WERELD & DENKEN
 
 

Bronnen bij Multiculturalisme: Nederlandhaat

20 dec.2010

Geen navranter illustratie van hoe intellectueel en bestuurlijk Nederland tegen de Nederlandse eigen identiteit aankijkt dan de houding van historici. Want er is nauwelijks beroepsgroep te bedenken voor wie het belang van een nationale identiteit duidelijker zou moeten zijn. Het bleek toen twee "rebellen" het tegenoverstelde beweerden:


Uit: De Volkskrant, 22-12-2007, door Willem Velema en Hans Wansink

Vaderlands gevoel geeft richting

Onder historici is huiver voor nationalisme bon ton, maar een beetje trots zijn op Nederland en het verleden is belangrijk voor een zelfbewuste natie en kan het debat over immigratie en integratie structureren

Vallen er uit de vaderlandse geschiedenis nog andere lessen te trekken dan dat Nederlanders zich moeten doodschamen voor hun medeplichtigheid aan de misdaden van de Tweede Wereldoorlog en het kolonialisme? Wij menen van wel en staan daarmee nogal geïsoleerd te midden van onze medehistorici.
    Illustratief voor de manier waarop zij hun taak doorgaans opvatten, zijn de vaak geciteerde woorden van de fameus afstandelijk-ironische historicus E.H. Kossmann over het verschijnsel nationale identiteit. ‘Men bedriegt zichzelf en zijn lezers als men pretendeert het aan systematisch en alomvattend onderzoek te kunnen onderwerpen. Loop er liever met aandacht omheen, bekijk het van alle kanten maar stap er niet in, behandel het kortom als een enorme kwal op het strand.’
    De historicus Jan Ramakers presenteerde het Jaarboek Parlementaire Geschiedenis 2007 op 20 november in de oude vergaderzaal van de Tweede Kamer. Het Jaarboek is een uitgave van het Centrum voor Parlementaire Geschiedenis van de Radboud Universiteit, waaraan Ramakers als onderzoeker verbonden is. Dit keer hadden ze in Nijmegen als thema gekozen voor de moeizame worsteling met de nationale identiteit. ‘Met dank onder andere aan de Wetenschappelijke Raad voor het Regeringsbeleid en prinses Máxima’, voegde Ramakers er nederig aan toe. ...
    ‘Dé Nederlander bestaat niet’, luidde Máxima’s kernachtige oneliner, die in de media prompt op een storm van kritiek stuitte – en onder ‘gewone’ Nederlanders vooral op verbijstering. In feite was de gewraakte quote van Máxima een getrouwe weergave van de – veel wolliger geformuleerde – conclusies van de WRR. In het rapport staat te lezen dat ‘het beleidsmatig inzetten van nationale identiteit contraproductief kan werken’. Dat komt doordat ‘het streven naar eenheid soms leidde tot conflicten of uitsluiting van bepaalde groepen’.   ...
    De commissie-Van Oostrom, die dit jaar de ‘historische canon’ uitrolde, betoont zich op haar website dan ook helemaal niet trots, maar bovenal bezorgd over mogelijk misbruik door onbevoegden. Al te braaf wordt daarom gemeld dat het gaat om ‘een canon voor alle Nederlanders’. En om een land ‘dat wij gezamenlijk bewonen’. Nederland moet vooral niet gezien worden ‘als horizon, maar als observatiepunt’. De canon is ook geen ‘vehikel voor nationale trots’, maar ‘roept betrokkenheid op’. Het is ‘geen praalgraf, maar levend erfgoed’, en ‘geen gesloten, maar een open canon’.
    De bewijsvoering is even simpel als dwingend: belangstelling voor het vaderlands verleden = nationalisme; nationalisme = fout; ergo: vaderlandse geschiedenis = fout. De manier waarop Nederlandse historici de vaderlandse geschiedenis aan het grote publiek proberen te slijten, heeft daardoor iets onbevredigends en hypocriets. Zoiets als seksuele voorlichting van de pastoor.   ...


Red.:   Dit was als een klap tegen een nest horzels. De Volkskrant wijdde een hele pagina aan de reacties, uit niet de minste kringen, zie verder hier uitleg of detail .
    Dit is geformuleerd in nette woorden, maar in de meer populaire vorm van discussie drukt men zich nog kernachtiger uit.


Volkskrant weblog, 25-11-2007, door Ely de Waal

Wij Nederlanders KUNNEN ook heel aardig zijn

foto


Red
.:
  In een vorige bijdrage van deze auteur stond de zin  'Wij Nederlanders kunnen ons als een ongelofelijk stel klootzakken gedragen tegenover een buitenstaander, als we in een groep uit hetzelfde dorp of stad of streek komen', wat hem op een berg commentaar kwam te staan, met allerlei illustraties van de werkelijkheid dat dat overal en in ieder land geldt. Maar deze auteur heeft in het algemene niet zo'n hoge dunk van Nederland sinds daar niet alleen in hallelujah-termen over immigranten wordt gepraat, zoals blijkt uit deze illustratie bij zijn weblog:
Who's afraid of red white and blue



ely 2006

Acryl op page toilet papier

Maar, vindt hij dus: Nederlanders kunnen ook heel aardig zijn - als ze dus maar aardig zijn voor kleine dus zielige gekleurde mannetjes. Zie de manier waarop de grote blanke het kleine zwarte mannetje bij de hand neemt. En dan zijn Nederlanders aardig. Oftewel: het helpen van immigranten en allochtonen is dé manier om aardig te worden.
    Het anti-Nederlandse van deze weblogger is misschien begrijpelijker dan dat van de historici en sociologen, want hij heeft banden met oud-testamentische migratiefundamentalisten.
    Net als de volgende politicus:


Uit: De Volkskrant, 12-04-2008, door Ernst Hirsch Ballin, minister van Justitie

Laat horen wat moreel belangrijk is

De ethische oriëntatie van politici geeft leven aan de democratie, mits zij deze overtuiging met respect inbrengen, zegt Ernst Hirsch Hallin.


Behoren politici en ambtsdragers zich neutraal op te stellen, of mogen zij hun positie aanwenden, om de samenleving te kneden naar het model van hun eigen verhouding tot religie of levensbeschouwing?   ...
    Dit houdt verband met de scheiding van kerk en staat, maar ook met het karakter van onze democratische rechtsstaat zoals dat wordt weerspiegeld in de Grondwet. Ik zie in de Grondwet drie dimensies, die ik beschouw als identificerend voor Nederland:   ...
    3. Vandaar het grote gewicht van de in de artikelen 90 tot 94 van de Grondwet juridisch gewaarborgde verbindingen met het Europese recht, het toelatingsbeleid van vluchtelingen, kennismigranten en andere vreemdelingen, de internationale juridische samenwerking, en de bevordering van de internationale rechtsorde als constitutionele doelstelling. Hierin komt het recht overeen met het land in zijn fysieke condities: grenzen zijn niet langer - en zeker niet noodzakelijk - afgrenzingen, maar verbindingslijnen of raakvlakken.   ...


Red.:   Het beroep op internationale wetgeving en het specifiek vermelden van kennisemigranten, zonder het dan eveneens relevante vermelden van economische vluchtelingen en gelukszoekers onder de paraplu van de asielwetgeving, geeft natuurlijk al voldoende aanwijzing met wat hiermee bedoeld wordt. Maar voor de volledigheid schrijft Ernst Hirsch Ballin, minister van Justitie, het nog eens in zoveel woorden erbij: de grenzen kunnen wel afgeschaft worden - iedereen is welkom.
    En dezelfde banden als de webblogger en de politicus heeft ook de volgende columnist en fervente Nederlandhater:
 

De Volkskrant, 03-11-2010, column door Arnon Grunberg

Vaals

Recentelijk noemde ik de heer Rutte de burgemeester van Vaals. Dat heeft mensen in Vaals boos gemaakt. ...
     Als puber ben ik ooit in Vaals terechtgekomen. Ik heb de Vaalserberg beklommen en wandelde vervolgens door naar Aken. Veel pubers doen dergelijke zaken samen, ik deed het liever alleen.
    Als ik vreemd zou gaan in Nederland zou ik dat in Vaals doen.
    Vanuit Vaals kan men lopend het land verlaten. Men kan uitwijken naar Duitsland of België. Alleen al dat neemt me voor Vaals in. ...


Red.:   En, toevalligerwijs, ook de volgende, Jacques Wallage. Laten we eens kijken wat deze vindt van het behoud van zoiets als de Nederlandse identiteit (uit: NRC Handelsblad, 10/19-01-2004, door Paul Scheffer, De fictie van grenzeloze solidariteit):

  ...    De sociaal-democratische burgemeester Jacques Wallage zegt: maar wie zijn wij om een`eerstgeboorterecht' uit te oefenen, hoezo is Nederland van zijn inwoners? Iedereen heeft recht op dit stukje aarde, waarom zouden zijn toevallige inwoners daar enig bijzonder recht op kunnen doen gelden? Deze erfenis van vier eeuwen staat ter beschikking van iedereen. ...

Zo, Nederlanders hebben geen identiteit nodig. Want als je al geen recht het op je eigen landje, wat heb je dan nog recht op een eigen identiteit? Zeker als je eigen helemaal geen eigen cultuur hebt (Over identiteit, zelfrespect en integratie, zesde DEND-lezing, door J. Wallage, burgemeester van Groningen, 31-10-2002, in Tilburg):
  Het bizarre is dat Nederland als het om verbindende culturele noties gaat een schamel gezamenlijk bezit heeft.

En waarvoor heb je een eigen landje nodig, als je al helemaal geen eigen cultuur hebt.
    Dit was eigenlijk de sterk heersende opinie in de bovenste lagen van de maatschappij sinds de Tweede Wereldoorlog. Overigens: de meerderheid daaronder had natuurlijk een veel natuurlijk en gezonder beeld. En een enkele wat meer objectieve waarnemer (uit het artikel van Velema en Wansink):
  De (...) overleden Volkskrant-columnist H.J. Schoo wist het belang van nationale identiteit en ‘vaderlandse geschiedenis’ naar waarde te schatten, met name voor het debat over immigratie en integratie. Hij schreef er vaak over, bijvoorbeeld in 2006: ‘De vaderlandse identiteit kan niet definitief naar de schroothoop van de geschiedenis, maar vergt een nieuwe plaatsbepaling en inhoud: wie zijn we, waar gaan we naartoe, waaraan moeten nieuwkomers zich aanpassen, hoe moeten wij ons voegen in een dynamische internationale omgeving?

Want daar ging het het de laatste tien jaar natuurlijk om: de Nederlandse identiteit moest de nek om gedraaid worden, om de cultuur van de allochtonen en met name de moslims makkelijker ingang te doen vinden.
    Dat laatste begint sinds kort te verminderen, omdat inmiddels overduidelijk is gebleken dat allochtonen en met name moslims helemaal geen zin hebben om zich van hun kant substantieel aan de Nederlandse of andere westerse cultuur aan te passen. Leidende tot de uitroep van de Duitse bondskanselier Angela Merkel dat de multiculturele samenleving mislukt is.
    Dat heeft weer ruimte geschapen voor de volgende bijdrage, die nog geen jaar geleden niet door de censuur was gekomen:


Uit: De Volkskrant, 20-12-2010, column door Sheila Sitalsing, journalist

Verover de vlag terug op griezels en gekken

Ik deed heel wat schokkende waarnemeningen toen ik in 1986 vers uit de overzeese rijksdelen in Nederland aankwam. ...
    Maar het memorabelst was een voorval tijdens het oefenen voor het studententoneel. Een jongen moest voor zijn rol het Wilhelmus zingen. Na het 'ben ik, van Duitsen bloed' gaf hij het op. 'Ken je echt maar twee regels?', giechelde een meisje bewonderend. Iedereen vond het leuk, en normaal.
    Ik vond het raar. Aanvankelijk dacht ik nog dat ik met uitzonderlijke mensen omging, maar later bleek haast niemand het volkslied te kennen. ...
    Ik was anders gewend, opgegroeid tijdens het staartje van de tweede dekolonisatiegolf, eerst in een kolonie die zelfstandig werd, later in een kolonie die toch maar liever bij de vleespotten van het moederland bleef, maar niettemin enthousiast aan nation-building ging doen. Dat betekende: elke ochtend op het schoolplein de Curaçaose vlag hijsen en luidkeels het volkslied zingen. Daarna deden we weesgegroet Maria en gingen we staartdelingen maken.
    Dat vlaggen en zingen was een vanzelfsprekendheid die door niemand, ooit, ter discussie werd gesteld. Het behoorde tot de canon en tot de basisbeleefdheid, zoiets als goedemorgen zeggen en je straatschoenen uitdoen als je andermans huis betreedt.
    In Nederland heb ik dat altijd gemist. Nederlanders hebben hun vlag en volkslied weggegeven aan mensen die ergens van zijn. De scouting, de neo-nazi's, de Oranjevereniging, de mannen die met voetbal oranje leeuwenmanen op hun hoofd zetten.
    De rest van het land vindt het nog steeds stoer om het Wilhelmus niet te kennen en om voorstellen om wat vaker de vlag te hijsen gelijk te stellen aan plannetjes voor de invoering van het fascisme en het afschieten van alle mensen met krulhaar en een moeilijke achternaam. Een moeizame zoektocht naar canon, nationale identiteit en het antwoord op de vraag hoe nu verder met kutmarokkanen, ten spijt.
    'Ik ken het zelf ook niet', was het argument van progressieve politici tegen het opnemen van het Wilhelmus in het curriculum van de inburgeringscursus. Alsof dat een verdienste is. ...
    Die slordigheid waarmee Nederlanders omgaan met hun nationale symbolen, leidt tot geestige uitwassen. Toen ik vorig jaar na 23 jaar het land verliet, vond ik in mijn knipselmap 'rare Nederlandse berichten' knipsels uit de jaren negentig waarin schoolhoofden proberen een verbod(!) uit te vaardigen op het voeren van Nederlandse vlaggetjes op tassen en jassen.   ...


Red.:   Ja, want daar zouden de allochtonen en moslims aanstoot aan kunnen nemen...

  In het land waar ik heen verhuisde, staan elke ochtend om half acht alle schoolerven vol kinderen in groen-witgeblokte uniformen die onder de vlag God zij met ons Suriname zingen. Dochter (4) kent het in twee talen - vlekkeloos. Ze snapt inmiddels dat het iets is waar ze bij hoort.  ...
    Toen de PVV onlangs voorstelde vlag en volkslied verplicht te stellen op Nederlandse scholen, was hoon haar deel. Waarom hijs je de schoolkinderen niet gelijk in uniform en leer je ze marcheren, was de teneur van de reacties. (Noot: een schooluniform is vreselijk handig. Het is spotgoedkoop, makkelijk in de was en scheelt 's ochtends een hoop gezeur over wat het kind aan mag naar school.)
    Natuurlijk is een verplichting opleggen bezopen. Maar het blijft wonderlijk dat een genuanceerde discussie over nationale symbolen onmogelijk is zonder dat iemand de Nederlandse SS'ers erbij haalt, die het Wilhelmus zongen voordat ze afreisden naar het Oostfront. Waarom is het niet de moeite waard de vlag terug proberen te veroveren op de griezels en de gekken?

Leuk, die laatste zin. Het is natuurlijk andersom: de griezels en de gekken zijn de lui die Nederlandse vlaggetjes verbieden omdat allochtonen en en moslims daar aanstoot aan zouden kunnen nemen, al die andere ander intellectuele en wat minder intellectuele idioten die maar één enkel doel voor ogen lijken te hebben: Nederland zo snel mogelijk afbreken om het internationale "paradijs" te kunnen stichten.
    Ook onder Nederlandse historici en andere intellectuelen is de Nederlandhaat legendarisch. Sinds de Tweede Wereldoorlog wordt alles dat ook maar enigszins aan een nationale identiteit doet denken onder de zoden geschoffeld, en indien het zijn kop toch weer opsteekt, als voorbode van het nazisme zo snel mogelijk zo zwart mogelijk gemaakt. Iets dat met de komst van allochtone immigranten en het multiculturalisme ongekende intensiteit  heeft bereikt uitleg of detail .
   In het kader van deze campagne is een nieuwe en  toch oud front geopend: het kolonialisme in Indië, en in dit geval de "politionele acties".  Een inmiddels volkomen bekende geschiedenis, waarvan de onthullingen al in de jaren zestig zijn begonnen. En de facto afgerond met een passend benoemde Excessennota. Dit alles al volledig ten overvloede voor wie enige vorm van geschiedenis geeft gehad op school,m zoals deze redactie, tezamen met het besef dat er geen fatsoenlijke oorlog bestaat. Geen enkele. In iedere oorlog zijn er excessen.
    Maar onderzoekers moet iets te onderdoken hebben. Dus hebben we recent al onderzoeken gehad naar de al even bekende geschiedenis va de slavernij, en nu zoeken ze dus werk in Indie - want daarvan weten ze dat het makkelijke prooi is: de multiculturalisten, anti-nationalisten, en Nederlandhaters van de intellectuele en bestuurlijke elite en de media, zullen ze luide prijzen voor hun initiatief:


Uit: De Volkskrant, 19-06-2012, door Piet Kamphuis, directeur Nederlands Instituut voor Militaire Historie (NIMH), Gert Oostindie, directeur Koninklijk Instituut voor Taal-, Land- en Volkenkunde (KITLV), en Marjan Schwegman, directeur Instituut voor Oorlogs-, Holocaust- en Genocidestudies (NIOD).

Onderzoek geweld Nederland in 'Indië'

Onderzoek naar de controversiële kanten van het militaire optreden in Indonesië is nodig. Niet om te moraliseren, maar om te helpen begrijpen wat de aard van het geweld en het optreden was.


Tussentitel: Betrek ook de archieven - en historici - uit Indonesië bij het onderzoek

Het blijft maar terugkeren, het vraagstuk van het Nederlandse militaire geweld in de nadagen van Nederlands-Indië. ...


Red.:   Nee, er is geen enkel vraagstuk dat terugkeert, want Indonesië is nu bijna sinds mensenheugenis zelfstandig, en iets van 20 duizend kilometer verwijderd van Nederland. Wat voortdurend terugkeert zijn de initiatieven van de  multiculturalisten, anti-nationalisten, en Nederlandhaters van de intellectuele en bestuurlijke elite. Gesteund door de media, want naast het gewone en passende opinie-artikel van hierboven, is dit de aandacht die de Volkskrant aan de "kwestie" besteedt:
indie 3 indie 2
Het opinie-artikel
 
Extra aandacht: een analyse
indie 1 indie 4
De ruime overdaad: kopartikel op de voorpagina 20-06-2012: Hoofdredactioneel commentaar
Hetze, deel I
indie 5   
21-06-2012: onderste artikel.
Hetze, deel II
 

Dit alles onder de invloed van een Nederlandhaat die zelfs geleid heeft tot een glasheldere rechterlijke dwaling in dat Nederland aansprakelijk is gesteld voor iets waar Nederland helemaal niet bij betrokken was: de moorden bij Srberenica. Want Nederland was nooit en te nimmer in Srebrenica. De enige partijen die in Srebrenica waren waren Serviërs en de Verenigde Naties.
   De ombudsvrouw van de Volkskrant was ten tijde van dit gebeuren op vakantie, maar nu is ze terug. En haar brievenbus annex mailbox zat kennelijk vol:


Uit: De Volkskrant, 28-07-2012, rubriek Ombudsvrouw, door Margreet Vermeulen

Vondst executie-foto's geen opzetje

De Volkskrant baarde veel opzien door op 10 juli twee foto's af te drukken van executies die vermoedelijk werden uitgevoerd door het Nederlandse leger tijdens de politionele acties. Op de site van de krant stonden de foto's direct in de topdrie wat betreft bezoekersaantallen. De reacties waren overwegend positief, zowel van andere media als van lezers. Maar er was ook kritiek.
    Sommige lezers vonden de foto's geen 'nieuws'. Ze verwezen onder meer naar een gruwelijke foto in het boek Westerling's oorlog van J. A. de Moor waarop tientallen lijken liggen; slachtoffers van een massa-executie door Nederlandse militairen. In NRC Handelsblad schreef H.J.A. Hofland dat de foto's voor hem oud nieuws waren. Hij was in die tijd als huzaar eerste klas gedetacheerd bij de Leger Film- en Fotodienst en zag aan boord van het schip Kota Inten voor het eerst dergelijke gruwelfoto's. 'Niet een paar, maar ettelijke.'    ...


Red.:   Wat iedereen al wist. Het was oud nieuws, en het is oud nieuws. Of geen nieuws, eigenlijk,. En dus al helemaal niets voor de voorpagina. Hoogstens iets voor een aardig achtergrondartikel.
  De verslaggeefster die de foto's achterhaalde en de bijbehorende stukken schreef, vindt de foto's geen oud nieuws.

Een zeer onthullende opmerking. De verslaggeefster (Lidy Nicolasen) is journalist, en heeft niets te vinden. En in ieder geval niet op de voorpagina, en eigenlijk zelfs niet in het achtergrondartikel. Als de journalist iets vindt, dan schrijft hij maar een opinie-artikel. Opsturen naar hetzelfde adres als bijdragen van andere mensen.
    Die verslaggever die dit soort informatie krijgt, heeft niets te vinden, maar iets te onderzoeken. En dan zou ze, in dit geval  al snel gehoord hebben dat dit oude kennis was.
    En dit is de zoveelste blunder van deze soort binnen redelijk kort tijd. Wij herinneren ons nog goed de scoop van de oorlogsmisdaden in Irak, die al snel niet bleken te bestaan. Dat was Jan Hoedeman - ook al iemand die snel iets vindt. En er was nog een dergelijke kwestie (of twee), maar die is de redactie ontschoten.
    En het heeft allemaal te maken met "vinden".
    En dit "vinden" is een specifiek "vinden": wij journalisten vinden dat Nederland niet deugt. Omdat nationalisme niet deugt. Want nationalisme leidt tot Auschwitz. En daarom moet de Nederlandse cultuur in de grond getrapt en liefst opgeheven worden. En Nederland opgaan in Europa. Ook zoiets dat de Volkskrant journalisten collectief "vinden". Samen met de rest van de media.
    Oh ja, één van die kwesties waarin ongesubstantiveerde boodschappen op de voorpagina stonden was rond Geert Wilders. Er waren "geheime bronnen". Voor bijzonder onwaarschijnlijke en vermoedelijk door die bronnen, politieke concurrenten, vervalste "informatie" - iets dat normale mensen zouden herkennen als kwaadsprekerij. De Volkskrant zette het zonder meer op de voorpagina. Omdat ze vonden en vinden dat Geert Wilders niet deugt. En dan hoef je niet meer te zoeken en te denken. Als je iets vindt.
    Maar er staat nog meer in de bijdrage van de Ombudsvrouw:
  De verslaggeefster was zelf een verrast door alle belangstelling voor het onderwerp: zowel op de krant als daarbuiten. 'Op de krant zit een nieuwe generatie aan de knoppen. Die is echt nieuwsgierig naar de feiten....

Tja, dat hoort bij het syndroom: niet de lezers tellen, maar de redactie. Natuurlijk, ironie-modus aan, een getrouwe afspiegeling van de bevolking, met minstens één op de zes PVV-aanhangers - waar we merkwaardig weinig van merken maar wel ontzettend veel van D66-achtige politieke-corectheid en kosmopolitisme. Ironie-modus uit.
    Vervolg:
  Dat merk ik ook aan reacties van lezers.

En als de reacties die per post en email binnenkomen niet al te zeer afwijken van wat er op de website gebeurt, is dit doodgewoon een keiharde leugen.
  Er zijn ook argwanende reacties. Een handvol lezers vindt het 'te toevallig' dat er foto's in een vuilcontainer worden gevonden kort nadat drie onderzoeksinstituten in de Volkskrant de regering hebben opgeroepen om nieuw onderzoek te laten doen naar de rol van Nederlandse militairen in voormalig Nederlands-Indië in de periode 1945-1949.

Precies. Die argwaan was er heel veel. Net als destijds over de "mislukte" fotorolletjes van Srebrenica.
    En dit vond ook heel vele mensen:
  Sowieso had de krant deze instituten niet de ruimte mogen bieden om te 'hengelen' naar opdrachten voor zichzelf, vindt een lezer. Hij vermoedt dat de krant zich voor het karretje heeft laten spannen van onder meer het onderzoeksinstituut NIOD en het Nederlands Instituut voor Militaire Historie.

Die die actie gestart waren om twee redenen: het voor de hand liggend eigenbelang, en ten tweede het onder historici minstens zo virulente multiculturalisme, kosmopolitisme, cultuurverraad en Nederlandhaat uitleg of detail .
  De verslaggeefster vindt dat een cynische reactie.

Nee, geen cynische reacties in die richting. Cynisch reacties zijn voor iedereen die iets goeds wil zeggen over Nederland, wat die heeft een provinciale mentaliteit, leeft achter de dijken is xenofoob, en vermoedelijk een stiekeme fascist.
    Hoe ernstig het daadwerkelijk is, blijkt uit deze reactie van de Ombudsvrouw:
  Eerlijk gezegd schrok ik ook een beetje van het nieuwsbericht (op de voorpagina) waarin de drie onderzoeksinstituten via de Volkskrant de regering vragen om een miljoenensubsidie. Een krant is immers geen postbode.

Dit is zo'n beetje het maximale, leert de ervaring, wat je van een Ombudspersoon van de Volkskrant kan verwachten in termen van afkeuring (correctie is nog nooit voorgekomen). En zelfs dit moet dus afgezwakt worden:
  Maar het bericht staat niet op zichzelf. Achteraf bezien, is het pleidooi voor nieuw onderzoek naar de politionele acties een logisch uitvloeisel van de hernieuwde belangstelling voor deze episode in de geschiedenis. 

Ja: de hernieuwde belangstelling voor een heel oud onderwerp in het kader van een oud maar stukken nieuwer thema: de Nederlandhaat. Waaraan zeer actief gewerkt wordt:
  En het bericht is een relevant onderdeel van de totale productie van twintig indringende verhalen die de krant over dit thema sinds september vorig jaar heeft gepubliceerd. 

Ja ja, er is nog zo veel te doen voor de opheffing een feit is, en Nederland opgegaan in het nomadische en neoliberale ideaal van één groot Europees Imperium, waarin de voormalige woestijnbewoners uit het Midden-Oosten vrij kunnen rondreizen van familie naar familie uitleg of detail .
    Op diverse plaatsen op deze site is al eerder opgemerkt dat dit een sociologisch fenomeen is, en dus ook in andere landen optreedt - in diverse mate. België lijkt vrij veel op nederland, en ook daar is dus een nationaliteit-hatende culturele elite. En een van de figuren duit de Belgische culture;l elite die in Nederland het meest geliefd, zo niet hét meest geliefd, is Tom Lanoye (wat hij ooit heeft gepresteerd is onduidelijk, vermoedelijk een of ander lullig boekje geschreven). In het volgende moeten de ciaten in bijn precies de omgekeerde volgorde gezet worden, om het oorzakelijke verband te herstellen. Het begint met dit:


Uit: De Volkskrant, 06-12-2012, van correspondent Leen Vervaeke

Vlaamse ruzie over pleinnaam tekenend voor nieuwe polarisatie

...    Sinds De Wever de verkiezingen in Antwerpen won, is het politieke debat in Vlaanderen gepolariseerd. De tegenstanders van de N-VA laten geen kans onbenut te waarschuwen voor het separatisme van De Wever, dat volgens hen onderbelicht is gebleven.


Red.:   Een uiterst pijnlijke zaak voor de politieke-correctheid en het multiculturalisme. Dus moest er een reactie komen:

  Het begon met een voorstel van de literaire vereniging Behoud de Begeerte, gesteund door een dertigtal Antwerpse kunstenaars. Zij wilden het De Coninckplein, vernoemd naar de historische figuur Pieter De Coninck, omvormen tot een eerbetoon aan dichter Herman De Coninck, die vijftien jaar geleden overleed.

Wat door de Nederlandse politek-correcte correspondent natuurlijk warm wordt onthaald:
  Een mooi gebaar

Maar de waarheid is hier zo helder, dat men er niet omheen kan:
  ... maar ook een provocatie aan het adres van de N-VA, de Vlaams-nationalistische winnaar van de Antwerpse verkiezingen. Pieter De Coninck is een personage uit de historische roman De Leeuw van Vlaanderen (1838) van Hendrik Conscience, zowat de bijbel van het Vlaams-nationalisme. Terwijl dichter Herman De Coninck deel uitmaakte van de 'linkse elite', die de Nieuw-Vlaamse Alliantie zo verfoeit.

En dus reageerde de geprovoceerd, zij het gematigd:
  Bart De Wever, N-VA-voorzitter en Antwerps burgemeester in spe, reageerde dan ook gepikeerd. 'Een van de domste dingen ik de laatste jaren heb gehoord uit de culturele sector, en dat wil wat zeggen', zei hij op de radio.    ...
   Volgens De Wever heeft de Vlaamse cultuursector alles te danken aan schrijvers als Conscience die zich hardmaakten voor de positie van de Vlamingen in het 19de-eeuwse België. 'Maar vandaag keert de culturele elite zich tegen de Vlaamse identiteit en tegen de politieke strijd die eraan verbonden is. In de afwijzing van Vlaanderen verliest de sector alle hersencellen.'

Zeer gematigd.
    Maar natuurlijk een rooie lap voor de ideologen van het anti-nationalisme:
  Die uithaal

Volgens de politiek-correcte correspondente zij de woorden van De Weever een uithaal. Terwijl niets meer is dan de zuivere waarheid. Natuurlijk is het voorstel om de historische naam van een plein te veranderen alleen maar om een gekozen politicus te ergeren een daad van personen zonder een enkele werkende cel in hun rationele hersenen, terwijl de cellen van het emotionele en reflexmatige hersenen overactief bezig zijn geweest met pure onderbuikgevoelens.
    En de culturele-sector ideologen zijn natuurlijk helemaal over de rooie:
  Die uithaal schoot de bekende schrijver Tom Lanoye, medeondertekenaar van het verzoek om een Herman De Coninckplein, in het verkeerde keelgat. 'Ik laat mijn identiteit niet politiek misbruiken', schreef hij dinsdag in een opiniestuk. Over de N-VA: 'Ik ken geen club ter wereld die zich zozeer beroept op de eigen taal en cultuur, en die de dragers ervan zo belastert omdat ze weigeren mee op te stappen in een separatistische subcultuur.'

Kijk, als je niet je eigen identiteit wenst op te geven, voor een of ander Europeanisme of nog erger, dan  heb je 'een separatistische subcultuur'. Dat er geen laarzen of Anne Frank in deze woorden voorkomen laat zien dat de discussie in België misschien toch ietwat gematigder is ...
    Een broeinest van de Nederlandhaat is natuurlijk de haatmadrassa Joop.nl - daar waar links Nederlands een plat voorhoofd heeft gekregen van het voortdurende neuzendrukken op het bidkleedje, al prevelende matra's a;ls "Islam is goed", "Nederland is slecht, "Moslims zijn goed", "Nederlanders zijn slecht", en de talloze meer welluidende varianten hiervan, want dat moet je ze nageven, die alfa's, onzin verkopen en liegen kunnen ze in alle mogelijke kleuren en toonaarden. Wat allemaal zo gewoon is, dat het deze redactie niet eens was opgevallen. De aanleiding nu was iets dat verderop komt. Eerst het artikel:


Uit: Joop.nl, 05-07-2013, door Han van der Horst - Historicus

De onzinnige mantra van de 'weg met ons'-mentaliteit

Tot de vele mantra’s op rechtse sites hoort die van de ‘weg met ons’-mentaliteit. ...


Red.:   Dit gaat aldus: er is weer eens een aanleiding om af te geven op Nederland - in dit geval de herdenking van het einde van de slavernij 150 jaar geleden. In de media, in ieder geval in de Volkskrant, krijgt je dus een eindeloze stroom over hoe ernstig de misdaad wel niet is, dat het allemaal de schuld is van de Nederlanders, dat nergens anders in de wereld iets ooit zo slechts is gebeurd, en dat alle hedendaagse Nederlanders er hartstikke schuldig aan zijn. En in dit geval dat de negers nog steeds beledigd zijn, er hun achtertand aan de te wijten hebben, dat we ze moeten compenseren, en dat we nooit en nergens iets slechts over negers mogen zeggen. En dus vooral niet dat ze zelf met de slavernij zijn begonnen en zelf de slaven die ze gemaakt hebben aan jan en alleman verkocht hebben. De Volkskrant, De Groene Amsterdammers, Vrij Nederland, de publiek omroep, ze doen allemaal mee. En dus ook Joop.nl.
    Het tegengeluid is meestal nauwelijks of niet te vinden - ze beheersen tenslotte de toegang tot de media. Maar het internet heeft de absoluutheid van de censuur doorbreken. Dus op niet-politiek-correcte websites kan je wel iets anders lezen. Zoals dit:


Uit: DagelijkseStandaard.nl, 05-07-2013, door Bart Jan Spruyt uitleg of detail

Geen excuses voor slavernij

Het aftreden van de Belgische koning Albert en het nog spannender verdwijnen van president Morsi van Egypte heeft het al bijna weer uit ons geheugen gewist, maar deze week herdenken we in Nederland ook de afschaffing, 150 jaar gelden, van de slavernij.


De NOS schonk er tweeëneenhalfuur lang aandacht aan, en in vele kranten en weekbladen stonden herdenkingsartikelen en opiniestukken. In de strekking van hun bijdragen waren de meeste scribenten en programmamakers opvallend eensgezind. Nederland moet excuses aanbieden voor zijn rol in de slavernij, die een schandvlek op ons verleden vormt. ...


Red.:   Enzovoort. Een gewoon artikel. Ter illustratie daarvan de aanhef van de alinea's:

  Zouden excuses en schadevergoedingen inderdaad op hun plaats zijn? Dat zou zeker het geval zijn wanneer de slavernij nu pas zou worden afgeschaft en ...
    Dat wordt vaak beweerd. Racisme en discriminatie, tienerzwangerschappen, echtelijke ontrouw en gebroken gezinnen, criminaliteit en slechte schoolprestaties, tot hoge bloeddruk aan toe, zouden onder Caraïbische Nederlanders allemaal het gevolg zijn van die zwarte bladzijde uit onze geschiedenis, de slavernij. ...
    Ik heb eens een man op TV gezien die via genealogisch onderzoek had ontdekt dat hij afstemde van een christenslaaf. Een voorvader had enige tijd in Marokko vast gezeten ...
    Dat er in Nederland toch altijd weer morele discussies ontstaan over het aandeel van onze WIC in de transatlantische slavenhandel, komt, denk ik, omdat dit onderwerp onderdeel is geworden van een ‘weg-met-ons’-discours. Wij blanken deugen niet. Onze cultuur is een laagje vernis over een meedogenloos streven naar macht en geld. Zie de slavenhandel, zie de politionele acties. Dat we niet deugen had Presser al duidelijk gemaakt in zijn boek over de Ondergang van de Nederlandse Joden.
    Nu is slavernij, helaas, een verschijnsel van alle tijden en plaatsen. De Afrikanen die onze voorvaderen van Afrika naar Amerika vervoerden, waren door Afrikanen gevangen en te koop aangeboden. ...
    Het laatste waar een herdenking toe moet leiden is het koesteren van schuld en het zwelgen in excuses om achterstand goed te praten en onmacht te camoufleren. Desi Bouterse sprak van de week woorden met een hoog ‘zand-erover’-gehalte. ...

De alinea met de referentie naar de 'weg-met-ons'-mentaliteit is in zijn geheel gereproduceerd. Vijf zinnen.
    Nogmaals Han van der Horst:


Uit: Joop.nl, 05-07-2013, door Han van der Horst - Historicus

De onzinnige mantra van de 'weg met ons'-mentaliteit

'Dat zoveel Nederlanders behoefte hebben zaken uit het verleden te verdoezelen of bij te schilderen, duidt op een gebrek aan zelfbesef'


Tot de vele mantra’s op rechtse sites hoort die van de ‘weg met ons’-mentaliteit. Bart Jan Spruijt heeft er dezer dagen op de Dagelijkse Standaard weer eentje gepubliceerd.
     De aanleiding verschilt maar het patroon van de redenering is altijd hetzelfde: "Wij, wij Nederlanders of wij blanken zwelgen in zelfbeschuldiging. Wij voelen ons de oorzaak van alle kwaad. Wij zijn de kwaaien en zij zijn de goeien. Het wordt tijd dat wij eens paal en perk stellen aan deze 'weg met ons'-mentaliteit, die wordt opgedrongen door de grachtengordel, dan wel de linkse elite". Je krijgt dat steeds weer te horen als iemand het waagt een zwarte bladzijde open te slaan in de vaderlandse geschiedenis.    ...


Red.:   Die Han van der Horst heeft het gore lef het doodgewoon om te keren. Hij neemt de enige voorval dat staat tegenover de stroom, en maakt van de stroom een voorval, en van het voorval de stroom. Met een saillant detail ter illustratie van zijn morele niveau: zijn artikel bevat geen link naar de het artikel waar hij over schrijft. Een "rechtse" website, weet u wel. Dan gelden zelfs de minimaalste fatsoensnormen niet meer.
    Een ruime 600 woorden dramt Van der Horst door. Met de mantra's die Spruyt al heeft samengevat. En dan komen de reacties: waaronder ook een andere rabiate politiek-correcteling die schrijft onder de aanduiding "Piet de Geus", en zichzelf afficheert met een avatar van Groucho Marx. Hier was de reactie die de lach van de redactie deed bulderen:
  Piet de Geus, vr 05 juli 2013 19:36 in reactie op deep blue
"Nederlanders zijn over het algemeen niet positief en trots op ons eigen land en geschiedenis."

Gelukkig maar, want trots zijn op eigen land, volk en geschiedenis is doorgaans een goede indicatie dat er niets is waar je trots op kunt zijn en waar je ook zelf een actieve bijdrage aan hebt geleverd. Dan heb je algauw een "wij" nodig om er qua ego nog iets van te maken.

Piet, trouw fan van Han, schiet het verhaal van Han in één keer hartstikke lek - hij reproduceert precies de houding van Han en zijn overige vrienden. Zoals de historici met baantjes aan de universiteit uitleg of detail , in tegenstelling tot Han.
    Niet zo leuk als politiek-correcten die elkaar in de voet schieten, zijn de feiten. Hier is het resultaat van een kleine zoekactie op Joop.nl (zoekterm: slavernij):
  Nederland wilde vrije Amerikaanse slaven in Suriname laten werken  -  12-07-2013
Nederland wilde de VS in 1863 wel helpen met het 'probleem' van de vrijgemaakte slaven

Slavernij en christendom; een blinde vlek op een zwarte bladzijde
  -  10-07-2013
Sommige gelovigen proberen ons wijs te maken dat het christendom erg op de slavernij was gebeten ...

Asscher: diepe spijt om slavernij  -  01-07-2013
Vicepremier: 'Laten we voorkomen dat onze kinderen en kleinkinderen zich later voor ons moeten schamen' ...

Harry van Bommel   -  29-06-2013
Maak excuses voor slavernijverleden

Quinsy Gario   -  21-06-2013
Witte privileges en angsten

Han van der Horst   -  14-06-2013
Laat de koning excuses maken voor de slavenhandel

Quinsy Gario   -  29-04-2013
Surinaams koningslied gaat eigenlijk over slavernij

En wie treffen we daar aan, midden in de campagne over de slavernij: Han van de Horst. Historicus. Maar wel een historicus zonder geheugen, kennelijk. Want dat die slavernij-artikelen iets met geschiedenis te maken hebben, is natuurlijk pure onzin. Als het over geschiedenis gaan, dan vermeldden die historische artikel ook de historistische feit wie nu in feite de slavenmakers waren. En dat waren,al sinds eeuwen, de Afrikanen. En dat historische feit komt in geen van die historische artikelen voor. Die dan ook geen historische artikelen zijn, maar artikelen in een "Weg met ons"-campagne.
    Oké, de slavernij-herdenking is achter de rug, dus, na een korte afkoelingsperiode, maar terug naar de oude onderwerpen:


Uit: De Volkskrant, 15-07-2013, van verslaggeefster Lidy Nicolasen

Indiëveteraan erkent massa-executie op foto

Indiëveteraan Harrie Nouwen heeft zichzelf herkend op een van de foto's van executies in het voormalige Nederlands-Indië. De foto's, die vorig jaar opdoken en voor het eerst in de Volkskrant werden gepubliceerd, kwamen uit het fotoalbum van een dienstplichtig soldaat. Ze vormden het bewijs dat Nederlandse militairen in de strijd tegen Indische opstandelingen, eind jaren veertig van de vorige eeuw, standrechtelijk executeerden.
    De nu 87-jarige Harrie Nouwen bevestigt dit. 'Zulke executies waren geen uitzondering.' Nouwen herkende zich als de man die met het geweer bij de greppel zit en de lijken van de gedode Indonesiërs inspecteert. De militair die al rokend toekijkt, is zijn luitenant. In de greppel liggen dertien of veertien Indonesiërs. 'Ze moesten knielen bij de greppel met hun handen in hun nek. Pang pang pang. Binnen twee minuten waren ze allemaal dood', zei de Brabander zaterdag in NRC Handelsblad.
    Een zoon van Nouwen legde de foto kort na publicatie aan hem voor. Nooit wilde hij praten over de oorlog, omdat hij net als de andere militairen op de koningin had gezworen alle legergeheimen te bewaren. De foto bracht alles boven. Hij zat avonden thuis te huilen. 's Nachts hielden dromen hem wakker. 'Het was een vreselijke oorlog.'    ...


Red.:   Dit natuurlijk geheel in tegenstelling tot alle andere oorlogen, die absoluut geen vreselijke oorlogen zijn.
    Overigens is dat herkennen op de foto nauwelijks minder dan een mirakel:

Hier al goed zichtbaar is dat de foto bepaald niet scherp is, en het figuurtje dat de Nederlandse soldaat is, eigenlijk geen herkenbaar gezicht heeft. Maar als ze goed uitkomen, hebben feiten geen controle nodig, natuurlijk ...
    En toen iemand regaeerde, was dat natuurlijk een uitstekende aanleiding om de foto nog eens te plaatsen:

Overigens moest die reactie wel geplaatst worden, omdat er leugens werden rechtgezet:


De Volkskrant, 17-07-2013, ingezonden brief van Carel van Lookeren Campagne, Amsterdam

Ons werd niet gevraagd dit te verzwijgen


Deze foto in de Volkskrant roept de herinnering op aan de excessen bij de politionele acties in het voormalige Nederlands-Indië. Nog altijd zijn niet alle Nederlanders die daarbij betrokken waren, gestorven. Daarom is het goed als ooggetuigen, zoals Indiëveteraan Harrie Nouwen (Ten eerste, 15 juli), zich melden om de feiten onverbloemd boven water te halen. Nouwen noemt echter op twee punten dubieuze feiten.
    Het belangrijkste is de datum. Het zou zijn gebeurd tussen de zogenoemde staakt-het-vuren en de soevereiniteitsoverdracht, dus tussen 10 augustus en eind-december 1949. Dat is volstrekt ongeloofwaardig. Ik heb die periode zelf actief meegemaakt, weliswaar op Java. Het Indonesische Nationale Leger (TNI) en wij zelf hielden ons strak aan de voorwaarden van het staakt-het- vuren. Daarvoor hadden wij de allerbeste reden: nu het afgelopen was, wilden wij levend weer naar huis. Dat gold voor de Nederlanders en het TNI in gelijke mate.
    Het andere feit is de mededeling dat 'net als andere militairen' op de koningin gezworen zou zijn om militaire 'geheimen' strikt geheim te houden. Ik heb van 1947 tot en met eind-1949 in Nederlands-Indië gediend. Nimmer werd ons zo'n verplichting opgelegd en nimmer heb ik van anderen toen iets dergelijks gehoord. Dat de koningin daarmee te maken zou hebben, is al even verbazingwekkend.
    De foto is authentiek. Zulke acties zijn voorgekomen. Het is goed dat de herinnering daaraan wordt opgerakeld, maar dan wel met de juiste feiten. Het gaat om waarheidsvinding.


Red.:   En nog wat correctie:


De Volkskrant, 19-07-2013, ingezonden brief van Hans van de Ven , Tilburg

Nederlands-Indië

Mijn vader, die tijdens de politionele acties in Indië kapitein van rang was, heeft nooit iets verteld over de militaire gebeurtenissen daar, op één na. Er was een gevangenenruil afgesproken. Nadat de Indonesische gevangenen waren overgedragen, werd de Nederlandse gevangene losgelaten. De man was vlak voor de overdracht levend gevild en stervend het bospad opgeduwd, terug naar zijn kameraden. Dat zo'n gruwelijkheid nieuwe gruwelijkheden uitlokt, kan ik me voorstellen. Wie de eerste gruwelijkheid beging, weet ik niet. Maar dat ze geen van alle deugen, weet ik wel.


Red.:   Maar in een propagandacampagne is het natuurlijk essentieel om zorgvuldig slechts één kant van de zaak te belichten ...
    Maar ook die reacties konden de Joden onder de Nederlandhaters uitleg of detail niet tegenhouden (P.S. dit is geen antisemitisme ):


Uit: De Volkskrant, 24-07-2013, door Thomas von der Dunk, cultuurhistoricus

Boetedoening? Dat is iets voor de anderen


Red.:
   Alleen die titel al: wat een gezeik en wat een leugen: nergens wordt er zo veel en zo vaak boete gedaan als in Nederland. Serviërs vermoorden moslims: Nederland doet boete. Er was eens ooit de slavernij, ongeveer ten tijde van Djenghis Khan: Nederland doet boete. De Duisters hebben Joden afgevoerd: Nederland doet boete. En die kop staat daar niet toevallig:

  Nederland staat vanouds vooraan om van andere landen permanente boetvaardigheid en de vertaling daarvan in klinkende munt te verlangen - of het nu Duitse Wiedergutmachung of de Stichting Japanse Ereschulden betreft - maar achteraan als het de erkenning van eigen moreel falen of eigen wandaden betreft.

Oftewel: de man is volkomen van de pot gerukt. Waarna het bekende gezeik verder gaat met de bekende Joodse aanpak: tapijtbrede beeldspraak:
  Dat gold nog voor Srebrenica, waar de verantwoordelijke commandant Thom Karremans na afloop promotie kon maken, en de gecapituleerde Dutchbatsoldaten later uit handen van toenmalig Defensieminister Henk Kamp een herdenkingspenning ontvingen. Het vormt zonder twijfel een unicum in de Europese krijgsgeschiedenis van de afgelopen tweeduizend jaar: een medaille voor een militair debacle.
    Dienovereenkomstig werden de Bosnische weduwen jarenlang uit Den Haag weggehouden omdat hun komst te pijnlijk zou zijn - niet voor de nabestaanden van hen die waren vermoord, maar voor de soldaten die de vermoorden hadden moeten beschermen. En zelfs voor het uitleveren van de familie van de tolk aan de bende van Mladic ontkent de Nederlandse staat nog hardnekkig elke aansprakelijkheid.

En dat allemaal over zaak waar Nederland niets maar dan ook helemaal niets mee te maken had. In Bosnië zaten de Verenigde Naties. En verder niemand. Ja, de andere partij(en) De Serviërs en de Bosniërs enzovoort.
    En zelfs na de tachtigste boetedoening over de slavernij ... :
  Dat Nederland intussen wel schoorvoetend het eigen slavernijverleden onder ogen durft te zien, is vooral omdat intussen zelfs de kleinkinderen van de laatste slaven en de laatste slavenhouders het tijdige met het eeuwige verwisseld hebben, zodat die confrontatie niet meer zo pijnlijk is en voor de schatkist geen financiële consequenties zal hebben.

... moeten er nog 800 nieuwe boetedoeningen volgen.
    Overigens wordt het feit dat het geen geschiedenis is maar Nederlandhaat, bevestigd door de ermee gepaard gaande volstrekte eenzijdigheid - twee reacties:


De Volkskrant, 05-08-2013, ingezonden brief van G.R. Gout, Ermelo

Eerste politionele actie was noodzaak

Thomas von der Dunk geeft helaas ook een deels verkeerd beeld van de 'excessen' (O&D, 24 juli). Die zouden bijna uitsluitend zijn begaan door een aantal Nederlandse militairen tijdens de vrijheidsstrijd door Indonesiërs, vrij snel na de Tweede Wereldoorlog toen Japan had gecapituleerd in onder andere Nederlands-Indië.
    Daar mijn moeder, zusje en ikzelf er ook mee te maken hebben gehad, en ik een behoorlijke kennis heb van de Tweede Wereldoorlog in Europa, maar ook in Azië, bericht ik het volgende.
    Vooral door een vorm van ophitserij van toenmalig leider Soekarno, begon binnen twee maanden na 15 augustus de zogeheten Bersiap, de opstand tegen het Nederlandse gezag. Naast echte vrijheidsstrijders, bestond die Bersiap ook helaas voor een groot deel uit plunderaars, rampokkers, en vele 'gewone' zware misdadigers.
    Omdat er nog geen KNIL en andere Nederlandse troepen waren, gingen zij op een afschuwelijke wijze martelend en moordend tekeer jegens tienduizenden Europeanen, waaronder duizenden Nederlandse vrouwen, meisjes en kleine kinderen. Op vaak 'speciale' wijze werden zij dan met kapmessen en bamboe speren afgeslacht in borst en buik. En nergens was de (Indonesische) politie te zien, terwijl Japanse militairen ook in veel gevallen niet ingrepen, hoewel zij van de geallieerden opdracht hadden gekregen om hen te beschermen.
    Ik ben stellig van mening, dat de eerste politionele actie door Nederland noodzakelijk werd, én dus volkomen verantwoord, nadat in toenmalig politiek Den Haag langzamerhand was doorgedrongen wat voor enorme gore bende het in vooral Midden- en Oost-Java was. Met name in en rond Soerabaja was de toestand vreselijk geweest, en hebben wat later, toen het deels te laat was, Engelse en Japanse troepen met moeite enigszins de orde hersteld.
    Indien er geen KNIL en andere Nederlandse troepen via die eerste politionele actie in actie waren gekomen, was de ellende niet te overzien geweest. Ook vele Indonesiërs hadden veel te lijden gehad tijdens de oorlog en ook tijdens die Bersiap.
    Helaas is het dus volgens mij geen wonder dat een aantal Nederlandse militairen gewoon vaak wraak hebben genomen, wat nu door sommigen 'excessen' worden genoemd. Excuus aanbieden lijkt mij prima, maar dan ook van Indonesische zijde. Echter, in Indonesië houdt men zich er nauwelijks of helemaal niet meer mee bezig!


De Volkskrant, 09-08-2013, ingezonden brief van F.M. Cowan, Krimpen aan den IJssel

Politionele acties

Tijdens de capitulatie van Japan in augustus 1945 zaten mijn moeder en ik in het kamp Halmaheira in Semarang. Van begin september tot na onze - door militairen begeleide - vlucht uit dat kamp naar Bandung, is ons kamp belegerd geweest door een samenraapsel van Indonesische bendes en werden we beschermd door de Japanse militairen die ons eerst gevangen hielden. Dankzij hun bescherming ben ik thans nog in leven.
    De eerste politionele actie was zeker noodzakelijk om de mensen te bevrijden die nog in zeer benarde omstandigheden verkeerden. Daarom een advies aan Thomas von der Dunk en alle andere publicisten die zich kritisch over de politionele acties hebben uitgelaten: ga bij het NIOD en gelijksoortige instellingen te rade over de situatie van die tijd en vel een oordeel met de kennis van die tijd. Wat plaatsvond bij de volgende politionele acties is niet goed te praten, maar is wel begrijpelijk als reactie op wat er eerder was gebeurd in de Bersiapperiode (de periode die onmiddellijk volgde op de Japanse capitulatie, red.).

 
Red.:   Volstrekt oninteressante feiten natuurlijk, als je doel wat anders is.
    Nog eens een bewijs dat de "weg-met-ons"-ontkenners leugenaars zijn:


Uit: De Volkskrant,  01-08-2013, van verslaggeefster Lisette van Engelen

Nederlandsche Bank nam goud uit nazibuit in bewaring in 1939

De Nederlandsche Bank heeft aan de vooravond van de Tweede Wereldoorlog besmet nazigoud in bewaring genomen. Zes dagen nadat Duitsland op 15 maart 1939 Praag had bezet, namen de nazi's het goud van de Tsjechische bank in beslag. De week daarna wisten de Duitsers met hulp van de Britse centrale bank deze goudvoorraad naar de Nederlandse en Belgische centrale banken te verplaatsen. .
    Dit blijkt uit een tot voor kort geheim rapport uit 1950, dat de Britse centrale bank deze week heeft gepubliceerd. Hoewel de Britse regering had geëist dat de Duitse oorlogsbuit 'bevroren' werd, hielpen de Britse bankiers de Duitse Reichsbank met de verkoop en verplaatsing van het geroofde goud.
    De Tsjechische nationale bank had uit vrees voor een Duitse inval haar goudvoorraad ondergebracht bij de Bank of England. Maar na een verzoek droeg de Britse centrale bank op 21 maart 1939 het eigendom van dit goud over aan de Duitse Reichsbank. 5,6 miljoen pond aan goud (huidige waarde: 843 miljoen euro) kwam zo als oorlogsbuit in Duitse handen. ...


Red.:   Enzovoort.
    Nog een voorbeeld van een bijzonder navrant staaltje Nederlandhaat in het kader van de slavernij-campagne:


Uit: De Volkskrant, 26-09-2013, door Lidy Nicolasen

Interview | Alex van Stipriaan, hoogleraar Caribische geschiedenis

'150 jaar is niet eens zo lang geleden'

Hoewel de afschaffing van de slavernij uitgebreid is herdacht, kan Nederland nog lang geen punt zetten achter het verleden, zegt Van Stipriaan.


'De nieuwe generatie stelt vragen over ons verleden. Een klas bestaat niet meer alleen uit witte Nederlanders, dus zul je steeds vaker horen: wie is die zwarte jongen op dat schilderij met die regenten? ...


Red.:   Van Stipriaan produceert de ene gotspe na de andere. Dit is de eerste: alsof blanke leerlingen niet zouden vragen naar de zwarte jongen op het schilderij ...
  'Het is belangrijk dat we nadenken over de vraag of dit land vanwege zijn specifieke geschiedenis wel een wit land is met een witte cultuur.'

Oftewel: Van Stipriaan is voor het afschaffen van Nederland en de Nederlandse cultuur - ten bate van de lichtbruingele globale alles-is-overal-hetzelfde cultuur. Dat Nederland in de jaren zeventig nog een vrijwel puur blank en en stuk fatsoenlijker land was, moet snel vergeten worden.
    Overigens gaat Van Stipriaan er hier dus kennelijk vanuit dat "regenten in koloniën" karakteristiek of representatief zouden zijn voor "Nederland". Een volkomen gestoorde opvatting, die op zijn gunstigst veroorzaakt is door vakidiotie.
  Dat de slavernij 150 jaar geleden is afgeschaft, is net gevierd, maar voor velen begint het nu pas, zegt Alex van Stipriaan

Voor wie dan ...? Niet voor de Nederlanders. Die zijn geen "regenten in koloniën", noch zijn ze dat ooit geweest.
  De vraag aan Van Stipriaan is: komt er een moment dat we over de slavernij kunnen praten zonder emotionele disputen? 'Nee', zegt hij. 'Zover zijn we nog niet. Simpel gezegd: als een kwart tot eenderde van de zwarte Amsterdammers zegt: ik heb last van Zwarte Piet, dan zegt wit Amsterdam: je moet je niet zo aanstellen.

Dat zegt maar een klein deel van de Nederlanders. De ruime meerderheid zegt: "Als het je niet bevalt, is daar het gat van de deur" - wijzende richting Suriname. Maar daar is Van Stipriaan het niet mee eens ...
  Als je niet begrijpt dat het heel arrogant is te zeggen: 'Je moet niet zeuren, jij bent toch naar mijn land gekomen, je past je maar aan', begrijp je niks van de geschiedenis. Nederland was geen vrije keuze voor mensen uit Afrika, India of Java. Het is een erfenis van twee eeuwen 'opvoeding'. Hun is verteld dat het land van hun slavenhouder het land is van melk en honing, het toppunt van beschaving. Ze zijn geboren onder Nederlandse vlag, hebben een Nederlands paspoort, spreken de taal, kennen de cultuur en delen de geschiedenis.'

A ha: we hebben ze gedwongen om hierheen te komen door het land beter te organiseren dan ze zelf kunnen.
  Ze zijn geboren onder Nederlandse vlag, hebben een Nederlands paspoort, spreken de taal, kennen de cultuur en delen de geschiedenis.'

Een kameel in Artis is geboren onder Nederlandse vlag, heeft een Nederlands paspoort, begrijpt de Nederlandse sprekende verzorgende taal, kennen de cultuur en deelt de dierentuin. Maar net als de kameel zich sterk verschillend gedraagt ten opzichte van een koe, gedragen creolen zich sterk verschillend ten opzichte van Nederlanders. kijk maar:
  'In Nederland is de slavernij vooral opgehangen aan Suriname. Wij vonden Suriname interessant. Je had er Indianen en Marrons in het bos, ze trommelden er op echte Afrikaanse trommels. Er zijn indiaanse ceremonies, Hindoestaanse en Javaanse rituelen.

Maar het noemen van deze feiten was natuurlijk niet bedoeld voor deze context ...
    Maar Van Stipriaan is nog lang niet uitgekankerd:
  We zijn 150 jaar verder, maar Nederland is niet klaar zolang het woord allochtoon niet is uitgebannen, vindt Van Stipriaan. 'Het is een woord dat Surinamers en Antillianen zelf nooit zullen gebruiken.

Ja hoor ... Als er subsidie te verdelen valt onder die noemer, staan ze vooraan in de rij.
  Een allochtoon hoort er niet bij, is tweederangs, hoewel ze als rijksgenoten hier naartoe kwamen.

Het is weer precies andersom: omdat de rijksgenoten die hierheen gekomen zijn op de tweede rang blijken te functioneren, worden ze gekenmerkt als "allochtoon" - oftewel: "immigranten met aanzienlijk tot grote achterstand".
  Nu, na een verblijf van veertig jaar, hebben ze gemiddeld vijf keer minder vermogen dan Nederlanders die hier al generaties lang wonen en 30 tot 40 procent minder koophuizen. Ze worden vier tot zes keer meer verdacht van een misdrijf.

Nederlanders dwingen ze daartoe.
  Ruim anderhalf keer zoveel kinderen met Surinaamse of Antilliaanse achtergrond gaan in vergelijking met witte kinderen naar het laagste onderwijsniveau.

Nederlandse onderwijzers zijn racisten.
  In de Tweede Kamer zit geen enkele AfroNederlander.

Het feit dat Nederlanders ook corruptie bij creolen onderzoeken uitleg of detail  is racisme.
  Religies als winti worden niet erkend en krijgen geen omroeptijd.

Een ernstige zaak. Het is het doel van de vooruitgang en beschaving om het geloof in tovenarij te stimuleren.
  'Het Sociaal Planbureau heeft een half jaar geleden 28 acteurs bij meer dan 300 uitzendbureaus laten solliciteren. Ze hadden allemaal hetzelfde cv en dat uit hun hoofd geleerd, ze spraken allemaal even goed Nederlands. Ongeveer de helft van de witte acteurs kreeg een baan aangeboden, tegen een kwart van de niet-witte acteurs. Hoe komt dat? ...'

Allemaal racisme. Er is tenslotte geen enkel merkbaar verschil tussen blanke Nederlanders en gekleurde immigranten uit culturen en maatschappijen waar ze sterk onderfunctioneren ten opzichte van Nederland. Maar hier begaat Van Stipiraan het soort fout dat dit soort gore intellectuele manipulatoren altijd begaat, vroeger of later: hij laat de dekking van zijn kaarten vallen:
  '... Hoe komt dat? Het is belangrijk die vraag hardop te stellen, veel belangrijker dan meteen met allerlei verklaringen te komen.'

Oftewel: het gaat niet om verklaringen. Het gaat er alleen maar om om Nederlanders te trappen. Omdat ze het beter doen dan creolen.
    Weer wat gore leugens van de Nederlandhatende historici aan de kaak gesteld:


Uit: De Volkskrant, 29-11-2013, door Paula Brunsveld-van Hulten

Bersiap is een nooit erkend trauma

Dat nu, met grote wijsheid en betweterigheid achteraf, de moordende Indonesische vigilantes 'vrijheidsstrijders' worden genoemd, is onverteerbaar.


Bersiap: klaar staan... Een traumatische, zwarte herinnering voor oudere Indische Nederlanders, deze moordperiode op de blanda's, de Nederlanders, kwetsbaar vlak na hun bevrijding in 1945 uit vier jaar honger en ellende in de jappenkampen. Indonesische vigilantes, opgehitste jongelui, overvielen en vermoordden zomaar, vaak 's nachts, Nederlanders met bamboe roentjing (bamboespiezen) of ander wapentuig. Bij duizenden zijn ze vermoord, mannen, vrouwen, kinderen... 'De kali was rood van het bloed, er dreven altijd wel lijken in, ook van kinderen, verschrikkelijk', vertelden ook mijn ouders later aan hun kinderen. Waar we moord en brand over schreeuwen als het in Afrika of Azië gebeurt, daar doen wij hier koeltjes over. Sterker nog, dat de Nederlandse militairen toen hardhandig in actie kwamen tegen de desa's en kampoengs (de vigilantes waren altijd anoniem, net als de moslimfundamentalisten in Irak) is begrijpelijk, al is overschrijding van de grenzen van menselijkheid nooit goed te praten. Maar de heftigheid van sommig soldatenoptreden, gevoed door emoties als wraak en ontzetting over wat met eigen ogen was gezien, is begrijpelijk. Ook in deze oorlog - want dat was het - gebeurden over en weer verschrikkelijke dingen.
    Voor de mensen die het hebben meegemaakt is het onverteerbaar dat wereldverbeteraars zonder historisch geheugen het Nederlandse optreden nu met betweterigheid en grote wijsheid achteraf afdoen als 'oorlogsmisdaden', de berichtgeving van toen betitelen als 'propaganda' en de moordende Indonesische vigilantes als 'vrijheidsstrijders'. Ook is het onverbeerbaar voor hun kinderen en kindskinderen, die dit als een nooit herkend en erkend trauma van hun ouders hebben meegekregen.
    'De moord op duizenden (Indische) Nederlanders in de Bersiaptijd is door Nederland altijd gelaten geaccepteerd, terwijl het zich het best laat omschrijven als volkerenmoord', aldus de Amerikaanse historicus William H. Frederick in een interview op 18 november in Trouw. Hij spreekt van 'post-koloniaal geheugenverlies' van de Nederlandse autoriteiten.    ...


Red.:    Daar kan ook de "Kijk eens hoe GOED! ik ben"-mevrouw Zegveld, die van de Rawagede-processen, het weer helemaal mee doen.
    Dit sloeg niet zo aan. Dus maar weer het volgende genomen, dacht de redactie van de Volkskrant:

  30-11-2013, het eerste artikel.
30-11-2013, voorpagina.
De aankondiging.
 
Met meteen flagrante onzin. De kogelregen is uitgebreid in beeld gebracht. Live. Op televisie. Met talloze foto's achteraf, waarvan dus eentje op de voorpagina. "Flagrante onzin" is vriendelijk. Dit zijn keiharde insinuaties en leugens.
 
30-11-2013, het hoofdredactioneel commentaar.
Volledig gebaseerd op de onzin.
 
 
30-11-2013, het Opiniekatern
Herhaling van de leugens in vier-dubbelformaat. Het verzwegen feit is niet het gebruiken van het geweld dat iedereen al op televisie had gezien, maar het in dit artikel verzwegen feit dat bij een voorgaande kaping de Molukkers al een gijzelaar koelbloedig hadden doodgeschoten. Essentieel bij het plannen van de aanpak, dat erop gericht was herhaling van dit soort executies te voorkomen.
    Hoezo leugens? Dit is grotesk.
02-12-2013.
Dus wat doe je bij het plegen van leugens: blind doordrammen. Dan denken de goedgelovigen dat er wel iets kan zitten.
 
03-12-2013.  
En de rabiate relcolumnist springt erin met retorische gorigheden van de soort "aanwrijven" en andere manieren van verdachtmakingen: 'Het is tijd voor de waarheid ...' oftewel "Er is gelogen".  

Dat dus wat betreft de professionals van de Volkskrant.
    Eerst een deskundige vanuit politiehoek:


Uit: De Volkskrant, 03-12-2013, door Jaap Timmer, universitair hoofddocent politiestudies aan de Vrije Universiteit

Spervuur kon gijzelaars redden

De context van de beëindiging van de treinkaping bij De Punt dreigt ten onrechte op de achtergrond te raken. ...


Het bericht in de Volkskrant van jongstleden zaterdag over de treinkaping in1977 bevat, met uitzondering van de publicatie van de politiek brisante nota van ambtenaar Hirsh Ballin, weinig nieuws over de beschieting. Het was al bekend dat er tijdens de beëindiging van de Molukse treinkaping bij De Punt in 1977 ongeveer tienduizend patronen zijn afgevuurd op de compartimenten van de treinkapers. Het was ook al bekend dat enkelen van hen door veel projectielen zijn getroffen. De omstandigheden waaronder de vrouwelijke gegijzelde om het leven kwam, maakt het bericht echter niet duidelijk.
    De laatste jaren dreigt de context van de beëindiging van de treinkaping bij De Punt op de achtergrond te raken. Op 23 mei 1977 gijzelden dertien gewapende jonge Molukkers 125 kinderen en 98 volwassenen in een lagere school in Bovensmilde en in een trein bij De Punt. In eerdere acties in 1970 en 1975 doodden Molukse gijzelnemers vier mensen. Na twintig dagen liepen in juni 1977 de onderhandelingen vast en beëindigden antiterreureenheden de gijzeling van vier onderwijzers en 54 inzittenden van de trein. Het doel van deze interventies was de gijzelaars te bevrijden, de ernstig geschokte maatschappelijke rechtsorde te herstellen en daarbij zo mogelijk de gijzelnemers aan te houden.
    Terreur is criminaliteit. Terreurbestrijding is daarom politiewerk. ...


Red.:   De feiten zijn volkomen helder. En de conclusie niet. Terreurbestrijding is vaak op zijn minst een taak van speciale eenheden, en bij dit soort acties, waar schieten de hoofdmoot is, ook het leger.
  De beëindiging van de treinkaping was een justitiële interventie binnen het bestek van de toenmalige politiewet en het Wetboek van Strafvordering ...

Dit is op zijn minst uiterst omstreden, want 'politiewet en het Wetboek van Strafvordering' slaan ook op winkeldiefstal. Dusdanig verschillende omstandigheden dat een gewapende gijzeling door reeds gemoord hebbende terroristen, dat je veilig kan aannemen dat voor dat laatste bijzondere omstandigheden gedlden. En dit:
  Het Openbaar Ministerie heeft in 1977 verzuimd om de Rijksrecherche onderzoek te laten doen naar de interventie. Ten onrechte is er daardoor 36 jaar lang onduidelijkheid over geweest. Of de interventie als geheel en onderdelen daarvan rechtmatig zijn uitgevoerd, moet onafhankelijk heronderzoek uitwijzen.

... is dus algehele onzin. Er valt dienaangaande niets te onderzoeken, want alles dat gebeurd is, is gebeurd in de omstandigheden van zware stress. Omstandigheden van een slagveld. Daar heeft een Openbaar Ministerie niets te zoeken. En er is ook rechtstatelijk helemaal niets te onderzoeken: terreur-oorlogsmisdadigers zijn om het leven gekomen, en de manier waarop is, bij de reeds bekend omstandigheden, volkomen oninteressant.
   Zoals ook de nuchteren onder de bevolking natuurlijk volkomen inzien:


De Volkskrant, 03-12-2013, ingezonden brief van Michiel Miedema, voormalig inwoner van Noordlaren, vlakbij de plek des onheils

Treinkaping

Met verbazing las ik zaterdag het artikel over de treinkaping bij de Punt, 36 jaar geleden. De foto op de voorpagina spreekt boekdelen: een tot gatenkaas doorzeefde trein. Ik was destijds net 8 jaar geworden en weet nog goed hoe mijn vader de ochtend van de ontzetting aan de radio gekluisterd zat. Na de manoeuvres van de Starfighters hebben Hollandse militairen minutenlang de trein beschoten, onder meer met mitrailleurs. De trein was na de actie op televisie en in kranten te zien. Op de dijkjes naast de spoorlijn en de Drentse Aa hebben wij jongens in de dagen na de ontzetting honderden koperen hulzen gevonden.
    En nu, jaren na dato, is de journalist geschokt over het aantal treffers in de kapers? Kom op zeg, wie wordt hier nu als kleuter behandeld? Precies, de lezer.


Red.:   Wat een zeer vriendelijke manier om duidelijk te maken wat het peil is van deze vorm van rapporteren door de professionals.


De Volkskrant, 03-12-2013, ingezonden brief van Andreas Schelfhout, Oudwoude

Treinkaping 2

Iedereen die in het leger heeft gediend, weet dat automatische wapens een vuursnelheid hebben tot wel zevenhonderd patronen per minuut en soms nog wel meer. Je hoeft de trekker maar aan te raken en je lost twintig tot dertig schoten. Het zou dus pas onthullend nieuws zijn geweest als de omgekomen Molukse treinkapers met één enkel schot zouden zijn gedood.
    Veel treffers betekenen haast, snelheid van optreden. Doden met één enkel schot betekent koele moord.


Red.:   Tezamen: die professionals zijn als professional totaal geen knip voor de neus waard. Of, ze zijn emotioneel of ideologisch volledig misleid. Omdat het eerste uiterst onwaarschijnlijk is, moet het wel het tweede zijn. Hetgeen samenvalt met het feit dat de een deel van de betrokkenen bij deze verzameling van uitwassen van Nederlandhaat ook voorkomen in deze verzamelingen uitleg of detail uitleg of detail .
    De campagne heeft succes:


Uit: De Volkskrant, 21-12-2013, van verslaggeefster Ana van Es

Toch onderzoek naar treinkaping De Punt

Na ruim 36 jaar gaat het ministerie van Justitie alsnog onderzoek doen naar het doodschieten van zes Molukse treinkapers bij De Punt in 1977. Dat maakte minister Opstelten (Veiligheid en Justitie, VVD) vrijdagavond bekend.
    Op 11 juni 1977 bevrijdden Nederlandse mariniers een door Zuid-Molukkers gekaapte trein bij het Drentse De Punt. Bij deze militaire aanval, operatie Mercedes, vielen in een kwartier tijd acht doden: zes van de negen kapers, twee gegijzelden. Het officiële regeringsverhaal is tot op de dag van vandaag dat niet is geschoten met als doel kapers te doden.    ...
    Onlangs onthulde deze krant een nota die in 1978, negen maanden na de treinkaping, is geschreven door toenmalig hoofdambtenaar Ernst Hirsch Ballin, de latere minister van Justitie (CDA). Hij schrijft dat de treinkapers samen door 144 kogels zijn geraakt en dat het officiële regeringsverhaal over de bevrijding van de trein deels onjuist is. Deze nota verdween in de kluis, onzichtbaar voor de buitenwereld.


Red.:   Destijds gezeik van de politiek-correcten, en nu weer gezeik van de politiek-correcten. Die kapers vermoordden koelbloedig gijzelaars - ieder middel was geoorloofd. Met vooraan: ze doden voordat ze nog meer gijzelaars zouden vermoorden.
    De campagne wordt dus hernieuwd voortgezet:


Uit: De Volkskrant, 23-12-2013, door Ana van Es

Treinkaping De Punt | Nader onderzoek naar militaire bevrijdingsactie

'Ze hadden blijkbaar niet eens de tijd om uit hun slaapzak te komen'

Op de zaterdag in juni 1977 dat militairen de treinkaping bij De Punt beëindigden, werd de patholoog-anatoom uit bed gebeld om sectie te verrichten. Voor het eerst vertelt hij wat hij zag.


Tussentitel: De houding van de overheid vind ik getuigen van een gebrek aan lef en allure

'De manier waarop het ministerie van justitie en de regering met de feiten zijn omgegaan, zit me nog altijd dwars. Ik vind het getuigen van een gebrek aan lef en allure van de overheid. Zij hebben het besluit genomen om die trein te bestormen. Dan moet je daar voor staan. Als iets niet goed is gegaan, moet je dat gewoon toegeven. Dat is hier niet gebeurd.'
    HendrikJan Houthoff (70) is opgeleid als patholoog. Ruim 36 jaar geleden, op zaterdag 11 juni 1977, verrichtte hij met twee collega's sectie op de lichamen van twee gegijzelden en zes Zuid-Molukse kapers. Ze waren die ochtend doodgeschoten bij de militaire beëindiging van de treinkaping bij De Punt. Het officiële verhaal is dat de kapers niet met opzet zijn gedood.    ...


Red.:   Een leugen. Er is destijds altijd gezegd dat het de bedoeling was de kapers uit te schakelen voordat ze gijzelaars konden vermoorden, zoals dat eerder gebeurd was. En uitschakelen is misschien een eufemisme, maar het is duidelijk waar dit eufemisme voor staat - als je van een afstandje met kogels moet werken: doodschieten. Dat er door de toenmalige politieke-correctheid met meel-in-de-mond is gepraat is van zeer beperkt belang, en voor deze tijd alleen relevant als les aangaande hoeveel er in deze tijd met meel-in-de-mond wordt gepraat, bijvoorbeeld over de "multiculturele samenleving" en de "verrijking door immigratie".
   Maar er wordt dus weer eindeloos gezeken:

  'Ik werd uit bed gebeld, of ik onmiddellijk naar Groningen kon komen. Toen wij bij het Academisch Ziekenhuis kwamen, waren de lijken er al. Ze waren niet om aan te zien. Overal zat dons, vastgekoekt door het geronnen bloed. Dat was een aangrijpend gezicht, zo onder de veren. Donsballetjes, dat waren het.'
    'Dat dons kwam uit hun slaapzakken. Volgens mij hadden één of twee zelfs nog een stuk slaapzak om, totaal aan flarden geschoten. Daar zag je aan dat ze absoluut per acuut doodgeschoten waren. Ze hadden blijkbaar niet eens de tijd gehad om op te staan, om uit hun slaapzak te komen.'

Precies. Dat was de bedoeling. Als ze uit hun slaapzakken waren gekomen, hadden ze hun wapens gepakt om gijzelaars dood te schieten. Dat was namelijk al eerdere gebeurd.
  'Als patholoog ben je natuurlijk wel wat gewend, maar dit was buitenproportioneel. Qua aantal lichamen, dat dons overal, al die schotwonden. Het zag er ziek uit, zelfs voor een sectiezaal.'

Deze man moet onder behandeling. Hij is volstrekt gestoord. Misschien aangestoken door de media, maar evengoed. De Volkskrant besteedde een hele pagina aan zijn kwaal.

Met dus nog een artikel erbij. Maar de politiek-correcte storingen van de Volkskrant zijn natuurlijk overbekend - zie de foto van de begrafenis van de zielige kapers door Molukkers. Natuurlijk niet de beelden van de begrafenis van de vermoordde gijzelaars. Dat waren blanken. Dat was hun eigen schuld. Hadden ze maar niet blank moeten zijn.
    Politiek-commentator Martin Sommer laat enig licht-kritisch commentaar vallen:


Uit: De Volkskrant, 28-12-2013, rubriek Vrij zicht, door Martin Sommer, politiek commentator van de Volkskrant

Schuld en geschiedenis

Zowel in Frankrijk als in Nederland wordt de geschiedenis achteraf gemoraliseerd.


... Het verschil tussen Frankrijk en Nederland is dat ze daar geen verstramde kersttoespraak van de koning hadden, maar een kerstwens per tweet uit het Elysée. Daarover ontstond meteen een 'polémiquette' omdat de boodschap pas om vier uur 's middags doorkwam, alsof president Hollande aanvankelijk was vergeten zijn volk het beste toe te wensen. Ook qua aangebrandheid benaderen Frankrijk en Nederland elkaar.    ...
    Op het eerste gezicht zijn Frankrijk en Nederland tegenpolen, centralistisch tegenover decentraal, grandeur tegenover calvinistische zunigheid, machtspolitiek tegenover volkenrecht. ...
    Frankrijk ís zijn geschiedenis - Nederland helemaal niet, Nederland is een bv. Ooit kreeg De Gaulle te horen dat geschiedenis op school niet langer verplicht zou worden. 'Mon général, vous allez devenir facultatif.' Generaal, u wordt een keuzevak. De Franse onderwijshervorming ging vervolgens niet door - in Nederland gebeurde dat wel. Geschiedenis hoort allang niet meer bij de zogeheten kerndoelen.
    Maar sinds een jaar of wat is de geschiedenis in beide landen terug. Zowel daar als hier werd een poging gedaan om een Nationaal Historisch Museum in te richten. Dat draaide tweemaal op een mislukking uit, in Frankrijk na een polemiek over de vraag of het museum de geschiedenis 'van Frankrijk' dan wel de geschiedenis 'in Frankrijk' moest behandelen. Met andere woorden, had elke bevolkingsgroep recht op zijn eigen geschiedenis, dan wel was er één nationale geschiedenis voor alle Fransen. President Hollande draaide het project terug, tot blijdschap van Le Monde. In Nederland struikelde het museum over partijengekibbel, waarachter een soortgelijk meningsverschil schuilging, voelbaar in de gevleugelde uitspraak van een beoogd directeur dat 'geschiedenis niet te veel praatjes moet hebben'.    ...


Red.:   Inderdaad: overal heeft hetzelfde soort nomadistisch elite-tuig het voor het zeggen.

  Voor mij liggen twee nieuwe boeken. Om te beginnen de artikelenbundel Van toen en nu, geschreven door historicus en Frankrijkliefhebber H.L. Wesseling. ...
Wesseling sloot zich in 2008 aan bij een groep Franse historici die zich 'Liberté pour l'histoire' noemden, uit verzet tegen 'de moralisering achteraf van de geschiedenis, en de intellectuele censuur'. Ze hadden in zoverre succes dat geen van de wetsvoorstellen werd doorgevoerd.
    Is Nederland zoveel beter? Hier is het niet de wetgever, maar zijn het advocaten en rechters die zich op de geschiedenis hebben gestort, om het schuldig of onschuldig uit te spreken. De primeur over de schietpartij waarmee een eind werd gemaakt aan de Molukse gijzeling bij De Punt in 1977 had nog niet in de krant gestaan ...

Fout. Dat was geen primeur, maar een opzichtige poging oude zaken opnieuw op te rakelen. Met de volgende bedoeling:
  ... of Liesbeth Zegveld meldde zich om de staatsmisdaad vast te stellen. Zullen we eerst eens met historische methoden en technieken een fatsoenlijke geschiedenis van de dekolonisatie en de nasleep daarvan schrijven, sine ira et studio? Dat zegt Wesseling ervan, en ik zeg het hem na.

Een Nederlandhatend takkewijf, dus, gesteund door de politiek-correcte media.
    En weer gaat het over de zielige Molukkers en de foute Nederlanders:


Uit: De Volkskrant, 20-01-2014, van verslaggeefster Lidy Nicolasen

Reportage | Herdenking treinkaping

Acht stoelen in een doodse stilte

Voor het eerst in 37 jaar herdenken ze samen de doden die vielen bij de treinkaping in De Punt. De Molukse nabestaanden vragen om aandacht van de politiek. 'Waarom moesten ze dood?'


Tussentitel: Alleen de Molukkers zijn gekomen, niet de nabestaanden van de twee omgekomen treinreizigers

...    'Waarom moesten ze dood?', vraagt Junus. Het is een vraag die iedereen in de Molukse gemeenschap bezighoudt, nu minister Opstelten van Justitie nieuw onderzoek heeft beloofd naar de toedracht van de bestorming door de mariniers. ...


Red.:   Met het doodsimpele antwoord: "Omdat ze bij een eerdere kaping in koelen bloede een aantal gijzelaars hebben vermoord en de veiligheid van de huidige gijzelaars voor alles ging". Iets dat de Molukkers hardnekkig uit hun geheugen hebben gewist, net als de Nederlandhaters van de Volkskrant. Er staat weer niest over in dit artikel.
    Zoals gewoonlijk is het gezonde verstand salleen te vinden op de reactiepagina's:


Uit: De Volkskrant, 21-01-2014, ingezonden brief van Rita Bruning, Leiden

Kaping

De treinkaping bij De Punt door Molukkers destijds was een afschuwelijke daad waarbij onschuldige mensen zijn omgekomen en anderen voor het leven beschadigd. Dat de Molukkers zich nu een slachtofferrol aanmeten is hun zaak, maar moet de Volkskrant dat werkelijk bekrachtigen met een larmoyant artikel als 'Acht stoelen in een doodse stilte'?


Red.:   Amen.
    Twee vliegen in één klap:


Uit: De Volkskrant, 06-02-2014, column door Arnon Grunberg

Staatsdoel

Uitstekend idee om fragmenten uit de rede die de Duitse president Gauck vrijdag in München hield dinsdag in de Volkskrant af te drukken. Tenslotte is Nederland een economische provincie van Duitsland, waardoor Gauck ook een beetje onze president is. ...


Red.:   De Nederlandhaat van Joden in het algemeen uitleg of detail  en Grunberg in het bijzonder uitleg of detail is elders gedocumenteerd - hier zien we dus dat bijvoorbeeld de Volkskrant ook diepe onder de invloed verkeert van de Joodse anti-sociale-maatschappij idee uitleg of detail .
    De zoveelkste scene in het Srebrenica-drama. Dat nu ook daawerkleijk een drama voor de multiculturalsten dreigt te worden. Want de volgender erechter g, ook een vrowu weer, natuurlijk, gaat weer verder.Eerst was nederland vernatwoordelijk voor de drie voor de VN op de Nedelrandse compounf werkten, en nu ook voor iedereen die naar doe VN-compound gelvucht was. De Volkskrant spreidt de leugens over twee volle pagina's - de voorgeshciedenis en de tranenverhalen slaan we over, wnat die hebben niets met de staatsrechterlijk kant van de zaak te maken:


Uit: De Volkskrant, 17-07-2014, van verslaggevers Jarl van der Ploeg en Natalie Righton

Rechtszaak Dutchbat

Nederland deels aansprakelijk voor Srebrenica

De rechter in Den Haag heeft de 'Moeders van Srebrenica' eindelijk gelijk gegeven, maar slechts voor de 320 mannen die uit het Nederlandse kamp werden gezet.


...   Volgens de rechtbank is Nederland nu medeverantwoordelijk voor het lot van de 320 mannen die op het terrein van Dutchbat werden toegelaten en later weer werden gedeporteerd. De Nederlandse soldaten hadden moeten weten dat de vluchtelingen gevaar liepen zodra ze het terrein weer verlieten. Als ze in het kamp waren gebleven, aldus de rechter, hadden de Bosnische moslims het waarschijnlijk overleefd.    ...


Red.:   Een gore leugen, waarvoor de mevrouw-rechter vervolgd zou moeten worden (liegen onder ede). De Bosnische Serviërs waren schurken, dat "weet iedereen", en zouden precies hetzelfde hebben gedaan onafhankelijk van hoe ze de moslims in handen hadden gekregen. Maar deze gore leugen is nodig om Nederland verantwoordelijkheid te geven, die het zelfs mét deze leugen natuurlijk toch niet heeft, want wat er daar ook gebeurd is, het gebeurde onder mandaat en auspiciën van de VN. Dat wordt geregeld in internationaal-rechterlijke verdragen. Deze vrouwelijke rechter schendt het internationale recht. En, hoewel je niet in de ziel kan kijken, is er hiervoor slechts één verklaring: het niet-kunnen-scheiden van emoties van zaken. Zoals vrouwen dat zelden goed kunnen kunnen. Reden waarom vrouwen totaal ongeschikt zijn voor oordelen in dit soort zaken.
    En zelfs in dit artikel zijn de contradictoire gevolgen van een contradictoire uitspraak te vinden:

  ... Marco Gerritsen, advocaat van de groep van 6.000 nabestaanden ...
Voor de andere doden is Nederland niet aansprakelijk. Voor de grote groep mannen die via de bossen wegvluchtte en werden vermoord, is de Nederlandse verantwoordelijkheid moeilijker aan te tonen. 'Maar het is natuurlijk verschrikkelijk arbitrair om te zeggen dat je alleen aansprakelijk bent voor diegenen die toevallig aan de goede kant van het hek stonden in Potocari', zegt Gerritsen.

Maar natuurlijk. En omdat Nederland nooit verantwoordelijk kan zijn voor degen die zich buiten de compound bevonden, kan het DUS ook niet verantwoordelijk zijn voor degen die zich erop bevonden, want die compound was niets waard: een veld met een hek er omheen, en de Bosnische Serviërs hadden tanks.
    Om hun punt te ondersteunen, haalt de Volkskrant er nog een stuk vrouwelijk onbenul bij (het tweede artikel op de twee pagina's):


Uit: De Volkskrant, 17-07-2014, door Theo Koelé

Interview: | Jill Coster van Voorhout

'Oordeel leerzaam voor VN-missies'


'Ik hoop dat politici en militaire commandanten lering trekken uit de uitspraak van de Haagse rechtbank. Militairen moeten er tijdens hun opleiding van doordrongen worden dat ze de dure plicht hebben te voorkomen dat mensen het slachtoffer worden van genocide.'
    Jill Coster van Voorhout, als expert op het gebied van internationaal recht verbonden aan The Hague Institute for Global Justice, noemt de uitspraak belangrijk, in de eerste plaats voor Nederland. 'Srebrenica is een zwarte bladzijde in de Nederlandse geschiedenis. De uitspraak doet recht aan wat er is gebeurd.' Ook andere landen die troepen uitzenden onder de vlag van de VN, kunnen er baat bij hebben.    ...


Red.:   Grappig is dat: Nederland ondertekent internationale verdragen en overeenkomsten, die het in staat stelt om in internationaal verband iets te ondernemen dat het zlefstandig niet mag. en ook niet wil. Maar dat worden er tijedens de uitvoering van een taak onder die internationale verdragen mensen gedood. En nu staan de weduwes van die gedoden mesen voor de deur van één van die landen, omdat de internationale verdragen niet toestaan dat de internationale organisaties vervolgd worden. Omdat die internationale organisaties uitgaan van de eigen goede bedoelingen, en er anders khelemaal niets tot stand komt aangaande bescherming van burgers in zaken van internationaal belang.
    Maar omdat er nu dus huilende weduwes voor de Nederlandse deur staan staan, zegt de mevrouw die gespecialiseerd is in internationale verdragen: verscheur die internationale verdragen maar, jullie zijn toch zelf verantwoordelijk.
    Er zijn nauwelijks woorden voor zoveel onbenulligheid en domheid.
    'Ook andere landen die troepen uitzenden onder de vlag van de VN, kunnen er baat bij hebben.' ... wat een grap: die gaan zich natuurlijk allemaal op hun hoofd krabben, en deken "Aan mijn land geen polonaise - weg met die internationale missies". Wat iedereen kan bedenken:

  Het nieuws dat de Nederlandse staat aansprakelijk is gesteld voor de deportatie van meer dan 300 Moslimmannen en -jongens ging woensdag razendsnel de wereld over. Volgens de BBC kan de consequentie zijn dat landen terugdeinzen voor het uitzenden van militairen, omdat ze verantwoordelijk kunnen worden gehouden voor situaties 'die uit de hand lopen'.

Tjonge, wat een denkkracht ...
    De verslaggever heeft de euvele moed om het voor de hand liggende te vragen:
  Zullen Nederland en andere VN-lidstaten voortaan huiverig zijn om troepen te leveren, als ze dat al niet waren?
'Vooropgesteld: het gaat om een specifieke zaak, die nog een juridisch vervolg kan krijgen. Bovendien kennen we al sinds halverwege de vorige eeuw het Genocideverdrag. Het werd enkele jaren na de Tweede Wereldoorlog door de VN aangenomen. In het verdrag gaat het zowel om het voorkomen als bestraffen van de misdaad genocide. Landen die deelnamen aan buitenlandse missies kenden dus hun verantwoordelijkheid. Strikt juridisch gezien is er nu niets veranderd. De aansprakelijkheid gold al voordat de Haagse rechter zijn uitspraak deed en voordat de Hoge Raad vorig jaar de Nederlandse staat verantwoordelijk hield voor de dood van drie Moslimmannen. Nieuw is wel, in beide gevallen, de betaling van een schadevergoeding aan nabestaanden.'

Wat vol staat met leugens. 'het gaat om een specifiek zaak'- dit is in tegenstelling tot: 'Ik hoop dat politici en militaire commandanten lering trekken uit de uitspraak van de Haagse rechtbank.' Want dat gaat over toepassingen elders. En: 'Strikt juridisch gezien is er nu niets veranderd.' - dit is in tegenstelling tot: 'Jill Coster ... noemt de uitspraak belangrijk'- iets dat het al bekende herhaalt kan niet belangrijk zijn (grosso modo).
    Een dag later zijn er, gezien de voor de hand liggendheid van de consequenties, ook bedekkingen bij anderen uit de politieke-correctheid:


Uit: De Volkskrant, 18-07-2014, hoofdredactioneel commentaar, door Bert Lanting

Morele zege?

De jongste Srebrenica-uitspraak stelt niemand echt tevreden en kan toekomstige VN-operaties frustreren.


Tussentitel: Uitspraak kan averechts effect hebben

...    Nederland heeft steeds volgehouden dat het niet aansprakelijk kan zijn, omdat Dutchbat onder VN-vlag opereerde. Maar dat argument werd in een eerdere uitspraak al terzijde geschoven door de Hoge Raad, die oordeelde dat Den Haag tijdens de evacuatie van de basis de 'effectieve controle' over het doen en laten' van Dutchbat had.     ...


Red.:   De waanzin uitgeschreven, met meteen ook duidelijkheid waar de waanzin vandaan komt, want de volgende zin luidt:
  Ook al doet de uitspraak in ieder geval gedeeltelijk recht aan de klachten van de 'Moeders van Srebrenica'

Volstrekte waanzin: de moeders hebben wel klachten, maar die klachten moeten gespiegeld worden aan het internationale recht. En dat legt de klachten daar waar ze horen,k en dat is niet Nederland. Maar omdat het internationale recht die moeder geen voldoening heeft, schaft de Hoge Raad het internationale recht dus maar even af. Hoogverraad. Met hoogverraderlijke gevolgen:
  ...het vonnis kan wrang genoeg een averechts effect hebben. Het is de vraag of veel landen nog zullen staan te trappelen om mee te doen aan vredesoperaties als de paraplu van de VN lek blijkt en zij rechtstreeks aansprakelijk kunnen worden gesteld, als er iets misgaat. Als vredeshandhavers aansprakelijk kunnen worden gesteld voor het bloedvergieten van derden dat ze geacht worden te voorkomen, zal dat de toepassing van de sinds 'Srebrenica' door de VN omhelsde 'responsibility to protect' niet bevorderen.

Over open-schuurdeuren gesproken ...
    En is inmiddels ook bewezen: De Nederlandhaat luidt direct naar hoogverraad.
    Maar de erkende Nederlandhaters laten zich op geen enkele manier verstoren, zoals hier Rob "De boerka is een teken van verlichting' Vreeken, erkend "hulpverlener" voor de Arabische wereld:


Uit: De Volkskrant, 17-07-2014, column door Rob Vreeken

De kennis van toen

Ik vraag me af of, naast de Haagse rechtbank, nu ook de geschiedenis heeft geoordeeld over wat de manschappen van overste 'don't shoot at the piano player' Karremans in Srebrenica hebben gedaan en nagelaten.    ...
    In het NIOD-rapport van april 2002 ... kwam tot een volmaakt tegengestelde conclusie: Nederland had in dat hele Srebrenica nooit iets te zoeken gehad. Uit een mix van 'humanitaire bewogenheid en ambitie' en opgejut door een deel van de media 'liep Nederland voorop als ijveraar voor interventie'. Wie kritisch was, aldus het rapport, 'liep het gevaar moreel te worden gediskwalificeerd'.
    Nederland had, kortom, niet te weinig gedaan in Srebrenica, Nederland had te veel gedaan.
    Tot mijn verbijstering zag ik hoe het nationaal sentiment binnen één etmaal omsloeg. Columnisten, deskundigen, driekwart Nederland waaide mee met de NIOD-wind en vond opeens óók dat de pure aanwezigheid van Dutchbat in de enclave een schande was geweest. De Volkskrant van 11 april 2002: 'VVD-leider Dijkstal concludeert: 'Het is helder, we hadden er nooit aan moeten beginnen.' D66 noemt het besluit onbezonnen. Het CDA is eveneens kritisch.'
    Alleen Hans van den Broek - goede man - zei ook achteraf geen spijt te hebben.
    Van de Srebrenica-moeders kun je zoveel geduld niet verlangen, maar ik ben erg benieuwd naar de kennis van straks.


Red.:   Nee, omwille van die huilende Srebrenica-moslimmoeders moeten we het hele internationale recht maar afschaffen, als dat een goed gelegenheid is om het eigen land te verraden. Die moslimmoeders zijn het, met hun verlichte moslimgeloof, waard om het internationale recht maar af te schaffen. Moslim-zijn gaat echt voor alles. "Boerka = verlichting". Tenslotte.
    Men raakt er maar niet over uitgepraat - dus nog een analyse:


Uit: De Volkskrant, 19-07-2014, door Theo Koelé

Analyse | Srebrenica

Vredesmissies mogen al vaker geweld gebruiken ter verdediging van burgers

Heeft de uitspraak van de Haagse rechtbank over Screbrenica, deze week, grote gevolgen voor de inzet van vredesmissies? Deskundigen zijn verdeeld, maar er is al veel veranderd.


Tussentitel: Op VN-basis in Zuid-Soedan werden burgers wel toegelaten
'Er was gewoon geen houden aan', zei een VN-medewerker



Red.:   En eigenlijn zeggen deze koppen al genoeg voor het punt dat hier genaakt wordt: het was, blijft en is een zaak van de VN. En dus niet een zaak van Nederland.
    Nog wat details:

  Stel: Nederlandse VN-militairen die nu in opereren in Mali, komen in een vergelijkbare situatie terecht als hun voorgangers in Srebrenica. Oprukkende vijandige troepen, die een stroom vluchtelingen voor zich uit drijven. De VN-commandant, een buitenlander, zegt dat de Nederlanders niet moeten optreden. Ze krabben zich achter de oren. Doen ze niets, dan lopen ze de kans jaren later door een rechter in eigen land in gebreke te worden gesteld. Negeren ze het bevel, dan betreden ze een juridisch mijnenveld. De VN genieten immuniteit, lidstaten die meedoen aan VN-missies niet.
    Dit 'virtuele dilemma' schetst Jaap de Hoop Scheffer, voormalig secretaris-generaal van de NAVO en nu hoogleraar internationale politiek en diplomatieke praktijk aan de Universiteit Leiden. Hij denkt dat de uitspraak van de Haagse rechtbank, deze week, verstrekkende gevolgen kan hebben voor de politieke besluitvorming over de inzet van militairen. In het uiterste geval: de weigering om nog langer troepen beschikbaar te stellen voor missies onder VN-vlag.

Ach, wat een scherpzinnigheid van die De Hoop Scheffer. Nog wat genieën:
  Dat de uitspraak Nederland en andere 'troepenleveranciers' kopschuw kan maken, is een opvatting die grosso modo wordt gedeeld door experts als Ko Colijn, directeur van het Haagse instituut Clingendael voor internationale betrekkingen, en generaal b.d. Frank van Kappen, VVD-senator en voormalig VN-adviseur.

En hier wat minder-dan-genieën:
  Daar tegenover staan de meningen van deskundigen zoals Jill Coster van The Hague Institute for Global Justice, die deze week in de Volkskrant aan het woord kwam, en Willem van Genugten, hoogleraar internationaal recht aan de Universiteit Tilburg. Coster betoogde dat de VN na de afzijdigheid van blauwhelmen bij bloedbaden in Bosnië, Somalië en Rwanda de bescherming van burgers een hogere prioriteit hebben toegekend.

De Tweede ook al in het hoofd van de redactie bekend als onbenul. Helaas is de mevrouw-rechter een nog groter onbenul.
    Maar het belangrijkste zijn natuurlijk opmerkten als dit:
  Hoe de uitspraak van de rechter ook wordt geïnterpreteerd, feit is dat VN-troepen deze eeuw met een 'robuuster mandaat' worden uitgezonden.

Oftewel: het mandaat ligt bij de Verenigde Naties. En dus ligt het mandaat niet bij Nederland. Mevrouw-de-rechter. Nederland-hatende D66-rechter.
    Ad van Liempt is een hooggewaardeerd programmamaker - al meerdere decennia. Hier is de reden van die hoge waardering:


Uit: De Volkskrant, 28-10-2014, door Sander van Walsum

Op het tweede gezicht | Ad van Liempt

Gedreven door verbazing

Grensverleggend is zijn werk niet, maar veelzijdig en omvangrijk wel: televisie maker Ad van Liempt schrijft sneller dan zijn schaduw. Altijd op zoek naar wat de mens beweegt en met een bijzondere interesse in de oorlog. Want 'in de oorlog wordt al het menselijke uitvergroot'.


Verbazing is de bron van het omvangrijk levenswerk van schrijver en gewezen programmamaker Ad van Liempt. Hij verbaasde zich erover dat Nederland zo kort na Tweede Wereldoorlog, nog niet bekomen van uitputting en verwoesting, ten strijde trok tegen de Republiek Indonesië. Hij verbaasde zich over de ambtelijke onverschilligheid die overlevenden van de Holocaust na terugkeer in Nederland ten deel viel. Over het feit dat mensen tijdens de Duitse bezetting tegen betaling van een paar gulden informatie verstrekten over de verblijfplaats van Joodse landgenoten - om het kopgeld in het dichtstbijzijnde café om te zetten in drank.    ...


Red.:   Haat, haat, haat. (Vele verbazingwekkender is het dat ondnanks de dreiging van onmiddelijke executie, zo veel Nederlanders nog zo veel Joden hebben verborgen - Joden die niet zichzelf hielpen, en Nederlanders alleen beparasiteerd hadden met hun nomadistisch cultuur).
    In deze verzamling, tot verbazing van de redactie, nog niet vertegenwoordigd: de tv-recensent van de Volkskrant (in het begin van de jaren 2010): Jean-Pierre Geelen uitleg of detail . Die alle vertoningen van Nederlandsheid op de Nederlandse televiesie gewoon keihard haat, en als dat een kleurtje heeft liefdevol omarmt - hij kwam heftig klaar bij de "Ik ben een Marokkaan"-speech van de in Nederland verblijvende Marokkaanse acteur Nasr Dchar. Hier een voorbeeld van de haat:


Uit: De Volkskrant, 22-10-2014, tv-recensie door Jean-Pierre Geelen

Gewone jongens en meisjes, daar houden wij van


Red.:   Iedereen die op dit punt is aangekomen weet inmiddels dat "gewoon" iets is waar Geelen een bloedhekel aan heeft, dus dat 'wij' is weer het bekende "wij" uitleg of detail van de pathetisch liegende retoricus.

  ... verder heerst in Nederland 'de triomf van de gewoonheid'. Dat doceerde emeritus hoogleraar Herman Pleij in een gewoontegetrouw wijdlopig exposé over de identiteit van Nederland en de Nederlander in DWDD.
    Portretten van onze grootste sporters eindigen steevast in de conclusie dat het toch zo'n gewone jongen (of meisje) is. Daar houden wij Nederlanders van.
    Die 'enorme egaliteit' en de eeuwenoude nationale hekel aan hiërarchie was volgens Pleij zelfs zichtbaar aan de tafel van de talkshows zoals DWDD: een ronde, waarin alle partijen bijeen komen om een potje te polderen. Elders in de wereld hebben ze desks met naast zich één gast, of een bank voor de damesprogramma's. Niet in Nederland, aldus de wetenschap.

De afkeer straalt nog eens uit dat laatste halve zinnetje: '... aldus de wetenschap.' En de haat is te halen uit de laatste alinea:
  Koud een uur later kon de kijker de theorie staven aan de praktijk. Het was tijd voor Dit is de dag - Arena (EO) een debatprogramma ... Tijs van den Brink presenteert... leest ene Renze Klamer voor van het 'tweede scherm'.    ...
    Renze Klamer vatte de kijkersreacties samen: 79 procent was het eens met de stelling. Dat was precies evenveel als vóór het debat. Vast ook typisch Hollands.

'Typisch Hollands'.  Erger kan iets in de ogen van Jean-Pierre Geelen niet zijn. Dus.
    Hadden we Geelen al over Heel Holland Bakt gehad? Blijkt van niet, maar niet getreurd, bij de Volkskrant zijn Nederlandhaters genoeg:


Uit: Volkskrant Magazine, 25-10-2014, door Nynke de Jong

Suikerporno

Waarom kijken er wekelijks 1,7 miljoen mensen naar Heel Holland Bakt? Het is mierzoet escapisme, even ongestoord zondigen.


De finale van Heel Holland Bakt is aanstaande en ik weet niet zo goed hoe we straks verder moeten zonder die zondagavonden gevuld met Martine Bijl, verminkte Parijse soezen en drielagerige chocolade-infarcten. Ik ben niet de enige Nederlander die worstelt met deze aanstaande leegte. Elke zondagavond kijken zo'n 1,7 miljoen mensen naar het programma waarin tien amateurbakkers strijden om de titel Beste Thuisbakker van Nederland.
    1,7 miljoen mensen kijken naar een traag, tuttig programma dat wordt opgenomen in een Midsomer Murders-achtige omgeving en met als grootste problemen 'ongaar deeg' en 'het missen van een zuurtje'.  ...


Red.:   Tja, niks aan couscous of baklava te bekennen, dus gewoon heel fout.
    Dus toch nog maar eens de sporen van Geelen nagetrokken, en die waren nog heet - de titel is die van de webversie in plaats van de meer gebruikelijk éénwoordige soort op papier - het artikel gaat over diverse programma's:


Uit: De Volkskrant, 13-10-2014, tv-recensie door Jean-Pierre Geelen

'Zelf een man uitkiezen? In welke eeuw leef jij, Yvonne? Keep on dreaming!'

...    Nóg een educatieve jeugdserie lijkt te knipogen naar de ouders van de doelgroep: Pieter in de prehistorie (VPRO), elke zondagmorgen op NPO3, waarin Pieter Hulst themagewijs op zoek gaat naar gebruiken uit de vroegste tijden. ...
    Een paar weken geleden boog Hulst zich over het eten van onze verre voorvaderen. ...
    Tot slot werd een Carnivorenmenu per brommertje afgeleverd door de koerier van de Oervoer-bezorgdienst. Grappig, maar na Welkom bij de Romeinen mis je dan toch vanzelf een Heel Holland bakt pissebed.


Red.:   Het lijkt een woordspeling, maar dit is natuurlijk wat Jean-Pierre denkt over Heel Holland Bakt: "Heel Holland bakt  pissebed". Want geen couscous en baklava te bekennen ...
    Liesbeth Zegveld, al eerder terloops tegegekomen, is samen met de nabestaanden van de Molukse terroristen opnieuw aan het stoken, en de Volkskrant stookt weer mee - eerst een deel van de feiten die natuurlijk pas verderop in het artikel staan:


Uit: De Volkskrant, 17-11-2014, door Ana van Es

Analyse | Treinkaping 1977

Waarom is filmpje De Punt geheim?

Minister Opstelten presenteert woensdag een rapport over de dood van de Molukse treinkapers aan de Tweede Kamer. Was er sprake van executies? Grote kans dat het mysterie voortduurt.


...    Woensdag presenteert minister Opstelten (Veiligheid en Justitie, VVD) een rapport over de bestorming van de gekaapte trein. Aanleiding zijn vragen van de Tweede Kamer over veronderstelde executies van kapers. Het rapport verschijnt op een explosief moment: Molukse nabestaanden stelden onlangs de staat aansprakelijk voor 'executies' bij De Punt. Zij weigeren woensdag het verhaal van de minister aan te horen.
    Alles wijst erop dat Opstelten zal volhouden dat er geen bewijs is voor executies van kapers. Daarmee gaat de al 37 jaar durende worsteling van de staat met het geweldsgebruik bij De Punt een nieuw hoofdstuk in.    ...


Red.:   Een geweldsgebruik waarover geen enkele discussie hoeft te bestaan als je bij de feiten vermeld dat bij voorgaande acties, de Moluske terroristen gegijzelden hebben vermoord. De Volkskrant laat dit feit consequent weg. Zo ook nu. Wat de Volkskrant wel doet is stoken. Dit is het begin van het artikel:
  De onderzoekers van minister Opstelten bekeken de film afgelopen winter. Op de film, jarenlang weggesloten in de kluis, is dit te zien: weilanden, een boerderij, een snelweg, een kanaal, een boerderij, meer weilanden. Nee, concludeerden de onderzoekers, deze film zal niet de waarheid dichterbij brengen over het doodschieten van Zuid-Molukse treinkapers door Nederlandse mariniers in 1977.
    Maar als er alleen weilanden op staan, waarom zit deze Kodak-film dan tussen gevoelige dossiers over de treinkaping bij De Punt, en zal de band pas in 2052 officieel openbaar worden?
    Maanden nadat de onderzoekers vertrokken zijn, bekijken technici van het Fries filmarchief de band opnieuw. 'Kijk, de perforand.' Daar zitten witte stukjes tussen. Met andere woorden: de film lijkt een kopie. Daarmee is niet uit te sluiten dat delen van de oorspronkelijke inhoud zijn weggevallen. Of zoals Syds Wiersma, hoofd van het Fries filmarchief, zich afvraagt: 'Is er iets gewist?'

Wat er gewist is, dat die lui zijn doodgeschoten. Terecht doodgeschoten. Om nieuwe moorden op gegijzelden te voorkomen.
    De Volkskrant liegt stelselmatig - en moet dit zelfs toegeven, ongetwijfeld na erop gewezen te zijn:
  Tussenstuk:
Kogelregen

Op 30 november 2013 schreef de Volkskrant onder de kop 'Justitie verzweeg kogelregen' dat zes omgekomen treinkapers bij De Punt in 1977 door 144 kogels zijn getroffen. Dit is onjuist, blijkt bij herlezing van de onderliggende archiefstukken. In een nota van toenmalig ambtenaar Ernst Hirsch Ballin, de latere minister van Justitie (CDA), staat dat de treinkapers bij de beschieting in totaal 144 verwondingen opliepen. Dat valt echter niet één op één te vertalen naar 144 kogels. Reguliere kogels veroorzaken per kogel doorgaans twee verwondingen, een inschot- en een uitschotwond. Bij de bestorming van de trein zijn ook kogels verschoten - zogenaamde hollow point munitie - die alleen een inschotwond veroorzaken en daarna in het lichaam blijven steken. Door hoeveel kogels de kapers zijn getroffen, valt daarom niet precies vast te stellen. ...

Doet er totaal niet toe. Kogels zijn om te doden. En je gaat niet tellen bij schieten. Dit is allemaal je reinste verdachtmakerij en zwartmakerij. Pure Nederlandhaat. Vermoedelijk van mensen uit niet-Nederlandse culturen, of hen die hun ziel aan die niet-Nederlandse culturen verkocht hebben.
    Hoe erg is de Nederlandhaat, algemeen gesproken? Zo erg:


Uit: De Volkskrant, 31-12-2014, door Coos Huijsen en Geerten Waling, historici. Ze publiceerden samen De geboortepapieren van Nederland en Ernest Ranan, Wat is een natie?

Welk volk viert niet eens zijn eigen revolutie?

De Nederlandse Opstand is een van de kroonjuwelen van de Europese historie. Hoog tijd om dat te vieren.


Tussentitel: Deze spectaculaire strijd was eeuwenlang, vooral vanwege die principiële basis, een inspiratiebron voor velen

Vandaag precies 450 jaar geleden werd een van de belangrijkste toespraken uit de Nederlandse geschiedenis gehouden: de Oudejaarsrede (1564) van Willem van Oranje. Nooit van gehoord? Dat verbaast ons niets. Met de viering van '200 jaar Koninkrijk' lijkt het wel alsof de Nederlandse geschiedenis pas twee eeuwen jong is. Dat is onzin, want Nederland heeft een indrukwekkende ontstaansgeschiedenis die veel verder teruggaat. Maar zolang we daar niets mee doen, blijft Koningsdag een onvolwassen feestdag, krijgt Bevrijdingsdag geen diepgang en komt een gemeenschappelijk 'democratisch vocabulaire' onvoldoende van de grond.    ...


Red.:   Buitenlanders als Simon Schama uitleg of detail zijn de experts in deze geschiedenis, en wat ze betekent ...
    Een relatief kleine zaak, maar des te illustratiever. Er is een speelfilm gemaakt rond Michiel de Ruyter, en men heeft er serieus veel geld in gestoken voor Nederlandse begrippen: 8 miljoen euro. Een volkomen passende actie en bedrag voor iemand die een dusdanig groot figuur was, dat de vijanden die hij versloeg, Frankrijk en Engeland, hem eerden bij zijn dood.
    Maar hij is dus een groot representant van de Nederlandse cultuur. En hoe krijg je in de media het makkelijkst aandacht voor je eigen minuscule en minderwaardige persoontje? Antwoord: Door af te geven op de Nederlandse cultuur. Wat recent weer is gebleken bij de rabiate campagne tegen de figuur van  Zwarte Piet. Ben je een al dan niet gekleurde racist racist met intellectueel functioneren op het niveau debiel? Stort je op Zwarte Piet! Of, buiten dat seizoen: Michiel de Ruyetr. Aandacht verzekerd. Kijk maar - hier is de reportage over het maken van de film:


Uit: De Volkskrant, 21-01-2015, door Bor Beekman

Reportage | De eerste vertoning van Michiel de Ruyter

Rumoer om film Michiel De Ruyter

Het zeespektakel Michiel de Ruyter, de 8 miljoen euro dure speelfilm over de vaderlandse zeeheld, is af. Biograaf en nazaat zagen de film alvast en geven hun oordeel. En er is een actiegroep die wil protesteren bij de première.


Tussentitel: 'Ik denk, dan moeten die actievoerders zelf een film maken, als ze dat vinden. Klaar'

Frits de Ruyter de Wildt (50), nazaat van de admiraal (twaalfde generatie), hangt aan de telefoon en knikt. ...


Red.:   Wat trekt het oog: niet zozeer Michiel de Ruyter zelf, of de makers van de film, of iets dergelijks. Nee, wat het oog trekt is de protesten. Anderhalve man en een paardekop. Hier is dat in beeld uitgedrukt:
De Ruyter 1 

De argumenten van de lieden illustreren het gesignaleerde intellectuele niveau van de lieden: "De film heeft het niet over zijn verovering van Engelse slavenforten" ... Riposte: "HET IS EEN FILM EN GEEN GESCHIEDENISBOEK!!!" Komende van diverse kanten.
    En twee dagen later is er opnieuw belangstelling voor de film. Men heeft kunnen nadenken. Hier is de welbewuste keuze van de grootste kwaliteitskrant van Nederland:
De Ruyter 2 

Het is met dit kleine maar illustratieve voorbeeld wel volkomen en voor de volle 100 procent duidelijk waar de grootste kwaliteitskrant van Nederland voor staat: De grootste kwaliteitskrant van Nederland is tegen Nederland.
    En de rest van de (politiek-correcte) media sluit daar bijna volledig bij aan.
    Oh ja, men gaf nog een extra reden om hier allemaal tegen te zijn - een citaat uit het tweede artikel dat op het web tevens als tussentitel werd gebruikt:
  Tussentitel: De film is in zekere zin een PVV-droom: Geert Wilders liet zich al eens als Hollandse admiraal vereeuwigen

En al die Nederlandse en westerse cultuur is allemaal te vervangen door de grote verworvenheden van de religie en cultuur van de islam uitleg of detail en van de cultuur van het kosmopolitisme en nomadisme van de Joden uitleg of detail . Het Oosten zal Rijzen!
    En ja hoor ... Te vroeg de conclusies geformuleerd ... Hier is de nummer drie:


Uit: De Volkskrant, 27-01-2015, door Berend Jan Bockting

Interview | Roel Reiné (45)

Vertrotsing

Plots was er protest tegen de film Michiel de Ruyter. Regisseur Roel Reiné: 'Maak een boek, schrijf een artikel, maar ga niet fluiten bij een première.'


Het liefst vertelt Roel Reiné (45) over de 'ultieme Roelfilm' die hij met Michiel de Ruyter heeft gemaakt. Dat is een film, in zijn woorden, voor het breedst mogelijke publiek met het accent op drama, emotie en karakters, in een historisch perspectief, omringd met actie. ...


Red.:   Enzovoort, de gewone praat voor een inleiding. Maar dan:
  Maar eerst moeten we het hebben over het golfje van ophef en kritiek waaraan Michiel de Ruyter de afgelopen dagen is blootgesteld.

'We' zijnde de geestelijke gestoorde lijders aan de rancune-ideologie van de Nederlandhater, en de 'ophef en kritiek' bestaande uit gekkies uit het beroepsactievoerdersmilieu. Je bent echt geestelijk gestoord als je dat opvoert als 'ophef en kritiek'.
  Reiné, in een stoel in de Admiraliteitskamer van Het Scheepvaartmuseum in Amsterdam: 'Welke ophef?' Hij schiet in de lach. Buiten de deur staat deze ochtend een klein kluitje demonstranten met 'Michiel de Rover'-protestbordjes. 'Ik vind het heel raar allemaal.'

Een actiegroep stelt dat Michiel de Ruyter slavernij faciliteerde. Uw film laat dit onderwerp onbesproken.
'De film gaat over De Ruyter en de Engelse zeeslagen, de orangisten versus de republikeinen. Daarbij heb ik de keuze gemaakt niet óók over slavernij te praten. Slavernij beslaat een verschrikkelijke zwarte bladzijde in onze geschiedenis - ik maak er graag een film over, maar dit is niet die film. Die mensen mogen doen wat ze willen hoor. Maar, denk ik dan, maak een boek of documentaire, schrijf een artikel, maar ga niet fluiten bij een première. Voor dit soort taferelen moet je echt naar Nederland komen.'

Want in Nederland zit het vol met dit soort rancuneuze gestoorden. Die maar blijven drammen:
  U studeerde geschiedenis. Overwoog u desnoods via een terloopse opmerking de slavenhandel in uw film te noemen?
'Nogmaals, ik ben daar niet mee bezig geweest. De film gaat niet over Piet Hein, díé was fout, die maakte winst met slavenhandel. Daar wil ik best eens een film over maken. Prachtig verhaal.

De enige therapie dat hier nog werkt, is de elektroshock. Met een extra hoog voltage.
    Een briefschrijver verpakte het commentaar in een aardige verbale vondst (de kop zijnde die van de website):


De Volkskrant, 27-01-2015, ingezonden brief van Peter J. Muller, Amsterdam

Diskwalificeer Fannie Blankers-Koen met terugwerkende kracht

Terrorist en slavenhandelaar Michiel de Ruyter valt van z'n voetstuk, goede zaak om onze jeugd zijn nationale helden te ontnemen! En nu doorpakken: ook olympische prestaties van vermeende sporthelden uit het verleden (Fannie Blankers-Koen, Ard Schenk , enzovoorts) met terugwerkende kracht diskwalificeren en uit de annalen schrappen. Immers, de cijfers liegen niet: als je die met de prestaties van nú vergelijkt dan leverden zij knoeiwerk! Schande!


Red.:   Tja ...
    Michiel de Ruyter gehad ... ?
    Volgende!
    En het was bijna te voorspellen: jij schrijft Nederlandhatende rotzooi, en de Volkskrant publiceert - alleen het begin en het einde van weer tweederde pagina onderbuikloop:


Uit: De Volkskrant, 24-02-2015, door Huub Mous, kunsthistoricus en publicist

Rembrandt, de levende dode van onze natie

In de 19de eeuw werd hij op een sokkel gezet. Nu is hij de verstarde vertolker van een nationale mythe.


Tussentitel: Voor eeuwig bevroren in de pathtische pose van nationale grootheidswaan.

'Wat belangrijker is, en deze tentoonstelling onmisbaar maakt, is dat we voor het eerst sinds lang Rembrandts werk weer zien naar de inhoud: hoe schilderde hij verhalen, en welke middelen zette hij hiervoor in.' Aldus stond te lezen in de Volkskrant van 13 februari over de tentoonstelling De late Rembrandt in het Rijksmuseum.    ...
    We kunnen hem alleen maar naspelen in alle vormen van mimicry. Ook op het Rembrandtplein is de Nachtwacht te zien, in levende lijve wel te verstaan. Rembrandt is een verlamde acteur geworden, een verstarde vertolker van onze vaderlandse mythe. We hebben het origineel ook niet meer nodig. Hang fotokopieën op van zijn werken en de massa stroomt vanzelf binnen. De schilder werd een standbeeld, zijn schilderijen werden tableaux vivants. Rembrandt zelf bestaat niet meer. Hij is als standbeeld van zijn voetstuk gestapt en verkeert onder ons als levende dode.


Red.:   Deze kandidaat voor een vrolijk executiefeest onthult, heel onvoorzichtig, waarom zijn giftige onderbuik zo gevuld is geraakt:
  Rembrandt van boven! Dit is het vaderland op zijn best. Weg met die enge moslims.

Juist ja! Rembrandt is niet des moslims. Daarom weg met die Rembrandt.
    Tjonge ... Dat is duidelijk ...
    En hier is de zoveelste aflevering is het langlopende feuilleton genaamd "Indië":


Uit: De Volkskrant, 13-03-2015, door Jeffry Pondaag, voorzitter van het Comité Nederlandse Ereschulden, en Tineke Bennema, historica en schrijfster

Staat is laf en kleinzielig inzake koloniale oorlog

Voor de derde keer op rij heeft de Nederlandse rechtbank Indonesische nabestaanden van door Nederlandse soldaten geëxecuteerden tijdens de zogeheten Politionele Acties tussen 1946 en 1949 in het gelijk gesteld. Nadat weduwen uit Rawagede en uit Zuid-Sulawesi genoegdoening hadden geëist en schadevergoeding kregen toegewezen, hebben nu ook de kinderen van Indonesische vaders, die soms voor hun ogen werden vermoord, volgens de rechtbank recht op compensatie vanwege het leed dat hen is aangedaan.    ...


Red.:   Voor de derde keer in deze zaak laat de rechterlijke macht zich zien als een instituut dat totaal geen enkel verstand heeft van recht: de huidige Nederlanders hebben niets meer van doen met deze kwestie. De volgende verzoeken zullen komen van de nabestaanden van de slachtoffers van Dzjengis Khan ...
    En de stupiditeit gaat zo ver dat men zelfs de relevante informatie voorbij laat komen:
  Toen er eind vorig jaar onthullingen kwamen over Amerikaanse mensenrechtenschendingen in Irak (stelselmatige martelingen), was het president Obama die door het stof ging en bezwoer dat dit nooit meer mocht gebeuren.

Juist. Omdat dit (mede) slaat op de huidige nog levende generatie Amerikanen. En Amerika heeft niets gezegd en gedaan aangaande Vietnam. Nog twee decennia later dan "Indië" ...
    Het artikel van Tineke Bennema was reden voor een eerste start van een verzameling "Gestoorde personen" - voor meer van haar activiteiten, zie bij de haatzaai-site Joop.nl uitleg of detail .
    "Shariawijken": verboden woord. "No go"-gebieden? Verboden woord. Moslims? Zijn allemaal lieve kaboutermannetjes met baardjes en kaboutervrouwtjes met hoofddoekjes - op teensandaaltjes. Slechte mensen? Die zijn allemaal blank:


Uit: De Volkskrant, 17-03-2015, door Margriet Oostveen

Invechten

Premier Rutte vindt dat nieuwkomers zichzelf maar moeten 'invechten'. Dus rijden we naar Lith. Het dorp aan de Maas uit Dorp aan de Rivier, de streekroman van Anton Coolen. Kan het Nederlandser?...
    Het dorp telt nog wel twee Somalische gezinnen: uit oorlogsgebied, compleet met vluchtelingenstatus en een rijtjeshuis, dat je dan krijgt toegewezen. Zodra er weer eens eieren tegen de ruiten vliegen, dan bellen de Somaliërs elkaar: pas op, breng de kinderen naar boven, het begint weer.
    Zo gaat het nu een jaar. ...
    In Lith trof ik in een armzalig huis een paniekerige moeder die geen Engels of Nederlands sprak en twee verlegen kinderen, Hani en Anas. Zij zeiden dat er eieren tegen de ruit vlogen als ze lagen te slapen en renden toen naar school. ...
    Naar de tweede familie. Een baby, een peuter en Fatima Shiil, woedend, die met fladderende armen uitbeeldde wat er allemaal gebeurde. De eieren, soms kleine stenen. Het trappen tegen de voordeur. Jongens die met maskers voor het raam verschenen en haar dochtertje de stuipen op het lijf joegen. Hoe ze haar op weg naar de supermarkt klemreden; ze kwam nu niet meer buiten. Toen belde Fatima haar man, die Engels sprak.    ...


Red.:   Gebeurt allemaal niet in de wijken met moslims. Alle Nederlanders zijn daar volstrekt vrijwillig uit vertrokken, ondanks het feit dat ze overladen werden met de goede giften van de moslims ...
    Het volledige demasqué van moslims als terreurondersteunende extremisten, ook bij de kinderen uitleg of detail , heeft op alle terreinen geleid tot nieuwe hoogtepunten van absurde beweringen en uitspraken. Hier een nieuwe piek op het vlak van de Nederlandhaat:


Uit: De Volkskrant, 27-03-2015, door Edith Tulp, freelance journaliste

Ik leef mee met hen die hier asiel durven vragen

Zodra er een vliegtuig neerstort, is het allerbelangrijkste aan de ramp of er Nederlanders aan boord zijn. Zo niet, dan taant de belangstelling. Wij vinden ons zelf belangrijker dan andere Europeanen, en al zeker meer waard dan niet-Europeanen, heel veel meer zelfs als het gaat om Afrikanen. Behalve dan Amerikanen, die vinden sommigen nog belangrijker dan zich zelf.
    Maar in de eerste plaats is daar wij!    ...


Red.:   Verbijsterend! Dat na zoveel versies van dit sprookje en de even talrijke weerleggingen: probeer in welk willekeurig buitenland is ook maar een fractie zo zelfkritisch stukje te schrijven over het land ... Sociaal isolement (Amerika), gevangenis (Turkije) en lynching (Afrika) zijn je deel.
  Ook ik leefde lange tijd in de veronderstelling dat ik heel belangrijk was als geborene in de lage landen en dat het vanzelfsprekend was dat ik met mijn nationale paspoort overal in de wereld met open armen werd ontvangen.

Het gevolg van spiegeling: het feit dat in Nederland iedereen met een paspoort met open armen  ontvangen werd en wordt, is door mevrouw vertaalt naar de rest van de wereld. Naïef van de domste soort.
  Die illusie viel in duigen toen ik aan de grens van Namibië in Afrika werd geweigerd. De douane vermoedde, om allerlei redenen, dat ik er ging werken. En dat was ook zo. Ik was een economische immigrante, die een leukere baan in Namibië kon krijgen dan in Nederland. De futiliteit van een werkvergunning zou zich gaandeweg wel oplossen, dacht ik. Ik ging ervan uit dat ik net zo zou worden behandeld als wij in Nederland Amerikanen en Engelsen behandelen: als een expat, de welkome gast die geen inburgeringscursus hoeft te doen, zelfs onze taal niet hoeft te leren, omdat wij ons wel aan hem aanpassen.

Precies! Dat laatste. Heel fout dus, dat eerste:
  Tot mijn verbijstering werd ik in Namibië behandeld zoals wij Afrikanen behandelen: als ongewenste vreemdeling. Ze brachten me naar een verhoorkamer en onderwierpen me aan een kruisverhoor dat er allesbehalve leuk aan toe ging. 'U bent hier gekomen om onze banen in te pikken', schreeuwde de grimmige beambte. Ik sputterde tegen dat ik voor een mediaprogramma kwam waarbij het de bedoeling was dat er juist mensen aan het werk werden geholpen. 'Arrogante blanken', beet hij me toe, 'denken jullie dat wij dat zelf niet kunnen? Jullie verdienen geld over onze rug.' Ik wilde protesteren. Hij riep: 'Nog één woord en we zetten u in de cel tot vannacht de vlucht naar Amsterdam teruggaat.'

Precies! Daarom zijn die landen zo arm en achterlijk: omdat het volkomen wantrouwende, racistische en in Afrika ook nog een luie donders zijn uitleg of detail zodat ze heel terecht denken dat anderen hun banen inpikken want die anderen werken harder.
    Maar dat is mevrouw natuurlijk allemaal volkomen onbekend, in haar onovertroffen naïeve domheid. Die, zoals meestal, meteen omslaat in kwaadaardigheid. Want wat die Afrikanen aan kwaadaardigheid hebben, moet in Nederland per definitie natuurlijk erger zijn. Als je een kwaadaardige Nederlandhatende geest hebt (en dit is de direct opvolden alinea):
  Een beetje Afrikaan (Aziaat of Arabier), die op Schiphol aankomt, wordt al voor veel minder door de marechaussee naar een kamertje afgevoerd voor anale visitaties en kruisverhoren alvorens in detentie in een cel te belanden en op een vlucht terug te worden gezet.

Een gore leugen. Kijk maar (de volgende zin):
  De Turkse musicus Arif Sag die in 2012 in het kader van het Turks-Nederlandse betrekkingen op uitnodiging in het Concertgebouw zou spelen, hield het na een urenlange ondervraging van onze marechaussee voor gezien, maakte rechtsomkeert en zwoor nooit meer een voet te zetten in dit kutland.

Er moet teruggegrepen worden naar 2012, toen een Turk waarvan iets met was met papieren of identificatie dacht op zijn lokaal-bekende gezicht er wel door te komen, oftewel hij rekende op de bekende derde-wereldaanpak.
    Maar dat gebeurt niet in de derde wereld, volgens de kwaadaardige leugenaar:
  Ik werd niet gefouilleerd en al zeker niet tot in mijn anus. Een cel werd ik ook niet ingegooid. Het werd mij vergund de luchthaven zelfs uit te lopen om telefoontjes te plegen.

In Nederland zat je dus al in de gevangenis op weg naar je executie. Volgende kwaadaardige leugenaars.
    En waarvoor dient al deze viezigheid:
  Ongewenst vreemdeling zijn voelde vies en er ging een ongekende dreiging van uit. Sindsdien heb ik meer compassie dan ooit.
    ... Voor Afrikaanse economische vluchtelingen, voor Syrische oorlogsslachtoffers, voor Aziatische gelukzoekers.

Een pleidooi om onbeperkt immigranten toe te laten. Het D66-programma. Waar mevrouw ongetwijfeld lid van is en mogelijkerwijs erelid. De club die Nederland per onmiddellijk wil afschaffen: door staatkundig opheffen en laten opgaan in het Europese Imperium, en onbeperkte instroom van kansloze gekleurde immigranten.
    Het artikel verscheen, tegen de gewoonte in bij "gevoelige" onderwerpen, ook op de website met de mogelijkheid tot reageren uitleg of detail . Met voorspelbaar resultaat: ook de reageerders maakten gehakt van mevrouw:
 
  Danny Wout  -  vrijdag 27 maart 15:32:37
Lekker kortzichtige blik op het werk van de marechaussee, voortaan eerst even daadwerkelijk kijken hoe het er aan toe gaat voordat je over 'anale visitaties' en 'kruisverhoren' schrijft, dan word er wellicht ook wat meer duidelijk over dat 'incident' van 3 jaar terug.

PieterM1966  -  vrijdag 27 maart 15:11:53
Deze column is een goed voorbeeld van een egocentrische manier van kijken die de focus op het individuele niveau niet ontstijgt. Mijn advies: leer eens op een sociologische manier te kijken, met behulp van een helikopterperspectief. Daarvoor is het wel noodzakelijk dat je de gebruikelijke manier van observeren, waarbij je jezelf impliciet en constant tot maatstaf aller dingen verheft, leert los te laten. Wat ze in esoterische kringen wel eens 'het loslaten van je ego' noemen. Dan ga je de zaken in een beter perspectief plaatsen en kan je macro- en microniveau met elkaar in balans brengen.

paulvink  -  vrijdag 27 maart 14:58:07
Merkwaardig hoe mevrouw Tulp haar eigen ongefundeerde arrogantie op ons Nederlanders in het algemeen projecteert. Een veroordeling van het openlijke racisme van de Namibische grensbeambte kan er niet af, maar het wat-zijn-wij-Nederlanders-toch-slecht doordesemt het hele stukje. Boven deze pagina had echt geen "Volkskrant" hoeven te staan: dat kun je zó wel lezen.

Carolus Janssen  -  vrijdag 27 maart 14:07:21
Mevrouw Tulp zou zich erover mogen verwonderen dat in een land als Namibië, dat veel minder immigratie kent dan Nederland (zal een reden hebben) en waar voor immigranten enorm veel meer ruimte is dan in Nederland, op de door haar beschreven manier met immigranten wordt omgegaan. Wat de heer Sag betreft, als hij zich de kleine moeite had genomen om conform onze wetgeving een visum aan te vragen, was er met hem niets aan de hand geweest. Vrouwe justitia draagt haar blinddoek niet voor niks.

Ron  -  vrijdag 27 maart 13:07:34
De eerste alinea is al heel merkwaardig, omdat namelijk iedereen waar ook ter wereld nieuwsgierig is of een landgenoot bij een grote ramp is omgekomen. En het ter sprake brengen van die in zijn eer gekrenkte Turkse musicus - dat is zoals het altijd gaat bij dit soort discussies. Anekdotisch bewijs is het belangrijkste instrument voor de pro-immigratie spreekbuizen. Alles bij elkaar opgeteld: iemand die haar baan nooit aan een immigrant zal kwijtraken gaat voor een leuker baantje naar Afrika en vertelt vervolgens het verwende Nederlandse volk hoe de wereld in elkaar zit. Typerend.

En in aansluiting op PieterM1966 en Carolus Janssen: die Turk dacht er op zijn lokaal bekende gezicht wel door te komen, oftewel die rekende op de bekende derde-wereldaanpak. Onderzoek aan verkeersgedrag van diplomaten (in New York) heeft laten zien uitleg of detail : Hoe derde-wereldser, hoe corrupter - en in Nederland: hoe onbeschofter (zwart ambassadepersoneel dat journalisten molesteert). En dat is op vliegvelden ongetwijfeld hetzelfde.
    Let ook nog eens op reageerder paulvink, die ook gehakt maakt van "kwaliteitskrant" de Volkskrant. Dat was de moderatie even ontgaan ...
    Tv-recensent Jean-Pierre Geelen heeft zojuist weer zoetsappig meegeleefd met de kwetsbare moslims, als er weer eens "gewone Nederlanders" langskomen:


Uit: De Volkskrant, 29-04-2015, tv-recensie door Jean-Pierre Geelen

Ramp

Nood kweekt wet: zodra zich ergens in de wereld een ramp voordoet, gaat de media-aandacht al snel uit naar mogelijke Nederlandse slachtoffers. '12 Nederlanders lichtgewond bij aardbeving in Nepal', was dinsdag overdag het nieuws op Nu.nl: 'Dat zegt een woordvoerder van alarmcentrale SOS International dinsdag tegen NU.nl, na een bericht van RTL Nieuws.'
    Die vernauwing van het wereldleed zette zich 's avonds voort in de nieuwsrubrieken. Elk zoomden zij in op Nederlandse familieleden van toeristen in Nepal. ...


Red.:    Turken leven op tv mee met Turken. Jean-Pierre Geelen komt er op klaar. Marokkanen vieren op tv dat ze Marokkanen zijn: Jean-Pierre Geelen komt er op klaar. Nederlanders leven mee met andere Nederlanders. Jean-Pierre Geelen hangt boven het toilet.
    Wat een kotsmannetje.
    Een kotsmannetje met zijn-pink-in-de-lucht is voormalig Nationaaal Ombudsman Alex Brenninkmeijer. Hier wordt zijn doopceel gelicht door iemand die wat minder politiek-correct is dan de rest van de Volkskrant:


Uit: De Volkskrant, 02-05-2015, rubriek Vrij zicht, door Martin Sommer

Weldenkend populisme

... Ooit zei Guusje ter Horst dat de elite tegen Wilders in opstand moest komen. ...


Red.:   Grappige opmerking ... Want die opstand met alle vreedzame middelen was er toen al en is nauwelijks verminderd. Wat Ter Horst dus bedoelde, is dat Wilders gevangengezet of vermoord moest worden. Net als Fortuyn. Natuurlijk was er niemand die haar ermee confronteerde of anderszins ondervroeg.

  Ditmaal keert de elite zich niet tegen de extremen maar tegen het centrum.

Dat is niet zo. Alle argumenten die je daarvoor kan aanvoeren gelden al ontzettend lang. Want uiteindelijk leidt het elite-beleid van op zijn minst laatste decennia regelrecht naar een vorm van opstand.
    Goed, een voorbeeld:
  Een voorbeeld. Voorheen de Ombudsman Alex Brenninkmeijer is vorige week geïnaugureerd als hoogleraar in de rechtsgeleerdheid. Hij had in zijn oratie een stresstest voor de rechtsstaat bedacht. Verrassing: Nederland is gezakt. Was dit land een bank, je zou na deze inaugurele rede subiet overstappen naar Triodos.
    Dat het goed mis is met onze rechtsstaat, is nogal een hooggeleerde aantijging. Zijn voornaamste argument is dat de grondrechten met voeten worden getreden, onder het voorwendsel van het primaat van de politiek. Zoals de rechten van de Groningers vanwege de gaswinning ...

Als Brenninkmeijer dat argument heeft gebruikt, dan is dat je reinste huichelarij. De rechten van Nederlanders interesseren hem geen biet, want anders zijn hij niet voor volledig vrije immigraite zijn. Kijk maar:
  ... of, daar komt-ie weer, de bed-bad-brood-regeling.

Bed-bad-brood wordt op den duur verblijf-huis-uitkering. Op precies dezelfde gronden als voor bed-bad-brood. Het is precies dezelfde als met "inhumane straf': het begint met doodstraf, dan levenslang, dan dertig jaar, enzovoort. En dit is geen retorisch truc: al deze pleidooien zijn al langs gekomen.
  Nog één keer daarover: een voormalig vertegenwoordiger van Nederland bij de Raad van Europa mailde me dat het Europees Sociaal Handvest niet bindend is maar een loffelijk streven, óók wat betreft bedbad-brood; precies zoals in verband met de gaswinning het recht op 'bewoonbaarheid' weliswaar in de Grondwet staat, maar als een inspanningsverplichting voor de overheid en geen bindend voorschrift. Zo staat bijvoorbeeld voldoende werkgelegenheid ook in de Grondwet; bij welk percentage werkloosheid zakt de overheid door de bodem van de rechtsstaat?

Onzin, natuurlijk. In de Grondwet staat vast dat de staat zijn burgers moet beschermen, en dat mede in de burgers beschermen tegen de vloed van parasieten van buiten.
   Deze stresstest is wat mij betreft een voorbeeld van opgeblazen ongenoegen. Brenninkmeijer zakt zelf voor de demagogietest waar hij de VVD beschuldigt van het rechtsstatelijk aanschurken tegen de PVV, met als adstructie in een voetnoot het artikel When fascism became mainstream. Let wel, aan het begin van de oratie schrijft hij zelf dat we in het rijtje van beste rechtsstaten in Europa op nummer vijf staan. Niet nummer één, wat uiteraard zou moeten, maar het is hier toch werkelijk geen Zimbabwe of Afghanistan.
    Twee weken geleden gaf dezelfde Brenninkmeijer een interview aan deze krant. Het ontbreekt aan leiderschap en visie, zei hij. Aan de burger ligt het niet, die is helemaal oké. Hij kon moeilijk anders zeggen met zijn vorige baan als Ombudsman, ofschoon ik graag van een treinconducteur zou horen of die ook zo over de nobele burger denkt. Tegelijkertijd moeten de Europese leiders eindelijk eens doorpakken. Nu volgen ze de waan van de dag. Buigen voor de burger én doorpakken? Kan best, zei Brenninkmeijer, als je het maar uitlegt, volgt de burger heus wel.

Kijk er eens: die Brenninkmeijer is een onverdroten elite-putchist, die de democratie omver wil werpen en vervangen door een bestuur van aristocraten, met wat hem betreft vermoedelijk de D66-juristerij aan het hoofd, als vervanging van het parlement. Of onder een EU-bestuur in Brussel. Logisch, dat uitschakelen van de democratie, want als Brenninkmeijer en kornuiten nog niet halverwege zijn met deze plannen, is de PVV echt de grootste partij met een ruime meerderheid.
    Het is echt de tijd van de overduidelijke blunders en de noodzakelijke al dan niet schoorvoetende erkenningen. Dit geval: de Volkskrant heeft de koning op de voorpagina in koeienletters aangeduid als "Willy":


Uit: De Volkskrant, 02-05-2015, rubriek Ombudsvrouw, door Annieke Kranenberg

Willy-kop badinerend over de koning?

De foto op de voorpagina daags na Koningsdag was op zich veelzeggend. Achter een palet van oranje bloemetjes staan koning Willem-Alexander, koningin Máxima en anderen op een waterbus in Dordrecht - frontaal en veraf gefotografeerd. 'Op Koningsdag-nieuwe-stijl is de afstand tot het publiek ineens wel heel groot', luidde het intro. Een duidelijke boodschap, die volgens behoorlijk wat lezers werd ontsierd door de kop: Waar is Willy?    ...


Red.:   De reden volgens de onmbudsvrouw, wat doodgewoon eenm journalist van de Volkskrant is die het baantje tijdelijk vervult en nog nooit heeft er ook maar eentje iets gedaan om wat dan ook van de Volkskrant daadwerkelijk te corrigeren.

  De redactie voelt zich het minst op haar gemak bij ceremoniële plechtigheden, wanneer eerbied en saamhorigheid haast plichtmatig om de hoek komen kijken. Dan borrelt enige opstandigheid en joligheid vanzelf op.
Om te brullen van de lach ... De Volkskrant heeft absoluut geen enkele moeite met ceremoniële plechtigheden als de herdenking van Auschwitz en dergelijke, slavernijherdenkingen en dergelijke, islamitische feestelijkheden zoals het suikerfeest, jihad en dergelijke - enzovoort. Al die ceremoniële plechtigheden heeft de Volkskrant geen enkele probleem mee. Niks geen opstandigheid en joligheid - dan. Nee, er is mar één soort  ceremoniële plechtigheden waar de Volkskrant "zich niet op zijn gemk voelt": dat zijn Nederlandse  ceremoniële plechtigheden. En met het onregelmatige werkwoord in de hand kan je dat 'enige opstandigheid en joligheid' direct vertalen: een grondige en diepliggende haat.
    Dank u, mevrouw Kranenberg.
    Waarna een nieuw hoogtepunt volgde in de gestaag stijgende lijn van de ernst van het verschijnsel. En, geheel passend, komende uit de hoek van een voorname of de voornaamste bron van de Nederlandhaat: de Joden (zie de verzameling met pleidooien voor het opheffen van Nederland hier => ) - de specifiek Joodse aspecten zijn toegelicht in die verzameling =>, hier het stuk dat refereert aan de laatste activiteiten van de auteur: het notuleren van de door de culturele nederlaag ingegeven Nederlandhaat van de allochtonen immigranten:


Uit: De Volkskrant, Vonk, 02-05-2015, door Robert Vuijsje

Een massale achteloosheid

Wat herdenken we, nu de meesten van ons de Tweede Wereldoorlog niet meer hebben meegemaakt? En hoe herdenken we in een niet bijster tolerante samenleving? Robert Vuijsje zoekt een antwoord.

Mijn vader kondigde een paar weken geleden aan dat hij een verrassing had. Een dvd die hij had laten maken van de homevideo's die waren opgenomen tijdens mijn jeugd. Filmpjes van toen ik net zo oud was als mijn kinderen nu zijn. ...
    Om het bredere en actuele perspectief te bestuderen van wat wij op 4 mei herdenken, ben ik vorig jaar begonnen aan een interviewserie in de Volkskrant. Elke week spreek ik een Nederlander die ook nog een andere afkomst heeft. Het zijn geen hangjongeren die op een pleintje staan te schreeuwen dat ze worden gediscrimineerd en buitengesloten. Dit zijn succesvolle mensen.
    Na veertig afleveringen zie ik een aantal patronen.
    Eén. Ongeacht wat hun afkomst precies is: die speelt altijd een grote rol in hun leven. Dat staat los van politieke correctheid en geldt ook voor zogeheten allochtonen met een rechtse politieke voorkeur.    ...


Red.:   Wat vreemd nou ...: je zet tien teddyberen op een rijtje. Allemaal lichtgeel. Op één na - die is donkerbruin. Vraagje: welke trekt de aandacht? Je dropt een blanke Nederlander in een Chinees dorp in de jaren zeventig. Wie trekt dan de aandacht? De Chinese dorpelingen?
  Twee. Zonder uitzondering zijn ze het erover eens: discriminatie en racisme bestaan in Nederland. Dat is een gegeven, een uitgangspunt waar ze vanaf hun jeugd mee te maken hebben. De vraag is: hoe ga je ermee om? En hoe zorg je dat je niet in een slachtofferrol komt? Meestal heeft de oplossing iets te maken met de les die ze van hun ouders kregen: dat ze harder moeten werken dan een autochtone collega.

Ten eerst is dat 'zonder uitzondering' een ordinaire leugen: er waren er een paar die daar geen last van hadden. En van de rest was het doodgewone wraak. Voor de culturele nederlaag die ze als groep allemaal lijden in Nederland. Van degenen waarvan de uitspraken dienaangaande gecontroleerd konden worden, bleken het leugens. Als ze iets hebben ondervonden, was het een fractie van wat Nederlanders aan de hand van de gekleurde instroom heeft ondervonden. Om maar eens mee te beginnen: hele reeksen extra wrede extra moorden - denk maar eens aan Theo van Gogh, afgeslacht door de moslims - of Henk Opentij en Mary Run uitleg of detail , afgeslacht door negers.
  Drie. Ze herkennen zich niet in het beeld van Nederland op de televisie en in kranten en tijdschriften. Voor zover ze zelf in de media werken is dat in een situatie waarin ze per definitie anders zijn en buiten de standaard vallen.

Bijna hetzelfde als het voorgaande, toegepast op een specifieke terrein. Sylvana Simons: zit overal op televisie, en klaagt over discriminatie. Idem: Jörgen Raymann, Noraly Beyer, Tanja Kross enzovoort.
  Vier. Ze zijn geboren of wonen bijna hun hele leven in een land waarvan ze weten dat de meeste inwoners ze niet als echte Nederlanders beschouwen.

Hoe weten ze dat? De hele politiek-correcte elite behandelt ze alsof ze Jezus zijn ... Staat een acteur met een prijs te brullen dat hij zo blij is Marokkaan en moslim te zijn, komen ze er allemaal collectief op klaar. Natte zakdoeken in de hand ...
  Vijf. Wanneer ze om zich heen kijken, zien ze een land in ontwikkeling. Een land dat er wat samenstelling betreft radicaal anders uitziet dan vijftig jaar geleden. Of dat nu als positief of negatief wordt gezien, het ís zo. Tegelijkertijd zien ze dat veel autochtone landgenoten, bewust of onbewust, blijven doen alsof deze ontwikkeling niet bestaat. Alsof dit hetzelfde land is als vijftig jaar geleden. En iedereen die hier te gast is, alsof ze een middag op een verjaardagspartijtje zijn uitgenodigd, zich maar moet aanpassen. En anders oprotten naar hun eigen land.

Een volkomen herhaling van het voorgaande. En natuurlijk zijn die andersculturigen hier te gast. En nog ongevraagd ook (op 75 duizend na en die zijn inmiddels bijna allemaal dood of weg). Gasten die als ze zonodig behoefte hebben aan eigen cultuur, die in overvloed kunnen krijgen: in eigen land. Waar er voor Nederlanders maar één land is: Nederland
    Goed, met zulke zwakke punten moet je wat je zojuist hebt lopen zwetsen extra onderbouwen. Waarmee? Maar natuurlijk:
  Op 5 april, werd de voetbalwedstrijd FC Utrecht-Ajax gespeeld. Hoe je dit aan buitenlander moet uitleggen is een raadsel, maar tijdens die wedstrijd richtten de supporters van FC Utrecht op de Bunnikside zich tot de supporters van Ajax, die niet Joods zijn, maar roepen dat ze het wel zijn. De tekst luidde als volgt:

Mijn vader zat bij de commando's
Mijn moeder zat bij de SS
Samen verbrandden zij Joden
Want Joden die branden het best


... Wat mij vooral raakt is de achteloosheid waarmee dit lied in de openbare ruimte door een zo grote groep mensen wordt gezongen. Het is deze achteloosheid die dit, gezien de toch best recente geschiedenis, zo pijnlijk maakt.

Tijd voor een tweede ronde kotsen.
    En dan tijd voor de overdrive:
  Wanneer het over antisemitisme gaat, wordt de laatste jaren vaak de nadruk gelegd op moslims. Alsof zij dit hiervoor niet-bestaande fenomeen naar Europa brachten. Gezien de manier waarop in het Midden-Oosten en Noord-Afrika over Joden en Israël wordt gesproken, kan het niet anders dan dat in Nederland vele duizenden moslims wonen die Joden haten.

Die Nederlanders die beweren dat het antisemitisme zo is gestegen door de moslims, zijn leugenaars:
  Alleen hebben zij nooit een Jood naar een concentratiekamp gebracht. Zij hebben nooit met medewerking van de overheid, de politie, het openbaar vervoer, met medewerking van de complete infrastructuur van Nederland ervoor gezorgd dat zoveel mogelijk Joden werden afgevoerd naarde gaskamer.

Het zijn de Nederlanders zelf die zware antisemieten zijn.
  ... dat in Nederland vele duizenden moslims wonen die Joden haten. Alleen hebben zij nooit een Jood naar een concentratiekamp gebracht. ...
    Ook in 2015 zullen ze dat niet doen. ...

En de moslims haten Joden niet. Kijk maar naar de bewijzen: Mohammed Mehra, Mehdi Nemmouche, Amedy Coulibaly die het bij hun aanslagen specifiek op Joden gericht hadden, waren allemaal blanke Nederlanders.
   En ook al waren ze niet Nederlanders, dan toch nog was de brug open, de spoorbomen dicht, en deden ze het niet ...
  Omdat ze simpelweg niet de machtspositie hebben om zoiets voor elkaar te krijgen. In de Nederlandse politiek hebben moslims niets te vertellen, bij de politie niet, bij de overheid niet. In Europa vormen zij niet een potentieel machtsblok van het type waar wij nu bij stilstaan. Het enige middel dat ze hebben, en ook daadwerkelijk gebruiken, is dat van de desperate terreuraanslag. Hoe ontwrichtend en verschrikkelijk ook, het blijft van incidentele aard en is niet zo beangstigend als een land dat zich massaal mobiliseert.

Net als die Nederlanders dat al sinds mensenheugnis bijna iedere dag doen doen. Bij voetbalwedstrijden, Koningsdag (ook net achter de rug - vreselijk natuurlijk)
  Die massale mobilisatie en ook de achteloosheid waarmee mensen zonder na te denken ergens in meegaan of gezamenlijk een lied zingen, zonder de historische beladenheid daarvan te beseffen ...

En wat dus de werkelijke oorzaak is van de holocaust:

   ... voor mij betreft is dat wat wij herdenken.

En vandaar dat het zo'n goed idee is om landen zoals Nederland af te schaffen, iedere vorm van sociale binding te onderdrukken, en ons te laten regeren door de Joodse oligarchen uitleg of detail en andere parasieten. Die als alles leeggeplunderd is, gewoon doortrekken naar volgend land, continent of planeet:


Uit: De Volkskrant, 25-04-2015, column door Arnon Grunberg

Intermezzo

Mijn ouders zijn niet in Nederland geboren en zijn er niet begraven, hun kinderen leven niet meer in Nederland en zullen er evenmin worden begraven ...


Red.:   Of zoals afgekort in de kop van de webversie:
  De geschiedenis van mijn familie in Nederland was een intermezzo

Hartelijk dank voor de aanwezigheid.
    Na enige innerlijke beschouwing kwam er nog een vergeten aspect aan dit verhaal naar boven, namelijk, dat dat van "behoud van cultuur". Eerst wat Robert Vuijsje vindt van het al dan niet behouden van de Joodse cultuur:
  Mijn 4 mei-gevoel heeft dezelfde complicatie als het leed van andere bevolkingsgroepen dat is gebaseerd op een geschiedenis van voor wij werden geboren. ...
    ... Als ik voor mezelf mag spreken: de Tweede Wereldoorlog heeft invloed op hoe ik kijk naar de Nederlandse overheid en hoe ik me voel tussen de Nederlandse autochtone bevolking. Hoewel sommige van mijn beste vrienden blonde Hollanders zijn die net zo lang na de oorlog werden geboren als ik, blijf ik toch onbewust in mijn achterhoofd houden: als ze het toen hebben laten gebeuren, kunnen ze het nu ook weer laten gebeuren.
    Wanneer ik vertel dat ik niet geloof in religie, dus ook niet in de joodse variant, vragen mensen mij wel eens: maar hoe kun je dan Joods zijn? Wat betekent Joods zijn als de religieuze kant voor jou niet bestaat? Voor mij is het een gevoel van verbondenheid met andere Joden. En dat gevoel heeft voor een substantieel deel te maken met de Tweede Wereldoorlog. Nederlandse Joden bestaan in alle soorten en maten. Daar zitten ook textieljoden bij en geldjoden, met wie ik verder weinig tot niets gemeenschappelijk heb. Maar wanneer ik voor het eerst een Nederlandse Jood ontmoet, wie het ook is en hoeveel wij van elkaar verschillen, voel ik automatisch een onuitgesproken verbondenheid. Zonder de details van elkaars familiegeschiedenis te kennen, weten wij van elkaar dat die historie vergelijkbaar zal zijn. ...
    Het is een van de mysteries van het tegen elkaar opbieden wie het grootste leed heeft ondergaan. Normaal zou je zeggen dat het niet een club is waar je bij wil horen. Wat is er aantrekkelijk aan onheil en dood en verderf? Waarom zou je een afstammeling willen zijn van oorlogsslachtoffers of slaven? Waarom zou je Joods willen zijn? Zoals mijn beste vriend ooit tegen mij zei: jij bent iets, je hoort ergens bij. Zelf was hij een onbestemde kaaskop, hij hoorde nergens bij. In zijn eigen beleving hoorde hij alleen bij de mensen die schuldig waren, tot het tegendeel werd bewezen. Als Jood krijg je een verhaal en een identiteit er gratis bij. Als nakomeling van slachtoffers van misdaden tegen de menselijkheid is het overzichtelijk: één ding is zeker, je staat sowieso aan de goede kant van het verhaal. Al heb je dat verhaal niet per definitie zelf meegemaakt.
    Mijn particuliere 4 mei-gevoel is ontstaan door de verhalen van de familie van mijn vader. Mijn opa en drie broers van hem overleefden de oorlog. De helft van het gezin was intact gebleven, in Nederland een bovengemiddeld goede score. Iedere familiebijeenkomst tijdens mijn jeugd, of het nu een verjaardag was of Sinterklaas of Nieuwjaar, kende hetzelfde patroon. De broers van mijn opa kwamen binnen, gingen zitten en begonnen te praten over de oorlog. Mijn opa sprak er geen woord over. In onze familie bestonden twee varianten: overlevenden die er nooit over praatten, zoals mijn opa, of mensen die over niets anders praatten, zoals zijn broers. Tussen de broers bestond een hiërarchie op dit gebied. Oom Nathan stond bovenaan, hij had Auschwitz overleefd. In de keuken van het huis van mijn opa stroopte hij zijn overhemd omhoog en liet me zijn kampnummer zien - voor mij de reden om nooit een tatoeage te nemen. Na Nathan kwamen Bram en Jaap, die op diverse plekken in het land zaten ondergedoken. Onderaan stond mijn opa. Hij was in Amsterdam gebleven bij zijn vrouw, mijn niet-Joodse oma, en had daar een paar jaar in een kast doorgebracht.    ...
    De vader van mijn moeder werd geboren in Petach Tikva, een buitenwijk van Tel Aviv, in een land dat destijds Palestina heette. De moeder van mijn moeder werd geboren in Alexandrië. Hun families waren de pogroms ontvlucht in Rusland, Oekraïne en Polen. Tegen de tijd dat mijn moeder werd geboren, woonden haar ouders in New York. Haar familie woonde verdeeld over Amerika en Israël, of het was ze aan het eind van de negentiende eeuw niet gelukt de pogroms te ontvluchten. Voor zover ze in 1940 nog in Oost-Europa woonden, waren hun overlevingskansen niet groot, maar dit speelde zich af buiten het gezichtsveld van de familie die een halve eeuw eerder uit dat deel van de wereld was ontkomen.
    Voor mijn moeder in het veilige New York was het verhaal van de pogroms en de Tweede Wereldoorlog in Oost-Europa ver weg. En voor mij in Amsterdam was het al helemaal ver weg. De oorlogsverhalen van de familie van mijn vader had ik mijn hele leven gehoord, hun ervaringen waren voor mij tastbaar. Ik had ze uit de eerste hand gehoord van mijn eigen familie. Wanneer ik aan de Tweede Wereldoorlog denk, of erover schrijf, gaat het over deze verhalen, uit Nederland.    ...
    Mijn eigen context. Waar denk ik aan om acht uur op 4 mei? Sinds 2001 denk ik aan de reis die ik naar Auschwitz maakte in het jaar ervoor. Mijn ome Nathan was vijf jaar eerder overleden. Zijn zus Alida, de zus van mijn opa, haar man Gerrit en hun kinderen Marcus en Jeannette zijn in 1942 in Auschwitz vergast. Een jaar later gebeurde hetzelfde met Louis, een andere broer van mijn opa. Wij zijn een echte Auschwitz-familie. Alleen voor de ouders van mijn opa, Isaac en Schoontje, had de trein Sobibor als eindpunt, in 1943.    ...

Familie en afkomst voor en na. Eindeloos lang. De kern van zijn bestaan.
    Logisch, ergens ook. Zonder deze traditiet van het keihard vastg-houdenb an eigen cultuur, waren de Joden natuurlijk allang geassimileerd. In Europa. Waar zo veel groepen geassimileerd zijn, zoals de hugenoten. Niet de Joden dus. Al een paar duizend jaar niet. En je kan bijna wiskundig uitrekenen hoe hardnekking je je aan je eigen cultuur moet vasthouden, om na zo vele generaties nog precies dezelfde praatjes te verkondigen als die paar duizend jaar eerder.
    En daar heeft de holocaust dus helemaal niet, absoluut helemaal niets, mee te maken, want die paar duizend jaar ervoor waren voor de holocaust.
    Joden houden keihard vast aan hun eigen cultuur, wat er ook in hun omgeving gebeurt.
    En nu over de Nederlandse cultuur. Uit de pen van Robert Vuijsje:
  Een tijd waarin miljoenen Nederlanders de oorlog nog hadden meegemaakt. Een tijd waarin de oorlog niet, letterlijk, een onderwerp was geworden waarover alleen heel oude mensen uit eigen ervaring konden meepraten. Een tijd waarin de Marokkaan in Nederland niet bestond.

Nederlanders moeten Marokkanen als zichzelf zien en hun cultuur overnemen.
  Een tijd waarin een jongen met zwarte haren en een onbestemd mediterraan uiterlijk iets anders betekende dan vandaag. In de jaren zeventig betekende het namelijk: een Jood.

Nederlanders moeten Joden als zichzelf zien en hun cultuur overnemen.
  In ons land zijn de verhoudingen blootgelegd door Zwarte Piet.

Nederlanders moeten creolen en negers als zichzelf zien en hun cultuur overnemen.
  Om het bredere en actuele perspectief te bestuderen van wat wij op 4 mei herdenken, ben ik vorig jaar begonnen aan een interviewserie in de Volkskrant. Elke week spreek ik een Nederlander die ook nog een andere afkomst heeft.

Nederlanders moeten iedere migrant als zichzelf zien en hun cultuur overnemen.
  Eén. Ongeacht wat hun afkomst precies is: die speelt altijd een grote rol in hun leven. Dat staat los van politieke correctheid en geldt ook voor zogeheten allochtonen met een rechtse politieke voorkeur.

Nederlanders moeten iedere migrant als zichzelf zien en hun cultuur overnemen.
  Twee. Zonder uitzondering zijn ze het erover eens: discriminatie en racisme bestaan in Nederland. Dat is een gegeven, een uitgangspunt waar ze vanaf hun jeugd mee te maken hebben. De vraag is: hoe ga je ermee om? En hoe zorg je dat je niet in een slachtofferrol komt? Meestal heeft de oplossing iets te maken met de les die ze van hun ouders kregen: dat ze harder moeten werken dan een autochtone collega.

Nederlanders moeten iedere migrant als zichzelf zien en hun cultuur overnemen.
  Drie. Ze herkennen zich niet in het beeld van Nederland op de televisie en in kranten en tijdschriften. Voor zover ze zelf in de media werken is dat in een situatie waarin ze per definitie anders zijn en buiten de standaard vallen.

Nederlanders moeten iedere migrant als zichzelf zien en hun cultuur overnemen.
  Vier. Ze zijn geboren of wonen bijna hun hele leven in een land waarvan ze weten dat de meeste inwoners ze niet als echte Nederlanders beschouwen.

Nederlanders moeten iedere migrant als zichzelf zien en hun cultuur overnemen.
  Vijf. Wanneer ze om zich heen kijken, zien ze een land in ontwikkeling. Een land dat er wat samenstelling betreft radicaal anders uitziet dan vijftig jaar geleden. Of dat nu als positief of negatief wordt gezien, het ís zo. Tegelijkertijd zien ze dat veel autochtone landgenoten, bewust of onbewust, blijven doen alsof deze ontwikkeling niet bestaat. Alsof dit hetzelfde land is als vijftig jaar geleden. En iedereen

Nederlanders moeten iedere migrant als zichzelf zien en hun cultuur overnemen.
    Het is van een totaal ongekende schofterigheid en goorheid.
    En de Volkskrant staat voor de volle honderd procent achter de boodschap van dit verhaal, zoals blijkt uit de hoeveelheid aandacht ervoor en de vormgeving ervan:
Vuijsje 1
 
 
Vuijsje 2
 
Vuisje 3

Hiermee is volkomen duidelijk wat dat "Een massale achteloosheid" van de kop betekent: Nederland moet zijn eigen identiteit opgeven en zichzelf het land van "licht en donker bruin-geel getinte donkerogige en zwartharige massa-fokmens" verklaren. Het blanke ras moet dood.
    En om de geesten rijp te maken voor deze komende genocide van de gekleurde op de blanke mens, voert de Volkskrant een heftige campagne tegen de blanke mens, via de mond van de gekleurde - hier in een van de populaire vormen: de allochtoon-met-de-slechte-ervaring:


Uit: De Volkskrant, 06-06-2015, ingezonden brief van Fatima Dakmar, Amsterdam

Brief van de dag

U heeft geen gevoel voor humor


Maandag 25 mei ging ik naar het Radio 5 Nostalgia Oeuvre Concert in het DeLaMar Theater. ...


Red.:   Waarop de alarmbel onmiddellijk luid begon te rinkelen: dit is een aanhef van de soort:
  De Volkskrant, 06-06-2015, ingezonden brief van Piet van de Peeveevee, Volendm

Brief van de dag

U heeft geen gevoel voor wijsheid


Maandag 25 mei ging ik naar het "Allen eren Allah"-benefiet in de Mevlana moskee ...

Waarna Fatima vervolgde met:
  ... het DeLaMar Theater. Zanger-acteur Gerard Cox kreeg daar van de Nederlandse Publieke Omroep (NPO) een oeuvre-award.

En de alarmbel werd nog luider werd, want dit is het equivalent van:
  Voor het benefiet was uitgenodigd imam Haitham al-Haddad, die zou gaan preken over de deugden van de afkeer van westerlingen.

Want iedereen weet dat in tegenstelling is tot alle anderen in het entertainmentvak Gerard Cox geen allochtonenvriend is. Zoals iedereen die de jaren 1960 en 1970 nog bewust heeft meegemaakt en niet besmet is met het geestelijk-dodelijke politiek-correctvirus.
    Kortom: de aanhef doet sterk denken aan de verhalen van oud-columniste Sabra Dahhan uitleg of detail , die Hollandse eettentjes frequenteerde waar hutspot met boter werd geserveerd, en Marokkaanse jochies ontmoette die naar haar studie vroegen. De status van de rest van het verhaal is dus duister.
    Maar de bedoelingen beslist niet:
  Cox ... bracht zijn hits: 1948, Die goeie ouwe tijd en hij zong: 'Nou dan krijgt u mooi de zegen na, na, na, na, na, na.'
    Cox grapte dat hij deze tekst zo makkelijk had gemaakt voor de allochtonen. Hilariteit in de zaal. ...

Haat voor Nederlanders.
  De opmerking alsof ik en andere allochtonen dom zouden zijn, maar ook het ongegeneerde lachen snijden me door de keel.

Diepe haat voor Nederlanders.
    Die ondertussen nog dieper is geworden:
  Thuisgekomen kon ik niet direct de slaap vatten en vervolgens ben ik wat op het internet gaan kijken. ... Wat ik ook zag, was een filmpje van Cox in Raymann is Laat. De interviewer stelt de vraag: 'Waarom spelen er geen Marokkanen in Toen was geluk heel gewoon?' ...

De vraag van een "rashufter" - een uitdrukking nog in te voeren in de verzameling Termen naar aanleiding van deze tekst, met als uitleg: Rashufter: "Iemand zijn zijn eigen obsessie met ras geboren uit het hebben van een gekleurd huid botviert op Nederlanders onder stellen van vragen als: 'Waarom zijn de leden van de Tweede Kamer niet voor voor driekwart gekleurd want de driekwart van de wereld is toch gekleurd?'".
    Waarop Cox toch nog een antwoord wist te formuleren op deze "Wanneer bent u getopt met het slaan van uw vrouw? "-vraag:
  Cox antwoordt: 'Ja, omdat het 'Toen was geluk heel gewoon' heet.'

Wat dus ook heel fout is volgens Fatima al-Haddad:
  Cox zei later ter verdediging dat het geheel gescript was.

En waarom is het fout want er staat niets fouts - het is een herhaling van de titel ... Omdat iedereen wel weet en dus ook Fatima al-Haddad, dat in die tijd Nederland een stuk gelukkiger was dan erna - door de allochtone instroom, en de komst van overlast, sociale achterlijkheid, religieus fanatisme, criminale overdaad, enzovoort.
    En Fatima al-Haddad moet geweten hebben van deze serie en haar titel, en dat deze langs zou komen op de betreffende avond, en dat slechts die  al beledigend voor haar was, en dus moet ze wetende van die komende beledigingen naar die voorstelling zijn gegaan. Mogelijk zelfs met het idee om daar een lekker haatstukje van te kunnen maken.
    En dat Fatima al-Haddad van die titel en de rest van de voorgeschiedenis volstrekt op de hoogte was, levert ze ook nog zelf het bewijs van:
  Cox zong, of liever gezegd declameerde, zijn songs van de tekstvellen op zijn pupiter (ach ja we worden allemaal ouder)

Ook deze redactie, gezegend met een voortreffelijk geheugen, moest opzoeken wat een "pupiter" was.
    Als deze mevrouw Fatima echt bestaat, dan haat ze zo grondig, dat het zaak is haar onmiddellijk op te op te sporen, op te pakken, en uit te zetten naar het ISIS-kalifaat.
    Maar de perfecte taalbeheersing in combinatie met het doelbewuste sturen naar de Nederlandhaat, maakt het niet onmogelijk dat deze Fatima Dakmar niet echt bestaat. Net als de pas in 2007 naar uit Congo naar Nederland gekomene Kiza Magendane, die net zo perfect Nederlands schrijft, en minstens evenveel Nederlandhaat tentoonspreidt uitleg of detail .
    Maar wat betreft de grote lijn is het bestaan al dan niet van de persoon onbelangrijk. Het gaat er om dat de boodschap verspreid wordt. Door de media. Terwijl het soortgelijke verhalen van de andere kant geweigerd en gecensureerd wordt. Dan heten dezelfde soort maar dan veel ergere verhalen, met mishandelende en vermoorde echtgenoten door groepjes van de Marokkanen, bijvoorbeeld "onderbuikgevoelens". En "populisme". En "vreemdelingenhaat". En dat die verhalen in overvloed bestaan, is uitvoerig bewezen. Bij GeenStijl (men haat bij de media dan ook GeenStijl)
    Waarmee het publiceren van dit soort verhalen, en eerder die van Laila Ezzeroili, Nadia Ezzeroili, Sabra Dahhan enzovoort, gevallen zijn van de ernstigste Nederlandhaat, en op termen van jaren spelende in verband met de mogelijk erop volgende sociale onrust zo niet erger uitleg of detail : landverraad.
   De meest frequente bijdrage aan de Nederlandhaat wordt geleverd door het columnisme. Normaliter worden die niet hier gereproduceerd, want dan wordt de pagina veel te lang voor de meeste editingprogramma's. Maar voor de volgende wordt weer een uitzondering gemaakt, voornamelijk door de combinatie. Eerst de aanloop:


Uit: Volkskrant Magazine, 30-05-2015, door Sheila Sitalsing

'Ik ga je rammelen'

Columnist Sheila Sitalsing (Surinaams, Caribisch, in elk geval niet-Nederlands)
...


Red.:    Iets dat normaliter natuurlijk keihard ontkent wordt, maar er nu doorheen slipte omdat het er om ging om de grote waarde van de eigen-culturele Surinaamse opvoeding te bejubelen. Het probleem van liegen is dat je zo ontzettend consequent moet zijn ...
    En meteen hierop gevolg door:
 

Uit: De Volkskrant, 08-06-2015, column door Sheila Sitalsing

Ramp

Guido van Woerkom, de oud-ANWB-directeur die bijna Nationale Ombudsman was geworden ...
    We zijn ontsnapt aan een rampzalige benoeming.


Red.:   Goed: een eventuele benoeming van Van Woerkom zou een ramp zijn. Waaruit bestaat die ramp, volgens de Surinaamse immigrant:

  Waar het echt om draait, staat verderop in het interview in NRC Handelsblad: 'Het was me heel duidelijk dat het profiel van Alex Brenninkmeijer niet was wat ze zochten. Het geheven vingertje, de politiek voortdurend de maat nemend, dat wilde men niet meer. Dat gold voor beide sollicitatiecommissies.'

Van Woerkom stelt het hier niet helemaal juist voor: dat 'de politiek de maat nemen' is iets dat andere Ombudslieden ook deden. Kenmerkend voor Brenninkmeijer was de onderwerpkeuze: ten gunste van de Nederland-verruïnerende lieden vallende onder termen als illegalen, vluchtelingen, asielzoekers, allochtonen enzovoort. met als hoogtepunt zijn bewering: "Nederland is racistisch". Brenninkmeijer was een regelrechte nomadistische Nederlandhater.
    Van Woerkom niet.
    En Sitalsing haat Van Woerkom, omdat zij ook een nomadistische Nederlandhater is, die deel uitmaakt van de Nederlandhatende kongsi die de media regeert.
    Welke regie onder andere op deze manier gevoerd wordt:
  En nu, een jaar later, wil Guido van Woerkom kennelijk graag zijn verhaal kwijt. Eerder zat hij op televisie bij Pauw, dit weekend stond hij paginagroot in NRC Handelsblad.

Pure gorigheid: twee keer in de media is in de verste verte niet 'kennelijk graag'. "Kennelijk graag" slaat op iemand die drie keer per week een column heeft in een landelijk dagblad, plus nog wat ander werk, uit behoefte de beschaving te ondermijnen met de gorigheden van het neoliberalisme en nomadisme. De ziekelijke aandrang van iemand met een "slash and burn"-mentaliteit die gifgroen jaloers is op mensen die door ergens te blijven en iets op te bouwen een beter bestaan hebben bereikt.
    En op dezelfde dag als dit laatste, een erkenning dat niet een willekeurige mening of houding is van een enkel persoon, maar een gericht programma van een hele groep:


Uit: De Volkskrant, 08-06-2015, column door Arnon Grunberg

Missen

Vandaag is mijn moeder jarig, ze zou 88 zijn geworden. ...
    Eigenlijk vind ik dat ik mijn moeder te weinig mis. ...
    Soms vraag ik me af of mijn moeder zou willen dat ik haar meer mis, of dat ze juist trots op me zou zijn omdat ik zo ben: hard, onverzettelijk en onthecht. Een mentale sluipschutter, volledig getraind op het volbrengen van de missie.


Red.:   En het is volkomen duidelijk wat die missie is: het vernietigen van de Nederlandse cultuur, en die Noordwest-Europese residente goy.
    Op deze website wordt de linkshufterige VARA-website Joop.nl standaard aangeduid als Nederlandhaatzaai-site. En ze zijn er trots op:


Uit: Joop.nl, 10-06-2015.

Flinke VN-kritiek op Nederlandse kinderrechtenbeleid

Armoede, misbruik of mishandeling; veel kinderen hebben het niet makkelijk in Nederland ... VN wil eind aan berechting 16+ als volwassene

Achttien deskundigen van een VN-comité vinden dat Nederland zich beter en meer moet inzetten voor de rechten van kinderen. Dat schrijft de NOS woensdag. Het gezelschap doet zestig aanbevelingen aan Nederland.



Red.:   En als bewijs: hier zijn de beelden:

Die lui van de VN zijn gestoord. Vermoedelijk heeft de Kinderombudsman, een nog gestoorder iemand, zijn programma opgestuurd met het verzoek er een stempeltje op te zetten. Slechts één reactie was nodig om het geheel uit het water te schieten:

  marcel king, wo 10 juni 2015 17:33
Logisch dat sommigen hun kinderen onder de arm nemen en op de bus naar Syrië stappen. Dat is om Nederland, de hel op aarde, te ontvluchten.

Maar bij Joop.nl zit het echt boordevol met diepgestoorde Nederlandhaters:
  Joop Schouten, wo 10 juni 2015 19:20
Het is inderdaad zo ernstig zoals wordt vermeld.
Mensen die dit bagatelliseren zouden zich diep moeten schamen.

Falende Moeder, wo 10 juni 2015 19:14
Joop.nl is nog summier geweest. Luister hier maar naar de Kinderombudsman. http://www.dekinderombudsman.nl/70/ouders-professionals/nieuws/nederland-stevig-op-de-vingers-getikt-door-vn-kinderrechtencomite/?id=535

Gerwin van Eersel, wo 10 juni 2015 18:16
De im- dan wel explicitiet standaard boodschap van de reaguurder zal hier zo weer vaak te lezen zijn; "Hou je mond, het is elders ook niet goed dus mag je deze kritiek niet uiten." Tja...

Cali Mero, wo 10 juni 2015 17:58
...
>>> Hmm....uitermate triest en beschamend, 60 aambevelingen een ernstig teken and wake up call...  ...

Jan de Boer, wo 10 juni 2015 17:45
Binnen de een goed kapitalistisch systeem
kan dit gewoon worden afgedaan middels een kosten/baten analyse.
    De uitkomst is dan wel duidelijk.

Frank Lenssen, wo 10 juni 2015 17:22
Pijnlijk en beschamend.
    Zullen patriotten van zekere politieke kleur nu de VN verbaal gaan afschieten?
    Ik denk het.
    Die heusche Vaederlanders gebruiken de VN als dat in hun straatje te pas komt. In andere gevallen echter zetten ze die bij het grof vuil.

Je kan er een hele instelling mee vullen.
    En nu we toch bezig zijn:

In Nederland weten ze echt niets van mensenrechten. met name in vergelijking tot de rest van de wereld, waar het met de mensrechten zo veel beter is gesteld ...
    Een kleintje van de Volkskrant zelf:


De Volkskrant, 26-06-2015, rubriek Stekel, door Sander van Walsum

Een soort Duitsers

Ooit waren we 'een klein land met een groot verleden'. Daarin klonk enige frustratie door: als de calvinisten de katholieke zuiderlingen niet in de gordijnen hadden gejaagd, en als de Belgen in 1830 niet zo dom waren geweest zich van ons af te scheiden, waren we nu groot geweest. Inmiddels hebben we ons ermee verzoend dat we een klein land zijn in de schaduw van de grote oosterbuur. Na de overname van Delhaize, die wij als een 'fusie van gelijkwaardigen' hadden verkocht, zien de Belgen ons echter zoals wij de Duitsers zien. En dat voelt wat onbehaaglijk - hoe aardig wij de Duitsers tegenwoordig ook vinden. Want we willen geen Duitsers zijn. Maar laten we ons geen illusies maken: als de geschiedenis ons niet tot kleinheid had veroordeeld, hadden niet alleen de Belgen ons als Duitsers gezien.


Red.:   Dit soort defaitistische praatjes lees je nu nooit over Zwitserland, Oostenrijk, Lichtenstein, Hong Kong, Singapore, Monaco enzovoort. Allemaal succesvolle en gewaarderde landen ...
   Zo. Weer een kwestie afgehandeld met bevestiging van de standpunten ingenomen op de websiter. De kwestie: Srebrenica. Waar Nederland nooit was, maar waarover stompzinigen, idioten en kwaadaardigen hebben beweerd dat dat wel zo was. Hier het het definitieve bewijs van het tegedeel - de feiten komen van onderzoek gedaan door voormalig minister Joris Voorhoeve, opgediept uit Amerikaanse stukken:


Uit: De Volkskrant, 30-06-2015, door Theo Koelé

Geheime afspraak grote landen belette luchtsteun

Op 11 juli 1995 viel de Bosnische enclave Srebrenica. Daarbij blijkt een geheime deal in het spel te zijn geweest. Toenmalig minister van Defensie Voorhoeve is geschokt. Had de enclave gered kunnen worden?


Tussentitels: Clinton, Chirc en Major hadden een deal, en daarmee waren de kaarten geschud
Niet Dutchbat faalde, of Nederland, maar de hele operatie van de VN is mislukt



Red.:   Wat alles al zegt: Nederland had geen enkele invloed op de gebeurtenissen aldaar. Punt. Bewezen. Geen invoed, omdat ze er niet waren. De VN was daar. Niet Nederland. Iedereen die wat anders beweert, is stompzinig, idioot en kwaadaardig. Dat is dus inclusief het Nederlandse jusitiële apparaat tot en met de Hoge Raad. Hun gedrag is landverraad.
    De formulering van de negerns weersproken feiten:
  Waren de val van de Bosnische enclave Srebrenica en, daarna, de moord op achtduizend Moslimmannen en -jongens te voorkomen geweest? Twintig jaar later vraagt toenmalig minister van Defensie (1994-1998) Joris Voorhoeve het zich nog altijd af. ...
    Ja, de enclave was te redden geweest. En genocide had daardoor voorkomen kunnen worden - mits...  ...
    Bij zijn speurtocht stuitte hij op bewijzen dat grote NAVO-bondgenoten in het geheim besloten hadden geen gevechtsvliegtuigen in te zetten tegen de Bosnisch-Servische troepen bij Srebrenica en elders. Dat de VN-top bewust beloften over luchtsteun brak. Dat enkele grote NAVO-landen al in mei 1995 wisten dat generaal Mladic het door Nederlandse blauwhelmen beschermde Srebrenica en andere enclaves wilde oprolden.
    'Geschokt' was Voorhoeve toen hij twee maanden geleden een verslag zag van een gesprek tussen de Amerikaanse president Bill Clinton, de Franse president Jacques Chirac en de Britse premier John Major. Hij vond het in de Clinton Library in Arkansas; de geheimhouding van het document was opgeheven.

En dat kon iedereen die het wilde weten, allang weten. Want zo waren de gebeurtenissen: de luchtsteun kwam er niet, en dat kon alleen besloten zijn door de machtigen binnen de VN. En niet, niet, NIET, door de Nederlanders. En iedereen die anders beweert, is stompzinnig, een idioot, en kwaadaardig.
    En hier één van deze lieden. Eén van de hoofd-aanstokers. Het hanteert één van de bekende tactieken volgende op een dergelijke deconfiture: de weg naar voren. De botte tegenaanval:


Uit: De Volkskrant, 01-07-2015, door Selma Leydesdorff, auteur van Surviving the Bosnian Genocide, The Women of Srebrenica speak

Wij willen slachtoffers Srebrenica niet horen

Geschiedschrijving zonder te willen luisteren naar de stem van de slachtoffers is volstrekt onaanvaardbaar.



Red.:   Gore leugens: de jankende Bosnische moslims waren niet met stokken uit de Nederlandse media weg te slaan. Hier een reactie:
  JanTump  -  woensdag 1 juli 12:38:11

De slachtoffers zijn wél gehoord! Ik kan erover oordelen, want ik heb het hele treurige verhaal vanaf 20 jr. geleden gevolgd. Over Srebrenica en de val, waarin we toen zijn getrapt heb ik 20 jr. geleden artikelen geschreven. Niet of nauwelijks in de Volkskrant geplaatst. Het was niet modieus genoeg, denk ik maar. Wél - ere wie ere toekomt - in Trouw! Dat mag je toch wel zeggen? Het is allemaal na te lezen in krantenarchieven. De overvloed aan artikelen over Srebrenica slaan op de journalistieke weegschaal door naar de slachtoffers. Ook na te lezen. Dutchbat wordt nu met moeite gerehabiliteerd.

De Volkskrant had plenty eigen artikelen. En Selma Leydesdorff is een pure kwaadaardige leugenaar. Het heeft een functie bij de Universiteit van Amsterdam.
    En één stuks is natuurlijk niet genoeg:


Uit: De Volkskrant, 02-07-2015, door Laura de Jong

Interview | Frank Westerman

Iedereen wist allemaal waartoe Mladic in staat was


Frank Westerman is auteur van De slag om Srebrenica

U was ten tijde van Srebrenica correspondent voor de Volkskrant. ...



Red.:   Twee keer ontzettend fout: de man is schrijver en alle schrijver haten Nederland grondig, tot rabiaat. De man was corespondent van de Volkakrant, en de Volkskrant kiest alle correspondent die Nederland rabiaat tot gloeiend rabiaat haten. Al het volgende staat in dit licht.

  En hoe was het om daar als Nederlander te zijn?
'Je schaamt je kapot. Duizenden mensen zijn omgekomen terwijl ze beschermd zouden worden door de Nederlanders.'

Leugen: er waren geen Nederlanders daar, maar VN-medewerkers. De VN zou die mensen beschermen. De man haat Nederland.
  Toen de enclave viel, blijkt een geheime deal in het spel te zijn geweest. Toenmalig minister voor Defensie Joris Voorhoeve is geschokt. Terecht?
'Er is toentertijd al ontzettend veel gepubliceerd over het tegenhouden van luchtsteun door de Fransen en Britten. Een maand voor de val van de enclave stond het in The New York Times. Alle grote kranten hebben daarover bericht. Na de val opende NRC in 1996 de krant met de kop: Slachting Srebrenica gevolg van bewuste keuze VN. Het is genoemd in VN-documenten.

Bewijs: de man is een kwaadaardige Nederlandhater, want hij kent de waarheid.
    De rest bevat totaal irrelevante zaken, allemaal neerkomende op "Maar het is zo zielig..."
  Het 2700 pagina's tellende NIOD-rapport komt anders tot de conclusie dat Dutchbat geen voorkennis had of kon hebben van het lot van de mannen.
'Voor de val van de enclave hadden alle journalisten in dat gebied gezien waar Mladic toe in staat was. Hij was al lang bezig met het moorden en samendrijven van Bosnische moslims. Alleen de schaal is onvoorzien. Het getuigt van een ongehoorde botheid dat het NIOD tot die conclusie is gekomen.'

So what? Ga naar de VN met je tranen en je klachten. En stop met het verraden van Nederland.
    Wat hier gedaan wordt, kan iedereen zien, net als toen:


Uit: De Volkskrant, 01-07-2015, door Bert Trap, Hendrik-Ido-Ambacht

Dutchbat is lafhartig verraden in Srebrenica


...    Als overste Karremans, die van die geheime afspraak uiteraard niet wist, bij herhaling om luchtsteun vraagt, wordt die door de Franse generaal Janvier, die er waarschijnlijk wel van wist, geweigerd. De rest is bekend: de enclave valt, duizenden mannen en jongens worden vermoord en Karremans en Dutchbat krijgen de schuld van alles. Zij worden in de media als lafaards tentoon gesteld, krijgen bakken bagger over zich heen en Nederland wordt veroordeeld tot het betalen van schadevergoedingen aan de nabestaanden van de slachtoffers.
    Oud-minister Voorhoeve veronderstelt nu - voorzichtig - dat de VS, het VK en Frankrijk de eerdere afspraak om steun te verlenen 'zijn vergeten' en als ik mij goed herinner heeft generaal Janvier ooit in een interview verklaard, dat zij - de Fransen - het allemaal veel beter en dapperder zouden hebben gedaan. Dat noem je dan een gotspe en voor de geheime afspraak tussen de zelfbenoemde wereldleiders is er maar één woord: verraad. Gewoon lafhartig verraad waarvan duizenden het slachtoffer zijn geworden.    ...


Red.:   Lafhartig verraad van types als Leydesdorff, Westerman, en de Volkskant die het lafhartige verraad verspreidt en propageert.
    En natuurlijk kan de publieke omroep ("Drie keer de Volkskrant")  niet achterblijven. Op 03-07-2015 vertonen de goorlappen van Nieuwsuur een Bosnische moslim die Nederland beschuldigt van medeplichtigheid. Ook op het schavot met díe landverraders.
    Arnout Brouwers is al een tijd bezig zich naar voren te dringen in die rij, met een reeks artikelen die regelrecht aansturen op een pleidooi om atoombommen te gooien op Rusland, omdat die geheel na het onder de voet lopen van Oost-Oekraïne, inmiddels geheel Oekraïne, de Baltische Staten en Polen bezet hebben, en een massale tankinval richting Duitsland dreigt. En Srebrenica kan hem weer een paar plaatsen winst bezorgen:


Uit: De Volkskrant, 06-07-2015, hoofdredactioneel commentaar, door Arnout Brouwers

Srebrenica

Nederlandse politici moeten niet voor de verleiding zwichten zichzelf als slachtoffer te zien.


De val van de VN-enclave Srebrenica en de daarop volgende massamoord op Bosnische moslims is bijna twintig jaar geleden en weer kondigt zich een emotioneel debat aan: over het mogelijke 'verraad' van Nederland door de grote bondgenoten, over het uitblijven van de luchtsteun, over vermeende 'voorinformatie' van westerse inlichtingendiensten over de aanval.   ...


Red.:   Boodschap:  "Denk erom dat jullie nu niet gaan zeggen dat jullie niet eigenhandig die moslims hebben uitgemoord, want dan krijg je te maken met Arnout Brouwers en de rest van de Volkskrant". Kijk maar:
 
  Tussentitel: Nederland naaide zichzelf in het pak

Heel die moordpartij is de schuld van Nederland. Basta.
    En hier is het bijpassende gedram:


Uit: De Volkskrant, 11-07-2015, door Geerlof de Mooij

Onze eenheid werd een vuurpeleton

Op 11 juli 1995, vandaag precies twintig jaar geleden, viel Srebrenica, de 'veilige enclave' onder Nederlandse hoede. ...


Red.:
  Dram, dram, dram, geleugendram.


Uit: De Volkskrant, 11-07-2015, door Jan Hunin

'Ik begon te huilen, ik kon niet ophouden'

Voor velen in de omgeving van Srebrenica is de val van de door Nederlanders bewaakte ...

Red.:
  Dram, dram, dram, geleugendram.


Uit: De Volkskrant, 11-07-2015, door Frank Westerman, auteur van De slag om Srebrenica

Srebrenica en het bloed van de realpolitik

De verbazing van oud-minister Joris Voorhoeve dat Srebrenica 'mogelijk' bewust is geofferd voor de vrede in Bosnië is misplaatste schijnheiligheid. ...


Red.:   Dram, dram, dram, geleugendram.
    Nog nooit in haar geschiedenis heeft de Volkskrant, cultuur- en landverraders bij uitstek die Nederland het liefst onmiddelijk zouden opheffen, zich zo ingespannen voor de Nederlandse kant van een zaak ...
    En als de eigen krachten op vakantie zijn, bestel je de Nederlandhaat gewoon bij de inhuur:


Uit: Volkskrant.nl, 19-07-2015, gastcolumn van Edith Tulp, freelance journalist

Muren houden mensen niet tegen

Muren zijn de stenen manifestaties van uitsluiting, intolerantie en ongelijkheid en op het moment net zo hip als pierenbadjes op zomerse terrassen.


Tussentitels: De man had hier rijk kunnen worden aan wat hij in Oeganda niet kwijt kon: twee fluorescent gekleurde kleuterbadjes
Tel alle onzichtbare muren erbij op en we zijn weer terug in de Middeleeuwen vol onneembare vestingen
Als het aan Donald Trump ligt, god verhoede het, wordt de hele Mexicaanse grens een muur


...    In Oeganda kende ik een man die deze zomer in Nederland goede zaken zou kunnen doen. Vooropgesteld dat hij hier zou wonen. Dat gaat hem van zijn lang zal zijn leven niet lukken. De vraag is bovendien of hij wel in zo'n infantiel land wil wonen, waar volwassen kerels op stadsterrassen als kleuters met hun harige poten in opblaasbare kinderbadjes gaan zitten. Of waar bejaarden alvast een voorschot nemen op de dementie met hun voeten in pierenbadjes van een roze dat je alleen associeert met meisjes van vier die midden in hun My Little Pony fase verkeren.    ...


Red.:   De haat druipt er aan alle kanten van af. Liefst zag ze heel Oeganda, beter: heel Afrika, verhuisd naar Nederland. Gedreven door de meest primitieve driften:

  Achter ons huis stond een muur. Een hoge met een potdichte deur daarin. Aan de andere kant ervan stond een klooster. Het doemde, als ik uit mijn slaapkamerraam keek, donker en dreigend achter een rij appelbomen op. Ze vertelden me dat er missionarissen woonden die naar verre oorden reisden. Naar Afrika. Daarom, dacht ik als kind, kon je niet zomaar bij het klooster komen. Want daar lag Afrika en dat scheen me ontzettend exotisch, spannend en aanlokkelijk toe. Juist omdat je er niet komen kon. Logisch dus dat ik, eenmaal volwassen, naar het Afrikaanse continent afreisde.

Of om Freek de Jonge te parafraseren: "Dromend van een zwarte man ging ze op reis. Met een zwart kind kwam ze terug. Het was gebeurd voor ze het in het woordenboek had kunnen opzoeken".
    En daar is Tineke Bennema weer. Op speciale uitnodiging van de Volkskrant gaat ze weer zuur-zeikwijven, dit keer over Indië:

Merk op dat ze zich nu afficheert als "schrijver" - haar vorige stuk over dat Nederlanders de schuld waren van ISIS uitleg of detail ging nog onder de noemer van "historica", maar daar maakten de ingezonden brievenschrijvers dus gehakt van:


Uit: De Volkskrant, 29-07-2015, door Tineke Bennema, auteur van Een Nederlandse politie-inspecteur verindischt nooit

Erken nu eens dat ons project overzee fout was

De zwarte bladzijden uit ons Indische verleden moeten een plek krijgen in het collectieve geheugen.


... Er is een groeiende behoefte van de derde generatie Indiëgangers aan reflectie op ons aandeel in de geschiedenis van Indonesië. ...


Red.:    'Derdegenertie indiëgangers' ... Het moet niet veel gekker worden. Deze redactie is tachtigste generatie Spanje-overlever, en eist genoegdoening.
    Maar het wordt meteen veel gekker:
  Zij worden gesteund door verscheidene journalisten ...

Het rabiaat politieke-correcte, multiculturalistisch, kosmopolitische, Nederland- en westerse-cultuurhatende journalistengajus wordt aangehaald als reden om voor de tachtigste keer te gaan herhalen dat kolonialisme fout was (journalisten die trouwens op hun beurt weer Tineke Bennema aanhalen):
  Een volmondige erkenning door onze regering van onze verwerpelijke rol als koloniale macht in Indonesië en excuses, zouden een eerste stap moeten zijn.

Want anders ...:
  Nu, 70 jaar na de onafhankelijkheid, is het de hoogste tijd om ook onze Indische lessen te leren en onze normen te stellen.

Dus alle vormen van koloniaal denken, zoals het idee dat de andere volken moet bevrijden van hun leiders, en het nog veel kolonialer idee dat die mensen van andere volken niet hun eigen boontjes kunnen doppen, en dus in ons land opgevangen zouden moeten worden. Geen kolonialer idee dan het opvangen van mensen uit voormalige koloniale landen zoals die in Afrika en het Midden-Oosten.
    Maar dat was het nog niet met de smerigheden:


Uit: De Volkskrant, 31-07-2015, ingezonden brief van Reimar von Meding, Schiedam

Brief van de dag

Wir haben es gewusst


Als je het opiniestuk van Tineke Bennema (O&D, 29 juli) begint te lezen, denk je dat er eindelijk iemand zijn mond durft te openen over het grote onrecht dat Nederland andere landen in het koloniale tijdperk heeft aangedaan. 'Het is daarom juist ook van belang voor de nabestaanden en de veteranen dat de premier en koning verklaren dat ons project overzee fout was.' Maar dan gaat de zin verder: 'en dat honderdduizenden kolonisten slechts trouwe onderdanen waren.' ...
    Het is juist zo belangrijk om voor volgende generaties levendig te houden, dat je je niet kunt onttrekken aan de gevolgen van persoonlijk handelen, ook al is dat handelen passief. Het zijn uiteindelijk altijd mensen die iets doen en niet een abstracte 'overheid'.


Red.:   Juist ja ... "persoonlijk handelen"... Dus rot op met je "Wir haben es gewusst"-smerigheden. Wij hebben er niets persoonlijks mee te maken.
    Alle boerkaliefhebbers uitleg of detail kunnen niet anders dan zeer gewaardeerde Volkskrant-medewerkers zijn. Zeer gewaardeerde Volkskrant-medewerkers kunnen niet anders dan fervente Nederlandhaters zijn:


Uit: De Volkskrant, 08-08-2015, column door Rob Vreeken (pag. 2)

Tweede Suezkanaal

Een cadeau aan de wereldgeschiedenis. Zo ziet de Egyptische president Abdel Fattah al-Sisi het nieuwe Suezkanaal ...


Red.:   De tussentitel op de website:

  Ons laatste infrastructurele project van majeure omvang was het fietstunneltje onder het Rijksmuseum

De laatste keer dat de Volkskrant ook maar enig teken van gezond verstand heeft gegeven, moet ergens in de jaren 1970 zijn geweest.
    En daar is Indië weer - en meteen weer goed. Hier is deel 1 (17-08-2015):

En deel 2 (18-08-2015):

En hier is de weerlegging:


De Volkskrant, 22-08-2015, ingezonden brief van Johan M.G. van der Dennen, geweldsonderzoeker RU Groningen

Laatste koloniale oorlog

Naar aanleiding van het Commentaar 'Onverwerkt verleden' van Hans Wansink wil ik graag wijzen op twee belangrijke Nederlandse studies naar oorlogsmisdaden en 'geweldsexcessen' tijdens de Politionele Acties, die kennelijk, en geheel ten onrechte, vergeten lijken. De eerste studie betreft J.A.A. van Doorn & W.J. Hendrix (1970) Ontsporing van geweld (2de aangevulde druk gepubliceerd als Het Nederlandsch/Indonesisch conflict: ontsporing van geweld, 1983, uitgeverij de Bataafsche Leeuw in Dieren).
    De tweede studie betreft Stef I. Scagliola (2002) Last van de oorlog. De Nederlandse oorlogsmisdaden in Indonesië en hun verwerking (Uitgeverij Balans, Den Haag). Deze sociologische (Van Doorn & Hendrix) en historische (Scagliola) studies zijn wellicht niet 'allesomvattend', maar geven wel een even ontluisterend beeld van de laatste Nederlandse koloniale oorlog als de recente studie van Remy Limpach.
    Dit geweld 'structureel' te noemen, zoals Limpach doet, voegt niet echt iets toe aan het wetenschappelijk onderzoek, temeer omdat de term 'structureel geweld' in de gedragswetenschappen een andere betekenis heeft dan Limpach bedoelt.


Red.:    Conclusies: die eerste auteur, Louis Zweers, 'gepromoveerd op de rol van de medi tijdens de koloniale oorlog (1945-1949)', en de Volkskrant, hier bij monde van redacteur Hans Wansink, zijn gestoord. Of in de zoin van "bezig in een beroep zonder er enig benul van te hebben", of "willens en wetens liegen".
    Bert Wagendorp is weer terug van vakantie, en wat zit hem het meest hoog en dwars: zijn Nederlandhaat:


Uit: De Volkskrant, 25-08-2015, column door Bert Wagendorp

Oud-Hollands

Tussentitel: Een wereldwijd fietsenplan en over alles musicals

Ik was nog maar net terug van een tijdje op de rug liggen en sloom wijn drinken in de Provence, een periode die tragisch genoeg werd gekenmerkt door een totaal gebrek aan oud-Hollandse ondernemingszin, of onze premier schetste de contouren van een nieuwe Gouden Eeuw vol bedrijvigheid. ...
    Het Nationale Sail Debat, 'powered by De Financiële Telegraaf', vond plaats in het Scheepvaartmuseum ...
    In de eerste plaats gaan we de zeespiegelstijging ter hand nemen. Dat doen we hier al eeuwen, dus daar zijn we goed in. De hele wereld één groot Deltawerk. ...
    Overstromingen, honger, vervuiling en talloze oudjes: wat de een ziet als problemen, ziet Mark Rutte als kansen. That's the spirit. In de nieuwe Gouden Eeuw gaan we de wereldproblematiek managen en dat zal ons geen windeieren leggen.
    Ik miste in het rijtje van de premier nog het vluchtelingenmanagement, toch ook een actuele kwestie die om een oplossing vraagt. In de vorige Gouden Eeuw wisten we een mooi slaatje te slaan uit de migratie van Afrikanen naar elders, wellicht kunnen we daar nog iets van leren. ...
    Verder denk ik aan drugsmanagement, een wereldwijd fietspadenplan, stroopwafelketens en musicals over alles.    ...
    De Gouden Eeuw was trouwens vooral een Wrede Eeuw, een crepeer-eeuw, een oorlogseeuw en een roofeeuw.
    En die speech van Mark Rutte was gewoon gezellige oud-Hollandse leuterpraat.


Red.:   Gunst, wat heeft de geschiedenis nog veel Nederlandhatende Joden overgehouden met hun oud-Joodse leuterpraat ...
    De conservatieve historicus en maatschappij-commentator Dirk-Jan van Baar zit kennelijk krap bij kas, want hij besloot een stuk te schrijven waarvan hij zeker wist dat de Volkskrant het zou plaatsen:


Uit: De Volkskrant, 11-09-2015, door Dirk-Jan Van Baar, historicus

Kom niet aan ons nationale zelfbeeld

Na kritiek van buitenaf gaven ook cultuurdragers blijk van een nieuw soort lichtgeraaktheid.


Het zelfbeeld van Gidsland Nederland wordt danig op de proef gesteld. Mensenrechtenexperts van de VN tonen zich bezorgd dat onze overheid te weinig doet om discriminatie te bestrijden en dat racisme wordt gebagatelliseerd. ...


Red.:    Brullen van de lach dat iemnd dat durft op te schrijven. Liedn uit landen waar homo's vijf hoog van het dak worden gesmeten en albino's worden vermoord vanwege hun huidskleur hebben iets op te merken over toestanden in Nederland ...
  Mensen 'van Afrikaanse komaf' hebben in toenemende mate met etnisch profileren en stigmatisering te kampen en met Zwarte Piet moet het anders: vooral minder zwart.

Bijna nog meer lachen: mensen die volkomen vrijwillig hierheen zijn getrokken en ook volkomen vrij staan om weer te vertrekken, maken bezwaren tegen lokale mores ... De lokale mores van mensen op wier zak ze teren. ...
    En Dirk-Jan van Baar denkt daar "leuk" over te kunnen doen ...
  Zo worden wij door buitenstaanders bekogeld met pepernoten uit eigen zak

Dirk-Jan van Baar, en kornuiten, krijgen over enige tijd ook wel pepernoten toegeworpen, en niet van de zoete soort. Maar van de soort die aan al je levensproblemen een einde maakt ...
    Want hij meent het blijkbaar toch echt:
  Dat Nederland overgevoelig is voor kritiek van buiten bleek ook uit de reacties op een stuk van Dominique Moïsi, die in het Rijksmuseum was geweest en een zwelgen in Hollands chauvinisme had ontwaard dat hij schadelijk achtte voor de Europese integratie (O&D, 29 augustus).

Welke reacties: deze doorgaans welingelichte redactie heeft niets, echt niets, mogen vernemen. Heeft er misschien een enkel stuk in de NRC gestaan ...?
  Ook hier moest de boodschapper het ontgelden. Wat dacht die arrogante Fransman wel, was hij weleens in het Louvre geweest? Het liet zien dat enkele losse flodders van Moïsi raak waren ...

Oh ja, zo was het: Wie ontkent dat er (al dan niet institutioneel) racisme is in Nederland, bewijst dat Nederland (al dan niet institutioneel) racistisch is.
    En zo Nederlandhaten we vrolijk door met de Nederlandse elite. En jammeren dat ze zullen, als ze voor hun kost moeten gaan werken op het platteland ...
    Nogeen mooi vervolg van dat sprookje van die beroepsleugenaar Moïsi:


Uit: De Volkskrant, 25-09-2015, van verslaggever Michiel Kruidt

Frans bod in strijd om Rembrandts

Frankrijk heeft onverwacht een bod uitgebracht op een van de twee Rembrandt-portretten die Nederland dacht te kopen. De Franse minister van Cultuur, Fleur Pellerin, heeft donderdagavond laten weten dat zij 'in staat' is een van de twee te kopen dankzij een schenking van 80 miljoen euro van de Banque de France. De aankondiging komt als een verrassing omdat minister Jet Bussemaker van Cultuur haar kortgeleden heeft geïnformeerd over de intentie van Nederland beide portretten te kopen.    ...
    Het Parijse bod van gisteravond is vermoedelijk een laatste poging om in elk geval een van de werken voor Frankrijk te behouden. Tegen de exportvergunning kwam fel protest. ...


Red.:   Maar dat heeft natuurlijk helemaal niets met nationalisme te maken ...
    Een plaatje, want daar is ...

... is Indië weer ...
    Hé, onvoorzichting ... Een erkenning dat al dat roepen om onderzoeken slechts de puurste Nederlandhaat is:


Uit: De Volkskrant, 06-01-2016, ingezonden brief van Mary C. van Delden, Kockengen

We kennen het aantal slachtoffers al

Het is helemaal niet nodig om onderzoek te doen naar de slachtoffers van de Bersiap-periode ('Willen we een trauma', O&D, 2 januari). De hele Bersiap is al in kaart gebracht in nationale en internationale (deel)-onderzoeken en artikelen.
    Zelf heb ik de Bersiap beschreven met uitgebreide aandacht voor de brandhaarden Buitenzorg en Soekaboemi, Semarang en omgeving, Magelang, Soerabaja en Bandoeng in mijn boek over de republikeinse kampen, oktober 1945 mei 1947. ...


Red.:   Nou, toen was het de grootste chaos, dus over de tijd erna is nog veel meer bekend, en die nieuwe onderzoeken totaal overbodig.
    Weer iets op de kerfstok: allochtonen zitten in de drugshandel omdat we ze geen banen willen geven:


Uit: De Volkskrant, 05-08-2016, door Janneke Nijmeijer, oprichter van de stichting Fairtrade Cocaine

De drugscrimineel is eerder wit dan zwart

Het is nu al twee maanden geleden dat Typhoon berichtte staande te worden gehouden door de politie op basis van een mismatch tussen zijn afkomst en zijn dure auto. ...


Red.:   Leugen: een mismatch tussen zijn dure auto, zijn jeudige leeftijd en zijn geslacht, gecombineer met een match met de etniciteit van de meeste criminelen.
  Nergens in Europa hebben migranten in Nederland met een niet-westerse achtergrond zo'n lage arbeidskans. 5,7 procent van de witte Nederlanders is werkloos, tegen 19,6 procent van de Marokkaanse en 19,3 procent van de Antilliaanse Nederlanders. De mogelijkheid op werk in de legale sector is voor hen geringer. Opgroeien in een achtergestelde wijk, met minder voorbeelden van leerdingen die naar het hoger onderwijs gaan, biedt een weinig inspirerend toekomstperspectief. Het is daarom niet verrassend dat de laagste en gevaarlijkste niveaus van drugshandel gedomineerd worden door degenen die kampen met minder mogelijkheden in de samenleving.

Allemaal leugens. Nergens in Europa hebben ze zo veel berber-Marokkanen en Antillianen, en in weinig groepen is het succes in het onderwijs zo laag als bij die groepen. En succes bij het vinden van werk is direct gekoppeld aan succes in het onderwijs. Er was ongeschoold werk genoeg om 300 tot 400 duizend Polen werk te verschaffen. Die "werkloosheid" is een bijzonder lage smoes om Nederlanders verwijten te maken.
    De volgende:


Uit: Joop.nl, 10-08-2016. uitleg of detail

Aangifte tegen beveiliger Van Gogh Museum: ‘Liever geen Marokkanen’


Red.:   Pardon ...? Wat doet één enkel artikel afkomstig van Joop.nl hier? De hele website van Joop.nl is één groet beerput vol Nederlandhaat. Daar één apart artikel uithalen is als het halen van één specifieke drol uit de beerput en daar dan uitvoerig over gaan lamenteren ...
    Maar dit heeft natuurlijk een doel, en voor dat goede doel doen we net alsof onze neus bloedt en gaan dit artikel rustige analyseren.
Dus eerst even wat van de inhoud als vervolg op die kop:
  Een Marokkaans-Nederlandse man heeft bij de politie aangifte gedaan tegen het Van Gogh Museum in Amsterdam. De jongen zou door een beveiliger van het museum de toegang zijn geweigerd vanwege zijn afkomst. Dat staat te lezen op de website Marokko.nl.

Nou ja, de eerste leugens al betrapt, want wat zich vertoont op Marokko.nl is het puurste "kk kazen"-Nederlandhatende Marokkaanse tuig en gajes.
  Een Marokkaans-Nederlandse man heeft bij de politie aangifte gedaan tegen het Van Gogh Museum in Amsterdam. De jongen zou door een beveiliger van het museum de toegang zijn geweigerd vanwege zijn afkomst. Dat staat te lezen op de website Marokko.nl.

En voor Marokkanen geldt hetzelfde als politici: "Wanneer liegen ze? Als ze hun mond open doen":
  De man was in het bezit van een VIP entreebewijs voor het museum, die hij gewonnen had. Toen hij het museum wilde betreden zou de man, na het tonen van het entreebewijs en zijn legitimatie, van de beveiliger te horen hebben gekregen dat hij niet naar binnen mocht. Ook zou de beveiliger hebben gezegd: ‘Ik heb liever geen Marokkanen binnen’.
    Tegenover Marokko.nl zegt de man:
  Mij werd de toegang ontzegd omdat ik een Marokkaans uiterlijk heb. In de rij voor mij stonden alleen blanke mensen. Ik was de enige met een Marokkaans uiterlijk en werd als enige aangesproken door de beveiliger. Ik ben daarna weggegaan. Wat voor mij een leuke en interessante middag in een museum moest worden, is mij afgenomen ” 

Bij de aangifte heeft de man ook camerabeelden kunnen overhandigen, aangezien hij een deel van het gesprek op video heeft vast weten te leggen De beelden zijn niet gepubliceerd door Marokko.nl.

Waarop iedereen, ook Joop.nl, al had kunnen concluderen: hier stinkt het is bij de diepste beerput.
    En inderdaad: dat werd raznedsnel terugkrabbellen:
  Update 20.00 uur: Tegenover AT5 heeft het Van Gogh Museum inmiddels een verklaring afgegeven. Daarin laat het museum weten zich niet te herkennen in de ‘door de bezoeker geformuleerde uitspraken’. Volgens het museum was het op het moment van het bezoek van de betreffende man druk bij het museum. ‘Met deze bezoeker is een zogeheten servicegesprek gevoerd. Dat doen we dagelijks op reguliere basis. Deze gesprekken zijn erop gericht om bezoekers bijvoorbeeld wegwijs te maken in het wachtrij-gebied, of om bezoekers met grote bagagestukken te informeren over de mogelijkheden deze te stallen.’
    Volgens het museum ‘ontaarde’ het gesprek met de man ‘vrijwel direct’. ‘De man zou de museummedewerker direct van discriminatie hebben beschuldig en leek niet meer voor rede vatbaar, aldus de woordvoerder. Ook zou de man zowel verbaal als non-verbaal agressief zijn geworden. Het gedrag werd door de beveiliger als intimiderend ervaren en getypeerd ‘als een risico-indicator’. Ook een vervolggesprek ‘leidde niet tot het kalmeren van de bezoeker’ waarna hem de toegang tot het museum werd geweigerd.

Deel één. Iets dat al 100 procent plausibeler klinkt als het Marokkanse gelieg.
    Gevolgd door:
  Op de website van AT5 zijn inmiddels de camerabeelden van de man gepubliceerd.

Let op de tijd: we hebben het over 10 augustus, 20h00.
    Goed, wat was er te zien op dat door de leugenaar gemaakte filmpje. De reageerders bij Joop.nl gingen het bekijken:

  Bram Emanuel – 10 augustus 2016 at 19:28
Op AT5 zijn de beelden wel geplaatst. De enige die het over Marokkanen heeft is de geweigerde man zelf. Wat wel duidelijk naar voren komt is dat hij voordring en zich lastig gedroeg.

Rarar – 10 augustus 2016 at 21:02
Ik heb het filmpje gezien en de medewerkers van het museum gedragen zich voorbeeldig. Ik was allang gestopt met aardig doen. De man doet enorm agressief en heeft het alleen zelf over Marokkanen.

BasVV – 10 augustus 2016 at 22:13
Ik hoor ook alleen maar een vriendelijke stem die heel rustig blijft. Ik snap dan ook niet waar dit over gaat. Behalve dan dat de Marokkaanse meneer zich een beetje agressief gedraagt.

the don – 10 augustus 2016 at 22:35
“Op de website van AT5 zijn inmiddels de camerabeelden van de man gepubliceerd.”
Hmmm, ik vraag me af hoe lang het duurt voordat hij de slachtofferkaart trekt
*opent link*
6 seconde

de Haas – 10 augustus 2016 at 23:40
[Aangifte tegen beveiliger Van Gogh Museum: ‘Liever geen Marokkanen’]
    Het enige kwalijke feit tot nog toe is het plaatsen van het artikel die deze “quote” als grond van een aangifte ook nog eens overneemt in de kop en daarmee een voorbeeld is van al een veel langere reeks van zeer voorbarige berichtgeving in zaken waar er sprake zou zijn van discriminatie waarop men veel te gretig, blijkbaar passend in een gewenste beeldvorming, die desondanks blijkbaar zo moeilijk te staven is dat men zich zo vaak vergaloppeert.

Bismarck – 11 augustus 2016 at 00:03
Goed gedaan Joop.
    Je plaatst een ‘witte mannen zijn racistisch’ / ‘Nederland is een racistisch kutland’ artikel, en het blijkt een ‘Marokkanen zijn aggresieve racismekaarten trekkende aso’s’ artikel te zijn.
>>>
PocoPoco – 11 augustus 2016 at 09:06
Volgens mij noemt men dat stemmingmakerij.

Gluteus Maximus – 11 augustus 2016 at 06:17
Het zou mij niet verbazen dat iedere idioot die zich zo gedraagt er niet in komt – terecht wat mij betreft. Alleen is hij wit – maalt niemand erom, is hij Marokkaans, dan schieten we in de moraalkramp, is het nieuws en “bewijs” van racisme. Wordt bijna een verslaving joh …
    Obv het filmpje lijkt me dat de beveiligers prima werk hebben afgeleverd. Sterker nog, ik zou een ander bedrijf inhuren als ze iemand met zo’n gedrag er niet uithalen.

panterarosso65 – 11 augustus 2016 at 18:33
hmm wat haal ik uit het filmpje.
    1. de gemaakte beschuldigingen zitten er niet in
    2. van wat er wel op staat hoor ik een opgefokte jongen, niet iets dat je in een museum binnenlaat

GeachteLezer – 12 augustus 2016 at 00:14
Als je het filmpje bekijkt zie en hoor je een nogal opgefokt type een rustig sprekende medewerker van het museum aanspreken op een irritante manier. Ik denk dat het probleem niks te maken heeft met het feit dat de man Marokkaanse ouders heeft. Maar dat hij zich ten onrechte aangesproken voelt wegens zijn afkomst. Terwijl het dus gewoon een irritante vent lijkt te zijn, die ik ook de toegang zou weigeren in mijn museum.Eentje die dan maar de racisme-kaart trekt als hij zijn zin niet krijgt.

jasperk – 12 augustus 2016 at 08:11
Asociaal gedrag en taalgebruik, haast intimiderend.
En meteen de racismekaart trekken en voor zijn beweringen geen bewijs.
Hij word nog keurig te woord gestaan terwijl hij dat niet verdiend.
    vraag mij af wanneer hij in nederland is gekomen, kan niet lang zijn gezien zijn taal.

Ook de sarcasten hadden een goede dag:

  Gadfly – 10 augustus 2016 at 22:22
De beelden van AT5 maken duidelijk dat deze welgemanierde en voorkomende jongeman op schandalige wijze de deur wordt gewezen. Bewonderenswaardig hoe begripvol hij zich opstelt en op uiterst geduldige wijze de vragen van museummedewerkers beantwoordt.

Links en tegen regressief links – 11 augustus 2016 at 17:45
De bewaker is een lone wolf en aangezien er niemand met een hakbijl om ver wordt gehakt zie ik de nieuwswaarde niet echt.

En tenslotte iets dat ook deze redactie ontgaan was:

  timblanks – 11 augustus 2016 at 06:08
Ik geloof er overigens helemaal niks van dat er alleen witte mensen in de rij stonden met deze Marokkaanse meneer als enige uitzondering. Als er één museum is in Nederland met een internationaal publiek is dat wel het Van Gogh. Daar valt een Marokkaan echt niet op.

Juist ja ...
    Maar let dus op: op de dag zelve: 10 augustus, was het verhaal al totaal ontkracht.
    Maar dan is er natuurlijk ook nog de redactie bij de Volkskrant. Die beerput blijkt nog dieper te zijn. Want ondanks alle reeds beschikbare informatie, verschijnt daar op de website:


Door: Jeroen Visser 11 augustus 2016, 21:11

Aangifte tegen Van Gogh museum om discriminatie

Het zal niet vaak gebeuren: bezoekers van het Van Gogh Museum die bij de ingang de vraag krijgen voorgelegd waarom ze eigenlijk de schilderijen komen bekijken. Het overkwam de Amsterdamse Jaouad, toen die vorige week in de rij stond. Een vervelende en denigrerende ervaring, stelt hij. Hij heeft een klacht ingediend en aangifte gedaan.


Tussentitels:
In de rij voor mij stonden alleen blanke mensen, ik was de enige met een Marokkaans uiterlijk. Ik werd als enige aangesproken - Jaouad


Red.:    Gevolgd door alle andere opzichtige leugens van de Marokkaan.
    Dan zou je nog kunnen denken: dan is er uiteindelijk wel iemand ter redactie die wél zijn hoofd koel weet te houden, en publicatie in krant weet te voorkomen.
    U snapt het al:

Daar maken ze het nog bonter:
  'Wat heb jij bij Van Gogh te zoeken?'

Ze geloven het woord van de liegende en agressieve Marokkaan ...:


"Jou hepg mijj krrrjjaslote verrrjjkog en ik hepg allee maarrrjjj niettuujjj"

 ... boven de in- en in-fatsoenlijke museum-organisatie. Wat meer statische beelden van agressieve Marokkanen hier uitleg of detail , en bewegende beelden onder deze link uitleg of detail , een zoekactie op de termen "youtube marokkaan aanhouding".
    Een mogelijke verklaring: de redactie van de Volkskrant kent, naast de overdaad aan Joden, sinds kort ook te veel Marokkanen: de Nederlandhaatster Nadia Ezzeroili uitleg of detail en de Nederlandhater Hassan Bahara uitleg of detail .
    Maar een deel van die verklaring: etnische solidariteit, gaat niet op voor het tweede geval van diezlefde dag. Bovendien is het ook geen pure Nederlandhaat, maar de meer omvattende variant: blnakenhaat. Het product is hetzelfde: gekleurde leugens worden geloofd boven blanke werkelijkheid:

Gore leugens over ernstig misbruik in een zeepiraten-opvangkamp ten einde, met steun van internationale "hulpverleners"-leugenaars als Amnesty International en Human Rights Watch (de Joden van Kenneth Roth uitleg of detail ) zichzelf het blanke paradijs in de chanteren in plaats van te werken en op te bouwen - aan het eigen land.
    En dit alles met de hartelijke steun van de Joden en moslims bij de Volkskrant.
    Het is volkomen helder: zodra bij de revolutie het gebouw van de Volkskrant in de fik staat, zal de juichende menigte er tot diep in de nacht feest bij vieren ...

Oh, wat hadden we toch een haat voor dat Nationaal Historisch Museum ...

Oh, wat hebben we toch een liefde voor een "Kolonialisme"-museum ...

Hops, en daar is de volgende in het kader van het Diederik Stapel-proces: " 'Wetenschap' beoogd voor publicatie in de PC-media" (de Volkskrant, 01-10-2015, hoofdredactioneel commentaar, door  Sander van Walsum):
  Brandende kampongs

Nederland en Indonesië moeten dieper in hun gezamenlijke verleden gaan spitten.


Het boek dat historicus Rémy Limpach heeft geschreven ...
    ...Deze gezamenlijke inspanningen dragen wellicht meer bij aan verzoening tussen de voormalige 'rijksdelen' ...

Gepaard gaande met het grofste soort leugen - iedereen weet: de beste manier om weerzin op de wekken tussen twee partijen is te gaan wroeten in een elkaar vijandig verleden.
    Beatrice de Graaf als dé terrorisme-expoert, omdat ze de door de politike-correctheid gewenste boodschap verkondigt: "Het valt allemaal reuze mee en we moeten vooral niet  bang zijn - en anders bidden". Het schijnt dat ze ook een column heeft in NRC Handelsblad - door GeenStijl omgedoopt eerste in NSB Handelsblad, en daarna in NSB Halalblad. Een volkomen accurate omschrijving van de attitude van die krant, voor zover de inhoud van die krant doorsijpelt naar deze redactie. Met titels als "Stokslagen zijn heus niet zo erg, hoor..." (serieus!!!  ).
    Dus een perfecte plaats voor onze nationale terrorisme-susser. Deze redactie werd erop attent gemaakt door Martin Sommer, politiek commentator in de Volkskrant en één van de weinigen aldaar met een greintje gezond verstand. En realiteitszin. Zijn artikel ging over die al lang lopende campagne genaamd "Indie" - en aanverwante geschiedenisstokerij. Er komen telkens weer nieuwe mensen die hun carrière willen bevorderen via de  Indië-campagne, waarbij de kans op publicatie volkomen afhangt van de mate waarin men beweert dat het nog erger is dan de vorige auteur. Net zoals het aantal moorden gepleegd door Stalin inmiddels op de 60 miljoen staat, en vermoedelijk over 10 jaar het aantal mannen levende in de voormalige Sovjet-Unie gaat overschrijden.
    De laatste in deze reeks Indië-parasieten is ene Remy Limpach. En Beatrice springt enthousiast op zijn karretje (NRC Handelsblad, 07-10-2016, door Beatrice de Graaf, hoogleraar geschiedenis van de internationale betrekkingen aan de Universiteit van Utrecht):
  We willen het (niet) weten

Waarom heeft het zo lang geduurd tot eindelijk de waarheid boven tafel kwam, en waarom hebben we dat van een halve Zwitser te horen moeten krijgen? Dat vroeg ik mij als historicus de afgelopen week af, gefrustreerd en ook wel beschaamd. ...

Christelijk, én serieel liegen ... Het is allang bekend: christelijken zijn aartshypocrieten. De waarheid over Indië is al vele tientallen jaren bekend, en dat komt van allemaal volbloed Nederlanders.
    Maar de christelijke hypocrieten zijn natuurlijk maar een clubje in deze optocht:
  ... zowel mensenrechtenadvocate Zegveld cs als D66 sprong er bovenop en eisten (terecht) een grootschalig onderzoek ...

En daar valt meteen een clou-woord: 'mensenrechten'- iedereen met enig onedrschedingsvermogen weet inmiddels dat die term betekent: "Rechten van gekleurden en immigranten". Blanke mensen hebben absoluut geen enkel "mensenrecht". Die hebben "white privilige", en "white privilige" is het tegenoverstelde van "Mensenrechten".
    En wat "D66" betekent weet inmiddels ook iedereen: Nederland onmiddellijk opheffen en zoveel gekleurden importeren dat de witten in de minderheid zijn.
     Voor welk streven het van het grootste belang is dat de betreffende gropen een goede reputatie hebben en houden. Zelf doen ze ontzettend hun best in de tegenovergestelde richting, dus moet de politieke-correctheid alles maar dan ook letterlijk alles inzetten om dat te compenseren. Vandaar die campagne van de Deugmensen, en ziekenwagen-advocaten -  de boodschap is "De islam is heus niet zo slecht want Nederland was het ook heel erg in de Steentijd".
    En dit probleem zal zeker in de vele komende tientallen jaren niet overgaan, vandaar dit:
  Met die noodzaak tot diepgaande Vergangenheitsbewältigung in Nederland ben ik het hartgrondig eens. Maar niet met dat dit ‘eens en voorgoed’ moet zijn. ...
    Om als groep te blijven bestaan moet die geschiedenis worden herhaald.

Oftewel: een permanente Nederlandhaatcommissie.
    Wat moet dat mens Nederland haten ...

En weer bijna twee hele pagina's besteedt de Volkskrant aan het leigen en haten over de Molukse treinkapingen. En alweer middels een naam die al eerder in deze verzameling staat (de Volkskrant, 29-10-2016, door Frank Westerman):
  Die elf minuten oorlog bij 'De Punt' markeerden een kentering

Nabestaanden van twee van de zes gedode treinkapers bij De Punt willen dat de staat erkent dat zij moedwillig zijn doodgeschoten. Schrijver Frank Westerman ziet de bloedige ontknoping van juni 1977 in de eerste plaats als een keerpunt tussen strijd en verzoening.

En de bedoeling van deze gore, haatdragende leugen wordt ook meteen  duidelijk:
  Tussentitel: Was dit een executie, waar een arrestatie had volstaan?

Nederland veroordeeld te krijgen.
    Wat is dan de leugen want in die koppen staan toch alleen feiten en een mening? De gore leugen is een ander feit, dat met de meest kwaadaardige bedoelingen wordt weggelaten: bij de eerdere treinkaping in Wijster werden er aan paar gijzelaars in koelen bloede doodgeschoten.
    Zo. Dat plaatst alles wel in perspectief.
    Die moorden in Wijster, die markeerden de kenrtering ,,,
    Die Frank Westerman staat hier dus al eerder, zoals vermeld. De redactie dacht dat dat ook over de treinkapingen ging, maar het bleek Srebrenica te zijn.
    Dus hier is geen sprake van een incident. Dit is een campagne. Die de betrokkenen los van alle andere misdrijven tegen Nederland, zeker in de Bastille en vermeodelijk op het schavot zal krijgen.
    Nog iemand die de leugen constateert - hij vergist zich wel in de namen want al de stukken gaan over de kaping bij De Punt (de Volkskrant, 05-11-2016, ingezonden brief van Jos Onderlinden, Rotterdam):
  Treinkapers

Ik erger me bijzonder aan de commotie die is ontstaan naar aanleiding van het onterecht geachte neerschieten van een van de treinkapers in Wijster [bedoelt: De Punt, red.].
    Even een resumé. Een trein wordt bij Wijster gekaapt waarbij enkele reizigers worden afgeslacht. Hun lichamen worden respectloos buiten de trein gedumpt.
    De dagen daarna zijn een hel voor de gijzelaars. Zij worden onder onmenselijke omstandigheden vastgehouden in de trein, wetend dat zij het volgende slachtoffer kunnen zijn. Ondertussen wordt door anderen een school met kinderen (ja, kinderen!) gegijzeld.
    Ik kan me heel goed voorstellen dat je, als je als marinier de gijzelaars moet bevrijden [bij De Punt, red.], eerst schiet en daarna pas vragen stelt. Ik moet er niet aan denken wat de nu gaande discussie met de familie van de slachtoffers doet, om nog maar te zwijgen van de mariniers die hun leven in de waagschaal stelden om de gijzelaars te bevrijden.
    Ik denk dat het hoog tijd wordt om de ontwikkelingen van toen eens in het juiste perspectief te bekijken.

De Volkskrant en 'het juiste perspectief' ... Dat ontlokt een holle lach ... De Volkskrant heeft al een "juist perspectief": het politieke-correcte Nederlandhatende perspectief.

Naar aanleiding van een opruimactie kwam dit plaatje boven water:

Wat hielp om te herinneren dat in deze verzameling het dan wel de Volkskrant is die topscoort, maar dat de rest van de politiek-correcte media: NRC Handelsblad, Trouw, de weekbladen, de hele NPO, nauwelijks minder scoort op dit vlak. Met hier dus nog een extreem: de Nederland-haatzaaisite Joop.nl van maniak Francisco van Jole uitleg of detail .

Met meteen nog maar weer eens wat "Volkskrant":

Met in de tekst, voor alle duidelijkheid (de Volkskrant, 23-02-2017, door Sander van Walsum):
  Zo'n twee jaar is Nancy Hovingh bezig geweest met de voorbereiding en inrichting van de vandaag te openen tentoonstelling over de Verenigde Oost-Indische Compagnie in het Nationaal Archief in Den Haag. ...
    In De wereld van de VOC, zoals de expositie heet ... wordt geflankeerd door 'afschrikwekkende verhalen over geweld, gruwelijkheden en onderdrukking'.

Hedendaagse deugmenserij voor de gewone gang van zaken in die tijden - zoals zelfs bijna expliciet wordt toegegeven ...:
  Hovingh heeft een normaliteit willen tonen die inmiddels een bron van schaamte is

... middels dat "inmiddels'. "Inmiddels" weet men ook dat aderlaten niet werkt en contra-productief is.
    Waarna de ook nog eens, onbedoeld, bewezen wordt dat het deugmens-oordeel volledig ingegeven is door hedendaagse gruwelijkheden:
  ... normaal was ook dat VOC-employés trouwden met 'inlandse vrouwen' toen was gebleken dat alleen Nederlandse vrouwen 'van laag allooi' bereid waren zich in 'de Oost' te vestigen.

Oftewel: een meer dan normale omgang. Wat is het toch een gajes dat dit soort Nederlandhatende rotzooi schrijft ... Kielhalen die lui ...

Haaa ... Daar zijn de Molukse terroristen weer ... En de Volkskrant trekt weer alle registers open (deVolkskrant, 30-05-2017):
 
 

En in het eerste artikel (deVolkskrant, 30-05-2017):
  Marinier spreekt op band uit 1977 van 'genadeschot'

Het woord 'genadeschot' viel, en twee kapers werden 'kapotgeschoten'. Dat blijkt uit onderlinge gesprekken van de mariniers die in 1977 de door Molukkers gekaapte trein bij De Punt bevrijdden. ...

Enzovoort, blablabla ...
   Want in het tweede artikel (de Volkskrant, 30-05-2017, door Jurre van den Berg, Ana van Es):
  'Als ze te veel trillen, schiet je ze kapot, die lui'

...    De springramen worden tegen de deuren van de trein geplaatst. ...
    In de trein, achter de met kranten en dekens verduisterde coupéramen, heerst chaos. Gehuil en geschreeuw, schietgeluiden. 'Zo, is een best vuurgevecht.' 'Nou zeg.'
    Tussen de ruim vijftig gegijzelden in het muffe treinstel, in het halfduister, proberen de mariniers de kapers te vinden. De mariniers zien nauwelijks iets. Een klaagt: ['Ik heb geen ogen meer.'] Een kaper probeert een gegijzelde te vermoorden. Om controle te krijgen, gooit een marinier een geluidsgranaat.
    'Gooien?' 'Gooi!'
    'Godverdomme hé.'    ...
    Aanvalsgroep vijf levert een gevecht in de kop van de trein, bij de machinistencabine. Hier bevinden zich drie kapers: Max Papilaja, George Matulessy, Dominggoes Rumamory. Een van deze Zuid-Molukkers komt in het vizier. 'Schiet hem neer, die vent.'
    Even later: 'Deze is dood?'
    'Ja, nu wel.'
    Op de band klinkt gelach. Meerdere mensen lachen.
    De commandant: 'Rustig aan hé.'
    Nog een knal.
    'Stop.'   
    Weer een knal.
    'Jongens', zegt de commandant van aanvalsgroep vijf.
    Opnieuw een knal.
    'Wapens op safe, hé, wapens op safe', klinkt het vier seconden later. 'Wapens op de rug.'
    Dan is het stil. De bevelvoerend commandant buiten de trein: 'Da's een best gevecht nog geweest daarbinnen zeg.' 'Volgens mij ook.'     ...
    Dan is de actie in de trein voorbij. 'Yankee, roger out. X-ray, dit is Yankee, uh, mission completed, over.'
    In de trein trekken de kruitdampen op. 'Iedereen blijven liggen, blijven liggen', zegt de commandant. 'Er is niets meer aan de hand. Alles is voorbij.' 'En één, één mannelijke uh gijzelaar is kapot', zegt een marinier. 'Is dood.'
    De mariniers van aanvalsgroep vijf in de kop van de trein doen onderling hun verhaal.
    'Helemaal blauw.'
    'Ha ha.'
    '['k Heb ze] alletwee kapotgeschoten.'  
    'Achter ... die leefde nog. Die heb ik helemaal [kapot] ...'
    Zes kapers blijken gedood, naast twee gegijzelden. Drie kapers zijn 'krijgsgevangen' gemaakt. Ze liggen buiten op de rails. De commandant van aanvalsgroep vier: 'Als ze godverdomme te veel trillen, schiet je ze kapot, die lui.'
    'Godverdomme, wat een operatie', zegt deze commandant. Dan richt hij zich tot een passagier die na drie weken gijzeling aarzelt om de trein te verlaten. 'Ah, u kunt zich buiten wel opmaken, komt u d'r maar zo snel mogelijk uit.'

Oftewel: "De mariniers bezigden marinierstaal".
    Next!
    Maar het volgende geval is natuurlijk totaal niet vatbaar voor welke rede dan ook (uit het eerste artikel):
  Het woord 'genadeschot' is dodelijk', zegt advocaat Liesbeth Zegveld.

Mevrouw Liesbeth Zegveld is psychopaat. En psychopaat zijn is ook dodelijk.

En voor het eerste hebben de mede-psychopaten van de Volkskrant eraan gedacht om ook de andere aprtij aan het woorde te laten. En meteen wordt duidelijk waarom niet eerder (de Volkskrant, 30-05-2017, door Marjon Bolwijn):
  Sommige voormalige gegijzelden in de trein hebben er moeite mee dat nabestaanden van twee kapers vragen om schadevergoeding. 'Opening van zaken zou genoeg moeten zijn.'

Hendrien Maat (56) uit Amersfoort

'Ik zou graag excuses willen van de nog levende kapers'


'We waren erg blij met de bevrijdingsactie. Eindelijk maakte de overheid een einde aan onze gijzeling. Drie weken zaten we in een warme trein, de ramen dichtgeplakt, en met zo weinig ruimte dat je alleen zittend kon slapen. In de laatste week schreven de kapers op de muur: 'Morgen zijn jullie allemaal dood.' Er gebeurde niks. Het duurde al zo lang; we dachten dat de buitenwereld ons was vergeten.    ...
    'Nabestaanden van de gedode kapers willen excuses van de Nederlandse overheid vanwege verbroken beloftes. Ik zou graag excuses willen van de kapers die de bevrijdingsactie hebben overleefd voor ons en onze families. Zolang er geen erkenning komt voor wat ons is aangedaan, is vergeving wat mij betreft niet aan de orde.'


Roelof Kamphuis (52) uit IJsselstein

'Schadevergoeding? Alsof de kaping om hen draaide'


'Ik was 12 en reisde die maandagochtend met een konijn in een mandje van Utrecht naar Groningen. ...' ...
    'De rechtszaak rakelt het verleden weer op. Ik begrijp dat nabestaanden van de kapers willen weten wat er precies is gebeurd. Maar ik heb moeite met hun eis tot schadevergoeding. Alsof de kaping om hen draaide. Ik vind het egocentrisch dat ze niet aan ons denken. Het was een terreurdaad. De gegijzelden waren de slachtoffers, niet zij. We hebben nooit een excuus of een schadevergoeding gekregen. Als er een schadevergoeding wordt uitgekeerd, dan voor ons allemaal.'

En de volgende dag (de Volkskrant, 31-05-2017, ingezonden brief van Jan van Tricht, Amersfoort):
  Zonder kaping was er niemand omgekomen

Rechten heb ik niet gestudeerd, maar ik ben een burger met een redelijk ontwikkeld gevoel voor wat kan en niet kan. Mijn opvatting is dan ook dat wanneer je willens en wetens het plan maakt om een trein te kapen je toch ook kunt beseffen dat daar redelijk wat risico's aan verbonden kunnen zijn, ja, zelfs dat je daar het leven om kunt laten.
    Marinemensen moesten in opdracht van onze overheid hun leven wagen om die kaping te beëindigen. Zouden die mannen dan niet op pad zijn gegaan met de gedachte dat wie het eerst de trekker over haalt, ook de meeste overlevingskans heeft? Zij wilden die avond ook weer gewoon bij hun gezin zijn.
    Als er niet gekaapt was, was er niemand omgekomen, toch? Of ben ik de weg nu kwijt?

En (de Volkskrant, 31-05-2017, ingezonden brief van Berthil Pat, Brummen):
  Psychische kosten

Mocht er onverhoopt een schadevergoeding toegekend worden aan de nabestaanden van de al dan niet met opzet gedode kapers, kunnen daar dan eerst de materiële (o.a. militaire ondersteuning / treinstel) en de psychische kosten vanaf gehaald worden? Graag van tevoren afstemmen met de nabestaanden dat eventuele extra kosten op hen verhaald worden.

En (de Volkskrant, 31-05-2017, ingezonden brief van Rob Vunderink, Kranenburg (Duitsland)):
  Vergoeding nabestaanden

Mocht de rechter, anders dan ik, vinden dat nabestaanden van omgekomen Molukse kapers recht hebben op een schadevergoeding, dan moet die vergoeding linea recta worden doorgesluisd naar nabestaanden van de bij de bevrijdingsactie omgekomen gijzelaars.

Het resultaat van dit beetje openheid is meteen de totale annihilatie van de hele campagne.

Hops, weer verder gedoold op de kermis waar je voortdurend dezelfde attracties tegenkomt. Dit keer ter afwisseling eens in een andere draairichting bereden: eerst het gezonde verstand (telegraaf.nl, 29-06-2017, ingezonden bref van A. Bulten, Warnsveld uitleg of detail ):
  ’Aansprakelijkheid rust bij VN’

Het Nederlandse Dutchbat stond onder commando van de Verenigde Naties. Dat moet toch voor een rechter eenvoudige kost zijn. Alle aansprakelijkheid rust dus ook bij deze organisatie.
    Het is dus onbegrijpelijk dat een Nederlandse rechter de Nederlandse staat (lees : U en ik) op bepaalde punten aansprakelijk stelt. Indien zijn uitspraak gebaseerd is op ’veronderstellingen’ en ’indien’ kunnen ook andere landen aansprakelijk gesteld worden die het commando van de Unprofor vormen.
    Zij ondersteunden de Dutchbatters niet toen Mladić ging dreigen met acties. De Dutchbatters waren niet uitgerust met middelen om aanvallen op hun compound te kunnen afslaan. Indien dit soort uitspraken vaker gedaan kunnen worden en de Nederlandse Staat aansprakelijk gesteld kan worden is het wenselijk elke militaire hulp buiten Nederland onder een levensgroot vergrootglas te leggen. Humanitaire hulp door onze militairen mag niet verzanden door dit soort rechtzaken, financiële eisen en uitspraken, nu en in de toekomst.

Het jongetje dat roept: "De Keizer heeft geen kleren aan!".
    En daarna de idioten die hun bewondering uitspreken voor de o zo prachtige Kleren die de Keizer draagt (de Volkskrant, 28-06-2017):

Geschreven door Natalie Righton, die kennelijk haar boerka geërfd van haar verblijf in Afghanistan nog niet heeft uitgetrokken, en (de Volkskrant, 29-06-2017):

... Sander van Walsum uitleg of detail , die een vaste bezoeker is van het lachspiegelpaleis. Allemaal dorpsidioten daar, bij de Volkskrant, die hun gezonde verstand versjacherd hebben voor een paar ritjes in de kermis van de Joden en Joodsisten.

En kenmerk van het proces: de volgende bijdrager rakelt het weer een vuur weer een tandje hoger op (de Volkskrant, 10-07-2017, column door René Cuperus):
  Een monument voor Srebrenica

Vorige week ging ik op Srebrenica-pelgrimage. Ik was in Sarajevo, hoofdstad van Bosnië-Herzegovina en bezocht daar het Srebrenica Herdenkingsmuseum. Een schokkende ervaring. Je stuit er op wanden met de 8.000 namen van de omgekomen mannen en jongens uit de moslim-enclave ...

En hadden de moslims gewonnen, dan er (minstens) 8.000 namen van Bosnische Seriërs gehnagen. Kijk maar in Irak en Syrië hoe ze onder lekaar huishouden.
  ... hoe de Nederlandse blauwhelmen ...

De VN-ers die uit Nederland kwamen. Het waren VN-ers. VN-ers. VN-ers. Geen Nederlanders. In de juridisch of inter-staatsrechterlijke zin. Volgens international verdragen. VN-verdragen. Nederland heeft er juridisch niets mee te make. NIETS MEE TE MAKEN. Cuperus! Je schrijft het zelf op: 'VN-blauwhelmen'
  ... hoe de Bosniak-mannen worden geselecteerd en gedeporteerd. Nederlandse staat: 30 procent aansprakelijk.

Hysterie.
  In dat herdenkingsmuseum realiseer je je meer dan ooit dat Nederland tot op de dag van vandaag, 22 jaar later, nog altijd niet in het reine is gekomen met de hel van Srebrenica.

Hysterie.
  ... in Engeland leeft 'Srebrenica' meer dan in Nederland. ... In Nederland... heersen ongemak, gekrenktheid en schuldige verbittering.

Hysterie
  ... Die lijken een eerbiedige, nationale herdenking van de slachtoffers van Srebrenica nog altijd in de weg te staan.

Hysterie.
    En dan de laatste maar want je kan wel een dozijn en meer keren doorgaan:
  De Dutchbatters ... maar de echte slachtoffers zijn en blijven 'de moeders van Srebrenica'.

En het bewijs van de hysterie, want in iedere analyse met slechts de geringste mate van redelijkheid of de geringe mate van distantie had hier gestaan:
  ... en de echte daders zijn de Bosnische Serviërs.

Maar deze tijden zijn de tijden van hysterie. Media- en elite-hysterie.


Naar Cultuur, multiculturalisme, cultuurverraad , Cultuur, multiculturalisme ,  Sociologie lijst  , Sociologie overzicht  , of site home .