WERELD & DENKEN
 
 

Haatzaaiers, creolen: Stephan Sanders

Stephan Sanders is een geval dat uitstekend kan dienen als illustratie van de dynamiek van het proces van de zwart-witte interactie. De meeste zwarten zijn, zodra ze zo groot zijn dat je ze hoort in de media, al van de Nourhussen uitleg of detail , Gargard uitleg of detail of Wekker uitleg of detail soort: "Ik haat alle blanken". Omdat ze erin opgevoed zijn, of geboren.

Sanders is een wat afwijkend geval, omdat hij weliswaar als zwarte geboren is in Afrika, maar als kind geadopteerd en opgevoed in een blank Nederlands gezin.

Het eerste deel van zijn carrière, voor zover zichtbaar, heeft hij gesleten in de Amsterdamse grachtengordel en schrijvende voor Vrij Nederland. Daar vertolkende "het gekleurde genuanceerde geluid", met een enkel keertje zelfs kritiek op de Marokkanen, vanwege hun homohaat, zelf zijnde van die geneigdheid. In die tijd vormde hij een soort duo met Anil Ramdas uitleg of detail , de brahmaan van de "white trash". Een veeg teken.

Maar vergeleken met Nourhussen en co, of in de Volkskrant Harriet Duurvoort uitleg of detail , was hij dus gematigd.    

Wat in de loop van ongeveer een jaar, of twee, onder druk van de opkomst van de zwarte identiteitsbeweging, aan het schuiven is geslagen.

Een zwarte identiteitsbeweging die natuurlijk van precies dezelfde soort is als een witte identiteitsbeweging als die van de Ku Klux Klan.

Alleen is de zwarte identiteitsbeweging een zwarte beweging, en van zwarten mag je niets negatiefs zeggen, dus ook niet van een zwarte identiteitsbeweging.

En zo kon de zwarte identiteitsbeweging dooretteren en kwam de positie van de zwarte Stephan Sanders onder druk te staan. Wat bekend werd bij deze redactie omdat hij na het omvormen van VN naar een maandblad onderdak nodig had, en hij liefdevol werd opgevangen bij de Volkskrant.

Dat proces speelde zich dus af in een vorm van geleidelijkheid, en vandaar dat zijn bijdrages op diverse plaatsen op deze website terecht kwanmen - waarbij al meerdere malen de gedachte op was gekomen aan een aparte rubriek voor hem.

En nu is het zo ver.

Maar eerst toch wat van de aanloop naar dat punt.

Als eerste iets uit zijn VN-tijd, (of was dat De Groene ...) om een wat algemener beeld te schetsen (de Volkskrant, 18-09-2013, ingezonden brief van Annette Portegies, uitgever Querido, Amsterdam):
  Citaat

De tekst die recensent Stephan Sanders mij in de boekenbijlage van 14 september in de mond legt, is geen citaat van mij, maar een tekst die is samengesteld uit diverse, niet Annette Portegies zijnde, bronnen.
    Het nepcitaat ('Het Nederlandse antwoord op de Vijftig tinten-trilogie' luidt het eerste deel ervan) is de stuwende kracht achter Sanders' recensie van de romans 25, 45 en 70. Een 'stroman' heet dat in de retorica: het veranderen van een uitspraak in een andere uitspraak, die gemakkelijker te weerleggen is. Zo kan ik het ook.

Tonenede de geestelijke luiheid en de intrinsike onbetrouwbaarheid alle politike-correctheid eigen, in wleken orm ofkleur.

Ook uit de tijd komt dit nog onthullender verhaal (de Volkskrant, 26-06-2013, column door Max Pam):
  Het koloniale drama in nog geen 100 woorden

Iets meer dan een seizoen, waarin Stephan Sanders zijn vriendschap beschrijft met Anil Ramdas, kun je met recht tragikomisch noemen. ...
    Sanders tekent Ramdas als iemand die teleurgesteld is geraakt in al zijn helden, in de eerste plaats natuurlijk in V.S. Naipaul. Het gebeurde tijdens een bezoek van Naipaul aan Nederland, waarbij ook de twee broedervrienden de gelegenheid kregen voor een gesprekje met de Grote Schrijver. Ramdas vertelde toen enthousiast dat hij van plan was eerdaags naar zijn geboorteland Suriname terug te keren, waarop Naipaul met opgetrokken neus antwoordde: 'Terug naar de bushbush? Waarom?' Journalist John Jansen van Galen, die getuige was van de confrontatie, zou optekenen: 'Ook attaqueerden twee kleurlingen hem inzake Suriname. 'They better go back to their country', hoorde men Naipaul afwezig zeggen, 'and bang their drums'.'    ...

Dat was bijzonder naïef van de heren kleurlingen om te denken dat Naipaul, omdat hij hindoestaan en dus ook kleurling, ook als een kleurling zou denken. Als bijzonder sterke regel is dat inderdaad zo - Naipaul is een zeldzame uitzondering.
    Pam geraakte door de loop van het verhaal in de stemming om de conclusie zonder omhaal te verwoorden:
  Zoiets is meer dan alleen een anekdote. In feite wordt daarmee in nog geen honderd woorden het hele drama van de kolonialisatie en dekolonialisatie verteld.

Het drama dat bestaat uit het niet mee kunnen komen of het niet mee willen komen uit onmacht om de band met de geboortecultuur te breken. Wat het thema is van de rest van het verhaal.

Waarna het grote hiaat volgt van zijn schrijverij elders, tot aan zijn komst naar de Volkskrant. Alwaar hij het imago van gematigdheid op bleef poetsen, met af en toe een uitglijder (de Volkskrant, 09-03-2017, column door Stephan Sanders):
 

Gedwongen links

Tussentitel: Al die ideeën over een afgedwongen eenheid passen niet in een rechtstaat

CDA-leider Buma heeft het niet over 'de mensen in het land', zoals VVD'er Hans Wiegel vroeger zei, recht in de camera blikkend. Buma heeft het ook niet over 'de gewone mensen' die Wilders soms expliciet benoemt en altijd weet te suggereren. Buma gaf zijn toelichting waarom de 'radicale islam' wel degelijk een bedreiging vormt voor Nederland: 'Er zijn heel veel mensen gewoon thuis voor de tv' constateerde hij scherp, en die maakten zich daar zorgen over, net als hij.    ...


Heel fout natuurlijk, van die Buma, vond de hele politieke-correctheid en vanzelfsprekend ook het linksfascisme. En alle gekleurden. En Stephan Sanders, die meteen ook Het Ware Kwaad onthulde:
 

Van alle kanten vindt er wereldwijd een aanval plaats op de liberale democratie, ook de PVV doet daar van harte aan mee, met haar voorstel voor een koranverbod en sluiting van moskeeën, wat de facto neerkomt op afschaffing van de godsdienstvrijheid.


Ja ja, de 'godsdienstvrijheid'. Een politiek-correcte leugen, dat begrip, want "De Godsdienstvrijheid" bestaat niet, want de Godsdienst van de Kinderoffers is hartstikke verboden en zelfs van Scientology wil men dat, en dientengevolge is het hoogst aanbevelenswaardig de islam te verbieden vanwege eenzelfde soort gewelddadigheid als die van de Godsdienst van de Kinderoffers want zijnde bijvoobeeld  de Godsdienst van de Zelfmoordterroristen => => .
    En let op: dit zijn leugens van een zwarte die niets met de islam heeft. Een zwarte die slechts één ding met de islam gemeen heeft: een barbaarse minderheid zijnde wonende te midden van een ietwat minder barbaarse blanke omgeving.
    Het is gewoon een geval van: de vijand van mijn vijand is mijn vriend.

Maar dit is nog allemaal bij implicatie. Het eerste openlijke teken dat het fout ging was dit (de kop is van de website) (de Volkskrant, 02-11-2017, column door Stephan Sanders):
  Zonder het te beseffen zijn we in Nederland aan het Amerikaniseren geslagen wanneer het over raciaal en etnisch verschil gaat

Leuk hè ... Dat 'we'... De enigen die (in dit opzicht) aan het Amerikaniseren zijn, zijn de zwartracisten en de linksfascisten. De rest van Nederland ziet het geërgerd aan. De zwartracisten die steeds harder "RACISME!!!", "KOLONIALISME!!!", en "SLAVERNIJ!!!" roepen. En "WITTEN!!!", in plaats van "blanken". Zie het al genoemde Nourhussen en co regiment.
    Maar dat zien "we" dus echt helemaal fout:
  Tussentitel: Ook in Nederland zijn blanken langzaam maar zeker bezig zich een 'witheid' aan te meten

Wat een gorigheid (we nemen het gore racisme over): die zwarte uit Afrika liegt gewoon het omgekeerde!!! Die zwarte uit minderwaardig presterend Afrika is gewoon een neger: zwarte lieden die voor hun eigen minderwaardige presteren de schuld geven aan anderen.
    Die tussentitel in tekst uitgeschreven:
  En nu mijn punt: ook in Nederland zijn blanken, zeker na de jaren zeventig, langzaam maar zeker bezig zich een 'witheid' aan te meten, als een aparte etnische categorie. Dat kan gepaard gaan met een zeker schuldbewustzijn, 'sorry, ik kan er ook niets aan doen', maar soms straalt het juist een onverholen triomfalisme uit: ik ben de echte Nederlander, de gewone witte man etc.

Pure gorigheid. De Volkskrant en de rest van de media staan bol van de "Het is allemaal onze schuld"-verhalen uitleg of detail ... Van Djenghis Kahn via de Molukse treinkapingterroristen tot en met Srebrenica ...

Toen kwam de zoveelste herhaling van het anti-Zwarte Piet-racisme, tezamen met de eerste blanke reactie: de blokkade van de linksfascisten en zwartracisten die het kinderfeest van de intocht van Sinterklaas wilden gaan verstoren, in Dokkum. Daarna ging het ineens snel richting afgrond met S. Sanders. Het was de aanleiding voor een uitgebreide praeteritio "Ik wil niet zeggen dat ..." - door eerst uitgebreid duidelijk te maken hoe redelijk en genuanceerd en verlicht hij wel niet is (de Volkskrant, 30-11-2017, column door Stephan Sanders):
  Plaatsvervangend juichen

Omdat wij toch echt Europeanen worden tegen wil en dank ...Kroatië ...
    Op 1 december 2013 was daar een referendum over de vraag of 'het christelijke huwelijksmodel' in de grondwet moest worden opgenomen. ...
    De opkomst was 37 procent en daarvan koos 66 procent voor het 'christelijke huwelijksmodel'. Geen 'homohuwelijk' dus. ...
    ... achteraf vond ik dat hij als heteroseksueel gemakkelijk praten had. Er was en is weliswaar niets in mij dat streeft naar een permanente woon- en verblijfplaats te Kroatië, maar toch vond ik dat Europa weer een stukje kleiner was geworden. Minder liberaal. Minder open.    ...
    Het komt altijd neer op het cynisme van: je bent wat je eet. Homo, zwart, vrouw of het tegendeel daarvan: daarmee zijn de subtiliteiten wel zowat vergeven. Een overzichtelijke ideeënwereld van zes of zeven fenotypes.
    Maar toch; wat je niet zelf dagelijks ervaart, wordt snel over het hoofd gezien of vergeten. Eén vrouw, een zwarte man in een commissie van wijzen doet veel wijzen het licht zien; hun eigen omissie. Het helpt als die omissie ook aan tafel zit.
    Dit zijn fijne gedachtenkronkels voor de nuance, al zeg ik het zelf, en daarom was ik verbaasd dat ik oprechte wrevel voelde toen ik hoorde van de anti-Zwarte Pietdemonstratie in Dokkum op 18 november. Wat een zendingsdrift. Naar Friesland om de zwarte boodschap te verkondigen. En als daar nu een meerderheid is die Piet zwart wil? Kennelijk is er niemand in Dokkum die een anti-Zwarte Piet-actiegroep heeft opgericht. Het speelt daar niet. Laat die mensen.    ...

Zo, dat was de helft van het artikel. Eén grote praeteritio, want natuurlijk, richting het einde ...:
  Ik vind met de terugwerkende kracht van twee weken die aanvankelijke irritatie van mezelf niet terecht. Want het gaat er niet om dat ze in Dokkum geen Zwarte Piet mogen hebben of houden; het gaat erom dat iedereen die er anders over denkt geweerd wordt, of de pas afgesneden. ...

Leugen 1: één specifieke groep linksfascisten en zwartracisten kreeg een eerste keer een koekje van eigen deeg: middels een "actie". Al die meervouden en generalisaties zijn leugens.
   Leugen 2: de mening van de linksfascisten en zwartracisten wordt voorgesteld het normaal in het debat - de mening van de niet-politiek-correcten is "anders".
  Goed, grof geschut.

Een gore leugen, nummer drie: het ging er bij de blokkade heel gemoedelijk aan toe. Handen in de zakken.
  Je kon als zwarte man in 1962 in New York zeggen ...

Na "Kolonialisme en slavernij' de meest gore truc in dit debat "In Amerika ..."
   Was de Amerikaanse burgerrechtenbeweging er niet geweest, die de tegenstem liet horen, het zou gemoedelijk hetzelfde zijn gebleven.    ...
    Het gaat er niet om dat Dokkum ...

Oftewel: "Zwarte Piet is gelijk aan het Amerikaanse racisme".
  ... Het gaat erom dat een mening - waarschijnlijk een minderheidsmening - niet gehoord mag worden.

Een gore leugen: die 'minderheidsmening' is volstrekt dominant in de media.
   Eerlijk gezegd is de rechtsstaat niet ingericht op gezelligheid.

Klopt: zwarten moeten maar eens aanhoren dat ze doodgewoon niet mee kunnen komen vanwege slechte sociale uitleg of detail en intellectuele uitleg of detail prestaties. Dat is vrijheid van meningsuiting. Dat is de rechtsstaat. Dit verbieden onder de noemer "RACISME!!!" is verkrachting van de rechtsstaat.
     En nog eens een mini-praeteritio
   Ik begrijp dat anti-Zwarte Piet-activisten plannen hebben om het komend weekend in Dokkum te gaan demonstreren. Ik zal er niet bij zijn, want ik hou niet van demonstreren en met veel van hun argumenten ben ik het niet eens.
   Maar plaatsvervangend juich ik de demonstranten toe.

En plaatsvervangend juichen wij het vertrek van de zwarten die zoveel last hebben van het blanke racisme een veilige aftocht terug naar het Afrikaanse paradijs toe.

Kort daarop volgde de inbreng die noopte om deze verzameling te starten. Er was weer een externe aanleiding, in dit geval het nieuwste offensief in de hetze die de politiek-correctheid voert tegen hun nieuwste aartsvijand: Thierry Baudet uitleg of detail . Dit keer uit linksfascistische en Joodsfascistische hoek (de kop is van de webversie (de Volkskrant, 22-12-2017, column door Arnon Grunberg):
  Baudet flirt met racisme en nazisme om het vervolgens te verwerpen

Ik kom graag in het Ambassade Hotel in Amsterdam. In de bibliotheek kun je
uitstekend praten en eten, begrijpelijk dus dat Baudet daar op 12 oktober vijf
uur lang met een Amerikaanse racist, Jared Taylor, heeft zitten dineren, aldus
Dimitri Tokmetzis, Dennis l'Ami en Mick van Biezen in De Correspondent.    ...

De Jood Arnon Grunberg herhaalt het artikel gepubliceerd door de Jood Rob Wijnberg van De Correspondent geschreven door drie linksfascisten type "De moord op Pim Fortuyn is voor een goede zaak" en dat allemaal omdat Baudet tegen vrije immigratie is. En als aanleiding dat Baudet politicus van het jaar is geworden, gekozen door het publiek.
    Met de leugen dat het een bijeenkomst en zelfs 'diner' was tussen Baudet en Taylor, terwijl er in werkelijkheid vijf mensen aanwezig waren.

Wat Sanders een alinea verderop in zijn inbreng overneemt (de Volkskrant, 28-12-2017, column door Stephan Sanders):
  De Internationale van de Apartheid

... Jared Taylor, de Amerikaanse, witte superioriteitsdenker met wie Thierry Baudet vijf uur lang dineerde. ...

Die Jared Taylor wordt in deze hetze door Joden, zwarten en linksfascisten een 'witte superioriteitsdenker'  genoemd, omdat hij het zwarte sociale-culturele en maatschappelijke onderpresteren niet toeschrijft aan racisme, maar aan zwart onderpresteren. In de woorden van Sanders:
  ... Er zijn volgens Taylor geen 'racisten' meer, hooguit 'racialisten', en wat vroeger wel 'racisme' werd genoemd is in zijn vocabulaire omgedoopt tot 'ras- realisme'. ...

Ras-realisme dus zijnde wat je ziet in de geografische kaarten van wetenschappelijk presteren en alle verdere maatschappelijke parameters, en intelligentie ("Zoek, zoek" het verband ...).
    Wat het Joodsisme met als aanvoerder de hoogst prominente antropoloog Claude Lévi-Strauus ontkennen middels hiun oudtestamentisch geformuleerde "De Gelijkheid der Culturen". Reden: vrije (im)migratie kan alleen verdedigd worden bij "De Gelijkheid der Culturen". Vandaar.
    En omdat in werkelijkheiud "De Gelijkheid der Culturen" dus onzin is en de blanke culturen zeer veel beter presteren, is dat feit dus, volgens de aanhef van de inbreng van Sanders en de rest, racisme:
  Dit was het jaar waarin het onvoorstelbare gebeurde: dat wat vroeger wel 'rassenleer' werd genoemd, is bezig een comeback te maken in de westerse wereld, zowel in Amerika als Europa. Onvoorstelbaar, omdat ik een kind ben van de jaren zestig, toen al die Martin Luther King scholen in Nederland hun naam kregen, ook in het diepe Twente waar ik woonde. Je geloofde toen dat 'ras' en 'rasverschil' definitief tot het verleden behoorden; bij de verhalen van vader en grootvader over de oorlog, bij de geschiedenislessen over de moord op de Joden, bij... Nee, nog niet bij slavernij en kolonialisme, want daarover ging het toen nauwelijks.
    Die rassenleer van toen, waarin het blanke of Arische ras vanzelfsprekend de leiding kreeg over al die andere bruinen en gelen en zwarten, heeft haar woordenschat wel enigszins opgeschoond. Luister naar Jared Taylor ...

En daar heb je dus datgene dat in Europa en mogelijk in Nederland met steeds grotere nadruk naar een etnische burgeroorlog lijkt te leiden: de strijd om de achtergrond van de gekleurde achterstand. In Amerika is er nog de smoes van de voorgande periode van daadwerkelijk racisme. In Europa niet. De gekleurden kwamen hierheen toen er absoluut geen enkele vorm van achterstelling was. Au c onraire: er werd en wordt hen alle mogelijke extra kansen geboden, laatste tijd onder de noemer van "diversiteitsbeleid".  Een een beleid gericht op "etnie". Op ras. Racisme, dus. Je zou het "omgekeerd racisme" kunnen nomen maar met één stap achteruit is het natuurlijk gewoon racisme.
    En desondanks is er die maar niet-aflatende kloof in maatschappelijke prestaties.
    Zowel bij zwarten als moslims.
    Bij moslims met een voor de hand liggender oorzaak: alle ideologie en het meest het geloof maakt dom : "Bidden hep[t beter tegen droogte dan irrigatie".
    Bij zwarten blijft er maar één verklaring over als je het niet zoekt in "Wit racisme": etnische achtergrond.
    En dus kiest S. Sanders, staan de voor de keuze tussen "zwarte etnische achtergrond" en "blanke racisme", natuurlijk voor het "blanke racisme".
    Dus worden de blanken, die part noch deel hebben aan enig racisme (een enklee uitzondering daargelaten) boos en op den duur steeds bozer. En komen er per definitie aan de blanke kant ook mensen op die gaan roepen: "Het is racisme. Zwarte racisme". Bijvoorbeeld tegen "Blanken zijn racisten"-roepster Sylvana Simons uitleg of detail .
    En daarover zijn de zwarten dan weer boos. Die gaan dan processen aanspannen waarop ze van de landverraderlijke elite gelijk krijgen. Want zo niet, dan zijn zwarten inderdaad onderpresteerders.
    Enzovoort.
    En in dat moeras is de o zo gematigde en genuanceerde Stephan Sanders dus ook gezonken.
    Ondanks een volledig blanke opvoeding.


Naar Haatzaaien, allochtoon , Creolen, cultuur , Allochtonen, respect  , of site home .

 

28 dec.2017