WERELD & DENKEN
 
 

Bronnen bij Vijfde colonne: woordvoerder Abdelkader Benali

8 nov.2015

Abdelkader Benali had een aantal jaren terug een goede kans om bij een verkiezing van "Meest gematigde moslim in Nederland" de koppositie te krijgen. Hij schreef tenslotte boeken in het Nederlands, was veelvuldig op televisie en regelmatig zelfs als presentator - onderwerp: literatuur. Abelkader Benali was eigenlijk al helemaal Nederlander.
    Desalniettemin waren er ook al vrij vroeg tekenen dat het niet helemaal kosjer zat. Tekenen naar buite koken als er "gekozen" moest worden. In wat het best beschreven kan worden als "loyaliteitskwesties" uitleg of detail . Uit die verzameling het erste voorbeeld. Het betreft de kwestie "Tariq Ramadan". Internationaal bekend moslim-intellectueel die berucht werd omdat hij weigerde categorisch afstand te nemen van steniging (je moest daar iets van begrijpen - "ies koeltoer", enzovoort ...), en in Nederland "bruggen moest gaan bouwen".  De Gay Krant ging hem interviewen over homo's, wat al snel uit de hand liep. En weer werd Tariq gevraagd afstand te nemen, nu van de moslim-afkeer van homo's. En weer bleef Tariq in gebreke. Waarop er natuurlijk furore ontstond, en het bekende proces weer opgeld deed: alle allochtonen verzamelden zich achter de allochtoon - samen met de beruchte allochtono- en  islamofielen:


Elsevier.nl, 14-04-2009 uitleg of detail

SP-senator in de bres voor islamprofessor Ramadan

Een groep van veertig 'sympathisanten' heeft zich het afgelopen weekend verenigd in het actiecomité Steun Tariq. Zij uiten via een website hun zorgen over de hetze die volgens hen gaande is tegen de islamitische professor Tariq Ramadan.


Ramadan is als adviseur in dienst van de gemeente Rotterdam. In maart beschuldigde de Gaykrant hem ervan onwenselijke uitspraken te hebben gedaan over homoseksuelen.
    Onder de mensen die het op de website opnemen voor Ramadan zijn de schrijver Abdelkader Benali en Eerste Kamerlid Anja Meulenbelt (SP).
    Benali schrijft in zijn column: 'Sinds de hetze tegen moslims met een mening steeds sterker is geworden, hebben steeds meer moslims ervoor gekozen om zich koest te gaan houden. Zij zijn de echte lafaards, niet Ramadan.'   ...


Red.:   Op de Steun Tariq website uitleg of detail zijn de contactpersonen vermeldt als: Smahane Arghidi en Abdel Hafid Bouzidi, en de handtekeningenlijst wordt natuurlijk overbevolkt door Mohammeds en Fatima's. Wie wat meer wil weten over Tariq Ramadan, kijke uitleg of detail hier en hier uitleg of detail , en vooral ook het filmpje hier uitleg of detail - u kunt het waarschijnlijk niet verstaan, maar alleen de manier waarop het uitgedragen wordt en het publiek zeggen genoeg: dit is een fervente islampropagandist, en, indien in Europa, een prominent lid van de vijfde colonne uitleg of detail . Waarmee de rest van de vijfde colonne natuurlijk solidair is ... Kijk maar naar de opvattingen van de gematigder variant, bij monde van Abdelkader Benali:


Uit: Volkskrant.nl, 06-04-2009, column door Abdelkader Benali uitleg of detail

Gun Ramadan het licht in de ogen!

Stop toch met hetze tegen een moslim met een eigen mening.

Nu is Tarik Ramadan weer de gebeten hond. Morgen zal het een islamitische prediker zijn, een islamitische schrijver, een islamitische nieuwslezer, een islamitische burgervader die niet binnen de lijnen kleurt van weldenkend Nederland.
    'Het zijn harde tijden,' vertrouwde Bas Heijne me laatst toe. Nieuw rechts is los. Hij werd gebeten door een homo, een Roemeense en een feministe op de Opiniepagina's van de Volkskrant. Krol zou geïntimideerd zijn door Ramadan. Erg allemaal.
    Ze willen dat hij zich uitspreekt over homoseksualiteit. Waar staat hij. Wat vindt hij nou echt van mannen die met mannen slapen, vrouwen die gevoelens hebben voor vrouwen.
    Uit de felle polemiek kwam voor mij niet echt goed naar voren wat Ramadan er voor standpunten op nahoudt. Dat komt, schrijven de columnisten, omdat Ramadan een wolf in schaapskleren is die er privé heel andere meningen op nahoudt dan in het openbaar.
    Het lijkt me eerder dat zijn standpunten niet duidelijk worden omdat zij, de polemisten zo heerlijk druk bezig zijn om zichzelf te overschreeuwen. ...
    Sinds de hetze tegen moslims met een mening steeds sterker is geworden hebben steeds meer moslims ervoor gekozen om zich koest te gaan houden. Zij zijn de echte lafaards, niet Ramadan.
    Ik zag een gesprek met hem waarin hij aan de tand werd gevoeld over zijn nogal ambivalente houding tegenover homoseksualiteit. Hij zat er duidelijk niet op te wachten. Die Europeanen met hun homoseksuelen toch altijd, zag je hem denken. ...
    Als moslim, als gelovige moet hij het afkeuren maar als burger dient hij het belang van de sociale vrede. ...
    Je kan diepe afkeer hebben van zijn geloofsopvatting maar dat betekent nog niet dat de argumenten van een ander dan niet meer gehoord mogen worden. En toch gebeurt dat. Nu voor de zoveelste keer, omdat hij als moslim in dienst van de overheid een voorbeeldfunctie vervult die onwenselijk wordt geacht.
    ...Het is duidelijk waar deze Don Quichotes van het ongeremde debat het om te doen is: de zoveelste moslim die vanuit zijn achtergrond de wereld beschouwt en daarmee zich een plek verwerft in deze wereld, het licht in de ogen niet gunnen.


Red.:   Het is zeer simpel: er wordt van Ramadan gevraagd afstand te nemen van de veroordeling van homoseksualiteit, en dat kan hij niet. Dus zijn daarna alle aanvallen gerechtvaardigd - zo is beschaving tot stand gekomen: door langdurige aanvallen op achterlijkheid. En het 'langdurig' is zeker noodzakelijk zodra het om religieuze achterlijkheid gaat, want dat is er alleen met een stok uit te slaan.
    En staande voor de keuze tussen beschaving en religieuze solidariteit, is die van de gematigde Abdelkader Benali ook volkomen duidelijk - een keuze ten overvloede blijkt uit de argumentatiefouten die maakt, zie hier uitleg of detail .
    En toen kwam daar 9/11. De meer actieve moslims lieten zien wat hun bedoelingen waren met hun aanwezigheid in het westen, en hun soortgenoten werden daarop bevraagd. "Waar zijn de gematigde moslims die zich afkeren van de hoofdstam?" Het overkwam ook Abdelkader Benali, en hij bekende weer kleur. Hier een eerste verslag daarvan, vermoedelijk uit Volkskrant Magazine:


Uit: De Volkskrant, 09-04-2011, door Greta Riemersma (?)

Abdelkader Benali

Lang hield schrijver Abdelkader Benali (1975) zich gedeisd. In zijn jeugd werd hij 'gedrild' door de moskee en opgevoed om voorbeeldig te zijn. 'Ik liet alles over me heen komen.' Die tijd is voorbij. 'Mijn pleidooi is: maak je niet kleiner dan je bent.

... In 1998 vertrok Benali naar Rabat, voor een cursus Arabisch. In 2004 ging hij naar Amman voor een theaterfestival en in de jaren erna kreeg hij de smaak van de Arabische wereld te pakken. Dat had ook te maken met iets anders, schrijft hij in Oost =West: hij wilde weg
uit de sfeer die in Nederland na de aanslagen van 11 september was ontstaan.
    ‘Ik dacht: waarom zegt iedereen van alles over de Arabische wereld, de islamitische wereld? Ik wil weten hoe die mensen denken, ik wil met ze in gesprek. Ik word gek in Nederland, met die islamhaat, Marokkanenhaat. Het ging maar door, op tv, grote koppen in kranten, iedereen kletste maar wat. Het was hysterisch.’

Het raakte je persoonlijk?
‘Ja, ik was niet weerbaar. Ik was 21 toen mijn debuut verscheen, maar als mens was ik niks. Ik was 25 toen de aanslagen in New York
en Washington plaatsvonden en ineens mocht ik meedoen aan het debat, maar ik had niks te vertellen, ik had echt niks te vertellen. Ik dacht altijd: go with the flow; als je maar aardig doet, is er niets aan de hand. Ik liet alles over me heen komen. Achteraf was dat onzin.’
...
Vind je het niet begrijpelijk dat mensen bang worden voor de islam als er in naam van dat geloof aanslagen worden gepleegd?
‘De dag na 11 september kwam ik buiten, boven mijn huis cirkelde een gevechtsvliegtuigje, het Nederlandse legerwas paraat en een buurvrouw zei tegen mij: ‘Kennen jullie geen naastenliefde?’  Dat was de toon. Ik werd afgerekend op wat mensen deden met wie ik niets te maken heb. En ik wist niet wat ik moest zeggen. Het was alsof iemand me moreel knock-out had geslagen met een misplaatste klap.’

Maar waarom ging je niet in discussie? ‘Ik kon het niet. Ik had geen argumenten. Ik werd in een positie gedrongen waarin ik me schuldig voelde.’

De autochtone Nederlanders vroegen zich in die periode constant af: waarom horen we de moslims of de Marokkanen niet? Waarom leggen ze ons niets uit? ‘Er waren wel moslims en Marokkanen die zich uitspraken, die veel zachter waren over de islam, maar dat was niet wat de verdedigers van het vrije woord wilden horen. Die wilden eigenlijk geen gesprekspartners.’    ...


Red.:    Een aperte leugen. Iedereen die zich uitgesproken had, was met wijdopen armen ontvangen door de politiek-correcte meute. Media, politiek, intellectuele, kunstzinnigen. De reden dat het niet gebeurde staat er in feite als: de loyaliteit aan de cultuur-en geloofsgemeenschap is onverbrekelijk. Het is die loyaliteit die Abdelkader Benali op hierboven beschreven wijze de mond snoerde. Iets dat direct te zien is aan de houding ten opzichte van degenen die zich loyaliteit doorbraken:

  Van wie had je het meest last?
‘Afshin Ellian, Leon de Winter, Ayaan Hirsi Ali; al die mensen die propaganda gingen voeren en een doctrine formuleerden die salonfähig werd. Ze deden dat zo briljant, zo goed, ik was niet in staat daarmee om te gaan. Ik had mijn emoties.’

Misschien waren er meerdere, maar de hoofdemotie is volkomen helder: loyaliteit aan de cultuur-en geloofsgemeenschap.
    En vanaf dat moment werd Abdelkader Benali één van de actieve pleitbezorgers van Marokkaanse cultuur, de islam, en vooral: haat tegen de Nederlandse cultuur en dus de Nederlanders. Want die Nederlndse cultuur scoort ontegenzeggelijk oneindig veel beter dan de Marokkaanse en islamitische, en dat, die culturele nederlaag , is niet te verkroppen. En de uitingen daarvan werden steeds schriller.
    De eerste vondst in het archief betrof de kwestie van de Marokkanen die een grensrchter doodschopten omdat hij niet eerlijk zou zijn. Natuurlijk schopten ze hem niet opzettelijk dood, maar ze schopten hem wel opzettelijk. Zoals als zo vaak binnen en buiten de lijnen gebeurde engeburt, want "korte lontjes", hè ...
     Maar daar hoorde je niet over, althans niet in de reguliere media, want berichten over allochtoon wangedrag stonden onder strenge censuur. Ietwat verlicht sinds de Fortuyn-revolutie maar niet meer dan ietwat.
    Maar dit kon dus niet onder de pet worden gehouden.
    Dus was het weer tijd om te kiezen. Ook voor Abdelkder Benali. De uitkomst staat vast:


Uit: Joop.nl, 10-12-2012, door Abdelkader Benali - Schrijver en journalist

Marokkanen als reservaatdieren

In 1998 hoorde ik na het uitbreken van de rellen tussen Marokkaanse jongeren en de politie op het Overtoomse Veld voor het eerst de Marokkanendeskundige. Het was meteen een hele rits Marokkanendeskundigen want zo’n professie wordt in groepen afgeleverd.    ...


Red.:   Net als de Marokkanen. Die in groepen Nederlanders lastig vallen, molesteren, beroven, beschieten, enzovoort.
    Overigens is de wending een leugen, want de politieke-corrctheid is volstrekt het omgekeerde: de groepen die afgeleverd worden zijn de Marokkanen- en allochtonen-excuseerders. Die eindeloos komen met onder andere dit verhaal:
   ... de problematiek werd geheel losgekoppeld van alles wat er mogelijkerwijs ook mee te maken mocht hebben, zoals: discriminatie, werkloosheid, taalachterstand en de onmogelijkheid van de tweede generatie om de achterstand van de eerste generatie in een gracieuze sprong weg te werken.

Vreemd, uit de mond van een eerste-generatie Marokkaan want nog geboren in Marokko. Die term 'onmogelijk' is dus sowieso een leugen. Zijnde dus een andere karateristiek van het complex: de frequentie van de leugen. In de buurt van één per inhoudelijke uitspraak. Als het over dit soort zaken gaat.
    Hier nog een voorbeeld:
  Dit potje Marokkanen voor de arbeider verklaart amuseerde me zeer. Er was natuurlijk altijd wel iemand die dan dapper opperde dat deze jongens toch ook gewoon Nederlanders waren, etcetera ...

Dat 'wel iemand' is dus de hele politiek-correcte meute bestaande uit media, politiek, intellectuelen en kunstzinnigen
    Dit alles gelardeerd met de stromen retoriek die het gereedschap zijn van de literator, en net als zijn literaire producten bij compressie tot de werkelijkheid, het geheel als de bekende "Haagse bluf" tot vrijwel niets reduceren.  
    Volgende geval. Eén de Nederlanders die speciaal de irritatie van moslims opwekt, is Hans Teeuwen. Waarom? Hans Teeuwen was een vriend van islamcriticus Theo van Gogh, en heeft een drietal van Abdelkader's beste vriendinnen, de Meiden van Halal, door GeenStijl omgedoopt tot de Geiten van Halal, intellectueel in de pan gehakt uitleg of detail . Hier is zijn wraak:


Uit: Joop.nl, 29-07-2013, door Abdelkader Benali - Schrijver en journalist

Het Eurovisie Songfestival voor intellectuelen

Schrijver Abdelkader Benali recenseert de eerste Zomergasten: Wat me verbaast is hoe een man wiens beste vriend door een fundamentalist is vermoord tien jaar later nog altijd niet verder komt dan borreltafelgeklets


Het Eurovisie Songfestival voor intellectuelen is gisteravond weer begonnen. Chipje, drankje, nootjes op tafel. Zomergasten. ...
    Zomergasten leeft van de hype. ...
    Afijn, gisteren beten presentator Wilfried de Jong (gestoken in de kleur van de glorieuze Islam, groen) en beroepszuiger en cabaratier Hans Teeuwen het spits af. ...
    Wie van het uitgestreken gezicht van Teeuwen geniet, had een topavond. Het is zijn boodschap aan de wereld: hier, mijn uitgestreken gezicht, doe er iets leuks mee. Het vrijblijvende cynisme van de jaren negentig gemixt met het platte engagement van de afgelopen tien jaar gekruid met een hartgrondige afkeer van alles wat naar macht en religiositeit neigt.
    Lekker trollen, vinnige steken onder water en de hele tijd duiken, duiken, duiken wanneer een vraag te ingewikkeld wordt, te diep wil gaan of hem domweg niet zint – hoe hard Wilfried ook probeerde. Die houding maakte ook dat Wilfried niet lekker in de wedstrijd kwam. Maar was het ook een goede avond? Ging het de heren lukken om binnen het concept van Zomergasten er een mooi gesprek van te maken met ruimte voor schoonheid, waarheid en humor?
    De onderwerpkeuze ligt bij voorbaat vast, je weet wel een beetje waar Hans Teeuwen qua meningen op koerst, dus al het leuke zit ‘m in een spannende, intense, grappige, melige, uitzinnige, rare, verbijsterende interactie tussen presentator en gepresenteerde nadat ze het televisiefragment hebben gezien. ... Dieptepunt waren de fragmenten die aansloten op de islamkritiek van Hans Teeuwen. Het was vervelend gebrabbel. Ik weet dat in de grachtengordel rond het kringetje van Theo van Gogh men er ad nauseam op wijst dat men van islamfobie vrij is, maar de conduitestaat van de afgelopen twaalf jaar wijst ergens anders op. Gaat men de discussie over de Islam aan dan kiest men voor gekken en dwazen zoals komediant en imam van het secularisme Pat Condell die een diatribe tegen moslims afstak waar zelfs Adolf Hitler een puntje aan kan zuigen, qua intensiteit. Een ouderwetse rant die prompt op Twitter voor een pogrom zorgde op alles en iedereen met een vreemde achternaam. In het beste geval zorgde deze keuze voor wat ontlading. De wellicht zinnige boodschap van Condell schoot langs me heen bij gebrek aan zinnige duiding van op het eerste gezicht nogal platte emoties.
    Teeuwens kritiek betrof niet alleen moslims, er was ook ruimte voor zelfkritiek. Fijn. Zo had hij gewild dat hij wat meer lef had gehad na de moord op Theo van Gogh om zich uit te spreken want dat deed hij niet. Nu wel. Als hij Marokkaantjes op straat tegenkwam bleken die uiteindelijk toch ook te willen luisteren. Ook hier voerden wantrouwen, agressie en verbittering de boventoon. Toen brak mijn klomp. De laatste keer dat ik een discussie zag met moslims slachtte hij de schaapjes van Halal af. Het was allemaal niet netjes maar Nederland was blij dat er iemand opstond tegen de sharia-meisjes. Teeuwen deed nu eventjes zijn best om moslims van een humaan vernisje te voorzien. Het waren toch ook mensen.
    De fulminerende afkeer van diversiteit in Nederland werd razendsnel ingewisseld voor een kijk-mij-eens vertrouwdheid met de multiculturele samenleving want Hans Teeuwen ging ook in discussie met Marokkaantjes (knipoog, knipoog!) die natuurlijk een paar treden lager stonden op de biologische ladder. Onvervalst koloniale reflex, al zal hij dat zelf niet zo voelen. Even werd het spannend maar Wilfried de Jong had zichtbaar moeite grip te krijgen op de in intellectuele Schwalbes grossierende Teeuwen. In het intellectuele debat zou hij allang met rood het veld uit zijn gestuurd. Behoedzaam ging De Jong op zoek naar de diepere laag achter die afkeer van religie en Islam in het bijzonder. Het ging niet van harte. Woede, onbegrip, afkeer hebben in het theater van Hans Teeuwen een frontseat en zijn een prachtige drijfveer op de bühne, maar bij het analyseren van complexe zaken, zoals verhouding tot moslims in Nederland, weinig van node. Wat me verbaasde is hoe een man wiens beste vriend door een fundamentalist is vermoord tien jaar later nog altijd niet verder komt dan borreltafelgeklets.    ...


Red.:   Gunst, het is precies het soort woede dat je je voorstelt in het hoofd van Van-Gogh-moordenaar Bouyeri, waar die Benali mee zit. Misschien moesten we toch maar niet het oordeel van de Verenigde Naties afwachten en die Benali meteen als "te veel lijkende op Bouyeri" deporteren.
    Overigens betoogde Teeuwen wat betreft het aanspreken van moslims precies het omgekeerde: het absolute ontzien dat nu dominant is, is juist een vorm van neerkijken en beledigingen - alsof ze niet bestand tegen kritiek zouden zijn. Maar het vervelende voor moslims is dat ze dat inderdaad niet zijn, en daarmee dus inderdaad bewijzen sneue mensjes te zijn. En dat is wat Benali dwarszit - dat dit zo makkelijk te bewijzen is. Wat bijvoorbeeld Condell deed.
    Hoe diep de band is met de Marokkaanse roots is, bleek wat later. In Nederland waarde ook rond een botte agressieveling genaamd Badr Hari. Iemand die een deel van zijn agressiviteit botvierde in de kickboks-ring, en de rest in het Amstrdamse uitgaansleven. Iemand om met nog geen pook van 10 meter aan te raken. Abdelkader Benali vond hem prachtig. Want mede-Marokkaan. Die Nederlanders schopte:


Uit: De Volkskrant, 30-11-2013, boekrecensie door Daniëlle Serdijn

Bad boy

Op een van de laatste dagen van afgelopen winter was het nieuws: Abdelkader Benali (1975) werkte aan Bad Boy, een roman geïnspireerd op het leven van Badr Hari. De kickbokser was op dat moment in afwachting van het proces dat tegen hem liep wegens een vechtpartij tijdens een dancefeest in de Amsterdam Arena. ...
    Ook Benali's Bad Boy (sinds jaar en dag Hari's bijnaam), brengt vanaf zijn puberjaren vele uren door in de sportschool. Het is een uitkomst voor de jonge Amir Salim die onzeker is en kwetsbaar. ...


Red.:   Net zo onzeker en kwetsbaar als iedere puppy van pitbullouders uit een pitbullcultuur.
    Maar Marokkaaan, hè ...
    Intussen zijn ook de negers stennis gaan maken, en, dat laten wij moslims niet op ons zitten. Moet Abdelkader Benali hebben gedacht. Hij koos er wel een beetje een achterafblaadje voor uit, maar er zijn nog redelijk wat waakzame mensen in Nederland:


Uit: GeenStijl.nl, 04-01-2014, door VanLeeuwen  uitleg of detail

Abdel-Badr Benali roept fatwa uit over Teeuwen


Met dank aan de immer oplettende @MarieHemelrijk: Abdelkader Benali over Hansie Teeuwen. Wij maggen 'm wel, die Hans. Leipe gozer, prettige gast op feestjes ook. Maar let je wel een beetje op Hans, met je 'oorlog' (welke eigenlijk) tegen de islam? Volgens Abdelkader kun je maar beter in Oud-Zuid (een wijk in 020, -red) blijven. God weet wat er anders allemaal wel niet verkeerd gaat. Risico van het vak, blijkbaar, om met Marietje te spreken. ...


Red.:   Hier nog even de tekst in reproduceerbare vorm:

  “Mijn grote voorbeeld. Dat uitgestreken gezicht, de ironie. het spel met schijn en wezen: briljant. Hij is ook zo goed voorbereid: hij doet of hij dom is en dan ineens: pats. Zo wil ik ook zijn: volstrekt onbetrouwbaar en toch aandoenlijk. Dat hij de islam bekritiseert, stuit me natuurlijk tegen de borst. ik vind het een makkelijk doelwit: moslims hebben al een lage status in Nederland, je bent eerder een held als je het voor ze opneemt dan als je ze naar beneden trapt. Maar hij is kunstenaar en dan móet je kunnen zeggen wat je wil. Nee, dat doet hij niet, en dat is heel erg voor hem. Maar ja: that comes with the territory. Hij vindt dat hij oorlog tegen de islam voert. Prima. Maar dan kun je tegen de verkeerde aanlopen. Dat is geen reden om die oorlog niet te voeren, maar er kan een gek opstaan en ­ páf. Ik zou vooral in Oud­Zuid blijven als ik hem was."

Waarin we de intens gematigde moslims herkennen: een geheugen als een olifant als het gaat om dingen aangaande zijn religie die hem niet bevallen (denk maar aan Syrië  ... P.S.: De laatste woorden van Teeuwen dienaangaande stammen van een half jaar terug), wraakzuchtig ( ... en de rest van de Arabische wereld ...), en dreigen met geweld ... En dat met enige regelmaat waarmaken (... idem).
    Is er trouwens iemand die een weddenschap wil afsluiten welke groep de eerst zal zijn die de boel in de brand gaat steken?
    Nog weer een half jaartje later bleek nog een een andere karsteristiek van dit soort complex: het wordt voortdurend erger:


Uit: De Volkskrant, 05-07-2014, door Martin Sommer, politiek commentator van de Volkskrant

Voetbal achter de dijken

Nationale gevoelens bestaan en je kunt er dus maar beter rekening mee houden.


Laten we met de Belgen beginnen. België is in rep en roer nu de Rode Duivels weer een ronde verder zijn. ...
   Zo zijn sport en politiek wel degelijk innig verbonden. ...In de politiek gaat het vandaag de dag om de pegels. Rutte zou het in zichzelf gekeerde Nederland belichamen, gericht op het nationale belang zoals 70 procent van de bevolking inderdaad schijnt te willen.
    Is dat erg? Ja, vindt hoogleraar internationale betrekkingen Rob de Wijk, die deze kritiek van de week ventileerde bij de presentatie van de artikelenbundel Nationaal belang in meervoud. ...
    Schrijver Abdelkader Benali zong in zijn inleiding hetzelfde lied. Hij sprak over de Nederlandse 'oikofilie', de liefde voor het eigene. Volgens Benali is dit land overdreven met zijn eigen identiteit bezig. ...


Red.:   Islam, Marokkaanse afkomst en politieke-correctheid: het zijn alledrie even krachtige redenen voor de volledige afwezigheid van ratio. Kijk maar:

  Ook hij herkende de Hollandse School van tolerantie en internationalisme niet terug. Nee, dan de immigranten. Zij zijn het tegenbeeld van de introverte Nederlander. Zij weten om te gaan met hun verbrokkelde identiteit, open te staan voor het andere ...

Het volkomen spiegelbeeld van de werkelijkheid. Volledig gestoord.
    En dan verbaasd dit ook niet meer:


Uit: De Volkskrant, 15-01-2015, rubriek Twistgesprek, door Chris Rutenfrans

Twistgesprek | Chris Rutenfrans met Abdelkader Benali

'Ik denk dat elk geloof inherent gewelddadig is'



Red.:    Redenatie (weet iedere psycholoog): "Mijn geloof is gewelddadig - mijn geloof is alles voor mij dus kan niet fout zijn - dus alle geloof is gewelddadig".

  In The New York Times verklaart Abdelkader Benali het jihadistisch geweld uit de frustratie van westerse moslims. Maar is geweld niet eigen aan de islam?

De redenatie: "De frustraties van de moslims komen voort uit hun sociale achterstand - de islam frustreert redelijk denken dus leidt tot sociale achterstand - dus: de islam leidt tot frustraties en geweld".
  U probeert de jonge moslims te begrijpen die vanuit westerse landen naar Syrië en Irak gaan om de jihad te voeren. U schrijft dat u uit eigen ervaring weet dat de lokroep van het extremisme zeer sterk kan zijn als je opgroeit in een wereld waar de media en iedereen om je heen je lijken te bespotten en je cultuur te beledigen. Kunt u zich werkelijk voorstellen dat mensen om die reden zulke gruwelen gaan plegen?
'Nee, ik kan het niet echt invoelen. ....

À la GeenStijl: "Komt die MAAR ..."!!!
  '... Maar ik weet wel dat beelden die bedoeld zijn om wat voor moslims heilig is, te bespotten, kunnen leiden tot gevoelens van uitsluiting, tot verbittering, tot afkeer van het Westen, en zelfs tot haat.'

En daar ís die MAAR!
  In westerse landen komen immigranten binnen met verschillende religies. In die seculiere landen is niets heilig, zoals u schrijft. Toch reageren moslims veel vaker met geweld dan mensen met een ander geloof. Is dat gewelddadige niet eigen aan de islam?
'Ik denk dat elk geloof inherent gewelddadig is. Ze willen allemaal overheersing van andersgelovigen omdat ze denken beter te zijn. Toch is van de 1,6 miljard moslims 99,9 procent vreedzaam en niet geneigd de heilige teksten als schietvergunning te zien. ...'

"Komt die MAAR ..."!!!
  '... Maar moslims die naar Europa zijn geëmigreerd, merken wel dat ze maar weinig invloed hebben op het politieke machtsspel rond de conflicten in hun landen van herkomst. ...'

En daar ís die MAAR!
    En "99,9 procent" van alle moslims is net zo als Abdelkader Benali: mensen die volkomen en voor de volle 100 procent loyaal zijn aan de islam en de overige moslims, wat ze ook doen of uitvreten. En zo voeden ze hun kinderen op uitleg of detail , dus dat blijft zo tot in het oneindige.
    Twitter is de doodskist voor dit soort mensen. Ze reageren dan spontaner, en de verdedigingsmechanismen staan niet op scherp. Hier de doodsreutel van Abdelkader B.:

Totaal dus niet door hebbende dat de islam erger is dan Scientology ...
    Nog iemand die onbewust ziet waar Abdelkader B. voor staat:


Uit: Elsevier.nl, 06-01-2016, column door Afshin Ellian

Gematigde moslims moeten de vrijheid radicaal verdedigen

De moordende moslimterroristen zouden zijn ontspoord door woede, klinkt het vanuit gematigde hoek. Maar waar komt toch die angst vandaan om de terreur direct te koppelen aan religie?


Bijna een jaar is voorbij sinds de redactie van het Franse satirische blad Charlie Hebdo werd geëxecuteerd door twee islamitische terroristen. Daarna begon een verwoede zoektocht naar gematigde moslims die het on-islamitische gedrag van de Parijse jihadisten moesten veroordelen.    ...
    Abdelkader Benali, een andere gematigde moslim, wilde ons wijsmaken dat de aanslag op Charlie Hebdo een teken van ontspoorde woede is.    ...


Red.:   Een contradictie van Ellian. Een gematigde moslim gaat op geen enkele manier verklaringen zoeken voor de aanslag op Charlie Hebdo anders dan dat de huidige islam geweld uitlokt. Dat zijn namelijk de feiten. Afshin Ellian doet dit vermoedelijk omdat er anders in het geheel geen "gematigde moslim" meer overblijft.
  Hij legde het als volgt uit: 'De islam leerde mij dat er maar één God is en dat de Profeet zijn boodschapper is. Houdt u aan de vijf zuilen en alles komt goed. Maar wij woonden niet in een moslimland. En ik was geen Nederlander, en ook niet seculier. Ik moest een manier vinden om mijn religieuze achtergrond met een seculiere wereld te verzoenen. Ik voelde me verweesd. En dat dilemma is veel moeilijker op te lossen in een seculiere samenleving die totaal niet meer met deze grote vraagstukken lijkt te worstelen.'

En daar staat de o zo simpele verklaring:  "Ik onderhoud een absolutistisch geloof. Aan dat absolutistisch geloof kan ik nooit op alle manieren voldoen. Dus maak ik fouten. In een islamitisch land kan ik die niet afschuiven want iedereen is moslim. In een westers land kan ik di afschuiven, op niet-moslims. Dus schuif ik ze af op niet-moslims". Waarop de waarnemer aanvult: "Dus haat ik alle westerlingen en hun waarden". "En schrijf ik hagiografieën van doodschoppers als Badr Hari uitsluitend en alleen omdat hij blanken doodschopt".
    Het hele proces van de culturele nederlaag , is ook van deze kant, de godsdienstige, er één van schuldtoekenning - schuldtoekenning aan de ander , natuurlijk.
    Merk op: dit proces begint al op uiterst basaal vlak, want het gebruik van alle westerse verworvenheden zoals, als statussymbolen het belangrijkst, auto en mobieltje, is een toegeven aan westerse waarden ...:
  ... Ik moest een manier vinden om mijn religieuze achtergrond met een seculiere wereld te verzoenen. Ik voelde me verweesd. En dat dilemma is veel moeilijker op te lossen in een seculiere samenleving die totaal niet meer met deze grote vraagstukken lijkt te worstelen.'

... en is zondig. Ziet u een moslim, dat wil zeggen: een baard of een hoofddoek in een auto of met mobieltje, heeft u te maken met een geloofshypocriet en een zondaar, een soort mens die dus, weet iedereen, die een levensgevaarlijke tegenstelling in zich bergt die in principe op ieder moment kan ontploffen. Bijvoorbeeld als hij/zij aangehouden wordt door een niet-islamitisch politieagent voor een verkeersovertreding uitleg of detail .
    Ellian geeft nog wat eigen weerlegging:
  Bizar, omdat ook de profeet Mohammed, een schrijver, niet-moslims liet vermoorden wegens het beledigen van de islam, moslims en hemzelf. Dat is een grondslag voor het afvallig-verklaren, en daardoor kafir-verklaren van een moslim. Het was een pure terreuraanslag.
    Zodoende werden er in de loop der eeuwen velen gedood. Alleen al in Iran werden en worden schrijvers gestraft wegens 'het beledigen van de islam'.
    Dat is een ruim begrip. Daaronder valt iedereen die op enige wijze de essentialia van de islam kritiseert, hervormt dan wel bespot. Maar waarom willen sommige gematigde moslims de terreuraanslag aan de seculiere samenleving maar niet aan het geloof van de daders koppelen? Zulke gematigde moslims valt onder de categorie bange moslims.
    Daarom komt de gematigde bange moslim tot de conclusie: 'Wat er vorige week is gebeurd, gaat niet om een gebrek aan humor of onvermogen om een spotprent te begrijpen. Ook gaat het niet om haat tegen het Westen. Het gaat om woede die ontspoort.'
    Ik vind dit ronduit grappig. De geschiedenis barst van de killers met ontspoorde woede: Caligula, Nero, de profeet Mohammed, zijn politieke opvolgers, Hitlers bende, Stalins bende, Khomeini en natuurlijk IS-kalief Abu Bakr al-Baghdadi. Allemaal voorbeelden van woede die ontspoort. Alles kan ontsporen.
    Woede is een emotionele uiting, een hevige gemoedstoestand. Maar de Parijse jihadisten hadden reeds lang voor de aanslagen het besluit genomen om te moorden. Ze waren ver gevorderd in de theologie van het terrorisme.
    In alle kalmte voerden ze de opdrachten uit Jemen uit. Het executielijstje waarop ook Geert Wilders, Ayaan Hirsi Ali, Salman Rushdie en Flemming Rose staan, moest worden afgewerkt.

Ook de zogenaamde "gematigde moslim" is in het westen een bange moslim. Bang om iets te verliezen. Bang om zijn zekerheden te verliezen. Bang om zijn gevoel van suprioriteit ten opzichte van de niet-moslim te verliezen.
    Alle moslims, van welke sterkte dan ook, zijn levensgevaarlijk. Ze houden elkaar in stand.


Naar Allochtonen, vijfde colonne , Allochtonen lijst , Allochtonen overzicht , of site home