WERELD & DENKEN
 
 

Bronnen bij Politieke analyse: oligarchie

Nederland is een democratie - iedereen weet dat redelijk zeker. Theoretisch klopt het ook wel - zeker vergelijkenderwijs, zelfs met buurlanden als Engeland  .
    Maar praktisch ligt de zaak genuanceerder:


Uit: De Volkskrant, 22-04-2010, column door Marcel van Dam, socioloog.

Een technocratische oligarchie

Het schrappen van het referendum uit het verkiezingsprogram door het congres van GroenLinks was het zoveelste signaal dat de meeste politieke partijen nog steeds geen idee hebben dat het belangrijkste probleem van de Nederlandse democratie het ontbreken van democratie is. Iemand die 9 juni gaat stemmen, is maar van één ding zeker: dat zijn stem nog niet voor een fractie van een fractie van een procent van invloed zal zijn op het beleid dat na de verkiezingen zal worden gevoerd. Dat is niet omdat hij maar één stem heeft, maar omdat een kiezer in Nederland niets te kiezen heeft. Om meerdere redenen.   ...
    Ernstiger nog, want meer nabij, is het moeras waarin de Nederlandse democratie is terechtgekomen. Als Bos in het diepste geheim met Cohen regelt dat die het van hem zal overnemen als lijsttrekker en politiek leider van de PvdA, wordt hem dat niet kwalijk genomen, maar hij wordt er om geprezen. Dat was knap gedaan! Cohen nam dezelfde dag ontslag als burgemeester en zag af van wachtgeld. Hij twijfelde er niet aan dat hij ‘gekozen’ zou worden door het congres van de PvdA.
    Dat geldt overigens voor alle lijsttrekkers voor de komende verkiezingen. Er waren geen tegenkandidaten, zij werden allen verkozen met percentages waarmee de Grote Leider van Noord-Korea wordt verkozen.
    Het argument dat altijd wordt gebruikt om te rechtvaardigen dat er geen echte verkiezing plaatsvindt, is de schade die de onenigheid over een kandidaat teweeg kan brengen. Om dezelfde reden zou de verkiezing van een president in Amerika en elders in de wereld kunnen worden afgeschaft. Verkiezingen in een democratie zijn er juist om altijd bestaande onenigheid over personen en programma’s te beslechten.
    Het staatshoofd wordt geritst met de genen, burgemeesters en commissarissen van de koningin worden benoemd in onderonsjes van een kleine bestuurlijke elite. Ons hele land wordt bestuurd als een technocratische oligarchie. Oligarchie is een woord dat staat voor ‘het heersen van weinigen’. In vroeger tijden gebeurde dat door een elite van aristocraten en regenten. Nu door ongeveer twintigduizend mensen die op lokaal, regionaal of landelijk niveau kandidaat zijn voor of worden benoemd of verkozen tot bestuurder of volksvertegenwoordiger door ongeveer 2 procent van de Nederlandse bevolking die lid is van een politieke partij.
    In theorie. Want in de praktijk kiezen de leden van de oligarchie elkaar. Die bestuurders vormen namelijk ook het actieve kader van de politieke partijen. Zij leggen ook alleen aan elkaar verantwoording af. De kwaliteit van die oligarchie is de afgelopen decennia langzaam maar heel zeker, tegelijk met het aanzien van de politiek, gedaald.
    Mede daardoor, en de komst van de computer, hebben technocraten vrij spel gekregen. ...
Wat de uitslag op 9 juni ook is: we weten niet wie er daarna aan het roer zullen zitten, behalve dat ze uit dezelfde kring der ‘weinigen’ komen.
 

Red.:   De term 'technocraten' van Van Dam heeft overigens niets met techniek te maken. Wat ermee bedoeld wordt is dat deze groep geen politieke verantwoording aflegt, en op bestuurlijk-technische gronden,dat wil zeggen: uitsluitend bestuurlijke gronden, hun  besluiten neemt. Zoals Provinciale Staten van Zuid-Holland de beslissing neemt om een light-rail verbinding aan te leggen door de stad Leiden, terwijl de burgers van Leiden (69 procent bij referendum) daar tegen zijn. Provinciale Staten beweert gewoon dat het nodig is, op beleidstechnische gronden, en dan gebeurt het  . En daarbij gaat het niet over echte techniek, noch de "techniek" van gedegen onderzoek naar de noodzaak en de effectiviteit.
    Kortom: wat Van Dam hier aanduidt met "technocraten" zijn wat wij op deze website hier aanduiden met de alfa- en gammabestuurders. Kijk maar hier:
  We weten ook niet wat ze zullen gaan doen. We weten alleen dat de technocraten voor hen hebben bepaald dat ze 29 miljard gaan bezuinigen. ...

Juist. Want die 29 miljard komen van economen van CPB, en aanverwante gamma's  .
    Van een andere waarnemer die een goede reputatie heeft:


Uit: De Volkskrant, 24-04-2010, column door Martin Sommer

De ijzeren wet van de middelmaat

Tussentitel: Bleke kruidenmiers bewaken toegang tot kieslijsten

Je hoort wel dat de PVV geen normale partij kan zijn, ... ook omdat het een ondemocratische club is. Wilders bekokstooft alles in zijn eentje, als leider en enig lid.
    Daar zal ik weinig aan afdoen, maar hoe zit het dan met de andere partijen, vaandeldragers van de volkssoevereiniteit? Afgelopen week pleitte de Raad voor het Openbaar Bestuur voor meer transparantie bij de kabinetsformatie, op straffe van nog meer (populistische) ellende. Maar de echte black box van de Nederlandse politiek gaat ruimschoots aan de kabinetsformatie vooraf – hoe komen kandidaten voor de Tweede Kamer op de kieslijst terecht?
    Een van de functies van een politieke partij is het rekruteren van functionarissen voor de publieke zaak. Deze dagen houden de partijen hun congressen en zien we een niet heel opgewekt stemmende glimp van de interne gang van zaken. Het partijleiderschap van Job Cohen blijkt drie jaar voorgekookt en krijgt zijn beslag zonder een zuchtje tegenspraak. Jan Peter Balkenende werd een half uur na de val van zijn kabinet gebeld door de partijvoorzitter – of hij de CDA-kar niet nog eens wilde trekken. De gang van zaken ontmoette nauwelijks weerstand.
    De verhouding tussen partijleiding en achterban is altijd een problematische geweest. Moet de leiding uitdrukken wat er onder de aanhang leeft, of moet de leiding de aanhang op sleeptouw nemen? Dat zo’n partij inherent democratisch is, is helemaal niet gezegd. Het klassieke werk van Robert Michels over de IJzeren wet van de oligarchie bewijst het tegendeel – in een massapartij die fungeert als strijdorganisatie maakt een kleine, harde pit de dienst uit, anders wordt het niks met die strijd. Dat werkte honderd jaar geleden zo, toen hij zijn boek schreef, het werkt tot en met de PVV nog altijd hetzelfde.
    Nu zijn onze klassieke partijen allang geen massapartijen meer, laat staan strijdorganisaties. De volgende fase van Michels is dan ook bureaucratisering van de politieke organisatie. Men kijkt meer naar binnen dan naar buiten, en het primaire doel wordt het eigen overleven, in Michels’ Duitse sociologentaal Selbstzweck geheten. Wat niet verandert, is de partitocratie – ook al is 2 procent lid, de partijen zijn hier de baas.


Red.:   Dit is wat hier al veel eerder samengevat was in Termen, regeringsvormen  :
  Democratie:  de politici zijn de baas. Voorbeeld: bijna geheel West-Europa.

Sommer zegt het ook nog eens expliciet:
  Wensen van kiezersvolk dringen steeds slechter door, in Nederland misschien nog minder dan elders vanwege het verfoeilijke lijstenstelsel waarin alleen de lijsttrekker direct mandaat heeft en de rest er achteraan komt bungelen. Zodoende gaan bij de selectie heel andere criteria een rol spelen dan de kiezersgunst.

Met volkomen voorspelbare gevolgen:
  Hier komen de sollicitatiecommissies in beeld die de toegang tot de verkiesbare plaatsen bewaken. Meestal een bleek middenkader, met een raadselachtig mandaat, maar heel goed in regelen. Ze zijn eindeloos in de weer met de kruideniersweegschaal – de verhouding man/vrouw, katholiek/protestant, allochtoon/autochtoon, stad/regio, oud/jong. Het resultaat is de diversiteit van de buitenkant, ten koste van de diversiteit van de binnenkant – de opvattingen. Men komt niet op de lijst omdat men ergens voor ijvert, iets vindt of iets kan, maar omdat men iets is. Eigenwijsheid is niet gewenst, conformisme is keukenmeester.
    En zo lees ik dat Paul Kalma, voormalig directeur van de Wiardi Beckman Stichting, is geduikeld naar plaats 41 van de kandidatenlijst van de PvdA. Hij is namelijk wel eigenwijs, heeft zich tegen het standpunt gekeerd dat de AOW naar 67 jaar moet en tot overmaat van ramp schreef hij wel eens een dwars stuk op een opiniepagina. Niet bevorderlijk: Kalma is een blanke man van boven de 50. Bij GroenLinks speelde iets soortgelijks. Ineke van Gent, vrolijke vrouw, scherp debater, belandde buiten de top tien om administratieve redenen – ze had er al twee termijnen in de Kamer opzitten. Ze deed bovendien arrogant tegen de selectiecommissie. En het partijcongres dan, zegt u. Ja zo’n congres redresseert wel eens wat, maar elke beginnende bestuurder weet dat je voor invloed aan de kop van het proces moet zitten, en niet aan de staart.    ...

En als het er echt op aankomt, volgt zo'n congres ook vrijwel altijd het bestuur.
    De uitkomsten van dit proces zijn te zien in het parlement:


Uit: De Volkskrant, 04-08-2010, door Kim van Keken en Jonathan Witteman

Kloof gaapt tussen volk en gestudeerde Kamerleden

Negen van de tien leden van de nieuwe Kamer heeft een hbo- of wo-diploma. Kunnen de afgevaardigden zich wel inleven in de zorgen van gewone mensen?

...   ‘Weinig parlementariërs lijken zich ervan bewust te zijn dat ze bij de elite behoren’, signaleert de Belgische schrijver en antropoloog David Van Reybrouck.
    Hij schreef in 2008 het pamflet Pleidooi voor Populisme, over de kloof tussen hoog en laag opgeleiden in Vlaanderen en Nederland. ‘Ik denk niet dat we beseffen hoe weinig democratisch we nog zijn. We leven eerder in een post-democratie.’
    In Nederland zijn er nauwelijks volksvertegenwoordigers, stelt hij. ‘Dat pretenderen ze wel, maar ze vormen een demografische minderheid met tegelijkertijd een overweldigende meerderheid in het parlement. Het zijn mensen die niet hun kleren bij de Zeeman kopen, die niet hun boodschappen doen bij de Lidl, die niet hun vakantie doorbrengen in Marbella, die niet obesitas hebben.’  ...


Red.:   Dit kan niet de kern van het probleem zijn, aangezien je niet mag verwachten dat hun kleren bij de Zeeman kopen het land gaan besturen. Het gaat ten eerste om het volgende:
  ‘Natuurlijk’, zegt hoogleraar bestuurskunde Mark Bovens van de Universiteit Utrecht, ‘de Kamer kan nooit helemaal representatief zijn.’ Maar een parlement dat nauwelijks een afspiegeling van de samenleving is, vraagt om problemen. ‘Hoogopgeleiden hebben andere zorgen en wensen dan laagopgeleiden’, zegt Bovens. ‘Het gevaar bestaat dat hun geluid niet meer gehoord wordt in de Kamer.’

Het gaat dus ten eerste om de impuls van het eigenbelang. Die impuls zit in iedereen, in diverse mate,en het gaat er ten tweede dus om in hoeverre men in staat is om die impulsen te bedwingen. Oftewel: het soort mensen: verstandig en rationeler denkend, of meer hun emoties en impulsen volgend:
  ...  Minstens de helft van alle Kamerleden is al eens actief geweest bij de overheid en een dikke 12 procent werkte in de communicatiebranche als journalist, campagneleider of lobbyist. ...
   Neem alleen al het soort studie dat de parlementariërs volgden. Recht en politicologie zijn veruit het populairst, maar ook de wat meer onbestemde richtingen zijn in zwang. .

Red.:   Oftewel: alfa's en gamma's - mensen die meer hun emoties en impulsen volgen  . En dus meer hun eigenbelang volgen in plaats van het belang van andere maatschappelijke klassen en het belang van de maatschappij als geheel  .
   En wat dan tot resultaat heeft:
  ‘Hoogopgeleiden hebben andere zorgen en wensen dan laagopgeleiden’, zegt Bovens. ‘Het gevaar bestaat dat hun geluid niet meer gehoord wordt in de Kamer.’ Grote delen van de bevolking herkennen zich dan niet meer in hun volksvertegenwoordigers. ‘Het zijn niet onze mensen, kunnen ze gaan denken.’

Hetgeen zich vertaald in een afwenden van deze bestuurders. Wat die bestuurders dan weer vertalen als "populisme". Welke terminologie hun kwade egoïstische bedoelingen nog eens dik onderstreept.
    Kortom: democratie? Ja, maar behoorlijk beperkt. Oligarchie? Ook ja, zij het ook beperkt. Maar er is dus in ieder geval zeer veel ruimte voor verbetering.
    Ook binnen het CDA geldt daarvoor de bekende tweedeling: bovenste derde versus onderste tweederde:


Uit: De Volkskrant, 30-08-2010, van verslaggevers Bart Dirks en Gerard Reijn

CDA-kader staat achter Verhagen

Het middenkader van het CDA is in meerderheid voor voortzetten van de onderhandelingen met de PVV. Van alle kritiek van prominenten als Dries van Agt, Ruud Lubbers en oud-minister Cees Veerman met zestig medestanders, moeten ze niets hebben.
    Dat blijkt uit een willekeurige steekproef langs actieve leden van het CDA. De Volkskrant belde met raadsleden, wethouders, afdelingsbestuurders en andere ‘semiprominenten’. Het kostte moeite iemand te vinden die tegenstander is van de onderhandelingen, en zelfs die ene tegenstander vindt dat de gesprekken, eenmaal begonnen, moeten worden afgemaakt.   ...
     Een meerderheid (69 procent) van de CDA-kiezers keurt volgens de peiling de kritiek van Lubbers af. ...


    De volgende stukken zijn allemaal bevestigingen van de beschreven gang van zaken. Als eerste een voorbeeld van het door Sommer gemelde interne proces:


Uit: De Volkskrant, 02-07-2010, van verslaggever Jan Hoedeman

Gouverneur Frissen zoekt naar oorzaak CDA-verlies

De gouverneur van Limburg Léon Frissen is de voorzitter van de evaluatiecommisie van het CDA, die de dramatische verkiezingsnederlaag van twintig Kamerzetels gaat analyseren. ...
    Tot de commissie behoort ook het vertrokken Kamerlid Annie Schreijer-Pierik. De Twentse boerin verwierf in 2006 op eigen kracht twee Kamerzetels met voorkeurstemmen, maar werd door partijvoorzitter Peter van Heeswijk als te volks gezien en mocht niet opgaan voor een nieuwe termijn.   ...


Red.:   Ze was niet volks - ze had gewoon te veel een eigen mening. Een correcte mening, zoals de verkiezingsuitslag aantoonde. Maar correct telt niet op dit niveau - het gaat om interne en externe machtsspelletjes - het is een oligarchie.
    Het volgende is met de ogen van de buitenlander, die vaak zeer scherp zien:


Uit: De Volkskrant, 03-04-2010, door Marc Peeperkorn

Een serie gesprekken over de stand van ons land (deel 6)

Van gidsland naar gistland

Vandaag: Geert van Istendael , schrijver, dichter ... De Belg Geert van Istendael houdt van ons land. ...

Denkend aan Holland ...
‘Zie ik een land dat zo veel moeite heeft om te veranderen. Het gebeurt alleen met grote schokken en veel commotie. Dat was zo in de jaren zestig met provo, dat zag je toen Fortuyn opkwam en dat zie je nu opnieuw bij zijn mutant Wilders. Heel eigenaardig: een land verslaafd aan modes en trends – als je in Nederland niet direct meedoet, ben je ‘achterlijk’ – en toch zo veel moeite zich aan te passen. Een fascinerende paradox.’

En de verklaring?
‘Nederlanders hechten krampachtig aan consensus. Afwijken van de norm, vooral binnen de elites, geldt als een misdaad. Als je eensgezindheid afdwingt, zie je de spanning niet die wordt opgebouwd. Tot het deksel eraf vliegt: boem! Dan barst alles open. Na provo schoot de elite naar links, iedereen was plotsklaps ‘socialisties’. Mocht je daar natuurlijk weer niet van afwijken. Anderen die niet onmiddellijk volgden, zoals wij Belgen, waren niet genoeg voorgelicht. Haha, tot opnieuw bleek dat er helemaal geen consensus was.
    ‘De Nederlandse elite is haar volk verloren. De econoom John Kenneth Galbraith waarschuwde dat op den duur alleen mensen boven een bepaald inkomen nog stemmen. Die elite organiseert vervolgens de staat in haar eigen belang. Dáár schoppen mensen als Fortuyn en Wilders tegenaan. Daarom weten de Nederlandse elites – in de politiek, het bedrijfsleven, de advocatuur, aan de universiteiten – zich geen raad met mensen als zij. Hoe kun je een proces tegen Wilders aanspannen vanwege een mening die hij heeft geuit? Hoe ergerlijk die mening ook is. ...
    Mijn vrouw en ik kwamen eens terug van een bezoek aan het Noorden van Nederland. Iets voor Zwolle zei ik: hier ligt Staphorst, dat moet je gezien hebben. ...’

In die dorpen werd eerst gebeden tegen het wassende water, nu tegen het rijzende aantal moslims.
‘Het gist. De elite staat op losse schroeven omdat ze het probleem van de migranten heeft verwaarloosd. Zij woont immers niet in de probleemwijken. Maar wat je verwaarloost, begint te stinken. Wilders is daarop gesprongen. Hij is een begaafd redenaar. Dat mensen op hem stemmen begrijp ik heel goed. Hij zit in de oppositie en kan er flink tegenaan gaan. Bovendien heeft hij zich laten adviseren door een paar islamkenners. En inderdaad, als je de islam extreem opvat, stuit je op zaken die wij nooit kunnen dulden.’

Politici als Bolkestein riepen dat vijftien jaar vóór Wilders.
‘Dat klopt, heel jammer dat die naar Europa is gegaan. Bolkestein zei het en weigerde hulp of zelfs bijval van extreem rechts. Non tali auxilio nec defensoribus istis: niet met zulke hulp en niet met zulke verdedigers. Maar de rest van de Nederlandse elite beschouwde – én beschouwt – kritiek op religie als racisme. Dat is een zware denkfout. Het katholicisme én de islam willen de wereld bekeren, dan kun je de aanklacht van racisme niet volhouden.’   ...

Waarom wil de elite consensus?
‘Omdat ze de elite wil blijven, dat is overal zo. Alleen in Vlaanderen weten wij dat er altijd een andere kant is, namelijk een Franstalige, waar je rekening mee moet houden. Nederland was verzuild, een mooie manier van de elites om hun verschillen te organiseren. Maar dat is verwaterd. In plaats daarvan hameren ze nu op consensus. Nederland is een echte natie. Ook als je op de Vaalserberg woont (hoogste natuurlijke punt, MP), denk je nog steeds aan de dijken.’


Red.:   Van de volgende alleen de kop. De spreker is D66-nestor en lid van de Raad van State Jan Vis:


Uit: De Volkskrant, 24-04-2010, door Jan Tromp

Interview Jan Vis | Democratie in depressie Deel 1

'Politici zitten er nu meer dan vroeger voor de eigen glorie'


Red.:   Met deze correctie: eigen glorie plus eigenbelang, dat wil zeggen: het belang van de eigen, kleine elitaire groep.
    Een van de oligarchen:


Uit: De Volkskrant, 11-05-2010, door Jan Hoedeman

Interview | Ed van Thijn, PvdA-coryfee

'Ons politieke systeem kapseist'

Het nieuwe boek van Ed van Thijn komt versneld uit. Aan de vooravond van de verkiezingen slaat hij groot alarm over de toestand van de Nederlandse democratie.

Hij had er graag meer tijd voor gekregen, maar de val van het vierde kabinet-Balkenende over de Uruzganmissie bracht het nieuwe boek van PvdA-coryfee Ed van Thijn in een stroomversnelling. De formatie verschijnt vandaag en niet in 2011.   ...
    Tweemaal was Van Thijn minister, informateur, fractievoorzitter, Tweede Kamerlid, senator en burgemeester. Vanuit die expertise slaat hij groot alarm over de toestand van de Nederlandse democratie. Hij vindt dat staatsrechtelijke vernieuwing meer dan ooit nodig is. Anders loopt de democratie gevaar.
...
Is de negatieve maalstroom nog te stoppen?
‘Als we geen systeemverandering toepassen, zal het niet stoppen. Je moet politici koppelen die gezamenlijk tegen de stroom in durven te gaan.’
...
U hekelt in uw boek de laagdrempeligheid en veelkleurigheid van ons politieke landschap.
‘Hoe breed moet dat landschap zijn? Houden we verkiezingen om veelkleuriger te worden of om macht te herschikken zodat er kan worden geregeerd? We hebben de allerlaagste kiesdrempel. Dadelijk krijgen we nog een Partij voor de Garnalen.’

Hoe komt het dat onze politieke leiders kennelijk grotere zorgen hebben dan een systeemverandering?
... ‘Er zou herziening van het kiesstelsel moeten komen, een gematigd districtenstelsel, waarbij coalitie tussen verwante partijen wordt bevorderd en niet wordt afgestraft. ...


Red.:    Al die partijen die de mening van de lagere klassen vertegenwoordigen - dat moet zo snel mogelijk onmogelijk gemaakt worden.
   Vindt ook de liberale PvdA'er Frank Heemskerk:


Uit: De Volkskrant, 22-06-2010, door Frank Heemskerk, PvdA-Kamerlid (2003-2006), staatssecretaris EZ (2006-2010)

Maak einde aan verplatting van de politiek met een ander kiesstelsel

Politieke partijen moeten het kiesstelsel vernieuwen met meer directe vormen van democratie. Dat komt het functioneren van het parlement ten goede.

De kiezer heeft een nieuwe Tweede Kamer gekozen. Fracties zijn nu aan zet om een nieuw kabinet te formeren. De belangrijkste vraag lijkt ‘wie met wie?’ Alle politieke partijen zouden er echter langer bij stil moeten staan welke antwoorden écht gevraagd zijn na de meest recente politieke aardverschuiving.
    De kiezers zijn ontevreden met de traditionele volkspartijen. Ze waaieren nog verder uit. De VVD heeft als grootste partij van Nederland 20 procent van de stemmen behaald. Dat is historisch en internationaal ongekend laag. Het politieke landschap is letterlijk en figuurlijk plat geworden. Vroegere volkspartijen als PvdA, CDA en VVD slagen er onvoldoende in aan brede bevolkingsgroepen duidelijk te maken dat ze hun zorgen begrijpen, wat hun antwoord daarop is, maar ook wat mensen er zelf aan kunnen en moeten doen.
    De PVV van Geert Wilders is een nieuwe vertolker van onvrede en angst. Het politieke landschap is wel vaker door elkaar geschud. Maar Boer Koekoek en Hans van Mierlo waren rimpelingen vergeleken bij de electorale tsunami’s van Fortuyn, Bos, Marijnissen, Verdonk en Wilders.    ...
    Ik hoop dat beoogde coalitiepartners wat willen ‘knutselen aan het kiesstelsel’, zoals Ed van Thijn het in zijn boek De Formatie noemt. Het huis van Thorbecke zou echt gerenoveerd moeten worden met meer directe vormen van democratie. Vele varianten zijn mogelijk: hogere kiesdrempels; een districtenstelsel; een Belgisch of een Duits kiesstelsel, waarbij meerdere stemmen uitgebracht kunnen worden; een direct gekozen informateur en burgemeester of een terugzendrecht door de Eerste Kamer. ...
    ... En ja, misschien leidt dit wel tot een totaal nieuwe herindeling van bredere en herkenbare volkspartijen. ...


Red.:   En het CDA:


Van: Volkskrant.nl, 06-04-2010.

CDA-prominent Gerd Leers wil kiesdrempel

Nederland moet bij verkiezingen zo snel mogelijk een kiesdrempel invoeren om verdere versnippering van de politiek tegen te gaan. Dat pleidooi doet Gerd Leers, CDA-kopstuk en oud-burgemeester van Maastricht, vandaag in de Volkskrant. Voor de bestuurbaarheid zou het een zegen zijn als veel kleine partijen verdwijnen en er vier of vijf grote stromingen overblijven, stelt Leers.
    ‘We moeten van die versnippering af. Dat kan het makkelijkste via een kiesdrempel. Heel eenvoudig: je komt er pas in als je minimaal 5 procent van de bevolking vertegenwoordigt. Dan zijn er ook weer logische coalities te vormen.’
 

Red.:   Kiesdrempels, een districtenstelsel ... als het maar komt tot het verdwijnen van die lastige horzels als SP en PVV, die de kans hebben gekregen omdat ze klein konden beginnen.
    En ook D66:


Uit: De Volkskrant, 25-10-2010, Thom de Graaf

Formatie toont failliet oude politiek

Nederland heeft nu een uitzonderlijke variant van een parlementair kabinet. Daaruit zijn lessen te trekken.

Thom de Graaf | De auteur is oud-leider van D66, voormalig minister voor Bestuurlijke Vernieuwing en sinds 2007 burgemeester van Nijmegen. Hij stelt dat het kiesstelsel nu echt op de schop moet.


Na een formatie van ruim vier maanden kent Nederland inmiddels de uitzonderlijke variant van een parlementair kabinet dat door een meerderheid wordt gesteund maar door een minderheid wordt gedragen. Een meerderheidsminderheidskabinet zogezegd, een broos geheel dat voor zijn voortbestaan niet enkel afhankelijk is van de PVV-buitenboordmotor maar ook van elk individueel lid van de twee regeringsfracties. Welke lessen kunnen uit de lange en moeizame formatie van 2010 worden getrokken?   ...


Red.:   De les dat alles beter is dan een echte emacratie waarin het volk voor de SP en de PVV kan kiezen. Maar moet geperst worden tot:
  Een laatste les uit de formatie van dit jaar is dat het politieke midden ontvolkt raakt door het vertrek van het CDA naar rechtse oorden. ... Juist tussen een zo’n unverfroren rechts-conservatieve coalitie en een met zichzelf worstelend links blok is er grote behoefte aan een dragende en verantwoordelijke middenpartij die hart en hoofd in evenwicht brengt. Het laat zich raden wie deze rol opeist.

Laat ons raden: het neoliberale kosmopolitisme van D66 - het "Laat alle immigranten binnen, gooi de arbeidsmarkt open, stop met de verzorgingsstaat, en hef Nederland op"-D66  .
 

    En ook D66:
    En waar moet het het liefst heen:


Uit: De Volkskrant, 19-06-2010, door Ton Planken, communicatieadviseur

Kiezer is gebaat bij twee machtsblokken

Politieke partijen halen bij verkiezingen geen meerderheid meer. Ze moeten nu in de Kamer samen optrekken en clusters gaan vormen.

De cruciale vraag wie de regeermacht krijgt, ligt nog levensgroot op tafel. We vinden die drassige situatie heel gewoon, maar laten we eerlijk zijn: een beschamender oogst van nationale verkiezingen is toch niet denkbaar? Kan het niet anders? Op het eerste gezicht niet. Elke partij is de afgelopen jaren zo suboptimaal bezig geweest, dat de partijen samen niet in staat zijn gebleken de legitieme behoeften van miljoenen gefrustreerde landgenoten beleidsmatig te verwerken. Zodat nieuwkomers zomaar konden doormarcheren naar 26 (LPF) en 24 zetels (PVV), verbijstering en instabiliteit achterlatend.
    Een kiesdrempel van 5 procent, zoals in Duitsland, zal hier te vuur en te zwaard worden bestreden. Een districtenstelsel is als concept kansloos gebleken en zelfs de Britten willen er nu vanaf. Sterker, alle denkbare verbeteringen die via wetgeving, laat staan grondwetswijziging, zouden moeten worden afgedwongen, zullen smoren in het Nederlandse politieke moeras. ...
     Tegelijkertijd dringt het besef door dat niet één enkele politieke partij nog de illusie kan hebben dat zij ooit meer dan 50 procent van de stemmen zal kunnen binnenhalen. Zelfs een combinatie van twee partijen gaat dat niet meer lukken. ...
    Er moet dus een organische weg gevonden worden die leidt naar combinaties van partijen die wél een meerderheid lijken te kunnen genereren. ...
    ... Uiteindelijk moeten er pal voor de nieuwe verkiezingen op het netvlies van de kiezer slechts twee groeperingen van fracties staan. Elke combinatie kan dan terecht de pretentie hebben dat zij na verkiezingen gaat regeren.   ...


Red.:   Haal alle omslag weg, en wat Ton Planken, voormalig parlementair journalist en nu werkzaam in het bedrijfsleven, voorstelt is een twee-partijen systeem.
    Maar ook dat kan nog simpeler:


Uit: De Volkskrant, 19-06-2010, door Michiel Zonneveld, publicist

Het is tijd voor een extraparlementair kabinet

Een kabinet zonder dwingend regeerakkoord en met ministers die er op persoonlijke titel zitting in nemen. Zo komen we pas uit de politieke impasse.

Als er een ding opvalt aan deze formatie is dat de politici aan de ene kant erkennen dat er sprake is van een uitzonderlijke situatie, maar anderzijds lijken vast te klampen aan de oude Haagse gewoonten. De inzet is, als altijd, een regering die geketend is aan enkele partijen die samen een parlementaire meerderheid vormen. Een stevig regeerakkoord moet ertoe leiden dat de coalitie niet voortijdig uit elkaar spat. De berekeningen van het CPB moeten bepalen binnen welke financiële marges de regering dient te opereren. Liefst nog deze zomer moeten die per decreet worden vastgelegd.   ...


Red.:   De oligarchen-dictatuur, geleid door de graaiersknechten van het CPB  . Overigens deed de naam Michiel Zonneveld een bel rinkelen - we vonden hem hier  , waar blijkt dat hij uitblinkt in onzinredeneringen samen met de rabiate multiculturalist Pieter Hilhorst.
    Martin Sommer, die we al eerder hebben geciteerd, lijkt het toch allemaal niet zo zeker te weten:


Uit: De Volkskrant, 25-05-2010, door Martin Sommer

De weeskinderen van Wilders

In het vijfde deel van de Volkskrantserie over de moderne massamens: Henk en Ingrid. De vraag is of Geert Wilders de eenzaamheid van zijn ‘ijkstel’ zal kunnen opheffen.

De moderne massamens in de politiek, dat moeten Henk en Ingrid zijn, het ‘ijkstel’ van de PVV, het koekoeksjong in het Nederlandse zelfbeeld als progressieve natie. Om met Geert Wilders te spreken: ‘Doorsnee Nederlanders die het niet cadeau krijgen, door iedereen gepakt, op een zijspoor gezet, door de politieke elite genegeerd.’
    Het succes van Wilders is nog altijd niet bevredigend opgehelderd. Waarom lopen deze mensen – ‘ruggengraat van de samenleving, Vinexwijk, anderhalfverdieners’ – achter Wilders aan? Meestal komt de duiding niet veel verder dan: het gaat toch goed met Nederland, het is ongegrond klagen en rancune.
    Inderdaad, de massa heeft van oudsher in Nederland geen beste naam. Bij elk gesprek over populisme is Hitler ‘een stille gast’, zei de socioloog J.A.A. van Doorn.
    Maar zonder een zekere mate van sympathie of op zijn minst gemengde gevoelens voor de massa gaat het ook niet, zeker niet bij linkse partijen. De ratio van links is tenslotte de verheffing van het volk. Jan Marijnissen had het onlangs in zijn Thorbecke-lezing over verschillende typen van populisme. Je had een ‘vulgaire tak’, denkelijk de PVV. Dan moet er ook een ‘goede tak’ zijn, vermoedelijk de SP. Het verschil zat hem niet zozeer in het volk, als wel in de leiding. Marijnissen: ‘Het land kan niet zonder leiders, een elite zo u wilt. Ik bedoel een culturele, een intellectuele en een politieke elite.’
    Praten over de massa is praten over de elite. De geschiedenis van het socialisme kun je terugvoeren tot een debat over leiderschap – ruwweg leninistische voorhoede versus vakbonderige belangenbehartiging. Het socialisme, schreef Van Doorn in zijn schitterende laatste boek Duits socialisme, is niet ‘door maar voor het proletariaat geconcipieerd. De doctrines zijn de schepping geweest van generaties dromers en denkers, overwegend van burgerlijken huize’. De intellectuelen fungeerden als de ‘clerus van het proletariaat’.
    Die verhouding schept per definitie onzekerheid over vertegenwoordiging. Wie bij de priesters hoort, hoort niet bij het volk. Nu Henk en Ingrid zijn geëmancipeerd en niet meer willen volgen, is de priesterstand labiel geworden. Was het socialisme dat opkwam voor het volk wel wat het voorgaf te zijn? Men presenteerde zich als zaakwaarnemer, hoe wist men zo zeker dat dat zo was? Dit is de reden waarom zoveel boosheid van Henk en Ingrid zich tegen links keert – rechtse partijen hebben veel minder de pretentie om namens anderen te spreken.
     Waarom stemde Almere bij de gemeenteraadsverkiezingen massaal op Wilders? PvdA-wethouder Adri Duivesteijn begreep niets van die afwijzing. ...
   Oude denkschema’s kloppen niet meer – hebben eigenlijk nooit geklopt. Al bij het begin van de Eerste Wereldoorlog was de Duitse SPD de wanhoop nabij omdat de arbeidersklasse loyaal was aan de Duitse natie en niet aan het socialistisch internationalisme. Het ging niet om de economie, maar om gemeenschapsgevoel, identiteit, patriottisme.
    Economische tegenstellingen blijven belangrijk, zeker bij de komende verkiezingen. Maar ook ‘waarden’ brengen kiezers in beweging, schreven de politicologen Kees Aarts en Jacques Thomassen twee jaar geleden. Ze stelden vast dat sociaal-democratische kiezers van oudsher aanzienlijk rechtser zijn dan hun partijleiding. ...
   Maar de botsing tussen vrijheid versus vaste, jezelf overstijgende verbanden was allerminst verdwenen. Aarts en Thomassen vroegen kiezers naar hun opvattingen over asielzoekers – ruimhartig toelaten of niet. Vrij en blij versus doen zoals wij, daar komt het op neer. De uitkomst was dat kiezers ‘minderheden, vluchtelingen’ al in 1994 als probleem nummer één agendeerden.
    Het werd niet gezien, tot Pim Fortuyn acht jaar later met dat thema doorbrak. Hij had als eerste een neus voor de behoefte in ‘de verweesde samenleving’ aan ‘een strikte vader’. Hier ligt de sleutel voor het begrijpen van Henk en Ingrid. De aanhang van Wilders wil een heldere afbakening van wat deugt en wat niet. Wilders voelt dit feilloos aan. Want ‘voor de tegenstanders van de PVV bestaat er geen goed en kwaad, zijn alle culturen gelijk, of het nou de islam is of het christendom, handen schudden of niet, wat maakt het uit.’
    Henk en Ingrid zijn met velen, volgens het onderzoeksbureau Motivaction zijn er liefst vijf miljoen Nederlanders die zich bepaald onprettig voelen, ‘in de steek gelaten’, ‘gedesillusioneerd’, ‘ontevreden over de erkenning die zij van de samenleving krijgen’. Zij hebben weinig belangstelling voor politiek, zijn betrekkelijk wantrouwend. ...
    Geert Wilders heeft het wél onomwonden over goed en kwaad – en dan vooral over het kwaad. In de islam heeft hij een catch-all schuldige gevonden. De islam staat voor alles wat niet deugt: massa-immigratie, criminaliteit, achterstelling van vrouwen, een staatsomroep die wat krom is rechtpraat, internationalisme in plaats van patriottisme. Het gevoel door de linkse partijen in de steek te zijn gelaten, past er perfect bij. ‘Links en de islam trekken samen op, de linkse elite sluit met veel plezier de ogen voor de werkelijkheid.’ Hij raakt hier een ongemakkelijke waarheid.   ...


Red.:   Er volgen nog een paar alinea's met als boodschap dat Wilders ook geen oplossing heeft.
    Waar het hier om gaat is het antwoord dat Sommer kreeg:


Uit: De Volkskrant, 25-05-2010, ingezonden brief van Niko Pronk (Breda)

Wie zijn Henk & Ingrid?

Hierbij reageer ik op het artikel De weeskinderen van Wilders van Martin Sommer (Binnenland, 25 mei). Ik woon tussen, en werk met de Henk en Ingrids. Inderdaad veel PVV-stemmers, maar ook aardige en hulpvaardige mensen, ook voor vreemdelingen. De politiek gaat niet over hen.
    Cohen komt op voor de mensen in de zorg, de politieagenten, de ambtenaren, de onderwijzers en de vuilnismannen. Allemaal mensen uit de gesubsidieerde sector. Dat er bedrijventerreinen zijn waar lassers, kotteraars, freezers, automonteurs, glazenzetters, timmerlieden en verkoopmedewerkers-binnendienst werken, en die met het pakje brood onder hun arm naar het werk gaan, is hem volstrekt onbekend. Deze mensen verdienen een minimumloon tot 1,5 maal modaal.
    De politiek gaat niet over hen, en zal ook nooit over hen gaan. De politiek kent één grote scheidslijn: de hulpbehoevenden en de toegesprokenen. De hulpbehoevenden kennen we. De toegesprokenen zijn Henk en Ingrid. Zij mogen niet discrimineren en niet bang zijn voor vreemdelingen. Ze moeten beseffen dat ons stelsel hun AOW niet kan betalen. Ze moeten van alles van opinieleiders, terwijl hun ‘dat voel je op je klompen aan’-wijsheid behoorlijk accuraat is.
    Na 30 jaar immigratie, die Nederland meer veranderd heeft dan de Tweede Wereldoorlog, staat Geert Wilders op 15 zetels, 10 procent van het totaal. En hoewel 90 procent dus niet op Wilders stemt, wordt Nederland bang en xenofoob genoemd door streng kijkende, zelfbenoemde elitefiguren.
    De politiek vraagt begrip van mensen die ze zelf niet begrijpt. Maar als ze die mensen negeert en niet meer weet wie zij zijn, dan kan er een rare geblondeerde meneer opstaan die ze niet negeert en een stem geeft.
    En dan heb je een probleem waar je niet Henk en Ingrid de schuld van moet geven. Dan heb je het als politiek toch echt zelf gedaan.


Red.:   Zo, daar kunnen de heren waarnemers, sociologen en politici het mee doen.
    Ook Martin Sommer vond dit kennelijk een  interessante reactie:


Uit: De Volkskrant, 12-06-2010, door Martin Sommer

Toegesprokenen hebben dit keer teruggesproken

... En kijk nu naar Nederland. Wie zijn die rechtse stemmers? Mannen bijvoorbeeld. ...
    Nog meer rechtse kiezers: de lagere inkomens die bij de PvdA hoorden, en jongeren die zien dat de verworven rechten tegen de tijd dat zij aan de beurt zijn, zijn verdampt. Belangrijkste gemene deler: ze hebben van de staat niet veel te verwachten.
    Het zijn mensen die worden toegesproken, zoals briefschrijver Niko Pronk het laatst mooi formuleerde. PVV-kiezers verkeren niet in de ‘gesubsidieerde sector’ maar frequenteren bedrijventerreinen ‘waar lassers, kotteraars, freezers, automonteurs werken, die met een pakje brood onder hun arm naar het werk gaan’.
    ‘De politiek gaat niet over hen, zal ook nooit over hen gaan. De politiek kent één grote scheidslijn: de hulpbehoevenden en de toegesprokenen. De hulpbehoevenden kennen we. De toegesprokenen zijn Henk en Ingrid. Zij mogen niet discrimineren en niet bang zijn voor vreemdelingen. Zij moeten beseffen dat ons stelsel hun AOW niet langer kan betalen. Ze moeten van alles.’    ...


Red.:    Sommer geeft er een meer sociologische vertaling omheen:
  Het is beschamend voor een krant met twee benen in de samenleving, maar we hebben die 24 zetels voor Wilders wéér niet voorzien. Niet alleen wij. Journalisten keken naar Cohen, opiniepeilers hadden geen PVV’ers in hun bestand, debatten gingen gezellig over de hypotheekrenteaftrek. Er was gegiechel in het Carré-debat toen Wilders weer eens over de massa-immigratie begon. Goeie mop van Geert. Daarna volgde verbijstering over eenzesde deel van de bevolking dat PVV stemt. Intussen is de vermoeidheid alweer ingetreden. Ach ja, die groep is er nu eenmaal, een soort lompen-electoraat. Nu gaan we over tot de orde van de dag en werken aan Paars-plus.

Inderdaad - dat is de standaardhouding van de oligarchen.
  Na de uitslag marcheerden oude gedachten voorbij. West-Brabant en Oost-Limburg, waar ze massief PVV stemden, daar zitten toch geen moslims? Volendam en Urk toch ook niet? Die lui hebben dus geen reden PVV te stemmen. Dat heb ik altijd een rare redenering gevonden. Alsof je in een bos moet wonen om op GroenLinks te stemmen, of kwetsbaar moet zijn voor een stem op de PvdA. Kiezers brengen hun stem uit met het oog op wat zij zien als het algemeen belang. En overeenkomstig hun verwachting, hoop of vrees voor de toekomst. Ook in West-Brabant denken ze weleens dat het algemeen belang bestaat uit vol=vol.

En er komen ook heel rare kronkels voor:
  De laatste variant van kiezerskritiek: hij is zijn kompas verloren. PvdA-senator en pasbevoegd hoogleraar Klaas de Vries zei deze week dat burgers tegenwoordig een stemwijzer nodig hebben om tot een keuze te komen. Ze zijn als het ware hun navigatiesysteem kwijt en moeten naar huis bellen om de weg te vragen – waar ben ik? Dat vindt Klaas. Ik kan me voorstellen dat hij teleurgesteld is omdat zijn achterban die voorheen volautomatisch de PvdA-tomtom volgde, niet meer bestaat. En dat hij daarom denkt dat kiezers dolend in het donker rondlopen en vervolgens massaal door de kieswijzer naar Wilders worden gedreven.

Maar Klaas de Vries is dan ook een rabiate multiculturalist - en ideologie kweekt allerlei vormen van krankzinnigheid.
    Sommer haalt ook een buitenlands voorbeeld aan:
  De Democatische partij was in die jaren een vergaarbak geworden van subsidiabele belangengroepen, vrouwen, minderheden, milieubeweging. De lagere middenklasse-mannen hadden er weinig meer te zoeken, hun hang naar law & order werd gezien als de beginfase van fascisme. In 1980 hadden ze er genoeg van en liepen ze en masse over naar de republikein Reagan. Het was een ‘paradigma-switch’, vergelijkbaar met Fortuyn in 2002, en ze kwamen daarna nooit meer bij de Democraten terug.
    Het werd niet gezien. Niet door de media, die grotendeels moesten lachen om de paljas Reagan. Niet door de linkse intelligentsia. De vraag in de kranten luidde, waarom doet Reagan het zo slecht bij vrouwen. Niet: waarom doet hij het zo goed bij mannen. De lagere middenklasse-man werd een belachelijk specimen, een monkelende Archie Bunker. Maar ook belachelijke specimina gaan naar de stembus. Zoals Kuhn schrijft: ‘Progressieve mensen denken dat ze er zijn voor de arbeiders, terwijl de blanke werker gelooft dat de progressieve cultuur hem alleen maar tegenwerkt.’

En dat tegenwerken wordt gedaan door  het intellectueel-individualistische kosmopolitische van de progressieve cultuur - dat een hekel heeft aan orde  .
     Maar dit mag een rol spelen, waar het in Nederland om  draait is toch dit (een paar citaten in eigenvolgorde gevend):
  It’s the immigration stupid, sms’te een vriend na de uitslag. Acht jaar na de moord op Fortuyn, bijna twintig jaar sinds Bolkestein alarm sloeg over de islam in de Volkskrant.   ...
    De islam symboliseert ... Massa-immigratie, criminaliteit, een staatsomroep die actie voert voor een generaal pardon, Europees internationalisme in plaats van patriottisme.   ...
    ... voor heel Nederland geldt wat bovengenoemde briefschrijver vaststelde: dertig jaar immigratie heeft Nederland meer veranderd dan de Tweede Wereldoorlog, en de kiezers hebben er nooit om gevraagd.

Sommer vertaalt dit als een humeurige houding ten opzichte van de staat.
  Vandaar dat Urk en Volendam exemplarisch zijn voor de PVV. Stevige gemeenschappen die nog nooit een moslim hebben gezien. Maar ze onderhouden een uitgesproken humeurige relatie tot de staat, die de vorm aanneemt van de visafslag-inspecteur die ze alleen maar bestraffend komt toespreken.

Dat is alleen maar aanwijsbaar juist voor zover je de staat gelijkstelt aan de huidige bestuurlijke en intellectuele elite - degenen die de baas zijn in de huidige staat. Ook in Volendam weten ze dat je staatsregels nodig hebt om te voorkomen dat een willekeurige cafébaas de zaak zo inricht dat er tientallen doden en ernstig gewonden vallen bij een aanvankelijk klein brandje.
    Nee, het zit veel meer in dit soort dingen:
  PVV-Kamerlid Bosma zei me op verkiezingsavond dat kinderen van een Joodse school uit Amsterdam-Oost de avondvierdaagse niet meer durven lopen, uit angst voor Marokkaanse jongens.

En het zo ver is dat men dit wil gaan bestrijden met "lokjoden". Dit en de grote verzameling soortgelijke zaken  is allemaal een meer dan uitstekende reden om op de PVV te stemmen, de enige partij die over effectieve maatregelen hiertegen durft te praten. Omdat de oligarchie dusdanig kosmopolitisch denkt, dat ze er absoluut niet aan willen om de zich-niet-aanpassende en zich misdragende immigranten hard aan te pakken.
    En hier dit werk in uitvoering in de allerhoogste kringen:


Uit: DePers.nl, 06-07-2010, door Dirk Jacob Nieuwboer

Formatie | Tjeenk Willink beperkt de ruimte van Rutte in Paars plus

De prullenbak staat klaar voor de PVV

Paars plus gaat onderhandelen over een coalitie. De oude informateur geeft een boodschap mee.

De nieuwe regering moet wel luisteren naar de PVV, maar alle controversiële standpunten van die partij moeten in de prullenbak verdwijnen. Dat is het dringende advies dat scheidend informateur Herman Tjeenk Willink meegeeft aan de partijen die een coalitie gaan vormen.
    De belangrijkste adviseur van de koningin beëindigde gisteren zijn werk met de aanbeveling om te gaan werken aan een regering van VVD, PvdA, D66 en GroenLinks. De onderhandelingen over Paars plus zijn gisteren meteen begonnen onder leiding van informateurs Uri Rosenthal (VVD) en Jacques Wallage (PvdA).
    Maar ze beginnen niet bepaald blanco aan die gesprekken. Tjeenk Willink presenteerde gisteren ‘een bijlage’ bij zijn eindverslag voor de koningin met de titel Wat kan binden in plaats van scheiden. ‘Een stuk’, zoals de scheidende informateur met het hem kenmerkende gevoel voor understatement zei, ‘dat nu eenmaal bestaat, dat is rondgezonden. En dan kun je het ook maar beter laten zien.’
    Maar zo vrijblijvend is het helemaal niet. De tekst laat zich lezen als een raamwerk voor een mogelijk nieuw regeerakkoord en de vertrouweling van de koningin geeft erin aan hoe de bestuurlijke elite wil dat Nederland geregeerd wordt. En ook hoe de andere partijen met de PVV zouden moeten omgaan.
    Tjeenk hamert in het stuk, zoals ook een week geleden tijdens zijn eerste presentatie, op het belang van de rechtsstaat – met name non-discriminatie en godsdienstvrijheid – en op Europese samenwerking. Volgens hem vermindert de kwetsbaarheid van de economie door de EU. En Europese samenwerking op politie- en justitiegebied maken Nederland ‘weerbaarder’. Het zijn, volgens Tjeenk, zelfs ‘onloochenbare feiten’.
    Dat zijn precies de punten waarover de PVV heel anders denkt. De partij van Geert Wilders is zeer kritisch over ‘de Europese superstaat’ en vindt dat de islam als ‘gevaarlijke ideologie’ op allerlei rechten geen aanspraak kan maken.
    Tjeenks boodschap beperkt de ruimte van Mark Rutte. Die zit nu tegen de zin van een overweldigende meerderheid van zijn achterban te onderhandelen over Paars plus. De meeste VVD-kiezers willen met de PVV.
    Om de onvrede daarover in te dammen zou het kunnen helpen als hij op sommige onderwerpen zaken mag doen met de partij van Wilders. Maar als het aan Tjeenk ligt blijft dat beperkt tot kruimelwerk.   ...
    Het stuk van Tjeenk Willink komt voor zijn ‘persoonlijke verantwoordelijkheid’. Hij gaf toe dat het ‘ongebruikelijk’ is dat een informateur zoiets doet. ‘Elke formatie heeft zo zijn ongebruikelijkheden.’
    Hij weet dat hij de druk op de middenpartijen verder opvoert. Zijn benoeming tot informateur was al een teken dat de koningin er alles aan gelegen is om een kabinet van het politieke midden te doen slagen en zo de PVV buiten de regering te houden.
    Met zijn bijlage houdt hij de vijf partijen bij de les, hij herinnert ze eraan hoe het ook al weer werkt in Nederland. En hij doet meteen voorstellen tot modernisering die de electorale opdoffers van populisten moeten opvangen. Door bijvoorbeeld afspraken te maken over de eisen waaraan bewindslieden moeten voldoen en een onderlinge mediacode af te spreken verwacht hij een ‘homogener kabinet’. Een krachtige regering dus die beter weerwerk zal kunnen, en moeten, bieden aan de PVV.


Red.:   Een oligarchische coup. Helaas voor deze mensen, hebben de kiezers het laatste woord. Uiterlijk over vier jaar.
    Tot de oligarchen behoren ook de opiniemakers die zich bestempelen als "links". De waarde van dat "links" is te zien zodra echt links, de SP, ter sprake komt. De aanleiding: SP-lijsttrekker Emile Roemer maakte een goede beurt tijdens een verkiezingsdebat:


Uit: De Volkskrant, 27-05-2010, tv-recensie door Jean-Pierre Geelen

Verrassing

Erg meeslepende televisie wilde het lang niet worden, noch werd je er – wederom – als argeloze burger veel wijzer van, maar toch was het tweede RTL-debat tussen lijsttrekkers een hele verbetering ten opzichte van de kakofonie van afgelopen zondag.   ...
    De grootste verrassing bleek echter Mariëlle Tweebeke, die als intermezzo steeds een lijsttrekker enkele ‘lastige vragen’ voorlegde. De enige die haar vragenvuur redelijk wist te pareren, was Emile Roemer.
    Die overigens ook al verraste, vooral met gevatheden die wel ingestudeerd moesten zijn. ...


Uit: De Volkskrant, 29-05-2010, column door Jan Mulder

Emile

Ik was woensdag in Carré. De beveiliging hield zich bezig met Wilders en de premier, zodat we ongehinderd langs het rode koord konden lopen naar de grote zaal. ...
    ... Emile Roemer, lijsttrekker van de SP, werd naar voren geroepen.   ...
    Roemer 'bespeelde Carré' schreef de Volkskrant en zo was het. Hij scheen als enige van de kandidaten te weten dat dit een plek is waar je het publiek met persoonlijkheid, flair en een goed uit het hoofd geleerde grap over vroeg pieken voor je wint.  ...


Uit: De Volkskrant, 03-06-2010, column door Max Pam

Wie gaat Geert Wilders een zetje geven?

...   Het gevaar dat de kiezer uitgekeken raakt op de PVV is door Wilders onderkend. Daarom wil hij nu meeregeren. Sterker nog: om te blijven bestaan, zal hij moeten meeregeren. Een eeuwige oppositiepartij is tot ondergang gedoemd. De SP, die de vorige keer met 25 zetels langs de zijlijn bleef, heeft die waarheid ondervonden. Op 9 juni aanstaande zal de aanhang van de socialisten zijn gehalveerd, en dan mogen ze nog blij zijn dat Emile Roemer een paar oneliners uit zijn hoofd heeft geleerd. ...


Red.:   En dit is niet iets nieuws:


Uit: De Volkskrant, 07-04-2007, ingezonden brief van Paolo Laconi, Deventer

Hetze tegen SP is rellerig

Nu de SP de PvdA in de peilingen voorbij is gestreefd, lijkt het wel alsof de Volkskrant zich geroepen voelt de PvdA een zetje in de rug te geven door een hetze te voeren tegen Jan Marijnissen en de SP. ...
    De ‘dikke extra plus’ waarover hij in het interview spreekt, is compleet in lijn met het standpunt dat de SP al jaren heeft. ...
   De recente uitlatingen van Marijnissen zijn dus helemaal geen nieuws, maar slechts het herhalen van oude standpunten. Dat de Volkskrant van deze oude uitspraken toch zo’n enorme heisa maakt en rept over het ‘onder vuur liggen van Marijnissen in de eigen achterban’ en er in het commentaar zelfs gesproken wordt over de ‘honderden reacties op de website van Marijnissen waarin door leden wordt gedreigd de SP de rug toe te keren’ geeft te denken. Ik, als fervent Volkskrant-lezer, krijg er in ieder geval een nare smaak van in de mond en hoop in het vervolg op iets minder rellerigheid.


Red.:   Max Pam is het meest duidelijk: hier is regelrechte afkeer of haat te lezen (overigens: Pam's woede is waarschijnlijk veroorzaakt door het feit dat Wilders ontspannen was en niet in de hoek geluld kon worden).
    Wat ook een paar keer langskwam was een oudere kwestie:


Uit: De Volkskrant, 10-06-2010, tv-recensie door Jean-Pierre Geelen

Kiele kiele

Was je er in het stemhokje net uitgekomen, werd het in de huiskamer nog knap lastig kiezen. ...
    Terugkijkend sloeg Margiet van der Linden in DWDD aan het recenseren van de tv-journalistiek. Ze noemde Rick Nieman, Mariëlle Tweebeeke, Dominique van der Heyde en Kustaw Bessems ‘frisse gezichten’ van ‘een nieuwe generatie’. Nieman is al lang RTL-gezicht, maar voor de overigen had ze gelijk. Vooral Kustaw Bessems van De Pers heb ik bij Knevel & Van den Brink verstandige dingen horen zeggen.   ...


Red.:   Een van de verstandige dingen die Kustaw Bessems zei is dat er met succes gespind (feiten een draai gegeven) was dat het de SP was die regeringsdeelname had geweigerd, terwijl het (in)formateur Balkenende degene was die dat gedaan heeft (om voor de hand liggende redenen). En dat spinnen werd niet alleen gedaan door partijen:


Uit: De Volkskrant, 03-06-2010, column door Max Pam

Wie gaat Geert Wilders een zetje geven?

...   De SP, die de vorige keer met 25 zetels langs de zijlijn bleef, ...


Red.:   Waarin 'bleef' moet zijn "werd gezet".
    De Volkskrant zelf  zegt het wat duidelijker:


Uit: De Volkskrant, 11-06-2010, hoofdredactioneel commentaar

Niet te negeren

De Nederlandse kiezers, althans: de 74,5 procent van hen die van hun stemrecht gebruik maakten, ...
    ... de fouten van de SP bij de formatie van 2006 – waarbij ze zichzelf als grote winnaar van de verkiezingen buitenspel plaatste ...


Red.:   Een keiharde leugen. Zoals het hier tussendoor geplakte artikel van een week later, als de lopende formatie een stap verder is, bewijst:


Uit: De Volkskrant, 18-06-2010, van verslaggevers Jan Hoedeman en Kim van Keken

Formatie | PVV deelt het lot dat de SP vier jaar geleden te beurt viel

Na de zege en de knuffel komt altijd de klap

Traditioneel grote partijen weten het bij voorbaat: nieuwkomers komen niet aan de formatietafel.

Een kleine partij die ineens de grote winnaar wordt. Niemand kan eromheen, is het mantra van de zittende macht. Of toch wel? De politieke kaste snuffelt aan de nieuweling, en zoekt naar argumenten om deze winnaar te dumpen of juist te omarmen.
     Op het Binnenhof is dit snuffelritueel inmiddels ingeburgerd. Achtereenvolgens wonnen de LPF en de SP. Relatief onervaren politieke partijen die spectaculair groot werden. Als het stof na de verkiezingen is neergedaald, en het establishment is bijgekomen van de schrik, krijgen ze een ontvangst met alle egards in de donkere achterkamer van de democratie.
    Het is immers een ongeschreven regel dat de grootste partij de mogelijkheden aftast. De kans dat de kleinste uiteindelijk toch sneuvelt, is groot. Vier jaar geleden werd de SP (die van 9 naar 25 zetels ging) de deur gewezen. Nu zegt Geert Wilders van de PVV (van 9 naar 24) dat ook hij niet wist door te stoten als regeringspartij. ...
    In 2006 kwam de grote regeerkans voor de SP. De PvdA had een dreun gekregen, en nu rammelden de socialisten aan de poort. Maar daags na de verkiezingen kwam al de koude douche. Volgens Marijnissen zei informateur Rein Jan Hoekstra: ‘Het gaat wel heel moeilijk worden, Jan.’   ...
    Anders lag dat voor die andere partij aan tafel: de PvdA. ‘Die had moeten zeggen: wij doen alleen mee als ook de SP, de grote winnaar, aan tafel zit.’ Dat gebeurde niet, en Marijnissen verliet het toneel. ‘Later bleek dat Verhagen van het CDA en PvdA’er Tichelaar al lang de afspraak hadden gemaakt: wij doen het samen.’   ...


Red.:    Ten definitieve bewijze dat de SP-leugen een algemeen gebeuren is, een paar dagen eerder, historicus Willem Melching:


Uit: De Volkskrant, 15-06-2010, door Willem Melching

Weg met de beleefdheid - leve de democratie!

De groten worden steeds kleiner en de kleinen worden steeds groter. Dat is het resultaat van de verkiezingen. ...
    De oorzaak is dat elke volkspartij een of meer ‘radicalere’ versies naast zich heeft die de stemmen aftappen. Zo heeft de PvdA te kampen met de SP, GL, D66 en zelfs PVV. ... Laat geen gelegenheid voorbij gaan om erop te wijzen dat zij geen enkele bestuurservaring hebben en wanneer ze de kans krijgen deze verantwoordelijkheid uit de weg gaan. Ik denk hierbij aan het laffe gedrag van GL en SP bij de formatie van 2006. ...


Red.:    Ook hierin is glaszuivere haat te lezen.
     En je moet ze vooral geen eerlijke kans geven. Zeker niet in Amsterdam, als je daar een lijsttrekkersdebat gaat organiseren. Dit is het twee-pagina brede artikel ter introductie, met interviews met alle uitgenodigde lijsttrekkers - we laten alleen de koppen zien:


Uit: De Volkskrant, 05-06-2010.

De nummers 1: stabiel , fatsoenlijk, aflossen, schoon, écht iets te kiezen

Zondag is het podium van Paradiso voor de politieke leiders van Nederland. Zij houden een speech en gaan daarna met het publiek in debat. Hier alvast een voorproefje. Balkenende zal er niet bij zijn. Zie voor meer info:www.verkiezingsgala.nl


Jan Peter Balkenende | CDA

Minder hufterigheid, meer hoffelijkheid


Job Cohen | PvdA

Ik kies voor eerlijk delen, gelijke kansen


Mark Rutte | VVD

Laten we het beste uit onszelf halen


Femke Halsema | GroenLinks

Wie gaat voor groen, die gaat voor goud


Alexander Pechtold | D66


Voor een krachtig, progressief midden


Red.:   Logisch toch: je neemt de grootste partijen: CDA (41 zetels), PvdA (33), VVD (22), GroenLinks (7) en D66 (3). Oh, wacht even: de CU is groter dan D66 en de PVV is groter dan GroenLinks enD66. En de SP is groter dan VVD, GroenLinks en D66. Kijk, CU en de PVV horen er natuurlijk nauwelijks bij, in Amsterdam. Maar dat geldt absoluut niet voor de SP - en de SP is ook een linkse partij.
    Maar daar wringt natuurlijk ook de schoen, hè. De SP is een echte bedreiging voor PvdA GroenLinks en D66. Dus die nodig je veiligerwijs maar niet uit. Precies dezelfde tactiek die de Telegraaf volgde bij haar actie om een aantal lijsttrekeers een deel van die krant te laten vullen. "Waarom niet de SP?", vroeg de "linske" verslaggever aan hoofdredctuer Sjuul Paradijs, in een onverhulde poging om te scoren ten nadele van De Telegraaf. Er was geen "linkse" verslaggever voor handen om aan de Volkskrant-hoofdacteur te vragen waarom de SP niet bij hun feestje was uitgenodigd. 
    De Volkskrant en de Telegraaf - of PvdA (GroenLinks en D66) en VVD (en CDA): eendrachtig tegen de SP.
    En dat geldt natuurlijk ook voor de televisie:


Uit: VARAgids, nr. 23-2010, door Peter Kee

TV-debat

Redetwist

Opmerkelijk: bij de organisatie van politieke tv-debatten gaat meer tijd en moeite zitten in het samenbrengen van de hoofdrolspelers, dan in het vaststellen van de inhoud.


...    Aan de verkiezingsspecials van Het Lagerhuis ging een gelijksoortig strategisch onderhandelingsproces vooraf. ... stuurde het CDA Maxime Verhagen als afgezant naar Het Lagerhuis. ... Dat de minister van Buitenlandse Zaken het debat niet schuwt, bleek ook toen hij Femke Halsema uitkoos als zijn opponent. ...
   Heel anders lag dat voor Emile Roemer die in eerste instantie werd gekoppeld aan Rita Verdonk. Als meest onbekende lijsttrekker is media-aandacht voor hem van levensbelang, maar tot een discussie met het zieltogende clubje van Verdonk wilde hij zich niet verlagen. ...


Red.:   Je indelen bij de geheide losers - ook een truc.
   Nog eentje:


Uit: VARAgids, nr.23-2010, rubriek De Oogst:

Doorvragen

Hoe verrassend tijdloos de vorm van Het Lagerhuis is, blijkt uit de nieuwe reeks (nu met echte politici erbij). Een van de debaters blijft SP-leider Emile Roemer maar bevragen over de studiefinanciering, en hoe Roemer er ook omheen draait, de debater en presentator Paul Witteman bijten door - ook als het debat al minuten verder is. 'Ik heb nog steeds geen antwoord op mijn vraag.' Witteman: 'Ik vind dat u gelijk heeft. Meneer Roemer...' [Het Lagerhuis, 19/5]


Red.:   Iets dergelijks gebeurde in twee andere programma's met Roemer (een was Oog in oog, met interviewer Sven Kockelman), waar dat doorvragen zelden wordt toegepast op poltici uit de oligarchie. Andere slachtoffers waren Rita Verdonk, LPF'ers, Geert Wilders, kortom: vrijwel perfect volgens de oligarchie-niet-oligarchie tweedeling.  De laatste keer dat het een oligarchielid overkwam was toenmalig minister van Integratiezaken Ella Vogelaar, en dat gebeurde door twee anderen gasten (Heleen van Royen en Jort Kelder).
    Tel bij dit alles aan feiten ook de emoties op geuit door Pam en zijn linkse vrienden, en is het beeld duidelijk: "links" opiniemakend Nederland haat de SP. Waarom? Simpel: omdat ze niet hoort bij de oligarchie van besturend en intellectueel Nederland, rechts en "links". Omdat die echte links is:


Uit: De Volkskrant, 05-06-2010, column door Frank Kalshoven, directeur van de Argumentenfabriek

Een beslismachine om uw stem te bepalen

Tussentitel: Geef zelf een gewicht aan ideologie, concrete maatregelen en leider

Hoe bepaalt u welke partij woensdag uw stem krijgt? Nee, niet wie uw stem krijgt, maar hoe u tot die keuze gekomen bent of nog hoopt te komen. Laten we proberen om een soort beslismachine te maken, die helpt de weg te vinden in het grote aantal mogelijkheden.
    Ik zie vier denkrichtingen die tot een bepaalde conclusie kunnen leiden. Mijn suggestie zou zijn om ze alle vier te beproeven, en een gewogen gemiddelde van de bevindingen uw stem te laten bepalen. Over die gewichten straks meer.
    Denkrichting 1: ideologie. U bent, bijvoorbeeld, een liberaal in hart en nieren. Of een sociaal-democraat van huis uit. ... Onze liberaal zou bijvoorbeeld via deze denkrichting kunnen uitkomen op de deelverzameling VVD, D66 en GroenLinks. Maak een rangorde, liefst een topvijf. Heeft u helemaal geen ideologische voorkeuren? Niet getreurd (dat komt straks vanzelf goed), we gaan gewoon verder.
    Denkrichting 2: de verzameling concrete maatregelen. Ideologie is een ding, de concrete set maatregelen die een partij voorstelt voor de komende kabinetsperiode is soms iets heel anders. De SP is een mooie uitzondering: met consequente doorredenering van de kernwaarde gelijkheid kun je zo’n beetje het hele SP-programma invullen. Ideologie en maatregelen sluiten hier naadloos aan. Bij veel andere partijen is de band losser. Is (het beschermen van) de hypotheekrenteaftrek christen-democratisch? Is het liberaal om tegen rekeningrijden te zijn?   ...

Red.:   Frank Kalshoven wordt geafficheerd als directeur van een bedrijf(je)  (dat in mini-consultancy doet), maar hij is econome en jarenlang economisch redacteur van de Volkskrant geweest, in welke hoedanigheid hij een fervent promotor van het neoliberalisme was (en nog steeds is als columnist). Dus alles dat niet negatief is over  de SP kan je van hem aannemen.
    Wat Kalshoven hierover de SP zegt, is dat deze partij zich al één van de weinige houdt aan wat ze vindt - wat ze opschrijft. De rest sjoemelt er mee. Om de voorde hand liggende reden: zouden ze opschrijven wat ze werkelijk vinden: "We moeten vooral voor de belangen van onze eigen bovenste derde klassen van de maatschappij opkomen", dan worden ze weggevaagd.
    Dat de SP echt opkomt voor de onderste tweederde van de maatschappij, is de reden dat de bovenste derde, die boven is geciteerd, de SP zo haat. De haat van de oligarchen voor hen die hun oligarchische praktijken dreigen te doorkruisen.
    De haat is zo groot, dat men er zelfs speciaal wetten voor aanneemt:


Uit: De Volkskrant, 11-04-2011,van verslaggever Emiel van Dongen

Donner: vergoeding politici niet naar partij overmaken

Tussentitel: SP is de enige partij die wordt geraakt door de regeling

Vergoedingen voor politici mogen voortaan niet meer door de overheid worden overgemaakt aan de partij, maar moeten direct naar de politicus. Dat staat in een wetsvoorstel waarover minister Donner van Binnenlandse Zaken (CDA) waarschijnlijk nog voor de zomer de Tweede Kamer informeert. De SP, de enige partij die wordt geraakt door de regeling, is verontwaardigd en noemt het 'gelegenheidswetgeving'.
    Gemeenten, provincies en het Rijk betalen de salarissen, (onkosten)vergoedingen en wachtgelden voor SP-politici nu aan de partij. De SP betaalt, op basis van een schriftelijke afspraak tussen de partij en de politicus, een deel uit. ...


Red.:   Natuurlijk is de maatregel totaal ineffectief, daar de SP de mensen die zich niet aan de afspraak houdt gewoon kan royeren. Wat men natuurlijk ook wel weet. Maar kennelijk strekt de haat zich uit tot het verschijnsel van een waas voor de ogen.
    De reden dat men dit allemaal doet, hoeven we niet zelf te formuleren:


Uit: De Volkskrant, 05-06-2010, door Henk van Houtum en Esther-Mirjam Sent, universitair hoofddocent geografie en hoogleraar economie, Universiteit Nijmegen

Politieke campagne gaat te veel over afrekenen, competitie, winnen

In deze campagne zijn politici verworden tot managers: word klant bij mij, beste consument-kiezer, ik bied u een aantrekkelijke politieke polis.

Juist nu is er een absolute noodzaak een visie op de toekomst te bepalen. Maar in plaats daarvan kruidenieren de politieke partijen op de vierkante millimeter. Gericht op de korte termijn en appellerend aan het eigenbelang van de kiezer, zijn politici verworden tot hebzuchtige managers van BV Nederland.
   De verkiezingscampagne is de afgelopen weken verrassend snel versmald tot een strijd over de economie, waarbij de economie zelf weer is versmald tot een strijd om cijfers.
    Het politieke debat heeft zichzelf in een economische wurggreep van 29 miljard euro bezuinigen laten dwingen, berekend door een computermodel van het Centraal Planbureau. In tijden van onzekerheid en crisis, luistert men graag naar een orakel van Delphi, zelfs als dat slechts schijnzekerheden biedt. ....
     De politiek is daarmee economie geworden. Waarbij de kiezer vooral wordt aangesproken op zijn koopkracht en inkomen. Zo kan het dat partijen die het meest appelleren aan de taal van het eigenbelang, zoals de VVD, het goed doen in de peilingen. ...
    Geheel conform de management-retoriek van een BV, is de taal van de politieke campagne die van afrekenen, competitie en winnen. Met peilingen die hijgerig worden gevolgd als waren het rendementskoersen. ...
    Ook voor politici regeert inmiddels de hebzucht, de wil om zelfs ten koste van de samenleving te scoren. In deze geëconomiseerde campagne zijn de politici zelf verworden tot managers: word klant bij mij, beste consument-kiezer, ik bied u een aantrekkelijke politieke polis.
    Maar een staat is geen bedrijf en een economie geen rekensom. Wat ontbreekt, is het grote verhaal over de staat van het land van morgen. De vele uitdagingen als de klimaatcrisis, energiecrisis en mondiale armoedecrisis schreeuwen om een internationale visie die verder reikt dan het navelstaren naar de nationale onderbuik. Cruciaal is een geloofwaardig verhaal, want meer dan om cijfers draait economie om reputatie, leiderschap en vertrouwen.
    Zoals historicus Tony Judt onlangs in de Groene Amsterdammer fraai verwoordde, is een alternatief nodig voor de ‘kritiekloze bewondering voor een onbegrensde vrije markt, minachting voor de publieke sector en het waandenkbeeld van de onbeperkte groei’. In plaats daarvan, begaan politici dezelfde fouten als de zo verguisde bankiers in de aanloop naar de kredietcrisis. Ook zij laten zich immers leiden door een ongebreideld nastreven van het baatzuchtig eigenbelang, gecombineerd met onrealistisch optimisme, het onderschatten van risico’s en begrensde rationaliteit.    ...


Red.:   Samengevat: ze doen het voor het grote graaien.
     Meteen daarna de bevestiging:


Uit: Volkskrant.nl, 16-06-2010, ANP

Rosenthal laat zich bijpraten over economie

Informateur Uri Rosenthal laat zich woensdag bijpraten door specialisten op financieel-economisch gebied. Even na half tien meldde directeur Coen Teulings van het Centraal Planbureau zich in Den Haag voor zijn gesprek met Rosenthal. Later maken ook demissionair minister Jan Kees de Jager van Financiën en president Nout Wellink van De Nederlandsche Bank hun opwachting.
   Reden voor de gesprekken met de informateur is de moeilijke financieel-economische situatie waarin Nederland verkeert. ...


Red.:    Wie gaat vertellen hoe het met de economie zit: Coen Teulings van het Centraal Planbureau die het Rijnlandmodel dood heeft verklaard en een strak neoliberale aanhanger is van het Angelsaksische graaikapitalisme  ,  en als eerste prioriteit heeft de sociale voorzieningen uit te kleden  , en het beste hulpje van de grootste graaiers (de financiële wereld   ) , president van De Nederlandsche Bank Nout Wellink    .
    Naast de SP wordt natuurlijk ook de PVV universeel gehaat door de oligarchen:


Uit: De Volkskrant, 29-06-2010, van verslaggeefster Yvonne Doorduyn

'PVV is te snel aan de kant gezet'

Het CDA moet onderhandelen over een rechts kabinet met VVD en PVV, óf het expliciet uitsluiten, vindt de oppositie. ‘Ik begrijp de frustratie van Wilders.’

Tussentitel: Roemer (SP) is ook gefrustreerd, omdat hij genegeerd wordt.

De PVV van Geert Wilders is te snel afgeserveerd als mogelijke regeringspartij. Dat stelden PvdA-leider Job Cohen, D66-voorman Alexander Pechtold en Femke Halsema van GroenLinks maandag na afloop van hun gesprek bij de nieuwe informateur, Herman Tjeenk Willink.   ...
    CDA-minister Ernst Hirsch Ballin van Justitie en Binnenlandse Zaken liet maandag op een bijeenkomst van de Wetenschappelijke Raad voor het Regeringsbeleid (WRR) nog eens weten waarom een rechtse coalitie voor het CDA zo ingewikkeld ligt. Hij noemde het ‘onbegrijpelijk’ dat zo veel Nederlanders PVV gestemd hebben, ‘als men zich realiseert welke opvattingen die partij erop nahoudt’.


Red.:   Dat de "linkse" politici zich nu voor praten met Wilders uitspreken is pure tactiek: ze willen die mogelijkheid definitief uitsluiten voor verdergaande onderhandelingen beginnen.
    Een van de talloze uitingen die laten zien dat de media beheerst worden door de establishment-oligarchie met haar afkeer voor SP en PVV:


Uit: De Volkskrant, 30-06-2010, door Sara Berkeljon

'Keiharde afrekening' na tweet over Sieneke

Cornald Maas was ‘verbouwereerd’, na het gesprekje van tien minuten met TROS-directeur Peter Kuipers. Die liet hem weten dat de omroep niet meer met hem wil samenwerken bij het volgende Eurovisie Songfestival.
    Aanleiding is een twitterbericht van 10 juni, de nacht na de verkiezingen. Daarin schreef Maas: ‘Grappige exportproducten heeft Nederland: Sieneke, Joran van der Sloot en de PVV.’ De TROS vindt de inhoud van de tweet ‘volstrekt onacceptabel’.   ...
    Kuipers: ‘Simpel: je vergelijkt Sieneke niet met een moordenaar, en je vergelijkt anderhalf miljoen PVV-stemmers niet met een moordenaar. Ook niet voor de grap.’   ...


Red.:    De TROS is ook een omroep, mar niet eentje die zich profileert met politieke en maatschappelijke onderwerpen. Tot dat smaldeel hoort wel Cornald Maas - zijn associatie met het songfestival is het gevolg van een samenloop van omstandigheden. Maar zijn hart ligt erin ieder geval niet, zoals zijn opmerking over zanger Sieneke laat zien. Maar hier gaat het ons natuurlijk om zijn gelijkstelling tussen PVV-stemmers en Joran vander Sloot, iemand die verdacht wordt van twee doodslagen en psychopathische trekken vertoont. Maas ziet dat anders:
  ‘Je hoeft het niet grappig te vinden, maar het was een feitelijke constatering’, zegt Maas. ...
    Maas kan zich niet voorstellen dat deze ‘enorm futiele aanleiding’ de enige reden was om hem met onmiddellijke ingang aan de kant te zetten. ...

    De formatieperiode biedt veel gelegenheid voor nieuwe wensdromen - en ze komen weinig natter dan deze - het grootste deel staat al in de kop:


Uit: De Volkskrant, 06-07-2010, door Bastiaan Bommeljé, historicus en redacteur van Hollands Maandblad

Zo, en dan nu een minderheidsregering

Hij meent dat elke meerderheidsregering de vraag oproept die Wilders stelde: 'Waarom stemmen we eigenlijk in Nederland? Veel beter is een minderheidskabinet van VVD en D66. Dat zal snel hervormen, en zal, uit angst voor nieuwe verkiezingen, niet gauw worden weggestemd.

Voor wie het formatiegetut in dit land niet vol ongeloof aankijkt, ...
    En nu palaveren de heren of men over het midden (met het CDA, de grootste verliezer van de verkiezingen) of over links gaat samenwerken in een regering die ongetwijfeld meer dan 10 miljard gaat bezuinigen en ook de hypotheekrenteaftrek gaat afbouwen. Allebei verstandig, dat wel, maar niet wat deze politieke tegenstanders beloofden om onze stemmen te krijgen, en niet waarom wij hun ons vertrouwen gaven.
    Het angstwekkende van een al dan niet paarse meerderheidsregering is niet eens het voorspelbare oeverloze gehaspel in de achterkamertjes over de komma’s, de haakjes en de mitsen en de maren. Wij als Nederlands electoraat zijn gehard genoeg om dat lusteloos te ondergaan. Neen, het gevaar is dat elke meerderheidsregering als een groot schel neonlicht boven het Catshuis de vraag oproept die Wilders op tafel gooide: ‘Waarom stemmen we eigenlijk in Nederland?’
Red.:    Even dit punt afhandelen: "Alsof een minderheidskabinet niet dat gevoel zal oproepen ...".
    Vervolg:
  Iedereen die de reality check met goed gevolg heeft afgelegd, begrijpt dat de verkiezingsuitslag wijst in één richting: een minderheidskabinet van de liberale winnaars, VVD en D66.

En al helemaal niet zo'n sterk éénzijdig kabinet.
  Samen kunnen zij een links-liberale hervormingsagenda aan het parlement voorleggen, veel beter en sneller dan met de PvdA of met het CDA, laat staan met een vrijworstelende paarspluscoalitie ooit zou kunnen.

Gevolgd door een keiharde leugen: de combinatie VVD-D66 heeft totaal niets met "links" maken - het is het glaszuivere neoliberalisme.
   En hier komt één van de motieven
  ... Wilders, met wie men begrijpelijkerwijs niet in een regering wil zitten, ...
    Wie na deze verkiezingsuitslag een meerderheidsregering nastreeft, geeft het begrip ‘ongeloofwaardig’ een slechte naam en draagt de PVV in een zetel naar de macht. Nou, bedankt alvast.

Een sterke haat tegen de onderste tweederde van de burgers.
    De oligarchie kent vele deelverzamelingen. Hier is er eentje:


Uit:  De Volkskrant, 06-07-2010, door Yvonne Doorduyn en Jan Hoedeman

Profiel | Informateur Jacques Wallage (PvdA)

'Oud-linkse' lobbyist mag Paars-plus smeden

In de PvdA had Jacques Wallage niet alleen maar vrienden. Zijn aanstelling bewijst de linkse koers van de partij.

De nieuwe informateur van PvdA-huize, Jacques Wallage (62), is een politiek dier. Hij is een vertrouweling van PvdA-onderhandelaar Job Cohen. De in 2009 teruggetreden burgemeester van Groningen is nu hoogleraar integratie en openbaar bestuur. Als voorzitter van de Raad voor het Openbaar Bestuur schreef Wallage enkele weken geleden een brief aan VVD-informateur Uri Rosenthal, met wie hij nu samen een poging onderneemt Paars-plus te smeden.  ...


Red.:    Job Cohen is van Joodse afkomst - dat weet iedereen. Van Uri (Uriel) Rosenthal weten we het via columnist (idem) Max Pam. En der Dritte im Bunde, Jacques Wallage, is het ook, zie hier  . Is het van belang? Ja, want van Job Cohen weten we wat hij vindt van alles aangaande immigranten, en Jacques Wallage heeft verklaard dat hij de Nederlandse grenzen open wil stellen, en dat hij de Nederlandse cultuur maar een minderwaardig cultuurtje vindt (zie vorige bron). Allemaal hartstikke logisch als afstammelingen van een migrantenvolk. En oh ja: Cohen is de landelijke politiek in gegaan om Wilders te stoppen, en Wallage heeft zich in nog krassere bewoordingen over hem uitgelaten. Voorbeeldje:
  Op het terrein van integratie bleef hij een rol spelen. ... Bos’ nieuwe integratienota noemde Wallage in 2009 ‘de agenda van Wilders’.

Rabiate voorstanders van het "Lever Nederland uit aan het moslim-multiculturalisme en kosmopolistisme"-ideaal, dus. Net als de rest van de oligarchen, maar in deze subgroep heeft het vaak een messiaanse vorm. Levensgevaarlijk voor een Rijnlandse maatschappij die ook  hecht aan de waarden van de resident, zeg maar de agrariër en de arbeider, die niet de gelegenheid hebben noch de inclinatie tot het jaarlijkse verhuizen naar een ander land.
    En deze nomadische oligarchen blijken een buitenproportionele invloed op het Nederlandse beleid te hebben.
       Een tussenstand van de gang van zaken in de formatie, en tevens een soort samenvatting van het bovenstaande:


Uit: De Volkskrant, 09-07-2010, column door Nausicaa Marbe, schrijfster

Miljoenen staan buiten spel

Tussentitel: Regent vertelt het volk wat het moet denken en negeert wat het echt denkt

Voetbal en politiek concurreren met elkaar. En het is 10-0 voor Oranje. Wie kijkt niet liever naar de WK-wedstrijden dan naar de journaaluitzendingen? Die hebben zelfs een paar keer de formatie overgeslagen. Daar kwam de weerman weer, zonder dat ook maar een woord over het formatiegedrein was gevallen. Zelfs tijdens de wissel Rosenthal-Tjeenk Willink gebeurde dat. Nu regent het nietszeggende berichtjes ...
    En zo zijn we even vergeten hoe politiek verdeeld de natie is, hoe lastig de verbrokkelde verkiezingsuitslag was, hoe boos Wilders, omdat Hare Majesteit hem niet bliefde voor de tweede gespreksronde. Rechts Nederland is mogelijk over de teleurstelling heen dat er geen rechts kabinet in zicht is. Of heeft zich bij de pakken neergelegd. ...
    Maar geen feestgevoel kan verhullen hoe in Den Haag de kloof tussen burgers en regenten juist nu dieper wordt. Eerst is er effectief voor gezorgd dat de partijen met het meest volkse karakter uit de coalitiearena verdwenen: de SP en de PVV. Onverdeeld electoraat, duidelijke boodschap. Uitgesloten door partijen die een Nederland zeggen voor te staan waarin niemand uitgesloten wordt. De SP is, ondanks het verrassende Roemer-effect in de verkiezingsuitslag, vanaf het begin buiten spel gezet. De roep van de socialisten om een linkse coalitie is genegeerd. Daar is de PvdA te bang voor. Al met al biedt de SP wat sociaal-democratie betreft the real thing.
    Vroeger, zo herinnert mijn schoonvader zich, droegen de stratenmakers op 1 mei een rode roos op de borst. Dat waren mensen die wisten waar ze voor stonden, waar ze op stemden en wat dat opleverde. Een gevoel dat vandaag vooral veel SP-kiezers bindt. Maar op die standvastigheid kijken de verwaaide kosmopolieten van GroenLinks en de ingesleten regenten van de PvdA neer. Het zichzelf zo vrijzinnig, liberaal, flexibel en bruggenbouwend noemend links laat vooral eigen tradities vallen. De SP wordt enkel genoemd als eventuele satelliet in een nog onwaarschijnlijke coalitieonderhandeling waar het CDA eventueel bij zou mogen aanschuiven. Zonder blikken of blozen dus bij de uitgerangeerde conservatieven ingedeeld.
    De angst voor de PVV is van soortgelijke orde. Vreest links de SP, omdat die staat voor wat salonsocialistisch links voor het pluche wil inruilen, zo vreest notabelig rechts de PVV omdat die grotendeels voor hetzelfde staat en daar – anders dan zij – ook nog hardop voor durft uit te komen. Er bestaan uiteraard verschillen met de PVV, maar zijn die groter dan de verschillen met het linksige Paars dat nu vorm krijgt?
    De PVV is natuurlijk een andere gok. Onderhandelen met Wilders brengt de verantwoordelijkheid met zich mee deze nieuwkomer te domesticeren aangaande koranverboden en kopvodden. Maar ook het risico de eigen strenge integratie- en islampolitiek aan de PVV te liëren. Sowieso moet er een duidelijke koers worden gezet op een terrein waar niemand, links of rechts, duidelijkheid aandurft. En moet er eensgezindheid bereikt worden over wat aanvaardbaar is, humaan, democratisch, het algemene belang niet schaadt, religies onderdrukt noch bevoorrecht, zonder inbreuk op de rechtsstaat.
    ... Voorlopig moeten we het doen met Tjeenk Willinks holpraat, die beweert dat Paars-plus het meest recht doet aan de verkiezingsuitslag. Een criante onwaarheid. Het oude, paarse liedje: de koninklijk goedgekeurde regent vertelt het volk wat het moet denken en negeert wat het echt denkt.
 

Red.:    Weer een interventie van Martin Sommer:


Uit: De Volkskrant, 10-07-2010, door Martin Sommer

Tjeenk Willink gaat in de politiek

Tussentitel: Donkere wolk van Wilders wil maar niet wegdrijven

Naarmate de tijd verstrijkt zie je beter hoe zo’n regeringsformatie een overgangsritueel is. We moeten ongeschonden van de ene regering naar de volgende zien te komen. Overgangen zijn riskant, voor je het weet lig je onder een trein. ...
     Informateur Tjeenk Willink droeg deze week de informatie over aan de heren Rosenthal en Wallage. Tjeenk is van zichzelf al een monument van bestuurlijke wijsheid. Je bent geneigd te knikken bij alles wat hij te berde brengt. ...
    Misschien dat vergeetachtigheid ook hoort bij dat overgangsritueel. Maar de recente geschiedenis leert dat men zich elke vier jaar een dun regeerakkoord voorneemt, en telkens weer met een dik verhaal eindigt. ...
    Informateur Jacques Wallage is van de PvdA. Geef toe: Wallage, noch de PvdA, is het toonbeeld van dualisme. Sterker, de hele partijtop van de PvdA onderhandelt momenteel vrolijk mee, dus ouderwets monisme troef. ..
     En zo kon Tjeenk Willink onder dekking van de plechtige toestand deze week een regelrecht politieke interventie doen. Zonder dat er een haan naar kraaide. Behalve Wilders natuurlijk. Naast zijn verslag aan de koningin, had Tjeenk een persoonlijke ontboezeming voor de onderhandelaars geschreven. Ongebruikelijk? ‘Elke formatie heeft zijn ongebruikelijkheden’, wimpelde hij af.
     Onloochenbare feiten, stond boven het eerste punt: Nederland is zeer afhankelijk van Europa, en wordt weerbaarder door gezamenlijk Europees opereren. Aldus Tjeenk. Daar kun je je schouders over ophalen, het was toch een persoonlijke opvatting? Maar Tjeenk Willink staat wel heel dicht bij de koningin, en opvolger Rosenthal zei al dat hij en Wallage ‘die diagnose delen’. En onloochenbare feiten zijn óók de dikke Bertha’s van de argumentatieleer. Ooit was er Thatcher met haar TINA, There Is No Alternative voor haar neoliberale politiek. Nu hebben wij de onloochenbare feiten waarmee Tjeenk Willink verbiedt de positie van Nederland in Europa ter discussie te stellen.
    Zoals bekend denkt de PVV heel anders over Europa. En Geert Wilders stelde meteen schriftelijke vragen over de informateur die buiten zijn boekje ging. Je kunt twisten over de toon – kan die Tjeenk niet ontslagen worden – maar Wilders had gelijk.
    Verderop schrijft Tjeenk over regering en parlement. Partijen moeten ‘over hun eigen schaduw heen springen’. Er moet een opener debatcultuur komen, ook om partijen die niet in het kabinet zitten, tegemoet te komen. Waaronder, schrijft Tjeenk royaal, de grootste winnaar van de verkiezingen. De PVV dus. Maar dan komt het: ‘Het contraseign op initiatieven vanuit de Kamer wordt geweigerd als de beginselen van de democratische rechtsstaat, de internationale positie van Nederland of de financiële uitgangspunten van het beleid in het geding zijn.’
    Met andere woorden, leuk die grotere vrijheid voor de Kamer, maar de toekomstige regering gaat rare PVV-initiatieven niet van een handtekening voorzien. Geen kritische kanttekeningen over de euro, moties over criminele immigranten terugsturen of populistisch gaten schieten in de bezuinigingen. Het lijkt een paniekerige waarschuwing aan de PVV, die intussen 24 kamerleden telt maar bij lange na geen meerderheid. ...
    Driemaal is Wilders sinds de verkiezingen afgeserveerd. Eerst via het na-u-beginsel – er moet vooral met de PVV geregeerd worden, maar wel graag door andere partijen. Toen in de Kamer, waar Wilders in zijn schoenen kreeg geschoven dat hij niet met de VVD wilde praten.
    Nu krijgt ‘de grootste winnaar’ meer ruimte in de Kamer, mits daarmee geen meerderheden van PVV-standpunten worden gemaakt. Wat je er vooral aan kunt aflezen: die donkere wolk van Wilders wil maar niet wegdrijven van het Binnenhof.   ...


Red.:   Het is allemaal aan dovemansoren gericht. Die dovemannen gaan gewoon door met nat-dromen in het openbaar:


Uit: De Volkskrant, 13-07-2010, door Ludolph van Hasselt, directeur vertegenwoordiging Europese Commissie in Nederland

Een kabinet dat louter uit Eurofielen bestaat

De vorming van het nieuwe kabinet is een nogal ingewikkeld proces. Nederlanders voorzien de informateurs van advies.

De heer Tjeenk Willink had het niet beter kunnen treffen. Als Geert Wilders om je aftreden vraagt omdat je een Eurofiel bent, dan wordt je reputatie een verstandig en evenwichtig adviseur van de koningin te zijn op treffende wijze bevestigd.
    De informateur heeft natuurlijk volstrekt gelijk als hij in de bijlage bij het eindverslag erop wijst dat Nederland zijn problemen niet alleen kan oplossen, ...
   ... Het is dan ook te hopen dat de toekomstige ministers ook Eurofiel zijn, want daarmee wordt het Nederlandse belang het beste gediend. Toekomstige bewindslieden zouden naast het vereiste van financieel-economische geletterdheid, waar de informateur op heeft gewezen, ook een minimum aan internationale oriëntatie en begrip voor waarde van het gemeenschappelijke Europese belang moeten hebben, een kwaliteit waarvan maar weinig politici blijk geven.


Red.:   Gegeven het feit dat die huidige politici al bijna de helft van de Nederlandse soevereiniteit hebben verkwanseld, kan dat laatste alleen bedoeld zijn als oproep om heel Nederland op te heffen. De 62 procent van Nederland die hier tegen gestemd hebben, kunnen wat betreft dit soort EU-imperialisten en graaiers het dak op.
    Waarna nog wat verwikkelingen nog een variant opduikt:


Uit: De Volkskrant, 04-09-2010, column door Martin Sommer

Anatomie van een coup d'état

Tussentitel: Er wordt serieus gesproken over een zakenkabinet

Let op, dacht ik gistermiddag nog, komende dinsdagavond doet u nietsvermoedend de televisie aan voor het acht-uurjournaal. Maar wat u zou krijgen was de Nederlandse vlag en het Wilhelmus, en dan een heer van onbesproken gedrag die ‘landgenoten’ zegt. Het had ook woensdag kunnen worden, niet-maandag want dan is Geert Wilders jarig en dit zou nu juist niet zíjn staatsgreep zijn.
    Nee, zo zal het dus niet gaan, en zeker niet meer nu ‘rechtsplus’ is gestrand. Het is hier geen Afrika en er komt geen Comité pour le salut public aan te pas met zonnebrillen en strak opgerolde hemdsmouwen. Een staatsgreep heet hier zakenkabinet. Het blijft Nederland en staatsrechtelijk zal een en ander keurig worden afgehecht. Met een meerderheid van de Tweede Kamer die de benoeming fiatteert van die heer van onbesproken gedrag. Hij zoekt vervolgens een kabinet bij elkaar, van nog meer heren van naam en faam, om een paar jaar orde op zaken te stellen.
    Het is nog niet zover, maar het is een raar idee: er wordt serieus over zo’n zakenkabinet gesproken en nagedacht, achter de schermen, in de Hoge Colleges van Staat en de adviesorganen. H.M. werd al eerder in deze richting geadviseerd. Steeds komen dezelfde namen voorbij. Alexander Rinnooy Kan van de SER, Herman Wijffels, Pieter Winsemius van de WRR, Kees Schuyt van de Raad van State. En voor het vrouwelijke element Neelie Kroes. Mannen van verschillend pluimage, oud-minister Cees Veerman vroeg erom voor de radio, ‘wel een politieke kleur, niet politiek gekleurd’.
     Wat er aan schort is niet de diagnose dat het mis is met de machtsvorming. Tjeenk Willink schreef erover in zijn eindverslag. Hij suggereerde een zakenkabinet om twee redenen. We moeten af van de dichtgesnoerde regeerakkoorden en er moet meer ruimte komen voor de oppositie. Daar heeft hij gelijk in. Er is geen land dat de toekomst zozeer dichttimmert met kookboekachtige regeerakkoorden.    ...
    Op het eerste gehoor zou je zeggen: goed idee dat zakenkabinet. De genoemde namen horen bij soft spoken, CEO--achtige types. Niet zo politiek geprofileerd. Dat sluit mooi aan bij de Nederlandse aandrift om als de golven hoog gaan, te doen alsof er alleen procedurele problemen bestaan. Maar déze regering van externen zou nu juist een heel politiek profiel hebben. Dat kan niet anders, aangezien er eigenlijk maar één echt motief is voor zo’n zakenkabinet: Geert Wilders moet gestopt worden, en dat lukt de oude partijen niet.    ...
    Een zakenkabinet zou een gezicht geven aan de opstand der elite waartoe Guusje ter Horst opriep. Dat is precies het onoverkomelijke bezwaar. De politieke partijen hebben kennelijk niet begrepen wat er aan schort in de samenleving. Waarom zou een handvol losgekoppelde bestuurders die onderling uitmaken wat het landsbelang is, dat wel doen? Hun staat de agressie te wachten die zich tegen het establishment keert, maar dan in het kwadraat.   ...


Red.:   Waarbij dat lijstje van genoemden ook naadloos zou passen in dat van de Eurofielen van het vorige artikel.
    Zoals dit voorlaatste artikel al aangeeft, is de Nederlandse oligarchie natuurlijk als een Siamese tweeling verbonden met de oligarchie in andere landen, samen de Europese en globale oligarchie van het kosmopolitisme vormende  . De volgende auteur, geboren migrant, speelt één van de machtsmiddelen van die internationale oligarchie uit:


Uit: De Volkskrant, 20-08-2010, door Gerard Spong, advocaat.

Gedoogkabinet krijgt hete adem strafrecht in nek

Gerard Spong ... stelt dat Nederland met handen en voeten gebonden is aan twee internationale mensenrechtenverdragen. Paniek over een toekomstige gedoogregering met de PVV is daarom onnodig.

Tussentitel:

...    Nu de formatieonderhandelingen tussen de VVD, het CDA en de PVV vorderen, blijkt dit vertrouwen af te nemen. Vooral bij het CDA. De zogeheten ‘leunstoelgeneratie’, onder aanvoering van oud-premier Dries van Agt, en de oud-ministers Frans Andriessen en Hans van den Broek, heeft onomwonden opgeroepen tot het zich distantiëren van de PVV.
    De commotie is begrijpelijk en invoelbaar. De strijdwijze verbaast echter. Vooral van de scherpzinnige jurist Van Agt, ooit minister van Justitie, had ik verwacht dat hij indringend zou wijzen op de strafrechtelijke mogelijkheden om het dreigend onrecht waartegen hij zich keert aan te pakken. In artikel 355 Wetboek van Strafrecht is toch het ambtsmisdrijf opgenomen van ministers die ongrondwettige handelingen plegen. ...
   Hetzelfde risico loopt een minister als hij zelfs opzettelijk nalaat uitvoering te geven aan bepalingen van de Grondwet of andere wetten, voor zover die uitvoering wegens de aard van het onderwerp tot zijn ministerie behoort.   ...
    Daar komt verder nog bij dat ons land met handen en voeten gebonden is aan twee mensenrechtenverdragen, te weten het Europees Verdrag tot bescherming van de Rechten van de Mens en het Internationaal Verdrag inzake burgerrechten en politieke rechten. Vooral het Europese hof voor de rechten van de Mens te Straatsburg, dat waakt over de naleving van het Europese mensenrechtenverdrag, heeft een indrukwekkende staat van dienst. Een reeks van recente uitspraken van dit hof op het gebied van het recht van vrijheid van meningsuiting van een politicus, het recht op godsdienstvrijheid en het gelijkheidsbeginsel toont aan dat het Europese mensenrechtenverdrag zich vooral door toedoen van het Europese hof stevig heeft genesteld in alle hoeken en gaten van de Nederlandse rechtsorde.   ...


Red.:   De uitspraken van de genoemde organen zijn allen in het voordeel van immigranten, en zijn dus geen weerslag van het recht, maar van de macht. De macht van de oligarchische klasse die (vrijwel) alle posities in het bestuur en de rechtspraak bezet, in ieder geval op het Europese niveau. In de woorden van de auteur (voor wie dat natuurlijk op iets anders sloeg):
  Zodra mensen bekleed zijn met overheidsgezag, dreigt het misbruik. Tegen dat misbruik moet de burger worden beschermd. De burger moet immers onvoorwaardelijk vertrouwen kunnen stellen in de onkreukbaarheid van het gezag.

De internationale uitspraken kunnen dus ten alle tijde door een regering die wel het recht en de democratie volgt, naast zich neer woerden gelegd. Uiteindelijk zal de bezetting van rechtspraak door kosmopolitische oligarchenongedaan moeten worden gemaakt, of deze organen zullen hun jurisdictie verliezen en/of ophouden te bestaan. Dit kan vreedzaam of minder vreedzaam gebeuren, door  een opstand der burgers die door hun besluiten onderdrukt worden in hun belangen om zich te beschermen tegen de misstanden van de immigratie.
    Dit als antwoord op de strijdkreet van de kosmopolitische oligarchen, zijnde de tussentitel van het artikel:
  Slechts de juridische strijdbijl hoeft te worden opgegraven

    De nieuwste hype in de strijd tegen de mogelijke regeringsdeelname van de PVV is dat hij de Grondwet zou schenden. Alweer Martin Sommer plaatst dit in de juiste context:


Uit: De Volkskrant, 21-08-2010, column door Martin Sommer

Gedempte volksinvloed

Tussentitel: Leg Wilders niet langs de lat van artikel 1 Grondwet

Zo zijn we alweer verzeild geraakt in een debat over de Grondwet. Bezorgde CDA’ers beroepen zich op de grondrechten om hun partij uit de buurt van Wilders te houden. Dus volgt opwinding over de grondrechten. Want wat betekent zo’n beroep op de Grondwet? Is dat einde discussie, zoals menigeen graag wil? ...
    Helemaal niet. De Grondwet is uiteraard ook een product van de geschiedenis. Niet dat er zoveel over is nagedacht. Eigenlijk heeft geen hond hem gelezen, ik wed ook 90 procent van die bezorgde CDA’ers niet. ...
    Het gaat natuurlijk vooral over artikel 1, het discriminatieverbod. De laatste bewerking van de Grondwet dateert uit 1983. ...
    De Grondwet van 1983 was een nabrander van de jaren zestig, waarin de overheid ‘voldoende werkgelegenheid, bestaanszekerheid en spreiding van welvaart’ moest bevorderen ...
    Veel rechten, weinig plichten voor de burger. Ja één plicht, en dat was meteen artikel 1. Gij zult niet discrimineren. ... was er geen andere Grondwet dan de Nederlandse met al in haar eerste artikel een algemene verbodsbepaling. Grondrechten zijn bedoeld om de burger te beschermen tegen de willekeur van zijn eigen staat. ...
    ...Begin jaren tachtig bestond er al ‘een probleem’ met de Nederlandse verdraagzaamheid in verband met etnische minderheden. Hans Janmaat werd veroordeeld omdat hij zich tegen de multiculturele samenleving keerde. ...
    ... Ik schreef vorige week: omdat Nederland eigenlijk een onvoltooide of getemperde democratie is. Democratie bestaat uit twee delen, besluitvorming via de meerderheid aan de ene kant, de rechtsstaat aan de andere. In Nederland bestaan allerlei mechanieken om de volksinvloed te dempen, zoals benoemde ambten, een koningin die meeregeert, en vooral: géén volkssoevereiniteit in de Grondwet. In Nederland moet de rechtsstaat beschermd worden tegen het volk.
    De laatste jaren is het debat over islam, integratie en immigratie met ongekende heftigheid gevoerd. En steeds is artikel 1 Grondwet aangeroepen, maar het heeft nauwelijks geholpen. Integendeel, dat artikel heeft zo lang als deksel op de snelkookpan gefungeerd dat we er nu Wilders aan danken.
    Mijn advies aan de bezorgde CDA’ers zou dan ook zijn om Wilders niet langs de lat van de Grondwet te leggen, maar hem te beoordelen en zo nodig te bestrijden aan de hand van tastbare voorstellen. Dat kan nog tot verrassende conclusies leiden. Neem etnische registratie. Staat in het programma van de PVV. Maxime Verhagen maakte er een nummer van toen hij nog erg verontwaardigd was over de PVV. Want: strijdig met de grondrechten.
    Het kalme antwoord zou zijn: etnische registratie gebeurt allang, meneer Wilders. Scholen registreren de achtergrond van leerlingen, om vast te stellen hoe ze extra subsidie kunnen krijgen voor allochtone kinderen met een leerachterstand. ...


Red.:   Hier gaat het even mis. Hier had moeten staan: "Het kalme antwoord zou zijn: etnische registratie gebeurt allang, meneer Verhagen". En als we in verband met ondersteuning mogen registreren, mag dat dus ook in verband met overlast en criminaliteit. Maar je mag wel voor steun registeren, maar niet voor correctie - en dat ligt heel gevoelig:
  Ex-minister Guusje ter Horst vertelde in een interview dat ze ooit als tandheelkundig onderzoekster werkte. En vaststelde dat Turkse en Marokkaanse kinderen veel meer gaatjes hadden. Ze wilde weten waarom. ‘Toen hebben we een vragenlijst bedacht. Nou dat mocht niet. Dat was discriminatie, want teveel op één groep gericht. Vreselijk toch.’

En hier volgt de enig juiste conclusie:
  Misschien is het vooral tijd voor een nieuwe herziening van de Grondwet.

    Nog een demonstratie van hoe wijdverspreid de oligarchie is:


Uit: De Volkskrant, 07-09-2010, van verslaggeefster Ianthe Sahadat

Minder studenten, hoger niveau

Bijna overal in het land is maandag het academisch jaar geopend. ...
    Ook lieten enkele sprekers zich kritisch uit over de verkiezingswinst van Geert Wilders. Rector magnificus Hans van Duijn (Technische Universiteit Eindhoven) noemde de populariteit van de politicus een bloody shame.
    In Nijmegen nam rector magnificus Bas Kortmann van de Radboud Universiteit vorige week bij de opening van het academisch jaar al stelling tegen ‘de sterke anti-islamcampagne’ die Geert Wilders volgens hem voert.


Red.:    Dit is een algemeen sociologisch verschijnsel, dus natuurlijk niet beperkt tot Nederland:


Uit: De Volkskrant, 14-09-2010, van verslaggeefster Mariken Smit

Ook Zweden worstelt met ultrarechts

De gevestigde Zweedse partijen doen er alles aan om de nieuwe, uiterst rechtse partij Zweden Democraten uit de regering te houden. Beide kandidaten voor het premierschap in Zweden hebben een mogelijke coalitie met de nieuwe partij afgewezen.
    ‘Wij zullen niet voor ze buigen’, bezwoer premier Frederik Reinfeldt in een televisiedebat. Zijn sociaal-democratische rivale Mona Sahlin viel hem bij. ‘De Democraten maken altijd de immigranten tot zondebok. Je kunt zo’n partij alleen met een kristalheldere boodschap tegemoet treden: dat we haar niet zullen aanraken, niet met haar zullen samenwerken’, zei Sahlin.
    De Zweden gaan op 19 september naar de stembus. De Zweden Democraten zullen naar verwachting voor het eerst sinds hun oprichting in 1988 zetels in het parlement veroveren. ...
    Volgens premier Reinfeldt zijn de Zweden Democraten een ‘xenofobe, populistische partij’, zoals die in andere Europese landen ook in opmars zijn. Johansson noemt het een ‘one-issuepartij’ die zich concentreert op anti-immigratiewetgeving.
    Een van de leuzen van de partij is: ‘Laat Zweden Zweden blijven’. De partij wil de immigratie met 90 procent beperken, vooral tijdelijke verblijfsvergunningen uitgeven en asielzoekers een verplichte dna-test te laten ondergaan en controleren op tuberculose en hiv voordat zij het land in mogen.
    ‘Ronduit racistisch en anti-islamitisch’, noemt docent politiek leiderschap Jenny Madestam van de Universiteit van Stockholm de partij. ‘Ze hebben hun wortels in het neonazisme, maar hebben nu hun uniformen uitgedaan en lopen in pak. Dit is vooral een cosmetische transformatie.’ ...


Red.:    Precies dezelfde oorzaak: (voornamelijk islamitische) immigratie, precies dezelfde verschijnselen ("Onrust in de islamitische wijk van Malmö"  ), precies dezelfde reactie bij de oligarchen.
    De op het rationele vlak enigszins gehandicapte wordvoerder van het hysterisch multiculturalisme (zijn eigen taalgebruik ("kabinet Bruin 1") overnemende) verklapte de essentie van de oligarchische houding:


Uit: De Volkskrant, 14-09-2010, column door Bert Wagendorp

Zenuwbehandeling

Tussentitel:  Dan verkas ik liever naar een verlichte dictatuur

Maxime Verhagen is weer gestopt met twitteren: het werk aan het regeer- en gedoogakkoord waarbij rechts Nederland zich de vingers zal aflikken, is hervat.   ...
    Overigens mag het er van mij nou wel een keer komen, dat kabinet waar rechts Nederland zich de vingers bij zal aflikken. Ik heb het gevoel dat ik al urenlang op de stoel van de tandarts lig te wachten op een zenuwbehandeling, zonder dat er iets gebeurt omdat de tandarts maar met de assistente blijft overleggen over de precieze aanpak van het probleem.   ...
    Sorry, maar dat kan ik niet meer uitleggen aan mijn buitenlandse vrienden. Als we zo beginnen is de politieke krankzinnigheid definitief een feit en verkas ik liever naar een verlichte dictatuur met een zonnig klimaat.    ...


Red.:    De redactie had het niet duidelijker kunnen formuleren: buitenlandse vrienden boven eigen land, vertrek naar zonnige landen... Het cultuurverraderlijke oligarchische kosmopolitisme van de moderne en oud-testamentische migratiefundamentalisten.
    Nog een bewijs van de keiharde graaimentaliteit van de oligarchen:


Uit: De Volkskrant, 14-09-2010, door Onno Schweers, deelnemer aan het Algemeen Burgerlijk Pensioenfonds (ABP).

Werkgevers moeten extra storten in pensioenfonds

De dekkingsgraad van pensioenfondsen is door een lage rentestand te laag en een aantal pensioenfondsen, waaronder het ABP, wordt geacht maatregelen te nemen, bijvoorbeeld kortingen op pensioenen en/of premieverhogingen.   ...
    In het verre verleden is in de Algemene Burgerlijke Pensioenwet vastgelegd dat de pensioenbijdrage aan het pensioenfonds 21 procent van het loon zal bedragen. Zowel deelnemer als werkgever betaalde een deel van die 21 procent. Dit percentage was gebaseerd op een eindloonstelsel, waarbij rekening werd gehouden met een rekenrente van 4 procent.
    Door de gunstige economische ontwikkelingen in de jaren ’80 en later, kon een veel hoger rendement op de beleggingen worden gehaald dan 4 procent en groeide het vermogen van het ABP tot een veel hoger niveau dan nodig voor de toekomstige pensioenverplichtingen.
    De overheid verminderde haar bijdrage aan het fonds drastisch. Eerst door geld uit het fonds te halen om de rijksbegroting sluitend te maken, en daarna door veel minder dan 21 procent aan het fonds te leveren. ...
    Nu leven we in een tijd dat de economische ontwikkelingen negatiever zijn dan voorspeld in alle vermogensberekeningen. Uitgaande van de huidige berekeningen is de dekkingsgraad (veel) lager dan 105 procent. Waar in het verleden bij het hoge rendement nimmer is gesproken over het verhogen van het pensioen van 70 naar 80 procent van het laatstverdiende loon, met handhaving van een pensioenpremie van 21 procent, wordt nu gesproken over verlaging van het toekomstige pensioen.   ...


Red.:   Een groot deel van dit geld dat gestolen is uit de pensioenen is besteed aan de belastingverlaging van 30 miljard onder de Paarse kabinetten, die grotendeels ten goede kwaen aan de hoge inkomens, waaronder de oligarchen. En de oligarchen willen dat gestolen goed natuurlijk niet terug betalen:


Uit: De Volkskrant, 14-09-2010, van verslaggever Frank van Alphen

DNB: desnoods korten op pensioenen

Tussentitel: 'Afstempelen minder erg dan rekening doorschuiven'

De Nederlandsche Bank ziet geen reden een stabielere rente te hanteren voor pensioenfondsen.
    Dat zei Joanne Kellermann, directielid van De Nederlandsche Bank (DNB), maandag in Bussum tijdens een toespraak voor pensioenbestuurders. Kellermann, die toezicht houdt op de pensioensector, reageerde hiermee op het verwijt van de pensioensector dat de regels de fondsen dwingen te handelen op dagkoersen. ‘Dat het beeld (de rente, red.) regelmatig fluctueert, wil niet zeggen dat op dagkoersen moet worden gestuurd. In het toezicht gebeurt dat dan ook niet’, stelde Kellermann.
    Half augustus maakten Kellermann en minister Donner van Sociale Zaken bekend dat veertien fondsen waarschijnlijk al met ingang van 2011 de pensioenen moeten korten. ...


Red.:   Mevrouw Kellermann is ook lid van die subcultuur waartoe Bert Wagendorp ook behoort.
     In deze verzameling nog niet vermeld, hoe de linkse beweging hiervan deel is gaan uitmaken:


Uit: De Volkskrant, 17-09-2010, column door Nausicaa Marbe, schrijfster.

Taalachterstand bij de PvdA

Tussentitel: Linkse politicus heeft zich ijskoud vervreemd van zijn kiezers

Er zou een nieuwe taal nodig zijn om het populistisch affront te pareren. Nieuwe woorden moeten ervoor zorgen dat ‘het volk’ niet zwicht voor rechtse rancuneretoriek. Steeds vaker hoor je die oproep aan links, vooral aan de PvdA. ...
    De huidige flauwte van links – het bekende ‘gebrek aan antwoord op Wilders’ – is inderdaad zichtbaar in taal en toon. Maar er bestaan geen taalformules die de schade direct ongedaan maken. Dat links tegenwoordig de retorische aansluiting met ‘het volk’ mist, is het resultaat van een lang ideologisch proces dat wellicht met de natuur van het linkse geloof en utopisme zelf te maken heeft.
    In zijn Humanisme et Terreur (1947) hekelt de Franse filosoof (van marxistische huize) Maurice Merleau-Ponty het simplistische denken over goed en kwaad, geweld, maakbaarheid van de vrijheid, zin van de geschiedenis. In een pleidooi voor herkenning van ambiguïteit en een realistische analyse van het kwaad in de politiek, spreekt hij van een regressie in het politieke denken. Er wordt, stelt hij, een probleem over het hoofd gezien: dat de menselijke natuur van dien aard is dat die geen gelukkige oplossingen genereert.
    Dat is een kernachtige, tijdloze kritiek op alle utopische dwaasheid. Kritiek die, met een tijdsprong naar ons heden, ook moeiteloos geldt voor de politiek correcte verheerlijking van het multiculturalisme als enige juiste ideologie. ...
    Nieuwe woorden zullen linkse regenten niet geloofwaardig maken: als zelfgenoegzame heersende klasse hebben zij een beeld van de realiteit dat niet overeenkomt met de realiteit waarin de kiezer leeft. Dat dedain, die verwaarlozing, zulke desinteresse, is te horen in loze borstklopperij over bijvoorbeeld ‘binding’ en ‘wij sluiten iedereen in’. Ziedaar de erosie van links.
    Vroeger was de linkse politicus geporteerd voor gelijkheid en solidariteit. Nu achten veel leden van die kaste zich kosmopolitischer, verfijnder, toleranter, barmhartiger, intelligenter en milieuvriendelijker dan hun electoraat. Deze dubbele moraal en ijskoude vervreemding van de noden van de (traditioneel linkse) kiezer hebben een ravijn geschapen waar die ‘nieuwe taal’ fluks in zal donderen. Landelijke uitzondering: SP-voorman Emile Roemer, die dichtbij de werkelijkheid blijft die hem ter harte gaat. Hij maakt niet de indruk dat hij groepen kiezers rekent tot klootjesvolk.   ...


Red.:   Een samenvatting van het voorgaande:


Uit: De Volkskrant, 20-09-2010, door Daan Brouwer

Afkeer van populisme uit naakt eigenbelang

Angst voor populisme is angst dat de belangen van 95 procent van de bevolking zwaarder gaan wegen.

Daan Brouwer | Daan Brouwer is de auteur van het boek Waarom de mensen balen van de politiek (Papieren Tijger). In de ruwe interventies van SP en PVV klinkt plotseling de stem door van de bouwvakker, de slager, de ziekenverzorger en de gehandicapte.

Tussentitel: Democratie is prima, maar we moeten het natuurlijk niet overdrijven

Een modieus verwijt in columns en actualiteitenprogramma’s is dat van ‘populisme’. Met name de Partij voor de Vrijheid (PVV) en de Socialistische Partij (SP) krijgen het etiket ‘populistisch’ opgeplakt en worden zo soepel afgeserveerd. Een gemakkelijke manier om politieke stromingen die ons niet aanstaan, aan de kant te schuiven.
   Volgens de grote Van Dale is populisme een ‘populaire, oppervlakkige, (enigszins) demagogische betoogtrant’. En demagogie (‘altijd ongunstig’) is ‘het in beweging brengen, opruien van de massa met retorische middelen, leugenachtige voorstellingen en valse leuzen’. Als synoniem noemt Van Dale ‘volksmisleiding’.
    Nu kan men werkelijk niet volhouden dat alleen op de linker- en rechterflank van het politieke spectrum de burgers worden voorgelogen en misleid. Hierin is de essentie van het populisme dus kennelijk niet gelegen. De woorden ‘opruien’ en ‘massa’, die Van Dale gebruikt, verraden méér van wat de critici van PVV en SP eigenlijk bedoelen. Een ontwikkelde en welgestelde burger laat zich niet ‘opruien’, en behoort wis en zeker niet tot de ‘massa’. De genoemde partijen blijken een taal te spreken die daarentegen wél aanslaat bij de medeburgers die niet ontwikkeld en welgesteld zijn. ...
    In de politiek gaat het niet in de eerste plaats om ideeën en het gezonde verstand, maar om belangen. Natuurlijk, belangen hullen zich graag in ideeën, in hooggestemde frasen, in aantrekkelijke toekomstbeelden. Politici verbergen graag dat ze opkomen voor belangen. (Dat geldt trouwens ook voor de prominenten in de opinie-industrie.)
     Meteen dringt de vraag zich op: belangen van wie? Gaat het om individuele burgers of om afzonderlijke bedrijven en instellingen? Hoewel er genoeg voorbeelden van politici zijn die het niet beneden hun waardigheid achten om heel particuliere belangen te behartigen, spelen grootschaliger belangen een veel zwaardere rol.
    Volgens het CBS had 4,2 procent van de ruim 7 miljoen Nederlandse huishoudens in 2008 een netto besteedbaar inkomen van 75.000 euro of meer. In dit relatief kleine segment treffen we de hierboven genoemde welgestelde burgers aan. Verreweg de meesten zijn niet echt schatrijk, maar ze zijn wel goed opgeleid, wonen in mooie huizen in de betere wijken, voorzien van alle comfort dat het moderne leven biedt, met een grote mate van bestaanszekerheid.
   Deze bemiddelde bovenlaag drukt een veel krachtiger stempel op de Nederlandse politiek dan haar numerieke omvang rechtvaardigt. Hoe ze dat voor elkaar krijgt, laat ik nu buiten beschouwing. In elk geval heeft ze specifieke belangen, die – al dan niet verhuld – in de politieke arena vaak een doorslaggevende factor vormen.
   En het is beslist onjuist dat alleen de VVD en de Telegraaf opkomen voor de kleine welgestelde minderheid; ook veel andere partijen, zoals CDA, PvdA en GroenLinks, houden zorgvuldig rekening met haar belangen. Dit komt niet alleen tot uiting bij specifieke kwesties (zoals een bepaalde belastingmaatregel), maar ook in het streven naar behoud of versterking van die aspecten van de maatschappelijke orde, die de bevoorrechte positie van de bovenlaag garanderen.
  Inmiddels hebben SP en PVV het politieke strijdperk betreden, en in hun ruwe interventies klinkt plotseling de stem door van de bouwvakker, de slager, de ziekenverzorger, de gehandicapte, de werkloze, de politieman en de gepensioneerde winkelbediende. ... Geschrokken slaan de welgestelde medeburgers de ontwikkelingen gade. Ze willen uiteraard geen veranderingen die hun aangename manier van leven in gevaar brengen. Democratie is prima, maar we moeten het niet overdrijven.
   Hier stuiten we op de verborgen kern van het populismeverwijt: door partijen als SP en PVV dreigen de belangen van de ‘minder ontwikkelde massa’ zwaarder te gaan wegen in de politieke besluitvorming. ...
    Tot nu toe heb ik SP en PVV over één kam geschoren. Dat is precies wat veel politieke commentatoren ook plegen te doen. De verschillen tussen beide partijen zijn evenwel groot en diep. Dat blijkt onder meer uit de geheel verschillende manier waarop de media en de gevestigde politieke macht hebben gereageerd op Marijnissen en Wilders. De SP is groot geworden ondanks de media en de houding van verwante partijen als PvdA en GroenLinks. De PVV heeft juist geprofiteerd van buitensporige publiciteit en de welwillende houding van VVD en CDA. Deze partijen, die zich doorgaans in grote mate laten leiden door de belangen van de welgestelde bovenlaag, gokken er duidelijk op dat ze de plebeïsche neigingen van de PVV kunnen wegdrukken.
    Ze vertrouwen erop dat ze met steun van Wilders hun plannen kunnen doorzetten: het verder snoeien van de collectieve voorzieningen, minder ontslagbescherming, de verlaging van de collectieve pensioenen, enzovoort. In ruil daarvoor mag de PVV met meer autoriteit haar antimoslimkruistocht voortzetten. Het is onvoorstelbaar dat VVD en CDA steun voor hun programma zouden zoeken bij de SP. Dat bewijst al voldoende dat PVV en SP wezenlijk van elkaar verschillen. Iedere commentator die suggereert dat deze beide partijen eigenlijk één pot nat zijn, zit er dus naast. ...


Red.:    En nog een bevestiging hiervan vanuit het CDA:


Uit: De Volkskrant, 18-09-2010, door Lidy Nicolasen

In Memoriam | CDA 1980-2010

Wilders en de SP zijn met onze agenda gaan lopen

Vijftien zetels in de peilingen, geen visie op de grote kwesties, verdeeldheid en ruzie. Over een paar weken viert het CDA zijn 30-jarig bestaan, maar wat is er nog van over?

...   Reden genoeg om een bezoek te brengen aan Jan Schinkelshoek. Hij zat op de reservebank voor de Kamer, maar heeft zich inmiddels teruggetrokken. ...
    ... Ook hij praat over solidariteit en gerechtigheid en de waarheid die in het midden is te vinden, daar waar het CDA zit.
    De zoektocht is niet uniek voor Nederland. De christen-democratie in Duitsland probeert zich eveneens te hervinden. Een wegbereider lijkt de Britse filosoof Phillip Blond met zijn pleidooi voor de Red Tory, de rode conservatief die de traditionele waarden respecteert en toch opkomt voor de gewone man. Het probleem is namelijk dat de middenklasse zich verweesd en verlaten voelt en steeds harder moet sappelen om rond te komen. Deze ‘ruggengraat van de samenleving’ ziet dat er goed wordt gezorgd voor de onderklasse, waartoe veel migranten horen. Aan de andere kant weten ze de hogere klasse, die heeft laten zien zichzelf uitstekend te kunnen verrijken.


Red.:    Dat er goed gezorgd wordt voor de onderklasse is een leugen (de geplande bezuinigingen van 18 miljard in 2010 komen grotendeels daar terecht), waarna overblijft: de hogere klasse heeft zichzelf kunnen verrijken.
    Marcel van Dam wrijft ook zout in de wonde:


Uit: De Volkskrant, 23-09-2010, column door Marcel van Dam, socioloog.

Waarheen gaan de ontheemde CDA-kiezers?

Er is in het CDA iets bijzonders aan de hand, dat van verstrekkende betekenis kan zijn voor ons politieke bestel. Vanwege het confessionele karakter was het CDA de enige grote partij in ons land die pretendeerde de hele bevolking in al haar schakeringen te vertegenwoordigen. Het was geen belangenpartij, maar een verlangenpartij: het verlangen maatschappelijk fricties te overbruggen op grond van algemeen christelijke principes. Het CDA was geen belangenpartij, maar een beginselpartij, een middenpartij uit principe.
    Als de huidige poging een rechts minderheidskabinet te formeren slaagt, komt daar een eind aan en bekent het CDA zich tot een rechtse partij, die de belangen behartigt van mensen met een volle portefeuille die dat graag zo houden. In een indrukwekkend optreden in Buitenhof trok CDA-prominent Herman Wijffels de voor het CDA logische conclusie: fuseren met de VVD.
    Wat de richtingenstrijd in het CDA zo bijzonder maakt, is dat de founding fathers van het CDA onverbloemd stelling nemen tegen het huidige partijestablishment en hun beginselen prioriteit geven boven hun loyaliteit. ...
    ...
 

Red.:   En een bevestiging voor links:


Uit: De Volkskrant, 18-09-2010, column door Martin Sommer

Links koestert nu de gevestigde macht

Tussentitel: De directe democratie is door rechts gekaapt

Ik zat in de trein met het Wildersboek De tovenaarsleerling van Meindert Fennema. Goed boek. Een vooraanstaande PvdA’er schoof aan. Ik liet hem het boek zien. Hij keek misprijzend. Een omhooggevallen fractiemedewerker, was het oordeel, of woorden van die strekking. Maar dat is Wilders nu juist niet!, zei ik. Hij was hoog bij de VVD, bijna tweede man in de fractie. Hij wist alles van het sociale stelsel, en van het Midden-Oosten. Lees dat boek dan!
    Het mocht niet baten. Wilders werd bij wijze van spreken afgeserveerd als een havo-klantje. Ayaan Hirsi Ali had in haar tijd, ondanks haar even radicale ideeën, altijd wel een zekere grachtengordel–appeal. Wilders niet. Ayaan is niet alleen beeldschoon, maar ook een deftige dame. Zij mocht nog wel eens een sjieke lezing houden. Wilders niet. Hij was een havo-klantje. Hij moet dat neerbuigende oordeel gevoeld hebben.
    Wat tegenwoordig van links resteert, is vooral de goede smaak, beweerde Hendrik Jan Schoo altijd. ...
    Waarom heeft iedereen een hekel aan ons? Vragen ze zich bij de PvdA tegenwoordig wanhopig af. Dit is het antwoord. Standsbesef. De revolutie van de jaren zestig keerde zich tegen de standenmaatschappij. Power to the people. Sinds Nieuw Links stond de opstand onder aanvoering van de PvdA. Tegen de regenten en tegen de vermolmde instituties.
     Nu zijn de rollen omgekeerd. De sans-culotten zijn rechts geworden. En de verdedigers van de status quo links. Het volk moet zich er toch maar niet te veel mee bemoeien, vanwege slechte smaak en opvoeding. Zie de discussie die deze week door Anil Ramdas werd gestart op de site van het Vlaamse debatcentrum De Buren over ‘het culturele drama’. Daarin schrijft Ramdas: ‘Wat kun je anders zeggen van de meeste Telegraaf-lezers, SBS-6- en RTL-kijkers en PVV-stemmers dan dat ze boers, onbehouwen, ruw, plat, vulgair, ordinair en ongemanierd zijn?’
    Dat is hét kernprobleem waar de linkse partijen niet uitkomen, aangezien ze zichzelf nog altijd beschouwen als dragers van de emancipatiegedachte. Ze hebben een hekel aan het volk gekregen.  
    Een fraai voorbeeld staat ook in het laatste nummer van het politieke blad S & D, een themanummer over democratisering. Dick Pels beschrijft in het meest prikkelende stuk hoe men bij GroenLinks is omgesprongen met de ‘populistische uitdaging’. Namelijk niet.
    In het laatste verkiezingsprogramma heeft GroenLinks het referendum geschrapt. Toch maar liever geen directe invloed van het volk. ...
    Zo komen we bij de formatie, ... Nadat de drie rechtse partijleiders de koningin feitelijk in de kou hadden laten staan, was de bezorgde vraag van Pechtold (D66) of we binnenkort alleen nog naar het paleis gaan om een kopje koffie te drinken.
     Goede vraag, met dien verstande dat juist D66 ooit was opgericht om het systeem te laten ‘ontploffen’. Ook Pechtolds enthousiasme voor die ontploffing is aanzienlijk gezakt, sinds de directe democratie in de formulering van Dick Pels door rechts is ‘gekaapt’. Wat resteert is uithuilen in de mantel van majesteit.


Red.:   Met als aanvulling dat D66 natuurlijk op geen enkele wijze tot links behoort, waar het nog wel wordt ingedeeld - D66 is (bijna) net zo rechts als de VVD.
    Ook hier een bevestiging van Marcel van Dam:


Uit: De Volkskrant, 23-09-2010, column door Marcel van Dam, socioloog.

Waarheen gaan de ontheemde CDA-kiezers?

... Wat nu in het CDA gebeurt, heeft al plaatsgevonden binnen de PvdA, zij het op een andere manier en voor een groot deel verborgen. Heel geleidelijk is ook de PvdA opgeschoven van een beginselpartij naar een belangenpartij. Van de sociaal-democratische beginselen is alleen in de retoriek nog iets terug te vinden. In de praktijk van de dagelijkse politiek heeft men uit machtspolitieke overwegingen gekozen voor het dienen van de sociaal-economische belangen van de middenklasse in plaats van die van de mensen aan de onderkant van de samenleving. De sociaal-democratie heeft vroeger geprobeerd, niet zonder succes, kiezers uit de middenklasse te winnen op basis van het uitgangspunt dat we met zijn allen verantwoordelijk zijn voor iedereen en dat ieder mens recht heeft op volwaardige participatie in de samenleving. Nu berust men in een blijvende en zelfs toenemende achterstand van mensen met de laagste opleiding en het laagste inkomen omdat het wegwerken van die achterstand ten laste van hogere en middeninkomens electoraal moeilijk te verkopen is. ...


Red.:  De jeugdige overmoed leidt onderstaand tot een vorm van naïviteit die ook nog een  expliciet onthult waar het allemaal om gaat - in een wat andere volgorde van de citaten:


Uit: De Volkskrant, 30-09-2010, door Lodewijk Pessers

De volksrechtbank buigt zich gretig over de aanklachten tegen de politieke elite

Lodewijk Pessers (1984) is masterstudent informatierecht aan de Universiteit van Amsterdam. ...

Tussentitel: In een democratie vergt het moed om de opvattingen van de man in  de straat te bestrijden

    ... In een democratie vergt het moed om als politicus de gemakkelijke opvattingen van de man in de straat te bestrijden en niet louter als een echoput te fungeren. ...
    Omdat het openbaar bestuur het eigen nut zelden met concrete, inzichtelijke resultaten kan aantonen, zijn representanten hiervan al snel verdacht. Als deze bovendien de verdediging van complexe of ondankbare standpunten niet voeren, uit angst voor het heilige gelijk van de burger, zal het wantrouwen alleen maar toenemen. Een volk dat nooit wordt tegengesproken, zal zich continu blijven verontwaardigen over zowel de politieke als economische bovenlaag, over het inkomen van minister Bos en van accountant Bos. Het is ontegenzeglijk waar dat een dergelijk klimaat huichelarij en hypocrisie voortbrengt, zij het van een ander soort dan waar de woede zich nu op richt.


Red.:    Het pleidooi voor aristocratie, als je het met meel in de mond zegt, want erg veel "aristeus", "besten", is dit natuurlijk zelden of nooit, en het is vrijwel altijd gewoon oligarchie of nog erger. En in ieder geval mag het volk niet klagen over wat deze besten zoal doen. Maar waar klaagt het volk dan over? Hierover:
  Wouter Bos, de voormalig minister van Financiën, gaat bij zijn nieuwe werkgever KPMG zo’n 400 duizend euro per jaar verdienen, rekende Het Financieele Dagblad uit. Op de nieuwssites stromen algauw de reacties binnen van lezers die stoom mogen afblazen.
    In een mengeling van gemeenplaatsen, oprechte boosheid en verzuchtingen keert het publiek zich tegen de man die zich ooit druk maakte over de excessieve beloningscultuur. Hoewel oproepen tot collectieve verontwaardiging een haast dagelijks weerkerend fenomeen zijn geworden, lijkt er nog geen vermoeidheid op te treden. Integendeel. De volksrechtbank buigt zich met gretigheid over alle aanklachten die tegen de politieke elite worden ingediend: een minister die een file passeert, vanaf een vakantieadres wordt ingevlogen naar Den Haag of de dubbelparkerende burgemeester.
    Uiteraard is er niets mis mee dat het volk het openbaar bestuur scherp in de gaten houdt en ageert tegen verspilling van gemeenschapsgeld. Ook is het volstrekt legitiem als een oud-minister, die zich jarenlang heeft gemengd in het maatschappelijke en politieke discours, ook na zijn functie wordt bevraagd op zijn handelen, zijn motieven en – indien nodig – op zijn geloofwaardigheid. Echter, de grote tekortkoming van de volksrechtbank, daarbij inbegrepen de journalistiek als openbaar aanklager, is dat vaak de verkeerde vragen worden gesteld en ondeugdelijke vonnissen worden geveld.
    Waarom zijn de vragen die gesteld worden niet de juiste? Getuige de eerder genoemde lezersreacties bij de berichtgeving over de nieuwe functie van Wouter Bos is vooral de hoogte van zijn salaris de steen des aanstoots. Net als eerder Wim Kok, die als commissaris bij ING zich onvoldoende verzette tegen de ongebreidelde bonuscultuur, zouden socialisten hun principes graag tegen betaling opzij zetten. Waarom, zo klinkt het, zou hij geen genoegen kunnen nemen met een lagere beloning dan ruim tweemaal de Balkenendenorm? Uiteraard had het hem vrijgestaan een lager salaris te bedingen of vrijwillig een deel ervan aan de staatskas of aan goede doelen te doneren. Toch zou het mij verbazen als dat werkelijk de principes waren die Bos huldigde als minister, sociaal-democraat of econoom.

En dit klagen gaat niet over de echte fout:
  ... de grote tekortkoming van de volksrechtbank, daarbij inbegrepen de journalistiek als openbaar aanklager, is dat vaak de verkeerde vragen worden gesteld en ondeugdelijke vonnissen worden geveld.
    Waarom zijn de vragen die gesteld worden niet de juiste? Getuige de eerder genoemde lezersreacties bij de berichtgeving over de nieuwe functie van Wouter Bos is vooral de hoogte van zijn salaris de steen des aanstoots. Net als eerder Wim Kok, die als commissaris bij ING zich onvoldoende verzette tegen de ongebreidelde bonuscultuur, zouden socialisten hun principes graag tegen betaling opzij zetten. Waarom, zo klinkt het, zou hij geen genoegen kunnen nemen met een lagere beloning dan ruim tweemaal de Balkenendenorm? Uiteraard had het hem vrijgestaan een lager salaris te bedingen of vrijwillig een deel ervan aan de staatskas of aan goede doelen te doneren. Toch zou het mij verbazen als dat werkelijk de principes waren die Bos huldigde als minister, sociaal-democraat of econoom.

Wat zijn dan wel die zaken waar het om gaat en die fout gaan::
  ... de endemische huichelarij van de politiek die zich opvattingen laat slijten door opiniepeilers. In de rol van openbaar aanklager begrijpen de media echter dat ze, zeker in de concurrentie met weblogs, met toegankelijke bewijzen dienen te komen: liever een loonstrookje dan een abstract requisitoir.

Het zijn de politiek en de media die te veel hun oren laten hangen naar de mening van het volk! En dat men zich hier druk om maakt ...:
  Getuige de eerder genoemde lezersreacties bij de berichtgeving over de nieuwe functie van Wouter Bos is vooral de hoogte van zijn salaris de steen des aanstoots. Net als eerder Wim Kok, die als commissaris bij ING zich onvoldoende verzette tegen de ongebreidelde bonuscultuur, zouden socialisten hun principes graag tegen betaling opzij zetten. Waarom, zo klinkt het, zou hij geen genoegen kunnen nemen met een lagere beloning dan ruim tweemaal de Balkenendenorm?

... is dus onterecht - in andere woorden: een vermeend geval ...
  Niet de vermeende huichelarij van een minister die een overstap maakt naar de accountancy dient aan de kaak gesteld te worden...

Want stel je voor: als Wouter Bos, of Wim Kok, of welk ander dan ook, op grond van maatschappelijke verantwoordelijkheid genoeg hen zo moeten nemen met een premiers-salaris, een  magere twee ton euro (een kleine halve miljoen in guldens), waarvoor zou je dan nog je best doen? Waarvoor zou je dan nog gaan studeren? En zeker zo'n zware studie als de juristerij?   .  Zulke studies, met door grote productiviteit gekenmerkt hoogstaand maatschappelijk nut, moeten toch zonder bezwaar salarissen boven de twee ton euro opleveren....? Iets anders zo moreel toch niet te verantwoorden zijn...?  .

 Dit stuk van de student onthult natuurlijk de kern van de oligarchie: het gaat uiteindelijk om het puur materiële eigenbelang, verkocht in mooie praatjes. Het soort praatjes dat aanleiding is om voor de zoveelste keer nog maar eens de bekende illustratieve reactie van stal te halen - hij staat hiernaast.

En even nog een blik op de mensen waar het om gaat:







Uit: De Volkskrant, 30-09-2010, column door Marcel van Dam, socioloog

Moderne verworpenen der aarde

Tussentitel: Volkswijken zijn verweesd door afbouw van verzorgingsstaat

Deze week publiceerde Forum, Instituut voor multiculturele vraagstukken, in samenwerking met het Verweij-Jonker Instituut, een rapport onder de titel Een vreemde in eigen land. Daarin wordt verslag gedaan van een onderzoek onder autochtonen in een aantal gemengde wijken, die moeite hebben met de multiculturele samenleving.
    De bewoners van die wijken zijn verweesd. Ze hebben het gevoel niet te worden gehoord, niet te worden gezien en niet te worden gekend door de andere wereld die wordt bevolkt door mensen die bevoorrecht zijn, zowel qua inkomen als qua intellect, en die geen flauw benul hebben hoe ‘Jan met de pet’ zijn dagelijkse leven inricht en met welke problemen die te maken krijgt. Ze haten de overheid die ze zien als vijand omdat die hen op allerlei gebied in de steek heeft gelaten. Veel bewoners hebben een laag inkomen rondom het minimumloon, waarvan de koopkracht nu lager is dan dertig jaar geleden. Naar hun gevoel maken ze geen echt deel meer uit van de samenleving. Hun inkomen is te laag om volwaardig te kunnen deelnemen aan de consumptiemaatschappij. Ze kunnen hun kinderen niet geven wat hun klasgenootjes hebben. Ze zijn de moderne verworpenen der aarde.
    ... De witte woede aan de onderkant is vooral veroorzaakt door het materiële achterblijven op de gemiddelde welvaartsgroei en de gevoelens van uitsluiting en doelloosheid die daarvan het gevolg zijn. Het is die woede waar anomie, normloosheid, uit voortkomt. Zoals die ook aan het eind van de 19de eeuw bij het industrieproletariaat bestond. Vanaf het einde van de 19de eeuw is, onderbroken door twee wereldoorlogen, een proces van humanisering begonnen via de opbouw van de verzorgingsstaat. Sinds ongeveer 1980 wordt die geleidelijk weer afgebouwd. Ik durf te stellen dat de verschijnselen die nu in het rapport van Forum worden gekoppeld aan de ‘verweesde’ groep autochtonen in de onderzochte gemengde wijken, alles met die afbouw te maken hebben. De bewoners van die wijken voelen zich al tientallen jaren achtergesteld. Op 8 januari 1992, bijna 20 jaar geleden, schreef ik op deze plaats al een column over dat fenomeen onder de titel Gekoesterde problemen.   ...


Red.:   Een week later heeft Van Dam ook de cijfers uitgerekend:


Uit: De Volkskrant, 07-10-2010, column door Marcel van Dam, socioloog.

Huilen met de pet op

Tussentitel: Tot 2015 leveren de lage inkomens tussen de 5 en 10 procent in

Het CDA-congres en de aandacht daarvoor in de media vormden het voorlopige hoogtepunt in de hysterie die Wilders in de samenleving en de politiek teweeg weet te brengen. ...
    De algehele verwarring werd op een potsierlijke manier compleet gemaakt bij het begin van het strafproces tegen Wilders. ...
    Het is allemaal heel erg, maar wat het zo onverdraaglijk maakt, is dat de hysterie zaken overwoekert die veel belangrijker zijn en die getuigen van een veel kwaadaardiger ziekte in onze samenleving. Verhagen noemde op het CDA-congres het regeerakkoord ‘sociaal, solide, solidair’. Een grotere leugen is nauwelijks te bedenken. Net als die van werkgeversvoorzitter Wientjes die in NRC Handelsblad: zei: ‘In sociaal opzicht is dit een erg links kabinet’.
    Iedereen die de notitie van het Centraal Planbureau over de effecten van de voorgestelde bezuinigingen en lastenverhogingen doorkijkt, kan de leugen van Verhagen en Wientjes gemakkelijk zelf ontmaskeren. Lagere inkomens leveren veel meer in dan hogere inkomens. In 2015 zullen mensen met een laag inkomen tussen de 5 en 10 procent hebben ingeleverd. Verreweg de grootste bezuiniging vindt plaats in de sociale zekerheid, ruim vier miljard euro. Als ik de lijst doorneem met maatregelen die de koopkracht negatief beïnvloeden, vind ik er zegge en schrijven één die op mij betrekking zou kunnen hebben: ik zou wat meer btw moeten betalen als ik een kaartje wil kopen voor een concert of bij de aankoop van een schilderij.
    Mensen met een laag inkomen worden getroffen door talloze bezuinigingsmaatregelen. Zo zal de bijstandsuitkering over een lange periode worden gekort, oplopend tot 2.000 euro per jaar, 166 euro per maand. Terwijl vanaf 1980 de koopkracht van de bijstandsuitkering al zeer aanzienlijk is gedaald. Willens en wetens worden mensen dieper in de armoede gestort om, zoals het Centraal Planbureau zegt ‘de financiële prikkel voor uitkeringsgerechtigden te versterken om een baan te zoeken en te aanvaarden’. Iedereen weet al jaren dat een flink deel van de mensen in de bijstand nooit en te nimmer een baan zal vinden, ook al gaan ze op hun kop staan. Hetzelfde geldt voor een andere groep zwakkeren die bijna geen kans hebben op de arbeidsmarkt, mensen die nu werken op sociale werkplaatsen. ...


Red.:    De Volkskrant houdt jaarlijks een ranglijst van de Nederlandse elite binnen de oligarchie bij. Dit jaar zijn ze ook ondervraagd over hun positie ten opzichte van de rest van de bevolking:


Uit: De Volkskrant, 10-12-2010, van verslaggevers Wilco Dekker en Ben van Raaij

Elite heeft geen antwoord op opkomst populisme

De elite van Nederland vindt de opkomst van het populisme en de toegenomen invloed van Geert Wilders een groot probleem, maar moet een antwoord schuldig blijven. Ruim de helft van de bestuurlijke top heeft er geen vertrouwen in dat de bestuurlijke elite een krachtig alternatief kan bieden voor de boodschap van populistische partijen.   
    Dat blijkt uit een enquête van TNS Nipo in opdracht van de Volkskrant onder vierhonderd invloedrijke Nederlanders, onder wie CEO's, wetenschappers, topambtenaren, bankiers, (oud-)politici en cultuurpausen. Dat is zo ongeveer de groep die door Wilders geregeld onder vuur wordt genomen, omdat ze het land zou hebben laten afglijden. Ruim 250 mensen reageerden, een respons van 63 procent.   ...


Red.:    Oftewel: ze keren zich tegen de maatschappelijke opvattingen van de meerderheid van de bevolking, maar kunnen die standpunten niet weerleggen, en hun eigen eigen standpunten niet uitleggen. Dan hoef je eigenlijk niet verder te praten. Er is maar één conclusie mogelijk: opzouten.
    En voor de zekerheid geven ze nog wat bevestigingen van die conclusie:
  Ruim driekwart van die bestuurlijke elite vindt de opkomst van het populisme in Nederland een groot probleem.

Ruim driekwart is dus volstrekt ondemocratisch.
  Ook driekwart vindt dat de toegenomen invloed van Wilders de internationale reputatie van Nederland schaadt.

Want natuurlijk bestaat de internationale politiek en nestuur uit dezelfde soort mensen.
  De vraag of de PVV-leider een gevaar voor de rechtsstaat is, splijt de elite: de helft vindt van wel, de andere helft niet.

Vertaald: ze zijn het er mee eens dat ze zelf de rechtstaat in gevaar brengen.
      In de democratie is wat meer vertrouwen: bijna tweederde vindt niet dat de opkomst van Wilders die in gevaar brengt. Eveneens tweederde vindt het ook goed dat een politicus als Wilders een stem geeft aan de maatschappelijke onvrede.
    En als ze oplossing noemen, want is dat dan? Een gok: "Ze gaan het nog beter uitlegen ...":
  Vier op de tien respondenten zien wel kansen. Ze adviseren 'meer laten horen', 'visie ontwikkelen en perspectief bieden' en 'keuzes maken en stelling nemen' worden als mogelijkheden. Ook 'het debat aangaan in de media', 'leiderschap tonen' en 'goed luisteren naar de gewone man' worden genoemd.

Nauwelijks een gok, want dit is inderdaad wat ze al bijna tien jaar roepen ...
    Wat een armoede en geestelijke deprivatie. Je kan er zo doorheen zien: dit gaat natuurlijk alleen maar over zeer kleinzielig eigenbelang. En alweer raak:
  Mark Rutte is de lieveling van de 'bovenlaag': hij krijgt een 7,5. De VVD is ook de grootste partij in de bestuurlijke elite.

Wat dat is het enige idee van de VVD: eigenbelang  .
     Ook de Volkskrant ziet de betekenis van deze onthulling:


Uit: De Volkskrant, 11-12-2010, hoofdredactioneel commentaar, door Raoul du Pré

Nieuwe verhoudingen

De afkeer van de PVV jegens de bestuurlijke elite is wederzijds. De normale verhoudingen in het land zijn weg.

Geert Wilders en zijn PVV hebben hun afschuw van de bestuurlijke elite nooit verhuld: de elite denkt vooral aan zichzelf, is het contact met de werkelijkheid verloren en is hoofdverantwoordelijk voor de 'islamisering' van het land.
    Het antwoord van die elite staat vandaag in deze krant: de afkeer is geheel wederzijds. ...


Red.:   Het gebruik van de term 'antwoord' is onjuist, want keert oorzaak en gevolg om: het egon met de afschuw van de elite van de opvattingen van de lageropgeleide meerderheid van Nederland. De opkomst van de PVV was een reactie, oftewel een "antwoord". Niet dat men dar iets van heeft geleerd:
  Als het aan de elite had gelegen, was de PVV nooit in de regeringscoalitie terecht gekomen. Integendeel, dan was 'het beest getemd', de verkiezingsuitslag terzijde geschoven en was er een 'kabinet op afstand' geformeerd met zwaargewichten uit weldenkende kringen, in de hoop dat de rust in het land weldra zou terugkeren.
    Waarschijnlijk geheel onbedoeld bevestigt de elite zo het beeld van de hooghartige ons-kent-ons-cultuur waartegen de PVV zich afzet: bevalt de verkiezingsuitslag niet, dan doen we het op onze manier. ...

Waarmee tevens de voorgaande analyse van deze website op zijn hoofdpunt, het bestaan van een oligarchie, onderschreven wordt. Waarna er vervolgens weer een fout wordt gemakt:
  De afloop is bekend. VVD, CDA en PVV bijten zich vast in hun avontuur en tonen zich niet ontvankelijk voor bedenkingen van buitenaf. Alle pogingen van de afgelopen maanden van de elite om de totstandkoming van het minderheidskabinet-Rutte te voorkomen, liepen op niets uit.

Want natuurlijk maken VVD en CDA een integraal deel uit van die elite. Misschien niet alle stemmers, maar wel (vrijwel) alle bestuurders. De fout is veroorzaakt doordat men vergeten is dat de elite uit twee delen bestaat: de rechtse en de linkse.
  En nu het er is, gaat het kabinet zonder zich veel aan te trekken van protesten uit die kring voort op de ingeslagen weg. De bezuinigingen op de 'elitaire kunstsector' zijn daarvan het meest sprekende voorbeeld.

Dat bezuinigingen op 'elitaire kunstsector' is de rechtse elite die "wraak" neemt op het linkse deel van de elite. Iets waar men kennelijk geen besef van heeft, gezien de laatste opmerking:
  Voor de elite is het recept nu: wonden likken en anticiperen op de nieuwe werkelijkheid. Dat is de enige manier om weer snel voet aan de grond te krijgen op het Binnenhof.

    Martin Sommer geeft weer een samenvatting van de ontwikkelingen:


Uit: De Volkskrant, 18-12-2010, door Martin Sommer

Het wordt hun tegen ons

Tussentitel: Dat deze regering er is gekomen, is een revolutie

Terwijl de kabinetsformatie deze zomer in volle gang was, speelden 'mensen van kaliber' elders in Den Haag op een geheim tweede schaakbord om, zodra mogelijk, een zakenkabinet op afstand van de politiek te vormen. De nette rechtvaardiging was dat de kwaliteit van de huidige politici tekortschoot. Het werkelijke motief was dat Wilders met zijn abjecte ideeën niet in de buurt van de macht mocht komen. Bekende namen kwamen voorbij: Veerman, Wijffels, Rinnooy Kan. 'De notabelen wilden het dorp redden', schamperde een scepticus die van hoed en rand wist. Het kwam er niet van omdat, in de woorden van een betrokken zwaargewicht, SER-lid Louise Fresco, niemand wilde doorpakken.
    Volkskrant-collega's Wilco Dekker en Ben van Raaij tekenden de schaduw-formatie gedetailleerd op (Vervolg, 11 december). Daarna bleef het merkwaardig stil. Het hele land zit op WikiLeaks te turen, terwijl bij ons om de hoek aan de Kneuterdijk werd gecomplotteerd door notabel Nederland. Vergelijk dat eens met het boek Tegels lichten (1972) van de PC Hooftprijs-laureaat H.J.A. Hofland. Die beschrijft (eerste druk, blz. 79) het kenmerkende gedrag van de autoriteiten van de jaren zestig als volgt: 'Er was een niet geringe, zelfbewuste minderheid die vond dat er al meer dan genoeg werd geëmancipeerd, dat al veel te veel mensen hun neus in de publieke zaak staken, en dat de parlementaire democratie dit hinderlijke proces alleen maar bevorderde, zodat een manier moest worden gevonden om in te grijpen (typische term uit de notabele woordenschat).'
    Die hoflandse verontwaardiging ontbreekt nu. Misschien uit gêne over het weinig democratische gehalte van het geheime overleg, waarschijnlijker omdat menigeen net als die autoriteiten van toen denkt dat het inderdaad tijd is paal en perk te stellen aan de laagvoorhoofdige bemoeienis met de politiek. De gelijkenis tussen het onversneden paternalisme van toen en nu is frappant. De terminologie ook: 'Ervaren bestuurders, gezaghebbend leider, zaken goed regelen.' Je kreeg dankzij de reconstructie van Dekker en Van Raaij een fraai inkijkje bij ons soort mensen. Neem het afscheidsfeestje van CDA-fractieleider Van Geel, waar 'je zo 25 ministers kon recruteren'.   ...
    Het is nog altijd EU-beleid dat de helft van de Europese bevolking dit jaar(!) wetenschappelijk of hbo-geschoold zou moeten zijn. Dit heet de Lissabon-agenda. Ik heb dat altijd een idiote ambitie gevonden. Alsof de helft van de bevolking dat niveau in zijn mars had ...
    Nu blijkt een tweede gevolg van die diploma-inflatie: een nieuwe vorm van afsluiting van de bovenkant. We zijn de meritocratie voorbij.


Red.:    Een onzorgvuldigheid: die meritocratie is er nooit geweest. Er zijn bepaalde vormen van elitaire geslotenheid minder geworden, het erfelijke hevven van macht, maar dat is slechts gradueel, en op de meeste bestuurlijke vlakken is er het netwerken voor in de plaats gekomen. En daarin speelt merites een zeer beperkte rol:
  Als iedereen een diploma heeft, is dat geen selectiecriterium meer en gaan minder fraaie, minder objectiveerbare factoren weer een rol spelen bij de totstandkoming van de elite. Stand en klasse werken niet meer, wel: ons soort mensen, met ons soort opvattingen. Dat geldt ook voor de bestuurlijke elite en de ambtenarij waar de partijkaart de laatste jaren alleen maar onmisbaarder is geworden. 'Je herkent ze zo.'

En dit kabinet is alleen een kleine verschuiving binnen dit palet, en niet zo fundamenteel als Sommer denkt:
  Realiseer je je de geslotenheid van de bestuurskaste, dan is het bijna een revolutie dat dit kabinet er toch is gekomen. Nederland heeft nu een regering die zich weinig van de weldenkende mensen aantrekt. Des te opmerkelijker, omdat het voor een belangrijk deel zelf bestaat uit loepzuivere bestuurlijke insiders. 

Het belangrijkste doel van degenen die dit kabinet gecreëerd hebben, is om de groei van de PVV te remmen.
    Dagblad De Pers, bij monde van wetenschapsjournalist Marcel Hulspas, kraakt nog hardere noten in een lang artikel - bedenk hierbij dat Hulspas beslist geen Wilders-aanhanger is, want hij heeft vele stukjes tegen hem geschreven:


Uit: DePers.nl, 09-01-2011, door Marcel Hulspas

Tweespalt | Laag of hoog opgeleid

Zonder een diploma ben je een nul

Dwars door de Nederlandse samenleving loopt een kloof, die ook nog eens steeds groter wordt. Onderwijs bepaalt of je meetelt, of dat je altijd een loser zult blijven.

Eerst het goede nieuws: de jeugd van Nederland wordt steeds gezonder. Dat blijkt uit een rapport van het Sociaal Cultureel Planbureau dat vorige maand verscheen. De jeugd is de afgelopen tien jaar gezonder gaan eten, minder gaan roken (ook minder hasj), en minder gaan drinken. Vijf jaar geleden had driekwart van de jongeren tussen elf en zestien al gedronken, nu is dat 65 procent.
    Maar dan nu het slechte nieuws: ‘de’ jeugd bestaat niet meer. Er is sprake van een groeiende kloof tussen jongeren in het vmbo en havo en jongeren in het vwo. Neem roken: vijf jaar geleden rookte een kwart van de vmbo/havo-leerlingen, en vijf procent van de vwo’ers. Nu zijn die percentages 15 en 1 procent. Het drinkgedrag laat eenzelfde verschuiving zien. Roken en drinken, gewoontes die een direct funest effect hebben op de levensverwachting, zijn straks kenmerkend voor lageropgeleiden. Met alle gevolgen van dien. Nu is het al zo dat hogeropgeleiden een paar jaar langer leven dan lageropgeleiden. Dat verschil zal de komende jaren nog groter worden.
     Het is één voorbeeld van een verontrustend verschijnsel: de Nederlandse samenleving valt steeds duidelijker uiteen in twee klassen die nauwelijks nog met elkaar omgaan. Klassen die afgebakend worden door één enkele eigenschap. Niet afkomst, niet inkomen, niet het geloof. Opleiding, daar draait het om.   ...
    Nog niet eens zo lang geleden werd gedacht dat opleiding de Grote Gelijkmaker zou zijn: de weg waarlangs slimme arbeiderskinderen op konden klimmen tot de top, en waarlangs de domme nazaten van de elite alsnog naar beneden zouden tuimelen. In de nieuwe ‘meritocratische’ samenleving had iedereen evenveel kans om te klimmen. Menige (vooral socialistische) onderwijsminister heeft getracht om het onderwijs zodanig te hervormen dat het werkelijk zo zou functioneren. Zonder succes. De praktijk bleek taaier dan de droom.
    Het vwo anno 2011 is net zo exclusief, net zo voorbehouden aan de elite als de gymnasia van een eeuw geleden, zoals de Nijmeegse onderwijssociologe Nicole Tieben heeft aangetoond. De maatschappelijke elite van nu stoomt haar kinderen klaar voor een geheel eigen traject langs de betere (witte, dure) scholen, veilig verwijderd van alle maatschappelijke tegenstellingen. En de onderwijsverschillen zijn de laatste jaren alleen maar groter geworden. Niet alleen door het wegvallen van de zuilen, waarbinnen organisaties bestonden die talentvolle kinderen omhoog konden stuwen, maar ook door veranderingen binnen het onderwijs.
    De instroom van allochtone leerlingen heeft het onderwijsniveau van basisscholen in de achterstandswijken ernstig aangetast. Die ‘zwakke’ en ‘zwarte’ scholen worden door de opleidingselite zorgvuldig gemeden. En de leerlingen van zwakke scholen stromen voor een belangrijk deel door naar de vmbo’s die in de greep waren van het ‘Nieuwe Leren’. Daar draaide alles om het ‘leren hoe te leren’. Concrete kennis en vaardigheden, een vak leren, waren niet langer noodzakelijk, want de samenleving ontwikkelde zich immers zo snel. Aldus de hogeropgeleiden die het voor het zeggen hadden. Het was ongetwijfeld goed bedoeld, maar die neerbuigende houding leidde er alleen maar toe dat de kloof tussen ‘hoog’ en ‘laag’ nóg groter werd, en het zelfbeeld van de vmbo-leerling kelderde. Hij weet waar hij straks zal belanden. Gezond leven? Je ‘normaal’ gedragen? Het zijn hun waarden allang niet meer.
    De nieuwe opleidingselite beheerst de top, en deelt de lakens uit. We zijn beland in een ‘diplomademocratie’, zoals de politiek filosofen Mark Bovens en Anchritt Wille het noemen. De Nederlandse politieke, bestuurlijke en economische top bestaat volledig uit mensen met een academische opleiding – een ander traject naar de top bestaat niet meer.   ...


Red.:   Op zich misschien wel juist, maar niet een echte verklaring voor de tweedeling. want vroeer ging het net zo. het verschil is dat dat het verschil een extern kenmerk heeft gekregen:een diploma. Maar er is wel een zekere verschuiving opgetreden: afkomstig uit de lagere klasse met een diploma, kom je nu verder dan vroeger, alhoewel zelden in de top.
  Door het wegvallen van de oude zuilen voelt de opleidingselite geen solidariteit meer met enig deel van de lager opgeleide klasse. Men werkt uitsluitend voor zichzelf – en is er ook heilig van overtuigd dat men het succes geheel aan zichzelf te danken heeft.

Dat wegvallen van de zuilen is een samenvallend gevolg. De oorzaak is de opkomst van de Angelsaksische ideologie en het neoliberalisme.
  In hun vorige maand verschenen studie De diplomademocratie schetsen Bovens en Wille een zelfvoldane kliek van ‘kosmopolieten’ die neerkijkt op Nederland en minachting koesteren voor ‘gewone’ Nederlanders en de politieke thema’s die zij aandragen. De sociale zekerheid is duur en moet op de schop (daar maken ze zélf toch geen gebruik van), en de instroom van niet-westerse immigranten is ‘goed voor de economie’. 

In de roos. Dit is de VVD, D66, GroenLinks elite. Vrijwel de gehele groep. Vrijwel dezelfde als de groep van de multiculturalisten. Kijk maar:
  De groeiende onvrede onder de lageropgeleiden, over stedelijk verval, criminaliteit, vreemde culturen en niet te vergeten: over de arrogante elite zélf, wordt door de opleidingselite het liefst psychologisch geduid als het rancuneuze gezeur van losers die de snelle veranderingen in de globaliserende samenleving niet bij kunnen houden. (...) Ze weigeren die kritiek, en dan met name de ‘islamofobie’, serieus te nemen. Het gaat om uitingen van ‘frustratie’ die beantwoord moeten worden met een beroep op ‘tolerantie’ (de elite heeft toch ook geen last van allochtonen?)

Precies. En dus:
  Wie de opkomst van de PVV wil begrijpen, moet opnieuw kijken naar opleiding. De opleidingskloof is ook in de Tweede Kamer zichtbaar geworden. Laagopgeleiden, eenderde van het electoraat, zijn massaal gegaan voor nieuw rechts, dus de VVD of PVV. De VVD maakte enige angstige momenten mee met het vertrek van Geert Wilders, maar heeft dankzij een hard standpunt op het gebied van immigratie de weg naar het laagopgeleide electoraat gevonden.

Om vervolgens dat  laagopgeleide electoraat economisch een poot en een half uit te draaien (en misschien was het daar wel om te doen...).
  Hoogopgeleiden, ook eenderde, zoeken hun toevlucht in toenemende mate bij GroenLinks en D66. De elite heeft daarmee haar eigen partijen: de helft van de academici in ons land stemt GroenLinks of D66. Aan de andere kant van het spectrum trekt de PVV onder die groep hooguit drie of vier procent. Maar onder laagopgeleiden is de PVV inmiddels met gemak de grootste partij, terwijl de ‘linkse’ stemmers daar in hoog tempo uitsterven.
    De resterende groep met een middelbare opleiding heeft op dit moment geen thuis. ...

Hoe gaat het verder?:
  Gaat het hier om een tijdelijk verschijnsel? Zullen de lageropgeleiden weer tot rede komen en zal de samenleving terugkeren naar ‘hoe het vroeger was’, zoals de elite al jaren stilletjes hoopt? ... Maar inmiddels zitten we al twee jaar in een diepe crisis, en de beweging naar links is uitgebleven.
    ... Inmiddels is duidelijk dat Wilders wellicht ‘economisch links’ kan praten, maar op dat vlak niets kan bieden. En toch blijven de kiezers hem trouw. Laagopgeleiden willen niet alleen gehoord worden, ze willen niet alleen hun straat en hun land terug, ze zijn blijkbaar ook bereid daarvoor te betalen.    ...
    De PvdA en SP hebben dat niet door. Die hebben al hun kaarten gezet op de ‘onvermijdelijke’ sociale onrust. Maar die onrust zou wel eens heel goed achterwege kunnen blijven. Het lijkt er op dat de sociaal-economische thema’s hebben afgedaan. Het gaat niet om de centen. Het electoraat is niet gek, of zielig gefrustreerd door de globalisering. Het gaat om hoe Nederland eruit moet zien. Als de opleidingselite dat niet inziet, gaat zij harde confrontaties tegemoet.

De PvdA kan niet vanwege har achterban. De SP durft niet, vanwege de dan zeker volgende verkettering door de elite in de media. De SP is de echte staatsvijand van de elite.
    Hulspas schetst vrijwel hetzelfde beeld als hierboven al is gedaan, en ook sterk gelijkend op de conclusies van Sommer, hoewel de laatste wat voorzichtiger is. Omdat de laatsten formeel behoren tot de groep van de hogeropgeleiden, de bovenste derde, kunnen hun woorden, volgens de informatieregels  , als hoogst betrouwbaar worden bestempeld. En is de analyse gegeven hierboven afdoende onderbouwd.
     GroenLinks-senator en Volkskrant-columnist Evelien Tonkens heeft het genoemde boek kennelijk ook gelezen:


Uit: De Volkskrant, 12-01-2011, column door Evelien Tonkens

Gelukkiger als niet alles een ratrace is

Tussentitel: Als het lot ze selecteert, doen lager opgeleiden veel vaker mee, blijkt bij burgerfora

...  lager opgeleiden zijn politiek slecht vertegenwoordigd, betogen Mark Bovens en Anchrit Wille in De diplomademocratie. Hoger opgeleiden vormen nog geen derde van de bevolking, maar domineren wel de politiek. Hoger opgeleiden gaan vaker stemmen en nemen vaker deel aan interactief beleid en burgerinitiatieven. Ze zijn bijna tweemaal zo vaak lid van een politieke partij of actiegroep. Driemaal zo vaak doen ze mee aan demonstraties en (internet-)discussies. Van de bewindslieden en Tweede Kamerleden is 90 procent hoger opgeleid.
     Ook in het maatschappelijk middenveld, van oudsher boodschapper van signalen uit de samenleving en kweekvijver van politiek en bestuurlijk talent, maken hoger opgeleiden de dienst uit. Lager opgeleiden zijn minder vaak lid van vakbonden, vakverenigingen, werkgeversorganisaties, sportverenigingen, en milieu- of derdewereldorganisaties. Bovendien zijn deze organisaties, net als politieke partijen, papieren organisaties geworden, met slapende donateurs, bestierd door hoger opgeleide professionals. Mogelijkheden om mee te praten en je via scholing en training te ontwikkelen van koffieschenker tot bestuurder zijn vrijwel verdwenen.   ...


Red.:    Een voorbeeld is de wereld van de woningbouwverenigingen,die stichtingen zijn geworden waaruit de ledenraadvergadering, waar de lageropgeleide nog wel iets kon zeggen, is verdwenen. De middelbaar- en hogeropgeleiden gebruiken hun nieuwe dominantie in die wereld, om huurgelden opgebracht door lageropgeleiden te besteden aan projecten gericht op de middenklassen en sociale voorzieningen die eigenlijk door de hele gemeenschap, inclusief midden- en hogeropgeleiden die in koopwoningen zitten, zouden moeten worden betaald. Een typisch "omgekeerde Robin Hood"-geval
  Hoger en lager opgeleiden leven in verschillende werelden, betogen Bovens en Wille. Ze verschillen in kennis, vaardigheden, ervaringen, voorkeuren, zorgen en belangen. Lager opgeleiden hebben problemen met vmbo of roc, hoger opgeleiden met het studiehuis. Voor lager opgeleiden is globalisering een last: geluidshinder van buren die je taal niet spreken. Voor hoger opgeleiden is globalisering een lust: studiereizen naar verre oorden. Lager opgeleiden maken zich zorgen om criminaliteit, veiligheid, leefbaarheid en nationale identiteit. Hoger opgeleiden winden zich meer op over het milieu en de derde wereld. In politiek en maatschappelijk middenveld domineren de zorgen van hoger opgeleiden. Problemen met het studiehuis kregen veel meer aandacht dan problemen op het vmbo. En tegenover de milieu- en ontwikkelingsorganisaties staan geen even krachtige en ledenrijke organisaties voor veiligheid, leefbaarheid of monoculturalisme.

Dat laatste is niet waar: er is een krachtige organisatie voor monoculturalisme: de PVV. Maar dar keert de hele ovenklasse, inclusief Evelien Tonkens, zich fanatiek tegen.
  De stem van lager opgeleiden moet versterkt, vinden Bovens en Wille. Vaker stemmen, met opkomstplicht, meer referenda en direct gekozen bestuurders.

En daar keren ze zich ook al tegen: geen referendum over Europa, enzovoort. Zo ver gaand, dat men vraagtekens is gaan zetten bijna de democratie, met gebruik van terminologie als"populisme", omdat het volk op de PVV is gaan stemmen.
    Tonkens heeft ook een algemeen recept:
  Dat opleiding betere toegang verschaft tot politieke macht is al erg genoeg; voorkomen moet worden dat het ook deuren opent tot betere zorg, onderwijs of rechtshulp, betogen Bovens en Wille. Dat vereist inkomensnivellering, schreef ik (29 december). Onzin, reageerde Arnon Grunberg. 'Inkomensverschillen zijn vooral op microniveau een probleem: erg is dat de buurman een duurder wijntje drinkt, niet dat de voetballer een miljoen verdient' (5 januari). De woede richt zich inderdaad niet zozeer op de enkele voetballer, maar wel op het leger van voetballers, directeuren en ministers dat hun kinderen naar een dure Amerikaanse universiteit kan sturen en zich een dure advocaat kan permitteren terwijl anderen collegegeld noch advocaat kunnen betalen. 'In een meritocratie worden mensen niet gelukkiger door ze hors concours aan de ratrace te laten meedoen', vindt Grunberg. Maar we worden wel gelukkiger als niet alles een ratrace is. Als we allemaal toegang hebben tot dezelfde goede scholen, verzorgingshuizen en advocaten.

De ideologie van de ratrace is al sinds de jaren tachtig populair in dit soort kringen.
    Een ander artikel van Evelien Tonkens dat de politieke oligarchie duidelijk neerzet:


Uit: De Volkskrant, 29-12-2010, column door Evelien Tonkens, bijzonder hoogleraar burgerschapskunde

Inkomensnivellering is goed tegen de crisis

... Hoe is het mogelijk dat de politiek van links tot rechts kiest voor vergroting in plaats van verkleining van de inkomensverschillen? De inkomensverschillen zijn sinds 1960 fors toegenomen. Dit gebeurde vooral in de jaren tachtig. Nivellering en gelijkheid zijn uit. Gelijkheid wordt geassocieerd met eenheidsworst, smoren van talent en belonen van luiheid, domheid en slechtheid.   ...


Red.:    En dat gebeurt bovendien tegen de wil van de meerderheid van de bevolking:
  Tweederde van de bevolking is trouwens voorstander van inkomensnivellering, volgens een onderzoek van het Centraal Bureau voor de Statistiek uit 2007. De meeste mensen willen grotere gelijkheid.

Dat kleinere inkomensverschillen beter zijn voor vrijwel iedereen, blijkt hier  .
   Overigens is dit iets dat ook speelt bij de zogenaamd noodzakelijke bezuinigingen in 2011 ten gevolge van de financieel crisis veroorzaakt door de rijken:
  Als we de belasting van de 8 procent rijkste Nederlanders met 3 procent verhogen, hoeven we helemaal niet te bezuinigen, zo becijferde de econoom Geert Reuten van de Universiteit van Amsterdam onlangs. Want met deze bescheiden belastingverhoging voor een kleine groep zeer rijken halen we in één klap 18 miljard binnen. De hele bezuinigingsoperatie waar al maanden drukte om is, wordt daarmee overbodig.
    Alle politieke partijen, met uitzondering van de SP, portretteren de bezuinigingen als noodzakelijk. Het voornaamste verschil is het gevoel erbij. Links betreurt de bezuinigingen en trekt sombere gezichten. Rechts is zichtbaar blij: een lang gekoesterde wens gaat in vervulling zonder noemenswaardig protest. Te roepen dat de economie dit vereist, is eindelijk afdoende.

   Een basiselement van de oligarchie is het nauwe verband tussen bedrijfsleven en politiek. :


Uit: De Volkskrant, 02-02-2011, door Tjerk Gualthérie van Weezel

Wat ziet Ernst & Young in Jan Peter Balkenende?

Jan Peter Balkenende is van de straat. Hij wordt vier dagen per week partner bij accountantsbureau Ernst & Young. Hij werkt al een dag per week als hoogleraar.
Wouter Bos ging ook al naar een accountantskantoor, wat hebben oud-politici daar te zoeken?

Het zal Ernst & Young niet om de kennis van begrotingen te doen zijn. Oud-politici hoeven ook geen jaarrekeningen goed te keuren. Balkenende wordt, net als Bos, adviseur. Ernst & Young, dat wereldwijd 144 duizend werknemers heeft, adviseert bedrijven bij strategische vraagstukken.   ...

Is dit een opmerkelijke stap voor een oud-premier?
...    Er zijn wel meer oud-premiers die de overstap naar het bedrijfsleven maakten. Zo kreeg Wim Kok kort na zijn aftreden commissariaten bij ING en Shell. Ook Piet de Jong en Barend Biesheuvel stortten zich in de dagen na hun premierschap op controlerende posities bij grote Nederlandse bedrijven. ...

Over geld gesproken...
Daarover doet Ernst & Young geen uitspraken. Maar het is wel te herleiden: het inkomen van een partner hangt af van de winst. Bij een gemiddeld jaar zou dat voor een zij-instromer die 'op basis van ervaring' op het hoogste niveau begint, naar schatting 750 duizend euro zijn. Dat is ruim vier keer de Balkenendenorm.


Red.:    Bekend is de uitdrukking (van de Amerikaanse president Eisenhower) "het militair-industriële complex". Veel gevaarlijker is "het politiek-industriële complex".
    Maar van de oligarchie maken nog meer groepen uit. Bijvoorbeeld deze:


Uit: De Volkskrant, 31-01-2011, door Bob van den Bos

Ambtenaren krijgen steeds meer macht

Er vindt een machtsverschuiving plaats van politiek naar ambtenarij, die democratisch onverantwoord is.

Bob van den Bos | Bob van den Bos is politicoloog en voormalig lid van de Eerste Kamer, de Tweede Kamer en het Europees Parlement voor D66. 'Ambtenaren vullen machtsvacuüm op, omdat de politieke top overbelast is.'


Tussentitel: Burgers kiezen de politici en niet de ambtenaren

WikiLeaks heeft onthuld dat Nederlandse topambtenaren hebben geprobeerd via Amerikaanse diplomaten PvdA-leider Bos te bewerken. Voormalige bewindslieden reageren in koor dat hun medewerkers nooit eigenmachtig optraden. Oud-minister Kooijmans kan zich niet herinneren dat Nederlandse bewindslieden ooit onder druk zijn gezet via een vreemde mogendheid.
    Ik wel. Uit mijn proefschrift blijkt dat de Nederlandse ambassadeur bij de Europese Gemeenschap Nieman achter de schermen bij zijn buitenlandse collega's verzet mobiliseerde tegen het voorstel voor een nieuw verdrag van zijn eigen minister Van den Broek (1991). Niemand had inhoudelijke en tactische bezwaren ('onhaalbaar'). Staatssecretaris Dankert wilde de topambtenaar wegens obstructie ontslaan, maar premier Lubbers hield dit tegen. In mijn boek Mirakel en Debacle beschrijf ik hoe de politieke besluitvorming die leidde tot het Verdrag van Maastricht, vergaand gestuurd werd door enkele ambtenaren van BZ.
    Meer studies wijzen op hetzelfde verschijnsel. Zo werd de besluitvorming over de aanschaf van de JSF volledig gedomineerd door militairen (dus ambtenaren) van de luchtmacht. Politieke en economische overwegingen werden zo ondergeschikt aan technische voorkeuren.
    De fundamentele vraag is daarom hoe groot de macht en invloed van de ambtenaren eigenlijk is. Mijn antwoord luidt: veel groter dan democratisch verantwoord is.


Red.:    Deze voorbeelden laten meteen zien in welke richting die invloed van ambtenaren gaat - en tussen twee haakjes: dit betreft natuurlijk alleen de topambtenaren, de elite: die Europeanisering, globalisering, kosmopolitisme, massa-immigratie, en de algehele uitverkoop van de belangen van Nederland in het algemeen.
     Kijk maar hier:
  Een onderschatte reden voor verambtelijking ligt in de europeanisering van het openbaar bestuur. De Europese regelgeving blijft zich verbreden en verdiepen. Elk departement en alle bestuurslagen ondervinden hiervan de gevolgen. De voorbereiding van EU-wetgeving ligt bijna geheel in handen van nationale en Europese ambtenaren.
    De Europese besluitvorming wordt zelfs nog sterker ambtelijk gestuurd dan de nationale. Bewindslieden werken alleen in deeltijd in EU-verband. Hun bijdrage bestaat uit deelname aan vergaderingen van de Raad. Maar ze laten zich in zo'n 20 procent van de gevallen vertegenwoordigen door een ambtenaar. Acht van de tien besluiten worden bovendien op ambtelijk niveau afgehandeld en zijn slechts hamerstuk.

Dit alles volgens de bekende regel dat naarmate een hiërarchie hoger is, de esluiten meer door de top en de bureaucratie worden genomen, en er meer sprake is van een dictatoriale gang van zaken. Dit is ook de reden dat de top, de oligarchie, ook zo sterk voor internationalisering dus hogere hiërarchieën is: zij krijgen (nog) meer macht.
    Een andere deelroep van de oligarchie is die der juristen. Hun houding en strevingen zijn identiek, zie hier  .
    Een nieuwe ontwikkeling is dat de grootschalige diefstal gepleegd door de oligarchie ook in de openbaarheid komt:


Uit: Volkskrant.nl, 05-02-2011, ANP

'Pensioenfondsen liepen 145 miljard euro mis'

De Nederlandse pensioenfondsen hebben in vergelijking met andere beleggers in Europa de afgelopen 20 jaar slecht gepresteerd. In totaal liepen de institutionele beleggers daardoor 145 miljard euro mis. Per pensioendeelnemer komt dat neer op gemiddeld 20.000 euro. Dit becijfert de televisierubriek Zembla in de uitzending van zaterdag.

...    Daar kwam nog bij dat het bedrijfsleven, maar ook de overheid, voor miljarden uit de kassen van de pensioenfondsen haalden. Als deze uitholling niet had plaatsgehad, zou er volgens de analyse van Zembla nu 799 miljard euro meer in de pensioenkassen zitten, meer dan een verdubbeling van de huidige reserves.
    De dekkingsgraad, die aangeeft of pensioenfondsen voldoende geld in kas hebben om aan hun verplichtingen te voldoen, zou dan 240 procent zijn geweest. Meer dan genoeg om de gestegen levensverwachting, inflatie en financiële tegenvallers op te vangen, concludeert Zembla.


Red.:   Voor de uitzending, zie hier  - voor nadere details, zie hier  .
    Nog een eigenschap van de Nederlandse oligarchie: ze is sterk Amerikaans georiënteerd:


Uit: De Volkskrant, 10-02-2011, door Paul Aarts

Wees niet langer slaaf van VS en Israël

Paul Aarts | Paul Aarts is docent internationale wetenschappen aan de UvA. Elke regimeverandering in Egypte leidt bijna onvermijdelijk tot een kritischer beleid tegenover de VS en Israël. Nederland moet dit ondersteunen.

Je zou er bijna tranen van in je ogen krijgen als je het naïeve pleidooi leest van CIDI-medewerkster Marthe Tholen (Opinie & Debat, 8 februari): het Westen moet de anti-Mubarakdemonstranten helpen een 'volwaardige democratie' tot stand te brengen. Nou is er niks mis met democratie, integendeel, maar realiseert zij zich wel dat een democratischer Egypte ook aanzienlijk minder Amerika-vriendelijk en vooral ook minder Israël-vriendelijk zal zijn?    ...
    ... De anti-Mubarakdemonstranten kunnen hier op welhaast onverdeelde sympathie rekenen en daar zijn goede redenen voor. Maar hoe ver gaat die sympathie? Beseffen we ook dat diezelfde demonstranten op ons rekenen waar het om de Israëlisch-Palestijnse kwestie gaat? Is het niet hoog tijd dat Nederland zijn slaafse houding ten aanzien van de VS bijstelt ...


Red.:   En nog een uiting:


Uit: De Volkskrant, 26-05-2011, van verslaggever Noël van Bemmel

Reportage | Aan boord van de hr.ms. Zeeleeuw

Stil besluipt de Zeeleeuw piraten

Defensiemoet flink bezuinigen,maar de onderzeedienst blijft buiten schot. De reden: de Amerikanen zijn dolblij met de Nederlandse onderzeeërs.

...   De marine gaf dinsdag een zeldzaam kijkje aan boord van de onderzeeër die eind vorig jaar werd ingezet voor de kust van Somalië. Die demonstratie van boot en bijbehorende sensoren maakt en passant duidelijk waarom de onderzeedienst - met vier boten van ruim 200 miljoen euro per stuk - niet eens wordt genoemd in de huidige bezuinigingsplannen van Defensie. In één zin: de Amerikaanse inlichtingendienst is indirect dolblij met de Zeeleeuw, de Walrus, de Dolfijn en de Bruinvis.   ...


Red.:   Een liefde die overigens volstrekt van één kant komt. De andere kant hanteert een heel ander principe dan dat van liefde:
   'In ruil voor inlichtingen over Somalië krijgen wij bijvoorbeeld Amerikaanse inlichtingen over Afghanistan. Als je zelf niks te bieden hebt, krijg je ook niks. Zo werkt dat.'

    Een nader voorbeeld van de liefde is de aankoop. Meestal tegen beter weten in, van Amerikaans oorlogstuig, nu weer de vermoedelijke mislukking (veel te groot, veel te lomp, veel te zwaar) genaamd de JSF.
    Die hondentrouw aan Amerika is iets dat al heel lang duurt en algemeen bekend is:


Uit: De Volkskrant, 05-02-2011, ingezonden brief van Arne Jonges (Den Haag)

Laten wij Amerika niet klakkeloos volgen

In 1965 maakte de Amerikaanse cabaretier Tom Lehrer, een grammofoonplaat That was the year that was. Een van de nummers leidde hij in met de woorden dat de Amerikaanse diplomatie altijd in geval van twijfel kan terugvallen op de mariniers van het land. 'So when in doubt: send the marines!'
    Wij volgen ondanks Vietnam, ondanks de chaos in het Midden-Oosten nog steeds de Atlantische reflex. ...
    Onlangs volgde Nederland weer de Amerikaanse machtsstrategie in Afghanistan met een politiemissie. ...
    Laten wij Amerika nu niet meer klakkeloos volgen, maar de Amerikanen bewegen de zendingsdrang met militair geweld te staken ...


Red.:    En een soortgelijke verslaving van de oligarchie is de steun aan Israel - uit het artikel van Paul Aarts:
  Is het niet hoog tijd dat Nederland zijn slaafse houding ten aanzien van de VS bijstelt en, al dan niet in Europees verband, serieuze druk op Israël gaat uitoefenen?

    Zelfs Martin Sommer bevindt zich in dit kamp:


Uit: De Volkskrant, 05-02-2011, column door Martin Sommer

Motie van treurnis en vertrouwen

Tussentitel: Uitkomst is goed, maar berekening klopt niet

Gaat Jolande Sap het redden op het congres van GroenLinks? ...
    Sap zal haar congres wel overleven. De essentie van een getuigenispartij als GroenLinks is tenslotte dat de aanhangers getuigenis willen doen. ...
    Ook De Hond denkt dat moderne politiek betekent de kiezers aanhoudend vragen naar hun standpunten. Vandaar zijn site Derdekamer.nl, waar je zelf kunt stemmen over moties die het parlement zijn gepasseerd en je kunt vergelijken tussen kiezer en Kamer.
    Het lijkt me een illusie. Voor de zegeningen van de permanente basisdemocratie hoef je maar even te kijken naar het gescheld op het internet. Zoals burgerjournalistiek geen journalistiek is, is burgerpolitiek geen politiek. Kiezers moeten zeker meer te vertellen krijgen dan nu, maar dan vooral over zaken die henzelf direct aangaan. Wel meepraten over het onderwijs, niet over de buitenlandse politiek. Het zou anders snel afgelopen zijn met de NAVO en de vriendschap met de VS.
    Gelukkig dat er politici bestaan om belangen af te wegen. Maar dan moeten ze wel de waarheid onder ogen zien, ook als die minder geparfumeerd blijkt dan onze gevierde Dutch approach.
    Eén ding staat vast. Als Sap de politiemissie naar Kunduz vandaag vóóraf zou hebben voorgelegd aan het congres, was die zeker afgeschoten. Dat zou jammer zijn, want het is een verstandig besluit. Wij moeten daar meedoen en het blijft kranig dat Sap ja heeft gezegd. Zoals de wiskundeleraar vroeger zei: de uitkomst is goed, maar de berekening klopt niet. ...
 

Red.:   Een beetje moorden omdat je vrienden wilt blijven met hen die op grote schaal moorden  ...
    De oligarchie bestaat uit het hele politieke spectrum - van links tot rechts:


Uit: DePers.nl, 17-02-2011.

‘PVV’er is werkloos, dochter aan de drugs’

De populariteit van de PVV komt niet zozeer voort uit xenofobie, maar uit wrok van achtergestelde mensen. PVV’ers ‘zijn werkloos en hun dochter is aan de drugs en hun zoon is weggelopen’, zegt voormalig VVD-leider Frits Bolkestein in een interview met de DagelijkseStandaard.nl.

“Kijk, die partij van Wilders houdt zich niet alleen maar bezig met de islam enzo”, zegt Bolkestein. “Het gaat om de Laissés pour compte. Zij die overal achteraan staan, die altijd laat door de dokter worden geholpen. De achterban van de Boerenpartij. In Frankrijk was het de achterban van Le Pen, en daarvoor van Poujade. Het is niet alleen maar de xenofobie. De PVV stemmers zijn people with a grudge. Ze zijn werkloos en hun dochter is aan de drugs en hun zoon is weggelopen.   ...


Red.:   De oligarchie is eigenlijk een andere naam voor het netwerk van bestuurders uit politieke en bedrijfsleven en rijken, die elkaar het balletje toespelen:


Uit: De Volkskrant, 24-02-2011, column door Paul de Clerk

Nieuwe baan Eurlings schaadt het aanzien van de politiek

Paul de Clerk | De auteur werkt in Brussel bij het internationale netwerk van milieu-organisaties Friends of the Earth en is actief bij lobbywaakhond Alter-EU. Hij bepleit een loopbaancode voor oud-politici.

Tussentitel: Het is de vraag of Eurlings wel altijd het publiek belang heeft gediend

Voormalig verkeersminister Camiel Eurlings wordt directeur van KLM Cargo. Hij heeft de schijn van belangenverstrengeling tegen, aangezien hij tijdens zijn ministerschap vele malen voor de KLM op de bres is gesprongen. Het roept de vraag op of hij in die tijd wel altijd het publiek belang heeft gediend, of dat hij al bezig was om de belangen van zijn toekomstige werkgever te verdedigen. Dit soort situaties komt vaker voor en moet voorkomen worden.
    Het behoeft geen toelichting dat mensen met een dergelijk beroepsverleden nog steeds grote invloed kunnen hebben op hun vroegere ambtenaren en op huidige bewindslieden. Bovendien zijn ze nog op de hoogte van vertrouwelijke informatie die voor hun nieuwe werkgever van belang kan zijn.
    Ook bij de overstap van andere bewindslieden kunnen vragen gesteld worden. Het wekt geen verbazing dat juist de financiële sector, die onder zware politieke druk staat als aanstichter van de economische crisis, actief winkelt onder voormalige politici. De sector lobbyt als nooit tevoren om maatregelen die banken en investeerders aan banden moeten leggen, tegen te houden. Wouter Bos, Gerrit Zalm en andere oud-ministers zijn de laatste jaren overgestapt naar banken en accountancykantoren.   ...


Red.:   Meer over dit netwerkgebeuren hier  .
    En hoe ze denken, blijkt uit de vrienden die ze in het buitenland hebben:


Uit: De Volkskrant, 24-02-2011, door Frans Timmermans

EU moet alles inzetten om bewind-Kadhafi te stoppen

Frans Timmermans | De auteur is oud-staatssecretaris van Buitenlandse Zaken en Tweede Kamerlid voor de PvdA.

...    Het is de Arabische bevolking die ons met de neus op de feiten heeft gedrukt. Wij weten nu dat er wel degelijk alternatieven kunnen zijn voor Arabische dictators, zonder dat men per definitie vervalt in islamistische dictaturen. De zucht naar vrijheid, gerechtigheid, waardigheid en welvaart maakt de mensen zo moedig, dat zij hun leven riskeren om zich te bevrijden van dictatuur.
    Welke fouten Europa en de Verenigde Staten in het verleden ook hebben gemaakt - en het waren er veel - nu is het moment om de zijde van de bevolking te kiezen. ...


Red.:   Dat "wij" van Eurofiel, kosmopoliet en oligarch Frans Timmermans en natuurlijk een vuige en huichelachtige leugen, indien staande voor de bevolking als geheel. dat "wij" die geheuld hebben met de dictators in de Arabische wereld is de oligarchische dictatuur in Europa. Van mensen als Frans Timmermans. Die sterk tegen de wil van de meerderheid van de bevolking zijn.
    De ontwikkelingen leiden tot steeds meer helderheid. Waartoe behoort het feit dat D66, dat zich als sterkte keert tegen populisme, beslist niet democratisch is:


Uit: De Volkskrant, 26-02-2011, column door Martin Sommer

Vermoeide democratie

Tussentitel: Ik reken mij tot de school der preciezen

In de omgang met de Provinciale Statenverkiezingen ...
   Niemand schijnt zich te storen aan deze vorm van zeer geleide en indirecte democratie. Ja, de historicus Cees Fasseur. Die noemt Nederland in zijn elegante boekje De gekroonde republiek een 'vermoeide democratie'. Eens in de paar jaar mogen we naar de stembus. En dan is het wel weer genoeg. Hij herinnert eraan dat, anders dan in de rest van Europa, ons parlement zelfs de rechtstreekse verkiezing van de burgemeester niet aan het volk toevertrouwt. Daar zouden maar brokken van komen.
    Kijk in dat verband naar de kakelverse cijfers van het jongste Nationaal Kiezersonderzoek 2010. Daaruit blijkt dat passie voor democratisering tegenwoordig populistisch is. Kees Aarts, hoogleraar politicologie aan de Universiteit Twente, analyseerde dat SP en vooral PVV de positie van D66 op dit thema compleet hebben overgenomen. PVV-kiezers zijn niet tevreden met de democratie in Nederland, niet met de manier waarop de leden van de Tweede Kamer worden gekozen. Ze willen referenda en ze willen de premier kunnen kiezen.
    Dat wisten we eigenlijk wel. Verrassender is dat het voor de kiezers van D66 niet meer hoeft. Ooit is hun partij opgericht om het verkalkte stelsel te laten 'ontploffen'. Referendum en gekozen burgemeester - dat waren de kroonjuwelen. Nu zijn D66'ers heel tevreden met de gang van zaken zoals die is. Ze vinden dat de opvattingen in de Kamer de opvattingen van het electoraat goed weerspiegelen, ze zijn content met het kiesstelsel.
    Vooral opmerkelijk: het referendum vindt geen genade meer bij de vrijzinnige democraten. De gekozen minister-president: hoeft ook niet meer. Geen andere conclusie mogelijk: democratisering is leuk, tot het volk zich ermee gaat bemoeien.   ...


Red.:   En D66, afkorting van Democraten 66, kan zijn dus beter veranderen in E66 -als afkorting van Elitairen 66. Of O66 - waar dat voor staat kunt u zelf invullen ...
    Nauwelijks of nog niet aan de orde geweest: de buitenlandse politiek. Het brengt geen verrassingen:


Uit: De Volkskrant, 24-03-2011, van verslaggevers Theo Koelé en Jan Hoedeman

Brede steun in Kamer voor missie naar Libië

Tussentitel: PVV:  'We worden een oorlog ingerommeld'

De Tweede Kamer heeft woensdag ingestemd met het kabinetsvoorstel militair op te treden tegen Libië om de burgerbevolking te beschermen. Zes F-16-gevechtsvliegtuigen en een mijnenjager worden voor drie maanden ingezet om het wapenembargo tegen Libië af te dwingen.    ...
   ...De VVD/CDA-coalitie ...
    ...moest een meerderheid vergaren door steun van PvdA, GroenLinks, D66, ChristenUnie en de SGP. Daarmee heeft de minderheidscoalitie de ruime steun van 109 zetels.   ...


Red.:   De tegenstanders (citaten in een afwijkende volgorde):
  De VVD/CDA-coalitie kreeg opnieuw geen steun van gedoogpartner PVV op een belangrijk onderdeel van het buitenlands beleid.
    Ook de SP en de Partij voor de Dieren stemden tegen

Oligarchie tegen de rest van Nederland. En de zaak van de oligarchie heeft weer de bekende inhoudelijke onderbouwing:
  Gedoogpartner PVV was fel gekant tegen de operatie. Kamerlid Hero Brinkman: 'Wat ons betreft gaat er geen enkele F-16 naar Libië. We worden een oorlog ingerommeld.' De PVV'er schamperde over het feit de Arabische wereld nog geen handvol vliegtuigen levert. 'Laat ze het zelf uitzoeken!'
Kamerleden liepen te hoop tegen de opstelling van de PVV. Brinkman daarop: 'Er is niets op tegen om ons achter de dijken te verschansen.' Hij waarschuwde het kabinet dat de mijnenjager niet mag worden gebruikt 'als watertaxi' voor Libische vluchtelingen die asiel zoeken in Nederland.
    Ook de SP verklaarde zich tegen. 'Nederland wordt de luchtmacht van de opstandelingen', meende Kamerlid Harry van Bommel. Het raakte een gevoelige snaar bij Rosenthal, die zich tegen dat beeld verzette.

Oftewel: een antwoord hebben ze alweer niet.
    Terug naar de binnenlandse politiek:


Uit: De Volkskrant, 24-03-2011, column door Marcel van Dam, socioloog

Bezuinigen als ideologische daad

Als er iets is waaruit het falen van de linkse partijen blijkt, is dat het hele Nederlandse volk ervan overtuigd is geraakt dat enorme bezuinigingen in de collectieve sector noodzakelijk zijn. Hoewel het CPB tot voor kort aannam dat door het aantrekken van de economie het tekort pas in 2015 onder de in Europa afgesproken grens van 3 procent zou komen, voorspelt het Planbureau nu dat het volgend jaar al zal dalen tot 2,2 procent, ondanks tegenvallende groei, onder andere vanwege de bezuinigingen.
    Toch gaat het kabinet er gewoon mee door. Want rechts is erin geslaagd de crisis als vliegwiel te gebruiken om uit ideologische overwegingen de verzorgingsstaat een kopje kleiner te maken. PvdA en GroenLinks hebben nauwelijks verweer, omdat ze zich hebben gecommitteerd aan bezuinigingen van 29 miljard euro om, in strijd met hun beginselen, in de komende decennia de inkomstenbelasting te kunnen verlagen. ...


Red.:   Het bekende linkse verraad zoals gepleegd tijdens de Paarse kabinetten, toen in economisch goede tijden, met voorop de oh zo betrouwbare Gerrit Zalm, voor een bedrag van 30 miljard de lasten werden verlaagd - een conjunctuurwisselingenversterkende maatregel en een economische doodzonde.
  Een flink deel van de bezuinigingen wordt gezocht in de gezondheidszorg. 
    In een interview in NRC Handelsblad van woensdag 16 maart jongstleden, liet voormalig PvdA-leider Wouter Bos, nu vennoot bij het adviesbureau KPMG, zien hoe op dat terrein de beginselen geleidelijk worden verkwanseld. Meer marktwerking en grote bezuinigingen in de zorg noemt hij onvermijdelijk. Want, zegt hij, 'Als je uitgaven harder stijgen dan je salaris, heb je vroeg of laat een enorm probleem. De verwachting is dat het nationaal inkomen voor een he-le lan-ge tijd minder dan 2 procent zal stijgen, terwijl de zorgkosten waarschijnlijk met meer dan het dubbele toenemen. Dat hou je dus niet vol.'
    Deze geciteerde zinnen zijn pure misleiding, omdat het helemaal niet waar is dat, als bepaalde uitgaven harder stijgen dan je salaris, je op den duur een enorm probleem hebt. Als je salaris stijgt met 2 procent en je woonlasten bijvoorbeeld 10 procent van je inkomen vergen, en die stijgen met 4 procent, hou je van je salarisstijging toch nog 1,6 procent over. Zo is het ook met het 'salaris' van de overheid en de kostenstijging in de gezondheidszorg. Die kosten stegen van 2,5 procent van het nationaal inkomen in 1970 tot ongeveer 11 procent nu. Niettemin is in diezelfde periode onze koopkracht meer dan verdubbeld. Het CPB rekent er mee dat in 2040 de zorgkosten 15 procent van het nationaal inkomen zullen vergen. Maar stel dat het twee keer zo veel zou zijn, 30 procent van het nationaal inkomen, dan nog volstaat een economische groei van 0,6 procent om die kostenstijging op te kunnen vangen. Terwijl het CPB van een veel hogere groei uitgaat.
    Maar, zegt Wouter, dan moeten de premies die de burgers betalen omhoog. Ook dat hoeft niet waar te zijn. Als de premies bevroren zouden worden en de huidige tarieven in de inkomstenbelasting zouden gelijk blijven, dan kan de kostenstijging worden betaald uit de extra belastinginkomsten die het gevolg zijn van de welvaartsstijging. De ideologische aap komt uit de mouw als Wouter uitlegt waarom hij er tegen is dat de kostenstijging wordt gefinancierd met een premiestijging. 'Mensen hebben niet de keuze om hun welvaart te vermeerderen door een extra euro te besteden aan de zorg of aan een grotere auto of een verre vakantie. Nee, die zorgpremie is verplicht.'

Wouter Bos pleegt het bekende liegen met centen en procenten  . Marcel van Dam geeft ook nog een passende morele kwalificatie:
  De openlijke keuze van Wouter Bos voor meer marktwerking in de zorg rechtvaardigt hij met zijn nieuwe baan. Daardoor is niet zozeer zijn visie veranderd, zegt hij, maar zijn rol. Mocht onverhoopt rechts ooit de doodstraf willen invoeren, dan staat ook voor sociaal-democraten de baan van beul open. Je kunt altijd tegen de man die gehangen wordt zeggen: 'Sorry, niet van mening veranderd, maar van rol'.

En voor de PvdA geldt iets dergelijks:
  Het standpunt van links is altijd geweest dat dit niet eerlijk is, omdat je mensen met weinig geld niet mag dwingen te kiezen tussen noodzakelijke zorg en andere dingen waar ze meestal ook al te weinig van hebben. Dat is juist de reden waarom we de gezondheidszorg collectief hebben georganiseerd en die reden staat nog recht overeind. In de retoriek wordt dat uitgangspunt door de PvdA nog vaak beleden, zeker in de oppositie. Maar in de vorige regering en ook in het verkiezingsprogramma deed men gewoon mee met het verplaatsen van collectieve zorg naar particuliere zorg.

   Een combinatie van binnenlandse en buitenlandse politiek:


Uit: De Volkskrant, 24-03-2011, van verslaggever Douwe Douwes

Kamer akkoord met europact

Premier Rutte kan met de steun van een ruime Kamermeerderheid zijn
handtekening zetten onder nieuwe Europese maatregelen om de euro te steunen.


Minister-president Mark Rutte kan vandaag in Brussel met een gerust hart zijn handtekening zetten onder nieuwe maatregelen om de euro te ondersteunen. Een ruime meerderheid van de Tweede Kamer geeft zijn zegen aan de Europese afspraken die een nieuwe eurocrisis moeten voorkomen.   ...
    De centrale vraag in de Kamer is al weken: in hoeverre draagt Nederland met de nieuwe afspraken soevereiniteit over? ...


Red.:   In dit artikel volgden de bekende leugens voor binnenlands politiek gebruik. De waarheid stond in het artikel ernaast:


Uit: De Volkskrant, 24-03-2011, van verslaggever Marc Peeperkorn

EU bewapend tegen nieuwe crisis

Tussentitel: 'De grootste stap voorwaarts sinds de invoering van de euro'

Grote woorden als 'historisch' en 'beslissend' zullen zeker vallen, maar niettemin eindigt de EU-top vanavond in een anticlimax. Het beoogde resultaat - de eurozone krijgt een economisch bestuur - is namelijk al binnen. ...
    'De spanning is eraf', zegt een ervaren diplomaat zichtbaar opgelucht. Wat een zinderende finale leek te worden tussen de noordelijke en zuidelijke lidstaten - inzet: hoever reikt de Brusselse bemoeienis met het nationaal economisch, financieel en sociaal beleid - werd uiteindelijk afgelopen weken al beslist tijdens de kwart- en halve finales. En Europa heeft gewonnen.
    'De grootste stap voorwaarts van Europa sinds de invoering van de euro', noemt minister De Jager (Financiën) het totaalpakket tegen de crisis waaraan de regeringsleiders straks definitief hun zegen geven. Volgens EU-president Van Rompuy kan Europa nu gaan werken aan groei.   ...
    Houdt Europa daarna op? Geenszins. Na de eenmaking van de markt, de munt en afstemming van het economisch beleid, richten de EU-leiders zich nu op de belastingen. Op kousevoeten en te beginnen met de grondslag voor de winstbelasting.


Red.:    Kortom: een reuzenstap in de richting van wat men met eufemistische terminologie aanduidt als een "politieke unie", maar zoals de werkelijkheid van Amerika, Rusland en China leert, in feite een imperium is - een ondemocratische moloch die alle menselijkheid opvreet en kleine landen vertrapt.
    En wie zijn de sturende en stuwende krachten  achter dit kwaad (uit het eerste artikel):
  Een ruime meerderheid van de Tweede Kamer geeft zijn zegen aan de Europese afspraken die een nieuwe eurocrisis moeten voorkomen.

Een meerderheid die even niet benoemd is (zou men dan toch onraad ruiken?), maar aan te wijzen is door uitsluiting van de tegenstanders het imperium:
  Ruttes eurokritische gedoogpartner de PVV probeerde woensdag de plannen nog te torpederen door een referendum voor te stellen.  ...
    ... Vandaag wordt over het referendum gestemd, maar de kans dat het PVV-plan het gaat halen, is miniem. Alleen de eveneens eurosceptische SP zei woensdag er wel wat in te zien.

De rest: VVD, CDA, PvdA, GroenLinks, en D66 (en vermoedelijk nog wat klein grut) steunt het imperium. Het kwaad. Het rijk van doctor Faustus. De aanhangers ervan zijn in feite cultuurverraders en landverraders. Verraders van de menselijkheid.
    Maar ja, dat hoort al eeuwenlang bij het oligarch zijn, hè ...
    Nog even een bewijs van de stelling dat het een puur sociologische kwestie is - een klassenstrijd losstaande van specifiek Nederlandse dingen:


Uit: De Volkskrant, 16-04-2011, van verslaggeefster Mariken Smit

Reddingsplan domineert het debat, vooral de populistische partij Ware Finnen profiteert

Finse verkiezingen gaan over Portugal

Onder de Finse bevolking groeit de afkeer om op te draaien voor de financiële wanorde in andere EU-leden. Het reddingsplan voor Portugal domineert de campagnes voor de parlementsverkiezingen zondag. De populistische en eurosceptische partij Ware Finnen profiteert.
    Niet eerder sinds de Finnen in 1994 zuinigjes vóór toetreding tot de EU stemden, was de aandacht voor Europa in de verkiezingscampagnes zo groot. Het Europese reddingsplan voor Portugal verdeelt de Finnen diep. De kans bestaat dat een nieuwe regering het Portugese reddingsplan afwijst. Het verzet wordt aangevoerd door de Ware Finnen, onder leiding van de populistische en charismatische Timo Soini. De partij staat in de peilingen op 15 procent van de stemmen, waarmee ze in één klap (van 4 procent in 2007) de vierde partij van Finland zouden worden.   ...
    Voorman Soini heeft bij veel kiezers een snaar geraakt met zijn charmes en zijn anti-Europese retoriek. 'Toen Griekenland werd gered, zou dat het laatste land zijn dat hulp kreeg', zegt Soini in een redenering die in andere -- nettobetalende - Europese landen ook steeds vaker is te horen. 'Toen kwam Ierland, nu Portugal en ik ben bang dat daarna Spanje en Italië in de rij staan.'
    Finland heeft een garantie afgegeven van bijna 8 miljard euro voor het tijdelijke noodfonds van de EU. Daarnaast heeft het ruim 12 miljard euro beloofd voor een permanent reddingsfonds-in-wording. ...
    Dat is wel genoeg, vindt Soini. 'Het is schandelijk dat landen de Finse belastingbetaler laten opdraaien voor het feit dat anderen hun economie slecht hebben bestuurd.'
    Er is een duidelijke waterscheiding ontstaan in de Finse politiek. De vier regeringspartijen (Nationale Coalitie Partij, Centrum Partij, Groene Partij en Zweedse Volkspartij) steunen het reddingsplan. De oppositiepartijen, waaronder de Ware Finnen en de van oudsher pro-Europese Sociaal Democraten, zijn tegen of eisen extra garanties.   ...


Red.:   Extra garanties eisen willen de Sociaal Democraten in Nederland, de PvdA ook. En natuurlijk is dat alleen maar een smoes om toch akkoord te gaan, want voor dit soort zaken bestaan geen garanties - te veel geld. Ook sociaal democraten verkopen de burger aan de ideologie van de Europese solidariteit. En net als in Nederland heb je in Finland ook de klassenstrijd: de topderde tegen de onderste tweederde.
    Een interessant concreet voorbeeld van de belangverstrengeling binnen de oligarchische top:


Uit: De Volkskrant, 06-07-2011, door Harm Beertema

Benoem kernvakken en toets die landelijk

Het hbo moet landelijk toetsen, bestuurders normaal belonen en stoppen met het competentie-onderwijs.

Harm Beertema | Harm Beertema was leraar Nederlands in het mbo en is woordvoerder onderwijs van de PVV-Tweede Kamerfractie. ...

Tussentitel: Oppositie laat liever grootverdieners in onderwijs met rust dan PVV te steunen

Het hbo verkeert in de grootste crisis ooit. Diplomafraude, bestuurders die zich vooral bezig hielden met fusies, megalomane nieuwbouwprojecten en buitenlandse vestigingen en opleidingen waar niemand in Nederland wat aan heeft, buitensporige salarissen, bonussen en extra pensioenstortingen.    ...
    Donderdagnacht, bij de laatste stemmingen van dit parlementaire jaar, werd nog een belangrijke motie van de PVV helaas verworpen. Die motie wilde de salarissen van hbo-bestuurders weer naar de gewone salarisschalen terugbrengen die voor iedereen in het onderwijs gelden. Alleen de bestuurders vallen daar niet onder, zo hebben zij zelf besloten. Die onderhandelen met elkaar over hun zogenaamde marktconforme salarissen, met bonussen en leaseauto's, soms zelfs met ingebouwde televisie.
    De PVV verwachtte brede steun voor haar motie, maar de PvdA, GroenLinks en D66 (de zogenaamde onderwijspartij) stemden gezamenlijk tegen. Het kan niet anders dan dat zij dat deden omdat veel van de onderwijsbestuurders banden hebben met die partijen. ...


Red.:   Echt tijd voor een opstand, dus.
    Gelukkig is deze redactie niet de enige die dit wanstaltige gedrag heeft opgemerkt:


Uit: De Volkskrant, 09-07-2011, ingezonden brief van Toon Rekkers

Onderwijs moet anders

Harm Beertema legt in zijn artikel 'Benoem kernvakken en toets die landelijk' (O&D, 6 juli), een gevoelige zenuw bloot. Het klopt dat er veel overheidsgeld in het hbo en het mbo buitensporig vaak verkeerd wordt besteed. Uit diverse onderzoeken, zie de onderzoeken van de Algemene Onderwijsbond, blijkt dat ook in de sectoren voortgezet onderwijs en primair onderwijs een haast gebruikelijke gang van zaken is.
    Erger wordt het als slechts twee fracties, SP en PVV, zich hier nog druk om maken. Het toont aan dat de andere politieke partijen, waaronder D66, onderwijs, niet van belang vinden of zelfs hinderlijk. ...


Red.:   Terug naar het grote-geldwerk - en het Europese Imperium, die instelling die dient als geldpomp van beneden naar boven. Want de Europese graaiers hebben tientallen en honderden miljarden gegeven aan de Griekse graaiers, die dat geld meteen weer meegenomen hebben uit Griekenland     . En wie moet de kosten dekken? De Europese belastingbetalers en de gepensioneerden - en een klein beetje van de banken:


Uit: De Volkskrant, 21-07-2011, van verslaggevers Douwe Douwes en Kim van Keken

'Saneren en banken laten betalen'

De Kamer onderbreekt vandaag de vakantie om te debatteren over de eurocrisis. De boodschap waarmee premier Rutte naar de Europese top in Brussel zal worden gestuurd, blijft: Nederland wil dat Griekenland zijn schulden geloofwaardig saneert en dat de banken 'een substantiële' bijdrage leveren.   ...
    Vanmiddag staat het overleg gepland tussen de regeringsleiders van de zeventien eurolanden. In de uren daarvoor debatteert het Nederlandse parlement over de crisis. De opstelling van minister Jan Kees de Jager van Financiën is al een maand helder: 'Als Griekenland niet levert, zullen we nee moeten zeggen.' De banken en de pensioenfondsen moeten betalen.
    Een meerderheid in de Tweede Kamer steunt die opstelling. De coalitiepartijen VVD en CDA, voorstanders van de financiële redding van Griekenland, krijgen geen steun van gedoogpartner de PVV ('geen euro naar de Grieken'). Maar ze krijgen wel de zegen van de PvdA, GroenLinks, D66 en de SGP. Daarmee steunen 104 van de 150 Nederlandse parlementariërs het scenario van De Jager.


Red.:   En wie steunen dit scenario? Als eerste natuurlijk de rechtse oligarchische partijen - dat spreekt voor zich. Maar dat is niet genoeg, want de PVV is niet oligarchisch, en dus tegen deze vorm van subsidie van de rijken. Hoe komt de regering dan aan een meerderheid? Dat zal inmiddels wel voorspelbaar zijn:
  Een meerderheid in de Tweede Kamer steunt die opstelling. De coalitiepartijen VVD en CDA, voorstanders van de financiële redding van Griekenland, krijgen geen steun van gedoogpartner de PVV ('geen euro naar de Grieken'). Maar ze krijgen wel de zegen van de PvdA, GroenLinks, D66 en de SGP. Daarmee steunen 104 van de 150 Nederlandse parlementariërs het scenario van De Jager.

Met als allerergsten natuurlijk de kosmopolieten:
  Plasterk heeft de laatste dagen veel contact met D66 en GroenLinks - de twee meest uitgesproken voorstanders van een Griekse redding. 'Geen spelletjes met de euro', zegt Wouter Koolmees van D66. GroenLinks-woordvoerder Bruno Braakhuis zou het liefst zien dat de Griekse schuld met euro-obligaties wordt gefinancierd: leningen die door Europa als geheel worden uitgegeven. 'We zullen iets van centraal gezag in Europa moeten optuigen.'

Niet alleen cultuurverraders, maar ook het verkwanselen van ons geld en onze soevereiniteit: landverraders.
    Het dreigt allemaal uit te draaien op een pr-ramp:


Uit: De Volkskrant, 16-08-2011, van verslaggever Robert Giebels

PvdA getergd door tactiek premier

De PvdA vindt dat het door het kabinet op het verkeerde been is gezet toen de partij instemde met financiële steun aan Griekenland. 'Die steun is veel ruimhartiger geweest dan waarvoor de Tweede Kamer toestemming heeft gegeven', zegt Kamerlid Ronald Plasterk (PvdA).
    'Wij waren als oppositiepartij doorslaggevend en hebben akkoord gegeven op een maximum van 90 miljard euro. Premier Rutte kwam terug uit Brussel met een bedrag dat uiteindelijk drie keer zo groot zal uitpakken.'    ...


Red.:   Krokodillentranen. Want als het van tevoren duidelijk was geweest dat de steun twee of drie maal zo hoog was, zou de PvdA ook uiteindelijk ook akkoord zijn gegaan. Want de EU en de euro gaan ten alle tijde voor. Waar het om gaat dat ze beweren dat ze bedrogen zijn:
  'Rutte zegt nog steeds dat de verhouding tussen publiek en privaat geld fifty-fifty is', zegt de financieel woordvoerder van D66, Wouter Koolmees. 'Maar wij zien met de beste wil van de wereld niet hoe Rutte daarbij komt. Wij komen op hooguit 30 procent dat de banken bijdragen.'

En ook dat is een leugen, van die Wouter Koolmees die een ernstig eurofiel is: banken dragen niets bij - het enige wat ze doen is minder woekerwinst maken. Wat een patroon:
  Zowel de PvdA als oppositiepartij D66 ontwaart een patroon in de wijze waarop het kabinet maatregelen die de euro moeten schragen, presenteert. De bedragen die ermee gemoeid zijn, worden volgens Plasterk steeds zo klein mogelijk gehouden. D66'er Koolmees: 'Steeds worden de bedragen rooskleuriger voorgesteld.' De rekenfout van 50 miljard van Rutte vinden beide woordvoerders een voorbeeld van dat patroon.

Klopt. Dat is deel van hun eigen plan: de burger zo veel mogelijk voorliegen over de ware kosten van de EU. Kijk maar:
  Volgens mede-oppositiepartij SP hebben PvdA, GroenLinks en D66 in het debat op 21 juli verzuimd Rutte en De Jager aan een maximum te binden. 'Ze hebben het kabinet een blanco cheque gegeven', zegt SP'er Ewout Irrgang. 

Het artikel eindigt met een gotspe:
  De PvdA heeft een kater overgehouden aan de steun die zij in de Kamer heeft gegeven aan de financiële hulp aan Griekenland. 'Dit was eens maar nooit weer.' 

De PvdA heeft dit verraad al tientallen keren gepleegd - kijk maar naar alle privatiseringen en de lastenverlichtingen onder auspiciën van de PvdA tijdens de paarse regeringen.
    Sommige beroeps-analytici snappen het nog steeds niet:


Uit: De Volkskrant, 17-09-2011, door Remco Meijer

De partij heeft geen visie, de kiezer wel

De grote partijen zijn nog slechts in naam vertegenwoordigers van het volk. De enige remedie: andere spelregels.

Je hoort het vaak rond verkiezingen. 'Het draait om de poppetjes.' Als Gedoogdemocratie - Heeft stemmen eigenlijk wel zin? van opiniepeiler Peter Kanne iets aantoont, is het wel dat kiezers voor de inhoud gaan.
    Bij de laatste verkiezingen voor de Tweede Kamer hadden PvdA (Job Cohen), D66 (Alexander Pechtold) en GroenLinks (Femke Halsema) populaire lijsttrekkers. 'Voor de herkenbaarheid in de verkiezingscampagnes zijn aansprekende persoonlijkheden onmisbaar', schrijft Kanne. 'Maar kiezers gaan niet voornámelijk af op de persoonlijkheid van de lijsttrekker.' In juni 2010 won de VVD de verkiezingen, met Mark Rutte, volgens Kanne 'lange tijd een van de laagst gewaardeerde politieke leiders'.
    De inhoud dus, daar is het de kiezer om te doen, en dat is het centrale thema van het boek: er schort van alles aan de verbinding tussen kiezer en gekozene. De diagnose van Kanne, onderzoeker bij TNS Nipo, stemt niet vrolijk. Politieke partijen zijn niet consequent en consistent. Ze dragen geen visie of wereldbeeld uit. Kiezers weten maar half wat hun partijen willen. En er is slechts een beperkte relatie tussen de kiezerswil en het regeringsbeleid. Met andere woorden, politici representeren de kiezers niet, noch in het parlement, noch in de regering.   ...


Red.:   Er zijn wel degelijk kiezers die vertegenwoordigd worden: de Europeaniseerders, de globaliseerders, de kosmopolieten, de multiculturalisten, de graaiers, en de belastingontduikers komen prima aan hun trekken bij D66, GroenLinks, de VVD en het CDA. Wie niet voldoend aan hun trekken komen zijn degene die lokaal-georiënteerd zijn, de traditionele cultuur aanhagen, en solidair zijn: de PVV is te weinig solidair, de SP is te multiculti, de PvdA is te multi en globalistisch. En dit betreft ergens tussen de helft en tweederde van de burgers.
    Vandaar:
  Kanne: 'Bijna alle kiezers vinden dat politici bewust meer beloven dan ze kunnen waarmaken. Vooralsnog kijkt de kiezer gelaten toe, veel anders kan hij ook niet doen. De kiezer gedoogt de politiek en de politici.'
    Dat de kiezers niet louter lijdzaam zijn, ondervinden vooral de drie grote partijen. Voor zover VVD, PvdA en CDA nog denken dat ze in een cyclisch proces zitten, waarbij ze om beurten de grootste zijn, helpt Kanne hen uit de droom. In 1956 haalden CDA, PvdA en VVD samen 140 van de 150 zetels. Dertig jaar later waren dat er 133, in 1998 nog 112 en in 2002 nog maar 90. De uitslag van 2010 is bekend: 82 zetels voor de 'grote' drie.

Kanne's analyse is niet helemaal juist, dus ook deze conclusie:
  Het duurt niet lang meer of een meerderheid van de kiezers zoekt haar heil bij de zeven andere partijen in het parlement, met alle problemen van dien. 'Om het land regeerbaar te houden, moet de politiek haar eigen spel en spelregels veranderen', concludeert Kanne.

Nee. Want de kiezers gaan niet anders denken. wat vernaderen moet is het politieke spectrum. Daar moet een vertegenwoordiging van de reëel bestaande politieke voorkeuren komen. Nu zijn ze gedwongen tot dit:
  Voorts adviseert Kanne politieke partijen een consistent verhaal te vertellen en daarnaar te handelen, duidelijk en vooral eerlijk te communiceren met de kiezer, en te zorgen voor congruentie tussen boodschap en boodschapper.

Wat ze nu dus niet doen, vanwege de discrepantie met tussen boodschapper en kiezer. Dit is beter:
  Volgens Kanne is een 'herkenbare hergroepering van partijen' noodzakelijk. De oude scheidslijnen tussen links en rechts zijn geheel verdwenen. Als voorbeeld noemt hij de PVV, een partij die op dit moment zowel met de VVD als de SP zou kunnen fuseren. Een hergroepering, of lijstverbindingen kunnen de kiezer meer duidelijkheid geven.

En dit is altijd goed:
  Als laatste is goed leiderschap van belang, leiderschap dat 'een wisselwerking is tussen luisteren en zenden, de weg wijzen en durven volgen, idealisme en pragmatisme, en kiezersbelangen en landsbelang'.

Zo is het.
    Twee partijen zijn alvast begonnen:


Uit: De Volkskrant, 17-09-2011, door Bart Snels, strateeg bij de Tweede Kamerfractie van GroenLinks.

GroenLinks moet met D66 het nieuwe politieke midden vormen

GroenLinks en D66 zouden met een gedeelde strategie moeten komen om het vastzittende oude politieke midden te vernieuwen.


Red.:   De twee ergste kosmopolieten en multiculturalisten-clubs bij elkaar - dat is duidelijkheid. Maar even kijken wat ze verstaan onder "midden":
  'We weten wat we moeten doen, maar we weten niet hoe we herkozen moeten worden als we dat gedaan hebben.' Dat zei de Luxemburgse premier Jean-Claude Juncker enkele jaren geleden op een persconferentie na een Europese discussie over hervormingen van de arbeidsmarkt en het pensioenstelsel. Het is het cruciale dilemma waar moderne politieke leiders mee te maken hebben.
    Mark Rutte weet heel goed hoe hij de woningmarkt in beweging moet krijgen, maar de hypotheekrenteaftrek hervormen is voor hem onmogelijk. Job Cohen weet hoe outsiders op de arbeidsmarkt meer kansen kunnen krijgen, maar de versoepeling van het ontslagrecht ziet de PvdA als electorale zelfmoord. Jan Kees de Jager weet dat er meer Europese politieke integratie nodig is om de schuldencrisis op te lossen, maar hij weet niet hoe hij dat moet vertellen.

Hartstikke neoliberaal, dus hartstikke rechts - dus.
    Een kleine samenvatting:


Uit: De Volkskrant, 22-09-2011.

Ander commentaar
...
Trouw

'De grenzen van het experiment van een minderheidskabinet met een gedoogpartner komen in zicht. Vernieuwing en hervorming, zo noodzakelijk om de diepe problemen op te lossen, zijn niet mogelijk door de AFHANKELIJKHEID VAN GEERT WILDERS. Het kabinet kan weliswaar voor enkele belangrijke beslissingen rekenen op de zich zeer verantwoordelijk opstellende oppositie, ...'


Red.:   De oppositie bestaande uit PvdA, GroenLinks en D66, die mee heeft gestemd met de voorstellen van de rechtse regering (VVD en CDA, zonder steun van de PVV in dit geval) aangaande een de steun aan Griekenland, en bezuinigingen op de pensioenen ten einde die uitgaven te compenseren. Neoliberale en oligarchische politiek.
    Hier in de vorm die de Volkskrant aanvankelijk had staan op de website:


Uit: Volkskrant.nl, 16-09-2011, door Gijs Herderscheê

Kamer stemt in met pensioenakkoord; PvdA helpt kabinet weer

 De PvdA steunt het pensioenakkoord dat het kabinet met vakbeweging en werkgevers heeft gesloten. Het is, na de redding van de euro, de tweede politiek brisante kwestie waarin de PvdA het minderheidskabinet aan een meerderheid helpt.

Fotobijschrift: Minister Henk Kamp van Sociale Zaken (L) praat met PvdA'er Mariette Hamer (R) voor aanvang van het debat over het pensioenakkoord in de Tweede Kamer.


Red.:   Dit was natuurlijk ook een te brisante kwestie voor de printversie - die was gesaneerd.
    Ook leuk om het onverdachte hoek bevestigd te zien;


Uit: De Volkskrant, 28-09-2011, column door Evelien Tonkens, bijzonder hoogleraar actief burgerschap

Tijd voor een nationaal kabinet

Tussentitel: CDA, VVD en PvdA regeren al decennia ons land. Tot en met vandaag.


Red.:   Deze koppen zeggen eigenlijk toch al genoeg, vindt u niet...?
    Voor de volledigheid nog wat detail:
  Hoe meer het Kamerdebat de kroeg imiteert, des te populairder wordt Geert. De andere partijen gaan er slechts van schutteren. ...
    Waarom hiermee doorgaan? Als CDA en VVD Wilders er niet uitgooien, stapt hij er zelf uit, maar dan op zijn moment en met zijn tekst. ...
    aarom daarop wachten? Het was al een hachelijk avontuur maar nu is het onverkort onverantwoord. ... Het wordt tijd om Wilders beleefd te bedanken en over te gaan tot een nationaal kabinet van VVD, CDA en PvdA. ...
    Zo nieuw is zo'n kabinet trouwens niet. Deze drie partijen regeren namelijk al decennia lang ons land. Tot en met vandaag. Er is geen enkele grote wet of hervorming waar ze niet alle drie in gekend zijn en hun reuksporen in hebben mogen nalaten. Op papier regeerden ze natuurlijk niet samen: slechts twee ervan zaten officieel in de regering, de derde voert oppositie. Die slaat daar verontwaardigde taal uit. Best gemeend en ook wel boeiend. Maar in grote besluiten telt die derde partij bijna volledig mee.

Nou, is dat niet treffend verwoord? En waar gaat het allemaal om:
  Hervind je verstand en ga regeren, met een echte politieke partij die snapt in welke riskante globaliserende tijden we leven.

Het behoud van het grote gemeenschappelijke belang van de oligarchie: de globalisering! Te beginnen met het Europese Imperium.
    Dit soort praatjes wordt steeds vaker doorgeprikt:


De Volkskrant
, 28-09-2011, ingezonden brief van Jos Bonink, Tilburg

Lood om oud ijzer

Evelien Tonkens geeft aan in haar column (O&D, 28 september) in verband met de huidige crisis dat het tijd is voor een nationaal kabinet met CDA, VVD en PvdA. Het huidige kabinet heeft de PVV niet nodig. Haar argument is dat deze partijen al decennia lang ons land regeren.
    Ze wisselen elkaar af in het kabinet maar houden met hun wetten wel degelijk rekening met elkaar. Het is dus in feite lood om oud ijzer op welke partij je stemt. Zou dat wellicht ook een van de redenen zijn dat de PVV zo groot geworden is?


Red.:    Reken maar van "yes". Tezamen natuurlijk met de dingen die men gezamenlijk verkondigt: Europeanisering, globalisering, kosmopolitisme, multiculturalisme enzovoort.
   Er moet besloten worde hoeveel van de pensioenspaarpotten naar de Europese Unie en haar zwakke zuidelijke broeders gebracht moet worden. De oligarchie deelt dit geld van anderen natuurlijk gaarne uit:



Van: Volkskrant.nl, 06-10-2011, ANP / Redactie.

Kamer stemt in met versterking noodfonds euro

De Tweede Kamer heeft steun gegeven aan de verhoging van de Nederlandse garanties tot 98 miljard euro voor het noodfonds voor de euro.

Bij de stemmingen vanavond waren de regeringspartijen VVD en CDA en de oppositiepartijen PvdA, D66, GroenLinks en de SGP voor. Gedoogpartij PVV en de oppositiepartijen SP, ChristenUnie en de Partij voor de Dieren stemden tegen. Bij een hoofdelijke stemming bleken 96 Kamerleden voor te zijn en 44 tegen.   ...


Red.:   Dit werd door de Volkskrant dusdanig gevoelige informatie geacht dat het verder uit de printversie geweerd werd:


Uit: De Volkskrant, 07-10-2011, van verslaggever Robert Giebels

Nederland staat nu voor 100 miljard euro garant bij Europees noodfonds

De Tweede Kamer heeft donderdag ingestemd met verhoging van het noodfonds voor eurolanden die in de problemen komen. Daarmee staat Nederland voor bijna 100 miljard euro garant.
    Van de 17 eurolanden moeten alleen nog Malta en Slowakije instemmen met het fonds. Vooral Slowakije lijkt dwars te liggen, omdat een coalitiepartij daar tegen is. De Slowaakse premier heeft minister De Jager (Financiën) verzekerd dat een parlementaire meerderheid voor is.
    De stemming over het noodfonds kwam na een Kamerdebat van twee dagen over de rijksbegroting. Het noodfonds en de problemen in Griekenland domineerden het debat. De Kamer wilde vooral van De Jager de toezegging dat hij het parlement steeds toestemming vraagt als er beslissingen omtrent het noodfonds moeten worden genomen.
    De Jager en staatssecretaris Weekers ...


Red.:   En nog wat prietpraat. Het hele artikel bestond uit welgeteld 238 woorden, inclusief titels. Als ze het gemaakt hadden kunnen, hadden ze het artikel vermoedelijk ook nog afgedrukt met onzichtbare inkt. Maar ja, zoiets is ook te duidelijk een flinke stap in de richting van een opstand tegen de elite.
    Even later een kleine zaak die misschien toch wel significant is:


Uit: De Volkskrant, 15-10-2011, van verslaggevers Erik Bloem en Merijn Rengers

Fracties weigeren publiekelijk verantwoording af te leggen over 27 miljoen euro

Kamer houdt eigen subsidie geheim

De Tweede Kamer heeft vorige maand achter gesloten deuren besloten geen enkele informatie te verstrekken over de 27 miljoen euro die de Kamerfracties in 2010 aan subsidie ontvingen.
    Dit blijkt uit onderzoek van de Volkskrant. Vertegenwoordigers van alle fracties besloten in een bijeenkomst van het Presidium van de Tweede Kamer - het dagelijks bestuur - over de vertrouwelijkheid van deze gegevens. Ook werd een protocol opgesteld over hoe om te gaan met vragen vanuit de media over de zogeheten fractiekostensubsidies, die onder meer zijn bedoeld voor het inhuren van fractiemedewerkers en de kantoorkosten in de Tweede Kamer.
     Volgens betrokkenen wilden de Kamerleden, die in de regel juist voorstanders zijn van transparantie, de gegevens niet vrijgeven uit angst voor Britse toestanden. In Groot-Brittannië leidde het bekend worden van bonnetjes van parlementariërs twee jaar geleden tot grote ophef. Enkele volksvertegenwoordigers stapten op, anderen moesten grote bedragen terugbetalen.   ...


Red.:   Tja, dat wil je in Nederland niet hebben. Geheimhouden, dus maar ... Vindt de oligarchie:
  De SP besloot medio september als eerste het besluit van de Kamer naast zich neer te leggen. Die partij heeft verantwoording afgelegd over haar subsidies. Daaruit blijkt dat de SP-fractie de afgelopen jaren de subsidie bij lange na niet op kreeg. In 2008, 2009 en 2010 hield de fractie jaarlijks zo'n twee miljoen euro over. De SP heeft zich in het verleden vaak gekeerd tegen de in hun ogen hoge vergoedingen voor Kamerleden en -fracties.

Pas onder dreiging van slechte publiciteit worden ook de oligarchen voorzichtig:
  Donderdag kwam na vragen van het partijbestuur ook de PvdA-fractie over de brug....
    Ook valt de uitzonderingspositie van PvdA-Kamerlid Khadija Arib op. In tegenstelling tot haar collega's - die assistenten inhuren via de fractie - blijkt Arib zelf voor zo'n 60 duizend euro een medewerker in dienst te hebben genomen.

We zijn reuze benieuwd naar de identiteit van die persoon. Misschien heet deze persoon, in navolging van de nichten Albayrak (staatssecretaris van Justitie en directeur van de COA) ook wel Arib - of (relatie) Dahhan.
    Zelfs de Volkskrant ruikt lont:


Uit: De Volkskrant, 17-10-2011, hoofdredactioneel commentaar, door Raoul du Pré

Opening van zaken

Tweede-Kamerleden willen niet vertellen hoe ze hun subsidie besteden. Dat is onverstandig, om vele redenen:

Omdat we er anders nog iets van gaan denken. Omdat nou opeens het vermoeden in de lucht hangt dat ze het geld niet alleen uitgeven aan hun medewerkers, hun printpapier en hun nietjes, maar ook aan duisterder zaken. Of gewoon stiekem aan hun verkiezingscampagnes.
    Omdat we nu niet kunnen uitsluiten dat ze bij voorkeur hun partners, hun zonen en hun dochters in dienst nemen als medewerkers om zodoende het huishoudinkomen aan te vullen, zoals in het verleden wel eens gebeurde.
    Omdat nu opeens toch de gedachte opkomt dat ze veel duurder lunchen, dineren, overnachten en reizen dan ze ons durven vertellen.
    Omdat er geen dag voorbij gaat dat ze zelf op hoge toon 'volledige openheid' eisen over iedere euro belastinggeld die wordt uitgegeven in scholen, ziekenhuizen, vervoersbedrijven, op de ministeries en in het koninklijk paleis.
    Omdat we al helemáál nieuwsgierig worden nu ze als reden voor hun weigering aanvoeren dat ze vrezen voor 'toestanden' als in Groot-Brittannië, waar het declaratiegedrag van parlementariërs tot grote ophef leidde.   ...


Red.:   Tja ...
    Bij de PvdA zijn ze nog trots op hun verraad ook:


Uit: De Volkskrant, 22-10-2011, van verslaggever Robert Giebels

Ronald Plasterk | Financieel woordvoerder van de PvdA-fractie in de tweede kamer

'Wij hebben de sleutel van de eurotop in handen'

Het kabinet heeft in de eurocrisis de steun van de PvdA nodig. De partij wil daar wel iets voor terug. 'Dit is een cynische toestand.'

Het is klip en klaar voor Ronald Plasterk, financieel woordvoerder van de PvdA-fractie in de Twee Kamer: 'Wij hebben de sleutel in handen.' Zonder de instemming van de sociaal-democraten zijn minister van Financiën Jan Kees de Jager en premier Mark Rutte bij de komende eurotoppen koningen zonder land. Zonder de PvdA kunnen de coalitiepartijen VVD en CDA op het onderwerp Europa immers niet aan een meerderheid komen.   ...

Dat noodfonds, hoe groot moet dat worden?
'Het moet zo groot zijn dat de financiële markten niet langer zullen speculeren op het omvallen van eurolanden.'

U noemt Berlusconi, dus Italië. Dan spreekt u over een noodfonds van 2.000 miljard euro.
'Ik leg me niet vast op bedragen. ...


Red.:   Nee, dat durft 'ie niet. Maar dat zijn wel de bedragen die genoemd worden. Allemaal komende uit de pensioenspaarpotten natuurlijk, want de landen hebben allemaal schulden, en de rijken geven niets tenzij je ze aan de lantarenpalen opknoopt.
  Wanneer bent u die situatie zat?
'Dit is een onmogelijke en cynische toestand. Het is onverantwoord dat Rutte en vicepremier Verhagen ons door de crisis loodsen in deze constellatie, met een kabinet dat steunt op drie partijen die het over de hoofdzaken van het regeringsbeleid fundamenteel oneens zijn.

Daar is niets cynisch aan. Gewoon tegenstemmen en de zaak is over.
  Rutte maakt op laconieke wijze misbruik van ons verantwoordelijkheidsbesef

En dat is een keiharde leugen, want het storten van geld in een zwart gat is het toppunt van gebrek aan verantwoordelijkheidsbesef, en de ware reden is ideologie: men wil de Europese Unie bij elkaar houden, zodat het later omgevormd kan worden in een Europees Imperium  .
    Onderzoeker Peter Kanne, die we al eerder zijn tegengekomen, vat het allemaal nog eens duidelijk samen:


Uit: De Volkskrant, 29-10-2011, door Peter Kanne is onderzoeker bij TNS NIPO en schrijver van het boek Gedoogdemocratie.

Ook dit kabinet is kosmopolitisch

Alle beeldvorming ten spijt: dit gedoogkabinet voert in de praktijk een veel internationaler georiënteerd beleid dan de meeste kiezers willen.

Tussentitel: Zolang politici geen oprechte dialoog met kiezers aangaan, worden die per saldo niet goed vertegenwoordigd

De Tweede Kamer is een betere afspiegeling van de opvattingen van kiezers geworden en daarmee veel democratischer dan vijftien jaar geleden, stellen politicologen Meindert Fennema en Jasper van Koppen (O&D, 26 oktober). Dat is goed nieuws, zou je zeggen. Nou en?, zou je ook kunnen zeggen. Het gaat immers niet om de opvattingen van de Tweede Kamerleden: het gaat erom wat er van die opvattingen in de praktijk terechtkomt. En daar schort het nog behoorlijk aan.
    Lager opgeleiden hebben duidelijk andere politieke opvattingen dan hoger opgeleiden. Lager opgeleiden zijn aanzienlijk 'nationalistischer' en 'repressiever' ingesteld dan hoger opgeleiden. De meeste lager opgeleiden vinden dat het maar eens afgelopen moet zijn met de softe multiculti-benadering, dat de immigratie moet worden beperkt, dat criminelen harder moeten worden gestraft, dat er veel minder geld naar ontwikkelingssamenwerking moet en dat Nederland niet langer macht moet inleveren aan Europa. Fennema en Van Koppen betogen dat met de komst van SP, LPF en PVV de opvattingen van lager opgeleiden beter worden vertegenwoordigd in ons parlement.   ...
    Het heeft geresulteerd in een regeerakkoord van VVD en CDA waarin is te lezen dat het kabinet vooral de veiligheid en het welzijn van de Nederlanders zal bevorderen en de Nederlandse belangen in het buitenland zal veiligstellen. De Europese Unie mag van dit kabinet niet onbeperkt groeien en ook niet machtiger worden. Er is een forse daling van de instroom van immigranten beloofd en er komen zwaardere straffen voor criminelen en strenge regels voor nieuwe Nederlanders.
    De PVV - en met haar de lager opgeleiden - heeft dus op veel punten haar zin gekregen, leek het. Op papier werd een conservatieve correctie mogelijk gemaakt die vanuit democratisch oogpunt noodzakelijk is. Maar in de praktijk komt er op belangrijke onderdelen niet veel van terecht: de Europese Unie groeit rustig door en 'Brussel' wordt alleen maar machtiger. En de beperking van de immigratie blijkt weinig maakbaar. ...
    Enerzijds toont het de bescheiden macht van de Tweede Kamer op het beleid. Anderzijds ligt het kernprobleem er in dat de leidende politici binnen de middenpartijen VVD, CDA en PvdA totaal anders denken over de wereld, Europa en de manier waarop het land bestuurd moet worden dan de (lager opgeleide) achterban.
    Uit onderzoek dat TNS NIPO in 2010 uitvoerde in het kader van de Volkskrant Top 200 bleek dat ruim 90 procent van de bestuurlijke elite progressief/kosmopolitisch georiënteerd is. Deze bestuurlijke elite komt bijna geheel voort uit CDA, PvdA, VVD en D66. Van de kiezers is tweederde juist nationaal georiënteerd. De oude elitepartijen nemen de retoriek van de politieke nieuwkomer over, maar het bloed kruipt waar het niet gaan kan. Als het erop aankomt, kiezen CDA, VVD en PvdA voor de internationale benadering: de euro moet gered, we kunnen niet zonder een krachtig Europa, we moeten onze internationale handelspositie veiligstellen, alles hangt immers met alles samen en we kunnen de immigratie niet eigenhandig beperken. Prima, maar beloof het dan ook niet!
    Alle beeldvorming ten spijt: de gedoogconstructie van VVD, CDA en PVV zorgt ervoor dat het kabinet een regeringsbeleid kan uitvoeren dat in de praktijk toch weer veel internationaler is georiënteerd dan de meeste kiezers willen. Mede mogelijk gemaakt door PvdA, GroenLinks en D66. ...


Red.:   Logisch. ook "linksen" zijn hartstikke kosmopolitisch.
  En sociaal-economisch is het beleid veel rechtser dan kiezers willen. De PVV, die in 2010 zei 'als enige op te komen voor het behoud van de verzorgingsstaat', probeert te verhullen - bijvoorbeeld door Job Cohen de grote gedoger te noemen - dat zij het rechtse beleid mede mogelijk maakt. Het regeringsbeleid keert bijna ongemerkt terug naar de neoliberale, globalistische koers die al enkele decennia de boventoon voert, en ook dat wordt door de PVV toegestaan.

 Dat is veel minder logisch, vooral voor de PvdA. Dit is zonder meer verraad.
  Doordat politici niet hun persoonlijke idealen volgen en ook geen oprechte dialoog met de kiezers aangaan, is de politieke markt van vraag en aanbod niet transparant en worden kiezers per saldo niet goed vertegenwoordigd. Politici en politicologen zoals Fennema en Van Koppen laten zich zand in de ogen strooien door de gedachte dat het democratisch allemaal dik in orde is in Nederland, bijvoorbeeld omdat het politieke vertrouwen nu hoger is dan veertig jaar geleden.

Die markt is trouwens nooit transparant geweest, zie Termen, discussie  :
  Discussie:
Politieke discussie: discussie met als doel uit te vinden wie het meest effectief liegt dat hij geen belang heeft bij het gesprokene.

Waarvan, na het min of meer afvallen van de PVV, alleen nog de SP, CU, SGP en PvdD buitengesloten kunnen worden.
  Maar het cynisme onder de kiezers neemt toe en kiezers gedogen het politieke spel omdat ze niet weten wat ze anders moeten. Niet iedereen is bereid om het Beursplein te bezetten.

Maar zodra dat wel het geval is, zijn de poppen aan het dansen ... 
    Op dit moment zit het rechtse deel van de oligarchie in de regering, die voor hun buitenlandse oligarchische beleid steunen op "links". Maar het rechtse smaldeel pakt, nu het kan, natuurlijk keihard de gewone burgers:


Uit: De Volkskrant, 21-11-2011, door Remco Meijer

Analyse | PVV-leider zet relatie met CDA en VVD op scherp

Als Wilders niet wil breken, is hij gewoon een pestkop

Tussentitel: Wilders geeft veel minder van zijn beweegredenen prijs dan zijn collega-politici

PVV-leider Wilders zette de afgelopen dagen de relatie met CDA en VVD op scherp. ...


Red.:   In het vuur van zijn serie propagandaleugens richting Wilders, begaat autuer Meijers een onvoorzichtigheid:
  Wilders is een pestkop die houdt van het politieke spel en leeft volgens het adagium 'een dag zonder reuring is een dag niet geademd'. Positiever gezegd: nu hij moet meewerken aan 18 miljard aan bezuinigingen die vooral 'zijn' Henk en Ingrid treffen ...

Dom, dom, dom ... dat willen zijn oligarchische vriendjes nu juist zo veel mogelijk verborgen houden.
    Natuurlijk kent in alles aangaande Europa de onderlinge solidariteit van de oligarchie geen grenzen - geld wordt weggesmeten met de miljarden tegelijk:


Uit: De Volkskrant, 16-12-2011, van verslaggever Robert Giebels

Kamer steunt 'zwak europakket'

Oppositiepartij PvdA helpt het kabinet met tegenzin aan een meerderheid voor het volgens premier Rutte op een na beste resultaat over de aanpak van de eurocrisis.

Een meerderheid van de Tweede Kamer stemt in met de uitkomst van de laatste eurotop op 9 december. Hoewel de PvdA de regeringsfracties VVD en CDA aan die meerderheid helpt, is de oppositiepartij zeer ontevreden over het onderhandelingsresultaat waar premier Rutte mee thuis is gekomen.
    'Dit is niet genoeg om de euro bij de rand van de afgrond weg te houden', zei PvdA-Kamerlid Ronald Plasterk donderdag bij een debat over de eurotop.
    Het kabinet heeft de PvdA steeds nodig gehad voor een akkoord over de afspraken die het in Europees verband maakt, doordat gedoogpartner PVV consequent tegenstemt. Plasterk zei deze keer uit noodzaak in te stemmen 'met dit hele zwakke pakket'. Voor de lange termijn is het akkoord onvoldoende, stelt Plasterk. Hij meent echter dat als hij minister-president Rutte terugstuurt naar de Brusselse onderhandelingstafel de euro meteen grote schade oploopt.   ...


Red.:    De protesten van de PvdA zijn natuurlijk uitsluitend en alleen voor de bühne -dat wil zeggen: dat plukje PvdA'ers dat nog links is. Alle Europese zaken zullen altijd een grotere noodzaak hebben dan welk Nederlands belang of belang van de burgers, de onderste tweederde, dan ook.
    Welk laatste ook geldt voor de rest:
  GroenLinks heeft zich tot dusver altijd aangesloten bij medeoppositiepartijen PvdA en D66 en steeds ingestemd met het kabinet in Europese kwesties. Daar kwam gisteren een eind aan. 'Dit is een lelijk en ondemocratisch europact', zei GroenLinks-leider Jolande Sap gisteren. Haar partij zet dan ook niet de handtekening onder de uitkomst van de top.

Waarom dissideert Groen Links: omdat ze nog Eurofielere stappen willen, en ze zich verzekerd wisten van een meerderheid voor dit voorstel - was dat laatste een punt geweest, hadden ze net zo hard meegestemd met deze diefstal.
    Nog eens een harde bevestiging van de rol die de PvdA speelt:


Uit: De Volkskrant, 23-02-2012, van verslaggever Ron Meerhof

Analyse | Rutte c.s. zullen partij hard nodig hebben op punten waar PVV geen gedoogsteun geeft

Minderheidskabinet is alleen maar gebaat bij sterkere PvdA

Tussentitel: Malaise trok PvdA naar links, weg van het kabinet

Het is voor premier Mark Rutte te hopen dat de nieuwe leider van de PvdA krachtiger is dan Job Cohen en vooral ook beter scoort in de peilingen. Want alleen dan kan hij zaken met hem doen.
    In theorie is het een overwinning voor een premier als de oppositieleider zich gewonnen geeft en vertrekt. Maar in de praktijk is dit wel de laatste uitleg die aan het vertrek van Job Cohen als PvdA-leider kan worden gegeven. Bovenstaande geldt in de polder namelijk uitsluitend in verkiezingstijd. Nu is het juist tijd om zaken te doen.
    Dat geldt meer dan ooit tevoren nu Nederland te maken heeft met een minderheidskabinet dat afhankelijk is van gedoogsteun. VVD en CDA hebben de PvdA hard nodig op tal van onderwerpen waar de PVV geen gedoogsteun geeft. Dat is het eerste jaar goed gegaan op twee van de belangrijkste onderwerpen: het pensioenakkoord en de euro.
    Rutte loofde Cohen waar hij kon om diens verantwoordelijke, constructieve opstelling. ...


Red.:    Naar aanleiding van dit gebeuren toegevoegd aan In het kort :

  Wie zich constructief opstelt ten opzichte van slopers, is zelf een sloper. Zo zijn:
...
  - sociaal democraten die zich constructief opstellen ten opzichte van neoliberale slopers van de sociale en Rijnlandse maatschappij,   ...
slopers.

En er moet nog verder gesloopt worden:
  Onder de druk van de economische crisis dienen zich binnenkort ongetwijfeld nieuwe onderwerpen aan waaraan de PVV geen gedoogsteun zal willen geven. De verwachting is dat bij de komende 'tussenformatie' kabinet en gedoogpartner nog wel tot zaken zullen kunnen komen waar het gaat om 'het snelle geld', zaken die zich terugverdienen in deze regeerperiode; bezuinigen op ontwikkelingssamenwerking, lastenverzwaringen als een btw-verhoging, hogere eigen bijdragen in de zorg.
    Tegelijk wordt de kans klein geacht dat de PVV gaat tekenen voor alle hervormingen die pas op de langere termijn geld gaan besparen; flexibilisering van het ontslagrecht, verdere hervorming van de sociale zekerheid, hervorming van de woningmarkt. Toch is naar verwachting dat hele pakket nodig om aan de gewenste bezuinigingsbedragen te komen. Voor ieder onderwerp dat in de onderhandelingen met de PVV over de rand valt, moet het kabinet zich dan ook tot de oppositie wenden. Op veel van die onderwerpen is er dan opnieuw geen alternatief voor gelegenheidssteun van de PvdA.

Op dat over ontwikkelingssamenwerking na, allemaal zaken die voornamelijk de lagerbetaalden treffen. Er staat geen enkele maatregel gericht op de hogerbetaalden tegenover. En de verwachting van deze redactie is dat de PvdA, en D66 en GroenLinks ze allemaal gaat steunen. Net als de Volkskrant en de rest van de media:
  Voor Rutte c.s. is de hoop nu dat een nieuwe PvdA-leider weer begint met een min of meer schone lei. In de ideale situatie heeft de nieuwe man of vrouw weer wel de manoeuvreerruimte om compromissen te sluiten met het kabinet. In dat scenario lukt het die nieuweling wel om wisselgeld te incasseren en dat geloofwaardig als victorie te claimen. Als de PvdA weer zichtbaar in de peilingen omhoog kruipt, zal dat al snel gelden als een goede strategie. Dan gaat de PvdA verder op dat pad en is het minderheidskabinet voorlopig weer gered.

Die zijn er zelf natuurlijk ook allemaal hartstikke voor.
    Maar met één enkele uitzondering natuurlijk: de ontwikkelingssamenwerking!
    Nieuwe ontwikkelingen. Met zo veel bronnen dat het niet doenlijk is dat allemaal te reproduceren, dus voorlopig maar een redactionele samenvatting. Stap één: het Nederlandse begrotingstekort viel door de mindere economie hoger uit dan de binnen Europa afgesproken norm van 3 procent, nodig om het spenderen door de zuidelijke landen in toom te houden. Regeringspartijen VVD, CDA en gedoogpartner PVV gingen in conclaaf over een nieuwe begroting Na een crisis tijdens het overleg leek alles toch goed te komen, tot het moment dat het plaatje compleet was. Dat geheel overziend, trok Wilders zijn instemming in - er werd volgens hem te veel bezuinigd op zorg en andere zaken die vooral "Henk en Ingrid", de lagerbetaalden, troffen.
   Daarop zagen D66 en GroenLinks de kans schoon voor het realiseren om hun eigen neoliberale globaliseringsplannetjes, bekend onder de noemer "hervorming van de arbeidsmarkt", staande voor het ontslag van de autochtone productieven met vaste contracten ten gunste van allochtone immigranten met flexibele contracten, en "hervorming van de woningmarkt", staande voor huurverhoging ("marktconforme huren") zodat ze de corporaties kunnen belasten met de sociale zorg voor allochtone immigranten (bouwen van buurtvoorzieningen, scholen, enzovoort), en een deel van de extra huuropbrengsten kunnen afromen via een belasting. Tot verbazing van iedereen was er binnen drie dagen een principe-akkoord.
    Wie het voorgaande gelezen heeft, is niet alleen niet verbaasd, maar weet dat hier sprake is van een natuurlijke ontwikkeling. De belangen van VVD en CDA liggen bij de economische topderde van de maatschappij - die van de VVD eigenlijk alleen bij de top 5 procent. De belangen van D66 en GroenLinks zijn die van de kosmopolitische elite. Die kosmopolitische elite behoort ook tot de topderde. De belangen van VVD, CDA, GroenLinks en D66 vallen dus grotendeels samen, leidende tot het begrip "politieke oligarchie", zoals hierboven beschreven.
   Het enige verbazingwekkende is dat wat betreft de PvdA, staande ergens midden op de scheiding met de rest van Nederland, het kwartje de andere opviel. Een heel klein beetje verbazingwekkend is het zich scharen van de ChristenUnie bij de oligarchie, aangezien dit toch min of meer conservatieve christenen zijn, die noch met de rijken noch met de moraalloze "wereld-verenigers" een band hebben. Hier speelde waarschijnlijk de aloude christelijke valkuil van niet willen rebelleren tegen het gezag een fatale rol (net als in de oorlog).
    Al met al zijn deze ontwikkelingen dus een bijna perfect bevestiging van de voorgaande eerder verzamelde gegevens, en de bijbehorend analyse  . Het is een machtsgreep van de kosmopolitische topderde van de maatschappij. Gericht tegen de onderste tweederde, in de politiek vertegenwoordigd door, zoals hier al omschreven, de PVV en de SP. De "populisten". Met al vreemde eens in de bijt: de PvdA.
   Ook op deze manier kwam het allemaal in de media. De media vormna natuurlijk een integraal deel van de topderde. Er was euforie over het akkoord, en de PvdA werd afgezeken. In de gedrukte en de elektronische media. De eerste dagen tot een week of anderhalf vrijwel zonder tegengeluid. De media waren even gelijkgeschakeld als in de Sovjet-Unie of het Rusland van Poetin. Daarna kwam er een enkel commentaar van een columnist, mensen als René Cuperus en Marcel van Dam, die gedoogd worden om de schijn van openheid wekken. De elektronische media kunnen niet eens hierop bogen - daar is het neoliberalisme een volstrekte dictatuur. Het was precies zoals beschreven hier:


Uit: De Volkskrant, 31-01-2012.

Ander commentaar

DeJaap.nl

'Er is een opvallend verschil in benadering van CDA (virtueel 13 zetels) en SP (virtueel 34 zetels). CDA'ers worden uitentreuren voor de camera's gesleept. Met SP’ers wordt stukken minder gesproken. Het lijkt erop dat hier, tien jaar na Fortuyn, nog steeds sprake is van ELITEJOURNALISTIEK: niet willen zien wat er in de 'onderlagen' van de samenleving speelt ...


Red.:   En als Emile Roemer ergens mag opdraven, wordt hij om de drie woorden onderbroken en hem de neoliberale leugens voorgehouden als zijnde de waarheid.
    De geïsoleerde positie van de paar realistische columnisten blijkt niet duidelijker dan in de samenvatting van drie weken later van de Volkskrant, staande op de voorpagina:


Uit: De Volkskrant, 18-05-2012, door Raoul de Pré

Analyse | De strijd om de beeldvorming is nu echt begonnen

Lenteakkoord trekt nieuwe kloof door politiek


Red.:   De hoofdtitel suggereert begrip van de situatie, de regel daarboven, dat het alleen om het beeld gaat, spreekt dat tegen. Het eerste blijkt het geval:

  Herschikt volgens geheel nieuwe krachtsverhoudingen, die tot voor kort niemand had durven voorspellen, koerst politiek Den Haag aan op de verkiezingen van 12 september. De details van het Lenteakkoord en de reacties daarop leggen een waterscheiding bloot die de campagne sterk zal beïnvloeden. Het is nu voor of tegen de wil om te hervormen.

Neen. Het is hervormen ten koste van de lagerbetaalden versus hervormen ten kost van de hogerbetaalden.
  Voor of tegen financiële degelijkheid.

In de dertiger jaren bekend als de strijd tussen voor of tegen het handhaven van de gouden standaard - dat laatste stelde men voor als het doel waarnaar iedereen moet streven. Men koos toen vóór. Men weet nu dat dat fout was. Nu wordt financiële degelijkheid voorgesteld als het doel waarnaar iedereen moet streven. Het lijkt sterk op de gouden standaard. Maar los daarvan: financiële degelijkheid wordt razendsnel bereikt door de topinkomens af te romen, het erfrecht voor grote kapitalen af te schaffen, of private financiële wereld op te heffen en hun tegoeden terug te geven aan de nationale landen waarvan die kapitelen weggefraudeerd en gestolen zijn.
  Voor of tegen Europa.

Voor minstens de helft onjuist: het gaat om voor of tegen een Europees Imperium - Europese samenwerking is niemand tegen.
    Onbedoeld wordt de aard van de strijd aardig uit de doeken gedaan:
  De vijf partijen doen er alles aan om de euforie rond de daadkracht van het principeakkoord, nu drie weken geleden, levend te houden.

De euforie van de kosmopolitische elite en de media - in cohort.
  De vraag is wel of zij standhouden in de storm van protest die het andere kamp, aangevoerd door SP en PVV, probeert te ontketenen.

Iets dat de media ten koste van alles (objectiviteit, meningsvrijheid, democratie, enzovoort) probeert te voorkomen, door die partijen uit de media te houden, en indien onvermijdelijk, door ze onheus te bejegenen.
    Samengevat:
  Ziedaar de nieuwe coalitie tegenover de nieuwe oppositie. Zij die hopen dat de kiezers de boodschap oppikken dat in tijden van financiële nood politieke principes moeten wijken, tegenover diegenen die ervan uitgaan dat die boodschap misleidend en bovendien voor veel kiezers te ingewikkeld is.

Wat natuurlijk precies andersom is: degenen die de lastenverzwaring voor de onderste tweederde verkopen als onvermijdelijk gaan er vanuit dat de materie voor veel kiezers te ingewikkeld is om de leugen te doorzien. En de politieke principes die moeten wijken zijn het verbod op verhoging van de inkomstenbelasting en het verbod op het afschaffen van koopsubsidie voor de rijken.
    Waarmee we een uitstekend beeld hebben van hoe de zaak in de beeldvorming ligt: de media spelen een cruciale rol in de machtsgreep van de kosmopolitische oligarchie.
    Wie nog behoefte heeft aan een bevestiging in de vorm van de concreet voorgesteld maatregelen die de aanleiding waren voor dit stuk: niet de inkomstenbelasting maar de btw wordt verhoogd, ter waarde van vier miljard, niet de hypotheekrenteaftrek (van bestaande gevallen) wordt verlaagd maar de huren verhoogd, en de enige echte effectieve bespring, die op ontwikkelingshulp zijnde een buitenlandse uitgave, wordt teruggedraaid.
    De kosmopolitische elite bestaande uit graaiende bestuurders en collaborerende media  heeft een machtgreep gepleegd. Ze hopen erop dat de kiezer dit niet voldoende zal gaan begrijpen voor de verkiezingen van september 2012. Ze zijn niet helemaal zeker van hun zaak, want ze hebben hun plannen laten uitlekken via de Telegraaf, ten einde het effect van ene officiële presentatie en nadruk op de eigen rol te verminderen.
    De kleine afwijkingen met betrekking tot de rollen van PvdA en ChristenUnie zijn al binnen een week weer rechtgezet:


Uit: De Volkskrant, 23-05-2012, door Robert Giebels

Analyse | Meerderheid wil Europees noodfondsverdrag ratificeren  ■ Peiling: doe dat na de verkiezingen

Kamer klem tussen crisis en kiezer

Als 'Europa' het thema wordt van de verkiezingen, dan is de campagne gisteren begonnen. De Tweede Kamer debatteerde dinsdag over een fonds waarmee eurolanden elkaar in geval van nood te hulp kunnen schieten. In dat fonds, het Europese Stabiliteitsmechanisme, ESM, vinden zowel eurosceptici als eurofielen in de Kamer de bevestiging van hun gelijk. De een ziet er zeggenschap en geld mee uit Nederland verdwijnen, voor de ander redt het noodfonds de euro en daarmee de economie.   ...
    De 'Kunduz-partijen' minus de ChristenUnie (VVD, CDA, GroenLinks, D66) maar plus de PvdA willen het verdrag het liefst morgen al ratificeren. ...

Red.:   De eurofielen: VVD, CDA, D66, en GroenLinks. De oligarchische Kunduz-coalitie. Zonder de ChristenUnie. Maar met de PvdA. De hierboven beschreven oligarchische coalitie is weer compleet.  De niet-oligarchen

  PVV-voorman Geert Wilders leidt de tegenstanders van het EMS. Hij wil bij de rechter afdwingen dat het parlement pas na de verkiezingen van 12 september besluit of Nederland voor 40 miljard euro meedoet met het noodfonds van 700 miljard. Volgende week dinsdag dient die zaak en tot die tijd willen PVV, SP en de Partij voor de Dieren niet over het ESM praten, zo bleek gisteren.

En hoe denkt de Nederlandse burger er over
  Uit een opiniepeiling bleek gisteren dat twee van de drie ondervraagden vinden dat de Kamer na de verkiezingen over instemming met het fonds moet besluiten.

Maar, zoals we al vele malen geconstateerd hebben: van de meerderheid der burgers trekt de oligarchie zich echt geen barst aan. Dat is maar populistisch rancuneus klootjesvolk met een"achter de dijken"-mentaliteit.
    Weer een uitermate illustratief voorbeeld van het inherent anti-democratische karakter van de oligarchie:


Uit: Volkskrant.nl, 02-07-2012, door Jeroen Visser uitleg of detail

Kamer wil goedkeuringsprocedure EU-verdragen niet wijzigen

Een wetsvoorstel van de SGP om Europese verdragen pas te ratificeren als er in het parlement een tweederde meerderheid voor is krijgt geen meerderheid in de Tweede Kamer. Dat blijkt uit een rondgang van volkskrant.nl langs de partijen.


De SGP wil dat Europese verdragen waarin nationale bevoegdheden worden overgedragen pas van kracht worden als de Tweede en de Eerste Kamer daar met tweederde meerderheid mee in hebben gestemd. Om dit te regelen is een wijziging van artikel 91 van de grondwet nodig.
    Nu is een gewone meerderheid in het parlement voldoende. Volgens de SGP hebben Europese verdragen 'grote invloed op onze rechtsorde' en daarom is een breder draagvlak in het parlement noodzakelijk.   ..


Red.:    Een volkomen sluitend argument. Er is maar één reden om er tegenin te gaan: de wens om Nederland af te schaffen. Dit zijn de partijen die democratisch zijn:

  Naast de SGP zullen PVV, SP, ChristenUnie, de Partij voor de Dieren en Hero brinkman morgen voor het wetsvoorstel stemmen. Dat komt neer op 48 van de 150 zetels.

En de anti-democratische partijen: VVD, CDA, PvdA, D66 en GroenLinks. Dit zijn de abdijen waarvan later de vertegenwoordigers en bestuurders ter verantwoording zullen worden geroepen. Of door een tribunaal, of door het volk. In het laatste geval zal en flink deel het vermoedelijk niet gezond overleven.
    Er is bij Politieke analyse geen aparte verzameling bronnen om de Europese gezindheid van de oligarchische partijen aan te tonen - om ongeveer dezelfde reden dat er ook geen bronnen zijn om aan te tonen dat zee zout is. Maar omdat het een geval betrof uit "eigen kring", met een eigenaardige afwijking, toch hier een enkele:


Uit: De Volkskrant, 03-07-2012, door Adriaan Schout is onderzoeker bij Instituut Clingendael.

In de praktijk zijn politici pro-Europa

Onder de kiezers is euroscepsis beduidend couranter dan onder de volksvertegenwoordigers, constateert Adriaan Schout.


De verkiezingsstrijd lijkt over, of beter 'tegen' Europa te gaan. Ruttes terughoudendheid om over vergezichten en verdiepte integratie te praten is breed uitgemeten als het wegduiken voor gevoelige Europese thema's. In binnen- en buitenland heerst het beeld dat de regering en de meeste politieke partijen anti-EU of althans intern sterk verdeeld over Europa zijn. Met de onvermijdelijke verdieping van Europese integratie lijkt Europees vuurwerk in de verkiezingsstrijd gegarandeerd.
    In de praktijk zijn de politieke partijen echter juist sterk voor Europese integratie. ...


Red.:    Dat wisten we dus al. Maar Schout heeft ook een afwijking:

  Media noemen de SP anti-Europees, maar hoewel Roemer moeite heeft om een samenhangend verhaal te presenteren, toont hij meer en meer een pro-Europees karakter. ...
    De PVV is als enige uitgesproken tegen de euro en verdere integratie. Dit moet met een korreltje zout genomen worden. ... Vooralsnog is de PVV salon-anti-Europees.

Een paar dagen later bracht de PVV een sterk anti-EU programma uit. Niet anti-euro, maar anti-EU. Uit de Europese Unie.
    Maar Schout noemt zelf een beter criterium:
 
Roemer (...) wil een Europese groeiagenda, een 'enorme' sociale agenda (maar geen bemoeizucht met ons sociaal model) en toezicht op de banken. Hij is sterk voor een politieke rol van de ECB die de fouten van het neoliberalisme betaalt. Zijn Europa is niet dat van 'kapotbezuinigen', een bankenunie, Europese symbolen en bemoeienissen met 'onze pensioenen'. Vooruitlopend op regeringsdeelname, wil de SP wel in Europa integreren, maar niet op neoliberale wijze.

En de praktijk is dat bij de laatste stemmingen over zaken als bijvoorbeeld het ESM en de bankensteun, de oligarchische partijen voor stemden, en de PVV en SP tegen.
    Vermoedelijk was dit artikel bedoeld als "Kijk eens, iedereen is voor, dus dat de elite voor is, is niet zo erg".  Maar dat iedereen voor is, is dus doodgewoon een leugen. Elite, aristocratie, oligarchie en rijken, ze liegen habitueel uitleg of detail .
    Intussen is de maatschappelijke tweedeling tot zo veel mensen doorgedrongen, dat de SP naar ongekende hoogtes in de peilingen stijgt: 30 en meer zetels. Het leidt tot steeds duidelijker taalgebruik bij politici, maar nog meer bij de burgers. Hier is een opvallend geval:


De Volkskrant, 09-08-2012, ingezonden brief van Jan Mets, uitgever, Zutphen

Strategisch stemmen

Bert Vuijsje gaat SP stemmen om te voorkomen dat de VVD de grootste partij wordt en opnieuw de premier levert (O&D, 4 augustus). Hij haalt met mijn instemming wijlen Bart Tromp aan met zijn meesterlijke kwalificatie van de 'imaginaire PvdA', waarop hij altijd stemde.
    Maar Vuijsje is nu een beetje de weg kwijt. Ik loop ook niet warm voor de cultuurbezuinigingen van Rutte, Zijlstra & co. Maar hoe jammer ook: het gaat bij deze verkiezingen niet om toneel of concert. Het gaat om populistisch nationalisme versus democratische tradities en de daarmee verweven internationale samenwerking. Het is dus niet 'Mussert of Moskou', maar een keuze tussen het democratische centrum, waartoe de VVD behoort (nog wel), en de populistische flanken. Een stem op de PVV of de SP is een stem tegen het systeem, tegen Europa, tegen de grachtengordel, tegen 'al die Polen', eigenlijk tegen onze politieke beschaving. ...


Red.:   Precies. Dat is de tweedeling. Tussen kosmopolieten en land-uitverkopers, en de burgers die de welvaart opbrengen. En de schrijver geeft nog even aan aan welke kant hij staat:

  ... eigenlijk tegen onze politieke beschaving. We gaan ideologische verkiezingen tegemoet en moeten ons nu niet laten afleiden. Laten we stemmen voor onze cultuur, en niet voor de cultuurindustrie.

Tja ... Cultuur is eigenlijk ook altijd een vijand van de gewone burgers geweest. Niet omdat de burgers iets fout hebben gedaan, maar omdat het geld van de burgers bij de cultuur terecht komt via de weg van de rijken, de oligarchie.
    En dan verbaasd zijn dat een partij als de PVV niet zo veel met cultuursubsidies heeft ...
    Weer een mooi ijkpunt: zeg iets dat minder dan volstrekt eurofiel is ...:


Uit: De Volkskrant, 17-08-2012, van verslaggevers Raoul de Pré en Robert Giebels

Kandidaat-premier ook vanuit buitenland kritiek met EU-standpunt

Roemer zet campagne op scherp

Met een klaroenstoot die klinkt tot over de landsgrenzen heeft SP-leider Emile Roemer zich gemeld aan het front van de verkiezingscampagne. Als hij het na 12 september voor het zeggen krijgt, zijn de Europese begrotingsregels niet langer heilig, kan het Nederlandse tekort tot boven de Brusselse norm oplopen en zal Roemer de daaropvolgende Europese boete weigeren te betalen.    ...


Red.:    Niets dan gezond verstand, natuurlijk. Als je begroting tekort schiet, ga je die natuurlijk niet nog een keertje nog slechter maken ... Die regel is er allen gekomen, omdat men er aangaande Zuid-Europese landen niets effectiefs aan wilde doen. zoals: invloed afhankelijk van bijdrage, of niet-nakomen van schulden borgen met grondgebied. Het is ridicuul dat je als netto-bijdrager de les zou moeten laten lezen door degenen die geld van jouw ontvangen.
    Maar de oligarchie is volstrekt van zinnen:

  De reactie van VVD-leider Rutte, vooralsnog Roemers voornaamste concurrent in de strijd om het Torentje, bleef donderdag nog uit. Maar volgens de financieel specialist van de VVD, Tweede Kamerlid Mark Harbers, laat Roemer de schuld oplopen zonder daar iets tegen te doen. 'Hij doet zo precies hetzelfde wat Griekenland heeft gedaan.'    ...
    In Den Haag oogst Roemer slechts weerstand, ook van zijn linkse bondgenoten. PvdA-leider Samsom wil wel een einde aan 'de eenzijdige bezuinigingsagenda van conservatieve regeringen'. Maar niet op Roemers manier: 'Dreigen met veto's of stoppen van betalingen is onverstandig.' Volgens GroenLinks-leider Sap schiet Roemer in de oude SP-tegenreflex: 'Zo kennen we de SP weer: een vette tomaat naar Europa. Mopperen over boetes helpt niet. Verstandig links beleid voeren wel.'
    D66-leider Pechtold rubriceert de uitspraken van Roemer onder 'economisch populisme' waarmee de SP zichzelf buitenspel zet. 'Een kandidaat-regeringsleider met dit soort rabiate standpunten kun je niet serieus nemen. Als Roemer straks wil regeren, kan dat met dit standpunt alleen met de PVV.'

Hartelijk dank, Alexander Pechtold, want zo zeg je zelf dat je eigen standpunt, in alles aan de Europese wensen en eisen voldoen en Nederland opheffen, rabiaat is.
    En kijk eens hoe makkelijk is ... :


De Volkskrant
, 18-08-2012, ingezonden brief van Theo de Klerk, Bussum

Europese boete (1)

Emile Roemer is niet van plan een boete te betalen aan de EC als het Nederlandse begrotingstekort te groot blijkt (Ten Eerste, 17 augustus).
    Het is ook een idiote regel. Als je al geld tekort hebt ondanks bezuinigingen, dan maakt een boete dit tekort alleen maar groter. Ook van Griekenland zal zo'n boete niet te innen zijn. Door Nederland, als netto-betaler en financier van bodemloze putten, zou een opgelegde boete inderdaad niet betaald moeten worden. Of die trekken we af van onze club-contributie aan de EC. Beter nog: we stappen er gewoon uit.


Red.:   ... om Pechtold tot op de onderbroek uit te kleden ...
    Overigens speelde nog een tweede kwestie: Roemer zou als wethouder in Boxmeer niet goed op het geld hebben gepast. Meldde de Telegraaf, en braaf herhaald door de rest van de oligarchische media (dé media, dus):
  Tussenstuk: (door Peter de Graaf)
Boxmeer verwijt oud-wethouder Roemer niets

Emile Roemer was als wethouder van financiën en sociale zaken in Boxmeer 'geen potverteerder'. Dat zeggen twee oud-wethouders van de VVD en een lokale partij naar aanleiding van de ophef die is ontstaan over het begrotingstekort van zo'n 1,5 miljoen euro in 2004. Daardoor werd de Brabantse gemeente tijdelijk onder preventief toezicht van de provincie geplaatst.
    'We hadden te maken met erfenissen uit het verleden', aldus Gijs Moes (VVD), die samen met Roemer van 2002 tot 2006 in het college zat. 'Het was een probleem om de begroting sluitend te maken. De jaren erop hebben we fiks bezuinigd. Ook Emile heeft op zijn portefeuille sociale zaken flink ingeleverd. Dat is toch het paradepaardje van de SP. Maar Emile heeft er gewoon op bezuinigd.'    ...
    Moes: 'Het wordt allemaal ontzettend opgeblazen. Dit zijn bijna Amerikaanse toestanden. Hoe kunnen we proberen iemand zwart te maken?'

Bekende tactieken.
    En dit is waar men op afstuurt:


Uit: De Volkskrant, 16-08-2012, column door Marcel van Dam, socioloog.

Wat zal het zijn? Samsom, Rutte of Roemer?

...    Veel interessanter dan het verschil in de twee peilingen is de overeenkomst dat PvdA en SP samen in beide peilingen ongeveer gelijk eindigen. In de peiling van Synovate kreeg de PvdA 22 zetels en de SP 31, samen 53. In de peiling van De Hond scoort de PvdA 15 zetels en de SP 37, samen 52.    ...
    De teloorgang van de PvdA is begonnen onder Wim Kok en heeft zich trendmatig tot op de huidige dag voortgezet. De afbrokkeling van de sociaal-democratische partij en de parallelle opkomst van de SP is moeilijk anders te verklaren dan uit de keuze van Kok de ideologische veren af te schudden en op te schuiven naar het politieke midden.
    Hij en zijn opvolger Wouter Bos kozen met de Derde Weg voor het ondersteunen van privatisering en de afbouw van de verzorgingsstaat. Daarmee werd een groot deel van de traditionele aanhang van de PvdA naar de SP gejaagd, die dat makkelijker maakte door in sociaal-democratische richting op te schuiven.
    Gezien de oorzaak van de electorale neergang van de PvdA is het evident dat er maar een manier is om kiezers van de SP terug te winnen: opschuiven in de richting van de SP. Aanvankelijk leek het er ook op dat Spekman en Samsom dat van plan waren. Nu lijkt het erop dat de steven weer is gewend. Curieus genoeg is de aanval op de SP ingezet op de manier waarmee Wiegel destijds Den Uyl bestreed door te suggereren dat een gezond financieel-economisch beleid niet aan sociaaldemocraten kan worden toevertrouwd.
    'Sinterklaas bestaat, daar zit hij' sneerde Wiegel, wijzend op Den Uyl. Voor geïnteresseerden: aan het eind van het kabinet-Den Uyl in 1977 bedroeg het financieringstekort 0,8 procent. Aan het eind van het kabinet-Van Agt/Wiegel in 1981 was dat 5 procent, meer dan zes keer zoveel.
    De aanval van Spekman op Roemer is niet minder brutaal. De PvdA heeft getekend voor bezuinigingen van ten minste dertig miljard om in de toekomst de tarieven van de inkomstenbelasting te kunnen verlagen, een oude hobby van de VVD. Die bezuinigingen kunnen alleen worden gerealiseerd als de verzorgingsstaat verder wordt uitgekleed. In feite wordt de SP bestreden met het verwijt dat Roemer daar niet aan mee wil doen. En dat is nu juist de reden waarom de SP zoveel kiezers bij de PvdA heeft weggehaald.  ...
    De recente aanval van Spekman op de SP is alleen te begrijpen als de PvdA besloten heeft af te koersen op een soort gedepolitiseerd nationaal kabinet van VVD, PvdA, CDA, D66 en GroenLinks. Wat zou betekenen dat Samsom liever Rutte het roer in handen geeft dan Roemer. Hij zal dat natuurlijk niet toegeven omdat hij dan vóór 12 september nog meer kiezers naar de SP jaagt. Hij geeft er kennelijk de voorkeur aan om dat na 12 september te doen.


Red.:   Deze redactie denkt dat al heel lang. Er zijn nog altijd vele lieden als Frans Timmermans, en Job Cohen mag dan wel weg zijn, financiën-woordvoerder Ronald Plasterk heeft ook een joodse achtergrond, en doet dus ook alles om de invloed van Europa zo groot mogelijk te maken, zoals zijn steun voor het overtekenen van de Nederlandse financiële zekerheid naar Europa middels de ESM. En dit beleid is belangrijker dan al het andere, zodat een oligarchisch coalitie het meest waarschijnlijk is.
    Even nog aangeven voor wie de oligarchie dit allemaal doet:


De Volkskrant, 18-08-2012, ingezonden brief van F. Bakker, Nijmegen

Vrijdom van de superrijken

Thomas von der Dunk laakt terecht de oorverdovende stilte over de financiële vrijdom van de superrijken (O&D, 17 augustus). Hun eerlijke afdracht zou veel economische problemen kunnen oplossen.
    Maar laat het hier nu verkiezingstijd zijn. Dus beste lijsttrekkers, bespaar ons uw onnozele gelegenheidsplannetjes voor ondergeschikte zaken. Vertel ons liever hoe u zo snel mogelijk superrijken eerlijk evenredige belasting gaat laten betalen. Welke partij kan daar nou tegen zijn? Blijkbaar een hele hoop, want anders was het al lang hét campagnethema geweest.


Red.:   Zoals al uitgelegd hier  .
    GroenLinks wenst nog eens te benadrukken wat haar positie is:


Uit: De Volkskrant, 03-09-2012, door Martin Sommer

Op campagne | Martin Sommer volgt de verkiezingen

Zelfs Rode Dany trekt geen media

... GroenLinks-leider Jolande Sap bevindt zich tussen de vier muren van een snikhete Beurs van Berlage in Amsterdam. Gezellig onder elkaar met honderdvijftig partijgenoten en een seminar over 'het Groene antwoord op de eurocrisis'. ...
    Zouden ook journalisten niet meer weten wie Rode Dany is? Hoe dan ook, er hangt een sterk gevoel dat het spel gespeeld is, erkent GL-europarlementariër Bas Eickhout. Eenmaal op de glijbaan van de peilingen, kom je er niet meer tussen. Maar het idee dat dit seminar de plank misslaat, wil ook niet weg. Er is een forum met verstandige heren op stramme stoelen, Lex Hoogduin, voorheen De Nederlandsche Bank, Adriaan Schout van Clingendael en zelfs Sony Capoor van de London School of Economics.   ...


Red.:    Coryfeën variërend van neoliberaal tot reactionair.
    Verkiezingen brengen soms leuke dingen:


Uit: De Volkskrant, 08-09-2012, ingezonden brief van Mark van Dongen, Amsterdam, historisch letterkundige/waarnemend griffier

Socialisten

'Het zijn allemaal socialisten', aldus Rutte. Hij zei dat hij geen verschil ziet tussen SP, PvdA en GroenLinks. Ik zal het hem daarom maar even uitleggen.
    De PvdA bestaat uit sociaal-democraten. Zij zijn vooral parlementair actief. Sociaal-democraten zijn goedwillende mensen met een sociaal hart. Zij weten watgoed is voor de mensen. Vooral voor de zwakkeren in de samenleving. Vaak zijn het goede bestuurders. Maar omdat zij het zo goed weten, volgens hen ook beter dan de mensen zelf voor wie zij zeggen op te komen, worden ze nogal eens regenten genoemd.
    GroenLinks bestaat uit sociaal-liberalen. Voortgekomen uit een aantal partijen met communistische, pacifistische en sociaal-gelovige ideeën. De vroegere communisten betuigden alien spijtvoor hun verleden. De laatste pacifisten zijn allang uit GL vertrokken, vooral sinds die partij oorlogsmissies in verre landen steunt. De partij heeft zich daarom expliciet sociaal-liberaal genoemd.
    Het verschil met D66 is volstrekt onduidelijk. Het partijprogramma van D66 is bijvoorbeeld zeker zo groen als dat van GroenLinks, maar die laatste partij legtwel veel meer nadruk op het milieu.
    De SP bestaat uit socialisten. Het verschil met sociaal-democraten en sociaal-liberalen is vooral dat de socialisten niet alleen parlementair actief zijn. De socialisten willen zoveel mogelijk samen met mensen in het land en in de wijken de directe problemen aanpakken. Zij vinden dat de overheid een grote verantwoordelijkheid heeft voor de zwakkeren in de samenleving en zij zijn dus wars van de privatisering van overheidstaken. Zeker als hetgaat om primaire belangen als de zorg, het openbaarver voer en de volkshuisvesting.
    Kortom, mijnheer Rutte, er zijn voor u grote verschillen tussen die partijen. Met de PvdA kunt u goed zaken doen om de maatschappij verder te privatiseren. Tenslotte is de privatisering ook vooral tot stand gekomen dankzij eerdere kabinetten met de PvdA. Ook met GL kunt u goed samenwerken. Zij willen zo graag regeren dat als u ze een groen bot geeft ze zullen kwispelen bij alle andere voorstellen.
    Alleen aan de SP kunt u een hardere dobber hebben. Samenwerking met hen is alleen mogelijk als u zelf ook veel van uw oude beleid opgeeft.


Red.:   Grappig, hè ...
     Het meest omstreden aan de hier gebruikte indeling zal de aanwezigheid van D66, PvdA, en GroenLinks (in deze volgorde) zijn. Hier is bewijs van het tegendeel:


Uit: De Volkskrant, 12-09-2012, van verslaggeevers Robert Giebels en Gijs Herderscheê

De grote thema's (6) | Europa

Europa moet, maar nooit van harte

De verkiezingscampagne gaat over leugens en peilingen, de kiezers bepalen wat er gebeurt. De Volkskrant vandaag over Europa: Dag Brussel, of leve de federatie?

... Bas Jacobs, hoogleraar overheidsfinanciën aan de Rotterdamse Erasmus universiteit spitte verkiezingsprogramma's door, vooral op hun oplossingen voor de Europese financiële crisis.    ...
    Alleen bij PvdA, D66 en GroenLinks kan de euro overleven, stelt Jacobs. Die drie vormen een minderheid in de peilingen. Een 'overweldigende meerderheid', zegt Jacobs, 'maakt het voortbestaan van de euro onmogelijk.'    ...


Red.:   Alstublieft.
     En ook sociaal-economisch verschaft de Volkskrant enthousiast duidelijkheid:


Uit: De Volkskrant, 14-09-2012, door Robert Giebels en Gijs Herderscheê

Linksom én rechtsom, gaat dat?

Slecht nieuws voor huurders: de huren gaan omhoog. Studenten mogen ook even slikken: dat wordt lenen voor de studie. Forensen kunnen daarentegen ontspannen: de vergoeding voor woon-werkverkeer blijft onbelast. En ook op het ministerie van Financiën halen ze opgelucht adem: ergens tussen nu en 2017 stopt het leeglopen van de schatkist.
    Het zijn stuk voor stuk punten waar VVD en PvdA elkaar vinden. ...


Red.:   En het zijn (bijna) stuk voor stuk zaken die ten koste gaan van de onderste tweederde van de maatschappij. Met als enige uitzondering de forensenvrijstelling, die wat meer neutraal is. Maar het vlaggenschip, als eerste genoemd, maakt de trend duidelijk: huurverhoging, ten bate van de kopers. De Volkskrant vatte het geheel blijmoedig samen in een infographic, zie rechts. In de middelste kolom staan de zaken waarover VVD en PvdA het eens zijn (volgens de Volkskrant): begrotingsevenwicht in 2017 dus gigantische lastenverzwaring voor de onderste tweederde (verhoging van de inkomstenbelasting is natuurlijk uitgesloten), huurverhoging, latere AOW, en veel duurdere zorg. Met als enige neutrale punt de forensentaks. En geen enkele verzwaring voor de topderde van de maatschappij.
    Een ingezonden brief over het alhier beschreven verschijnsel:


De Volkskrant, 21-09-2012, ingezonden brief van Marieke Kroezen, Gouda

Kamerleden

Ik heb mij verbaasd over het artikel waarin gesteld wordt dat de leden van de nieuwe Tweede Kamer het volk 'slechts matig' vertegenwoordigen (Ten eerste, 20 september). De nieuwe Kamerleden zouden 'te randstedelijk, te hoogopgeleid en te oud' zijn. Volksvertegenwoordiging betekent niet een representatieve afspiegeling van de samenleving te zijn.
    Bij vertegenwoordiging gaat het om het handelen in naam van een bepaalde groep. Een hoogopgeleid Kamerlid kan prima de belangen van een bouwvakker behartigen en in diens naam handelen, wellicht zelfs beter dan de bouwvakker zelf, daar het hoogopgeleide Kamerlid de opleiding heeft genoten om de wensen en noden van de bouwvakker naar beleidsniveau te vertalen. Dát is vertegenwoordiging.


Red.:.   Wat en bijzonder pijnlijke brief. Inderdaad, dat is wat ze zouden moeten. Wat een verraad, dus, dat huidige gedrag ...
    Het is september 2013, en in de peilingen nadert de optelsom van PVV en SP steeds dichter de grens van 60 zetels. Dit is de reactie van de oligarchie:


Uit: De Volkskrant, 06-09-2013, door Jan Hoedeman en Ariejan Korteweg

Reconstructie | Brede coalitie

Lonkte Pechtold in strandtent naar plek in Rutte-II?

Heeft D66 deze zomer nu wel of niet met de PvdA en VVD gesproken over toetreding tot het kabinet-Rutte? Het blijkt hete materie in Den Haag.


Om alle misverstanden te voorkomen: er is met D66 niet gesproken over toetreding tot het kabinet. Het initiatief daartoe is niet genomen door D66, noch door PvdA en VVD. En trouwens, iedereen praat wel eens met iemand, toch. Doorlopen dus, hier is niets te zien.
    Dat is in kort bestek wat de kampen van D66, VVD en PvdA te melden hebben over de beraadslagingen tussen de fractievoorzitters Alexander Pechtold, Halbe Zijlstra en Diederik Samsom, die donderdag ineens nieuws werden op de voorpagina van De Telegraaf. Dat er is gesproken en dat het ging over het verbeteren van de verhoudingen tussen regering en oppositie, daarover zijn alle betrokkenen het eens. ...
    Kringen rond de coalitie bezweren dat Pechtold om een gesprek met Zijlstra heeft gevraagd. En dat hij in dat gesprek op twee ministersposten voor D66 aandrong: die van Ronald Plasterk (Binnenlandse Zaken) en Stef Blok (Wonen en Rijksdienst). Zijlstra zou daar meteen afwijzend op hebben gereageerd, maar de kwestie toch aan Samsom hebben voorgelegd. Die voelde daar niets voor en heeft dat vervolgens Pechtold zelf duidelijk gemaakt in een gesprek in een strandtent op Scheveningen. Dat was in de eerste week van het reces, begin juli dus. Ongewoon zijn gesprekken vanuit de VVD met oppositionele fractievoorzitters niet. Behalve dan met SP en PVV.    ...


Red.:   Tja ... Als vijanden van het volk ga je niet met het volk overleggen ...
    De situatie dat regeringspartijen PvdA plus VVD in de Eerste Kamer geen meerderheid hebben, heeft uiteindelijk geleid tot dermate veel complicaties dat er aangestuurd wordt op direct overleg tussen regeringspartijen en oppositie, ten einde plannen om d bevolking te beroven ten gunste van de rijken, vastgelegd in het kabinetsbeleid en de daaropvolgende bezuinigingsplannen, doorgang te laten vinden. De normaliter ietwat versluierende klassenverhoudingen komen nu in het volle daglicht: De meeste berichten zijn naar aanleiding van de Algemene Beschouwingen van september 2013 - het eerst  bericht in het kopartikel op de voorpagina:


Uit: De Volkskrant, 26-09-2013, door Ariejan Korteweg

Analyse | Algemene Politieke Beschouwingen

Ruwe omgangsvormen op het bal

De toenaderingspogingen komen van zes vrijers. De twee kandidaten (de heer van de VVD en de heer van de PvdA) spelen hun rol: de een is op vrijersvoeten, de ander onverleidbaar.


Het citaat van de dag komt niet voor rekening van Geert Wilders (PVV) ... is van Sybrand Buma, getergd voorman van het CDA. ...
De eerste dag van de Algemene Politieke Beschouwingen voltrekt zich als een ruwe parendans van twee mannen, met zes mogelijke vrijers voor de korte baan. De ene kandidaat, Halbe Zijlstra namens de VVD, is opzichtig op vrijersvoeten. 'Ik heb de bereidheid te kijken of we wat kunnen', zegt hij tegen de mannen van ChristenUnie, D66 en CDA als ze naar zijn gunsten dingen. 'Over alles valt te praten.' Of zelfs: 'Ik zie aanknopingspunten waarmee we een eind kunnen komen.'    ...


Red.:   Halbe Zijlstra is een neoliberaal van de Dickensiaanse soort uitleg of detail . Het soort dat zij grootmoeder zou bedriegen om er zelf beter van te worden - als hij wist dat het niet uit zou komen. Als die vindt dat de inbreng van anderen nuttig is, hebben die anderen ook de morele status van hen die beried zijn te dineren samen met de duivel. Kijk maar- de PvdA lijkt in deze toch enigszins dwars te liggen, gedreven door een stand in de peilingen van erge ns tussen 10 en 15 zetels:

  De ander, Diederik Samsom namens de PvdA, stelt zich op als niet te verleiden. Van iedereen die avances maakt bekijkt hij de outfit - lastenverlichting, vermindering overheidsuitgaven, minder nivellering - en dan eist hij dat zoiets met gesloten beurs gebeurt en banen oplevert.

En hier is de reactie daarop van die zogenaamde "oppositie":
  Die consequente houding drijft de voornaamste gegadigden - Alexander Pechtold, Arie Slob, Bram van Ojik - tot allerlei gradaties van wanhoop. Buma lijkt zelfs oprecht ontdaan door de halsstarrigheid van de PvdA-voorman. 'Ik probeer nu voor de derde maal de deur open te krijgen', zegt hij, nadat minder nivelleren en verlaging van de belastingdruk voor topinkomens geen genade hebben gevonden. Ook als het over het afschaffen van de loonsverhoging in de zorg gaat, geeft Samsom niet thuis.
    Een zelfde koel onthaal krijgt Pechtold, die wil praten over versoepeling van het ontslagrecht en verkorting van de WW - kortom, de pijlers onder het sociaal akkoord dat het kabinet eerder sloot met werkgevers en werknemers.

Allemaal neoliberale voorstellen, van die ": oppositie". het "versoepeling van het ontslagrecht" van Pechtold heeft de regelrechte bedoeling om "dure" Nederlanders te ontslaan te gunst van goedkope arbeidsimport. De verkorting van de WW is regelrecht "brengg ze allemaal direct tot de bedelstaf". want, zo merkte een briefschrijver op: "Als verkorting van de WW extra banen oplevert, zoals Pechtold beweert, waarom de WW dan niet helemaal afgeschaft - dat levert dan nog meer banen op". Natuurlijk is daarop van niemand ooit een weerwoord gekomen. Omdat, zo merkte de briefschrijver ook op, die vraag, hoe voor de hand liggend ook, niet wordt voorgelegd. Omdat de media, die die vraag zouden moeten stellen, mede in het "complot", de klassenstrijd, zitten:
  Dat deze eerste dag van de Algemene Beschouwingen in één opzicht duidelijkheid schept, is te danken aan Wilders van de PVV. Die dient aan het begin van de dag - de eerste debatten moeten dan nog gevoerd worden - een motie van wantrouwen in tegen het kabinet.

Tot de rol van klassenverrader behoren ook dit soort leugens: de PVV werd daartoe gedwongen door de houding van de CU, die de verbale afwijzingen van de PVV in het begin va n de beschouwingen te ver vond gaan - ook al een vorm collaboratie met de duivel.
  ... Wilders van de PVV. Die dient aan het begin van de dag - de eerste debatten moeten dan nog gevoerd worden - een motie van wantrouwen in tegen het kabinet. Door die motie te steunen plaatsen ook SP en Partij voor de Dieren zich buiten de serieuze discussie...

En nog zo'n leugen van de media: die 'serieuze discussie' gaat slechts over de vraag hoe de executie uitgevoerd gaat worden: door hangen of verworging - en hoe lang de executie gaat duren.
    En het volgende bericht, weer het kopartikel, worden de betrokken partijen nog eens afgenummerd:


Uit: De Volkskrant, 27-09-2013, van verslaggevers Jan Hoedeman en Gijs Herderscheê

Deal kabinet-oppositie ver weg

Na twee dagen debat is minister-president Rutte er niet in geslaagd bruggen te slaan naar de oppositie. ...
    Een optimistische Rutte zei donderdagavond niettemin dat hij verwacht per kabinetsvoorstel een meerderheid in het parlement te vinden. De komende dagen onderhandelt minister Dijsselbloem van Financiën met CDA, D66, ChristenUnie, GroenLinks en de SGP, in de hoop op concrete deals. Rutte: ...


Red.:   De club van verraders. De echte oppositie: PVV, SP, 50Plus en een beetje Partij van de Dieren.
    De Volkskrant geeft haar keuze ruiterlijk toe:


Uit: De Volkskrant, 26-09-2013, hoofdredactioneel commentaar, door Raoul du Pré

Zoek het maar uit

Bewezen PVV, SP en PvdD hun kiezers nou wel een dienst met die voortijdige motie van wantrouwen?


Tussentitel: Roemer en Thieme zitten in de slipstream van Wilders

Het is niet eens uitgesloten dat Geert Wilders, Emile Roemer en Marianne Thieme de komende tijd in de strijd om de kiezersgunst nog profiteren van hun actie van woensdag: ...


Red.:   Een botte schande, vindt de Volkskrant. Want die partijen hadden zich, net als de overigen moeten aansluiten bij Rutte's overleg aangaande de keuze tussen ophanging en verworging van hun achterban
  Nog voordat de Politieke Beschouwingen op gang waren, ver voordat premier Rutte kon reageren op hun kritiek, zegden zij het vertrouwen in het kabinet op. Laat maar, was hun boodschap, zoek het verder maar uit, het maakt niet uit wat je zegt, wij geloven het wel.

Een botte leugen, van de Volkskrant. Die partijen hebben niets beweerd met deze boodschap. De geschreven tekst is wat de Volkskrant vindt van het feit dat deze partijen niet mee wensen te doen met de keuze tussen verhanging en verworging.
  Daarmee beantwoorden zij ongetwijfeld aan de emoties van een deel van de kiezers ...

Botte leugen twee van de Volkskrant: het zijn emoties die de kiezers steun doen verlenen aan deze partijen, maar doodgewoon rationeel eigenbelang. Op precies dezelfde manier als de overige partijen, die partijen van "verhanging of verworging", worden gedreven door eigenbelang. Want zijn komen op voor de topderde, dat deel van de maatschappij dat profiteert van de "verhanging of verworging".
  ... van een deel van de kiezers - het deel dat elk geloof in alle politici allang is verloren ...

Botte leugen drie: kiezers die het ge;loof in alle politici hebben verloren, gaan niet stemmen.
  Het is niet eens uitgesloten dat Geert Wilders, Emile Roemer en Marianne Thieme ...- maar intussen bewijzen zij zichzelf, hun achterban en het vertrouwen in de parlementaire democratie een bijzonder slechte dienst.

Een paar botte leugens achter elkaar: de genoemde partijen bewijzen zich, hun achterban en het vertrouwen in de parlementaire democratie een grote dienst door de mogelijkheid te biezen zich te verzetten tegen een keuze tussen verhanging en verworging.
  Het wezen van onze evenredige vertegenwoordiging is nou juist dat elke maatschappelijke stroming de kans krijgt zich in de nationale vergaderzaal te laten horen en daar invloed uit te oefenen op het landsbestuur.

Weer verschillende botte leugens achter elkaar. Ten eerste: de regering bepaalt wat er aan keuzes dus discussiepunten wordt voorgelegd aan de Kamer, en daar was de keuze tegen "verhanging of verworging" niet bij. Dus trokken de genoemde partijen de conclusie dat dit overleg georganiseerd door de regering voor hen geen zin had. En drukten dat uit op de bij de parlementaire democratie geapste manier: als jullie geen echte keuze willen voorleggen, dan willen we een regering die dat wel doet.. parlementairder kan het niet.
  Maar dan moeten onze Kamerleden wel doen waarvoor ze gekozen zijn: zich laten horen, naar anderen luisteren en daarná hun oordeel geven.

Een botte leugen. Er was geluisterd naar de voorstellen van de regering, dat heet de "Regeringsverklaring", en er werd een oordeel  gegeven erna. Daarna. Het piunt dat de Volkskrant maakt, is dat dat oordeel haar niet bevalt.
  En dus niet bij voorbaat als mokkende kinderen aan de zijlijn gaan staan omdat het toch allemaal geen zin heeft.

En dat punt wordt gemaakt op een emotionele manier.
  Op een moment dat er een historische kans ligt voor de oppositie om het kabinetsbeleid daadwerkelijk te beïnvloeden ...

Een botte leugen: ze konden niets veranderen aan de keuze voorgelegd door de regering: Verhanging of verworging".
  Op een moment ... staken Wilders, Roemer en Thieme woensdag in feite hun middelvinger op tegen de rest van de Kamer.

Weer een herhaling van de emotionele manier waarop de Volkskrant de logische keuze van de echte oppositiepartijen afwijst.
  Van Wilders zijn we niet anders gewend. Voor hem telt alleen het maximale publicitaire effect. Roemer en Thieme, die toch weten dat constructieve oppositie kan lonen, voelen zich kennelijk gedwongen om in Wilders' slip- stream te volgen, bang dat hun tegengeluid anders niet wordt gehoord.

En wee een herhaling van de leugens en emoties.
    Waarop er duidelijk behoefte is naar een antwoord op de vraag waarom de Volkskrant zo'n stroom aan leugens en negatieve emoties heeft afgescheiden. Gebruik makende van hun eigen modus operandi, is dat makkelijk te achterhalen: ze beseffen dat ze bezig zijn met volksverraad, en ze zijn bang dat door de duidelijke stellingname van de genoemde partijen, dat verraad als zodanig openlijk naar buiten zal komen. Zie dit eerdere citaat:
  Het is niet eens uitgesloten dat Geert Wilders, Emile Roemer en Marianne Thieme de komende tijd in de strijd om de kiezersgunst nog profiteren van hun actie van woensdag:

Het niet alleen uitgesloten dat die partijen gaan profiteren van hun afwijzing van de keuze tussen "verhanging of verworging", het is zelfs waarschijnlijk. Hetgeen het afwijzen van de keuze tussen verhanging of verworging waarschijnlijker maakt.
    En dat is hetgeen dat de Volkskrant kennelijk niet bevalt. de Volkskrant is kennelijk voor de keuze tussen "verhanging of verworging'. Om redenen die hier allang bekend zijn: ze maken deel van de topderde. van de oligarchie.
    Voor leugenaars in het algemeen geldt het adagium dat ze noodzakelijkerwijs over een goed geheugen moet beschikken: wat waar was, is redelijk makkelijk te onthouden maar wat je voorheen gelogen hebt, kan vele dingen zijn. Voor een groep leugenaars, als die van de media, is het nog lastiger: de een kan per ongeluk tegenspreken wat de ander heeft gelogen.. Hier een voorbeeld:


Uit: De Volkskrant, 28-09-2013, door Jan Hoedeman en Remco Meijer

Eeuwige roem of Russische roulette

Ontmoedigend was de start van de Algemene Beschouwingen. Binnenskamers moet de impasse nu worden doorbroken. Lastig, met zo veel gevoeligheden en grote ego's.


Tussentitel: Het echte zakendoen kan niet in de volle schijnwerpers


Red.:    Leest u die tussentitel, een citaat uit het stuk, nog eens ... 'het echte zakendoen kan niet in de volle schijnwerpers. Raoul du Pré betoogde in zijn hoofdredactionele commentaar bijna exact het tegenovergestelde.
    En ook in dit stuk staat het motief erachter:
  ... ook partijen als CDA en GroenLinks niet bijster veel mogen verwachten van verkiezingen.
    Omdat vooral Roemer (SP), Wilders (PVV) en Krol (50Plus) in dat geval gaan profiteren.

Waarover een krant geen mening hoort te hebben. want een krant is geen politiek activistisch orgaan. Als het gewoon een krant zou zijn. Deze krant, en vrijwel volledige media, zijn gore leugenaars en propagandisten in dienst van de oligarchie.
    Natuurlijk doet de hele politieke oligarchie mee met het jatten van de gewone burgers:


Uit: De Volkskrant, 07-11-2013, van verslaggever Gijs Herderscheê

Kabinet praat met oppositie over korten pensioensparen

Het kabinet is weer om de tafel gegaan met oppositiepartijen om te praten over bezuinigingen. Na de begroting 2014 gaat het nu over bezuinigingen op het pensioensparen.
    Minister Dijsselbloem (PvdA) van Financiën ontving woensdagavond de financieel specialisten van CDA, D66, ChristenUnie, GroenLinks en SGP. Met deze 'constructieve vijf' - de C5 - werd het langst gesproken over de bezuinigingen in 2014. Het kabinet sloot toen een akkoord met D66, ChristenUnie en SGP. Steun van oppositiepartijen is nodig voor een meerderheid in de Eerste Kamer.
    Er wordt overlegd over de bezuinigingen op het pensioensparen, de grootste besparing uit het regeerakkoord. Die moet 3 miljard euro opleveren. ...


Red.:   En ook de media, zoals blijkt uit dit vrijwillige toegevoegde stukje:

   Jaarlijks zetten werkenden 30 miljard euro belastingvrij opzij voor hun pensioen. Volgens het kabinet kan dat ruim 6 miljard euro minder, waarvan zo'n 3 miljard euro via de belastingen in de staatskas terecht kan komen. De pensioenleeftijd gaat immers omhoog, waardoor mensen langer werken en dus langer de tijd hebben om voor hun pensioen te sparen.

Wat hier bij het hanteren van het principe van objectieve berichtgeving had moeten staan is: "Wekelijks blijken de pensioenfondsen te weinig in kas te hebben om te voldoen aan de dekkingsgraad. Het plan om te korten op het pensioensparen is daar volledig mee in strijd."
    En waar dit gedaan wordt met de gewone burgers, kunnen de rijken het volgende tegemoet zien:


Uit: De Volkskrant, 30-10-2013, van verslaggever Robert Giebels

Kamer wil op termijn alsnog lagere belasting

De belastingtarieven gaan op de lange termijn alsnog omlaag als het aan een meerderheid in de Tweede Kamer ligt. De Kamer wil het hoogste tarief rond 2040 hebben stapsgewijs verlaagd van 52 naar 49 procent en het middelste tarief van 42 naar 38 procent.    ...
    De meerderheid tekende zich maandagavond af bij een overleg van de Kamer met minister Stef Blok van Wonen (VVD). ...
    De vijf partijen die deze maand een begrotingsakkoord sloten, VVD, PvdA, D66, ChristenUnie en SGP, stemmen in met de tariefsverlagingen. ...


Red.:   Het is van onbeschaamdheid die je je eigenlijk niet kan voorstellen.
    De oligarchen van de media proberen het te verhullen met deze verhalen:

  De gevraagde belastingverlaging moet de versobering van de hypotheekrenteaftrek compenseren. De stapsgewijze verlaging zou in 2018 moeten beginnen, dus na de huidige kabinetsperiode.

Wat het in feite alleen nog maar brutaler maakt, want de huurders die op termijn vele honderden euro's meer huur moeten gaan betalen, krijgen deze compensatie niet.
    Ergens in de verte, iets minder dan een half jaar, komen er Europese verkiezingen aan. men wordt nu al zenuwachtig:


Uit: De Volkskrant, 14-11-2013, hoofdredactioneel commentaar, door Hans Wansink

De slag om Europa

In de lange campagne voor de Europese verkiezingen staan de supporters van de EU nu al op achterstand


Tussentitel: De vijver waarin Wilders vist wordt steeds groter

Met het bezoek van Marine Le Pen, de leider van het Front National, aan Den Haag heeft Geert Wilders van de PVV het startschot gelost van een lange campagne voor de Europese verkiezingen van mei volgend jaar. ...
    Het gevecht om de 26 Nederlandse zetels in het Europees Parlement is door de initiatieven van de anti-Europese PVV gepolitiseerd. ...


Red.:   Dat is bedekte taal voor: voorheen waren alle politiek partijen voor Europa - nu is er een politieke partij, de PVV, die tegen Europa is. dat wil zeggen: er  is politieke discussie. "Het geacht is gepolitiseerd".
    En even later:

  Tegenover het offensief van de eurosceptici, waartoe naast de PVV ook de SP en de ChristenUnie behoren,

De SP is ook kritisch maar lang niet tegen alles, en de kritiek van de ChristenUnie is van de soort die kenmerkend is voor christelijke partijen: als het er op aank0omt, wordt er altijd met de machtigen meegestemd - de macht staat tenslotte voor Onze Lieve Heer.
    En later in het stuk nog explicieter:
  Met andere woorden: de supporters van de Europese Unie en de euro - van VVD tot en met GroenLinks - staan nu al op flinke achterstand.

Het hele rijtje oligarchische partijen, dus. Ontkrachters van de Grondwet:


Uit: De Volkskrant, 09-11-2013, door Wim Voermans, hoogleraar staatsrecht aan de Universiteit Leiden

Juist nu stabiliteit zo gewenst is, hebben we niets aan de Grondwet

Tussentitels: Het Europees Verdrag van de Rechten van de Mens heeft tot een stille ontwaarding van de Grondwet geleid


Red.:   Ontkrachters van de Grondwet, en dus ook schenders van de Grondwet. Landverraders.
    Terug naar het directe geld. het stelen van de gewone burgers ten gerieve van de rijken. In het kabinet Rutte-II zijn er twee hoofddaders: VVD en PvdA. Maar een groot deel van de zogenaamde oppositie doet ook mee:


Uit: De Volkskrant, 19-12-2013, door Gijs Herderscheê en Raoul du Pré

Ziet u de oppositie al in de Trêveszaal staan?

Het enige waar het de oppositie nog aan ontbreekt, is een paar ministers in Rutte II. Want na het pensioenakkoord van woensdag is duidelijk: hier regeert een hecht vijfpartijenkabinet.


...    Zeker is dat het een transformatie was: het pensioenakkoord dat het kabinet woensdag presenteerde, is de vervolmaking van de gestage verandering van Rutte II van een wankel tweepartijenkabinet naar het steeds verder uitgebouwde monsterverbond van VVD en PvdA met D66, ChristenUnie en SGP. Over een echte coalitie wil nog steeds geen van de betrokkenen spreken, maar het kan niet langer ontkend: het kwintet zit inmiddels met handen en voeten aan elkaar vast. Het enige waar het D66, CU en SGP nog aan ontbreekt, zijn een paar eigen ministers in de Trêveszaal.    ...


Red.:   Van de op deze website als "oligarchisch" aangeduide partijen ontbreken CDA en GroenLinks. In het geval van het CDA komt dat omdat die kennelijk besloten dat er verkiezingswinst zit in het presenteren van een nog neoliberaler programma met eisen voor belastingverlaging. GroenLinks kennelijk zijn knopen om dezelfde reden.
    Aan de andere kant kunnen er dus twee partijen definitief aan het rijtje worden toegevoegd: de kleine christelijke CU en SGP. Wat deze keuze met christendom te maken heeft, is een volstrekt raadsel. Het is een weeslag van het lot van de georganiseerde kerk: vroeger of later valt ze volledig in de handen van de elite. Bij mensen met enige kennis van de Europese geschiedenis al bekend van Luther. Maar het helpt allemaal niets. Ook de huidige christenen, CU, SGP, ;en CDA zijn verworden tot de vuigste verraders van het geloof van hun geestelijke leider: Jezus Christus.   
    De oligarchische media, dat wil zeggen: de media, hebben zulk soort ethische problemen helemaal niet: het voorgaande werd met groot plezier breed uitgemeten:


En voor de duidelijkheid verbaal uitgeschreven:


Uit: De Volkskrant, 19-12-2013, hoofdredactioneel commentaar, door Xander van Uffelen

Eindelijk rust

De akkoorden over de woningmarkt, de pensioenen en de zorg vormen in grote lijnen een verbetering.


Het kabinet-Rutte bevindt zich na een moeizaam jaar opeens in een geriefelijke positie. Op één dag wist de regering op drie heikele dossiers belangrijke voortgang te boeken, ...
    In grote lijnen zijn de drie akkoorden over de woningmarkt, de pensioenen en de zorg ook een verbetering. ...


Red.:   Inderdaad. Voor de top en de ho9gere middenklasse, waartoe ook de media toe behoren. Voor de tweederde aan de lagere kant van de maatschappij zijn dit verslechteringen: belastingverhoging voor de huurders, minder pensioen, en minder zorg voor de zwakkeren. Flinke stappen terug naar de tijd van Dickens.
    De Volkskrant is er zo blij mee dat men het in meer detail durft uit te schrijven:

  Het woningakkoord met zijn hogere huren en verhuurdersheffing ...

Vuile leugen 1: het is een huurderheffing. Een huurderbelasting. Welk geld gaat naar de kopers.
  ... brengt een eerlijke prijs voor een woning een stapje dichterbij....

Vuile leugen nummer 2: de huurders gaan veel te veel  betalen, en kopers blijven een groot deel van hun subsidie houden.
  Zowel de koopwoning als het huurhuis wordt immers minder gesubsidieerd.

Vuile leugen nummer 3: het huurhuis wordt in het geheel niet gesubsidieerd.
  Tegelijkertijd moeten de corporaties terecht meer belasting gaan betalen, waar ze voorheen nog vrijgesteld waren.

Vuile leugen 4: de corporaties betalen die belasting niet, maar de huurders.
  De versobering van de pensioenen past bij de huidige trend van langer doorwerken en het inperken van rechten.

Klopt. het past bij de huidige trend om de onderste tweederde van de burgers te ;laten opdraaien voor het graaien van de bovenste derde.
    Wie dit soort dingen schrijft, verdient een verblijf op de bovenste verdieping van zijn kantoor op het moment dat dat bij een volksopstand in brand wordt gestoken.
    En oh ja: die oligarchen verdienen de oud-Franse bandeling: de guillotine, en de christelijke verraders de bijpassende variant: de brandstapel.
    Nog wat van dit soort ploertigheid:


Uit: De Volkskrant, 20-11-2014, van verslaggever Gijs Herderscheê

Ziekenfonds? Dat is VVD te gortig


Red.:   De kop van de webversie was veel pakkender en passender:
  Het ziekenfonds terug? Kwaaier kan de SP de VVD niet maken

Kijk, zo komt de kwaadaardigheid helder naar voren:
  Gelijkheid in de zorg? Kwaaier kan je de VVD niet maken

Wat details:
  'Wij zijn als overheid de controle kwijt over iets wat van ons allemaal is: de zorg', zei het SP-Kamerlid Renske Leijten vandaag in de Tweede Kamer. Niet voor het eerst en zeker niet voor het laatst pleit zij daarna voor rigoureus ingrijpen: de nationalisering van de gezondheidszorg. Ofwel: de herinvoering van het ziekenfonds. De onvermijdelijke aanvaring met de VVD volgt meteen.     ...
    Als Leijten namens de SP de begroting fileert, kan Arno Rutte van de VVD zich niet meer inhouden. Als door een wesp gestoken schiet hij richting microfoon. 'Dat is een leugen', bijt hij Leijten toe. Die betoogt dat de zorgverzekering sinds de invoering in 2006 heeft geleid tot hogere uitgaven, hogere premies, hoger eigen risico en een uitgeklede verzekering. Dan is het Rutte te gortig. 'Er zitten keiharde onwaarheden in hetgeen mevrouw Leijten beweert. Zij beweert dat het pakket sinds 2006 is uitgekleed. Welke uitkleding heeft plaatsgevonden? Er komen, ieder jaar opnieuw, peperdure nieuwe behandelingen in ons pakket.'

Naamgenoot Arno Rutte van premier Mark Rutte kan kennelijk net zo goed liegen - Mark Rutte liegt makkelijker dan hij ademt uitleg of detail . Arno ook:
   ... Leijten scoort punten. 'Fysiotherapie is eruit, tandzorg is eruit, maagzuurremmers zijn eruit, de rollator is eruit. Er is ontzettend veel psychologische zorg uit het pakket. Dat nieuwe kankertherapieën en medicijnen worden toegelaten, is goed. Maar de basis waarvoor je verzekerd bent, is veel smaller geworden.' Rutte pikt het niet. 'Dit is klinkklare nonsens. Ja, er zijn een paar dingetjes uit gegaan. Dat zijn dingetjes in verhouding tot de behandelingen ter waarde van soms wel miljarden die ieder jaar opnieuw het pakket instromen.'

Een glaszuivere leugen:  ook duurdere behandelingen worden eruit gehaald. Mensen gaan er tegenwoordig voor naar België.
    Maar ja, het is één ding om een keiharde neoliberale ploert en sociopaat te zijn - het is wat anders als dat in het licht van de openbaarheid komt ...
    Maar de neoliberale ploertigheid van de VVD  heeft handlangers in de hele oligarchie:
   ...  Rutte, gesteund door D66, staat pal voor het huidige verzekeringssysteem. ...
    Het CDA ... steunt Schippers op hoofdlijnen....

En de PvdA dan ...?
   ... de PvdA ... heeft het stelsel inmiddels tegenstribbelend omarmd, eerst tijdens Balkenende-Bos, nu in Rutte II. Bij de formatie in 2012 trok de VVD de 'kaart' zorgverzekering waardoor de PvdA verplicht is Schippers volledig te steunen. Dat doet de partij zonder morren. ...

De kleinere christelijke partijen, ook beruchte hypocrieten, lopen als een hondje erachteraan. Hetgeen merkwaardigerswijs als tegenstanders tegen de ploertigheid alleen deze partijen overlaat:
  De SP weet zich gesteund door de PVV....

En:
   ... de rest van de fracties neemt een tussenpositie in.

Wat een andere uitdrukking is voor "volledig neoliberalisme over twee jaar" in plaats van nu.
    Een voortgangsbericht, en ter bevstiging van de totaliteit van het complot der elite:


Uit: De Volkskrant, 10-12-2014, van verslaggever Gijs Herderscheê

Eerste Kamer stemt in met afschaffen vrije artsenkeuze

Na maandenlang verhit debat binnen en buiten het parlement, kan het niet meer misgaan voor minister Schippers: de Eerste Kamer zegt volgende week ja tegen haar plan om de artsenkeuze voor patiënten te beperken.     ...   
    Voor 2016 zullen de zorgverzekeraars drie soorten polissen gaan aanbieden. Bij de restitutiepolis kan de patiënt zelf zijn arts kiezen, bij de goedkopere naturapolis maakt de verzekeraar een ruime selectie van de te kiezen artsen. De derde optie wordt de budgetpolis: daarin selecteert de verzekeraar een veel kleinere groep artsen waaruit de patiënt kan kiezen. Schippers verwacht dat die derde optie de goedkoopste wordt.     ...


Red.:   Ja ja, in de trein worden eerste, tweede enm derde klasse ook weer ingevoerd. de derde klasse bestaat uit open veewagens, natuurlijk.

  Minister Schippers meent juist dat verzekeraars die de budgetpolis gaan aanbieden, medisch specialisten gaan selecteren op kwaliteit.

Hahaha ...   Een marktproces dat gaat selecteren op kwaliteit ...
    En de hele elite doet dus mee:
  De oppositie in de Eerste Kamer slaagde er dinsdag niet in een bres te schieten in het front van VVD, PvdA, D66, CU en SGP. De stemming volgende week is een formaliteit. Het nieuwe systeem gaat in 2016 in.

Hier wordt het CDA bij de oppositie gerekend, maar dat is natuurlijk een lachertje: de CDA wil het minstens net zo rechts als de rest.
    Een samenvatting van de zorg-zaak - alleen de koppen en tussentitels van de print- en de webversie zijn voldoende. Eerst in print:


Uit: De Volkskrant, 15-12-2014, door Ton van Eerden, huisarts

Zorg is nu vooral een zaak van verzekeraars

De toegenomen macht van de zorgverzekeraars bedreigt de kwaliteit van de zorg.


Tussentitel: Tweedeling in de zorg is allang een feit

Als huisarts ben ik inmiddels zeer ongerust over de ontwikkelingen in de zorg, en de beperking van de vrijeartsenkeuze die tot mijn afgrijzen door de Eerste en Tweede Kamer is goedgekeurd is daar een voorbeeld van.    ...


Red.:   Dan van de webversie:

  Zorg is meer gebaseerd op verzekeren dan het zorgen voor mensen

Tussentitels:
Vier verzekeraars maken de dienst uit, de 'kritische' kleine verzekeraars zijn niet veel beter
Door de huidige ontwikkelingen is de macht van de zorgverzekeraars zo groot geworden dat zij de zorg volledig bepalen

En waar dit allemaal vandaan komt, zegt de huisarts ook nog eens open en eerlijk:
  Door de huidige ontwikkelingen is de macht van de zorgverzekeraars zo groot geworden dat zij de zorg volledig bepalen. De zorg is daarmee meer gebaseerd op verzekeren dan op het goed zorgen voor mensen.
    De overheid met minister Schipper voorop vindt het allemaal best: 'Laat de markt het maar bepalen, als de kosten maar niet teveel stijgen vinden wij het prima, wij geven Nederland liever advies over het vervangen van het vaatdoekje.'
    Bijzonder jammer dat blijkbaar een groot deel van de parlementariërs, behoudens de SP, niet in de gaten heeft dat goede zorg in Nederland vooral bedreigd wordt door de enorme macht van de zorgverzekeraars.

De neoliberale heilstaat van de elite.
    Martin Sommer herhaalt, temidden van de eindeloze stromen politieke priepraat, de werkelijkheid nog maar eens een keer:


Uit: De Volkskrant, 14-03-2015, rubriek Vrij zicht, door Martin Sommer

Graag weer net zo'n Teeven

Fred Teeven wordt diep gehaat. ...
    Zijn portefeuille is het brandpunt van de politiek van vandaag. Als het kabinet zou vallen, meende Teeven zelf, dan zou het zijn over het vreemdelingenbeleid. Daar staan VVD en PvdA diametraal tegenover elkaar. De oude ideologische tegenstellingen zijn immers grotendeels verbleekt. Wat resteert aan arbeiders stemt PVV of SP en heeft daarmee weinig succes. Voor de rest is Nederland een onafzienbare middenklasse.
    Partijen zijn er zat, meer dan ooit zelfs. Zoals je in een grand café een kop thee bestelt en er dan een kist komt met vijftien verschillende soorten. Zo is het ook in de politiek. Maar wel allemaal thee. Het CDA voert fel oppositie maar stemt grosso modo met de coalitie mee. D66-leider Pechtold deed woensdag bij Pauw zijn best om uit te leggen dat hij iets anders wil dan dit kabinet. Tevergeefs.
    Nu hebben we neopaars, met de C3 erbij en straks misschien de C3-plus. ...


Red.:   En de gewone Nederlandse burgers hebben het nakijken. Deels uit eigen schuld ...
    En weer wordt er een beerput blootgelegd. In prciupe zijn de tussentitles van met name de webversie voldoende:


Uit: De Volkskrant, 05-06-2015, door Gijs van Loef is auteur van het boek Kiezen tussen overheid en markt (2013).

Fyra-debacle gevolg van gebrek aan draagvlak voor privatisering van NS

Commercieel denken implanteer je niet zomaar in mensen die anders denken over openbaar vervoer.
 

Tussentitel: Politici hebben geen interesse voor de praktijk van de publieke zaak
Je past een paar wetten aan en maakt een business-case en klaar is Kees
Je stelt vervolgens een alfaman als chief executive officer aan en die mag het in de praktijk gaan doen
De politiek dacht dit varkentje wel even te wassen, met het Haagse ambtelijke apparaat als altijd trouwe dienaar
Als treinconducteur, of als mecanicien denk je bij jezelf: zijn ze nu helemaal krankjorum geworden!?
Het Fyra-debacle toont aan hoe onthecht de landelijke politici zijn



Red.:   'Politici hebben geen interesse voor de praktijk van de publieke zaak'. Dat wil zeggen: de politici van de oligarchische politieke partijen. Bijna allemaal dus. Zeg maar alles behalve de SP, als je over zetelaantal in de dubbele cijfers praat.
    Nog wat tekst:

  De slotconclusie van de parlementaire enquête naar het Fyra-debacle staat wel zo'n beetje vast.  ...
    Elke fundamentele wijziging in de opvatting over een publieke taak is alleen mogelijk als daar een breed maatschappelijk draagvlak voor bestaat. Dit draagvlak komt alleen tot stand als dit geschraagd wordt door een overtuigend op gedeelde publieke waarden gebaseerd verhaal. Dit verhaal ontbrak in 1990 en dit verhaal ontbreekt nog steeds.
    De politiek dacht dit varkentje wel even te wassen, met het Haagse ambtelijke apparaat als altijd trouwe dienaar. En dus ging een ambtelijke delegatie in 1999 op eigen initiatief op bezoek bij de samenwerkende directies van de Franse en de Belgische spoorwegen om het voorstel te doen of zij de HSL-zuid wilden laten rijden over het Hollandse spoor.
    Het is maar vanuit welk perspectief je ernaar kijkt: als marktfetisjist denk je: goeie zaak! Als treinconducteur, of als mecanicien denk je bij jezelf: zijn ze nu helemaal krankjorum geworden!?
    De interne spanningen binnen het staatsbedrijf NS liepen in de loop der jaren op tot het kookpunt. Logisch: commercieel denken implanteer je niet zomaar in de hoofden van andersdenkende mensen. Dit is een botsing van overtuigingen. Niet religieus, maar het scheelt weinig. Het is ongelofelijk moeilijk om een dergelijke turn-around in de publieke sector te realiseren, zodanig dat achteraf zowel de cijfertjes positief zijn als de mensen tevreden.
    Wie dit inzicht het scherpst verwoord heeft, kan geen politicus zijn, het was Jan Timmer die het als volgt zei: 'De privatisering van de NS is de moeder van alle kwaad.'
    Het Fyra-debacle toont aan hoe onthecht de landelijke politici zijn. Ze geloven - nog steeds tegen beter weten in - in de heilzame werking van concurrentie om het spoor. En het toont hun desinteresse voor de praktijk van de publieke zaak, terwijl dat toch hun verantwoordelijkheid is als benoemde bestuurder.

Tjonge ... Zelden zo'n scherpe omschrijving van het volks- en landverrad vn de oligarchie gelezen ...


Naar Politieke analyse  , Politiek lijst  , Politiek & Media overzicht  , of site home  .


 

23 apr.2010