WERELD & DENKEN
 
 

Bronnen bij Menswetenschappen, sociologie ondermaats: Willem Schinkel

Willem Schinkel werd een aantal jaren geleden, schrijvende oktober 2017, veelal omschreven in termen als "één van de meest veelbelovende jonge sociologen". Werkzaam aan die "jonge en veelbelovende" Erasmus Universiteit Rotterdam uitleg of detail . En die was ook "jong" in die zin dat men er pas redelijk recent aan sociologie deed.

Althans: datgene wat daar voor doorgaat. Want iedere wetenschappelijke analyse laat onmiddellijk zien dat datgene dat nu "sociologie" uitleg of detail heet, in feite een vorm van "toegepaste ideologie" is. Met als ideologische hoofdstelling het "De Gelijkheid der Culturen". Met als belangrijkste toepassing: "Moslims en zwarten onderpresteren in de maatschappij, dus moslims en zwarten worden gediscrimineerd". En dus: "Moslims en zwarten moeten worden gesteund".

Elders zijn al de vele wetenschaps-verwoestende gevolgen van dit geestesproces gedocumenteerd - bij uitleg of detail .

Hieraan toegevoegd wordt nu Willem Schinkel, wiens activiteiten naar buiten zich concentreren op de afdeling "moslims". Dat wil zeggen: Willem Schinkel is voorstander van de invoering en kalifaat en sharia, dit ter aflossing van de schuld die Nederland met zich meedraagt door kolonialisme en slavernij uitleg of detail .

Nu heeft de geschiedenis en kolonialisme en slavernij niets te maken met moslims behalve dat moslims nog veel erger kolonisatoren en slavenhouders waren dan Europeanen, maar dat is een opmerking die beroep doet op consistentie, en sociologen met een ideologie, dat wil zeggen: bijna alle sociologen, kennen dat begrip niet. Die kennen slechts ideologie: "Waarom is de maan van groene kaas? Nou, omdat de maan niet van gele kaas is".

Hier wat activiteiten van Willem Schinkel op dit vlak dat eigenlijk maar één enkele simpele samenvatting kent: landverraad. Type Anton Mussert. Net als bij Mussert ten gunste van de krachten der barbarij uit het buitenland.

Als eerste iets uit het begin van zijn carrière. En merk op: hij werd vanaf het begin met graagte omarmd door de linksfascistische, zwartracistische, Nederlandhatende en Joodsistische maatschappelijk kracht die heet "de reguliere media" (de Volkskrant, 21-05-2005, door Peter Giesen):

  Schieten is lekker

Geweld komt niet alleen voort uit sociale problemen, stelt een ambitieuze promovendus.
...
Schinkel is dan ook allerminst bescheiden in zijn ambities. Hij gaat verder als universitair docent in Rotterdam en wil een 'eigen' sociologie ontwikkelen, zoals Bauman of Wacquant
    Die ambitie mist hij in de Nederlandse sociologie. 'De Nederlandse sociologie knijpt zichzelf af. Het is een kleinzielige bedoening. Als er eens een buitenlander wordt ontdekt, zoals Norbert Elias, wordt hij meteen zo omhelsd dat we er nooit meer vanaf komen.'
    In de jaren zeventig kreeg de sociologie een slechte naam. Sociologen zouden slechts in ingewikkelde bewoordingen vertellen wat iedereen zelf ook wel kon bedenken. Sindsdien wil de sociologie voortdurend aantonen dat zij wel degelijk nuttig is. 'Het huidige klimaat eist maatschappelijke relevantie. Maar dat betekent dat sociologen zich vooral met de korte termijn bezighouden, met de praktische vragen van nu.'
    Dat kan best nuttig zijn, zegt Schinkel, maar zelf wil hij meer. Hij wil een 'kritische sociologie' bedrijven die de bestaande maatschappelijke verhoudingen niet voor lief neemt, maar wil 'ontmaskeren'. Hij wil niet weten hoe vaak er op school geslagen wordt, maar fundamentelere vragen stellen. Wat is geweld? Komt geweld niet voort uit de sociale orde? Het is opmerkelijk: een 28-jarige promovendus bedient zich van een pretentieuze terminologie die decennia nauwelijks meer gehoord werd. Schinkel: 'Het klinkt misschien pretentieus, maar je moet jezelf toch doelen stellen. Ik noem het liever bevlogen.' ...

Een socioloog die ' 'kritische sociologie' bedrijven die de bestaande maatschappelijke verhoudingen niet voor lief neemt, maar wil 'ontmaskeren'.' Dat wordt tegenwoordig, schrijvende in 2017, afgekort als "social justice warrior". Zoals al in de inleiding beschreven: "Zwarten onderpresteren, dus worden gediscrimineerd, en moeten dus een voorkeursbehandeling krijgen".
    Nou, die belofte heeft hij waargemaakt.

Hier een uitgebreidere beschouwing op een plek waar dat kon -  de strekking an het verhaal dat heel veel woorden telt en wat na deze samnevatting ook met een gerust hart overgeslagen kan worden: "Als er iets mis gaat met zwarten en moslims heeft dat niets met hún cultuur te maken, en alles met de blanke cultuur te midden waarvan ze moeten leven" .... Het nieuw gemunte modewoord daarvoor, dat "misgaan door de blanken": "culturisme" (Waterlandstichting.nl, 19-03-2009, door Willem Schinkel, universitair docent theoretische sociologie aan de Erasmus Universiteit Rotterdam en auteur van Denken in een tijd van sociale hypochondrie. Aanzet tot een theorie voorbij de maatschappij (2007)):
  Alledaags culturisme

Inleiding

‘Racisme’, dat is tegenwoordig een saai woord. Over racisme wil niemand het hebben. ...
    In de internationale sociale wetenschap is racisme tegenwoordig een voorwerp van hernieuwde reflectie.... In mijn boek Denken in een tijd van sociale hypochondrie. Aanzet tot een theorie voorbij de maatschappij stel ik voor daarvoor de term culturisme te gebruiken. Waarom?
    De laatste decennia worden gekenmerkt door wat sommigen een ‘neo-racisme’ hebben genoemd. ... Waar racisme een differentiële waardering op grond van een biologisch of anderszins natuurlijk onderscheid betrof, is neo-racisme een waardering op grond van een cultureel onderscheid. ...
    ...Enerzijds is het terecht dat racisme ‘uit’ is. Veel urgenter aanwezig is tegenwoordig culturisme, hoewel dat geenszins wil zeggen dat er niet ook racisme in de reguliere zin des woords is. Racisme opereert op basis van een normatieve logica van terranormativiteit: het veronderstelt een natuurlijke ‘grond’ (terra). Die grond kan biologisch (Blut) zijn en dan betreft het een ‘grond’ in de overdrachtelijke zin. Hij kan ook bestaan uit een ‘grond’ in de letterlijke zin (Boden), maar ook dan heeft hij een vooronderstelde natuurlijke ‘hardheid’. Daartegenover staat een meer sociale normatieve logica die culturisme kenmerkt. Hier opereert een agranormativiteit, een logica van genormeerde observatie op grond van een cultureel onderscheid. Cultuur, dat is een agrarisch model. Het in cultuur brengen wil zeggen: het bewerken van de grond. Dat is wat in culturisme gebeurt. De neutraliteit van de natuurlijke grond wordt geaccepteerd, en vervolgens worden problemen geattribueerd aan de culturele bewerking van die grond. Dat is waarom de staat tegenwoordig opereert als een ‘tuinman’ (Bauman, 1989): de staat beploegt de akker van de migrant, die verkeerd bewerkt is en die aangepast moet worden aan ‘de cultuur van Nederland’, aan de ‘dominante cultuur’.
    Culturisme is zo een equivalent voor racisme. Racisme is maar één mogelijk exorcistisch discours en niet ieder discours moet geconceptualiseerd worden als ‘racisme’. In plaats van proberen door middel van affixen een nieuwe vorm van racisme te identificeren, moeten we een nieuw exorcistisch discours identificeren - ik stel voor dat we dat doen met de naam culturisme.
    Nederland is doortrokken van culturisme. Het kan zich vrijpleiten van de meer zichtbare en platte vormen van racisme en kan zich daarmee een schoon geweten toedichten, maar in de vanzelfsprekendheid van het hedendaagse spreken over ‘integratie’ is een agranormativiteit aan het werk die het culturistisch karakter ervan verraadt voor wie bereid is sociale wetenschap te beschouwen als het betwijfelen van het vanzelfsprekende. Het integratiediscours kent drie naoorlogse fasen, waarvan de laatste en huidige begin jaren 90 zijn intrede doet. Die fase heeft de volgende vijf kenmerken:
    Het heeft een focus op ‘achterstanden’ en problemen in meer algemene zin. Voorondersteld is een essentialistisch beeld van ‘cultuur’ als een stabiel geheel van waarden en normen (dit geldt voor zowel de ‘eigen cultuur’ van ‘allochtonen’ als voor de ‘Nederlandse cultuur’). Het is een niet langer groepsgewijs denken over ’integratie’ en emancipatie, maar een individualiserend denken hierover (het zijn individuen die wel of niet geïntegreerd zijn; het zijn individuen die verantwoordelijkheid en schuld hebben in geval van achterstand en/of problemen).‘Cultuur’ wordt als verklarende factor gezien voor achterstanden en problemen. ‘Cultuur’ wordt als potentieel intrinsiek problematisch gezien, en als incompatibel met ‘de dominante cultuur’.
    Met name punt vier en vijf maken deze fase een culturistische fase. Er is een Eureka-moment geweest in Nederland: eindelijk hebben we de verklarende factor voor die hardnekkige ‘achterstanden’: cultuur! ‘It’s the culture, stupid!’ Dat heeft geleid tot een verenging van het integratiedebat tot issues die met ‘Islam’ of met ‘moslims’ te maken hebben. ... In Nederland heeft het geleid tot de opkomst van nieuwe extremistische partijen, zelfs ‘bewegingen’, en een opschuiven in de richting van xenofobie van de reguliere partijen, van Groen Links tot Christen Unie.
    De functie van de culturistische associatie tussen bijvoorbeeld ‘de Islam’ en homo- en vrouwenonderdrukking ligt in het zeker stellen van een identiteit van de gedroomde Nederlandse samenleving. Dat is waarom Judith Butler, in haar commentaar op de Nederlandse situatie, heeft benadrukt dat de rechten van vrouwen en homoseksuelen niet misbruikt moeten worden ten dienste van de uitsluiting van bevolkingsgroepen. Die rechten zijn fundamenteel, maar hun selectieve en instrumentele benadrukking door conservatieven en christendemocraten die er nooit warm voor liepen, duidt eerder op een nog steeds niet serieus nemen ervan dan op een reëel bestaande consensus over de waarde ervan.

‘It’s the culture, stupid!’ Culturisme als verklaringsmodel
Afwisselend kan zo bijvoorbeeld ‘de cultuur van Marokkanen’ of ‘de Islam’ tot verklaring uitgeroepen worden voor allerhande zaken, waaronder criminaliteit. Maar dat leidt tot schijnverklaringen. Onderdeel van het breder culturistisch discours is een criminalisering van diegenen die een ‘andere cultuur’ (of een religie, gecodeerd als ‘cultuur’) hebben. Die ‘verklaring’ verklaart echter niets. Maar de verklaring van criminaliteit uit ‘cultuur’ is een tautologische vorm die stelt dat mensen bepaalde gedragingen vertonen omdat ze normen volgen die waarden ondersteunen die behelzen dat het goed is dat dergelijke gedragingen vertoond worden. Of met andere woorden, de ‘verklaring’ geeft als antwoord op de vraag ‘waarom doet Mohammed X?’ het antwoord ‘omdat alle Mohammeds X doen’. Of, in afgezwakte variant: ‘omdat alle Mohammeds geneigd zijn tot X’. Daarmee leren we nog niets en vinden we precies het gezochte niet - een verklaring.
    Zo laat ook de politie zich bij de aanpak van criminaliteit van Marokkaanse jongeren in Nederland informeren door een culturistisch denkkader. Nederlandse politieagenten zijn op reis geweest naar Marokko om daar ‘de cultuur’ van Marokkaanse jongeren in Nederland te leren kennen en zo hun gedrag beter te begrijpen. Hierbij gebeuren in feite twee dubieuze dingen: 1) criminaliteit wordt een reden een ‘cultuur’ te bestuderen; 2) ‘de cultuur van Marokkaanse jongens in Nederland’ wordt gelijkgesteld aan ‘de cultuur van Marokko’. Aldus wordt in de ‘Marokkaanse cultuur’, die in ‘primitieve staat’ in Marokko zelf te bestuderen is, de reden gezocht van de criminaliteit van bepaalde jongeren. De culturistische koppeling tussen ‘cultuur’ en ‘criminaliteit’ gaat bovendien voorbij aan het feit dat de ‘eerste generatie’ Marokkaanse Nederlanders veel minder in criminaliteitsstatistieken voorkomt dan de ‘tweede generatie’. Er is, kortom, alle reden voor een kritiek van het hedendaagse, alledaagse culturisme.

Het multiculturealisme en de nieuwe politieke correctheid
Waarom is die kritiek er zo weinig? Het spreken over ‘integratie’, ‘allochtonen’, ‘cultuur’ heeft in de culturistische fase van het integratiediscours een dwingende vorm gekregen die een sterk retorisch karakter heeft. Typisch voor de inmiddels dominante houding ten aanzien van culturisme is het hoofdredactioneel commentaar van het NRC Handelsblad op het recent verschenen rapport over Nederland van de Europese Commissie tegen Racisme en Intolerantie. Wat constateert het ECRI-rapport namelijk? Dat Nederland, ten opzichte van het vorige rapport uit 2000 een sterk intolerante wending gemaakt heeft. Dat een discriminatoire politiek gevoerd wordt die zich uit in discriminatoire wetten, zoals de ‘Rotterdamwet’ (officieel genaamd de ‘Wet Bijzondere Maatregelen Grootstedelijke Problematiek’). Nauwgezet traceert het rapport de ontwikkelingen in Nederland, van het integratiediscours tot de juridische codificatie van het door de Commissie geconstateerde racisme - ik zou zeggen: culturisme - daarin. Het hoofdredactioneel commentaar op het rapport spreekt van ‘verouderd denken’. Verouderd denken? Sinds wanneer zegt dat iets over de inhoud van het gedachte?! Wat we hier terug zien is wat ik de nieuwe politieke correctheid zou willen noemen. Dat het hoofdredactioneel commentaar van een kwaliteitskrant daarvan doordrongen is, is een illustratie van de dominantie ervan.
    De nieuwe politieke correctheid heeft te maken met de eerder genoemde Eureka-ervaring. Feitelijk was die ervaring er een van het type Doornroosje: Nederland werd wakker gekust uit een politiek correcte slaap door Prins Fortuyn. Het land sliep en was jarenlang blind voor de problemen van de multiculturele samenleving totdat het wakker gekust werd. Dat was een louterende ervaring, een verlichting van Zen-proporties. Na Fortuyn was het wakker gekuste land vastberaden om de problemen niet langer te ontkennen maar ze ‘bij de naam’ te noemen. De verlichting die optrad deed het land herinneren aan haar verlichte wortels, de kern van haar cultuur. Het moest dus uit zijn met het tolereren van intolerante, niet-verlichte culturen. Het ‘multiculturalisme’ moest voorbij zijn en daadkracht was vereist. ...
    Het multiculturealisme hanteert de volgende stijlfiguren:
  • Het doet zich voor als een realisme en daarmee als neutraal.
  • Het stelt een breuk met het verleden voor. Er is een duidelijk ‘voor’ (Fortuyn) en een ‘na’ aanwijsbaar, een tijd van Doornroosje en een tijd van de wakkere ridder die de strijd om de beschaving aangaat.
  • Het opent de aanval op de politieke correctheid. De nieuwe politieke correctheid bestaat uit de verplichte belijdenis - die soms, zoals voor ‘linkse’ politici, een biecht is - ‘tegen de politieke correctheid’ te zijn. Wie gehoord wil worden en kredietwaardige ideeën wil overbrengen, moet zeggen tegen de politieke correctheid te zijn.
  • Het predikt daadkracht. Er is genoeg analyse geweest. De problemen zijn in kaart gebracht en er moet alleen nog over oplossingen gesproken worden. En dan moet er opgelost worden. Maar: niet alleen is er de afgelopen jaren minder integratiebeleid geweest dan in alle voorafgaande jaren; de populistische nadruk op daadkracht is natuurlijk maar zo lang praktisch plausibel als hij overschreeuwd wordt door... een roep om daadkracht. De ‘harde taal’ van het vorige kabinet was precies dat: taal. Dat de daadkracht ontbrak, blijkt nu met de nieuwe inburgeringswet, waarover 4 jaar met veel spierballentaal gesproken is maar die niet uitvoerbaar blijkt.
  • Het plaatst zich in de rol van underdog. Het multiculturealisme doet het voorkomen alsof er nog steeds een dominante multiculturalistische ontkenning van de problemen bestaat. Het verleden is niet zomaar weg. Sterker nog: er bestaat een hardnekkige poldersamenzwering die de falende multiculturalistische politiek wil doorzetten en die het nieuwe multiculturealisme de kop in wil drukken. Die retorische underdogpositie is strategisch nuttig omdat ze verhult dat de realistische daadkracht voorbij de politieke correctheid inmiddels de dominante discussievorm is. Want wie het waagt nog in pre-Fortuynistische termen over integratie te spreken wordt als fossiel weggezet.
  • Het positioneert zich weg van ‘links’. Het verouderde denken, dat is het linkse denken. De poldersamenzwering, dat is de ‘Linkse Kerk’. Dat ideologische gebrek aan daadkracht, dat is typisch links. Die bureaucratische stroperigheid? Links. En hoewel ‘links’ natuurlijk nooit aan de macht is geweest, legitimeert de nadruk op het ‘verouderde denken’ van ‘Links’ het dominante culturisme.
Op links zijn in de politiek daarom aanpassingsstrategieën te zien. Groen Links en D66 proberen zich het liberalisme toe te eigenen. De SP is van ‘oude’ naar ‘nieuwe politiek’ gegaan, en de PvdA kiest voor de biecht: ‘ja, wij waren naïef en multiculturalistisch, maar we zien nu in dat we fout zaten’. De recente PvdA resolutie is hier een typisch voorbeeld van. Zo was de Fortuynrevolutie eerst en vooral een retorische revolutie. Het multiculturealisme legitimeert aldus een culturisme dat meerdere maatschappelijke sferen doortrekt. Daarmee staan fundamentele waarden en waarheden op het spel. Hoe vaak wordt bijvoorbeeld niet een selectief toegepast beroep op de ‘vrijheid van meningsuiting’ gedaan om xenofobie te legitimeren, waarbij conflicten met wetsartikelen tegen discriminatie en belediging a priori uitgesloten worden?
    De vrijheid van meningsuiting wordt zo vaak aangehaald omdat dat het enige is dat tegenwoordig nog universeel is: het hebben van een mening. Maar we hebben behoefte aan lucht, aan een doorbreken van de multiculturealistische dwangbuis van het spreken. Gevestigde intellectuelen zijn nooit in staat geweest een links antwoord te vinden als het om ‘integratie’ gaat. Juist omdat listig ingespeeld wordt op de linkse agenda bijvoorbeeld op het gebied van homo- en vrouwenrechten, hebben ze alleen maar reactief kunnen zijn. Het is daarom tijd het links van links te zoeken. We moeten andere meningen horen. We hebben een nieuwe politieke incorrectheid nodig!

Een sterk geparfumeerde vorm van "Het ligt niet aan de cultuur" (hieruit zijn overigens nog flink aantal naamsverwijzingen (name dropping) geschrapt - waar het dan wel aan ligt komt vanzelfsprekend niet aan de orde. Of misschien is "het" er wel niet ...
    Overigens is dit wel een extreme vorm, zoals af te leiden is uit het feit dat zelfs GroenLinks een vorm van "schuiven" in de schoenen wordt geschoven, iets waar werkelijk geen enkel bewijs voor bestaat.
    Maar dit laatste laat zien waar socioloog en universitair docent Schinkel staat: dit is een puur ideologisch verhaal. Voor de stelling "GroenLinks is geschoven in zijn houding ten opzichte van het integratiedebat" zijn bewijzen nodig - wetenschappelijke bewijzen gezien de genoemde ondertekening. Die bewijzen worden niet geleverd. Willem Schinkel heeft voor zover waarneembaar één en slechst één expertise: het "Ad ponendum" : het poneren van stellingen zonder enige vorm van bewijs (of juistheid).

Goed, daar is Willem Schinkel dus tegen: de blanke cultuur. Waar hij dan wel voor is, maakte hij hetzelfde jaar ook meteen duidelijk. De bestuurders van de gemeneete Rotterdam, voornamelijk PvdA'ers in die tijd en rabiaat politiek-correct, hadden de Eruamus Universiteit Rotterdam (EUR), gepresst (hoewel dat vermoedelijk makkelijk ging) om een beruchte radicale-islamverspreider met een gladde tong genaamd Tariq Ramadan aan te nemen, als "bruggenbouwer". Tussen wie en wie werd er natuurlijk nooit bijverteld, maar wat er bedoeld werd was het "zich thuis laten voelen van de moslims wier kinderen later jihadist zouden worden" (gematigde moslims hebben geen behoefte aan dit soort lieden maar gematigde moslims bestaan net zo zeer als gematigde nazi's).
    Enfin, vroeger of later zou dat fout gaan, radicaal blijft radicaal, en het werd vroeger waarop het EUR-bestuur door ophef gedwongen werd de radicale islamist te ontslaan. Te midden van nog meer ophef natuurlijk. Hier is de meest vocale propronent van de radicale islamist (erasmusmagazine.nl, 10-09-2009. uitleg of detail):
  ‘Erasmus Universiteit meet met twee maten’

Medewerkers en studenten van de Erasmus Universiteit debatteerden vrijdag over het ontslag van islamoloog Tariq Ramadan. De beslissing kan nog steeds op veel kritiek rekenen: “Is het bestuur soms de hoogste morele autoriteit in Nederland?”


Ramadan werd vorige maand ontslagen, nadat bekend werd dat hij een televisieprogramma presenteerde op de door het Iraanse regime gefinancierde zender Press TV. ...
    In een paneldiscussie die werd aangevuld met commentaar en vragen uit de zaal, uitte socioloog Willem Schinkel vrijdag grote kritiek op het besluit Ramadan te ontslaan. Hij verwijt zijn Erasmus-bestuur een “George Bush-standpunt” in te nemen: “Het college neemt in zijn oneindige wijsheid een onwrikbaar standpunt in: alles aan Iran is fout.” Daartegenover stelde Schinkel een “Obama-standpunt”: de dialoog aangaan. De socioloog noemde het oordeel van het bestuur “autoritair en kortzichtig”.    ...
    De waarnemend collegevoorzitter ... Schinkel nam het opnieuw op voor Ramadan: “Tariq Ramadan steekt zijn nek al uit. Hij spreekt over vrouwenrechten, homorechten. Dan kun je niet zeggen ‘steek je nek nog wat verder uit’, want dat betekent dat zijn hoofd wordt afgehakt.”    ...

Leuk zo'n vergelijking. De goede vergelijking is deze: "Schinkel neemt een Neville Chamberlain standpunt in: 'Peace for our time', na zijn onderhandelingen met Hitler" uitleg of detail .
    Zoals wat jaartjes later ook bleek (telegraaf.nl, 09-04-2017. uitleg of detail ):
  Frankrijk zet broer Tariq Ramadan land uit

De Franse autoriteiten hebben zaterdag de broer van Tariq Ramadan het land uitgezet vanwege zijn radicale standpunten. Dat maakte het Franse ministerie van Binnenlandse Zaken bekend.
    De in Egypte geboren Hani Ramadan werd opgepakt in Colmar in het noordoosten van Frankrijk. Daar zou de omstreden Zwitserse imam deelnemen aan een conferentie. Hani, broer van de bekende islamoloog Tariq Ramadan, werd door de politie naar de grens met Zwitserland begeleid. Zijn grootvader is Hassan al-Banna, de stichter van de Moslimbroederschap in Egypte.     ...

Leuk, zo'n stamboom: grootvader bij de SS, broer bij de SS ...

Maar Schinkel beperkt zijn sympathieën niet tot de moslims. Ook de zwarten zijn sociaal-achterlijke immigranten die om hun culturele gelijk te bereid zijn om de westerse cultuur te slopen, zoals in Engeland bleek toen er weer eens een zwarte gangster doodging, dit keer bij aanhouding door de politie, en de zwarte gemeenschap in Engeland hele binnensteden in de brand stak en plunderde (Nieuwe Revu, 17-08-2011, door Matthijs Meeuwsen).
 

Waarom  relschoppers vooral voor de kick de straat opgaan

Lekker rellen, jongûh!

Natuurlijk hebben de Engelse relshoppers vele motieven, maar de meerderheid werd niet gedreven door Mark Duggans dood. Of het nou is om je voetbalcluppie, de eer van de buurt of een verdwaalde politiekogel: de mens kickt gewoon op een potje knokken. 'De adrenaline pompend door je kop, daar gaat het om.'

...    Het was allemaal begonnen om Mark Duggan. Mark wie zeg je? Precies. De rellen die in Engeland volgden op de dood van de 29-jarige vermeende dealer (op 4 augustus doodgeschoten door een agent bij een arrestatiepoging) ...
    'In potentie is vrijwel iedereen waarschijnlijk in staat de kick van geweld te ervaren:
denkt Willem Schinkel. De socioloog promoveerde in 2005 cum laude aan de Erasmus Universiteit op de vraag in hoeverre geweldplegers van hun daden genieten. Daders vertelden hem hoe machtig ze zich voelden als ze een mes van 2S centimeter in iemands buik staken of hoe ze genoten van de geur van kruitdampen.
    'Als rellen eenmaal in gang zijn, neemt het lichaam het als het ware over,' stelt Schinkel.
'Mensen zeggen vaak zelf ook achteraf dat ze door de platte adrenaline dingen deden die ze niet van plan waren. Maar door te grote focus op die geweldskick vergeet je dat er een patroon zit in rellen wals in Engeland: arme jongeren uit gestigmatiseerde buurten die rellen na incidenten met de politie. Het zijn geen willekeurige jongens; de geweldskick ontstaat pas als aan een heel stel volwaarden is voldaan.'    ...

En daarom zijn er ook iedere dag rellen in de arme blanke en gestigmatiseerde buurten ...
    Oh nee ...

En met mensen die wel een relatie zien met cultuur en wat daar verder nog achter zit, is natuurlijk iets mis. Of beter: heel veel mis. Maar in deze tijden was het populaire woord voor "Er is iets mis met mensen die problemen ontwaren in de in Afrika en het Midden-Oosten zo bloeiende niet-westerse culturen" dit ...  (de Volkskrant, 13-09-2011, column door Bert Wagendorp):
  Diederik

...    In de Stadsschouwburg van Amsterdam was gisteren het symposium 'De staat van Nederland' georganiseerd, speciaal voor journalisten. Een van de sprekers was Willem Schinkel, universitair docent theoretische sociologie aan de Erasmus Universiteit in Rotterdam. Hij had het over het populisme.
    Hoe het populisme zich kon handhaven, luidde een van zijn vragen, terwijl veel van haar claims bewijsbaar onjuist zijn. Dat komt, zei Schinkel, doordat het in de politiek helemaal niet om de waarheid gaat ...


Brullen van de lach!!! Alsof het "populisme" in de politiek is ontstaan. Populisme is juist dat de gewone burgers de politiek niet meer geloen vanwege hun opzichtige leuges. Zoals: "De multiculturele samenleving is een verrijking".

  ... Maar waarom prikten de media daar dan niet doorheen? Omdat het volgens Schinkel ook in de media niet om de waarheid gaat, maar om de hoeveelheid verkochte kranten en de kijkcijfers. ...

Nogmaals brullen van de lach!!! Dat proberen de media, de reguliere media, op hoogst naarstige wijze, maar de gewone burger gelooft de reguliere media intussen nog veel minder. "Allemaal grachtengordel, daar ..."
  Maar Joodsist en Joods-gerelateerd Wagendorp uitleg of detail legt de rol van de sociologen hierin per ongeluk nog wel even uit:
  Wij van de Volkskrant gaan Diederik Stapel nog enorm missen. De teloorgang van de Tilburgse hoogleraar sociale psychologie raakt ons hard. We hadden heel wat jaren, al vanaf dat Stapel nog een piepjonge hoogleraar was in Groningen, een hotline met de hooggeleerde.     ...
    Tussen wetenschap en journalistiek groeide zodoende in de loop der jaren een hechte band. Elke redactie heeft een lange lijst van telefoonnummers van belbare wetenschappers, immer tot terzakedoende duiding van de actualiteit bereid.

Oftewel: de sociologie zit in de broekzak van de door Joden, Joodsisten en linksfascisten gedomineerde media.
    Meest als hun "prominente" socioloog: Willem Schinkel.

Nou is de geowne burger dus een gitzwarte populist geworden, maar er zijn er ondertussen dus wel veel van. En Nederland is een democratie. Dat is dus wel een probleem (de Volkskrant, 02-06-2012, door Wilma de Rek)
  'Alle partijen zijn min of meer D66 geworden'

... '... in een democratie moeten politici juist níet spiegelen wat de mensen denken.'    ...
    'Het volk is een resultante van de verkiezingen. Dat volk is niet één; wat het volk is, dat blijkt ergens via de democratie. Politici denken dat democratie neerkomt op nagaan wat het volk denkt en wil en vervolgens maatregelen treffen die daarop aansluiten. ...

Inderdaad, een volkomen bealchelijk idee. Parlementaire democratie is dat gekozen politici nagaan wat de elite denkt en vervolgens maatregelen treffen die daarop aansluiten.
    Met als gevolg dat je krijgt:
  ... 'Dat populistische verlangen ...'

Grappig hè, dat elitarisme dat alles wat tegen hun belangen ingaat benoemt als "populisme".  En als het even wat voor ze tegen zit, dan is het ook "FASCISME!!!", "NEONAZISME!!!", "HITLER!!!",, "HOLOCAUST!!!", "ANNE FRANK!!!"

De Joden, Joodsisten en linksfascisten zijn ondertussen dolblij met zoi iemand als Willem Schinkel, en ze halen hem ook met graagte aan (de Volkskrant, 17-07-2012, column door Bert Wagendorp):
  Fusiepartij

Zaterdag stond er een interview met Job Cohen in NRC Handelsblad. ...
    Volgens de Rotterdamse politicoloog Willem Schinkel ruikt ons politieke bestel naar 'rottend vlees', en zo is het maar net.    ...

De oplossing staat samengevat in de kop: een stelsel bestaande uit twee aprtijen zoals mdat bloeit in Engeland en Amerika: die kan je veel makkelijk in de hand van de oligarchie houden, twee partijen. Die Engelse socialisten reken je wel mee af in de media  a;ls de "loony left".

Terug naar de woorden van het sociologische orakel der politieke-correctheid zelf (de Volkskrant, 07-04-2012, door René Cuperus):

  Oudemannenhuis Nederland

Nederland heeft geen fut meer voor vergezichten en vernieuwing. Het kampt met een geestelijke energiecrisis. Iedereen past zich aan, niemand durft tegen de stroom in te gaan. Een verontrustende diagnose van socioloog Willem Schinkel.

Het Nederlands politieke bestel ruikt naar rottend vlees. Nederland is een museum, een dode cultuur die vastzit in conservatief-regressieve neigingen, zonder enige wereldhistorische levensenergie. Wie ooit een Aziatische metropool heeft gevoeld, die weet wat wij missen: energie. Wat dreigt, is een toenemend gefrustreerde jonge generatie onder een toenemend gerontocratisch gerund regime. We moeten ons niet vergissen: Museum Europa is een luchtballon die langzaam leeglopend een scheet de wereld in schiet waarvoor die wereld, als ze überhaupt luistert, de neus ophaalt.
    Deze temperamentvolle zinnen zijn afkomstig uit De nieuwe democratie, het zojuist verschenen boek van de Rotterdamse socioloog Willem Schinkel. Schinkel schetst daarin een bikkelharde diagnose van het huidige politiek-maatschappelijk klimaat. Hij doet dat pikant, scherpzinnig en volstrekt eigenzinnig. In de stijl van de angry mature man - Schinkel is 35. Een socioloog met de hamer.   ...

We weten inmiddels allemaal waarom die Aziatische, en Indiase en Braziliaanse, metropool het zo goed doet: een razendsnelle bevolkingstoename, massa's armoedige en machteloze en ongeschoolde arbeidskrachten, en een relatief kleine groep in de top die een paar trucjes van de westerse beschaving heeft overgenomen. Maar Schinkel is kennelijk een ouderwetse kosmopoliet die in katzwijm valt voor iedere scheet uit het buitenland.
    En over het binnenland:
  Politiek in de ware zin van het woord is, volgens Schinkel, op sterven na dood. De politieke partijen zijn inhoudelijk samengesmolten, hun verschillen zijn zo goed als verwaarloosbaar.

Inderdaad: de oligarchische politieke partijen, dat wil zeggen: CDA, PvdA, VVD, D66 en een dusdanig groot deel van de rest dat je rustig kan zeggen: alles behalve PVV en SP  . Zodat met hoge mate van zekerheid van de heer Willem Schinkel, angry young sociologie men, gesteld kan worden dat hij daar ook toe behoort - zodra het er ook maar enigszins op aan komt.
    Kijk maar:
  Schinkel: 'Moslims vormen een probleem puur omdat ze een 'andere cultuur' vormen, en dat probleem is aan de andersheid van hun 'cultuur' te wijten, niet aan de onbevraagde zogenaamde 'dominante cultuur'.' Zelfs het Sociaal en Cultureel Planbureau krijgt hier een veeg uit de pan: die zou met zijn meetlat 'sociaal-culturele integratie' de uitsluiting van allochtonen wetenschappelijk legitimeren.

Hét simpelst waar te nemen kenmerk van oligarchie en kosmopolitisme: vinden dat de cultuur van de moslims volkomen gelijkwaardig is aan de westerse. Met dit soort bijverschijnselen horende de rabiate versies:
  Het mag dan ook niet verbazen dat Schinkel Wilders ... omschrijft als een 'een narcistische protofascist'.

Met natuurlijk dat andere, slechts marginaal minder simpel te detecteren verschijnsel:
  Op eenzelfde manier omhelst en verfoeit hij het nationalisme in een en dezelfde beweging. Hij heeft geen goed woord over voor het huidige bekrompen 'neo-nationalisme' , maar betoogt aan de andere kant dat juist de natiestaat een heel goede basis vormt voor solidariteit en democratie ...

De contradictie.
    Kortom: de heer Schinkel behoort tot dat bekende fenomeen van de zich als "alternatief" presenterende socioloog of anderszins menswetenschapper, die zich alleen als "alternatief" presenteert, maar in wezen een geïntegreerd onderdeel van de oligarchie uitmaakt. Met dit niet geheel maar toch redelijk betrouwbare gezond-verstandscriterium als toetje en eigenlijk ook voorafje: iemand die maatschappelijk en dus sociologisch echt alternatief denkt, en dat opschrijft, krijgt écht geen baantje binnen de oligarchie, dat wil zeggen: aan de universiteit! (Oh ja:  een doodenkele uitzondering daargelaten).

Hier het bewijs dat op dat moment zijn reputatie al volledig gevestigd was: steun van het allerergste onder het Joodsfascisme uitleg of detail (de Volkskrant, 12-06-2012, column door Arnon Grunberg):
  Technocratie 'Bezuinigingen waar miljoenen mensen voor moeten boeten, opgelegd door niet verkozen bureaucraten in Brussel en Washington, betekenen niet alleen een sociale catastrofe, maar zijn ook een bedreiging voor de democratie,' schreef Ian Buruma op donderdag in NRC Handelsblad. ...

Waat Joden als `Buruma en Grunberg bang voor zijn, is een kiezersopstand tegen de elite. Waarom: omdat zij die elite beheersen. "Doe wat wij willen, anders 'HITLER!!!', 'HOLOCAUST!!!', 'ANNE FRANK!!!'".

  ...    De socioloog Willem Schinkel noemt in zijn boek De nieuwe democratie verkiezingen 'legitimiteitsrituelen'.    ...

Grunberg, Buruma, Schinkel ... Joden en Joodsisten ...

Ondertussen hebben ook de gekleurde racisten Willem Schinkel ontdekt (de Volkskrant, Vonk, 09-11-2013, door Sterre Lindhout):
  Racisme | Is Nederland het nieuwe Oostenrijk?

Nu zegt echt iedereen wat hij denkt

...  antropoloog Sinan Çankaya een gevolg van het voortschrijdende emancipatieproces. Çankaya, werkzaam aan de Universiteit Utrecht en gespecialiseerd in diversiteitsbeleid, ziet dat immigranten zich niet langer willen aanpassen aan de Nederlandse cultuur, maar mede willen bepalen wat die cultuur inhoudt. ...
    'Nederlanders zien hun eigen cultuur als superieur aan de culturen van minderheden', zegt Çankaya. ...

Wat Sinan Çankaya hiermee zegt is: "Ik zie de Nederlandse cultuur als  superieur aan de culturen van minderheden".  Niet zo moeilijk, want dat blijkt in de rokende sociale puinhopen daar waar die 'culturele minderheden' de baas zijn: het Midden-Oosten en Afrika. In Nederland zal hij nooit horen dat de Nederlandse cultuur superieur is, want de manier waarop hij dat zou kunnen horen, de media, worden volledig gedomineerd door "Alle Culturen zijn Gelijk"-linksfasisten die ieder tegengeluid weren.
    En waar vindt deze gekleurde racist zijn steun? Hier:
  Kun je culturele ongelijkheid racisme noemen? Çankaya zegt voorzichtig te zijn met het gebruik van die term. Hij spreekt liever van culturisme, een term van socioloog Willem Schinkel. 'Maar de Zwarte Pietdiscussie op de sociale media bevat onmiskenbaar racistische elementen.'

Bij Willem Schinkel.

Er zijn lelijke dingen gezegd over de wetenschappelijke opvattingen van de heer Schinkel. Hier een bewijs van de juistheid ervan. Hij spreekt niet zelf maar wordt aangehaald in artikel dat wetenschap beschrijft als winti, tovenarij, in een publicatie die vijandig is ten opzichte van iedere reële blik op de wereld -  een publicatie van het linksfascisme met de pink omhoog (De Groene Amsterdammer, 28-05-2015, door Sanne Bloemink):
  De nieuwe wetenschap: ruim baan voor het verhaal

Het omgekeerde van:
  De nieuwe literatuur: ruim baan voor de cijfers

En dit is nog niet eens de echte kop - dit is nog maar dat regeltje dat daar vaak nog boven staat. En het is al een voltreffer - een goudklompje. "Het verhaal" als basis van de wetenschap ... Zelden heeft het zo jaren-zestig geklonken sinds de jaren-zestig. De tijd dat de psychiatrische patiënt normaler was dan de psycholoog of psychiater, en zichzelf ging genezen.
    Maar de (hoofd)boodschap is in een andere richting:
  Niemand is gemiddeld

En als u bijgekomen bent van het lachen (dit is het tweelingbroertje van "Iedereen is uniek" ) ... Dit gaat zich voorstaan "wetenschap" te zijn ...  
     En wat komt hier langs als behorend tot deze stroming:
  Marlieke Kieboom, onderzoeksadviseur bij Kennisland, een onafhankelijke denktank voor maatschappelijke vernieuwing, bepleitte onlangs in Het Parool om burgers een stem te geven in de wetenschap. ...
    Burgers zouden volgens Kieboom moeten worden betrokken bij kennisproductie, maar ook bij de keuze voor onderzoeksonderwerpen. ...
    Socioloog Willem Schinkel van de Erasmus Universiteit kwam zelfs met het radicale idee om Nwo om te vormen tot een organisatie voor de 'maatschappelijke programmering van onderzoek. ...

Socioloog Willem Schinkel ziet sociologie en de hele wetenschap als een orgaan voor maatschappelijke manipulatie. Manipulatie in zijn ideologische richting, natuurlijk ...

Willem Schinkel is inmiddels zo prominent en zo politiek-correct dat hij zelfs een Zomergasten mocht vullen .... En hij wordt met enige regelmaat te hulp geroepen door de Volkskrant, hier in een bijna twee pagina's beslaand interview de reputatie van de multiculturele samenleving, die zulke ernstig deuken heeft opgelopen dat ze ten onder dreigt te gaan, boven water te houden. Helaas voor hem resulteert het slechts in nog meer deuken in zijn eigen reputatie. Van een ernst die geen enkele reputatie te boven komt - of zou moeten komen ... (de Volkskrant, 12-03-2016, door Chris Rutenfrans en Janita Naaijer):
  Europa bedrijft een politiek van de dood

Hoogleraar sociale theorie Willem Schinkel ...


Hoe keek u de afgelopen week naar de Vluchtelingentop?
'In de EU wordt een politiek van de dood gevoerd. ...
    ... Als Europa zijn kernwaarden serieus zou nemen, is de oplossing heel simpel: een veerpont over de Middellandse Zee.'

Brengt die veerpont de ook door u gekoesterde verzorgingsstaat niet in gevaar?
'Dat kan best een angst zijn, maar dat is volstrekt irreëel als je kijkt naar de getallen waar het om gaat. Die aantallen vluchtelingen, dat stelt toch niets voor? ...

Stelling 1: "De verzorgingsstaat bestaat (en komt komt niet in gevaar door vluchtelingen"
  '...En de verzorgingsstaat? Er wordt ons toch al 30 jaar verteld dat die niet meer houdbaar is? De verzorgingsstaat wordt bovendien steeds verder uitgekleed. ...'

Stelling 2: "Er bestaat geen substantiële verzorgingsstaat meer". Een contradictie met stelling 1.
    Goed, na vastgesteld te hebben dat Willem Schinkel geen wetenschapper is maar een fraudeur, een opsomming van een antal bijbehorende frauduleuze opvattingen:
  Het isoleren van mensen, het buitenstaanderschap, is een belangrijk thema in uw werk. U wilt daarom al heel lang een woord als 'integratie' afschaffen.
'Ik pleit er inderdaad voor dat woord niet meer te gebruiken. ...

"Er zijn geen groepsgewijze verschillen tussen mensen, dus hoeft er ook niets overbrugd te worden".
  Maar er is toch wel degelijk een probleem met een hoge criminaliteit onder sommige groepen nieuwkomers, bijvoorbeeld Marokkanen en Antillianen? ...
... Wat bedoel je met Marokkaans? Cultuur? Man! Er bestaan duizend definities van cultuur. Dat kun je toch niet wetenschappelijk serieus nemen? We hanteren in het integratiedebat puur statistische classificatieconcepten als 'Marokkaan' en 'allochtoon' die het CBS heeft bedacht.' ...

"Termen als 'Marokkanen' en 'Antillianen' zijn constructen van het CBS".
  '... Een policy brief van de WRR liet onlangs voor de duizendste keer zien dat wanneer je corrigeert voor klasse er helemaal geen verband tussen etniciteit en criminaliteit bestaat.'

"'Marokkanen' en 'Antillianen' zijn crimineler omdat ze armer zijn" (merk op: dit is alweer een contradictie, met de voorgaande uitspraak).
  '...Een paar jaar geleden had ik een bijeenkomst met een aantal wetenschappers en beleidsmakers van ministeries en uit de grote steden. Die beleidmakers zeiden tot mijn verrassing allemaal dat ze afwilden van die etnische categorisering van criminaliteit. Ze konden er niets mee. Ze kregen geen handvat om het probleem aan te pakken. Ze moesten Marokkanen gaan aanspreken op hun Marokkaans zijn. Ook Marokkanen die helemaal niet crimineel zijn.'

"Er bestaat geen probleem met  'Marokkanen' en 'Antillianen' omdat beleidmakers dat niet willen".
  Maar hoe moet het dan?
'... Je moet het bijvoorbeeld over straatcultuur hebben, zoals Martijn de Koning recent heeft gedaan onder radicaliserende jongeren.'

"Er is een probleem met 'Marokkanen' en 'Antillianen', dat probleem heet straatcultuur, dixit collega Martijn de Koning uitleg of detail , en de oplossing is het samen vieren met 'Marokkanen' en 'Antillianen' van de moord op Theo van Gogh uitleg of detail "
  U pleit daarnaast voor een nieuw taalgebruik.
'Veel termen zijn readymades geworden: 'allochtoon', 'integratie', 'Marokkaan'. We weten eigenlijk niet meer wat we ermee bedoelen, hoewel we ze voortdurend gebruiken. Veel van die termen zijn bovendien leeg. ...'

"Er zijn geen groepsgewijze verschillen tussen mensen, dus dus de termen die daar op duiden moeten afgeschaft worden".
  '... In feite is er nooit een multicultureel beleid geweest. Je had integratie met behoud van eigen cultuur. Maar dat was een keihard assimilationistisch beleid. ...'

"Integratie is hetzelfde als assimilatie".
  '... Hoe krijg je de mensen die hier komen het snelste geëmancipeerd, het snelste hogerop? ...'

"De mensen die hier binnenkomen zijn lagerop" (Tja ...)
  De politici en intellectuelen van nu zijn volgens u verlamd en laf.

Dat is waar. Op dezelfde manier als Willem Schinkel.
    De rest van het interview was prietpraat over de politiek.
    Maar oh ja, nog even op iets helemaal uit het begin:
  '... Als Europa zijn kernwaarden serieus zou nemen, is de oplossing heel simpel: een veerpont over de Middellandse Zee.'

En er is geen enkele reden om te stoppen bij 10 miljoen Midden-Oostiërs ... De  armoezaaiers in de rest van de wereld kunnen er ook nog wel bij ...
    De waanzin ...
    En zo veel waanzin, dat er weerwoord kwam (de Volkskrant, 14-03-2016, ingezonden brief van Meindert Fennema, mens en woont met andere mensen in Aerdenhout):
  Willem Schinkel

Willem Schinkel wil veerboten inzetten om mensen uit het Midden-Oosten naar Europa te brengen (O&D, 12 maart). Hij vindt dat we veel meer vluchtelingen kunnen opvangen. Ik denk dat hij daar gelijk in heeft. Zelf heb ik tweedehuizenbezitters in Nederland opgeroepen hun tweede huis ter beschikking van vluchtelingen te stellen. Ik kreeg verrassend weinig respons, ook niet van mensen die Schinkel als 'links' definieert. Zelfs niet van mensen zoals hijzelf, die hij als 'links van links' omschrijft.
    Schinkel houdt overigens niet van definities. Op een vraag van Janita Naaijer en Chris Rutenfrans waarin verwezen wordt naar de hoge criminaliteitscijfers onder Marokkanen zegt Schinkel: 'Wat bedoel je met Marokkaans? Cultuur? Man! Er bestaan duizend definities van cultuur. Dat kun je toch niet wetenschappelijk serieus nemen? We hanteren in het integratiedebat puur statistische classificatie-concepten als 'Marokkaan' en 'allochtoon' die het CBS heeft bedacht.' 'We weten eigenlijk niet meer wat we er mee bedoelen.'
    Schinkel is hoogleraar sociale theorie, lees ik, maar we weten eigenlijk niet meer wat we daarmee bedoelen. Volgens mij is het classificatie-concept van hoogleraar door de universiteiten bedacht. Dat kan geen zuivere koffie zijn.

Brullen van de lach!

Maar dat was het nog niet. Want een paar dagen kwam er een wetenschappelijk inhoudelijke reactie. Komende van een expert - al decennia correct voorspeller van waargenomen trends in Marokkaans wangedrag en crimiliteit (de Volkskrant, 17-03-2016, door Hans Werdmölder, sociaal antropoloog en criminoloog):
  Het failliet van de integratie heeft wel degelijk culturele oorzaken

De elite wil niet zien dat massa-immigratie grote problemen met zich meebrengt doordat een gedeeld wij-gevoel ontbreekt.

...    Elke vorm van wetenschap begint met het definiëren van het probleem. Schinkel houdt echter niet van definities, ook al zijn ze nodig om het probleem te benoemen. Als het aan deze hoogleraar ligt kunnen de termen 'Marokkaan', 'allochtoon', 'integratie', 'cultuur' en 'etniciteit' naar de prullenbak. Opvallend is dat Schinkel 'discriminatie' niet noemt, want juist deze term krijgt pas betekenis door het maken van een onderscheid tussen mensen ...

Briljant. In één keer is die Schinkel volledig uitgetikt. Want vul dit maar aan met racisme, uitsluiting enzovoort. Alle klachten over culturele benadeling gaan door het putje.
  Ook vindt Schinkel het onzin om te beweren dat er een verband bestaat tussen etniciteit en criminaliteit. Om zijn eigen gelijk meer gewicht te geven, baseert hij zich op het onlangs uitgebrachte WRR-beleidsrapport Geen tijd verliezen: van opvang naar integratie van asielmigranten. Daarin staat dat etnisch-culturele factoren een beperkte rol spelen bij de verklaring van verschillen in criminaliteit.

Rapporten van het WRR in dit soort zaken zijn van het niveau "Er bestaat geen dé Nederlandse cultuur" uitleg of detail . Politiek-correcte en multiculturalistische leugens en propaganda.
  Het manco van grootschalig kwantitatief onderzoek

Juist ja ... Dit soort onderzoek kan nooit goede resultaten opleveren, omdat ze hun gegevens uit politiek-correcte bronnen halen en die mogen etniciteit helemaal niet opslaan. Wie hiernaar onderzoek wil doen, moet op onafhankelijke manier aan gegevens komen. Bijvoorbeeld: tel de etniciteit in politierapporten uitleg of detail . Of tel gewoon de etniciteit in rechtszalen. Of tel de etniciteit in gevangenissen. Of tel de daders in Opsporing Verzocht. Uitkomst van alle vier: de allochtone bijdrage ligt boven de 70 procent. Op 10 procent van de bevolking.
  Het manco van grootschalig kwantitatief onderzoek is echter, en dat wordt onderschreven door een van de betrokken onderzoekers, dat culturele factoren nauwelijks zijn te meten. Een onderzoeker zal daarom ook kwalitatief onderzoek moeten betrekken in zijn bevindingen. Dan blijkt dat er wel degelijk verschillen zijn in het integratieprofiel van Marokkanen, Turken en Antillianen, hetgeen weer van invloed zal zijn op hun criminaliteit.

Zie ook hier uitleg of detail .
   In het genoemde WRR-rapport heeft dit kwalitatieve onderzoek helaas niet plaatsgevonden.

Natuurlijk niet: je mág geen onderzeok doen naar culturele oorzaken van criminaliteit
  Het lijkt erop dat Willem Schinkel nooit empirisch onderzoek heeft verricht, althans dat blijkt niet uit zijn obligate beweringen. Hij kent de feiten niet, want iedereen is voor hem een mens, zonder verdere sociale of culturele karakteristieken. Historische rechten zijn er niet. We moeten leven met het idee dat een natie voortaan bestaat uit een bonte verzameling geïsoleerde gemeenschappen. Een veerpont over de Middellandse Zee zorgt voor continue aanvoer.
    Is hier een bevlogen idealist of een serieuze wetenschapper aan het woord?, vroeg ik mij af bij het lezen van dit opmerkelijke interview.

Een retorische vraag, natuurlijk. Schinkel zal dít zelfs niet ontkennen. Hij maakt deel uit van een corrupte elite:
  Schinkel is hoogleraar, verbonden aan de Erasmus Universiteit en lid van De Jonge Academie van de KNAW. We moeten hem dus wel serieus nemen.

Onjuist, dat laatste: we moeten hem net zo serieus nemen als de rest van de politieke-correctheid: draai  alles wat ze beweren eerst om uitleg of detail .
  Om zijn opvattingen wat meer aanzien te geven, plukt hij uit het werk van zijn ideologische kameraden.

Inderdaad: politieke-correctheid is sekte.
  Ander antropologisch en etnografisch onderzoek leest hij niet, kent hij niet of hij wil er geen kennis van nemen. Het idee dat ook in de wetenschap tegenspraak ons verder brengt, is bij hem niet aan de orde.

Sekte-gedrag.
   Conclusie:
  Het betoog van deze marxistisch geïnspireerde semi-wetenschapper, die zonder zelf ooit empirisch onderzoek te hebben verricht zich mag tooien met de titel 'hoogleraar sociale theorie', past in de verregaande blindheid van wetenschappers en politici die willens en wetens al dertig jaar liever de andere kant op kijken. De media volgen, zij zijn evenmin kritisch. Ik vraag mij af: wat is de definitie van 'hoogleraar' nog waard?

Niets. Althans op dit soort terreinen.

Tot slot van de behandeling van dit interiew gaan we iets heel vals en heel wetenschappelijks doen: Willem Schinkel confronteren met de werkelijkheid. Uit dezelfde krant als de reactie van Meindert Fennema:

En de tekst (de Volkskrant, 14-03-2016, van verslaggever Mac van Dinther):
  Reportage | Eetcultuur
 
Een Turks kind ontzeg je niets

Schoolkinderen in Nederland zijn vaak te dik. Dat geldt nog meer voor kinderen van Turkse komaf. Onder Turken geldt nu eemaal: er moet en zal gegeten worden.

Tussentitel: 42 procent  van de Turkse kinderen in Noord- en Oost Gelderland is te zwaar

Vraag een Nederlands kind een plaatje te maken ... Vraag hetzelfde aan een Turks kind ...
    ... Bij Nederlanders gaat ... , bij Turkse families ... zegt Sunay Nuraydin, medewerker gezondheidsbevordering niet-Westerse allochtonen van de GGD ...
    ... is een Turks spreekwoord. ... in de Turkse jeugd. ...  kinderen in Nederland... Turkse kinderen nog veel erger.
    Een op de zeven Nederlandse kinderen ... kinderen van Turkse afkomst i... bij Turkse kinderen zelfs ... bij Nederlandse kinderen.
    ... In de Turkse cultuur gelden dikke kinderen ...
    De Turkse eetcultuur is ... in de Turkse opvoedcultuur ...
    Turkse allochtonen zijn de grootste niet-Westerse minderheidsgroep in Noord-Oost Gelderland ... Turken kwamen werken ...
    Turkse ouders ...
    ...Typisch Turks is ...
    ...de stichting Turks Sociaal Cultureel Centrum. ... volgens Turkse begrippen.
    ... veel Turkse ouders zegt het niets. In een Turkse maaltijd ...

Tussenstuk:
Dik, dikker, dikst

Turkse kinderen ... Nederlandse leeftijdsgenoten. ... van de Turkse kinderen ... Onder Nederlandse kinderen ... van de Turkse kinderen in ... van de Nederlandse kinderen. ... onder Turkse meisjes...  Uit onderzoek blijkt dat de oorzaken cultuurgebonden zijn. [nadruk redactie] Turkse kinderen ontbijten .. dan Nederlandse kinderen. Turkse ouders...

Waarmee volkomen sluitend bewezen is: Willem Schinkel is een charlatan en een fraudeur.

En als toetje een paar dagen later de definitieve "kus des doods" aangaande iedere vorm van integriteit en beschaving (de Volkskrant, 16-03-2016, column door Arnon Grunberg):

  Schinkel

Het was een mooi interview van Janita Naaijer en Chris Rutenfrans met hoogleraar sociale theorie Willem Schinkel dat zaterdag in de Volkskrant stond.
    Schinkel heeft gelijk als hij stelt dat het een illusie is dat je grenzen echt kunt sluiten. ...
    Schinkel heeft eveneens gelijk dat het irreëel is te denken dat de verzorgingsstaat in gevaar zal komen door de vluchtelingen. Het vluchtelingenprobleem is net zo imaginair als het Joodse vraagstuk in de jaren dertig.    ...

Zoals al gesteld: "Doe wat wij willen, anders 'HITLER!!!', 'HOLOCAUST!!!', 'ANNE FRANK!!!'".
    In dit geval is "wat we willen": "Zet de grenzen open en laat iedereen toe" uitleg of detail .
    Wat ze willen is dit: de overwinning van de barbarij uit het Midden-Oosten op de West-Europese beschaving uitleg of detail uitleg of detail .

Ooit waren zwarte mensen uit Suriname graag geziene gasten, waar enigszins vertederd naar gekeken werd. Mensen als Humphrey Mijnals, die voetbalde bij Elinkwijk. Later bleken ze ook leuk muziek te maken, en had je bandjes als Sonora Paramarera (zoek allemaal maar op).
    Ergens ooit is daar verandering in gekomen. Misschien met de invasie na de onfhankelijkheid van Suriname. Overigens: wat was er mis in Suriname dat zo veel mensen toen naar Nederland wilden komen? Er was toch niks plotseling misgegaan met de plaatselijk oogst aan kokosnoten? (grapje!).
    Wat dan ook: ergens is er ooit iets misgegaan, wat anders misschien begon met de inbreng van een lid uit een roemruchte Surinaamese intellectuele familie: Philomena Essed. Boodschap: "Alle blanken zijn racisten".
    Aanvankelijk beperkte haar reikwijdte zich tot kringen als de linkse uitgeverij SUN, en pogingen door te dringen tot wijder publiek stuitte op scepsis vanwege de door haar gevolgde winti-methodieken: "Vraag 14 zwarte vrouwen of ze ooit een beledigend benaderd zijn". Alle 14 "Ja", en hop, daar heb je je wetenschappelijke bewijs. Vroeger zag intellectueel Nederland daar nog de winti van in.
    Sindsdien er er heel wat water door de Merowijne gestroomd, en nu hebben we Gloria Wekker. Zelfde boodschap, zelfde bewijsvoering. In de woorden van presentator Paul Witteman (van Buitenhof): "Mevrouw Wekker vindt dat het zo is, omdat ze het zo voelt" (geen grapje!) uitleg of detail .
    Kortom, een waardevolle bron voor de hedendaagse sociologie, die mevrouw Wekker (decorrespondent.nl, 05-02-2016, Gloria Wekker - Gastcorrespondent Racisme en gender):
  Het is tijd voor een conclusie: witte onschuld is een illusie

Het 'kleine' Nederland heeft er eeuwenlang een imposant imperialistisch rijk op nagehouden. Toch heeft het dat nooit echt willen weten. Dat heeft grote gevolgen voor de huidige racismediscussie: we blijven vergeten, ontwijken en ontkennen. Tijd voor een einde aan dat imperialisme. Vandaag in het Politiek Lexicon van socioloog Willem Schinkel: 'witte onschuld.'


Socioloog Willem Schinkel stelt op De Correspondent een lijst samen van woorden die op het eerste oog niets met politiek te maken hebben, maar eigenlijk alles met politiek te maken zouden moeten hebben. Zo schreef hij bijvoorbeeld over drones.

Aan het begin van zijn zoektocht noemden jullie een lange lijst begrippen die dringend gepolitiseerd moeten woorden. Opvallend genoeg zaten racisme en imperialisme daar niet tussen. Willem Schinkel vroeg mij daarom een gastbijdrage aan zijn Politiek Lexicon te leveren. En dat doe ik graag.

Brullen van de lach!!!

En zo zijn we eindelijk beland op het tijdstip dat deze verzameling wordt gemaakt (voltooid), naar aanleiding van een optreden van de heer Schinkel in het poepchique Buitenhof uitleg of detail (03-12-2017, na 20:50 min.). Er waren in de tussentijd wat meer van dit soort optredens, ook bij Buitenhof en/of Nieuwsuur, maar gezien hun mondelinge aard was er geen tijd om er op in te gaan. Behalve de gedachte: "Die Schinkel, dat moet ook nog steeds afgemaakt worden ...".
    Bij deze dus.
    En dit keer was er ook al bij het bekijken van de levende beelden meteen de gedachte: daar komt mogelijk iets van op schrift bij Joop.nl. Gezien het hoge gehalte aan linksfascisme en Nederlandhaat. Wel met de pink omhoog, hè ...
    En ja hoor: vol trots stond het op hun voorpagina (Joop.nl, 03-12-2017):

En met deze intro is het absoluut geen raden waar dit nu weer over gaat. Eerst nog even de aanleiding, die natuurlijk pas verderop stond (Joop.nl, 03-12-2017. uitleg of detail ):
  De zwarte bladzijden uit onze geschiedenis

... Terwijl het nieuwe kabinet meer aandacht wil voor “onze historie”, door het Wilhelmus en een bezoek aan het Rijksmuseum, te verplichten, ...

Fout, fout, fout, fout, FOUT!!! Natuurlijk bestaat er niet zoiets als 'onze historie', want 99,9 procent van de tijd was Nederland 100 procent blank, en daar mag voor 0,0 procent aan herinnerd worden.
    Dus als er al herinnerd moet worden, dan kan dat alleen via 'zwarte bladzijden'. Nederland heeft tenslotte geen enkele historie behalve die van kolonialisme en slavernij uitleg of detail :
  In het tv-programma Buitenhof zijn zondag socioloog Willem Schinkel, publicist en oud-GroenLinks-voorvrouw Femke Halsema en directeur van het Rijksmuseum Taco Dibbits te gast. De drie bespreken het slavernijverleden van Nederland en de rol die het zou moeten hebben binnen geschiedenisles. ... is de vraag ook: welke rol krijgt het slavernijverleden? Wordt het voldoende onderwezen, of wordt er weggekeken?

Omdat het iedere dag bij de publieke omroep gaat over hoe weinig aandacht er besteed wordt  kolonialisme en slavernij, en natuurlijk in de Volkskrant en ongetwijfeld ook de rest van de reguliere media, is er daar geen winst meer te behalen. Dus ook maar iedere dag op school een uurtje of twee les in kolonialisme en slavernij. Vindt Willem Schinkel. Vol trots herhaald door de linksfascisten, zwartracisten en Joodsisten ("Volledig vrije immigratie!") van Joop.nl.
    Overigens: waarom hebben de oligarchische landverraders van Rutte-3 het over het Wilhelmus en Rijksmuseum? Omdat steeds meer gewone Nederlanders de allochtone wantoestanden en de Nederlandhaat van de elite zo zat zijn, dat ze uit wanhoop op partijen als de PVV en het FvD beginnen te stemmen.
    En de Volkskrant, publieke omroep, en de rest van de reguliere media gooien er graag nog een schepje bovenop om dat proces te versnellen.
    Met applaus van de kant van Willem Schinkel.
    Op naar de etnische burgeroorlog!

Oh, tijdens het afsluiten van wat pagina's kwam ook dit nog even langs (de Volkskrant, 12-03-2016, door Chris Rutenfrans en Janita Naaijer):
  Europa bedrijft een politiek van de dood
...
Moeten we eerst wachten op meer ellende voor er daadwerkelijk iets gaat veranderen?
'Nee, dat is me te apocalyptisch. De echte catastrofe is, om met Walter Benjamin te spreken, dat het verder gaat zo als het is.'

'Walter Benjamin'... Eén van de helden van Arnon Grunberg ... Dan zijn de Frankfurter Schule, Hannah Arendt, de "HOLOCAUST!!!",  en "ANNE FRANK!!!" niet ver weg


Naar Cultuur, multiculturalisme, cultuurverraad , Cultuur, multiculturalisme ,  Sociologie lijst  , Sociologie overzicht  , of site home .

 

4 dec.2017