WERELD & DENKEN
 
 

PC-club: Marjan Slob

De Volkskrant is, schrijvende mei 2016, weer aan het wisselen in haar columnistenbestand. De eerste die verdween was Rens van Tilburg, econoom en één van de weinige met een gematigd geluid. De eerste aanwinst was ene Marjan Slob, waarachter vermeld stond: 'filosoof'. Waarop zich in de geest van deze redactie een sardonische grijns ontwikkelde ... Filosofie  was tot voor een decennium of zo het territorium van zwevende ivoren toren bewoners die indien gedwongen tot confrontatie met de werkelijkheid onmiddellijk tot krijsende waanzin zouden vervallen. De nieuwe generatie heeft daar iets aan toegevoegd: de waanzin van de politieke-correctheid  .
     Maar ook in dit geval moet je natuurlijk wachten met je definitieve oordeel tot de confrontatie met de werkelijkheid. Dus maar eens starten met lezen (het filosofische deel van haar bijdragen is behandeld elders uitleg of detail ):
  

Uit: De Volkskrant, 10-03-2016, column door Marjan Slob, filosoof. Dit is haar eerste bijdrage als columnist voor Opinie & Debat

Jeuk

Tussentitel: Sympathiseer je zonder meer met iemand, puur omdat die lijdt?
 

Red.:    Oh jeee, daar heb je het al ... In deze tijden kan 'sympathie' slechts één ding betekenen: "sympathie voor haatbaardige moslimimmigranten". Eens kijken of dat waar is:

  Zo bezie ik de mensen die momenteel tekeergaan tegen vreemdelingen.
    ... Ik zal ... moeten meeleven met mensen die staan te schreeuwen voor een toekomstig asielzoekerscentrum, die varkens in bomen hangen.

Bingo! Het zit in dat ene woord: 'tekeergaan'. Niet "bezwaar maken tegen", maar 'tekeergaan'. Deze mevrouw behoort tot de politiek-correcte waanzin.
    Na een intermezzo gevolgd door dit:
  ... Ik zal ... moeten meeleven met mensen die staan te schreeuwen voor een toekomstig asielzoekerscentrum, die varkens in bomen hangen.

Geen twijfel mogelijk: elitaire politieke-correctheid gepaard gaande met diepe haat voor "het gewone volk".
     In combinatie met 'filooof', weet je dan onmiddellijk dat het heel ernstig moet zijn. Even kijken of dát waar is:
  Ze doen er van alles aan om de boosdoeners van zich af te houden, tot ver over de pijngrens heen. ... Die elite ondermijnt de verklaring van de klagers met zakelijke feiten. 'De criminaliteit onder allochtonen is echt niet zo hoog als je corrigeert voor sociaal-economische factoren', zegt ze.
    Of: 'Straks, als wij in onze aanleunwoning zitten, hebben we die allochtonen hard nodig om onze billen te wassen.'
    Of: 'Slimme ict'ers uit Syrië zijn goed voor de economie.' Enzovoort, en zo verder - en dat op een steeds vermoeidere, steeds meer belerende toon.
    Dat werkt dus niet. ...

Een typisch voorbeeld van het 'zwevende ivoren toren bewoner'-zijn, met wat we al weten over moslims uit het Midden-Oosten en Noord-Afrika: uiteenlopend vaan terrorist, via criminelen, tot een achterlijke massa die niet mee kan komen - met enkele figuren die dit wel lukt en bij weeromstuit en diepe haat tegen Nederlanders ontwikkelen uitleg of detail . Om het werk te doen moesten er een kleine half miljoen Oost-Europeanen komen.
    Dit is tot nu toe min of meer de bekende politiek-correcte waanzin. Het is nog niet de krijsende politiek-correcte waanzin van de soort van, bijvoorbeeld, Maarten van Rossem: "PVV'ers zijn proto-criminelen want kijk maar wat ze aangericht hebben bij Charlie Hebdo en in theater Bataclan" uitleg of detail . Het is er wel, maar daarvoor moet zorgvuldig worden gelezen. Het voorgaande is namelijk allemaal uit de tweede helft van het artikel. De eerst helft bevat een inleiding waarvan alleen de niet-politiek-correcte of achterdochtige lezer de portee snapt - of degene die twee of drie keer leest. Hier is dus dat begin:
  Stel: je hebt jeukende wondjes over je hele lichaam, wondjes die maar niet willen genezen. Als je goed kijkt, zie je kleine draadjes uit de plekken komen. Je voelt ze bijna in je groeien.

Paragraaf 1 - dit lijkt te gaan over ziekte - de inge-/ver-lichte waarnemer weet: dit gaat over tegenstanders van haatbaarden-immigratie.
  Je kunt niet ophouden met krabben. Je gaat naar de dokter die de huidplekken wel ziet, maar geen oorzaak kan vinden. Een second opinion levert ook niets op: wat jou overkomt, past gewoon niet in het officiële verhaal. Surfend op internet stuit je gelukkig op lotgenoten, mensen met ondraaglijke jeuk die net als jij draadjes zien in hun wonden. Zij hebben ook een naam voor hun lot: Morgellons disease.

Paragraaf 2 - dit lijkt te gaan over ingebeelde ziekte - de inge-/ver-lichte waarnemer weet het nu bijna zeker: dit gaat over tegenstanders van haatbaarden-immigratie.
  Morgellons disease bestaat. Dat wil zeggen: de term bestaat, maar de ziekte zelf is volgens de meeste medici ingebeeld. Zij spreken van parasietenwaan. De wondjes genezen niet omdat de patiënten ze zelf steeds openkrabben. En die draden zijn simpelweg vezels uit een trui, of haren van de kat die blijven plakken in het wondvocht. 

Paragraaf 3 - de term 'parasieten' valt - de inge-/ver-lichte waarnemer weet het nu bijna absoluut zeker: dit gaat over tegenstanders van haatbaarden-immigratie.
  Ik had nog nooit van Morgellons disease gehoord totdat ik erover las in The Empathy Exams van de jonge Amerikaanse essayiste Leslie Jamison. Zij bezocht uit nieuwsgierigheid een meerdaagse bijeenkomst van patiënten in Texas, en beschrijft prachtig wat dat bezoek met haar doet. Ze neemt hun littekens waar, ze ziet hun gekrab. Ze knoopt praatjes aan in de koffiehoek.

Paragraaf 4 - de term 'empathy' valt - de inge-/ver-lichte waarnemer weet het nu bijna oneindig zeker: dit gaat over tegenstanders van haatbaarden-immigratie. Het is duidelijk dat bij deze auteur sprake is van een ernstige obsessie.
  De bezoekers blijken aardig, maar ook compleet geobsedeerd: hun wereld is vernauwd tot die vieze beestjes onder hun huid. Jamison krijgt zelf jeuk. En dan schrijft Jamison: 'De vraag is niet of deze ziekte echt is. De vraag is welke soorten realiteit een voorwaarde voor compassie zijn.'

Paragraaf 5 - de term 'compassie' valt - het is duidelijk dat bij deze auteur sprake is van een zeer ernstige obsessie.
  Ik heb dat zinnetje een paar keer moeten overlezen. Ik denk dat Jamison vraagt: sympathiseer je zonder meer met iemand, puur omdat die persoon lijdt? Of kun je pas echt meeleven als je mee kunt gaan in iemands beleving van zijn lijden?

Paragraaf 6 - het is duidelijk dat bij deze auteur sprake is van een ongeneselijke obsessie.
  Voor mij is dat ook een politieke vraag. Wat nu als je landgenoten zeggen ergens vreselijk veel last van te hebben, en ook met veel misbaar kenbaar maken wáár ze precies last hebben - maar je gelooft niet in de reden die zij zelf voor hun ongenoegen geven? Hoe ga je dan met elkaar om?

Paragraaf 7 - de volkomen overbodige brug.
  Zo bezie ik de mensen die momenteel tekeergaan tegen vreemdelingen. Zij zeggen dat ze last hebben van buitenlanders, moslims, vluchtelingen die 'parasiteren' op ons maatschappelijke lichaam.

Paragraaf 8 - we staan met twee benen in het land van de ongeneselijke geesteszieken. Degenen die beweren dat de reeks aanslagen gepleegd door moslims een bewijs zijn van het gevaar van de PVV.
  Ze doen er van alles aan om de boosdoeners van zich af te houden, tot ver over de pijngrens heen. ...

Paragraaf 8 (begin) - de ongeneselijke geesteszieken bevestigen hun kwaal - ze doen er van alles aan om de realiteit van zich af te houden, tot ver over de pijngrens heen. En wel zo ver, dat het lichaam alle bewustzijn van de pijn (de realiteit) heeft uitgeschakeld. Een functie die vermoedelijk plaatsvindt in de hersenstam uitleg of detail (het periaqueductal gray uitleg of detail ). Op dit punt is het politiek-correcte denken verworden tot een reflex. Dit soort mensen, klasse "Maarten van Rossem", zijn zombies.
    En dan komt er ook nog dit bij:
  ... 'Kijk dan naar mijn wonden!', schreeuwt de ander nog een beetje harder.
    Je besluit te kijken en je ziet benarde levens. Heel andere levens dan het jouwe. Jij hebt zat werk, je voelt je veilig in je buurt, de wereld is jouw speeltuin. Je kunt begrijpen dat deze mensen zich in het nauw voelen zitten. ...

Veinzen door de zombie dat er sprake is van empathie met het slachtoffer wiens bloed gedronken wordt (strikt genomen is dat een vampier, maar ja ...).
  Ik geloof dat maatschappelijke ontspanning pas een kans krijgt door met empathie te reageren op de paniek van je landgenoten. Ik zal dus moeten meeleven met mensen die staan te schreeuwen voor een toekomstig asielzoekerscentrum, die varkens in bomen hangen.

Veinzen door de zombie dat er sprake is van empathie met het slachtoffer wiens bloed gedronken wordt,  deel twee.
  Meeleven, ja. Maar zonder hun eigen duiding van hun onbehagen over te nemen. Dat is natuurlijk op eieren lopen, want het gevaar is levensgroot dat zij zich alleen maar meer miskend zullen voelen als ik hun eigen verklaring afwijs.

Veinzen door de zombie dat er sprake is van empathie met het slachtoffer wiens bloed gedronken wordt, deel drie.
  Welke vorm compassie in zo'n geval het best aan kan nemen? Ik weet het niet. Dan zit er maar één ding op. Oefenen.

Veinzen door de zombie dat er sprake is van empathie met het slachtoffer wiens bloed gedronken wordt, deel vier.
    Hier is dus sprake van kwaadaardigheid. En wel kwaadaardigheid van het niveau van Sheila Sitalsing uitleg of detail en Margriet Oostveen uitleg of detail . Deze laatsten zijn hier gekwalificeerd als "gifmengsters"  . Om het beeld te voltooien, kun je Marjan Slob er nu al aan toevoegen, en er een klasse van maken: "De Drie Gifmengende Heksen".
    En dit artikel is interessant om nog een reden, namelijk daar waar het wat zegt over het verschijnsel "filosoof". Het blijkt namelijk naadloos te passen bij eerdere bijdragen van filosofen aan het maatschappelijke debat. Waar de filosoof al van nature zich tot het kosmopolitisme bekeert, blijkt bij confrontatie van dat kosmopolitisme met de harde werkelijkheid van islamitische immigratie, de filosoof keihard voor de islam boven de beschaving te kiezen, zie het lijstje in Filosofie, inleiding  , en met name het voorbeeld van John Gray uitleg of detail .
    De filosoof stelt ons niet teleur. In haar tweede bijdrage. Wat al vele malen eerder is hier geconstateerd: politieke-correctheid is geen kwaal, het is een syndroom: zie je één aspect ervan, dan is de rest bijna verzekerd. In zijn geheel. Hoe onwaarschijnlijk ook. Want er is nauwelijks een inhoudelijk verband te leggen tussen bezwaren tegen azc's en het voorstaan van democratie. Toch heeft de filosoof bezwaar tegen beide. Terwijl het toch moeilijk voorstelbaar is dat iemand bij zijn gezonde verstand bezwaar zou hebben tegen democratie. Toch heeft politieke-correctheid bezwaar tegen democratie. Want democratie is wil van het volk, en de politieke-correctheid tegen de wil van het volk. Dat laatste zal men natuurlijk nooit erkennen laat staan hardop zeggen, maar zo is het. Blijkt uit alles. En uit wat de filosoof schrijft:


Uit: De Volkskrant, 24-03-2016, column door Marjan Slob, filosoof.

Pestkoppen

Ik kijk naar die pas ...


Red.:    De pas voor het referendum over het associatieverdrag met Oekraïene. Maar dat doet er niet toe. Democratie is democratie. Hoe meer democratie, hoe beter. Behalve als je eeen hekel hebt aan democratie. Dan is het: hoe minder democratie, hoe beter. Zo is het bij de filosoof:

  Ik kijk naar die pas ...  en voel onbehagen. Dat onbehagen is deels van inhoudelijke aard. Ik heb geen mening paraat over een verdrag dat deel uitmaakt van een ingewikkeld weefsel van Europese juridische verdragen.

Het standaardverhaal. Van een echte filosoof zou je een originele inbreng verwachten. Nepgevallen brengen het standaardverhaal - met mogelijk wat andere woorden. Het standaardverhaal tegen de democratie: "Dit is te ingewikkeld voor het plebs". De weerlegging: gewone verkiezingen met partijen voor de Tweede Kamer met een veelheid van programmapunten zijn nog veel ingewikkelder.
 
  Dat onbehagen is deels van inhoudelijke aard. Ik heb geen mening paraat over een verdrag dat deel uitmaakt van een ingewikkeld weefsel van Europese juridische verdragen.

Wat sneu, hè. Voor de filosoof. Zo een standaardverhaal ophangen. Als filosoof ... Dus wat doe je als moderne nepfilosoof: je gaat prietpraat verkondigen:
  Ik overzie niet wie ik met mijn stem precies in de kaart ga spelen. En aangezien ik persoonlijk geen handeltje drijf met iemand in Kiev, hoef ik er van mezelf ook niet zo nodig een mening over te hebben. Dit is nu typisch zo'n kwestie die ik graag aan specialisten overlaat.

Wat jammer dat ze niet de nog veel ingewikkelder rest van de wereld aan de specialisten overlaat.
    En vervolgens als je aan het projecteren:
  Een nog groter onbehagen voel ik omdat ik die referendumvraag eigenlijk nauwelijks letterlijk kan nemen; voor mij staat er niet wat er staat.
    Stiekem denk ik dat het gros van de mensen die hebben geijverd voor dit referendum net zo min als ik een helder beeld hebben van wat er met dat verdrag op het spel staat. Het dwarsbomen van de zittende macht is, vermoed ik, het belangrijkste motief van de ruim vierhonderdduizend medeburgers die vonden dat dit referendum er moest komen.

Het belangrijkste motief van de filosoof: het steunen van de machthebbers. De politieke-correctheid.
    Het gaat gepaard met ongelofelijke hoeveelheden kwaadaadigheid:
  Ik denk aan de gemeentelijke bureaucratie die mij braaf mijn stempas bezorgt, op commando van een groep die in feite vijandig staat tegenover die keurige bureaucratie zelf.

Zoals al uitvoerig bewezen, probeert die "keurige bureaucratie" met kleinere en grotere chicanerijen de democratie te frusteren, door minder stembureaus te openen en eenzijdige voorlichtingsfolders te versturen.
  Misschien moet ik meer aandacht besteden aan de lacherige, honende toon die journalistiek in de school van GeenStijl kenmerkt. Waar doet die ook alweer aan denken? Aan de pestkoppen op school die het leven van sommige leraren zuur maken.

GeenStijl doet denken aan die niet meer bestaande traditie van kritische journalistiek die het amateurpotentaatjes in het bestuur en de knipmessende lakeien in de media zuur maakt uitleg of detail .
  De methode is wreed, en leuk is het niet om te zien hoe fatsoenlijke mensen in het nauw worden gedreven.

Geweldig, hoe hier de lagere klassen uitbuitploerten uitleg of detail en Koude-Oorlogsvoerende potentaten uitleg of detail worden afgeschilderd als "fatsoenlijke mensen" ... Mensen als "Jihadvlaggen mogen wel, Nederlandse vlaggen mogen niet" Van Aartsen.
    Dit is van een nieuw niveau van kwaadaardigheid. Dit niveau:
  Voor mijn geestesoog doemt een beeld op van een sluipwesp die eitjes legt in een rups. De wespenlarven vreten van binnenuit het lijf van de rups op en tasten gaandeweg ook diens hersenen aan.

Wat een uitnemend zelfportret. Ongekend. Inclusief het effect dat het beoogt:
  De larven enteren als het ware het biologisch programma van de rups en dwingen hem tot gedrag dat in zijn eigen nadeel is.

Precies wat de filosoof beoogt met haar sluipwespschrijverij ten gunste van haar ploertige klasse.
    Deze mevrouw heeft de potentie om heel groot te worden als symbool in de revolutie. Als die komt.
    Het is na de flitsende start een hele tijd rustig geweest aan het Slob-front. Maar nu dan ook meteen een dubbelslag:


Uit: De Volkskrant, 23-06-2016, column door Marjan Slob, filosoof.

De onzichtbare vijand

Rapper Typhoon werd aangehouden omdat een agent de combinatie van twee in het oog springende kenmerken - dure auto en zwarte huidskleur - verdacht vond. ...


Red.:   Ach, je bent filosoof en je wilt wat betogen - net als je voorbeeld Hegel. Maar dat betoog is in strijd met de werkelijkheid - net als het betoog van Hegel uitleg of detail uitleg of detail . Wat doe je dan, als je geconfronteerd wordt met die werkelijkheid? Je doet net als Hegel, en antwoordt: "Des te erger voor de werkelijkheid!". In dit geval: je laat de werkelijkheid gewoon weg. Want het ging niet om de combinatie van dure auto en zwarte huidskleur - een zwarte vrouw met dure auto zou nooit worden aangehouden. Nee, het ging om een andere combinatie: die dure auto, man, én jeugdige leeftijd - en die dan verzwaard door een zwarte huidskleur want zwarten zijn "kwetsbaar" oftewel "een stuk armer" oftewel hebben een stuk minder kans op "een eerlijk verkregen dure auto"
    Maar deze leugen was dus nodig voor dit betoog:

  'Een statistisch patroon mag nooit uitmonden in een oordeel waar een individu last van heeft'...

Flagrante onzin. Verzekeraars doen niets anders, en doen het op basis van een daartoe gespecialeerd vak, uitgeoefend door de zogenaamde "actuaris" uitleg of detail .
    Flagrante onzin gevolgd door stromen pedante uitspraken:
  ... vanuit die vuistregel zullen onze bestuurders verder moeten nadenken over hoe zij al hun statistische kennis fatsoenlijk gaan toepassen. En daar gaan ze wel uitkomen. Juist omdat het probleem nu open op tafel ligt.

Er is slechts één probleem en dat ligt onder dikke dekens van leugens en politieke-correctheid: het matig tot ernstig mindere sociaal en maatschappelijk presteren van de gekleurde etnieën.
   Dus over op de volgende:
  ... de angst voor terroristen die zich zouden verbergen in vluchtelingenstromen. Die veronderstelde terroristen vallen niet op, en dat maakt voor sommigen iedere vluchteling bij voorbaat verdacht.

En weer om te beginnen een geval van een halve waarheid leidende naar een hele leugen. Dat van die angst voor de terroristen is waar, maar slechts en deel van de redenen voor de "angst" voor "vluchtelingen" in het algemeen. Die "vluchtelingen" zijn lieden uit Syrië en andere landen uit het Midden-Oosten. Een Midden-Oosten dat gekenmerkt wordt door het feit dat mensen bereid zijn elkaar de hersenen sin te slaan voor relatief kleine verschillen in opvattoing. Voor verschillen zoals die tussen "soennieten" en "sjiieten", die wij niet snappen.
    En dat soort mensen komt hierheen.
    Het gevoel daarbij zou eigenlijk geen "angst" moeten heten, maar iets als  "ervaringsgedreven gewaarschuwdheid".
    Wat geldt voor nog een factor: de ervaring met de hier al aanwezige moslims. Die belend is aan iedereen behalve de zwakzinnig poltiek-correcten als negatief. Tot uiterst negatief. Samengevat: ze haten ons uitleg of detail .
    En nog een derde factor van gewaarschuwdheid: het wereldwijde terrorisme bedreven door de moslims. Ook daarover heeft de filososf wijsheden te berde te brengen:
  Omar Mateen, de jongeman die vorige week vijftig mensen doodschoot in een homobar in Orlando ...
    Hoe meer er bekend wordt over Mateen, hoe meer hij bevangen lijkt te zijn geweest door het angstige vermoeden dat hij niet was wie hij van zichzelf moest zijn. ...

Gevolgd door nog vele meer fantasieën van de psychologiserende filosofie. Met ontbrekende de factor die op zijn minst een belangrijke rol heeft gespeeld: zijn moslim-zijn.
    Na nog meer geouwehoer glijdt de column aan het einde af naar absurde gratuïteit:
  Je kunt rustig stellen dat onze cultuur een ambigue omgang heeft met geweld. We vermoeden en vrezen het overal, en tegelijk vermaken we ons avond aan avond met de gewelddadige verhaallijnen van films en games. Geweldsfantasieën zitten in ons.

En morgen gaat de zon weer op ... Iemand een biertje?
    Maar de mooiste krent in de filosofische pap hebben we bewaard. Gepaard gaande met ongeveer de alleroudste retorische truc: Ad verecundiam uitleg of detail - het beroep op autoriteit:
  ... stelt de Sloveense filosoof Slavoj Žižek.

En welke waarheid behoeft een dergelijke armoedige ondersteuning? Deze waarheid:
  Žižek verklaart zo de haat tegen joden die zich - in weerwil van de clichés over blauwe ogen versus haakneuzen ...
    Iets vergelijkbaars zie ik in de angst voor terroristen die zich zouden verbergen in vluchtelingenstromen.

Juist ja: "De Joden van toen zijn als de moslims van nu".
    Wat een stupiditeit ...
    Het meest stompzinnige argument in de immigratie- en integratiediscussie.
    Daarna was het weer een tijdje rustig, met ook de vakantieperiode. Maar het is september dus kunnen we weer aan de slag. Met meteen een hele mooie, die als archetype kan dienen voor een categorie in retorische trucs die deze redactie ontgaan was. Eerst de structuur van het stuk door van iedere alinea het begin te nemen:


Uit: De Volkskrant, 15-09-2016, column door Marjan Slob, filosoof.

Mijn masker is van mij

In het randprogramma van het festival Oude Muziek vertelde professor Rosi Braidotti ...
    Braidotti legde een direct verband ...
    Bij mij viel er op dat moment een kwartje. ...
    Vanouds hadden kinderen, slaven en vrouwen ...
    Er is een scène in Onderworpen, de roman van Michel Houellebecq ...
    In de hal van diens Parijse herenhuis ...
    Binnen het patriarchaat heeft privacy voor vrouwen niets te betekenen. ...
    Daar gaat privacy over. ...
    Het machtsverlies van de patriarch ...
    Je gaat naar buiten,...
    Soms geef je jezelf te veel bloot en ...
    En zolang je maar een thuis hebt natuurlijk ...
    De buitenwereld voelt onherbergzaam ...
    Als je in de praktijk geen enkele macht ...
    Ik had me voorgenomen op deze plek te zwijgen over het boerkinidebat ...


Red.:    Tja, nu is het toch wel grotendeels duidelijk, hè ... Het gaat in bijna het hele stuk over diverse zaken met als zichtbare band een historisch context, en dan, plotseling, aan het einde, wordt er overgestapt op de actualiteit. De lezer is langdurig beslopen zonder dat hij wist dat hij beslopen werd, natuurlijk, en dan BANG!!!, klapt de val dicht in de laatste korte alinea.
    De als eerste opkomende suggestie voor de naam hiervan, wat best wel eerder vertoond is, was "sluipoverval", maar uiteindelijk is gekozen voor het minder descriptieve maar makkelijkere woord "hinderlaag".
    Een stuk gereedschap dat typisch past in het arsenaal van de gifmenger, die dus meestal een gifmengster is, en zo ook in dit geval. Qua eerdere voorbeelden kwam ook onmiddellijk de naam van Anet Bleich op. Helaas nog geen verzameling van, maar iets typisch van haar is een uitgebreid "Hier is het leven van Ed van Thijn" met aan het einde "... dus alle moslims moeten worden toegelaten".
    Dat wat betreft de vorm. Dan de inhoud, die men zo kan invullen, want van precies dezelfde soort als alle eerdere bijdrage vanuit "De overname door de islam is een GOEDE zaak"-hoek: boerkini = duikpak/-surfpak/-maatpak/-stropdas/-t-shirt/-carnavalskostuum ... enzovoort. Slaande op het aspect van bedekking. Enzovoort. In dit geval beginned met het Venetiaanse masker.
    Wat allemaal met één simpel tegenargument beantwoord wordt: "Het nazi-uniform is verboden". Waarvoor ook geldt dat het bedekking is net als duikpak/-surfpak/-maatpak/-stropdas/-t-shirt/-carnavalskostuum ... enzovoort.
    Wat is zonder verder nadenken laat zien dat het niet gaat om "bedekking", maar over "symbool". In dit geval: symbool voor een beweging die zojuist een behoorlijk lange reeks aanslagen heeft gepleegd op gewone burgers. Welke gewone burgers dus het recht hebben gevrijwaard te blijven van herinnering daaraan, door lieden die door het vertonen van de symbolen van de aanslagplegers laten zien dat ze denken dat ze superieur zijn en boven de wet van de overige burgers verheven.
    Argumenten die simpel zijn en voor iedereen te bedenken, en die de filosoof hier vermijdt door de taktiek van "hinderlaag". Ze heeft het eigenlijk wel over dit onderwerp, maar op een verborgen manier. Zodat de argumenten niet weerlegd kunnen worden vanuit het punt waar het om gaat. Het is alsof je een wedstrijd met jezelf aan het spelen bent. Wat filosoof Slob kennelijk ergens ook beseft:
  ... maar nu moet ik toch iets inkoppen. ...

Je ziet het al helemaal voor je: de keeper rolt de bal op zijn gemakje naar de back. De back maakt een handige manoeuvre langs de tegenstander en bedient de middenspeler. Die omspeelt met mooie schijnbewegingen de vijandige middenspelers en bedient de vleugelman, die de back eruit loopt, een fraaie hoge voorzet geeft naar de spits die zich ongestoord heeft kunnen vrijlopen, en daar komt die bal aangezweeft ... Een inkoppertje.
    Oftewel: wat een uiterst minderwaardige manier van "argumenteren" ...
    Het is zelfbevlekking.
    Omdat het elders ook nodig was, hier een stukje Slob in beeldvorm:

Zoiets garandeert je een plaats kort achter Sheila Sitalsing en Margiet Oostveen in de rij voor het Grote Scheermes. Waarbij naar het lezen van het slot van dit artikel (de Volkskrant, 18-03-2017) ... :
  Overigens zag ik woensdag de eerste lammetjes van het jaar.

... het idee rees om het publiek voor dit speciale geval allemaal bolletjes wol uit de reiken, waarmee ze dan vrolijk naar Marjanneke kunnen zwaaien als het haar beurt is ... Onder het collectief roepen van "Bèhèèèè!!!""


Naar PC club  , Politiek lijst  , Media lijst  , Politiek & Media overzicht  , of site home  .