banken meer geld kunnen verdienen met hun geld op de financiële makrten dan in de echte economie. Reden waaron het vorige geld regelrecht naar de financiële markten is gegaan. En dat natuurlijk met dit geld ook gaat gebeuren. Snapt zelfs de onbenullen van de DNB:


Uit: De Volkskrant, 26-01-2015, van verslaggeefster Yvonne Hofs

'ECB creëert nieuwe zeepbel'

Dissident ECB-bestuurder lichtte dit weekeinde toe waarom het massaal geld pompen in de Europese economie volgens hem géén goed idee is.


De Europese Centrale Bank heeft donderdag een historisch besluit genomen, dat achteraf wel eens een historische vergissing zou kunnen blijken. Het massale geld drukken is een 'paardenmiddel' dat noch noodzakelijk, noch effectief is, maar wel de vermogende klasse verrijkt ten koste van minder vermogenden. En o ja: de ECB creëert er ook nog gevaarlijke zeepbellen mee, luidde de analyse van ECB-bestuurslid Klaas Knot zondag in Buitenhof.
    De president van De Nederlandsche Bank nam in het televisieprogramma duidelijk afstand van de drastische stap die de ECB vorige week heeft gezet. De centrale bank van de eurozone gaat vanaf maart meer dan 1.000 miljard euro in de Europese economie pompen door op zeer grote schaal schuldpapieren van banken en beleggers op te kopen, waarvan het grootste deel staatsschulden. Het ECB-bestuur nam dit besluit tot 'kwantitatieve verruiming' (QE) met een meerderheid van twintig voor en vijf tegen. Knot was één van de vijf dissidenten.    ...
    Knot voorziet daarnaast dat het gul uitdelen van gratis geld tot nieuwe zeepbellen op beurzen en huizenmarkten zal leiden. 'Veel prijzen op de financiële markten zijn al losgezongen van de economische werkelijkheid. QE zal die discrepantie verder vergroten. De geschiedenis leert dat deze situatie een tijdje kan voortduren, maar dat er altijd een moment komt dat dit soort zeepbellen uiteenspatten.' Op de vraag of dit ECB-besluit een historische vergissing is, zei de DNB-president: 'Dat hoop ik niet. De tijd zal het leren.'


Red.:  En dan zijn er nog wat neveneffecten:
   De meeste ECB-bestuurders willen de geldpers op volle toeren laten draaien om de inflatie snel te laten stijgen. Maar lage inflatie heeft ook voordelen. De koopkracht van lonen en pensioenen blijft beter behouden. Dat is vooral van belang voor de lagere en middenklasse, want die hebben een minder sterke onderhandelingspositie op de arbeidsmarkt en kunnen moeilijker loonsverhogingen opeisen. Op de vraag of QE de maatschappelijke ongelijkheid vergroot, antwoordde Knot: 'Dat gevaar bestaat, want QE zal in ieder geval de prijzen van aandelen, obligaties en vastgoed opjagen. Vermogende mensen bezitten daar meer van dan armere mensen en zullen dus meer profiteren van QE dan minder vermogende mensen.' Het ECB-beleid vergroot de problemen van de Nederlandse pensioenfondsen, analyseerde Knot, omdat de rente door QE verder daalt. 'De pensioenfondsen worden hierdoor armer.'

Tjonge, dat we daar nu al achter zijn ... Dit geldt namelijk voor alle maatregelen die to nu toe genomen zijn.
    Overigens: die stemverhouding is simpel te verklaren: de twintig vóór zijn de potverteerders uit het zuiden en oosten, en de vijf tegen de potvullers uit het noordwesten.
    En overigens deel twee: dit maakt nog steeds dele uit van het masterplan waarin de verliezen van de financiële instellingen veroorzaakt door hun dubieuze leningen aan het zuiden en door speculatie, overgenomen worden door centrale Europese instellingen, waarna die schulden onbetaalbaar zullen blijken en de burgers er voor op zullen gaan moeten draaien. De winst van al die transaccties staat ondertussen veilig op de Kaaiman Eilanden.
    Ongetwijfeld zulen velen de vlag uitsteken als de gebouwen van instellingen als ECB en DNB afgebrand worden door het "populistische" volk dat er genoeg van heeft. Zullen ze waarschijnlijk ook meteen de mediagebouwen, die dat alles gepromoot hebben uitleg of detail , meenemen.
    In Griekenalnd heeft de nieuwe linkse partij Syriza de verkeizngen gewonnen. En die wil van een flink deel van de schulden van Griekenland af. Een bijzonder hete aardappel. Eentje met een verhittingskracht van een atoombom.  En er klinken meer dan een paar stemmen op voor die schukdsanering. Wat ze doen, omdat ze wten dat die schulden inmiddels niet meer liggen bij de banken die ze aangagaan zijn, de rijken, maar bij de diverse EU-instellngen. De Europese burgers. De Amerikaanse econoom Paul Krugman wijst hier tussendoor wel op:


Uit: De Volkskrant, 31-01-2015, door Paul Krugman, econoom en columnist van The New York Times.

De Griekse lakmoesproef voor de Europeanen

Europeanen moeten ophouden met moraliseren en de Griekse waarheid onder ogen zien.



Red.:   Een bijzonder slordig begin voor een topeconoom. Want in deze context is er absoluut niet zoiets zoals 'de Europeanen'. Vermoedelijk, gezien dat 'moraliseren', doelt Krugman op de Europese elite.

  In de vijf jaar (!) die voorbij zijn gegaan sinds het begin van de eurocrisis, heeft het geschort aan helder denken. Die wolligheid moet nu eindigen. Recente ontwikkelingen in Griekenland vormen een fundamentele uitdaging voor Europa: kan het continent de mythen en het gemoraliseer achter zich laten en de werkelijkheid onder ogen zien op een wijze die spoort met zijn kernwaarden? Zo niet, dan krijgt het hele Europese project - de poging vrede en democratie te bouwen door gedeelde welvaart - een afschuwelijke, wellicht dodelijke klap.

En nog meer fouten: Europa had vrede en democratie voorafgaand aan het Europese project, dat wil zeggen: voor het oprichten van de Europese Unie, en heeft daar nu steeds minder van.
  Over die mythen: veel mensen schijnen te geloven dat de leningen die Athene heeft gekregen sinds het begin van de crisis subsidies waren voor Griekse uitgaven. Maar het overgrote deel van het aan Griekenland geleende geld is gebruikt om schulden en rente op schulden af te betalen. De afgelopen twee jaar is meer dan al het geld dat naar Griekenland vloeit, op die manier gerecycled: de inkomsten van de Griekse regering zijn groter dan de uitgaven aan zaken anders dan schuldaflossing. De rest gaat naar de crediteuren.

Oftewel: de "steun aan Griekenland" is in werkleijkheid een "steun aan de banken" geweest.
    En, wonder oh wonder ...:
  Om het simpel te stellen: je kunt het Europese beleid zien als een redding (bail-out), niet van Griekenland, maar van de banken uit de crediteurenlanden, waarbij de Griekse regering optreedt als tussenpersoon ...

... Krugman erkent dit.
    En impliceert één conclusie:
  ... - en het Griekse volk, dat een dramatische val in de levensstandaard heeft meegemaakt, steeds nieuwe offers moet brengen om ook zijn bijdrage te leveren aan die redding.
    De pas gekozen Griekse regering wil die bijdrage verlagen. Niemand heeft het over Griekenland dat meer uitgeeft dan het ontvangt. Het gaat hoogstens om minder uitgaven aan rente en meer aan zaken zoals gezondheidszorg en armenhulp. En dat zou als geweldig bijeffect hebben dat de Griekse werkloosheid van 25 procent omlaag zou schieten.

Wat inderdaad rechtvaardig klinkt.
  Het is waar dat Griekenland vrijwillig grote sommen geld leende. Het is echter ook waar dat banken in Duitsland en elders vrijwillig al dat geld aan Griekenland leenden. Je zou verwachten dat beide partijen die deel hadden aan deze verkeerde inschatting een prijs zouden moeten betalen. Maar de private leningverstrekkers zijn grotendeels gered (ondanks een 'haircut' op hun claims in 2012). Ondertussen wordt Griekenland geacht te blijven betalen.

Preceis: daar ligt het probleem en de rechtvaardige oplossing: die banken en rijken zullem moeten inleveren. Alle geld dat aan de burgers toebehoort, overheid, pensioenfondsen en dergelijke, moet uit die banken uitgehaald worden, of apart gehouden, en daarna het relevante deel van de Griekse schulden afgeschreven. Wat een er dan nog van over is, is wat er over is voor de rijken.
    Krugman praat nog wel een eind door, maar dat is niet meer nodig. Dit zijn de enig noodzakelijke feiten. En Europa zal het op de neoliberale manier doen: de burgers gaan betalen.
    Volgende sector:


Uit: De Volkskrant, 15-06-2015, hoofdredactioneel commentaar, door Raoul du Pré

Half werk

   
Boven alles toont het Fyra-debacle aan ... Nu de Europese Unie aanstuurt op de liberalisering van alle spoorwegstelsels ...


Red.:   Weer een hele sector naar de ratsmodee van de financiële markt van de Joodse en niet-Joodse oligarchen.
    Waar draait het in het neoliberalisme allemaal om? Antwoord: slechts één ding: geld dus arbeid van de werkenden en armeren naar de rijken. Hier een volledige bekentenis dat de EU één van de gereedschappen in dit beleid:


Uit: De Volkskrant, 20-06-2015, van verslaggever Peter de Waard

Interview | Eelke de Jong, econoom in Nijmegen en teleurgesteld in Syriza

'Het lukt Grieken nooit op eigen houtje'

Hij was zo enthousiast, toen het linkse Syriza aan de macht kwam. Maar nu is het geduld van Eelke de Jong met de Griekse regering op.


Hij kan zich er mateloos over opwinden. De reeks van bestuurlijke blunders waardoor de rekening van het Griekse debacle nu bij de Europese belastingbetalers en Griekse uitkeringstrekkers dreigt te worden gelegd in plaats van bij de Europese banken of de rijke Grieken.
    Eelke de Jong (59), hoogleraar internationale economie aan de Radboud Universiteit in Nijmegen ...

Is de enige oplossing niet kwijtschelding van de leningen?
'Dat had al in 2010 moeten gebeuren. Het IMF was daar ook voor. Toen had Griekenland de leningen nog lopen bij de Europese banken die hun geld in Grieks staatspapier hadden gestoken. Die zouden dan hebben moeten bloeden voor hun eigen onvoorzichtigheid. Maar dat is niet gebeurd. De Europese landen weigerden - voormalig minister Jan-Kees de Jager voorop, die toen elke cent terug wilde hebben. De banken kregen hun geld dus terug doordat de overheden de leningen overnamen. Nu hebben de Duitse belastingbetalers 70 miljard en de Nederlandse 12 miljard euro tegoed van een land dat dat absoluut niet kan terugbetalen.

Die belastingbetalers kunnen Griekenland die miljarden niet kwijtschelden.
'Dat gebeurt vanzelf als de EU de akkoorden naleeft. Twee jaar geleden is afgesproken dat de schuld van Griekenland in 2020 niet hoger mag zijn dan 125 procent van het binnenlands product. Dat lukt Griekenland echt niet op eigen houtje, zeker niet als de economie krimpt.'    ...

Moet de ECB de geldkraan dichtdraaien, zodat tenminste de bankrun stopt?
'Het gegeven krediet wordt overduidelijk gebruikt om kapitaalvlucht te financieren. Maar de centrale bank moet de crisis niet forceren. Dat is de taak van de politiek. En die moet beseffen dat de belastingbetalers ook opdraaien voor die kapitaalvlucht.'


Red.:   Dat was een vooropgezet plan: om de tijd te nemen om eerst de schulden over te hevelen van de banken dus rijken naar overheid dus de overige burgers, en dan de zaak laten klappen. Regelrechte fraude. Faillisementsfraude gepleegd door financiële instituten en overheden. Die overheden die in handen zijn van de neoliberale oligarchie.
    Nog een aspect aan deze zaak:


Uit: De Volkskrant, 23-06-2015, door Peter de Waard

Vijf vragen over | de afspraken met Griekenland

Grieks voorstel: niet te vroeg juichen

De Griekse regering lijkt op de valreep met een aantal langverwachte concessies te komen en zo een faillissement van het land voor te zijn. Maar wat zijn deze toezeggingen precies waard?


De Europese Unie en het IMF hebben ogenschijnlijk de Grieken op het laatste moment op de knieën gedwongen. De Grieken lijken bereid meer goederen onder het hoogste btw-tarief te brengen en zelfs ingrijpend te snijden in de bestaande pensioenregeling. Vooral dat laatste is een duidelijke concessie.

Griekenland wilde op het terrein van de pensioenen tot nu toe geen enkele concessie doen. Worden nu wel echte concessies gedaan?
Dat lijkt er wel op. De EU had geëist dat de Grieken dit jaar de kosten van de pensioenvoorziening zouden terugbrengen van een kwart tot een half procent van het bruto binnenlands product (bbp), oplopend tot 1 procent volgend jaar. Dat doen ze. De Griekse regering snijdt dit jaar 0,37 procent, oplopend tot 1,05 procent volgend jaar. Dat leidt tot een besparing van 1,8 miljard euro. Daarmee voldoet Griekenland precies aan de Europese eis.    ...


Red.:   De armeren moet van de EU 1,8 miljrd inleveren.
  Worden de rijken extra belast?
Ja. De vennootschapsbelasting gaat omhoog van 26 naar 29 procent. Er komt een speciale belasting op privéjachten, die 47 miljoen moet opbrengen.

En de rijken moeten 47 miljoen inleveren. De EU: het ploerten-imperium van de rijken.
    Het slagveld wordt steeds overzichtelijker:


Uit: De Volkskrant, 12-08-2015, van verslaggever Gijs Hablous

Wie lekt tekst TTIP? WikiLeaks biedt een ton

Tussentitel: Verdrag alleen in te zien door enkele multinationals en onderhandelaars

Klokkenluiderscollectief WikiLeaks looft een beloning uit van 100 duizend euro voor het lekken van de tekst van het Trans-Atlantisch Vrijhandels- en Investeringsverdrag (TTIP). ...


Red.:   Eigenlijk hoef je niets meer te weten. De betrokkenen gaan natuurlijk alleen maar over hun eigenbelang  - het idee dat EU-technocraten of multinationals over iets anders zouden praten dan hun eigenbelang is volstrekt absurd. Dus je kan zonder een letter in te zien van dat verdrag er al helemaal tegen zijn. De rest is details. Zoals dit:

  Tot nu toe hebben nationale parlementen geen inzicht gekregen in de teksten waarover wordt onderhandeld.

Democratie... Nooit van gehoord, die lieden.
    Tegen dit soort machtsgreep van dictators waarop alleen maar gruwelen kunnen volgen, helpt maar één ding: een opstand waarbij een aantal van die bureaucraten vanuit hun bureauramen naar beneden worden gegooid, en ter herinnering voor de rest van de elite een select gezelschap aan multinationalbazen aan lantarenpalen komt te hangen.
    Als ze weigeren een referendum te houden ...
    Een lumineuze gedachte:


De Volkskrant, 05-12-2015, ingezonden brief van mevrouw M.J. van Gilst, Dieren

Geef het geld aan ons!

Donderdag heeft Draghi weer eens een poging gedaan de economie een duwtje in de rug te geven. Met maar liefst 380 miljard euro. Het lijkt weer niks uit te halen. Al dit geld, dit enorme bedrag, gaat naar financiële instellingen. Niet naar de gewone man zoals u en ik. En daar zit volgens mij nu juist de kneep: u en ik doen al jaren lang niks anders dan inleveren op het bedrag dat wij te besteden hebben, mede door de draconische bezuinigingen van de afgelopen jaren. Logisch dat de economie dan kwakkelt! Aan de basis zit het niet goed, mede door het stringente bezuinigingsbeleid.
    Ik heb gehoord dat er stemmen zijn opgegaan om dit gigantische bedrag van 380 miljard euro gewoon uit te delen aan de Europese huishoudens. Dat lijkt me een veel beter idee. Als elk huishouden in Europa 3.000 of 4.000 euro per persoon in een keer extra te besteden heeft, willen de centen wel rollen! Dat zou pas een oppepper aan de economie geven!


Red.:    Maar beste mevrouw ... Daar is de EU helemaal niet voor bedoeld. De EU is bedoeld voor het geven van geld aan de rijken. Niet voor het geven van geld aan de gewone mensen.
        Weer een van de neoliberale machinaties van de EU wordt aan de kaak gesteld:


De Volkskrant, 05-12-2015, ingezonden brief van Pieter Markus, Geldrop

Fabeltjes

Peter Korenhof meent dat deflatie leidt tot uitstel van aankopen, en dat is slecht voor de economie.
    Het lijkt me een fabeltje zonder veel empirisch bewijs. Uitgaven voor voedsel, kleding, zorg, huisvesting, elektriciteit, gas, transport, onderwijs, verzekeringen en zo meer kunnen we niet of nauwelijks uitstellen. Andere uitgaven, zoals voor elektronische apparaten die jaarlijks goedkoper worden, willen we niet uitstellen; die telefoon of computer hebben we nu nodig.
    De huidige lage inflatie wordt vooral veroorzaakt door de dalende olieprijs. Maar niemand rijdt nu een kilometer minder in de verwachting dat de benzine volgend jaar goedkoper is. Als we al uitgaven uitstellen, doen we dat omdat we bang zijn in de toekomst minder te besteden te hebben, door inkomensverlies of stijgende huur of zorgverzekeringspremie.
    Wat de ECB werkelijk vreest, is dat landen en banken zullen omvallen als hun te hoge schuldenlast niet verwaterd door inflatie.
    Daar staat tegenover dat de reserves van pensioenfondsen en verzekeringsmaatschappijen evenals het spaargeld van particulieren zonder inflatie waardevast zijn, dat is ook veel waard. Geen inflatie of deflatie, dat lijkt me het beste.


Red.:   Natuurlijk zijn alle EU-instellingen sterk volksvijandig, maar voor de ECB geldt dat in nog hogere mate. Bij een revolutie zou het pssend zijn als dit instituut in rook op zou gaan. Dit nadat de inwonende zielen gelouterd zijn middels defenestratie.
    Er is een probleem, en het leidt tot twee onvoorzichtigheden:


Uit: De Volkskrant, 17-12-2015, van correspondent Marc Peeperkorn

Europese Unie | Groot-Brittannië eist hervormingen

Brexit is geen loos dreigement

De Britse premier Cameron probeert vanavond in Brussel de andere EU-leiders achter zijn lijst hervormingen te krijgen. Hoeveel kans maken zijn eisen? En hoe lang wordt de Britse euroscepsis nog geaccepteerd?


...    De tweede Britse eis - minder regels, meer markt - ontmoet evenmin veel weerstand. ...


Red.:   De EU is rabiaat neoliberaal.
    En:

  Het derde punt op het Britse verlanglijstje - ontheffing van de plicht uit het Europees Verdrag te streven naar de ever closer union - zal zeker bij Rutte en Timmermans een meewarige glimlach op het gezicht toveren. Het was immers het Nederlandse kabinet dat in de zomer van 2013 aankondigde dat het tijdperk van de ever closer union voorbij was. Om vervolgens in te stemmen met de bankenunie, de grootste overdracht van soevereiniteit aan de EU sinds de introductie van de euro.

De EU is een expansief imperium.
    En de landelijke bestuurders die dit hebben gedaan zonder het volk, dat de soeveriniteit heeft, te raadplegen, zijn landverraders.
    Kijk er eens ... We hoeven niet meer ons best te doen om aan te tonen dat het Europese Neoliberale Imperium een stuk gereedschap van de Joodse financiële wereld is. Ze voelen zich zo zeker van de vrijstelling van kritiek ("Antisemitisme!", "Holocaust!") dat ze het gewoon toegeven:


Uit: De Volkskrant, 11-07-2016, van een verslaggever

... topfunctie Barroso bij bank

De toetreding van José Manuel Barroso, voormalig voorzitter van de Europese Commissie, tot het bestuur van de Amerikaanse zakenbank Goldman Sachs ... De bank maakte vorige week bekend dat Barroso niet-uitvoerend voorzitter wordt van de internationale tak van het bedrijf.
    Daarmee krijgt Barroso een functie die vergelijkbaar is met die van president-commissaris in het Nederlandse stelsel. Barroso was tien jaar lang voorzitter van de Europese Commissie, tot 2014, en daarvoor was hij premier van Portugal.    ...


Red.:    Ook het vervolg schrijft de Volkskrant gewoon allemaal zelf op:
  Barroso is niet de eerste die van de Europese Commissie naar Goldman Sachs vertrekt en ook de personeelsuitwisseling van Goldman Sachs met de Europese Centrale Bank is opvallend. Mario Draghi, de huidige bestuursvoorzitter van de Europese Centrale Bank (ECB) werkte tussen 2002 en 2005 als vicepresident Europa van Goldman Sachs. Kort daarna werd hij president van de centrale bank van Italië. Mario Monti, voormalig Europees Commissaris voor de mededinging en ex-premier van Italië, was jarenlang adviseur van Goldman Sachs, net als Otmar Issing, ex-bestuurder van de ECB, en Karel van Miert, eind vorige eeuw vooraanstaand Europees Commissaris, idem.

Niets aan toe te voegen.
  Goldman Sachs is een buitencategorie onder de banken. Het bedrijf staat symbool voor het financiële kapitalisme.

Wel wat aan toe te voegen: het Joodse financiële kapitalisme.
  Gedurende de kredietcrisis speelde de bank een paar omstreden rollen. Zo hielp de bank de Griekse regering met valutaswaps die het land enorm veel geld kostten en mede in de crisis stortten.De bank speelde ook een rol bij de zogenoemde 'herverpakte' hypotheken in de VS, een van de belangrijkste oorzaken van de crisis die in 2008 losbarstte.

Het verrotte Joodse financiële kapitalisme.
    En kijk er eens: hier is het cruciale bewijs:


Uit: Elsevier.nl, 06-08-2016. uitleg of detail

Waarom EU vreest voor Brexit-invloed op Zwitserland

De Britse stem voor een Brexit kan consequenties hebben voor de Zwitserse onderhandelingen met de Europese Unie. De uitkomst van de onderhandelingen met de Zwitsers, waar een tijdsdruk op ligt, kan namelijk een precedent scheppen voor de gesprekken met Groot-Brittannië, iets waar Brussel zich zorgen om maakt.
    Zwitserland stemde in februari 2014 met een nipte meerderheid van 50.3 procent voor het inperken van EU-migratie naar het Alpenland. Tegelijkertijd wil Zwitserland ook de toegang behouden tot de interne vrije markt van de EU.    ...

‘Toegang tot vrije markt kan niet zonder vrij verkeer personen’
‘Eigenlijk krijgt Zwitserland een ‘Cameron light’-deal’, zegt een EU-bron die dichtbij de onderhandelingen staat tegen Politico. Hiermee wordt verwezen naar de overeenkomst die de voormalige Britse premier David Cameron in februari sloot met de EU, waarin een aantal sociale zekerheidsvoorwaarden voor migranten werden ingeperkt. De EU hoopte daarmee tevergeefs een Remain-stem af te dwingen bij de Britse kiezer.
    Zowel de Britten als de Zwitsers willen controle over het aantal EU-migranten dat hun land binnenkomt, maar willen tegelijkertijd toegang tot de Europese interne vrije markt. De EU blijft er echter op hameren dat vrije verkeer van personen, een van de kernwaarden van de Unie, een voorwaarde is voor de toegang tot de markt.    ...


Red.:   Er is maar één cultuur waarvoor vrije (im)migratie een absolute voorwaarde voor alles  is - zelfs voor het materiële belang van handel: de Joodse cultuur:
   Het Europese Imperium is een Joodsistisch Imperium!
   Dat de miljarden en biljarden afkomstig van de burgers direct stort op de rekeningen van de Joden en Joodsisten:


Uit: De Volkskrant, 08-09-2016, door Koen Haegens

Gratis geld voor bedrijven

In een wanhopige poging de kwakkelende economie te stimuleren, leent de Europese Centrale Bank sinds kort (bijna) gratis geld aan grote ondernemingen. Waarom geeft ze dat geld niet aan de burgers?


Dankzij de geldpolitiek van de Europese Centrale Bank (ECB) lenen grote ondernemingen sinds enkele maanden vrijwel gratis geld. Sinds juni koopt de ECB hun schulden op. Dat stelt bedrijven in staat dure, oude leningen te vervangen door spotgoedkope nieuwe. Ze betalen zo de komende jaren fors minder rente.    ...


Red.:   Waardoor ze meer winst maken, wat gaat naar de aandeelhouders en de financiële wereld, wat gaat (voor een groot deel) naar de Joden en Joodsisten van Goldman Sachs enzovoort uitleg of detail .


Naar Politieke analyse  , Politiek lijst  , Politiek & Media overzicht  , of site home.